[สนพ.ขึ้นหิ้ง] พญายมตกบ่วง [Yaoi / Boy's Love]

ตอนที่ 17 : ตกครั้งที่ ๑๖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,442
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,037 ครั้ง
    2 ก.ค. 62

 


ตกครั้งที่ ๑๖



            หลังกินข้าวเสร็จ ตรัยคุณมาส่งผมที่คณะ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรกับเขา เขาถึงหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อให้ผมอย่างเอาใจใส่ จากนั้นก็จูบหน้าผากผมเบาๆ แล้วจากไป ผมค่อนข้างทำตัวไม่ถูกอยู่หน่อยๆ สำหรับผมเขาไม่ได้น่ากลัวเหมือนตอนแรกๆ แล้ว แต่การกระทำแบบนี้ ผมว่ายังห่างไกลจากความเป็นเขาอยู่



            จะว่าผีเข้าก็ไม่ใช่ พลังวิญญาณเขาแข็งแกร่งมาก ถ้าพูดภาษาชาวบ้านคือคนแบบนี้น่ากลัวกว่าผี สาเหตุมาจากพื้นฐานนิสัยเขาเป็นคนที่ไม่มีความกลัวในหลายๆ เรื่อง



            จริงๆ ผมเองยังหาไม่พบด้วยว่าคนอย่างเขากลัวอะไรบ้าง



            ถ้าผมรู้ว่าเขากลัวอะไร คงปิดเคสไปนานแล้วเหมือนกัน



            หรือคืนนี้ผมควรลองเข้าไปในฝันของเขาอีกสักที?



            ระหว่างที่ผมยังงงๆ กับท่าทีของตรัยคุณ ผมก็เดินมาถึงห้องเรียน ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า แต่คนในห้องมองผมด้วยสายตาที่หลากหลาย ต่างจากเมื่อเช้าที่เหมือนผมเป็นเพียงธาตุอากาศ



            ประหลาดใจ


            ริษยา


            เกลียดชัง


            เวทนา



            นั่นคือความหมายจากสายตามากมายที่ผมรู้สึกได้ ผมนั่งลงที่เก้าอี้ตัวหนึ่งโดยไม่ต้องถามใครว่านั่งได้ไหม ฟานบอกผมว่า เก้าอี้ที่ว่างสามารถนั่งได้เลย ไม่ต้องไปขออนุญาตใคร เรื่องนี้ผมจดจำไว้ในใจตลอด



            ทอยเข้ามาทักผมว่าร้านที่ไปอร่อยไหม ผมบอกว่าอร่อย กินสเต๊กชิ้นใหญ่ๆ ไปตั้งสามชิ้น ทอยบอกว่าครั้งหน้าเดี๋ยวไปด้วยกัน



            ผมพยักหน้า ไปกินข้าวกับเพื่อนเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ผมจะทำตัวแปลกแยกคงไม่ดี อีกอย่างผมว่าตรัยคุณคิดมากไปเอง



            ตัวเองร้ายกาจ เลยมองคนอื่นในแง่ร้ายไงครับ



            พออาจารย์เข้ามา บอกว่าครั้งหน้ามีสอบย่อย ผมก็จำใส่ใจเอาไว้เดี๋ยวค่อยไปปรึกษากับตรัยคุณว่าต้องทำยังไง เวลาผ่านไปอีกนานโข พอมองนาฬิกาแล้วพบว่าอาจารย์สอนเสร็จก่อนเวลา มีเวลาเหลือประมาณยี่สิบนาทีก่อนจะถึงเวลาที่บอกตรัยคุณว่าเรียนเสร็จ



            กินน้ำมาก ปวดฉี่เหมือนกันแฮะ



            ผมแยกทางกับทอยหลังออกจากห้องเรียน จากนั้นเดินไปเข้าห้องน้ำ มีห้องสุขาและโถฉี่มากมายเรียงกันอยู่ หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จ ปรากฏว่าเปิดไม่ได้ ไม่รู้ว่าเกิดอะไร ผมเลยเข้าไปในห้องสุขา ทิ้งร่างทิพย์ไว้แล้วใช้ร่างเจ้าพนักงานทะลุออกมาดู ปรากฏว่าประตูด้านนอกถูกล็อกด้วยกุญแจ



            สงสัยคนทำความสะอาดคงไม่รู้ว่าผมยังอยู่ด้านในแหละมั้ง



            ผมกลับมาเข้าร่างทิพย์อีกครั้ง คิดว่าจะโทรบอกตรัยคุณให้ช่วยขอกุญแจจากภารโรงมาเปิด แต่น่าเศร้าที่แบตเตอรี่เหลือเพียงหนึ่งขีด ติดแวบๆ แล้วก็ดับไป



            ผมไม่น่าให้ทอยยืมเล่นเกมเลย



            ผมนั่งอยู่ในห้องน้ำนานมาก ไฟก็ไม่มี มองผ่านช่องลมเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มมืด คนทำความสะอาดคงกลับบ้านไปแล้ว สงสัยต้องรอพรุ่งนี้แหละมั้งถึงจะได้ออกไป จังหวะที่ผมคิดว่าคงได้นอนในห้องน้ำแล้ว หูผมก็ได้ยินเสียงก๊อกแก๊กๆ จากด้านนอก



            ตรัยคุณ



            ในมือเขามีไขควงอันหนึ่ง เขามองผมอย่างระอาใจ



            “ยังไม่รีบลุกอีก”



            ผมเก็บกระเป๋าและชีทที่วางไว้อ่านฆ่าเวลา เอ่ยถามเขาด้วยความประหลาดใจ “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่นี่” ผมนึกว่าเขากลับบ้านไปแล้วซะอีก



            “เดายากซะที่ไหน”



            ผมรู้สึกโชคดีที่ตรัยคุณเดาเก่ง “คุณเดาเก่งจัง ผมนึกว่าต้องนอนในห้องน้ำแล้ว”



            “ทีนี้เข้าใจหรือยัง”



            “เข้าใจอะไรครับ?” ผมถามด้วยความงงระหว่างที่เดินลงบันได



            ร่างสูงของตรัยคุณหยุดชะงักครู่หนึ่ง เอ่ยสั้นๆ เพียงว่า “ต้องรู้ด้วยตัวเอง” จากนั้นก็เดินลงบันไดอย่างรวดเร็วไม่คิดจะรอผม



            โกรธผมเหรอ โกรธเรื่องอะไร?



            ผมรีบซอยเท้าลงบันไดอย่างรวดเร็วเพื่อตามเขาให้ทัน “ผมรู้แล้ว คุณโกรธที่ผมไม่รีบโทรหาแล้วทำให้คุณได้กลับบ้านช้าใช่ไหม คือว่าแบตผมมันหมด”



            “นายยังไม่เข้าใจ...นนท์”



            ผมไม่เข้าใจจริงๆ นั่นแหละ



            “ทำไมแบตถึงหมด?”



            “ทอยยืมเล่นเกม ผมลืมดูตอนเขาส่งคืน”



            “เลิกยุ่งกับทอย”



            “เขาเกี่ยวอะไรครับ คุณอย่าพาลสิ ผมขอโทษที่ก่อปัญหาให้คุณวุ่นวาย แต่มันเป็นอุบัติเหตุ ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะติดอยู่ในห้องน้ำ”



            หลังจากผมพยายามอธิบาย ตรัยคุณไม่พูดอะไรอีก เขามาส่งผมที่บ้าน บอกให้ผมทายาที่ถูกยุงกัดแล้วนอน ผมจะแย้งว่าอยากไปกับเขาด้วยเพราะไม่ไว้ใจ กลัวเขาไปก่อบาปเพิ่ม พอเห็นสายตาของเขาแล้วผมได้แต่หุบปากฉับอย่างว่าง่าย ครั้งนี้เขาคงโกรธผมจริงๆ



            แต่ผมก็ไม่ได้อยากติดอยู่ในห้องน้ำนะครับ มันเป็นอุบัติเหตุต่างหาก



            ไม่รู้ทำไม ความรู้สึกผมมันหน่วงๆ อย่างบอกไม่ถูก ใช่...รู้สึกแย่ ผมรู้สึกแย่ที่ทำให้เขาโกรธ และผมก็ไม่พอใจที่เขาไม่ฟังเหตุผลของผม



            ถ้าผมรู้ว่าคนทำความสะอาดจะล็อก ผมคงไม่เข้า



            ถ้าผมรู้ว่าแบตจะหมด ผมคงไม่ให้ใครยืมโทรศัพท์เล่น



            ผม...ผมไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองทำผิดอะไร ทำไมเขาถึงโกรธผม ไม่ยอมให้ผมไปด้วยเหมือนปกติ



            ผมนอนไม่หลับ เอาแต่คิดว่าทำไมเขาถึงไม่เข้าใจผม เพราะอะไรผมถึงผิด ยิ่งพยายามหาเหตุผลดวงตาผมก็ยิ่งร้อนผ่าว รู้สึกว่าน้ำใสๆ คลอดวงตาทั้งสองข้าง



            ไม่ใช่การระคายเคืองของดวงตาที่ต้องการน้ำมาชำระล้าง



            ร้องไห้ คืออาการของมนุษย์ที่ประสบกับเรื่องน่าปวดใจ แต่บางครั้งก็ร้องไห้เพราะดีใจมากเกินไป แล้วยมทูตฝึกหัดอย่างผมล่ะ ปวดใจจนร้องไห้เพราะอะไร



            ผม...ไม่ชอบการเป็นมนุษย์แล้วล่ะ


………………………………….



            หลายวันนี้ตรัยคุณยังคงมึนตึงกับผม เขายังคงมารับมาส่ง พาไปกินข้าวและกลับบ้านด้วยกัน แต่ไม่ได้ให้ผมตามไปที่ผับด้วย ทางด้านฟานกับลีโอก็ไม่อะไรกับผมมากอยู่แล้ว ดังนั้นคนเดียวที่ผมพอจะคุยเล่นได้ในตอนนี้ก็คือทอย



            ทอยเป็นเพื่อนชาวมนุษย์คนแรกของผม



            สำหรับผมแล้วทอยน่ารักมาก เขาใจดีและพูดเก่ง มีเรื่องคุยสนุก ทำให้คนที่อยู่รอบข้างอารมณ์ดี หัวเราะได้เสมอ เขามีเสน่ห์มากจริงๆ



            พออยู่กับตรัยคุณ เขาไม่พูดกับผม แน่นอนว่าผมเองก็อึดอัด เวลาไปกินข้าวเลยชวนทอยไปด้วย อย่างน้อยบนโต๊ะอาหาร มีทอยคุยด้วยก็ทำให้บรรยากาศระหว่างผมกับตรัยคุณลดความอึดอัดลงไปได้มาก ต้องขอบคุณเพื่อนคนนี้มากจริงๆ



            ทอยทำให้ผมนึกถึงกรุณากับมิ่งขวัญ ไม่รู้ว่าทั้งคู่ทำงานไปถึงไหนแล้ว แท็ปเล็ตผมยังซ่อมไม่เสร็จ แล้วผมก็ดันจำไอดีไลน์ของทั้งคู่ไม่ได้ด้วย ผมต้องหาเวลาว่างกลับนรกภูมิไปขอแอดไลน์กลุ่มเจ้าพนักงานฝึกหัดแล้วล่ะ



            ผมเงยหน้าจากจานอาหาร มองทอยที่ชวนตรัยคุณคุยอย่างเป็นกันเอง ในใจรู้สึกหน่วงเล็กๆ



            ผมก็อยากคุยกับตรัยคุณนะ



            แต่สายตาเขาตอนนี้...ไม่มองผมเลย



            เงาของคนที่สะท้อนอยู่ในแววตาของเขาคือ...ทอย



.........................................



            จากหลายวันเลื่อนเป็นสัปดาห์ ตรัยคุณยังคงเมินเฉยกับผม วันนี้เขาส่งข้อความมาบอกว่า ให้ผมไปหาอะไรกินตอนเที่ยงได้เลย เขาไม่ว่าง ผมจึงชวนทอยตอนเดินออกจากห้อง ทอยยิ้มๆ แล้วบอกว่าวันนี้ติดธุระ พร้อมขอโทษผมด้วยน้ำเสียงน่ารัก



            ผมจะทำอะไรได้ล่ะ ทุกคนมีธุระของตัวเอง ทอยมีธุระก็ไม่แปลก ผมต่างหากที่เห็นแก่ตัวอยากให้เขาอยู่ด้วย แย่จริงๆ เลย



            ผมไม่หิว รู้สึกหน่วงในอก มันเป็นความรู้สึกที่แย่มากๆ



            ผมเริ่มสงสัยแล้วว่า ร่างทิพย์ของผมเกิดปัญหาอะไรหรือเปล่า ผมเดินมาหน้ามหาวิทยาลัยเพื่อซื้อน้ำส้ม ผมเคยอ่านมาว่าน้ำส้มมีวิตามินซีสูง กินแล้วจะรู้สึกสดชื่น



            ผมเห็นรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ของตรัยคุณจอดอยู่ไม่ไกล



            ภายในร้านที่ตกแต่งสไตล์ที่มนุษย์เรียกว่า ลอฟท์ มองผ่านกระจกของที่นั่งติดวิวถนน แผ่นหลังของคนที่นั่งกินข้าวกับตรัยคุณคือทอย



            ผมจำได้ดี



            ผม...รู้สึกเจ็บอีกแล้ว



            วันนี้ผมได้เรียนรู้หนึ่งอย่าง อาการที่ผมเป็น...น้ำส้มเย็นๆ ไม่ช่วยอะไร



            ไม่...แม้แต่น้อย



            ตอนบ่ายผมไม่ได้เข้าเรียน ผมแค่ไม่อยากคุยกับใคร และไม่อยากเจอหน้าใครทั้งนั้น ผมส่งข้อความไปบอกตรัยคุณว่าผมจะกลับบ้าน เขาตอบมาสั้นๆ แค่ว่า อืม



…………………………………..



            เมื่อก่อนมีแค่ผมกับตรัยคุณ ต่อมามีผม ตรัยคุณและทอย แต่ทุกวันนี้ไม่มีผมแล้ว มีแค่ตรัยคุณกับทอย ทอยเองก็ไม่ได้แบ่งรับแบ่งสู้แล้วว่าตอนกลางวันมีธุระ เขาบอกผมอย่างเปิดเผยว่าไปกินข้าวกับตรัยคุณ และพวกเขา...ไม่ได้ชวนผมไปด้วย



            ถึงแม้จะนอนห้องเดียวกันทุกคืน แต่สิ่งที่กั้นกลางระหว่างผมกับตรัยคุณคือหมอนข้าง



            เขา...ไม่กอดผมแล้ว



            ผมรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของผมและเขากำลังแย่ลงถึงขั้นไม่อยากมองหน้า ใช่...ผมเองที่ไม่อยากมองหน้าเขา ผมไม่อยากเห็นสายตาเย็นชาของเขา มันทำให้ผมรู้สึกแย่จนอยากร้องไห้ ทุกครั้งที่มอง...น้ำตาของผมพาลจะไหล และผมทรมานที่ต้องเก็บซ่อนเอาไว้



            ผมไม่เข้าใจคนเป็น...และไม่เข้าใจตัวเอง



            ทำไมผมถึงเจ็บปวด



            ทำไม...


.............................................................

เอาละเหวยยยยยยย ตรัยคุณคนบาปปันใจแล้วจริงไหมไม่รู้

แต่ที่รู้ๆ คือน้องนนท์ปวดใจ น้องถูกเมินเฉยด้วย


ระหว่างนี้หย่งก็อีดิทตอนก่อนๆ ให้แน่นขึ้น บุคลิกชัดเจนขึ้น

เนื้อหาไม่ต่างจากเดิม เพิ่มเติมอีกเล็กน้อย เอาไว้ลงใหม่แล้วจะเปิดตอนให้อ่านนะคะ

น่าจะอีกสองสามวันนี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.037K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22,298 ความคิดเห็น

  1. #22210 Famoo69 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 12:01

    ไม่ชอบที่น้องต้องเสียใจ
    ตรัยคุณอยากจะทำอะไรก็รีบๆทำ
    อย่าให้น้องต้องเสียใจนาน

    #22,210
    0
  2. #22128 ้เจนค่า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:21

    เขาเป็นห่วงเรานะนนท์ อย่าเศร้าไปเลยน้าาา ไม่ชอบเลยเวลาหนูไม่อ๊องอ่ะ กลับไปเป็นคนคิ้วบ์ๆเหมือนเดิมน้าาา นังตรัยก็ทำแบบนี้กับน้องนี่ เตรียมตัวโดนตียัง ฮึยย อินังทอยก็เหมือนกัน แหม่ ทำมาคุยกับน้อง แล้วคิดจะงาบตรัยเหรอจ๊ะ ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกจ๊ะ บังอาจมาทำให้น้องนนท์คนคิ้วบ์ของแม่เสียใจ แม่จะฟาดด้วยหมวกกันน็อค

    #22,128
    0
  3. #22090 LFNii (@Nnok2012) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 22:31
    และใช่ค่ะ นับหนูไปด้วยอีกคน หน่วงใจไปด้วยเลย ทำไมทำกับลูกหนุแบบนี้;—;
    #22,090
    0
  4. #22029 Krystal wing (@AoengMB) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:15
    น้องโคตรหลงทาง
    #22,029
    0
  5. #21986 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 22:42
    สงสารน้อน
    #21,986
    0
  6. #21966 RRREYKIII (@RRREYKIII) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 05:10
    อย่าแกล้งน้องงงงงง
    #21,966
    0
  7. #21947 PNKSSPDS (@PNKSSPDS) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 22:39
    สงสารน้องงง
    #21,947
    0
  8. #21898 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:17
    น้องไม่รู้อ่ะะะ แต่สอนดีนะแต่น้องดูไม่ออกกกก
    #21,898
    0
  9. #21834 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 01:37
    สงสารน้อง น้องซื่ออ่ะ ไม่ทันคน ตรัยคุณใจร้ายยยย
    #21,834
    0
  10. #21535 14:03 (@pinkheavenpinku) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 23:38
    สอนน้องได้โหดมาก เตือนน้องแล้วน้องไม่เชื่อ ทำให้ดูเลยงี้ น้องยังเป็นน้อง ไม่เก็ทตรัยเหมือนเดิม แงงง
    #21,535
    0
  11. #21490 eannysrr (@eannysrr) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 02:42

    อย่าใจร้ายกับน้องดิ ก็น้องมันไม่รู้

    #21,490
    0
  12. #21467 Unchali (@Unchali) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 14:57
    น้องนนท์ของพี่
    #21,467
    0
  13. #21189 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 21:07
    สงสารน้องจัง น้องเป็นคนดีไม่ควรเจอพวกใจบาป อิเวรรร
    #21,189
    0
  14. #20593 Oh Saseum. (@lovely_exo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 17:27
    ก็น้องซื่อบื้อเกินไป พี่ก็เล่นแรงเกินไป โอะ ปวดหัว
    #20,593
    0
  15. #20547 Achila (@Achila) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 17:16
    150 ก็ยอมอ่ะ
    #20,547
    0
  16. #20520 PrANG (@monte-late) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 23:39
    สงสารนนท์อ่า เกิดอะไรกับตรัยคุณงะ ทำไมทำงี้
    #20,520
    0
  17. #20345 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 20:36
    สอนปกติไม่เข้าใจพี่ตรัยแกเล่นจำลองสถานการณ์4Dซะลูกน้ำตาตกเลยเว้ย
    #20,345
    0
  18. #20008 9494 (@nammu-hits) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 20:57
    กลับนร๊กกกก นุต้องกลับนร๊กกก แม่จะปกป้องนุเอง
    #20,008
    0
  19. #19944 cookie_mb (@cookie_g7) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 14:17
    น้อนนนนนนนมากอดดดดดด
    #19,944
    0
  20. #19477 Nitto_OuranHC (@notdo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 18:54
    ฉันจะแจ้ง!!!! ตรัยคุณหยุดเดี๋ยวนี้นะ น้องไม่รู้เรื่องงงงง
    #19,477
    0
  21. #18914 kallmelnwz (@kallmelnwz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 22:21
    กลับนรกไปเลยลูก คุณตรัยเดี๋ยวแม่ยายทุบหลังแอ่นเลยนะ
    #18,914
    0
  22. #18392 Mongmong (@lookmong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 23:10
    ตรัยคุณสอนน้องเเรงไปนะ น้องซื่อ
    #18,392
    0
  23. #18098 วั่งเซี่ยน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 11:36

    โธ่สงสารน้องนนท์อย่าคิดมากนะลูกมนุษย์ก็เป็นแบบนี้แหละแต่พี่ตรัยเขาก็คงมีเหตุผลของเขา

    #18,098
    0
  24. #17200 PhimeenSrii (@s-m-blue) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 22:22
    น้องนนท์คับ ไม่ไหว ก็ยอมเสียแต้มไปเถอะ อย่าไปทนกับอิพี่มันเลย กลับนรกภูมิเถอะนะคับ.T^T
    #17,200
    0
  25. #17198 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 22:20
    ลูกแม่ แงงงงงงง
    #17,198
    0