เล่ห์รัก เจ้าชายอสูร (ตีพิมพ์แล้ว กับสำนักพิมพ์ชูการ์บีท ในเครือสถาพรบุ๊คส์)

ตอนที่ 15 : แผนที่ และรายละเอียดอาณาจักรต่างๆ ในเรื่องนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    16 มิ.ย. 58



คนเขียนขอพักหายใจชวนคุยแป๊บ

  

เขียนมาจนถึงป่านนี้ เพิ่งนึกได้ค่ะ ว่าไม่เคยอวดแผนที่บ้านเกิดเมืองนอนของพวกไซรัสกับอัยน์นาเลยสักครั้ง ไม่พูดพร่ำทำเพลงละนะ แปะซะเลย(ใครอยากจินตนาการเอาเองตอนอ่าน ไม่อยากโดนแผนที่ กับเซตติ้งเรื่องอาณาจักรต่างๆ สปอยล์ ข้ามหน้านี้ไปเลยจ้า)  

 

/ แปะ

แผนที่ต้นฉบับของข้อยแทบดูไม่ออกเลยวึ้ย...


โอเค หลับตาหนึ่งทีค่ะ

ล้างตา แล้วมาดูเวอร์ชั่นสวยๆ ชัดๆ กันอีกที 



##ขอบคุณแผนที่สวยคมชัดสุดเริ่ด(วิบัติเพื่อฟีลลิ่ง 555+) จากแฟนคลับไซรัส/อัยน์นา มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ  /กอดดด##






 

 

ก็อย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ เรื่องนี้จะพูดถึงประเทศ หรือที่เรียกในนี้ว่า อาณาจักร สมมติ 6 อาณาจักรด้วยกันค่ะ แบ่งเป็น 5 อาณาจักรใหญ่ กับอีก 1 อาณาจักรหมู่เกาะ(ไม่นับไอ้ที่เฮียๆ ในเรื่องเขาเรียกว่า ดินแดนเร้นลับหลังแนวเขา กับ ป่าดึกดำบรรพ์ เพราะถือว่าไม่ใช่ประเทศหรืออาณาจักรของมนุษย์)


หกอาณาจักรที่ว่า ก็ประกอบด้วย

 

1 เวเนเซีย

คงจะคุ้นหูที่สุด เพราะเป็นเมืองที่พระเอกกับนางเอกของเราปักหลักฟาดฟันกัน

เวเนเซียเป็นอาณาจักรแห่งการค้าค่ะ ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบ ด้านที่ติดทะเลก็มีท่าเรือขนาดใหญ่ อาณาจักรนี้โดยเฉพาะเมืองหลวงได้ชื่อว่าเป็นเมืองศูนย์รวมวัฒนธรรมอันหลากหลาย พื้นที่กึ่งหนึ่งของเวเนเซียค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ค่ะ เป็นอาณาจักรที่เพาะปลูกง่ายที่สุดในบรรดาอาณาจักรทั้งหมด น่าเสียดายที่ปัจจุบันนี้มีป่าไม้น้อยมาก เพราะตัดโค่นต้นไม้มาใช้ประโยชน์กันเป็นล่ำเป็นสัน พวกชนชั้นอภิสิทธิ์เองก็เข้าจับจองพื้นที่ที่เคยเป็นป่าเพื่อหาผลประโยชน์

เวเนเซียเป็นเมืองที่อยู่กึ่งกลางระหว่างอาณาจักรอื่นๆ แถมยังมีภูมิประเทศเหมาะสม สะดวกแก่การเดินทาง ก็เลยกลายเป็นเมืองท่าค้าขายที่สำคัญ เหมือนเป็นจุดเชื่อมโยงระหว่างอาณาจักรอื่นๆ

ทิศเหนือของเวเนเซีย ก็คือดินแดนเร้นลับที่ปัจจุบันนี้เชื่อกันว่าเต็มไปด้วยอสุรกาย,ปีศาจ ดูน่ากลัว แต่ไม่น่ากลัวเท่าไหร่(มั้ง) เพราะมีตัวช่วยอย่างแนวภูเขาสลับซับซ้อน คอยคั่นกลางระหว่างเวเนเซียกับดินแดนเร้นลับที่ว่า

นอกจากดินแดนเร้นลับแล้ว ทิศเหนือของเวเนเซีย ก็ยังติดต่อกับอาณาจักรอาเรนทร์ และทะเลสาบเนโรห์ ทะเลสาบที่เกิดจากการละลายของน้ำแข็งตามแนวเขาสลับซับซ้อน

 

2 อาเรนทร์

อาณาจักรนี้ก็พูดถึงเป็นระยะเนอะ

อาเรนทร์เป็นอาณาจักรแห่งขุนเขาค่ะ ภูมิประเทศตอนบนเป็นภูเขาหนาวเย็น ถัดลงมาเป็นที่ราบสูง เป็นอาณาจักรแห่งอัญมณีและแร่สำคัญ เพาะปลูกลำบากเพราะภูมิประเทศและการทำเหมืองทำลายหน้าดิน ไม่มีป่าไม้มากนัก เนื่องจากเหตุผลสองข้อ ข้อแรกก็คือการทำเหมืองนั่นแหละ ข้อสองก็คือ ตอนบนของอาณาจักรนี้เป็นหุบเขาสลับซับซ้อนอากาศหนาวเหน็บจนพื้นผิวปูด้วยน้ำแข็ง

เนื่องจากอาเรนทร์เป็นอาณาจักรที่ไม่มีทรัพยากรอย่างอื่นเลย พวกเขาก็เลยใช้เงินจากการค้าเพชรพลอยและแร่สำคัญซื้อทุกอย่างที่คิดว่าตัวเองขาด ตั้งแต่ผลผลิตทางการเกษตรไปจนถึงด้านการทหาร

อาเรนทร์เป็นอาณาจักรที่ผู้คนค่อนข้างจะดราม่าสู้ชีวิตกว่าอาณาจักรอื่นเพราะสภาพภูมิประเทศและสภาพอากาศย่ำแย่เหลือทน คนอาณาจักรนี้จะรักอาณาจักรมาก จะทำทุกอย่างเพื่อให้อาณาจักรก้าวไกล พวกเขาเชื่อว่า ไม่มีอาณาจักรก็ไม่มีพวกเขา

ทิศตะวันตกของอาเรนทร์ คือดินแดนเร้นลับ มีแนวภูเขาสลับซับซ้อนคั่นเอาไว้ด้วยเหมือนๆ กับเวเนเซีย

 

3 อัสกันด์

อาณาจักรสันโดษที่ไซรัสเคลม(?)ว่าตัวเองเป็นคนจากอาณาจักรนี้

โดยภูมิประเทศอัสกันด์เป็นอาณาจักรที่ควรจะแห้งแล้งค่ะ เพราะอยู่ใกล้ทะเลทราย และห่างไกลทะเล ด้านบนก็มีเทือกเขาหนาทึบสูงชัน แต่มันน่าทึ่งตรงที่อาณาจักรนี้กลับไม่ได้เป็นอย่างนั้นเพราะมีป่าดิบทึบคอยค้ำยันไว้

อัสกันด์เป็นดินแดนที่ยังรักษาป่าไม้ไว้ได้อย่างดีเยี่ยม เป็นอาณาจักรที่มีต้นไม้รกครึ้ม ผู้คนที่นี่เรียนรู้ที่จะอยู่กับธรรมชาติ เคารพป่าไม้มาก เพราะรู้ดีว่าถ้าทำลายป่าไม้ ทะเลทรายอาจกลืนกินพวกเขา

ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของอัสกันด์ มีป่าดงดิบและแนวเหวลึก ชาวอัสกันด์เชื่อว่าดินแดนหลังเหวลึกซึ่งเป็นป่าดงดิบสีดำสนิทดูน่ากลัว เป็นป่าดึกดำบรรพ์ที่ไม่ควรก้าวล่วง เพราะเป็นดินแดนต้องสาป ชาวเวเนเซียเองก็เชื่อตำนานความเชื่อเรื่องป่าต้องสาปเช่นกัน

ทิศใต้ของอัสกันด์ติดทะเลทรายซาร์เชมา แต่เรื่องนี้ไม่เป็นปัญหา เพราะป่าไม้ของอัสกันด์กับทะเลสาปอัสกันด์ยังทำหน้าที่ของมันได้ดีอยู่เสมอ

ประชาชนชาวอัสกันด์เป็นพวกอยู่กับป่า ประกอบอาชีพพรานป่าเป็นส่วนใหญ่ ชนชั้นสูงเองก็เก็บตัว เป็นอาณาจักรที่รักสงบและเต็มไปด้วยตำนาน

 

4 มุกุระ

อาณาจักรนี้เป็นอาณาจักรที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยพูดถึงเท่าไหร่ ทางตอนเหนือของมุกุระเต็มไปด้วยแพน้ำแข็งที่ใสเหมือนกระจก เป็นดินแดนที่มีอาณาเขตติดทะเล แต่ไม่ค่อยมีใครอยากเดินเรือ เพราะทะเลแถบมุกุระมีน้ำวนขนาดใหญ่  ด้านตะวันตกก็มีพายุพัดเนืองๆ

ชาวมุกุระส่วนใหญ่เป็นช่างฝีมือ แกะสลักเก่งเป็นที่หนึ่ง แม้ด้านตะวันออกจะมีพายุ แต่ภูมิประเทศก็เป็นที่ราบ ทิศใต้มีที่ราบลุ่มแม่น้ำทั้งยังมีแม่น้ำไหลผ่าน ดังนั้นอาชีพสำคัญรองลงมาจากช่างฝีมือจึงเป็นอาชีพเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์

มุกุระอยู่ถัดจากอาเรนทร์มาทางตะวันออก ระหว่างอาเรนทร์กับมุกุระมีเส้นแบ่งคือแม่น้ำสายสำคัญที่เกิดจากการละลายของน้ำแข็งตามแนวเขาสลับซับซ้อนทางตอนเหนือ

 

5 ซาร์เชมา

อาณาจักรนี้จะค่อนข้างแห้งแล้งเพราะได้รับอิทธิพลจากทะเลทราย ประชาชนขยับลงมาอยู่อาศัยหนาแน่นทางตอนล่าง เป็นอีกหนึ่งอาณาจักรที่มีอาณาเขตติดทะเล แต่ก็ไม่ได้มีพื้นดินอุดมสมบูรณ์เหมือนเวเนเซียเพราะโดนแนวเทือกเขากั้นลมทะเลเอาไว้ โชคยังดีที่เป็นอาณาจักรที่มีแร่เหล็กและดีบุกเยอะมาก แต่ก็เยอะจนแร่เหล็กทำให้น้ำในทะเลสาบกลายเป็นสีแดง ผู้คนไม่กล้าดื่มกิน  

ชาวซาร์เชมามีฝีมือทำอาวุธเป็นที่เลื่องลือ สินค้าสำคัญคือแร่เหล็ก ดีบุก และอาวุธ ประชาชนแต่งกายปกคลุมผมและใบหน้าเพื่อปกป้องตัวเองจากความร้อน

 

6 หมู่เกาะทางใต้ ปัญจาป

อาณาจักรนี้เป็นอาณาจักรเดียวที่มีสภาพเป็นหมู่เกาะ เรียกอีกอย่างว่าหมู่เกาะแห่งเครื่องเทศ เล่าลือกันว่าปัญจาปเลี้ยงดูโจรสลัด แต่โจรสลัดที่ว่านี้กลับไม่เคยโจมตีเรือสินค้าจากเวเนเซีย

ชื่อปัญจาป แปลว่าลูกศรทั้งห้า หมายถึงสี่เกาะใหญ่ กับห้าเกาะเล็กที่รวมเป็นหนึ่ง ผู้คนในอาณาจักรนี้ล้วนเฉียบแหลม ทันคน มีลักษณะนิสัยร่วมกันคือ ไม่ยอมเสียเปรียบใคร

 

จบครบหกอาณาจักรแล้วเนอะ

แหม แต่ไหนๆ ก็พูดถึงอาณาจักรต่างๆ แล้ว ถ้าไม่พูดถึงซาเมียร์ที่นางเอกของเราระลึกถึงเสมอทั้งที่ไม่เคยสัมผัส มันก็ดูกระไรอยู่

 

อาณาจักรซาเมียร์

ซาเมียร์ เป็นอาณาจักรเก่าแก่โบราณค่ะ ถึงปัจจุบันจะไม่เหลืออะไรเลย แหลกสลายลงไปกับตา เหลือเพียงทรายที่ว่างเปล่า...(ใครอ่านแล้วนึกดนตรีเพลงปราสาททรายขึ้นมาได้ แปลว่าใช่แล้วล่ะ อายุเราน่าจะพอๆ กัน...แอบเช็คอายุเบาๆ 555+) เอ่อ...เข้าเรื่องค่ะ คือ จะบอกว่า ถึงตอนนี้ซาเมียร์จะเละเทะไปหมด ล่มสลายลง เหลือเพียงซากหักพัง แต่ซาเมียร์ในอดีตก็เป็นนครสีขาวสวยงามตั้งอยู่กลางโอเอซิส

เวเนเซียเคยอยากครอบครองโอเอซิสที่ว่านี้ค่ะ แต่พอซาเมียร์ล่มสลาย โอเอซิสที่ว่านี้ก็หายไปด้วย

เนื่องจากเสียหายอย่างหนักเพราะสงคราม ยากจะบูรณะ เวเนเซียก็เลยปล่อยพื้นที่ที่เคยเป็นอาณาจักรซาเมียร์เอาไว้อย่างนั้น มีผู้คนขยับเข้าไปอาศัยอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็สู้ความร้อนความแห้งแล้งไม่ไหว ต้องถอยหลังกลับมาตั้งหลักตามแนวป่าที่อยู่ติดกับทุ่งหญ้าแห้งๆ แถบชายแดนเวเนเซีย

 

ไหนๆ พูดถึงซาเมียร์แล้ว พูดถึงดินแดนเร้นลับอะไรนั่น กับป่าดึกดำบรรพ์ ด้วยเลยก็แล้วกันค่ะ

 

ดินแดนเร้นลับไร้ชื่อเรียก หรือไอ้ที่พวกตัวละครเรียกว่า ดินแดนเร้นลับ ดินแดนเร้นลับ

เจ้าดินแดนเร้นลับที่ว่านี้ เป็นดินแดนที่ถูกซ่อนอยู่ท่ามกลางแถบเขาสูงสลับซับซ้อนนับร้อยนับพันลูก(จำกัดความสั้นๆ ว่า นับไม่ถ้วน) ตอนบนอากาศหนาวเย็น ใจกลางเขตแดนมีทะเลสาบที่เกิดจากการที่น้ำแข็งตามภูเขาละลายไหลลงมารวมกัน มีป่าไม้หนาทึบ แต่ไม่มากเท่าป่าดึกดำบรรพ์ ใจกลางพื้นที่ มีความลับบางอย่างซุกซ่อนอยู่

 

ป่าดึกดำบรรพ์ หรือ ป่าต้องสาป

ป่าที่ว่านี้ อยู่ระหว่างอัสกันด์กับดินแดนเร้นลับค่ะ แต่ก็ไม่ได้มีพรมแดนติดต่อกับอัสกันด์เสียทีเดียว เพราะมีแนวเหวลึกคั่นกลางระหว่างอัสกันด์กับป่าที่ว่านี้ มิหนำซ้ำ ระหว่างป่านี้กับดินแดนเร้นลับ ก็ยังมีแนวภูเขาสลับซับซ้อนคั่นอยู่ด้วย

เป็นสถานที่ที่น่ากลัว เต็มไปด้วยปริศนาและตำนาน ไม่มีมนุษย์คนไหนอยากเข้าไป(แต่ถึงอยากแค่ไหนก็คงเข้าไปไม่ได้ เพราะมีแนวเหวที่ทั้งลึกทั้งกว้างขวางอยู่นี่นา) 

 

 

เล่ากันพอหอมปากหอมคอเนอะ ความจริงยังมีรายละเอียดอีกมาก แต่ถ้าพูดถึงในนี้ พอไปอ่านเนื้อเรื่องอาจจะเสียอรรถรส รออ่านในเรื่องก็แล้วกันเนอะ




 

แล้วเจอกันตอนแปะบทถัดไปจ้า 
สุขสันต์วันหยุดค่ะ

//  สร้อยการเวก  //

 

 

 




 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1,739 ความคิดเห็น

  1. #711 มนต์อลัมพราย (@oyomri) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 22:55
    อ่านมาถึงตรงนี้เหมือนอาเรนทร์กับเวเนเซีย ในแผนที่จะมีแม่น้ำคั่น ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้น โดนธรรมชาติ สองอาณาจักรน่าจะไม่ค่อยมีเรื่องขัดแย้งกัน เพราะแม่น้ำคือชีวิต แต่ถ้าอาเรนทร์เป็นพวกขี้อิจฉาก็ไม่แน่หรอกนะ ที่จะลุกขึ้นมาโดงเสียอย่าง 555
    #711
    1
    • 20 กรกฎาคม 2558 / 00:34
      อย่างที่ว่าเลยค่ะ ><

      ถึงแม่น้ำจะเปรียบเสมือนชีวิต และประชาชนสองฝั่งแม่น้ำอาจจะค้าขายหรือแม้แต่ทำการเกษตรพึ่งพาอาศัยกัน แต่ในความเป็นจริง เราจะเห็นว่า แม้ประชาชนตามชายแดนระหว่างสองประเทศจะใช้ชีวิตในลักษณะอิงอาศัยซึ่งกันและกัน ถ้าการดำเนินงานความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไม่ดี หรือประเทศทั้งสองมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทั้งสองฝ่ายไม่ได้อยากดำเนินงานความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในเชิงสันติ อาจจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ก็จะเห็นว่าสองประเทศนั้นๆ มักจะมีเรื่องขัดแย้งกันอยู่เสมอ บางครั้งวันดีคืนดีส่วนกลางก็เปิดศึกกับอีกประเทศทำเอาพวกชาวบ้านตามชายแดนลำบากไม่น้อยค่า

      อาเรนทร์เขามีแรงขับพิเศษที่ทำให้อยากจะครอบครองแผ่นดินอื่นด้วยแหละ เพราะโดยภูมิประเทศ อาเรนทร์เป็นแผ่นดินที่อยู่ลำบาก เพาะปลูกก็ไม่ค่อยได้ แถมยังไม่ใช่ประเทศทางผ่านหรือศูนย์กลางค้าขายของภูมิภาค และอีกส่วนหนึ่งก็เพราะนโยบายบริหารทรัพยากรที่ผิดพลาดด้วยอะไรด้วย
      #711-1
  2. #498 amnesiac (@amnesiac) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 09:46
    ดินแดนสีขาวที่อยู่ด้านหลังดินแดนเร้นลับนี่ต้องมีอะไรที่น่าสนใจแน่ๆเลย
    #498
    0
  3. #15 ❀Sweet Wind❀ (@sweetwind) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 20:25
    แป๊บนึงนะคะ T^T
    อาจจะดึกๆ หน่อย คนเขียนเพิ่งตื่นจ้า

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 มกราคม 2558 / 20:27
    #15
    0
  4. วันที่ 17 มกราคม 2558 / 16:51
    เอาแผนที่มาปล่อยล่อรีดแล้ว  ไรท์อย่าลืมเอาไซรัสมาปล่อยด้วยน้าาา  รออยู่
    #14
    0