เปิดพรี [สนพ.Deep Publishing] หวางเย่...ละเว้นข้าเถอะ! [Yaoi / Boy's Love]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 410,977 Views

  • 8,713 Comments

  • 13,938 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,923

    Overall
    410,977

ตอนที่ 7 : บทที่หก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35724
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2757 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61


บทที่หก

เข้าหอ



            โจวหลินซีรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก เดิมทีเขาเกลียดชังรูปโฉมดุจบุปผาของตนอย่างยิ่ง หากมีผู้ใดกล่าวว่าเขางาม คงถูกเขาหาทางเล่นงานจนกลับบ้านไม่ถูกไปแล้ว



            แต่ยามนี้ รูปโฉมที่เขาเกลียดชังกลับช่วยมิให้สกุลโจวถูกเปิดเผยฐานขัดราชโองการ นอกจากทางบ้านโจวและรุ่ยหวางแล้ว ยังไม่มีผู้ใดทราบว่าผู้ที่นั่งเกี้ยวเจ้าสาวมาคือ...พี่ชายฝาแฝดเช่นเขา



            และอีกครั้งที่รูปโฉมที่เขาแสนเกลียดชังทำให้รุ่ยหวางยอมอ่อนข้อให้หนึ่งส่วน



            คนเราเกิดมารูปโฉมงดงาม มีข้อดีเช่นนี้นี่เอง



            อาจารย์ที่เคยสอนเขาท่านหนึ่งกล่าวว่าสมองเขามีเท่าเม็ดถั่ว ชาตินี้ไม่มีทางเป็นที่เชิดหน้าชูตาของวงศ์ตระกูล รังแต่จะนำความเดือดร้อนมาให้ สะบัดแขนเสื้อจากไปหลังสอนเขาได้เพียงสองวัน ท่านพ่อได้แต่ขอโทษขอโพยพร้อมทั้งชดใช้อีกฝ่าย ยามนั้นเขาโกรธมากที่ถูกบัณฑิตคร่ำครึไม่รู้จักหาความสุขใส่ตัวต่อว่า ด้วยความแค้นใจจึงไหว้วานขอทานเด็กไปขโมยห่อผ้า ทำให้อาจารย์ท่านนั้นเดินทางกลับบ้านเกิดอย่างทุลักทุเล



            อืม อาจารย์ท่านนั้นกล่าวได้ถูกต้อง เขานำความเดือดร้อนมาสู่วงศ์ตระกูลจริงๆ อาจารย์ท่านนั้นมีตาทิพย์ มองเห็นอนาคตโดยแท้...



            “รุ่งเช้าต้องเข้าวังหลวงเพื่อถวายพระพรเสด็จพ่อเสด็จแม่ หมัวมัว[1]ยังรอเก็บผ้ารองโลหิต คุณชายสามตัดสินใจเองเถอะ เปิ่นหวางไม่อยากบังคับใจเจ้า”



            ถุย โจวหลินซีลอบสบถในใจ ไม่อยากบังคับจิตใจแต่ดักทางรอดเอาไว้เสียหมด นี่เป็นหลักการของคนหน้าซื่อใจคดชัดๆ



            “หวางเย่ ข้าขอกล่าวตามตรง หากข้ายินยอม ท่านต้องสัญญาว่าจะไม่เปิดเผยเรื่องนี้ออกไป ท่านยินดีให้ข้าไปเกลี้ยกล่อมอวี้เอ๋อร์และไม่ถือโทษโกรธนาง” โจวหลินซีถอนหายใจแล้วถอนหายใจเล่าก่อนเอ่ยออกมา



            “ได้ เปิ่นหวางรับปาก”



            กงไห่เซียวลุกขึ้นยืนกางแขน เจตนาบอกกลายๆว่า เป็นเจ้าที่ต้องปรนนิบัติข้าถอดอาภรณ์และอุ่นเตียงให้ตามสัญญา



            โจวหลินซีเม้มริมฝีปาก ดวงตากลมฉ่ำน้ำใสด้วยความอัดอั้นตันใจ ไม่รู้ตัวเลยว่าท่าทางเช่นนี้ปลุกให้นักล่าต้องอดกลั้นปานใด



            มือเรียวขาวเนียนดุจมือสตรีเอื้อมไปปลดอาภรณ์สีแดงมงคล เผยให้เห็นแผงอกหนั่นแน่นดุจชายชาตรี กล้ามหน้าท้องสวยงามตามแบบฉบับผู้ฝึกยุทธ์ โจวหลินซีอดสูใจนักเมื่อเทียบกับแผงอกอันผอมบางของตนเอง



            ต่อไปต้องทำสิ่งใด โจวหลินซีย่อมมีคำตอบในใจ



            เขาเป็นคุณชายเสเพลขึ้นชื่อแห่งเจียงหนาน เข้าออกหอคณิกาเป็นว่าเล่น ไยจะไม่รู้ว่าหอคณิกายังมีคณิกาบุรุษด้วย เท่าที่เขาเคยสอบถาม บุรุษเหล่านั้นล้วนแต่จำยอม



            หากไม่ทำ...ก็ไม่มีกิน ศักดิ์ศรีนั้นมิอาจทำให้อิ่มท้อง



            หากไม่ทำ...ก็ต้องถูกทำร้าย ทางบ้านขายออกมาแล้วจะมีหน้าไปพึ่งพาผู้ใด



            เขาเป็นบุรุษทั้งแท่ง แน่นอนว่าไม่ชื่นชอบบุรุษด้วยกัน แต่สหายหลายคนกลับกินไม่เลือก บางคราตั้งวงสุราเล่าให้กันฟังว่าคณิกาชายปรนนิบัติพวกเขาเผ็ดร้อนกว่าคณิกาสตรีอย่างไร



            ยามนั้นเขาได้แต่ฟังอย่างนึกรังเกียจพร้อมรู้สึกมวนท้อง พะอืดพะอมไม่น้อย เพียงจินตนาการตามว่าต้องอมขาที่สามของบุรุษด้วยกันไว้ในปาก สุราในจอกก็รสชาติกร่อยแล้ว



            บรรพชนว่าไว้ เกิดเป็นบุรุษย่อมต้องมีศักดิ์ศรีของตนเอง คณิกาชายเหล่านั้นไร้ซึ่งศักดิ์ศรี พวกเขาใช้ศักดิ์ศรีแลกเปลี่ยนเป็นเงินตรา พลีกายให้บุรุษด้วยกัน ยามนี้โจวหลินซีเองก็ต้องใช้ศักดิ์ศรีของตนเป็นประกันต่อรุ่ยหวาง



            ดูไปแล้ว เขาเองก็มิได้มีค่ากว่าคณิกาชายที่เคยดูถูกนัก บางที คณิกาชายเหล่านั้นยังมีประโยชน์กว่าเสียอีก เพราะคนเหล่านั้นมิได้ทำให้ทางบ้านเดือดร้อนเช่นเขา



            มงกุฎหงส์ ปิ่นประดับมากมายถูกร่างสูงช่วยถอดออก โจวหลินซีรู้สึกว่าโชคดีอย่างมากที่ลำคอตนเองยังตั้งตรงอยู่ได้ ประเมินน้ำหนักเครื่องประดับศีรษะแล้วคาดว่าหนักเกินสามจิน[2]แน่นอน



            “สกุลโจวรักเจ้าไม่น้อย” สุ้มเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้น



            โจวหลินซีพยักหน้า แอบนวดต้นคอตนเองเล็กน้อย “ภรรยาเอกบ้านใดเป็นอย่างไรข้าไม่ทราบ แต่มารดาดีกับบุตรธิดาอนุทุกคน ทั้งยังไม่เคยรังแกอนุนางใดให้เจ็บช้ำ”



            “เช่นนั้นหรือ”



            “บิดาข้าแม้จะโปรดปรานท่านแม่ แต่ทุกสิ่งที่ให้ล้วนผ่านความเห็นชอบจากมารดา โชคดีที่มารดาจิตใจกว้างขวาง บางคราท่านแม่ข้าเรียกร้องมากไป บิดาตักเตือนนางด้วยการหมางเมิน”



            “ไม่เลว ให้เกียรติภรรยาเอก โปรดปรานอนุไม่ลุ่มหลง”



            โจวหลินซีทอดถอนใจยามเปลื้องอาภรณ์สีแดงสดออกทีละชิ้น ผิวขาวผุดผาดดุจหิมะต้นฤดูเผยสู่สายตา ลำคอเรียวระหง ไหล่มิได้กว้างกว่าสตรีมากนัก ตุ่มไตบนหน้าอกแม้จะแบนราบทว่าสีกลับคล้ายทับทิม มีกล้ามเนื้อแขนเล็กน้อย ผิวทั่วร่างนุ่มหยุ่น



            กงไห่เซียวขมวดคิ้วมุ่น รูปร่างเช่นนี้เข้าออกหอคณิกาเป็นว่าเล่น ระหว่างโจวหลินซีกับนางคณิกา ไม่ทราบว่าผู้ใดบึกบึนแข็งแรงกว่ากัน



            ร่างเพรียวอันเปลือยเปล่าดุจทารกแรกเกิดถูกประคองขึ้นเตียง โจวหลินซีคิดในใจว่าอย่างน้อยรุ่ยหวางก็มิได้กักขฬะ



            เกือบจะเป็นสุภาพบุรุษแล้ว หากไม่ข่มขู่เขา...



            สองร่างนั่งประจันหน้า โจวหลินซีลอบมองขาที่สามของอีกฝ่ายสลับกับมองขาที่สามของตน ใบหน้าแดงก่ำอย่างห้ามไม่อยู่



            ยิ่งใหญ่ปานนี้ ไฉนสตรีจึงรับไหว



            เรียวปากเล็กเม้มแน่น กลืนน้ำลายลงคออึกๆ หากเป็นอวี้เอ๋อร์ หากเป็นนาง คนบอบบางเช่นนางคง...



            โจวหลินซีไม่กล้าคิดอีกต่อไปแล้ว



            กงไห่เซียวหัวเราะเบาๆ จับมือนิ่มของอีกฝ่ายวางลงใต้สะดือพลางเอนตัวพิงหมอน โจวหลินซีมองอีกฝ่ายตาปริบๆ ใบหน้าปานกลืนยาขมเข้าไปทั้งชาม



            “หากเจ้ายังนิ่งอยู่ เปิ่นหวางคงหมดอารมณ์”

 

..........................................CUTเบาเบา................................................

ไปที่ทุ่งนะคะ ทุ่งไหน หน้านิยายมีคำตอบค่ะ



            “หวางเย่ ขะ..ข้าไม่ไหวแล้ว”

  


          โจวหลินซีเข้าหอคณิกาแต่ละครั้ง หลังเสร็จกิจใหญ่อย่างน้อยต้องพักฟื้นกำลังสักสองถึงสามก้านธูปค่อยพลิกผ้าห่มอีกรอบ รุ่ยหวางผู้นี้เป็นปีศาจราคะหรือ ไฉนจึงไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย



            อึก...เข้ามาอีกแล้ว



            เอวบางถูกดึงขึ้น สองขาตั้งฉากกับพื้นเตียง โจวหลินซีอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา นึกรู้ทันทีว่าต่อไปตนเองจะถูกรังแกด้วยท่วงท่าใด



            “หวางเย่...ละเว้นข้าสักครั้งเถอะ อ๊ะ อ๊ะ...”



            เสียงโจวหลินซีร้องปานจะขาดใจ สลับกับขอให้ละเว้นดังลั่น บางคราครวญครางเสียงแผ่วกินเวลายาวไปถึงรุ่งเช้า



            สิ่งหนึ่งที่โจวหลินซีรู้ก่อนจะสลบเหมือดไปคือ รุ่ยหวางเป็นคนไร้น้ำใจ



            อย่างไรที่เรียกว่าไร้น้ำใจ?



            เพราะรุ่ยหวางไม่ปราณีเขาแม้แต่นิด เค้นออกมาทุกหยาดหยด หากตื่นมาแล้วเขาหมดพลังหยาง ตัวเหลืองซีดสิ้นลมหายใจ รุ่ยหวางนั่นแหละคือฆาตกร!




..........................................................

[1]นางกำนัลสูงอายุ

[2] หนึ่งจินเท่าครึ่งกิโลกรัม


.............................................................................


กราบแนบอกนักอ่านทุกท่าน ฝากหลินซีคนกากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ

มีเพื่อนชวนเพื่อน มีพี่ชวนพี่ มีใครอยู่ใกล้ๆ ก็ชวนมาอ่านได้น้าาาาา

อ่านแล้วยิ้ม มีความสุข หย่งก็ดีใจแล้วจ้ะ



หนึ่งคอมเม้นท์ = หนึ่งล้านกำลังใจ

ขอกำลังใจหน่อยนะจ๊ะ


ติดแท็ก #หลินซีคนกาก ในทวิตได้นะคะ

หย่งส่องตลอดเน้อออ


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.757K ครั้ง

176 ความคิดเห็น

  1. #8704 Sawaddeeda (@oomo101) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 21:54
    หมดกันพ่อบุรุษเสเพล อันธพาลกลายเป็นภรรยาเต็มตัว 55555
    #8704
    0
  2. #8694 바람~ (@chocolatebt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 19:39
    เสียซะแล้ว 5556 จัดหนักถึงรุ่งสาง
    #8694
    0
  3. #8686 celpotter (@celpotter) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 09:37

    ขอบคุณที่รับเข้าทุ่งค่ะ//ตัย
    #8686
    0
  4. #8599 Peach9 (@PakjiraWanpanom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:34
    กากจริงงงงน้องเอ้ย555555
    #8599
    0
  5. #8533 oilcaesar (@oilcaesar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 19:33
    กร้าก

    สมใจป้าเลยลูก
    #8533
    0
  6. #8490 msdoubles (@aonan2405) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 02:44
    หลินซีเสร็จหวางเย่จนได้ 555555555 สนุกมากค่าาา เป็นกำลังใจให้คนเขียนน้าา
    #8490
    0
  7. #8431 FaiiSmail (@FaiiSmail) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 14:42
    555สมกับเป็นหลินซีคนกากก
    #8431
    0
  8. #8308 mireizy (@mireizy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 21:51

    ทุ่งไปทางหนายยย

    #8308
    0
  9. #8221 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:24

    ฮื่ออออ น้องง

    #8221
    0
  10. #8183 yunjaelife (@ploy--jae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 18:17
    ยัยคนกาก555555
    #8183
    0
  11. #8025 Amodeus (@yomi_22) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 15:47
    สงสารน้องงงงงงง^^
    #8025
    0
  12. #8016 tinkerbell.n12 (@tinkerbell12nook) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 09:06

    อ่อกกกกก ขอเลือด1ถุงค่ะ
    #8016
    0
  13. #7891 Manao' MM (@lemonpln-nlp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:18
    โง้ยยยยยเขินวุ้ยๆๆ 55555 กรีดร้องง
    #7891
    0
  14. #7730 Knwswnt (@Knwswnt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 18:57
    เด็กดื้อโดนแล้ววววววว
    #7730
    0
  15. #7635 Scret-mn (@Scret-mn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 21:20
    หลินซีโดนกินแล้ววว
    #7635
    0
  16. #7614 Exo12Jula (@Exo12Jula) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 19:07
    อุ่ยแซ่บเด้อ อาหลินไหวมั้ยค้าาา5555555555
    #7614
    0
  17. #7245 Nitchaboom1 (@Nitchaboom1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 00:07
    หลินซีเอ้ยย เจอคนปราบแล้ว
    #7245
    0
  18. #7124 earnyavittha (@earnyavittha) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 12:33
    รอเข้าทุ่งค้าา
    #7124
    0
  19. #7024 Satang_88 (@KrisxLay) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:44
    ไม่รู้จะสงสารหลินซีรึขำก่อนดี น่ารักกกก
    #7024
    0
  20. #6895 ♡luvB_Bhyunee♡ (@aoozzii-5259) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 05:27
    ตลกอ้ะ รอเข้าทุ่งอยู่นะคะ
    #6895
    0
  21. วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 23:02
    สงสารนางอ้ะะะะะะะะ555555555
    #6819
    0
  22. #6663 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (@Fafaret) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:58
    ตอนที่หกน้องก็โดนกินละอ่า
    #6663
    0
  23. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:31

    คนไร้น้ำใจ5555

    #6559
    0
  24. #6114 Bee Pee Wee (@soohot) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:09
    วิ่งเข้าทุ่งแล้วว แต่ยังเข้าไม่ได้ แงงง
    #6114
    0
  25. #6111 Zomanica (@ratchatazom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:15
    โอยยยยยน้องงง ตลกกกกกพี่ก็ดุเหลือเกิน
    #6111
    0