[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 2 : ตกครั้งที่ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42,151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,308 ครั้ง
    5 ก.ค. 62


ตกครั้งที่ ๑



              หลังจากอ่านข้อมูลที่มีอยู่น้อยนิด ย้ำว่าน้อยนิดจริงๆ ของเป้าหมาย ผมเลยย้ายข้อมูลเขาไปไว้ในแท็ปเล็ตประจำตัว วันนี้หลังจากเบิกร่างทิพย์ ผมจะไปพบเขาสักรอบเพื่อทำความรู้จัก



            ผมคิดว่า...เราน่าจะไปด้วยกันได้ดี เขาอายุไม่มาก แค่ยี่สิบเองมั้ง ยังพอมีหวังครับ



            กรุณาออกไปทำงานตามเป้าหมายตั้งแต่สองวันก่อน แต่ผมยังคงเอ้อระเหยอยู่เพราะรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นแค่เด็กหนุ่มคนหนึ่งเท่านั้น ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก ผมได้ไม้อ่อน ดังนั้นไม่ต้องรีบเหมือนกรุณาหรอก งานชิลๆ อยู่แล้ว  อู้งานสักสองวัน ผมไม่พูดก็ไม่มีใครรู้



            ผมเดินมาสำนักงานปรโลก ผมได้ยามาหนึ่งเม็ด รู้สึกว่าครั้งนี้เป็นเม็ดสีดำ เอ๋...หลังกินยานี้ผมจะมีร่างทิพย์หนึ่งปี รุ่นพี่เขาหยิบยาให้ผมผิดเม็ดหรือเปล่า ความจริงรุ่นพี่ควรหยิบยาเม็ดสีแดงสักสามเม็ดให้ผมมากกว่า เคสนี้ไม่น่าจะเกินสามเดือนหรอก



            แต่รุ่นพี่บอกว่าหยิบไม่ผิดหรอก ดีไม่ดี คงไม่จบในยาสีดำเม็ดเดียว ผมหัวเราะแห้งๆ ผมก็ไม่ได้เหลาะแหละขนาดนั้นหรอก ทำไมไม่เชื่อมือผมล่ะ



            เศร้าใจครับ...ความน่าเชื่อถือของผมมันต่ำมากๆ ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม



            หลังเบิกร่างทิพย์เสร็จ ผมกินยาเข้าไปตามปกติ ผ่านกระบวนการก่อกำเนิดกายเนื้อแบบชาวทิพย์หรือเรียกสั้นๆ ว่าร่างทิพย์นั่นเอง ผมใช้ร่างทิพย์ทำโอทีบ่อย ค่อนข้างคุ้นเคยดี พอออกมาที่ห้องนั่งเล่น เห็นท่านสุวรรณกำลังเล่นเกมอยู่



            “เด็กใหม่”



            “ครับ” ผมขานรับ ไม่แปลกใจที่ท่านสุวรรณจะเรียกผมว่าเด็กใหม่ ยมทูตฝึกหัดถูกเรียกแบบนี้กันทั้งนั้น ผมเองก็ไม่กล้าสำคัญตัวเองว่าจะถูกบุคคลระดับสูงอย่างท่านสุวรรณจำชื่อได้อยู่แล้ว



            “ได้ข่าวว่าทาร์เก็ตนายเป็นมนุษย์ชื่อตรัยคุณเหรอ”



            “ใช่ครับ”



            “เลือกเองหรือเปล่า”



            “ผมมาสายครับ เลยไม่ได้เลือก มีเหลืออยู่แฟ้มเดียว”



            “ว่าแล้วเชียว” ท่านสุวรรณพึมพำ “ตั้งใจทำงานล่ะ”



            “ครับ ผมจะตั้งใจทำงานแน่นอน ขอบคุณท่านสุวรรณที่เป็นห่วงครับ”



            ผมไม่เอาไหนขนาดที่ท่านสุวรรณต้องตักเตือนเลยเหรอ ผมรู้สึกหดหู่ใจมากเลยนะเนี่ย



            หลังออกจากสำนักงานปรโลก ตอนนี้เวลาที่โลกมนุษย์น่าจะเป็นช่วงสายๆ เขาน่าจะอยู่ที่มหาวิทยาลัย ผมเลยทำให้ตัวเองไปปรากฏตัวที่ห้องน้ำของที่นั่น ผมเชื่อเรื่องความน่าเชื่อถือของหน้าที่การงาน ดังนั้นจึงเลือกชุดสูทสีดำติดมือมากจากนรกภูมิ พอมองดูตัวเองในกระจก ผมก็ดูภูมิฐานอยู่นะ



            เอ...มหาวิทยาลัยกว้างใหญ่ เขาเรียนอยู่คณะไหนล่ะ ในข้อมูลก็ไม่ได้บอกเสียด้วย แต่มหาวิทยาลัยนี้บริหารงานโดยชาวหิมพานต์ น่าจะหาตัวคนไม่ยาก ผมเลยเดินออกไปด้านนอก รู้สึกเขินเหมือนกันแฮะที่ได้ใช้ร่างทิพย์บนโลกมนุษย์



            ผมเอง...ก็อยากลองเป็นมนุษย์บ้างเหมือนกัน



            ผมเดินหาคนมาหลายสิบนาที ยังไม่พบชาวหิมพานต์ที่พอจะถามได้ แดดก็ร้อนแรงเหลือเกิน ตอนที่ผมมาในร่างยมทูต แดดทำอะไรผมไม่ได้ด้วยซ้ำ ร่างทิพย์นี่ก็มีข้อเสียเหมือนกันนี่นา



            ผมยืนมองถนน ครุ่นคิดว่าควรเดินไปทางไหนดี โชคดีที่ผมมองเห็นชาวหิมพานต์สองท่านเสียก่อน ผมไม่ต้องใช้มนตร์หิมพานต์ถอดดูร่างจริงของใคร แต่ผมจะเห็นเป็นเงาร่างที่แท้จริงซ้อนขึ้นมาทันที นี่เป็นอภิสิทธิ์อย่างหนึ่งของชาวนรกภูมิ



            ผมหลับตา แล้วมองด้วยสายตาเจ้าพนักงานปรโลก ชื่อธาดาธิปก เวนไตยวงศ์ และชีวันธร ตระกูลเอราปถ ก็ปรากฏสู่สายตา ผมหลับตาอีกครั้ง โห ผมโชคดีพบคนดังของหิมพานต์ด้วยแหละ ช่วงนี้ทั้งสองท่านเป็นที่ถูกกล่าวถึงอย่างมากในหัวข้อ ว่าด้วยพญาครุฑรักใคร่ชอบพอกับนาคสามัญชน



            จู่ๆ แท็ปเล็ตก็มีแจ้งเตือนดังขึ้น ไลน์กลุ่มปรากฏข้อความว่าวันนี้มีงานแถวอยุธยา แต่ผมทิ้งร่างทิพย์ไว้ไม่ได้ เลยตอบกลับว่าขอผ่าน ถึงแม้จะเจ็บปวดใจหน่อยๆ ที่ต้องทิ้งงานรับวิญญาณ



            “โอ้ ท่านธาดาธิปกกับท่านชีวันธร” ผมเอ่ยทักพวกเขาไว้ก่อน ดูท่าทางท่านชีวันธรจะไม่อยากอยู่ยังไงก็ไม่รู้



            “กูไม่คุยนะพี่ มึงน่ะคุยเลย กูไม่เอาด้วย”



            อ่า...ท่านชีวันธรไม่อยากคุยกับผมจริงๆ ด้วย ทำไมล่ะ ผมหน้าตาน่ากลัวเหรอ แต่ผมส่องกระจกแล้วนะ รูปร่างหน้าตาผมก็ถือว่าดีอยู่นี่นา



            ผมฉีกยิ้ม เอ่ยแนะนำตัวอย่างเป็นมิตร “สวัสดีครับ ผมชื่อกฤตานนท์เป็นยมทูตฝึกหัด ผมกำลังตามหาผู้ชายที่ชื่อตรัยคุณ พวกท่านทั้งสองพอจะรู้จักมั้ยครับ”



            “มีรูปมั้ย” ท่านธาดาถาม



            “อ้อ มีครับ ขอผมซ่อนข้อมูลบาปบุญสักครู่” ข้อมูลเหล่านี้เป็นความลับ ในฐานะเจ้าพนักงานที่มีจรรยาบรรณ ผมต้องปกปิดข้อมูลเขา ผมหันภาพของเป้าหมายให้ท่านธาดาธิปกดู



            “ตามหาไปทำไม” แต่คนที่ถามคือท่านชีวันธร



            “คือว่า...เราเพิ่งตั้งแผนกใหม่ขึ้นมา ยังไม่ได้ตั้งชื่อแผนกอย่างเป็นทางการครับ พวกท่านทั้งสองน่าจะทราบดีว่าวิญญาณบาปที่นรกตอนนี้มีมากเหลือเกิน แถมวิญญาณแต่ละดวงก็แสนจะยาวนานกว่าจะใช้กรรมหมด พวกเราลงโทษกันเหนื่อยมากครับ เลยมีมติจากท่านพญายมว่าส่งวิญญาณขึ้นสวรรค์บ้างเถอะ เขาเป็นหนึ่งในเป้าหมายของเรา ถ้าผมชี้นำเขาจนเขาเป็นคนดี ตายแล้วได้ขึ้นสวรรค์ ผมก็จะผ่านงานได้เป็นยมทูตเต็มตัว และได้รับวันหยุดเพิ่มหนึ่งเดือนครับ”



            “เคยเห็นที่คณะบริหารน่ะ” ท่านชีวันธรตอบ



            ผมยิ้มแล้วโค้งขอบคุณ คณะบริหารผมเพิ่งเดินผ่านมานี่นา เอ๊ะ..ผมลืมเรื่องสำคัญไป! ผมเลยวิ่งกลับมาหาท่านชีวันธรและท่านธาดาธิปกอีกครั้ง



            ผมยื่นโบรชัวร์ประกอบการตัดสินใจให้ท่านชีวันธร



            “อันนี้ฝากประชาสัมพันธ์ครับ ตำแหน่งงานในนรกเรายังว่างเยอะมาก สนใจตำแหน่งไหนติดต่อผมมาได้ ไม่ว่างทำประจำก็ทำพาร์ทไทม์ก็ได้นะครับ สวัสดิการดีมีอาหารทิพย์เลี้ยงสามมื้อ จับวิญญาณครบพันสะสมตั๋วไปเที่ยวญี่ปุ่น ครบหมื่นไปยุโรปเลยครับ รับรองได้ว่าหมดบุญเมื่อไหร่ เราจะลงโทษพวกเดียวกันเบาๆครับ สมมุติต้องเอาหอกแทงปากทะลุก้น เราก็จะแทงเฉียดๆแก้ม”



            ผมเอ่ยอย่างคล่องปาก เวลาพบชาวหิมพานต์ผมก็จะชวนแบบนี้ทุกคน สนองนโยบายของท้าวยมราชเรื่องขยายการเติบโตของกิจการ อย่าเรียกว่าหาลูกข่ายนะครับ ผมแค่หาเพื่อนร่วมงานเพิ่มเท่านั้นเอง ผมเคยเห็นวิธีนี้จากมนุษย์ที่ทำงานขายตรง เลยหยิบมาใช้บ้างเท่านั้นเอง



            แต่ท่านชีวันธรดูเหมือนจะไม่สนใจ ผมเลยตัดสินใจไปตามหาตรัยคุณ ความจริงถ้าท่านชีวันธรมีท่าทีสนใจ ผมก็ว่างสักครึ่งชั่วโมงอธิบายการทำงานและผลตอบแทนอยู่หรอก



            ผิดหวังนิดๆ แต่เป็นความผิดหวังที่พบบ่อย ชินแล้วล่ะครับ



            ป้ายคณะบริหารธุรกิจอยู่ด้านหน้า ผมเลยถามมนุษย์คนหนึ่งว่าจะพบตัวตรัยคุณได้ที่ไหน เขาบอกผมว่าล่าสุดเห็นที่โรงอาหารของคณะ



            เฮ้อ เดินอีกแล้ว อากาศยิ่งร้อนอยู่ด้วย ผมไม่แน่ใจว่าไฟในนรกภูมิกับกรุงเทพมหานคร ที่ไหนร้อนกว่ากัน ว่างๆ ผมจะลองทำโพลดูสักหน่อย



            ผู้ชายร่างสูง หุ่นแบบนักกีฬาสวมชุดนักศึกษา เขาดูโดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมาย ผมสั้นสีดำตามสมัยนิยม ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วเข้ม จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปาก จัดว่าเป็นหนุ่มหล่อหาตัวจับได้ยากเชียวล่ะ แต่ดวงตาสีเทาดูมีแววร้ายๆ ชอบกล ไม่เหมือนภาพปกซะเท่าไหร่ อาจจะเป็นเพราะภาพปกในแฟ้ม ใบหน้าเขานิ่งมาก



            ยังไม่ทันที่ผมจะได้เข้าไปทำความรู้จัก ตรัยคุณเขาก็รับโทรศัพท์แล้วเดินออกไปจากโรงอาหาร ผมเลยเดินตามไป กะว่าพอเขาเสร็จธุระผมจะเข้าไปทักทาย



            เขาเดินมาหลังคณะ เงียบมาก ผมแอบหลบด้านหลังต้นไม้ บรรยากาศไม่ดีเลยแฮะ ลางสังหรณ์บอกผมว่า ผมควรไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้



            เอ๊ะ แล้วผมจะกลัวทำไมล่ะ ในเมื่อผมคือยมทูต ผมตายแล้ว อันตรายอะไรก็ทำร้ายผมไม่ได้



            “พนันแล้วไม่มีเงินใช้ มึงควรรู้นะว่าจะจบยังไง” สุ้มเสียงเขาเย็นชาจังเลย ผมแอบชะโงกหน้าดูเห็นเขาจุดบุหรี่สูบ ควันสีเทาพวยพุ่งปะทะใบหน้าของคนที่นั่งคุกเข่าอยู่



            ดูหนังจีนมาเหรอ แต่ไม่น่าใช่ น่าจะถูกอีกสองคนด้านหลังถีบขาให้พับลงมากกว่า



            ขอนอกเรื่องนิดนะครับ ทำไมเขาดูเท่จัง เหมือนพวกมาเฟียในละครซีรีส์ที่ผมดูย้อนหลังเลย



            “ผมบอกแล้วว่าขอเวลาสองอาทิตย์ ผมไม่ได้คิดจะเบี้ยวจริงๆนะ คุณตรัยเชื่อผมเถอะ ผมใช้หนี้คุณแน่นอน”



            ผมเปิดแท็ปเล็ตดูอีกรอบ สงสัยว่าตัวเองจำผิดหรือเปล่า เขาชื่อตรัยคุณหรือคุณตรัยกันแน่ แต่ก็เป็นชื่อตรัยคุณนะ โอเค ผมไม่ได้จำสลับ



            ตรัยคุณเขาใช้บุหรี่จี้ลำคอของคนที่คุกเข่าอยู่ เสียงโหยหวนดังขึ้น



            ไอ้หยา...ทาร์เก็ตของผมทำบาปต่อหน้าต่อตาเลย ทำร้ายร่างกายผู้อื่นมีความผิดตามกฎของนรกภูมิ มีสองทางเลือกคือหากไม่ถูกลงทัณฑ์ก็จะถูกตัดแต้มบุญที่มี



            ไม่ได้ ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ นี่ต่อหน้าต่อตาผมเลยนะ



            “หยุดนะครับ!



            ขอโทษคนอ่านด้วยครับ ผมโง่เองที่กระโดดออกไปแบบนั้น แต่ในละคร ฮีโร่ที่ทำแบบนี้เท่มากเลย ผมแค่...คิดว่าอยากเท่บ้าง แต่ผมรู้แล้วล่ะว่าเป็นการกระทำที่ค่อนข้างสิ้นคิด



            เอาไงดี เดินต่อไม่ได้...ถอยหลังคงไม่ทัน



            ตรัยคุณมองหน้าผม เขาหันไปถามคนที่ถูกทำร้าย “เด็กมึงเหรอ?”



            คนที่ถูกทำร้ายส่ายหน้า กุมลำคอตัวเองที่ถูกบุหรี่จี้อย่างเจ็บปวด “ผมไม่รู้จัก”



            “แอบถ่ายคลิปหรือเปล่า” หนึ่งในสองคนที่ยืนอยู่อีกฝั่งเอ่ยขึ้น



            “ผมไม่ได้มาถ่ายอะไร ผมแค่เห็นสิ่งที่พวกคุณทำ คุณจะทำร้ายร่างกายคนอื่นไม่ได้นะครับ มันเป็นบาป คุณรู้ไหมว่าทุกการกระทำ มันมีผลของมันเสมอ”



            ทาร์เก็ตของผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงน่ากลัวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ “แล้วมีใครสอนไหมว่า แส่หาเรื่องมีผลยังไง”



            ผมกลืนน้ำลายลงคอดังอึก เริ่มจะเข้าใจคำว่า งานเข้าของมนุษย์อย่างลึกซึ้งแล้ว



            น่ากลัว...เขาน่ากลัวมากๆ ผมบอกไม่ถูกเท่าไหร่ แต่สัมผัสได้ว่าผู้ชายคนนี้อันตรายมาก



            ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทำใจดีสู้เสือ ไม่มีอะไรน่ากลัว ก็แค่มนุษย์เท่านั้น ยมทูตฝึกหัดจะกลัวมนุษย์ไม่ได้ ไม่...ไม่กลัว!



            “ผมไม่ได้แส่หาเรื่องนะครับ ผมหวังดีกับคุณ ไม่อยากให้คุณทำบาป เวลาตกนรกน่ะมันน่ากลัวมากๆ เลยนะ” ไม่มีอะไรจริงกว่านี้อีกแล้ว ผมคอนเฟิร์มด้วยประสบการณ์ของเจ้าพนักงาน!



            “หวังดี?”



            “ครับ ผมหวังดีกับคุณจริงๆ” ถึงจะเป็นการหวังดีที่มาพร้อมวันหยุดหนึ่งเดือนก็เถอะ เขาหรี่ตามองผมอย่างไม่เชื่อคำนัก ผมเลยจับมือเขาเอ่ยด้วยความจริงใจ “เชื่อผมนะครับ”



            เขายกยิ้ม ผมใจชื้นขึ้น ก็ไม่ได้พูดยากนี่นา ผมคงคิดมากไปเองว่าเขาน่ากลัว



            “เสือก”



            ผมยืนตัวแข็งหลังได้ยินคำนี้ โห...หยาบคายจังเลย ทำไมเป็นคนแบบนี้ล่ะ



            หลังจากด่าผมแล้ว เขายังหันไปถีบคนที่ถูกทำร้ายจนกระเด็น ไม่ได้มีท่าทีรู้สึกผิดสักนิด ทั้งๆ ที่ผมเพิ่งบอกไปว่ามันเป็นบาป



            โอย...เกรี้ยวกราดเหลือเกิน ผมเผลอถอยหลังสองสามก้าว กลัวเหลือเกินว่าฝ่าเท้าข้างนั้นจะเผื่อแผ่มาถึงผมด้วย



            “ภายในเที่ยงคืน ถ้ากูยังไม่ได้เงินทั้งหมด มึงเลือกมาว่าอยากตายวิธีไหน”



            แล้ว...แล้วเขาก็จากไป



            ผมยังคงยืนนิ่งเหมือนถูกสาป



            วันนี้ผมพบข้อเท็จจริงหนึ่งข้อ เป้าหมายของผมเป็นพวกน่ากลัว หัวรั้นและไม่รับฟังความหวังดีของใคร แล้วผมต้องทำยังไงล่ะถึงจะเกลี้ยกล่อมเขาให้เดินถูกทาง



            กลุ้มใจจัง...

.....................................................

น้องยมคนคิ้วท์จะยังคิดว่านี่เป็นการต้มหมูอยู่ไหน 

ต้มหมูหรือต้มหนู(ยม)กันแน่


แอบรอคอมเม้นท์อยู่น้าาาาาา ><


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.308K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,299 ความคิดเห็น

  1. #22194 Famoo69 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 10:12

    น้องนนท์ มองโลกในแง่ดีไปแล้วลูก
    เป็นกำลังใจให้น้องนนท์จร้า
    ตื้อลูก ตื้อเท่านั้น

    #22,194
    0
  2. #22177 Masxy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 20:06
    น้องยมนี่โลกสวยหรือเหล่าะเเหล่ะกันแน่นะ
    #22,177
    0
  3. #22168 acrbaka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:45
    โถ่น้อง
    #22,168
    0
  4. #22113 byjanelo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 23:54

    ความน่ารักของคุณยมก็มีมาให้แม่ยิ้มตลอด โถ่ น้องง สู้ๆนะคะ

    #22,113
    0
  5. #22070 Pleum4399 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 11:01

    ดี๊ดีอะเธอ
    #22,070
    0
  6. #22021 AoengMB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:25
    น้อนนนนนนนนน
    #22,021
    0
  7. #21962 RRREYKIII (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 17:08
    น้องลูกกกกกก
    #21,962
    0
  8. #21882 PareWaPkh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 19:18
    โหหหหหหหหห น้องออกมาาาาา
    #21,882
    0
  9. #21779 G_D_G_errard (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 01:09
    เทอมเป็นยมทูต เทอตายแล้ว อย่ากลัวคุณตรัย เอ้ยยย ตรัยคุณเลยน้อนนนนนน
    #21,779
    0
  10. #21519 pinkheavenpinku (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 22:24
    ดีแล้วที่เค้าไม่เข้ามาทำร้ายน้อนไปอีกคน ฮือ
    #21,519
    0
  11. #21488 eannysrr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 01:39

    เอ็นดูน้อนโว้ยยย55555

    #21,488
    0
  12. #21176 loveseriesY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 06:22
    น้องงงน่ารักจัง เอ็นดูววว
    #21,176
    0
  13. #20482 panik (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 14:35
    คุณตรัยหรือตรัยคุณ โอ้ยยยยยยยยยัยน้อนนนน55555555
    #20,482
    0
  14. #19932 cookie_g7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 07:03
    แงงงง​ ยัยน้องงงงงง
    #19,932
    0
  15. #18899 kallmelnwz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 19:52
    ดิชั้นว่าน่าจะเป็นหนูยมที่โดนเขาต้ม กอดโอ๋นะยมลูก
    #18,899
    0
  16. #17982 152546thip (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 08:57
    ขนาดชื่อพี่ตรัยยังสับสน น่ารักทากๆๆๆ
    #17,982
    0
  17. #17202 วั่งเซี่ยน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 22:24

    นน้องยมเราช่างใสซื่อเหลือเกิน

    #17,202
    0
  18. #17147 chotika2945 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 21:02
    แงงงหนูจะรอดมั้ยเนี้ยย
    #17,147
    0
  19. #16537 ทาสหิมพานต์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 19:43

    น้องยมน่ารักโว้ยยยยยย

    #16,537
    0
  20. #15393 0eun0 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 18:57
    เอ็นดูคนคิ้วท์จริงๆๆๆ 5555555
    #15,393
    0
  21. #15020 blueeyes111 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 17:39
    คุณตรัยหรือตรัยคุณ ขำเลย55555
    #15,020
    0
  22. #14872 lmoshil (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 10:33
    พูดมากเหมือนชีวันธรเลย 5555555555555555
    #14,872
    0
  23. #14615 NJChokdee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 18:27
    นโยบายงาน สวัสดิการขนาดนั้นพี่ก็ไม่เอาาาาา
    #14,615
    0
  24. #14605 UnBer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 08:15
    แทงปากกับแทงเฉียดข้างแก้มมันไม่ได้น่ากลัวน้อยลงเลยนะหนู
    #14,605
    0
  25. #14553 Aon--Aon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 11:40
    เอนดูยมทูต55555
    #14,553
    0