[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 26 : ตกครั้งที่ ๒๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,392 ครั้ง
    28 ส.ค. 62


ตกครั้งที่ ๒๔


            จิตใจผมยังวนเวียนอยู่กับหมูกระทะที่ผมไม่กล้ากินหมู ตรัยคุณเหมือนจะรู้ว่าผมเคืองที่เมื่อวานเขาปั่นประสาทความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ตอนสายๆ เขาจึงพาผมมาที่ร้านหมูย่างเกาหลีแถบสุขุมวิท ผมอ่านป้ายที่หน้าร้านพบว่าหมูย่างเกาหลีมื้อนี้เป็นแบบบุฟเฟ่ต์



            ผมจะกินให้สมกับที่อยากเลย



            หลังอิ่มท้องความขุ่นเคืองก็หายไป ตรัยคุณพาผมกลับบ้าน วันนี้ผมมีเรียนตอนบ่าย ส่วนตรัยคุณดูเหมือนวันนี้จะมีสอบช่วงบ่ายสาม ผมจำได้ว่าลีโอเองก็เรียนคณะเดียวกันกับตรัยคุณ ลีโอบ่นเรื่องสอบตอนดึกของเมื่อวาน



            ลีโอบอกว่าสมองเขากำลังปั่นป่วนจากการสอบกะทันหันนี้



            ฟานเหน็บแนมว่าเอาอะไรมาปั่น เห็นอยู่ว่าไม่มีสมองตั้งแต่แรก



            ส่วนตรัยคุณนั้นเฉยชาราวกับว่า การสอบไม่ใช่เรื่องน่าวิตก



            สำหรับตัวผมเองแล้ว ผมเคยสอบและส่งกระดาษเปล่า ผมไม่มีความรู้พื้นฐานเรื่องการคำนวณที่มันสูงกว่าบวกลบคูณหาร อาจารย์เองก็ไม่ว่าอะไรทำให้ผมแปลกใจมาก ตอนนั้นที่ผมถามตรัยคุณ เขาบอกว่าอาจารย์คนนี้แหละที่ช่วยรับผมเข้ากลางเทอม



            ผมพอจะเข้าใจแล้วว่าอำนาจเงินตราบงการมนุษย์ได้ขนาดไหน



            แม้ผมจะอยากบอกอาจารย์เหลือเกินว่า มีนรกสำหรับรองรับพฤติกรรมคอรัปชั่นอยู่นะครับ แต่ผมก็ไม่กล้าพูดอยู่ดี รู้สึกว่าตัวเองก็มีส่วนบาปด้วย



            อ้อ ในวันหนึ่งๆ ผมสามารถพบชาวหิมพานต์อย่างน้อยคนสองคนได้ที่มหาวิทยาลัย ผมน่าจะเคยเล่าแล้วว่าสายตาของเจ้าพนักงานจะมองเห็นร่างที่แท้จริงของพวกเขาซ้อนร่างจำแลง หลังแยกกับตรัยคุณที่หน้าคณะ ผมเห็นเหราตนหนึ่งเดินผ่านผมไป เขาเอาช่อดอกไม้ทิ้งลงถังขยะแล้วพึมพำว่า ถูกเทอีกแล้ว



            ผมสงสัยนิดๆ ว่าเขาชื่ออะไร เป็นใคร เพราะคำว่าเทคือถูกทิ้ง ชาวหิมพานต์ที่มีเสน่ห์เป็นพิเศษสำหรับมนุษย์จะถูกเทได้ยังไง เรื่องนี้ประหลาดมากสำหรับผม ยังไม่ทันจะหลับตาเพื่อใช้สายตาเจ้าพนักงานปรโลกมองดูข้อมูลชื่อนามสกุล โทรศัพท์ผมก็มีเสียงไลน์เด้งขึ้น



            อา...เป็นไลน์กลุ่มเจ้าพนักงาน รุ่นพี่ยมบาลที่เป็นหัวหน้าทีมของกลุ่มบอกว่า วันนี้ต้องรับวิญญาณดวงหนึ่ง มีใครว่างบ้าง



            ขวัญสุดหล่อ : ผมช่วยงานลงทัณฑ์อยู่นรกหนามงิ้ว น่าจะไปไม่ได้ครับ


            กรุณาแต่ไม่เมตตา : ฉันติดเคสที่สามค่ะ ไปไม่ได้


            นนท์เอง : ถ้ารับหลังบ่ายสอง ผมว่างอยู่ครับ


            หัวหน้าทีมหก : งั้นกฤตานนท์รับงานนี้ไป เค แยกย้าย



            หลังหัวหน้าทีมตอบกลับมา ทุกอย่างก็เงียบประมาณว่าจบแล้ว มีคนรับงาน แต่ผมนี่สิที่ยังจบไม่ได้ หนึ่งคือผมไม่รู้พิกัด สองผมไม่รู้เวลา สามผมไม่รู้ว่าต้องไปรับวิญญาณใคร แท็ปเล็ตส่วนตัวของผมยังอยู่ที่แผนกซ่อมบำรุงอยู่เลย



            โดยปกติแล้วการไปรับวิญญาณ เวลาการตายสามารถคลาดเคลื่อนได้แล้วแต่ปัจจัยรอบข้างที่อาจส่งผลกระทบ แต่การคลาดเคลื่อนนั้นน้อยครั้งที่จะเกิดขึ้น รุ่นพี่ที่ดูแลซอฟต์แวร์บอกว่าการคลาดเคลื่อนสามารถคิดเป็นยี่สิบเปอร์เซ็นต์จากร้อย



            สิ่งที่แน่นอนที่สุดไม่มีการคลาดเคลื่อนคือ สถานที่และผู้ตาย



            ผมแอบไลน์ส่วนตัวไปขอให้กรุณาส่งชื่อและสถานที่ เวลาโดยประมาณมาให้ ไม่ถึงสามนาทีผมก็ได้รับข้อมูล ผู้ตายเป็นชายวัยยี่สิบเจ็ด สถานที่คือวินมอเตอร์ไซค์ตรงข้ามมหาวิทยาลัย ส่วนเวลาประมาณห้าโมงเย็น



            โล่งครับ ไปเรียนก่อนค่อยมารับก็น่าจะทัน



            หลังเรียนเสร็จผมก็นึกได้ว่าตรัยคุณสอบเสร็จช่วงห้าโมงเย็นพอดี แต่ผมนี่สิไม่แน่ใจว่าเวลาจะคลาดเคลื่อนไหมเลยไลน์ไปบอกเขาว่าผมมีงานด่วนเข้า ไม่มั่นใจว่าจะเรียบร้อยก่อนเขาสอบเสร็จไหม ถ้าเสร็จงานแล้วผมจะโทรหาอีกที



            ตรัยคุณอ่านแต่ไม่ตอบ



            ช่างเถอะ ผมถือว่าเขารับรู้แล้ว



            ราวๆ สี่โมงกว่าผมทิ้งร่างทิพย์ไว้ที่ห้องน้ำชั้นสามของตึกคณะ ล็อกจากด้านในตามปกติเหมือนที่เคยทำบ่อยๆ สมัยติดตามตรัยคุณ จากนั้นไปเดินเล่นรอแถวสถานที่รับวิญญาณ



            สิ่งที่ผมต้องทำก็คือรอเวลา



            ช่วงห้าโมงครึ่งเหตุก็เกิดขึ้น ผู้ตายและเพื่อนร่วมอาชีพทะเลาะกันเรื่องแย่งลูกค้า ผู้ตายคือวินที่ต่อคิวเป็นเจ้าถิ่น ส่วนเพื่อนร่วมอาชีพคือวินผ่านทางที่ลูกค้าโบกจะขึ้น



            แทงกันหนุบหนับสี่ห้าที วิญญาณก็ออกจากร่าง



            ผมพยายามใช้เชือกคล้องวิญญาณตามสเต็ป วิญญาณยังทำใจไม่ได้ประกอบกับอารมณ์ก่อนตายคือเลือดขึ้นหน้าจากการทะเลาะวิวาท เขาพยายามดิ้นรนเพราะยอมรับความจริงไม่ได้ วิญญาณประเภทนี้ถูกจัดว่าตึงมือกว่าวิญญาณโหยหวน ยากที่จะบังคับให้พวกเขาสบตาเราแล้วใช้อำนาจเจ้าพนักงานทำให้วิญญาณอยู่ในภาวะสงบ



            คู่มือเจ้าพนักงานฝึกหัดข้อห้าบอกว่า อารมณ์ก่อนตายของวิญญาณก็เป็นเรื่องสำคัญอย่างหนึ่ง



            ผมน่าจะเคยบอกแหละเนอะว่า ผมคือหนึ่งในเจ้าพนักงานฝึกหัดที่ต้องวิ่งตามวิญญาณบ่อยๆ สองในสิบครั้งพวกวิญญาณอารมณ์ร้ายก่อนตายมักจะทำให้ผมลำบากด้วยการพยายามหนี ไม่จังหวะที่ผมใช้เชือกคล้องวิญญาณก็จะเป็นจังหวะที่ผมแนะนำตัวระหว่างทาง



            สเต็ปการแนะนำตัวเริ่มจากบอกว่าเราเป็นใคร รหัสเจ้าพนักงานอะไร ผู้ตายคือใคร อายุขัยเท่าไหร่ เวลาตายและสาเหตุการตาย ถ้าทำครบถ้วนตามขั้นตอนเจ้าพนักงานยุคใหม่ ผมจะได้โบนัสเพิ่มตอนประเมินผลงานสิ้นปี เป็นโบนัสพิเศษวิญญาณดวงละร้อยเหรียญหิมพานต์



            ความงกอยากได้โบนัสเพิ่มเพราะเงินเดือนน้อยก็ทำให้ผมลำบากอยู่บ่อยๆ



            ครั้งนี้ผมระวังตัวจากการประเมินภาวะอารมณ์ของวิญญาณ ไม่แนะนำตัวแต่คล้องวิญญาณอย่างหนาแน่นแล้วแท้ๆ ทว่าจังหวะที่ฉุดกระชากลากถูตอนกำลังจะลงไปที่นรกภูมินั้นผมเองก็มองไม่ทันว่าเกิดอะไรขึ้น วิญญาณหนีกลับขึ้นมาบนโลกมนุษย์ได้ ไปทั้งๆ ที่มีเชือกคล้องวิญญาณของผมผูกติดคออยู่....



            เหนื่อยอีกแล้วสิ เฮ้อ



            วิญญาณจะกลับมาที่เดิม ณ จุดที่พวกเขาตาย ผมต้องรีบตามไปก่อนที่พวกเขาจะหนี ผมว่าผมตามขึ้นมาเร็วแล้วนะ แต่ไม่พบวิญญาณตรงที่เกิดเหตุ พบแต่รถกู้ชีพกับผู้คนมากมาย ผมเดินวนหาว่าเขาอาจหลบซ่อนอยู่แถวนี้



            นั่นไง ผมเห็นแล้ว วิญญาณหลบหนีแอบอยู่ที่หลังเสาไฟฟ้า



            ผมย่องเข้าไปใกล้ๆ เพื่อจะจับกุม จังหวะนั้นวิญญาณโผล่หน้าออกมาดูพอดี เมื่อเห็นว่าผมคิดจะทำอะไรเขาก็วิ่งหนี แหกปากร้องโวยวายว่าอย่าตามมานะ ปล่อยเขาไปเถอะ



            ถ้าผมปล่อยไปหรือไม่ตามสิแปลก...



            ผมวิ่งตามวิญญาณหนีการจับกุมมาจนถึงหน้ามหาลัย วิญญาณที่เพิ่งตายมักจะมีแรงฮึดในการหนีอย่างรุนแรง ผมวิ่งตามรอบมหาลัย สุดท้ายคลาดกับเขาแถวโรงอาหารคณะเกษตร วนหาสิบนาทีแล้วไม่รู้ป่านนี้หนีไปถึงไหน ถ้าวิญญาณหลบหนีสำเร็จ ผมงานเข้าแน่เพราะวิญญาณที่หนีไปได้มักจะสร้างปัญหาให้เจ้าพนักงานกับมนุษย์เสมอ ยังไงผมก็ต้องจับเขากลับไปให้ได้



            โอ๊ะ...



            คิ้วผมขมวดมุ่นเมื่อพบว่าวิญญาณที่หนีผมมานั้นกำลังพยายามทำร้ายตรัยคุณโดยการผลักเพื่อให้เท้าของเขาหลุดจากการเหยียบเชือกคล้องวิญญาณที่คล้องคอวิญญาณอยู่



            ผมควรรู้สึกยังไงดี ผมวิ่งตามแทบตาย เรียกได้ว่ารอบมหาลัย วิญญาณดันจนมุมเพราะถูกมนุษย์เหยียบเชือกคล้องวิญญาณ...



            หูของผมได้ยินเสียงตรัยคุณพูดคุยกับลีโอเรื่องเย็นนี้ไปกินข้าวร้านไหน ผมแอบย่องเข้าไปใกล้ๆ แต่นึกได้ว่าตอนนี้ผมอยู่ในร่างเจ้าพนักงาน ตรัยคุณมองไม่เห็นผมนี่นา ผมจึงคว้าเชือกไว้ รอเวลาที่ตรัยคุณจะเดินออกไป



            ไม่ถึงนาทีตรัยคุณก็ออกไปพร้อมลีโอ แน่นอนว่าเท้าเขาต้องขยับ แต่ผมจับเชือกมั่นคงแล้วล่ะ ผมจ้องมองวิญญาณพลางส่ายหน้า สิบนาทีที่คลาดกันดูเหมือนวิญญาณจะสงบขึ้นบ้างแล้ว



            คุณกำลังเพิ่มโทษด้วยการหลบหนีและพยายามทำร้ายมนุษย์ โชคดีที่เขาจิตแข็ง ถ้าเกิดเขาเจ็บตัวเพราะคุณ คุณจะมีบาปเพิ่มนะครับ”



            “ผมน่ะเหรอจะทำร้ายเขาได้ ตรงกันข้ามเลยล่ะท่านยม ท่านมาไม่ทันจังหวะผมวิ่งหน้าตั้งมาแล้วเขายกเท้าถีบหน้าผมจนหงาย คิดดูสิตลอดทางผมวิ่งทะลุกำแพงทะลุผู้คนได้ แต่ทำไมวิ่งผ่านเขาไม่ได้ ที่สำคัญ เขาเจตนาเหยียบเชือกชัดๆ” วิญญาณพูดด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว



            โกหกเพิ่มอีกกระทงนะครับ”



            เหอะๆ”



            ผมส่ายหน้า กำเชือกคล้องวิญญาณให้มั่นแล้วผูกติดข้อมือไว้ป้องกันเชือกหลุดอีกรอบ จากนั้นใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีลากวิญญาณลงไปสู่นรกภูมิ



            วิญญาณธรรมดายังทำผมเหนื่อยหอบขนาดนี้ แอบคิดไม่ได้ว่าถ้าผมเจอวิญญาณนักวิ่งทีมชาติเข้าสักวัน ผมจะทำยังไง...



            สาธุ...ขออย่าได้พบได้เจอเลย



...

..

.


            “เออ ทำไมเมื่อกี้ยกเท้าขึ้นเหมือนกำลังถีบหน้าใคร ฉันเห็นแล้วใจหายแว๊บ นึกว่าจะโดนถีบหน้าหงายซะแล้ว”



            “เส้นกระตุกเฉยๆ”



            “น้องเด๋อล่ะ หกโมงกว่าแล้วทำไมยังไม่เห็น” ลีโอกวาดสายตามองไปรอบๆ หน้าคณะครุศาสตร์ ปกติคนที่ถูกพูดถึงจะรอเพื่อนเขาแถวม้าหินอ่อนหน้าคณะ ต่อให้เรียนเสร็จก่อนกี่ชั่วโมงก็ตาม ถ้าไม่นับช่วงที่ทะเลาะกันแล้วหนีขึ้นรถเมล์กลับ...



            ตรัยคุณเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ทำงานอยู่มั้ง”



            “แล้วถอดเข้าถอดออกทำไม” เห็นเพื่อนใส่ต่างหูสีดำอีกครั้ง ลีโอก็อดจะแปลกใจไม่ได้ ถอดแล้วใส่ อะไรของเขา



            ตรัยคุณเพียงยกยิ้มจางๆ


...........................................................................

ตรัยคุณเหยียบเชือกพอดิบพอดีนี่ยังไง

บังเอิญหรือเจตนากันนะ


คิดเห็นยังไง คอมเม้นท์บอกหย่งหน่อยน้าาาาาาา    (´・ω・`)


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.392K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,298 ความคิดเห็น

  1. #22241 Brownsugar1980 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 03:41
    อ่าาาาาาาา ตรัยคุณเวลาถอดต่างหูแล้วจะเห็นอะไรงี้รึเปล่า?? 😆
    #22,241
    0
  2. #22185 Masxy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:13
    ตื่นเต้นดีใจอ่ะ

    ตรัยคุณเห็นหมี เอ้ยยเห็นผี

    ตั้งใจช่วยน้องนนท์ด้วย. พี่มันร้าย ร้ายยยที่สุด
    #22,185
    0
  3. #22171 acrbaka (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:37
    ต่างหูนี่มันยังไงน่าาาา
    #22,171
    0
  4. #22151 pong6718 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 22:41
    อ่ยยยย วงวารน้อง
    ปล.เห็นแน่ๆตรัยคุณเห็นแน่ๆ555
    #22,151
    0
  5. #22150 pong6718 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 22:33
    ฟานนนนแรงมากแม่
    #22,150
    0
  6. #22097 Nnok2012 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 23:23
    เห้ยพี่มันมีมุมน่ารักว่ะ ดิชั้นว่าพี่เค้าเห็นน้องแน่ๆ เลยแกล้งเหยียบเชือกช่วย
    #22,097
    0
  7. #22081 MK 1112 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 03:18

    มิน่าถึงถามถึงเทพฮาวายคงเจอกันแล้วสิท่า รู้ตัวตนของตัวเองแล้วอะดิ ยังจะวางบ่วงกับน้อนอีกกกอีตาคนบาปปป

    #22,081
    0
  8. #22061 Natsh091 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 06:15
    ตุ้มหูกันเห็นผี
    #22,061
    0
  9. #22033 AoengMB (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:54
    เจตนาสุดๆ ต่างหูนั่นสำคัญแน่
    #22,033
    0
  10. #21988 mmaijii (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 23:25
    อ่ะแหน่ๆ เห็นผีมาตลอดจริงด้วย พอใส่ต่างหูจะไม่เห็น ถอดละเห็นแน่ๆ55555555 จัลได้แล้วๆ
    #21,988
    0
  11. #21970 RRREYKIII (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 09:05
    ต่างหูคือปัจจัยหลักใช่มั้ยคะพ่อ
    #21,970
    0
  12. #21952 PNKSSPDS (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 23:47
    ต่างหูต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆ
    #21,952
    0
  13. #21912 PareWaPkh (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 08:49
    รู้แล้วอ่ะดิๆๆๆ
    #21,912
    0
  14. #21847 G_D_G_errard (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 10:50
    เจตนาช่วยน้องแน่ๆ ตุ้มหูปิดพลังงี้ป่ะ เอาล่ะสิ แสดงว่ารู้แล้วใช่มั้ยว่านนท์คือยมทูตจริงๆ
    #21,847
    0
  15. #21580 kung_jame (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 22:03
    พี่ตั้งใจ
    #21,580
    0
  16. #21549 pinkheavenpinku (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 05:25
    จิตแข็งมากก เผลอๆพลังเยอะกว่าน้อง
    #21,549
    0
  17. #21516 Love_Jae_ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 18:32
    ตุ้มหูคือตัวเปิดปิดเซ้นส์งี้ปะ ถ้าถอดจะเห็นวิญญาณถ้าปิดจะไม่เห็น พี่แกต้องตะหงิดๆหรือไม่ก็รู้เรื่องหิมพานต์อยู่แล้วอ่ะ ตั้งแต่ถามว่ามีเทพองค์ไหนใส่เสื้อฮาวายหรือเปล่าละ
    #21,516
    0
  18. #21208 jiranyalove (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 20:13
    อีพี่ไม่ธรรมดาว่ะ ตุ้มหูคือต้องมีอะไรแน่ๆ
    #21,208
    0
  19. #21115 majik0605 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 18:37
    เข้ นายตรัยคุณ!!!
    #21,115
    0
  20. #20571 Angzaa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 16:56
    wow พี่ตรัย
    #20,571
    0
  21. #20521 pernar (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 23:46
    เค เก็ตละ
    #20,521
    0
  22. #20513 yoonmoonoi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 22:31
    ต่างหูต้องมีอะไรแน่ๆ
    #20,513
    0
  23. #20011 nammu-hits (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 21:50
    อ๋อออออออ เก้ททททท เครเก้ทต้าพี่ตค
    #20,011
    0
  24. #19968 inooballza (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 14:58
    ต่างหูต้องมีอะไร
    #19,968
    0
  25. #19511 RAPIPHAN4869 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 00:54
    ใช่.ใช่มั้ย.คิดถูกใช่มั้ยยย
    #19,511
    0