[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 18 : ตกครั้งที่ ๑๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,399 ครั้ง
    2 ก.ค. 62


ตกครั้งที่ ๑๗

 


           ตั้งแต่ความสัมพันธ์ของผมกับตรัยคุณแย่ลง ส่วนมากผมจะเป็นคนเดียวที่อยู่บ้านหลังจากกลับจากมหาวิทยาลัย ระยะนี้ผมเก่งถึงขั้นนั่งรถเมล์ไปลงที่ตลาด จากนั้นซื้อของน่ากินมาแบ่งกับลุงเจ้าที่คนละครึ่ง พอดึกหน่อยผมก็นอน ส่วนตรัยคุณก็กลับมาช่วงตีสามประจำ



            แม้จะรู้ว่าเขากลับมา แต่ผมก็ยังนอนต่อเหมือนหลับ เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่าจะลุกมาทำไม สุดท้ายเราก็ไม่คุยกันอยู่ดี



            เช้าวันเสาร์ ลีโอกับฟานยังไม่ตื่น โต๊ะอาหารที่มีแค่ผมกับตรัยคุณก็เงียบและน่าอึดอัดจนผมนึกอยากถือชามข้าวต้มไปนั่งกินกับลุงเจ้าที่



            ตรัยคุณกินอาหารเช้าแค่นิดเดียว ระหว่างที่ผมกำลังเขี่ยช้อนเล่นด้วยความเบื่อหน่าย ตรัยคุณแต่งตัวหล่อเดินผ่านโต๊ะอาหารไป



            เขาจะไปข้างนอก



            ปกติถ้ามีงาน ไม่มีทางที่ลีโอกับฟานจะไม่ลงมาคุย ดังนั้นผมคิดว่าตรัยคุณไม่ได้จะออกไปเรื่องงานอย่างแน่นอน แถมเมื่อวานทอยดี๊ด๊าเกินปกติ ผมคิดว่าวันนี้ตรัยคุณจะออกไปหาทอย



            ผมอึดอัด



            และสองสัปดาห์สำหรับผม ผมว่ามันควรจบได้แล้ว



            ทุกคืนที่นอนคนเดียว ผมมีคำถามกับตัวเองเสมอว่า ผมควรหยุดหรือควรอยู่ต่อไป แม้กระทั่งเรื่องโดนปรับแต้มวิญญาณก็ไม่สามารถสะบัดเรื่องนี้หลุดจากหัวของผมได้



            ตรัยคุณมองหน้าผม เมื่อผมเดินมาขวางหน้าเขาไว้



            คุณจะออกไปกับทอย?” ผมพูด ตรัยคุณพยักหน้า ผิดจากที่เดาซะที่ไหน แม้จะรู้คำตอบอยู่แล้วผมก็อดเจ็บในอกไม่ได้



            “คุณชอบทอย...ใช่ไหมครับ” ผมเงยหน้ามองเขาอย่างจริงจัง ถ้าเขาบอกว่าชอบทอย ผมจะไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป ผมว่าการคืนเคสน่าจะดีกว่าอยู่อย่างอึดอัดแบบนี้



            ผมในตอนนี้แย่มากที่ไม่สามารถแยกงานกับเรื่องส่วนตัวได้



            ตรัยคุณมองหน้าผมด้วยสายตาเฉยเมย “เรื่องแบบนี้ไม่จำเป็นต้องชอบหรือไม่ชอบ นายควรรู้นนท์ เมื่อมีคนอื่นเข้ามา คนเก่าก็หมดความหมาย ยิ่งไปกว่านั้น นายเองด้วยที่ดึงคนอื่นเข้ามา”



            คำตอบของตรัยคุณไม่ได้บอกว่าชอบหรือไม่ชอบทอย แต่บอกให้ผมรู้และเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้สำหรับเขา...ไม่ว่าจะใครก็ได้ทั้งนั้น ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับผมที่มันแย่ลง ก็เพราะผมที่พาคนอื่นเข้ามา เป็นความผิดของผมทั้งหมด



            แต่ทอยเป็นเพื่อนผม” ผมแค่มีเพื่อน...ก็แค่นั้น ไม่ได้คิดจะให้มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น



            ทอยเป็นเพื่อนนาย แล้วเราเป็นอะไรกัน?



            ผมนิ่งเงียบ นั่นสิ...เราเป็นอะไรกัน ผมเป็นอะไรสำหรับคุณ



            ถ้าเขาคิดว่านายคือเพื่อน ทำไมเขากล้าหักหลังนายล่ะ?



            ความจริง...ทำให้ผมจุกในอก เพื่อนที่ไหนหักหลังกัน ทอยไม่คู่ควรกับคำว่าเพื่อนของผมสักนิด



            “ทอยหักหลังผมแล้วคุณต้องทำด้วยหรือไง!” ผมไม่รู้ว่าหรอกว่าเสียงที่พูดดังขนาดไหน แต่ผมรู้ว่าตัวเองกำลังระเบิดอารมณ์ออกไปพร้อมคำถามนี้



            ผมเจ็บปวด...ไม่อยากทนกับความรู้สึกแบบนี้อีก



            “คุณไม่คุยกับผม โกรธผมเรื่องอะไรก็ไม่ยอมบอก ผมผิดอะไรคุณบอกผมสิตรัย แค่บอกผมมันยากนักเหรอ ทำไมคุณต้องสนใจทอย ทำไมทอยต้องชอบคุณ ทำไมพวกคุณทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน พอผมถามว่าชอบทอยไหมคุณก็ไม่ตอบให้ชัด ผม...ผมไม่เข้าใจมนุษย์เลย ไม่เข้าใจจริงๆ”



            ผมเช็ดน้ำตาที่กำลังไหล ผมรู้ว่ามันน่าอายที่ผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่เด็กเล็กๆ จะได้ร้องไห้โดยไม่แคร์อะไร แต่ผมไม่ไหวแล้ว



            ผมไม่ไหวแล้วจริงๆ



            อย่ากอดผม...ได้โปรด อ้อมกอดของคุณมันทำให้ผมอ่อนแอยิ่งกว่าเดิม



            “เสื้อเปื้อนน้ำมูกจนได้” ตรัยคุณถอนหายใจ เสื้อเปื้อนน้ำมูกแล้วยังไง เขาเองนะที่กอดผม ฮือออออ อย่ามาอุ้มผมขึ้นห้องนะ



            ผมไม่ให้อุ้ม!



            “ดิ้นมากเดี๋ยวก็ฟาดให้ก้นช้ำ”



            เจ็บ เดี๋ยวอะไรล่ะ ตรัยคุณฟาดแล้วแท้ๆ จากที่สะอื้นเงียบๆ ผมร้องไห้เสียงดังกว่าเดิม ทำให้ผมเสียใจแล้วยังมาฟาดก้นผมอีก คนบาป...ตรัยคุณเป็นคนบาป ผมจะไม่ยกโทษให้ ผมจะโกรธ



            ร่างสูงวางผมนั่งลงที่เตียง ผมมองเขาผ่านม่านน้ำตา ทำผมขนาดนี้ยังกล้ายิ้มอีกเหรอ จิตใจทำด้วยอะไร ใจร้าย...ใจร้ายที่สุด



            “ตอนแรกที่เตือน ทำไมไม่ฟัง” ตรัยคุณเอ่ยอย่างจริงจัง ใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองผมนิ่ง ดวงตาคมดุมองผมอย่างเอือมระอา ไม่ต้องเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาผมเลย ผมไม่ให้เช็ด



            “ทำไมไปมหาลัยถึงไม่ขอดูกล้องวงจรปิดหน้าห้องน้ำว่าใครล็อก ยังไม่ระวังตัวคิดว่าคำเตือนฉันเป็นลมผ่านหู สุดท้ายเป็นไงล่ะ”



            “คุณบอกผมดีๆ อึก...ก็ได้”



             “ตอนนั้นที่บอกก็เถียงไม่ใช่หรือไง บางเรื่องต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองนนท์ คิดสักนิดสิว่าทำไมฉันถึงเตือน ฉันเคยเห็นคนที่ชื่อทอยอยู่กลุ่มเดียวกับอะตอม มันไม่ผิดปกติหน่อยเหรอที่เพื่อนเด็กเก่าจะมาตีสนิทกับนายที่เป็นเด็กใหม่” ตรัยคุณอธิบาย มือใหญ่ยังคงเช็ดน้ำตาให้ผมอยู่ “ในกล้องวงจรปิด อะตอมคือคนที่ล็อกกุญแจห้องน้ำ ยังต้องบอกอีกไหมว่าเคยเกี่ยวกับฉันยังไง”


            ผมส่ายหน้า “ผมเข้าใจแล้ว” ทอยมีเป้าหมายในการตีสนิทผมตั้งแต่แรก เรื่องนี้เกี่ยวพันกับคนที่ชื่ออะตอม อะตอมคือหนึ่งในอดีตของตรัยคุณ และเขาน่าจะไม่พอใจผมอยู่ ส่วนผม...ผมเป็นคนโง่ที่ไม่ฟังคำเตือนของตรัยคุณตั้งแต่แรก



            มิน่าล่ะ...ทำไมทอยต้องยืมโทรศัพท์ผมไปเล่นจนแบตหมด วางแผนกันเป็นขั้นเป็นตอนมากๆ



            “เข้าใจว่าอะไรบ้าง”



            ผมก้มหน้าเอ่ยเบาๆ ยังติดสะอื้นอยู่ “บางคนก็ไม่ได้จริงใจกับเรา เราอาจจะคิดว่าเขาคือเพื่อน แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ อย่าไว้ใจใครง่ายๆ” จะว่าไปแล้วก็เป็นผมที่พลาดเอง เพราะโลกของผมมีแค่สีดำกับขาว เลวกับดี ขึ้นสวรรค์หรือถูกลงทัณฑ์เท่านั้น



            แต่โลกมนุษย์มีมากกว่าสีขาวและดำ ซับซ้อนเกินกว่าจะเรียนรู้ทั้งหมดในช่วงเวลาสั้นๆ



            “อีกข้อ”



            “ยังมีอีกเหรอครับ”



            “เรื่องความรักต้องระวังมือที่สามให้ดี อย่าเปิดโอกาสให้คนอื่นเข้ามา ไม่งั้นเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นจริงๆ ถึงตอนนั้นต่อให้ร้องไห้ก็ไม่ช่วยอะไร”



            อย่าว่าแต่ระวังเลยครับ ผมจะจำจนตายเลยล่ะ



            เอ๊ะ...ผมตายอยู่แล้วนี่หว่า



            “ทนได้ตั้งครึ่งเดือน อึดเหมือนกันนะเรา” ตรัยคุณอมยิ้มมุมปาก มือใหญ่ลูบศีรษะผมอย่างแผ่วเบา เห็นผมมองค้อนก็หัวเราะฮึฮึในลำคอ



            ตลกหรือไง คนที่ปวดใจคือผมนะ!



            “แล้วเรื่องทอย คุณกับทอย...”



            “ไม่มีอะไรนอกจากกินข้าว” ตรัยคุณถอดเสื้อยืดสีดำออก มีคราบน้ำมูกผมเปรอะอยู่ด้วย น่าอายมาก “ที่เหลือก็ปล่อยให้กัดกันเอง”



            “เดี๋ยวผมเอาเสื้อไปซักให้”



            “ไม่ต้อง เก็บไว้เป็นที่ระลึกเนื่องในวันตาสว่าง” ตรัยคุณเก็บเสื้อยืดสีดำเข้าในตู้เสื้อผ้า ผมแอบมองว่าเขาแขวนไว้ตรงไหน ตอนเขาเผลอผมจะได้เอาไปซัก



            ใครจะอยากเก็บที่ระลึกแบบนี้กัน ผมคนหนึ่งล่ะที่ไม่อยาก



            “ทำไมพวกเขาต้องชอบคุณขนาดนี้” ผมไม่เข้าใจมนุษย์จริงๆ อะตอมที่จบไปแล้วก็ไม่ยอมจบ ทอยที่มาแก้แค้นให้เพื่อน ตอนนี้ก็หักหลังเพื่อน



            ทอยจะรู้ไหมนะว่าตรัยคุณแค่เล่นเกมให้เขากับเพื่อนที่ชื่ออะตอมแตกคอกันเอง



            ผู้ชายคนนี้...น่ากลัว...น่ากลัวมากๆ



            “ถามตัวเองสินนท์...ทำไมถึงชอบฉัน”



            “...”



            “ร้องไห้ขนาดนี้ รู้หรือยังว่าเราเป็นอะไรกัน”



.......................................................



            “เมื่อเช้าทะเลาะอะไรกัน เสียงดังทำฉันตกใจจนแก้วกาแฟร่วง อารมณ์สุนทรียามเช้าหายวับไปกับตา รู้ไหมว่าแก้วใบนั้นน่ะใบโปรดเลยนะ ลิมิเต็ดจากฮ่องกง ลำบากต้องสั่งซื้อใหม่อีก” เสียงฟานบ่นกระปอดกระแปด มือก็รวบผมสีแดงเพลิงมัดเหมือนทุกวัน เขาหรี่ตามองผมอยู่ครู่หนึ่ง “แล้วตาแดงๆ ถึงตอนนี้คืออะไร ว่าที่มรรคทายกร้องไห้ทำไม ลูกนิมิตรหายหรือใครอุ้มหีบบริจาคหนี”



            “ผม...ผมไม่ใช่มรรคทายก”  ผมเป็นยมทูตฝึกหัดต่างหาก



            “ถ้าให้ท่านฟานผู้หยั่งรู้เดานะ เคลียร์กันเรื่องไอ้ทอยเสร็จแล้วสิ”



            ผมพยักหน้า หันไปมองตรัยคุณที่นั่งอยู่ข้างกาย เขาไม่พูดอะไร แค่มองผมยิ้มๆ แต่บอกตามตรงว่าผมไม่ชอบรอยยิ้มของเขาในตอนนี้เอาซะเลย



            “แต่บอกตามตรง จบแค่นี้โลกไม่จำหรอก ถ้ารางวัลคือตรัย ใครๆ ก็อยากเสี่ยงแย่งป่ะวะ ขนาดฉัน ฉันยังอยากลองสักคืนเลย” ฟานพูด โห...อะไรจะแรงขนาดนี้ “อย่ามามองค้อน ก็พูดความจริงป้ะ ถ้าหึงผัวทีหลังก็หัดทำอะไรให้ชัดเจนบ้าง จะมาเป็นอีแอบ แอบร้องไห้คนเดียวมันใช่ซะที่ไหน คนดีไม่มีที่อยู่หรอก ฉันกล้าท้านะว่าคิดหาทางรับมือครั้งหน้ารอไว้เลย คนพวกนี้น่ะเหมือนไฮดร้า ฆ่าหนึ่งเกิดสอง”



            “เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวรครับ” ในทางธรรมแล้วนี่คือการตัดกรรมที่ดีที่สุด เมื่อเราวางเฉย ไม่ยินดียินร้ายต่อการกระทำใดๆ ของผู้อื่น จิตใจเราเองก็จะสงบแล้วพบกับนิพพาน



            “หงุดหงิดว่ะ” ฟานเดินวนไปมา มองผมสลับกับตรัยคุณ ถ้าเขามีท่าทีดูเป็นคนดีหน่อย ผมจะคิดว่าเขาเดินจงกลม แต่ดูแล้วไม่น่าใช่ อาการเหมือนต้องการใช้หัวคิดทำอะไรสักอย่าง



            ฟานเดินมากระซิบบางอย่างกับตรัยคุณ



            ตรัยคุณพยักหน้าแล้วหยิบกุญแจรถมอเตอร์ไซค์ ผมลุกขึ้นจะตามไปด้วย ไม่รู้ล่ะ เราเคลียร์กันแล้ว เขาจะทิ้งผมไว้คนเดียวอีกไม่ได้



            “สิบนาทีค่อยตามไปพร้อมฟาน”



            ทำไมต้องไปกับฟาน? ทำไมไปกับตรัยคุณไม่ได้ พวกเขามีลับลมคมในอะไรที่ผมไม่รู้

 




มหาวิทยาลัย


            “เรื่องจริงไหม ทำไมไม่มีใครเล่าให้ฉันฟัง”



            ลีโอวิ่งกระหืดกระหอบมาจากไหนไม่รู้ ผมรับโทรศัพท์จากลีโอมาดู เป็นเพจหนึ่ง อ่านจากชื่อเพจน่าจะเกี่ยวข้องกับหนุ่มๆ วัยมหาลัย ผมกดเข้าไปอ่านข้อความล่าสุดที่ทางเพจโพสลง


          ข่าวด่วนจ้าาาาาา เมื่อวันเสาร์มีคนเห็น ตค. หนีบ น้อง ท. ไปร้านอาหาร องค์ลงคุณน้อง น. จ้า ควงพี่ฟ. (น่าจะญาติกัน ดูจากนามสกุล) บุกไปตามหลัวถึงร้านอาหาร น้อง ท. ยับมากแม่


Leo Gray และอีก 328 คนถูกใจสิ่งนี้


            ในโพสนั้นยังมีคอมเม้นท์และสติ๊กเกอร์เยอะมาก ผมอ่านดูคร่าวๆ


มินนี่ ฆ่าหมีด้วยมือเปล่า : โหดขนาดนั้นจริงดิ นี่เคยเห็น น. ในเซก เขาดูน่ารัก ใสๆมาก


ยืมเงินกูไป คืนกูด้วย : คนนี้ตัวจริงเหรอ ก็ว่าทำไมไปไหนมาไหนกับ ตค. ตลอด คนก่อนๆไม่เห็นได้ตามติดขนาดนี้


น้องแอ้ม แอ่มแอ๊ม : ก็สมควรป่ะ ถ้านี่เป็น น. นี่ก็ไม่ปล่อยไว้ คิดจะเคลมผัวเพื่อน สันดานมาก


Leo Gray : ใบ้ขนาดนี้ ไม่พูดชื่อจริงเลยล่ะ


            ผมส่งโทรศัพท์คืนลีโอพลางถอนหายใจ เรื่องไปกันใหญ่แล้ว “ฟานให้ตรัยคุณไปกินข้าวกับทอย แต่เราไม่ได้ทะเลาะกันแล้วนะครับ ทีนี้ผมกับฟานไปทีหลัง ฟานบอกให้ผมไปดึงตรัยคุณออกมา”



            “หลังจากนั้นคือฟานจัดการ?”



            “ครับ” ผมตอบรับเสียงอ่อย เพจเขียนแบบนี้ คนอ่านก็เข้าใจผิดหมดสิว่าเป็นผมที่ทำให้ทอยเละ



            มิน่าล่ะ ตั้งแต่ลงจากรถมอเตอร์ไซค์ของตรัยคุณ ผู้คนก็มองผมแปลกๆ พอผมมองตอบแล้วยิ้มให้ พวกเขาก็เอาแต่หลบหน้าหลบตา



            ผมเป็นผู้บริสุทธิ์จริงๆ นะ อย่ากลัวผมเลย T^T


..................................................

เห็นใจแม่ๆ น้องนนท์ที่ต้องเจ็บไปกับน้อง เลยมาต่อให้แบบทั้งหมดที่มี 

ค่าอาหารแมวแพงอะรั๊ยยยยยย ไม่มีๆ อิ_____อิ


โลกของน้องนนท์ มีแค่สีขาวและดำ ไม่หลากสีสันเหมือนโลกของคนเป็น

ดังนั้นมองในมุมน้อง น้องก็ไม่ผิดที่ไม่ทันคน เพราะน้องคลุกคลีกับวิญญาณ

มองในมุมของตรัยคุณ เขายังไม่เชื่อว่าน้องคือยมทูตจริงๆ 

รู้สึกเหมือนน้องเป็นคนธรรมะธัมโม อยู่ในระหว่างพิจารณาตัวตนของน้อง



ส่วน 'แล้วเราเป็นอะไรกัน' คือคำถามจริงๆค่ะ

คำถามที่พี่ตรัยให้น้องนิยามด้วยตัวเอง :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.399K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,296 ความคิดเห็น

  1. #22211 Famoo69 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 12:09

    น้องอย่าเชื่อใจใครง่ายๆอีกนะ
    ตรัยคุณเค้าเป็นห่วง

    #22,211
    0
  2. #22141 pong6718 (@pong6718) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 20:36
    ใคร ใคร ขโมย-บบริจาคน้อง 555
    #22,141
    0
  3. #22129 เจนค่า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:44

    โงยย ฉันว่าความรู้สึกคุณตรัยคุณค่อนข้างชัดเจนอ่ะ แต่ยัยน้องมันไม่รู้ มันไม่รู้อะไรทั้งน้านนนน โอ้ย ลุ้นแทนอ่ะ

    #22,129
    0
  4. #22091 LFNii (@Nnok2012) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 22:37
    เหมือนเราจะเข้าใจน้องแต่ก็ไม่เข้าใจค่ะ หนูจะซื่ออะไรขนาดนี้คะลูก
    #22,091
    0
  5. #22030 Krystal wing (@AoengMB) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:21
    ถ้าน้องตอบว่าคุณเป็นเคสเลื่อนขั้นของผมครับจะพีคแค่ไหนนะ
    #22,030
    0
  6. #21899 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:43
    ฟานคือสุดเดด
    #21,899
    0
  7. #21835 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 01:44
    55555 ว่าที่มรรคทายก ตลกลูกนิมิตกับ-บรับบริจาค
    #21,835
    0
  8. #21536 14:03 (@pinkheavenpinku) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 23:43
    อดทนมากจริงๆนะ ตั้งสองอาทิตย์แน่ะ

    สมแล้วที่เป็นมรรคทายก
    #21,536
    0
  9. #20358 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 20:49
    ยัดบทร้ายให้น้องเฉยเลยพี่ฟานร้ายกาจ555
    #20,358
    0
  10. #20009 9494 (@nammu-hits) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 21:03
    5555555555555 อ่ะ อยากได้น้องจริงวาะคุณตค.
    #20,009
    0
  11. #19478 Nitto_OuranHC (@notdo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 19:04
    ตรัยคุณตอนนี้สุดคูล ยกโทษให้แล้ว หล่อมากอยากได้ แต่รู้ว่าของนนท์ เฮ้อ
    #19,478
    0
  12. #18915 kallmelnwz (@kallmelnwz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 22:30
    น้องนนคนดีของแม่ หอมหัวนะคะลูก
    #18,915
    0
  13. #18104 วั่งเซี่ยน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 11:48

    ??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????’???’?

    #18,104
    0
  14. #17208 PhimeenSrii (@s-m-blue) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 22:31
    กำลังนั่งร้งห่มร้องไห้ไปกะลูกอยู่ดีดี ก็มาขำพรืดที่ฟานแซวว่าลูกนิมิตหายเฉยเลย 5555555555
    #17,208
    0
  15. #17205 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 22:27
    น้องงงงงงง
    #17,205
    0
  16. #16665 anchanachaisoda (@anchanachaisoda) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 00:46
    ทำไมถานน้องหล่ะตรัย
    น้องก็ต้องว่าคุณคือทาร์เก็ตของผมแลกกับวันหยุดครับสิ 555
    #16,665
    0
  17. #14945 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 20:36

    ใครอุ้ม-บบริจาคหนี พี่ฟาน55555555555555

    #14,945
    0
  18. #14595 finnjae (@finnjae) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 17:28
    ฟานทนไม่ไหว จัดการเอง 5555555555
    #14,595
    0
  19. #14117 Aumimi24 (@Aumimi24) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 19:47
    ตค.นี้ลองใจแบบนี้รู้มะ จะเสียน้องนนท์ไปแล้วนะ หึ้ยยย
    #14,117
    0
  20. #14029 jamema (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 03:19

    เราอยากให้ ตค ได้รู้ว่าน้องคิดคืนทาร์เก็ต จะหนีกลับไปแล้ว มาทำน้องเสียใจ

    #14,029
    0
  21. #13870 Jube-Roj (@Jube-Roj) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 10:26
    ชอบพี่ฟานค่ะ ลูกนิมิตรหาย 5555 คิดได้ไง
    #13,870
    0
  22. #13485 burasamare17 (@burasamare17) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 08:20
    55555ทำไมชอบฟานเวลาอยู่กะน้อง
    #13,485
    0
  23. #13183 jamema (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:44

    เงลาฟานอยู่กับน้อง ตลกมาก -บบริจาคหาย55555

    #13,183
    0
  24. #13140 61seconds (@61seconds) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 19:38
    ฟานจัดให้ 55555
    #13,140
    0
  25. #12431 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 15:50
    เอ็นดูน้องที่สุดแล้ว5555
    #12,431
    0