ระหว่างที่นั่งแต่งฟิคอยู่ก็มีคน (ที่ชื่อ *ปิ๊งๆ* ><~) ส่งรูปน้องซาโอโทเมะ ไทจิ มาให้
"รู้จักป้ะ??"
เราบอกไปว่ารู้จัก ก็เลยมีเรื่องคุยแล้ว (ปกติไม่ค่อยมีอะไรให้คุย T____T)
ก็ถูกถามว่าที่ไทยนี่ดังมั้ย เราก็บอกว่า อืม ไม่ค่อยมีใครรู้จักมั้ง เพราะช่วงนี้ยังไงก็มีแต่กระแสเกาหลีแหละ (เนอะ?)
(ตามที่คุยกันมา) ตอนนี้ที่ญี่ปุ่น น้องซาโอโทเมะคนนี้ดังมาก เธอเป็นนักแสดงอะไรสักอย่างที่อยู่ในสายของคาบุกิ
เป็นเด็กอายุแค่สิบเจ็ดที่รำได้งดงาม เห็นว่าเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่ร้อยกว่าปีจะมีสักครั้ง
จากที่คิดว่าน้องเค้าคงเป็นเหมือนไอดอลธรรมดา ที่หน้าตาน่ารัก ความคิดก็เลยเปลี่ยนไปทันดี ดูสูงส่งขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
เพราะมีความสามารถต่างหาก ก็ได้ได้รับการส่งเสริมจนโดดเด่นขึ้นมา
พอคิดถึงเมืองไทยแล้ว เพราะเราสนใจน้อยไป หรือว่าตอนนี้มันไม่มีจริงๆ น๊า
บอกว่าให้ช่วยอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย แต่ก็เอาแค่คิดเรื่องประหลาดๆ กัน = =" น่าจับไปเรียนตรรกะซะมั้ง คิดอะไรให้มันเป็นเหตุเป็นผลหน่อย
อย่างเวลาที่มีการแสดง ดูเหมือนเรื่องการรำ จะเป็นรองเครื่องแต่งกาย ต้องใส่ชุดสวยๆ เป็นประกาย ที่สวยแต่ตา แต่ผ้าใส่แล้วขูดผิวจนเป็นแผล ใส่อะไรหนักๆ บนหัว สวมตุ้มหูที่หนักจนหูแทบจะฉีก
ไม่เข้าใจว่าใส่กระโปรงแคบๆ ผ้าแข็งจนบาดผิว ประโคมเครื่องประดับหนักๆ มันจะทำให้ดูสวยได้ยังไง มีแต่จะทำให้กริยาไม่งาม ต้องคอยระวังก็เท่านั้น
แต่ก็ไม่แปลก... จนบัดนี้คนที่เราเคยเห็นแล้วรู้สึกว่ารำสวย ให้ดูนานๆ ก็ไม่เบื่อ ก็คือ น้องเด็กผู้หญิงที่อยู่ในวง "นกแล เจนเนอเรชั่น" (อะไรซักอย่าง) ที่เห็นทางทีวี
เธอใส่ชุดผ้าฝ้ายแบบชาวเขา เรียบๆ แต่รำได้อ่อนช้อยงดงาม จนอยากถ่ายวีดีโอเก็บไว้ดูอีกหลายๆ รอบ
จนตอนนี้ก็ยังติดตาอยู่
ซึ่งตอนนี้ก็อยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้ ไม่เคยได้เห็นเธออีกเลย น่าเสียดายความสามารถ
ความคิดเห็น
คาบุกิ?
น.. หน้าหวานๆ ส..สวยๆ นั่น ผ.. ผู้ชาย?? O_O!!
PS. ฉันเป็นเพียงดอกไม้ไฟเล็กๆ ด้อยค่า ที่มิอาจเทียบเคียงแสงจ้าของดวงตะวัน.. :: มธิรา~*
หาคนคุยด้วยน้อยมากเหมือนกัน ต้องเก็บเอาไว้ในใจคนเดียว ไงมีอะไรก็มาคุยด้วยกันได้นะคะ