เปิดพรี [สนพ.Deep Publishing] หวางเย่...ละเว้นข้าเถอะ! [Yaoi / Boy's Love]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 410,908 Views

  • 8,713 Comments

  • 13,939 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,854

    Overall
    410,908

ตอนที่ 6 : บทที่ห้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2630 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61


บทที่ห้า

รุ่ยหวาง

 

           สมรสพระราชทานของรุ่ยหวางกับคุณหนูห้าแห่งจวนกั๋วกงจากเจียงหนาน เป็นที่กล่าวถึงของชาวบ้านไปทั่วสี่ทิศแปดทาง เริ่มจากหลังได้รับราชโองการ สองวันต่อมาของหมั้นจากตำหนักรุ่ยหวางยาวเป็นขบวน พ่อบ้านสกุลโจวตรวจนับตั้งแต่เช้าจรดเย็น



            ทางด้านจวนกั๋วกงก็ไม่น้อยหน้า สินเดิมของเจ้าสาวยามเดินทางจากเจียงหนาน กล่าวว่ารองแม่ทัพโจวลู่คงต้องเกณฑ์ทหารมาช่วยแบกถึงหนึ่งร้อยคน



            วันวิวาห์พี่ชายทั้งสองทำหน้าที่พิทักษ์เจ้าสาวไปนครหลวงฉางอัน ไม่มีผู้ใดทราบว่าโจวหลินซีหายไปที่ใด แต่ผู้คนล้วนทราบกันดีว่าโจวหลินซีเป็นคนเสเพลเหลวไหล สกุลโจวคงอับอายเกินกว่าจะให้เข้าร่วมขบวน ยามนี้โจวหลินซีคงอยู่หอคณิกาสักแห่งในเจียงหนาน ถือโอกาสผลาญสมบัติยามผู้คนในจวนกำลังวุ่นวาย



            รุ่ยหวางพร้อมผู้ติดตามกลุ่มใหญ่เดินทางมายังแดนไกลเพื่อรับเจ้าสาวด้วยตนเอง ขบวนเจ้าสาวเดินทางออกจากเจียงหนานอย่างยิ่งใหญ่



            ผู้คนเล่าลือว่า รุ่ยหวางให้เกียรติเจ้าสาวอย่างมาก เกรงว่าอนาคตหวางเฟย[1]คงไม่พ้นโจวหลินอวี้แน่ ขอเพียงนางคลอดบุตรชายขาวอวบปานหัวไชเท้าได้สักคน ชีวิตนางย่อมมั่นคงอย่างที่สุด



            แต่ในความเป็นจริง เจ้าสาวที่ถูกกล่าวถึงรู้สึกทรมานใจเป็นที่สุด



            โจวหลินซีไม่ทราบว่าตนเองตกอยู่ในชะตากรรมเช่นนี้ได้อย่างไร เดิมทีจำได้ว่าเมามายกลับจากหอคณิกา จากนั้นทุกอย่างก็ดับวูบไป...



            ตื่นมาอีกครั้ง พบว่าตนเองสวมชุดมงคลสีแดงสดงดงาม ไม่อาจขยับตัวได้ประหนึ่งถูกสกัดจุด กลายเป็นไก่ไม้ไร้ชีวิตให้เหล่าสาวใช้จับแต่งหน้า



            ยามถูกยกขึ้นเกี้ยว บิดากล่าวว่า...ในที่สุดเจ้าก็ได้ทำประโยชน์ให้วงศ์ตระกูล ถือว่าเลี้ยงมาไม่เสียข้าวสุก



            มารดากล่าวว่า...ระหว่างนี้ให้กล้ำกลืนความเจ็บช้ำสักเล็กน้อย ปรนนิบัติรุ่ยหวางให้ดี พี่ใหญ่ของเจ้ายังต้องพึ่งพารุ่ยหวางในเรื่องตำแหน่งอยู่



           ท่านแม่กล่าวว่า...จะพยายามกล่อมอวี้เอ๋อร์กลับมา ให้ซีเกออดทนรอหน่อย



            ยามม่านเกี้ยวเจ้าสาวถูกปิด โจวหลินซีนั่งนิ่งเป็นบื้อใบ้ราวถูกทุบจนสมองใช้การไม่ได้ จนกระทั่งความปราดเปรื่องที่มีอยู่น้อยนิดสว่างวาบในหัว จึงรู้ว่าตนเองตกที่นั่งลำบาก กลายเป็นตัวแทนน้องสาวฝาแฝดชั่วคราวเสียแล้ว



            ประเดี๋ยวนะ...



            เดี๋ยวก่อน...



            รุ่ยหวางผู้นั้น บุรุษหรือสตรีล้วนไม่เกี่ยง ขึ้นคร่อมได้ทั้งสิ้น



            อันตราย! กลีบเบญจมาศ[2]น้อยๆของโจวหลินซีตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง!!!



            โจวหลินซียามนี้อยากร้องไห้ก็มิได้ หัวเราะก็ยิ่งไม่ออก ทั้งที่คิดคำนวณไว้อย่างดีว่าบิดาคงจับพี่สาวสักนางขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวแทนอวี้เอ๋อร์ จบเรื่องนี้ไปอย่างงดงาม



            ร้อยไม่คิด พันไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้กับตนเอง



            อุปนิสัยของโจวหลินซีนั้นเรียกได้ว่าเป็นผู้ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา ยามพักการเดินทางย่อมต้องหาโอกาสสนทนากับรุ่ยหวางเพื่อบอกความจริง



            ทว่าโจวลู่คงย่อมรู้จักน้องชายเป็นอย่างดี ประกอบกับยังมิได้ระบายแค้นเรื่องบ่อนพนันจึงคอยตัดโอกาสของโจวหลินซี และสกัดจุดขึ้นเกี้ยวเดินทางต่อจนถึงนครหลวงฉางอันอย่างราบรื่น



            ทุกฝ่ายชื่นมื่นที่งานสมรสพระราชทานนี้จบอย่างสวยงาม...ยกเว้นโจวหลินซี



            ตำหนักรุ่ยหวางนั้นเป็นเช่นไร...โจวหลินซีไม่ทราบ เขาทราบแต่เพียงว่าตนเองยังคงสวมผ้าคลุมหน้ามงคลและถูกสกัดจุด มีสาวใช้สี่นางพาลงจากเกี้ยวอย่างสง่างาม ประเมินจากเรี่ยวแรงของสาวใช้กลุ่มนี้ เกรงว่าจะมีวรยุทธ์ที่ล้ำเลิศกว่าเขาเสียอีก



            โจวหลินซีถูกจัดท่าให้นั่งนิ่งบนเตียงรอคอยเจ้าบ่าวอย่างสงบ ตำหนักรุ่ยหวางด้านนอกแสนครึกครื้น ผ่านไปหลายชั่วยามจึงค่อยสงบลง



            เสียงผู้คนด้านนอกพยายามก่อกวนห้องหอ เรียกเสียงหัวเราะจากเจ้าบ่าว



            แต่สุดท้าย คืนวสันต์นั้นมีค่าดุจทองคำ



            บุรุษรูปร่างสูงใหญ่สมชายชาตรีสวมชุดมงคลสีแดง ใบหน้าหล่อเหลาดุจหยกชั้นดี เรือนผมสีดำดุจหมึก กรอบใบหน้าคร้ามคม คิ้วเข้มดุจดาบ ดวงตาคมดุจพญาอินทรีบนทุ่งหญ้า ซ่อนกลิ่นอายเย็นเยียบของนักล่าเอาไว้อย่างมิดชิด จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยัก



            กงไห่เซียว เจ้าของยศรุ่ยหวาง หวางเย่ผู้ถูกขนานนามว่าหล่อเหลาที่สุดของต้าเว่ย



            ยามผ้าคลุมหน้าถูกเปิดออก โจวหลินซีทำได้เพียงนั่งนิ่ง ทว่าดวงตากลมโตกลอกไปมามองรุ่ยหวางจัดการพิธีต่างๆ ในห้องหอตามลำพัง ราวกับรู้ว่าเขาถูกสกัดจุดอยู่!



            หรือรุ่ยหวางเองก็รู้เห็นเป็นใจกับคนบ้านโจว?



            โอ...อันตราย อันตรายอย่างยิ่ง!



            “อวี้เอ๋อร์คงเมื่อยไม่น้อย ให้เปิ่นหวางช่วยเจ้าเถอะ” สุ้มเสียงของรุ่ยหวางนั้นอ่อนโยนเสียจนโจวหลินซีขนลุก และยิ่งขนลุกเกรียวไปทั้งตัวเมื่อพบว่าแต่ละจุดที่อีกฝ่ายแตะนั้นคือการคลายจุด



            “ท่านทราบ?”



            “ทราบสิ่งใดหรือ?”



            “ท่านทราบว่าข้าคือโจวหลินซี”



            ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มจางๆ “เห็นอยู่ว่าเจ้าคือโจวหลินอวี้”



            เจ้าคนสารเลวรู้ตั้งแต่แรก!



            โจวหลินซีแทบกระอักโลหิตด้วยความแค้นใจ เจ้าคนสารเลวหน้าหนา! เห็นอยู่ว่าเขาเป็นบุรุษ เขาคือโจวหลินซี แต่คนผู้นี้ยังดันทุรังให้เขาเป็นน้องสาวฝาแฝด



            ตั้งแต่เกิดมา มีเพียงตนเองที่ก่อกวนยั่วโทสะผู้อื่น ยามนี้พบคนหน้าหนายิ่งกว่าตน โจวหลินซีนึกอยากวิ่งชนเสาตายให้สมกับความแค้นที่สุมในอก



            เข้าใจแล้ว อย่างไรที่เรียกว่าแค้นใจจนกระอัก



            อันธพาลแห่งเจียงหนานตบหน้าอกตนเองเพื่อระงับโทสะ ปั้นหน้ายิ้มกล่าวว่า “ดึกดื่นถึงเพียงนี้ เหตุใดท่านไม่รีบพักผ่อน ข้าคิดว่าเราทั้งคู่ควรเจรจากันเมื่อยามสติแจ่มใส”



            เฮอะ ผู้ใดจะเจรจากัน ข้าจะหนีต่างหากเล่า โจวหลินซีคิดในใจ



            “ได้เวลาเข้าหอแล้ว” กงไห่เซียวเอ่ยยิ้มๆ



            อันธพาลใหญ่แห่งเจียงหนานสะดุ้งเฮือก ละล่ำละลักตอบ “แต่...แต่ข้าเป็นบุรุษ”



            “เปิ่นหวางไม่ถือสา”



            “ข้าถือสา!”



            “หรือเจ้าต้องการให้เปิ่นหวางเข้าวัง ทูลเสด็จพ่อว่าสกุลโจวขัดราชโองการ หมิ่นอำนาจโอรสสวรรค์ หลอกลวงเชื้อพระวงศ์”



            “ท่านข่มขู่ข้า?” โจวหลินซีหรี่ตามองบุรุษที่นั่งอยู่ไม่ไกล ในมืออีกฝ่ายมีจอกสุรา ท่วงท่าของผู้ที่เหนือกว่าอย่างกงไห่เซียวทำให้เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก



            กงไห่เซียวยังคงยกยิ้ม



            “หวงซ่างนับถือบิดาข้าเป็นพี่เป็นน้อง หวงซ่างไม่มีทาง...”



            “นับถือเป็นพี่น้องแล้วอย่างไร โอรสสวรรค์มิใช่ตัวตลกให้ผู้คนหัวเราะเยาะ หากมีผู้ใดทราบว่าโจวหลินอวี้หนีไปบวช เจ้าคิดว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น? เหล่าขุนนางย่อมถวายฎีการ้องเรียน ชื่อเสียงความจงรักภักดีที่สกุลโจวสะสมมาพังทลายชั่วพริบตา โทษสถานเบาโจวกั๋วกงคงหนีไม่พ้นถูกถอดบรรดาศักดิ์ ริบจวน บุรุษสกุลโจวกลายเป็นนักโทษหลวง เหล่าสตรีถูกส่งไปใช้แรงงาน โทษสถานหนักคือประหารให้สิ้น” รุ่ยหวางแห่งต้าเว่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “อา...เรื่องนี้ทำให้เปิ่นหวางเสื่อมเสียชื่อเสียงเช่นกัน หรือควรส่งสตรีไปเป็นคณิกาของกองทัพดี?”

 


           ยามนี้โจวหลินซีเพิ่งเข้าใจว่าที่ผ่านมาตนเองโง่งมเพียงใด มีความคิดอันไร้เดียงสาปานใด เรื่องการเปลี่ยนตัวเจ้าสาวในหนังสือนิยายที่นักเล่านิทานเอามาเล่า เรื่องราวมักจบอย่างงดงามมิใช่หรือ ไฉนพอเป็นความจริงขึ้นมาโทษถึงได้น่ากลัวปานนี้



            ถอดยศ ริบจวน นักโทษ ใช้แรงงาน คณิกา ประหาร ล้วนไม่มีทางเลือกที่ดีสักทาง!



            “หากสามารถเปลี่ยนตัวเจ้าสาวได้อย่างที่เจ้าหวัง ไยโจวกั๋วกงจึงยังคงให้เจ้าขึ้นเกี้ยว มิใช่เพราะเจ้ามีใบหน้าเดียวกับโจวหลินอวี้หรอกหรือ”



            ความจริงตีแสกหน้าอีกครั้ว โจวหลินซีพลันขาอ่อนยวบ ไร้เรี่ยวแรงขึ้นมากะทันหัน “หวางเย่...ละเว้นข้าเถอะ ข้าผิดไปแล้ว อย่างไรเรื่องนี้ยังแก้ไขได้”



            “แก้ไขอย่างไร?”



            “ข้า...ข้าจะไปตามอวี้เอ๋อร์กลับมา นางเชื่อฟังข้า นางต้องกลับมาแน่”



            “มีคำกล่าวว่าปุถุชนไม่ควรรบกวนบรรพชิต เปิ่นหวางคงตกนรกหากฝืนใจนาง”



            “อวี้เอ๋อร์เป็นคนกตัญญู นางเพียงหลงผิดเพราะข้าให้ท้าย หวางเย่อย่ากังวล ข้าจะไปวัดไท่หรานเดี๋ยวนี้ ขอเพียงท่านเก็บเรื่องนี้เป้นความลับ อย่าได้บอกหวงซ่าง...”



            “เกรงว่าเจ้าคงขอมากไป”



            “หวางเย่ต้องการสิ่งใดแลกเปลี่ยน”



            วิถีของผู้คนนั้นมิใช่เรื่องยากเกินจะเข้าใจ ความลับที่ไม่ยินดีเก็บไว้ย่อมหมายถึงมีราคาที่ต้องจ่าย โจวหลินซีสูดลมหายใจ ตบอกรับรองอย่างหนักแน่น



            “ขอเพียงหวางเย่ยอมเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ สกุลโจวไม่มีทางลืมบุญคุณ”



            กงไห่เซียวหัวเราะเสียงเย็น “ผู้ใดต้องการบุญคุณกัน? อำนาจโจวกั๋วกงแผ่ไปทั่วเจียงหนาน โจวลู่คงเป็นรองแม่ทัพ มีทหารมากมายใต้บังคับบัญชา ไม่สู้เปิ่นหวางเปิดเผยเรื่องนี้เพื่อกำจัดโจวกั๋วกงแล้วส่งขุนนางที่ไว้ใจได้ไปประจำการแทน อีกทั้งยึดกำลังทหารจากโจวลู่คงโอนย้ายไปที่แม่ทัพชางไม่ดีกว่าหรือ”



            ขุนนางที่มีอิทธิพลมากเกินไปมักเป็นที่ขัดหูขัดตาของบรรดาเชื้อพระวงศ์ที่ปรารถนาอำนาจ ใต้หล้านี้ไม่มีผู้ใดอยู่ค้ำฟ้า วันหนึ่งต้องถึงกาลผลัดเปลี่ยน ยามนี้หวงซ่างเชื่อใจบิดาเขา อาจจะเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าก่อน แต่ไม่แน่ว่าในอนาคตผู้อื่นจะคิดเช่นกัน อีกทั้งแม่ทัพชางยังเป็นชู้รักบุรุษของรุ่ยหวาง ย่อมต้องเสาะแสวงหาความรุ่งโรจน์ให้รุ่ยหวางสุดชีวิต โจวหลินซีที่เพิ่งตาสว่างกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก



            “ท่าน...”



            “เมื่อทราบแล้วว่าเปิ่นหวางมีความทะเยอทะยานเช่นนี้ คุณชายสามจะเอาสิ่งใดมาต่อรอง”



            “ข้า...”



            “เงินทอง...เกรงว่าเปิ่นหวางจะมีมากกว่าเจ้า อำนาจหรือ...เจ้ามิใช่บุตรชายที่บิดาคาดหวัง เสเพลเหลวไหลไม่อาจเป็นมือเท้าให้เปิ่นหวางเรียกใช้ แล้วเจ้าจะเอาสิ่งใดมาต่อรองกับเปิ่นหวางเล่า”



            ตอนนั้น...เขาเอาความมั่นใจใดไปรับรองกับน้องสาว ล้วนเป็นเพียงความคึกคะนองของคนหนุ่มที่แสนโง่เขลาและไร้เดียงสา เพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เล็กจึงเติบใหญ่อย่างไร้สมอง โจวหลินซีเงียบงัน เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขารู้สึกว่าตนเองทำเรื่องผิดพลาดอย่างที่สุดลงไป ยามนี้อย่าว่าแต่ปกป้องน้องสาวร่วมอุทร เพียงปกป้องหมวกขุนนางของบิดายังทำมิได้



            สมควรตายนับพันครั้งยังน้อยไป



            กงไห่เซียวยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นคนงามในชุดแดงทำท่าคล้ายอยากไปสนทนากับเหยียนหลัวหวาง[3] จึงหาบันไดลงให้คนโง่



            “แต่ใช่ว่าเจ้าจะไร้ค่าไปเสียหมด อย่างน้อยรูปโฉมเจ้าก็...งดงาม”



            โจวหลินซีตกตะลึง รุ่ยหวางกำลังเสนอให้เขายอมพลีกายเช่นนั้นหรือ?




...........................................

[1] พระชายาหวาง(อ๋อง)

[2] เป็นคำแสลง หมายถึงรูก้นฮับ

[3] เจ้าแห่งนรก ผู้นำของพญายมทุกขุม   


................................................................


อั้ยย่ะ หลินซีคนกาก ช่างน่าสงสาร

แต่ทำตัวเองทั้งนั้น จะโทษใคร 

ฮ่าาาาาาาาาาาาาาา


หนึ่งคอมเม้นท์เหมือนหนึ่งกำลังใจนะคะ

ขอเม้นท์ให้หย่งชื่นใจหน่อยน้าาาาาาา ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.63K ครั้ง

145 ความคิดเห็น

  1. #8703 Sawaddeeda (@oomo101) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 21:17
    คนกาก 5555 นี่ไงที่เขาว่าใจกากอย่าปากเก่ง ใจนึงก็สงสาร
    #8703
    0
  2. #8693 바람~ (@chocolatebt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 19:18
    เจ้าหลินซี เก็ตเอาซะตอนอยู่บนเตียงพร้อมชุดแดงซะละ
    #8693
    0
  3. #8598 Peach9 (@PakjiraWanpanom) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:16
    ไม่รู้จะสงสารหรือขำก่อนดีเอ้ออออออ55555555
    #8598
    0
  4. #8547 KhimSF7 (@khimgray) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 21:45
    ยังดีที่พระเอกเมตตา 555555 น้องเอ้ยยยยย หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ
    #8547
    0
  5. #8428 Wilnot (@Wilnot) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 14:35
    น้องไม่น่ารอด
    #8428
    0
  6. วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 13:21
    พระเอกช่างร้ายกาจยิ่งนัก555555
    #8418
    0
  7. #8218 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:20

    โดนแล้ว555

    #8218
    0
  8. #8162 yunjaelife (@ploy--jae) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 17:52
    ยันน้องง55555
    #8162
    0
  9. #8015 tinkerbell.n12 (@tinkerbell12nook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 07:54
    โดนเข้าแล้ว เสเพลน้อย
    #8015
    0
  10. #8008 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 01:31
    งามไส้แล้วน้องงงง
    #8008
    0
  11. #7763 Slyvester (@areeya-aoy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 11:28
    อ่านกี่รอบก็สมน้ำหน้าคนกาก
    #7763
    0
  12. #7762 Slyvester (@areeya-aoy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 11:24
    สมพรปากชาวบ้านจริงๆ คลอดลูกออกมาขาวอวบอ้วนเหมือนหัวไชเท้า หมั่นเขียว
    #7762
    0
  13. #7681 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 04:19
    อย่าบีบคั้นน้อง
    #7681
    0
  14. #7631 Scret-mn (@Scret-mn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 21:05
    รุ่ยหวางรู้ทุกอย่างงงง
    #7631
    0
  15. #7612 Exo12Jula (@Exo12Jula) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 18:59
    เอ่าโดนจ้าอาหลินนนนน555555555
    #7612
    0
  16. #7276 khun_Na (@khun_Na) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 18:44

    เงื่อนงำคือสิ่งนี้นี่เอง แล้วรุ่ยหวางคือเดาออกหมดทุกทางถึงให้เยวี่ยพูดแบบนั้น ซูฮกเจ้าค่ะ
    #7276
    0
  17. #7047 zxcbbnm (@zxcbbnm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 04:21
    ฮาไปอีก โดนสกัดจุดโยนขึ้นเกี้ยวมาเลบ
    #7047
    0
  18. #7023 Satang_88 (@KrisxLay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:35
    โอ้ยยยมีความหยอก รู้ทั้งรู้ว่าเป็นใคร
    #7023
    0
  19. #7004 Jenny_KS (@severus) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 16:54
    นี่คิดว่าเป็นแผนของรุ่ยหวาวตั้งแต่แรก ถ้าจริง แยบยลมากกกกเลยนะ ไม่รอดแน่ๆ หลินซีเอ๋ย
    #7004
    0
  20. #6659 Par_dao (@Par_dao) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:23
    น้องเจอตอซะแล้ว เอ็นดู
    #6659
    0
  21. #6635 2K239 (@elf-seng) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:40

    หลินซีเอ๋ย​ น่าสวสารจริงเลย

    #6635
    0
  22. #6483 กะเทยไหล่กว้าง (@pawornrat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:52
    คำเรียกพระเอกช่างเยอะเสียเหลือเกินนนน &#128514;
    #6483
    0
  23. #6377 ชะเอิงเอ๊ย (@Yanatipnam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:01
    นี่ว่ากงไห่เซียวตั้งใจให้แม่นางเสวี่ยไปไซโคหลินซีตั้งแต่ที่หอคณิกาอ่ะ
    #6377
    0
  24. #6097 zzz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:16

    555 หลินซีเอ๋ย จะรอดไหมเนี่ย

    #6097
    0
  25. #6077 pparelypigg (@pparelypigg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:31
    เลาว่ามันทะแม่งๆน้าาาา
    #6077
    0