[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 28 : ตกครั้งที่ ๒๖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,471 ครั้ง
    17 ก.ย. 62


ตกครั้งที่ ๒๖


            ผมเรียนรู้ได้อีกหนึ่งเรื่องคือ...การเห็นใจหรือสงสารตรัยคุณนั้นเป็นเรื่องที่ผิดมหันต์



            ผมลูบแนวกรามและริมฝีปากตัวเองหลังตื่นนอน สมองย้อนคิดไปถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วผมก็นึกอยากเอาหมอนฟาดคนที่นอนหลับสนิทอยู่ข้างๆ



            โรคจิต! 



            เมื่อคืนผมอาจจะแสดงออกทางสีหน้ามากไปหน่อยว่าเห็นใจหรือสงสาร โอเค ผมผิดเองก็ได้ที่พูดว่าอยากทำอะไรก็ได้ให้เขารู้สึกดีขึ้น เจตนาผมในตอนนั้นคือหวังดี อยากเป็นใครสักคนที่ทำให้เขามีความสุข แต่ผมไม่รู้นี่นาว่าตรัยคุณจะใช้ความเห็นใจของผมในทางกาม



            ปวดปากจริงๆ



            ไม่ ผมไม่เล่าหรอกว่าเมื่อคืนเขาให้ผมทำอะไร ผมจะเก็บมันไว้เป็นความลับตลอดกาล เรื่องนี้จะไม่มีวันหลุดจากปากผมเด็ดขาด



            เสียงไลน์จากโทรศัพท์เด้งขึ้น กรุณาเป็นคนติดต่อมา เธอขอให้ผมช่วยงานชิ้นหนึ่งเพราะเห็นว่าอยู่ใกล้กับสถานที่ที่ผมชอบวนเวียนไป



            งานรับวิญญาณ บอกเป้าหมาย เวลาและสถานที่มาเรียบร้อย



            มีปล. ด้วยเล็กน้อย ตรงปล. ของเธอนี่แหละที่ทำให้ผมคิดหนัก ไม่กี่วันก่อนผมเพิ่งภาวนาว่าอย่าเจอวิญญาณนักวิ่งทีมชาติเลย ผมคงวิ่งตามไม่ทัน



            ครับ...ได้ตามที่ขอ



            วิญญาณอดีตนักวิ่งตัวแทนโรงเรียนมัธยมที่เกือบได้คัดตัวทีมชาติเองครับ



            ...ครับ...



            ผมนั่งหมดอาลัยตายอยากราวๆ สิบนาที ก่อนจะรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ ที่พุง ผมก้มหน้าลงมองเห็นตรัยคุณกำลังขบเนื้อนิ่มตรงพุงผมอย่างหมั่นเขี้ยว เท่านั้นยังไม่พอ เขายังดึงบีบอย่างสนุกมือ



            “อ้วน”



            “อ้วนก็อย่าจับสิครับ”



            “ไม่...จะจับ”



            เอาแต่ใจตัวเองจริงๆ ผมพยายามแขม่วพุงนุ่มนิ่มเข้าเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของตัวเอง แต่ตรัยคุณคนโหดร้ายก็จี้เอวผม ทำเอาผมจั๊กจี้จนน้ำหูน้ำตาไหลไปหมด



            “ยอมแล้ว ผมยอมแล้ว”



            “รีบตื่นทำไม วันนี้ไม่มีเรียน”



            นอกจากผมที่รู้ตารางเรียนตรัยคุณแล้ว เขาเองก็จำตารางเรียนของผมได้ดี บางทีจำแม่นกว่าผมเสียอีก “วันนี้มีงานด่วนครับ”



            “ตอนบ่ายจองร้านอาหารไว้ ทันไหม?”



            “ผมไม่แน่ใจ”



            “บุฟเฟ่ต์ที่แชร์สองวันก่อน จองคิวยากเหมือนกัน น่าเสียดายเนอะ”



            ตรัยคุณหมายถึงบุฟเฟ่ต์ร้านดังที่ผมแชร์ไว้บนเฟสบุ๊กน่ะเหรอ...



            “ทันครับ!” ต้องทันสิ ผมจะไม่ยอมพลาดหรอกนะ



            “แล้วงานด่วน?”



            “ผมทำเสร็จทันแน่นอน อย่าเพิ่งไปยกเลิกนะครับ”



            ตรัยคุณเหมือนขำที่ผมจะรีบทำงานเพื่อไปกินบุฟเฟ่ต์ อย่างผมน่ะคนมีเป้าหมายต่างหาก เขาบีบพุงผมอีกครั้งแล้วลุกขึ้นนั่ง มือใหญ่เสยเรือนผมสีดำขลับตั้งท่าจะลุกไปล้างหน้าแปรงฟัน



            พุง...อ้วน



            หรือผมควรยกเลิก จิตใจผมพะว้าพะวงมาก รู้ว่ากินแล้วอ้วนแต่กล้ากินน่ะเป็นความกล้าหาญที่ผมเคยคิดไว้ ช่วงนี้กางเกงก็เริ่มคับตึงแล้ว



            แต่บุฟเฟ่ต์อาหารญี่ปุ่นก็รอผมอยู่...



            ตรัยคุณลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ยกมือขยี้ศีรษะของผม ริมฝีปากหยักผุดรอยยิ้มร้ายกาจเบาบางที่มุมปาก “คิดมาก อ้วนขึ้นก็แค่ห้ามออนท็อปสักระยะ”



            ผมเหมือนได้ยินเสียงใบหน้าตัวเองร้อนฉ่าจนแทบไหม้



            “แต่ถ้าชอบ ฉันทนหนักไหว หึหึ”



            ทำไมตรัยคุณถึงเป็นคนแบบนี้นะ!!!


.........................................................

 

           ช่วงเวลาเกือบสิบเอ็ดโมง ผมนั่งดูนาฬิกาพลางชะเง้อไปที่จุดจะเกิดเหตุ ผมโชคดีได้พบท่านชีวันธรด้วย ตอนแรกเหมือนจะก้าวเท้าเดินไปอีกทาง แต่พอสบตากันแล้วท่านชีวันธรก็ตัดสินใจนั่งลงที่ม้านั่งตรงข้ามผม ท่านชีวันธรถามผมว่าทำอะไรอยู่ ผมก็ตอบตามตรงว่ารอรับวิญญาณ อีกราวๆ สิบนาทีจะมีเหตุรถชนกัน ผมอยู่ใกล้ๆ ก็เลยมารับ

 


           หลังจากถามตอบกันแบบผิวเผิน ท่านชีวันธรเหมือนคิดอะไรในใจหลายอย่างแต่ไม่พูดออกมา แต่ผมเห็นนะว่าท่านชีวันธรแอบชะโงกมองช่วงล่างของผม



            ผมอ้วนขึ้น ผมรู้...



            แต่ผมก็ไม่ล้มเลิกบุฟเฟ่ต์ของวันนี้หรอกนะ



            ไม่นานเกินรอเสียงรถชนก็ดังสนั่นหวั่นไหว เยสสสส! ไม่เลท เวลาตรงเป๊ะ ผมไปทันบุฟเฟ่ต์อย่างที่ตั้งใจแน่นอน ไหนๆ ท่านชีวันธรก็อยู่นี่แล้ว จะไปแอบถอดวิญญาณในห้องน้ำก็คงไม่ทัน จึงเอ่ยปากขอฝากร่างทิพย์ไว้ ท่านชีวันธรเองก็พยักหน้ารับ



            ผมในร่างเจ้าพนักงานสวมชุดโจงกระเบนแดง สวมสังวาลคาดกันและหอกสามง่ามอันเป็นยูนิฟอร์มก็แอบย่องไปจุดเกิดเหตุ



            วันนี้มีผู้ตายหนึ่งคน สาเหตุจากการขับรถเร็วและไม่เซฟการขับขี่ ส่วนอีกคนที่เป็นคู่กรณีเข้าโรงพยาบาลเพราะคาดเข็มขัดนิรภัย



            วิญญาณสติแตกมองตัวเองในรูปวิญญาณสลับกับมองร่างที่กระเด็นออกมานอกรถ แน่นอนว่าคงกำลังช็อกอยู่ แต่พอหันมาเห็นผมเขาดันวิ่งซะงั้น



            เขาควรจะช็อกนานกว่านี้อีกสักหน่อย ทำไมต้องตั้งตัวเร็วกันตลอด ผมเหนื่อยนะ!



            วิญญาณอดีตนักวิ่งใช่จะจับได้ง่ายๆ โชคดีที่เขาวิ่งเป็นทางตรงไม่แอบหลบซอกแซกไปมา กว่าจะตามจับได้ทำเอาผมหืดขึ้นคอ ผมคิดว่านรกภูมิควรมีช่วงพักเบรกให้เจ้าพนักงานซ้อมวิ่งบ้าง จะได้ไม่เหนื่อยแบบนี้



            แต่ผมคงไม่กล้าเสนอ เพราะไม่มีใครโชคร้ายบ่อยอย่างผมหรอกครับ



            “ผมตายแล้วจริงๆ เหรอ”



            “ครับ คุณตายแล้ว” ผมจับเชือกคล้องวิญญาณแน่นขึ้น ครั้งก่อนจังหวะมุดลงด้านล่างทำให้วิญญาณหลบหนี ครั้งนี้ผมจะไม่พลาดอีก



            วิญญาณเงียบไป คงกำลังเศร้าแหละครับ คนเพิ่งตายมีไม่กี่อารมณ์หรอก



            “ผมมีเรื่องค้างคาอ่ะคุณยม”



            ผมหยุดเดิน หันมามองวิญญาณพลางส่ายหน้า “ตอนมีชีวิตทำไมไม่ทำล่ะครับ”



            มนุษย์ก็แบบนี้ รู้วันเกิดแต่ไม่รู้วันตาย และส่วนมากมักคิดว่าตนเองยังมีเวลาอีกแสนนานที่จะใช้ชีวิตอยู่บนโลก พอถึงวันตายโดยไม่ทันตั้งตัวก็มักจะบอกว่ามีเรื่องค้างคาที่ยังไม่ได้ทำให้เสร็จ แต่ส่วนมากที่กล้าคุยกับผมในเรื่องนี้จะเป็นมนุษย์สูงอายุหน่อย แต่คนนี้รุ่นราวคราวเดียวกับตรัยคุณ



            ผมชื่นชมเขานิดหน่อยที่เขากล้าคุยระหว่างทาง ไม่ร้องไห้คร่ำครวญเช่นมนุษย์วันไล่เลี่ยกัน ถือว่าเขานิ่งสงบได้พอสมควรทีเดียว



            ยังไงก็ตาม จำไว้นะครับว่าถ้ามีเรื่องที่อยากทำ รีบทำเถอะ เพราะถ้ารอหรือผลัดไปเรื่อยๆ จนวันสุดท้ายมาถึง คนที่เสียใจที่สุดก็คือตัวคุณเอง



            “กลัวโดนกระทืบน่ะสิ”



            “ค้างคาอะไรครับ”



            วิญญาณมองผมพลางยิ้มทะเล้น “ผมอยากหอมแก้มตรัยคุณอ่ะ ติ่งเขามาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว”



            ผมเผลอดึงเชือกคล้องวิญญาณอย่างรุนแรง นึกได้ว่ากระทำเรื่องไม่เหมาะสมขึ้นก็เอ่ยเสียงขรึมกลบเกลื่อน “คนตายห้ามยุ่งกับคนเป็นครับ”



            “หึงป้ะเนี่ย”



            หึงไม่หึงมันก็เรื่องของผม ผมตัดสินใจไม่คุยกับวิญญาณและเดินให้เร็วขึ้น



            “ผมล้อเล่นน่า ผมจำคุณได้นะ คุณเป็นเด็กในปกครองของตรัยคุณ แต่ผมสงสัยนิดหน่อยว่าเขารู้ไหมว่าจริงๆ แล้วคุณเป็นยมทูต และสงสัยอีกนิดว่ายมทูตกับคนเป็นทำไมถึงเกี่ยวข้องกัน”



            “คุณสนใจว่าหลังเข้าโถงพิพากษาจะตกนรกหรือขึ้นสวรรค์กี่ปีเถอะครับ”



            “ฮั่นน่อววววว เคืองผมสินะ โอเคๆ ไม่พูดแล้วก็ได้ แต่คุณยมครับ ผมน่ะทำเรื่องดีมาทั้งชีวิต ไม่มีทางตกนรกหรอก ต่อให้ตกก็เป็นบาปที่เล็กน้อยมาก”



            “มั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอครับ”



            “ปู่ผมเคยบวชเรียน ท่านเชี่ยวชาญมากเรื่องทำนายทายทัก ผมรู้นานแล้วล่ะว่าตัวเองคงอายุไม่ถึงเบญจเพศแน่ ทำบุญ ทำเรื่องดีๆ ผมเรียนรู้มาเยอะนะ สิ่งสุดท้ายอย่างร่างกายผมก็บริจาค ถึงผมตายแต่ถ้าบางส่วนในร่างกายต่อชีวิตให้คนอื่นได้ผมก็โอเค”



            หลังเขาพูดจบ ผมก็มาถึงหน้าโถงตุลาการพอดี มีรุ่นพี่รอรับช่วงต่อ วิญญาณยิ้มจางๆ ให้ผม ทำมือเป็นมินิฮาร์ทอีกต่างหาก



            ก่อนตาย...เขาคงเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีและคงเป็นคนที่สดใสร่าเริงมาก



            หลังไปปั๊มแต้มที่สำนักงาน ผมก็วาร์ปกลับมาเข้าร่างทิพย์ที่ฝากท่านชีวันธรเอาไว้



            “ผมเก็บวิญญาณได้ครบพันดวงพอดีครับ จะได้ตั๋วไปเที่ยวญี่ปุ่นแล้ว” ผมมีแต้มวิญญาณสะสมไม่น้อยแต่ไม่เคยแลกจนหมด ชอบแลกรางวัลทีละพันดวง ครั้งก่อนผมเอาไปแลกวันหยุดนอนดูซีรี่ส์จนตาฉ่ำ ครั้งนี้ผมอยากลองไปต่างประเทศบ้าง ช่วงนี้ญี่ปุ่นกำลังฮิต กรุณาที่ฝากผมทำงานแทนตอนนี้ก็อยู่ที่ญี่ปุ่น



            ที่จริงการไปต่างประเทศนั้นสิ้นเปลืองทั้งเงินเดือนและแต้มวิญญาณ เป็นเรื่องเจ็บปวดมากสำหรับเจ้าพนักงานผู้ประหยัดอดออมอย่างผม แต่ถึงรู้แบบนั้นผมก็อยากไปเที่ยวต่างประเทศกับตรัยคุณอยู่ดี ผมต้องรีบแลกก่อนที่ร่างทิพย์นี้จะหายไปตามเวลาที่กำหนด



            ท่านชีวันธรมองผมอึ้งๆ “ความจริงแล้ว...ไปเที่ยวญี่ปุ่นไม่ได้แพงนะ พวกโปรไฟไหม้ก็มี”



            ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ท่านชีวันธรไม่รู้อะไรซะแล้ว ถ้าพูดไปจะเป็นการเผาหน้าที่การงานตัวเองหรือเปล่านะ งั้นระบายให้ฟังนิดๆ ก็พอ “เงินเดือนของเหล่าชาวยมโลกน่ะน้อยมากครับ ผมเป็นยมทูตฝึกงาน ไม่มีครอบครัว ไม่มีฐานอะไรรองรับ พวกผู้ใหญ่ท่านจ่ายแพงเฉพาะพวกพาร์ทไทม์ที่มาจากที่อื่น อย่างคุณชีวันธรไปทำ ค่าจ้างก็จะแพงกว่าพวกผมสองเท่า ก็...กลัวเสียหน้าไงครับ”



            “จริงดิ?”



            “จริงครับ รายได้ตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ยังไง สมัยนี้ก็ไม่ขยับ” ไม่ขยับมาเป็นพันปีแล้วมั้ง



            “ไม่ประท้วงกันเลยเหรอ?”



            “ประท้วงไปก็เท่านั้นครับ ดีไม่ดีถูกถอด ต้องกลับไปเวียนว่ายตายเกิดในเดรัจฉานภูมิอีก ใช้ชีวิตใช้เวรใช้กรรมกันอีกยาว ไม่คุ้มครับ” ผมว่าชีวิตตอนนี้ก็ไม่เลว ไม่เสี่ยงอะไร แค่เงินเดือนน้อยเท่านั้นเอง แต่ก็นั่นแหละครับ ได้อย่างเสียอย่าง คาดหวังจะได้มากทุกอย่างคงไม่ดีหรอก



            ท่านชีวันธรเอื้อมมือมาตบไหล่ผมเบาๆ



            เสียงรถที่คุ้นหูและคนที่คุ้นตาปรากฏขึ้น ตรัยคุณเปิดหมวกกันน็อกเล็กน้อยมองดูผมและหันไปมองท่านชีวันธร นั่นสิ ผมมีนัดกับเขานี่นา คุยเพลินจนลืมซะงั้น



            ถึงเวลาบุฟเฟ่ต์ของผมแล้ว!



            “โช๊คยุบแล้วมั้ง”



            ปากร้าย! ผมแอบหยิกเอวตรัยคุณหลังจากขึ้นนั่งอย่างมั่นคงแล้ว “ถ้าเลี้ยงไม่ไหวก็บอกครับ ผมจะได้หาคนอื่นเลี้ยง”



            “กินจุขนาดนี้ใครจะกล้าเลี้ยง”



            ผมจิ๊ปาก “ต้องมีสักคนแหละครับ”



            “มีแค่ฉันเท่านั้นแหละที่เลี้ยงไหว”



            ผมแอบยิ้ม สอดมือกอดเอวสอบให้อ้อมแขนกระชับขึ้นอีกนิด รถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่เคลื่อนตัวไปข้างหน้าด้วยจังหวะไม่ช้าไม่เร็ว



            “เลี้ยงจากหมูเป็นช้างแล้วอย่าร้องไห้ทีหลังล่ะ”



            เชอะ อย่ามาขู่ให้ยากเลย ถึงจะเป็นช้าง ผมก็จะเป็นช้างที่หน้าตาดีที่สุดในนรกภูมิ!


.........................................................

แซะน้องว่าอ้วนแต่ขุนน้องไม่หยุด

ชอบล่ะสิที่น้องนุ่มนิ่มเต็มไม้เต็มมือ

ตรัยคุณนี่ปากไม่ตรงกับใจเลยน้าาาาาา


แอบรออ่านคอมเม้นท์อยู่นะคะ (´・ω・`)


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.471K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,298 ความคิดเห็น

  1. #22153 pong6718 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 22:58
    คุณนักวิ่งน่ารักนะเนี่ยยย

    ปล.จะเป็นคู่เอกของเรื่องรามสูรล่ารักรึเปล่าน้าา
    #22,153
    0
  2. #22098 Nnok2012 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 23:35
    โถ่ อ้วงเอ้ย
    #22,098
    0
  3. #22043 RRREYKIII (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:40
    น้องนุ่มล่ะสิตรัย หึหึหึ
    #22,043
    0
  4. #21913 PareWaPkh (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 09:10
    น่ารักกดก
    #21,913
    0
  5. #21861 miyaji (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 17:38
    อยากจับน้องบีบพุงจริงๆท่าจะนุ่ม5555
    #21,861
    0
  6. #21848 G_D_G_errard (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 11:04
    หนุบหนับเต็มไม้เต็มมือล่ะสิ
    #21,848
    0
  7. #21551 pinkheavenpinku (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 05:35
    เลี้ยงดีจนก้อนแป้งขยายตัวเชียวน้า
    #21,551
    0
  8. #21479 Unchali (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 20:57
    ใช่จ่ะน้องนนท์ น้องจะเป็นช้างที่หน้าตาดีที่สุดแน่ๆ
    #21,479
    0
  9. #20573 Angzaa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 21:12

    น่ารัก
    #20,573
    0
  10. #20544 1972-7219 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 16:47
    น้องนู่มมมมม
    #20,544
    0
  11. #20408 Fa-eal (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 22:41
    ท่านชีวันธรดูรวยมากชีวิตทั่นไม่เคยกับความจน5555
    #20,408
    0
  12. #19969 inooballza (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 15:17
    ก็คือมันนุ่มนิ่มเนอะ ขุนน้องวนไปจ่ะ น้องชอบกินก็พาไปกิน
    #19,969
    0
  13. #19911 LannsL (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 19:29
    คุณนักวิ่งคือนางเมขลาใช่ไหมคะ

    #รามสูรล่ารัก
    #19,911
    0
  14. #19490 notdo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 20:30
    ตลกวิญญาณนักวิ่ง55555555555 มีการหยอกด้วยอิโถ่ มินิฮาร์ทอีก
    #19,490
    0
  15. #18925 kallmelnwz (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 23:38
    แงงงง คุณตรัย ฝากบีบพุงกะทิน้องที หมั่นเขี้ยววว
    #18,925
    0
  16. #18740 kalo_ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:03
    ชอบช่วงท็อกเล็กๆๆๆ คือตรงใจมากกก แค่นี้ 555
    #18,740
    0
  17. #17556 s-m-blue (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 00:32
    งุ้ยยย อยากบีบพุ่งพุ๊งของน้องนนท์บ้างอ่ะคะ ;--;
    #17,556
    0
  18. #17260 poopo555 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 23:21
    ปากอิพี่น้าาาา น้องงอลบลลลลล
    #17,260
    0
  19. #16614 HaeMay (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 14:01
    ถึงมีคนเลี้ยงไหวก็ไม่ปล่อยให้ให้เลี้ยงหรอกเนอะตรัยคุณ
    #16,614
    0
  20. #15821 superfon (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 02:13
    ฮือออ อยากหยิกพุงน้อมมมมม อิจอิพี่ทำไม่ถึงได้น้อนไปปปป 555555
    #15,821
    0
  21. #15340 jdulya86 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 15:34
    ชอบความคิดน้องที่ว่า กล้ากินคือความกล้าหาญ 5555 ถ้างั้นพี่คงกล้าหาญทุกวันทุกชม.อะค่ะ 5555
    #15,340
    0
  22. #15035 princesssong (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 13:21
    ขุนก้นน้องอยู่ ดูออกนะยะ
    #15,035
    0
  23. #14968 lotty429miew (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 23:19

    อยากบีบน้องงงงง

    #14,968
    0
  24. #14649 sunmarine (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 21:31
    แหมมม มีหยิกมีหยอก เอ็นดูน้องหนักมากสินะ แล้วอะไรคือปวดปากคะ 5555

    ชีวันธรก็รอได้ดิบดีมากเลยเนาะ ว่างหรอคนเรา

    #14,649
    0
  25. #14591 iMeIj (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:53

    ยูกหมู~~~

    #14,591
    0