ระบบร้าย (yaoi)

ตอนที่ 7 : ARCI : มายาสีคราม-6-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 652 ครั้ง
    23 ก.ย. 62


บทที่6


ในห้องที่มืดสนิท เฉินเหวินฮั่วกำลังกรอกสุรารสขมปร่าลงคอ การจากไปของหญิงคนรักรวดเร็วเกินกว่าที่เขาจะทำใจยอมรับมันได้ ดวงตาคมเลื่อนลอยยังคงมีน้ำตาไหลลงมาเรื่อยๆ อนาคตที่เขาวาดฝันไว้ หายไปกับตา


ภาพของหลันฮวาที่อยู่ในอ้อมกอดของเขายังคงฝังใจ ภาพที่กระบอกปืนสีดำอันนั้นถูกเล็งมาที่คนรัก เขาก็จำได้ติดตา มันราวกับเป็นภาพฝันร้าย ฝันร้าย และฝันร้ายซ้ำไปซ้ำมาในหัวของเขา


เหตุการณ์ที่หลันฮวาถูกลอบยิงเพิ่งผ่านไปได้แค่1วัน แต่มันก็มากพอที่จะทำให้โลกทั้งใบของเขาพังทลาย ดวงตาคมเลื่อนลงไปมองโทรศัพท์ที่กรีดร้องอยู่ หลายชั่วโมงมานี้มันขึ้นชื่อของใครหลายคน ทั้งเฟยหลางจี ทั้งเลขา ทั้งครอบครัวของเขา และยังมีจ้าวอวี้


แต่เขาไม่ยอมรับสายใครทั้งนั้น หลังจากนำร่างของหลันฮวาไปชันสูตรที่โรงพยาบาลเขาก็ปิดตายตัวเองอยู่ในห้องนี้ทันที เฉินเหวินฮั่วซุกใบหน้าลงกับเข่าที่ชันขึ้นมา ซุกซ่อนหยดน้ำตาที่ไหลลงมาไม่หยุด


โลกนี้สำหรับเขา...มันพังทลายลงแล้ว


ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว


เขาไม่รู้ว่าอะไรทำให้เขารักเฟยหลันฮวาขนาดนี้ ขนาดที่พอไม่มีอีกฝ่าย เขาก็ไม่รู้ว่าจะหายใจต่อไปเพื่ออะไร เขาทรมานกับความหนาวเหน็บนี้เหลือเกิน


ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก


เสียงเคาะประตูรัวๆทำให้เฉินเหวินฮั่วรำคาญ เขาเมินเฉยก่อนจะยกสุราขึ้นดื่มอีกครั้ง เหอะ เละเทะสิ้นดี ทั้งโลกใบนี้ ทั้งตัวเขา


ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก


เสียงเคาะประตูยังดังไม่หยุด เสียงที่ตะโกนอยู่นอกประตูเป็นเสียงที่เขาคุ้นเคย เฉินเหวินฮั่วตัดสินใจเดินไปเปิดประตู เขามองสบตากับคนตรงหน้า ก่อนที่ร่างสูงจะโผเข้ากอดอีกฝ่ายแน่น คนถูกกอดดันร่างของเฉินเหวินฮั่วเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูลง


“ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ ฮึก มันหนักเกินไปสำหรับผม ผมเจ็บไปหมดแล้วฮือ”เฉินเหวินฮั่วปล่อยโฮออกมาราวกับเด็กน้อย


“ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร”คนมาใหม่ตบหลังของเฉินเหวินฮั่วเป็นการปลอบใจ “มันหนักกับพวกเราจริงๆ...อาเฉิน”


“พี่เฟยครับ ผมไม่อยากอยู่บนโลกนี้แล้ว ผมไม่ไหวแล้ว”เฟยหลางจีที่ได้ยินแบบนั้น ก็อาศัยจังหวะที่เฉินเหวินฮั่วมองไม่เห็นยกยิ้มด้วยความสมใจ


“ไม่พูดแบบนั้นสิอาเฉิน หลันฮวาเป็นลูกสาวพี่นะ มันยากสำหรับพี่เหมือนกัน พี่เองก็เกินจะรับไหว”


“ฮึกๆฮือ”


“แต่พี่ยังไปจากโลกนี้ไม่ได้ เพราะอะไรรู้ไหมอาเฉิน”เฟยหลางจีดันตัวของเฉินเหวินฮั่วออก ร่างของคนทั้งสองสบตากัน


“...”


“เพราะว่าพี่ยังต้องทวงความยุติธรรมให้หลันฮวาลูกของพี่ยังไงล่ะ”คำพูดของเขาทำให้เฉินเหวินฮั่วมีท่าทีเปลี่ยนไป


“จริงด้วย หลันฮวาถูกคนลอบยิง พวกมันเป็นใคร พวกมันเป็นใครครับพี่”เฉินเหวินฮั่วคล้ายคนไม่ได้สติ เขาเขย่าแขนเฟยหลางจีอย่างคาดคั้น


ใช่ เขาจะต้องแก้แค้นให้คนรักของเขา คนรักของเขาต้องไม่ตายฟรีแล้วปล่อยให้พวกมันเสวยสุขกัน


ไม่ยอม ไม่ยอม ไม่ยอม ไม่ยอม พวกแกจะมีควมสุขในขณะที่ฉันต้องทุกทรมานไม่ได้เขาจะต้องกำจัดพวกมัน ใช่


“ฆ่ามัน ฆ่ามัน ฆ่ามัน”เฉินเหวินฮั่วพึมพำออกมาอย่างไร้สติ สองมือกุมจิกทึ้งเส้นผมคล้ายต่อสู้กับตัวเอง


เฟยหลางจีมองดูท่าทางนั้นด้วยความกระหยิ่ม เฉินเหวินฮั่ว...สมแล้วที่เป็นผลงานที่เขาภาคภูมิใจ


“อาเฉินใจเย็นๆ”เฟยหลางจีจับบ่าทั้งสองข้างของเฉินเหวินฮั่วเพื่อเรียกสติ “เฮ้อ พี่ก็ไม่อยากจะพูดหรอกว่าเป็นฝีมือใคร เพราะพี่ยังไม่มีหลักฐาน”


“พี่รู้สินะครับว่าเป็นใคร พี่บอกผมมาเถอะ ผมจะทำทุกทางเพื่อแก้แค้นให้หลันฮวา”


“ความสัมพันธ์ระหว่างอาเฉินกับลูกสาวพี่มีไม่กี่คนหรอกที่รู้ และคนพวกนั้นก็ไม่มีทางทำร้ายลูกของพี่หรอก...แต่ก็มีอยู่คนนึงไม่ใช่เหรออาเฉิน คนที่ไม่พอใจความสัมพันธ์ของพวกเธอ คนที่รักเธอมานาน คนที่มารู้ความสัมพันธ์ของเธอกับหลันฮวาโดยที่ไม่มีใครบอก เธอว่าเขาน่าสงสัยไหมล่ะ บางทีเขาอาจจะจ้างคนสะกดรอยตามเธอ แล้วถ้าเป็นแบบนั้นมันจะยากอะไร ถ้าเขาเปลี่ยนจากการจ้างคนสะกดรอยตาม...มาเป็นจ้างคนลอบสังหาร”


“...”เฉินเหวินหัวนิ่งไป จริงอย่างที่เฟยหลางจีพูด มีคนเดียวเท่านั้นที่ไม่พอใจกับความสัมพันธ์ของเขากับหลันฮวามากที่สุด ชื่อเดียวที่ปรากฏในความคิดของเขาก็คือ


...เสวี่ยอี้



 

“แย่แล้วครับโฮสต์”เสี่ยวหลันบินหน้าตื่นมาหาเขา จ้าวอวี้ลุกงัวเงียขึ้นจากเตียง


“มีอะไรเหรอเสี่ยวหลัน”


“ระบบจับสัญญาณแปลกๆได้ครับ พอลองตรวจสอบดู เลยเจอเรื่องใหญ่เข้าแล้วครับ ตอนนี้เฉินเหวินฮั่วooc100%แล้วครับ”คำบอกของเสี่ยวหลันทำให้จ้าวอวี้หน้าตื่น


“เป็นอย่างนี้ได้ยังไง”เขาสับสน “การตายของเฟยหลันฮวา จะต้องเป็นเรื่องนี้แน่ๆ”


ให้ตายเถอะ เขาอุตส่าห์คิดว่าพอหลันฮวาตายไปสักคน เส้นทางของตัวละครจะกลับเข้าที่เข้าทาง กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างแย่กว่าเดิมจากที่มันโคตรแย่อยู่แล้ว


เฟยหลันฮวา ยัยผู้หญิงบ้านี่ตอนมีชีวิตอยู่ก็ทำตัวoocจนน่าสงสัย พอตายไปแล้วยังมาทำให้โลกปั่นป่วนกว่าเดิมอีก


“เราคงต้องรีบไปหาประธานเฉินแล้ว”เพราะพระเอกคือบุคคลที่พอoocเต็มตัวแล้ว โลกใบนี้พังทลายแน่ถ้ามันเป็นความต้องการของตัวเอก


จ้าวอวี้รีบวิ่งเข้าอาบน้ำแต่งตัวออกจากห้องด้วยสถิติความเร็วใหม่


แต่พอมาถึงคอนโดของเฉินเหวินฮั่วก็พบว่าอีกฝ่ายออกไปแล้ว จ้าวอวี้รีบต่อสายหาเลขาของชายหนุ่ม เพราะรู้ดีว่าถึงโทรหาประธานเฉินเองก็คงไม่รับ


[สวัสดีค่ะ]


“คุณเลขานี่ผมเองเสวี่ยอี้ ประธานเฉินตอนนี้อยู่ที่ไหน”


[วันนี้ท่านประธานไม่เข้าค่ะ ท่านแจ้งเอาไว้เพียงเท่านี้]


“ขอบใจมาก”จ้าวอวี้กดวางสายก่อนจะถอนหายใจออกมา เขาลองไปหาดูที่โรงพยาบาลซึ่งมีร่างของหลันฮวาอยู่แต่ก็ไม่พบ


จ้าวอวี้ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ของโรงพยาบาล เริ่มเดาไม่ถูกแล้วว่าเรื่องทุกอย่างจะเป็นเช่นไร


“เป็นยังไงบ้างเสี่ยวหลัน หาตัวเขาเจอบ้างไหม”


“ไม่เลยครับโฮสต์ แปลกมา สัญญาณของเฉินเหวินฮั่วหายไปตั้งแต่เช้าแล้วครับ”


“ไม่ใช่ว่าตายไปแล้วนะ”


“ถ้าเป็นอย่างนั้น ระบบแม่คงแจ้งมาแล้วครับ เพราะสมดุลโลกจะเสีย”


จ้าวอวี้ตามหาประธานเฉินไปทั่วทุกที่ที่คิดว่าเขาจะไป แต่ก็ไม่พบ จนกระทั่งตะวันลับฟ้าเขาจึงทอดถอนหายใจออกมาเป็นครั้งที่ร้อย ขายาวก้าวออกจากรถ ในโรงจอดรถวันนี้มืดผิดปกติ คงจะไปเสียล่ะมั้ง


ร่างโปร่งยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมีใครบางคนมาซ้อนด้านหลังพร้อมกับของมีคมเย็นเยียบ


“อยู่นิ่งๆ”เสียงทุ้มที่เขาพอจะจำได้ ทำให้จ้าวอวี้รู้ได้ทันทีว่าคนๆนั้นคือคนที่เขาออกตามหามาทั้งวัน


“ฮะๆ นี่มันอะไรกันครับพี่เฉิน”


“มึงสินะ ที่ฆ่าคนรักของกู”จ้าวอวี้ยกยิ้ม เดาได้เลยว่าต้องเป็นฝีมือบัคตัวนั้นแน่ๆ


“ผมจะทำอย่างนั้นไปทำไมล่ะครับ ทำไปให้พี่มาใช้มีดจี้คอผมแบบนี้รึไง”คำพูดของเขาแม้จะฟังดูสบายๆ แต่ดวงตากลับกลอกไปมาอย่างครุ่นคิด แน่นอนว่าระบบที่รักนอกจากกลิ้งไปกลิ้งมาก็ทำประโยชน์อะไรไม่ได้


ดูอย่างตอนนี้สิ นอกจากทำหน้าจะเป็นจะตายแล้วช่วยอะไรเขาได้บ้างล่ะ


“มึงคงคิดว่ากูไม่รู้ คิดจะใช้ช่วงที่กูล้มมาหลอกใช้กูสินะ”จ้าวอวี้อยากจะหัวเราะ คนที่หลอกใช้ประธานเฉินน่ะไม่ใช่เขาแต่เป็นเจ้าบัคบ้านั่นต่างหาก


ไอ้พระเอกเวรเอ๊ย


แรงกดปลายมีดมากขึ้นกว่าเดิมจนเลือดเริ่มไหลซิบ เขาเองก็อยากจะจบเรื่องๆบ้าๆนี่ซักที



 

จ้าวอวี้วิ่งหอบหน้าตื่นออกมาจากลานจอดรถ น่าแปลกที่ผู้คนมากมายในเวลาปกติ เวลานี้กลับไม่เห็นสักคน แถมวันนี้ยังเป็นวันที่ฟ้าปิด หน้าคอนโดของเขามืดมากจนแทบมองไม่เห็น


“ใครก็ได้!....ใครก็ช่วยด้วย”จ้าวอวี้ตะโกนออกมาเสียงสั่นน้ำตาไหลอาบแก้ม “ช่วยด้วย ช่วยผมด้วย”จ้าวอวี้ยังคงวิ่งสุดฝีเท้า วิ่งอย่างไม่ลืมหูลืมตา จนกระทั่งรู้ตัวอีกที รอบกายของเขาก็กลายเป็นซอยเปลี่ยวที่ไม่รู้จัก


จ้าวอวี้สะดุดก้อนหินล้มจนหน้าคว่ำ ร่างของเขาสั่นระริก


“เจ็บ ฮึกทำไมผมต้องมาเจอโลกบ้าๆนี่ด้วย”จ้าวอวี้ร่ำไห้ กำปั้นทุบลงกับพื้นอย่างเจ็บปวดระคนเคียดแค้น ทันใดนั้นเองสายตาของเขาก็เห็นรองเท้าหนังสีดำของใครบางคนที่เดินมาหยุดตรงหน้าเขา จ้าวอวี้เงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ยืนค้ำหัวของเขา ก่อนที่ร่างเล็กจะยิ้ม


“ประธานเฟย ช่วยผมด้วย ช่วยด้วย ฮึกๆ”จ้าวอวี้ร่ำร้องขอความช่วยเหลืออย่างน่าสงสาร ประธานเฟยย่อตัวลงจนใบหน้าของพวกเขาเสมอกัน มือสากยกขึ้นมาลูบใบหน้าของเขาช้าๆ ดวงตาสีดำจ้องลึกเข้ามาในตาของจ้าวอวี้


“เป็นอะไรไป เสวี่ยอี้”


“ฮึกๆ ประธานเฉินไม่รู้เป็นอะไร เขาใช้มีดมาไล่ฆ่าผม ผมหนีมาได้ ฮือ ผมกลัวมาก กลัวมากเลยครับ”จบประโยคร่างของจ้าวอวี้ก็โผเข้ากอดร่างของประธานเฟย


เฟนหลางจีแสยะยิ้มร้าย...ดูเหมือนคราวนี้เขาจะเป็นฝ่ายชนะแล้วสินะ


ฉึก


ความเจ็บปวดที่หลังทำให้เฟยหลางจีชะงักไป ดวงตาของเขาเบิกกว้างอย่างตกใจ ก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วเบาลอยมาตามลม


“มันจบแล้ว คุณบัคตัวร้าย J



 

แรงกดปลายมีดมากขึ้นกว่าเดิมจนเลือดเริ่มไหลซิบ เขาเองก็อยากจะจบเรื่องๆบ้าๆนี่ซักที


“ยังมีอยู่หนึ่งคำถามที่ผมอยากจะถามพี่ก่อนตาย”


“อะไร”


“อะไรทำให้พี่รักเฟยหลันฮวาจนบ้าคลั่งขนาดนี้”คำถามของจ้าวอวี้ทำให้ประธานเฉินนิ่งไป จ้าวอวี้รู้ได้ทันทีว่าคงเป็นฝีมือบัคตัวนั้นอีกเช่นกัน


เหอะ เก่งจังนะ ()


“ตอบไม่ได้งั้นสินะ งั้นผมจะตอบให้...”ยังไม่ทันจบประโยค จ้าวอวี้ก็อาศัยจังหวะที่เฉินเหวินฮั่วเผลอ หันกลับไปเตะข้อมือของอีกฝ่ายจนมีดกระเด็น ประธานเฉินและจ้าวอวี้รีบวิ่งไปแย่ง เป็นจ้าวอวี้ที่เข้าถึงมีดได้ก่อน


“มึงเล่นลูกไม้กับกูสินะ!”ประธานเฉินกัดฟันกรอด กำหมัดแน่นด้วยความแค้นใจ จ้าวอวี้เพิ่งได้เห็นสภาพของอีกคนชัดๆ อย่างกับคนละคนกับตอนแรกที่เขาเจอ


แอบยกย่องเจ้าบัคบ้านั่นไม่น้อย ที่กล้ามาเปลี่ยนแปลงตัวละครภายใต้จมูกของเขา


“ลูกไม้เหรอ ผมไม่มีหรอก”จ้าวอวี้แสยะ “แต่ขอบคุณพี่นะที่ทำให้ผมคิดอะไรดีๆออก”


“กูจะฆ่ามึง!”ดูเหมือนประธานเฉินจะขาดสติไปแล้วจริงๆ ถึงได้ใจกล้าบ้าบิ่นวิ่งมาหวังจะทำร้ายคนถือมีดแบบเขา


“โฮสต์ระวังนะครับ”เสี่ยวหลันลุกลี้ลุกลน คงอยากช่วยอะไรมากกว่านี้


จ้าวอวี้แสยะยิ้ม น่าเสียดายที่ฆ่าพระเอกของโลกนี้ไม่ได้ ไม่งั้นมีดคนกริบเล่มนี้คงได้ลิ้มรสเลือดสดๆ เขาอาศัยความเร็วพุ่งตัวเข้าไปหาประธานเฉิน ก่อนจะใช้กำปั้นทุบไปที่ท้ายทอยของคนตัวสูง ร่างของเฉินเหวินฮั่วสลบไปทันที


“เฮ้อ ดีนะครับที่โฮสต์ไม่เป็นอะไร”เสี่ยวหลันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก


“เฮ้อ ถึงร่างนี้จะปวกเปียกไปหน่อย แต่นายอย่าลืมสิเสี่ยวหลันว่าผมผ่านโลกมาตั้งเท่าไหร่ ศิลปะป้องกันตัวยังไงก็ต้องดีกว่าประธานเฉินอยู่แล้ว”


“แล้วเราจะเอายังไงต่อไปดีครับโฮสต์ ต่อไปนี้การดำเนินชีวิตในโลกนี้จะยากขึ้นกว่าเดิมแน่”


“หึ ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วล่ะ เพราะพวกเราจะวิ่งไปหาเจ้าบัคบ้านั่นอย่างสุดกำลังเลยล่ะ”จ้าวอวี้แสยะยิ้มอีกครั้ง ก่อนจะเหน็บมีดเอาไว้ซ่อนจากสายตาคนทั่วไป


“ไปจบเรื่องนี้กันเถอะเสี่ยวหลัน”



________________________

ปั่นรัวๆๆๆๆ พรุ่งนี้ตอนจบของภาคหนึ่ง 

โลกต่อไปยังไม่คิดเลยว่าไปไหนดี555

________________________


---------ช่วงเฉลยคนร้าย555----------


------เจ้าบัคนี่มันร้าย อยากให้ลูกฉันกอดล่ะสิ หึ--------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 652 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

835 ความคิดเห็น

  1. #820 ginaphongsavhas (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 20:35

    เอาผิดไมเป็นไรไรท์แต่งสนุกมากคะ

    #820
    0
  2. #636 nicharipaen04 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 11:51
    นั่นนน นั่นไง
    #636
    0
  3. #602 BLgdhdjsjs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 00:05
    อ้ากกกก นั่นไง!!! ตื่นเต้นโว้ยยยย
    #602
    0
  4. #342 meoumeou (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 01:15
    เดาถูกด้วย ทำไมซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้างน้า เฮ้อ เศร้าใจ
    #342
    0
  5. #316 Cha_Yok (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 15:12
    ชั้นว่าแล้ว!!
    #316
    0
  6. วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 17:49
    บัคคือประธานเฟยนี่เอง
    #229
    1
    • #229-1 Q.PTR(จากตอนที่ 7)
      21 ตุลาคม 2562 / 01:28
      ช่าย ตาแก่ที่ดูโรคจิตหน่อยๆคนนั้นแหละ
      #229-1
  7. #178 กะเทย. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 00:42
    น้องเก่งงงงง
    #178
    0
  8. #21 MitsukiCarto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 07:25
    ภาพบนหลอนนิดๆ พอเลื่อนลงมา โอโห ไกล้เข้าไปอีกสิลูก~
    นี่น้องจะไม่ถามหน่อยหรอว่าทำไมว่าที่ผัวน้องถึงตามหาน้องอยู่?
    #21
    1
    • #21-1 Q.PTR(จากตอนที่ 7)
      25 กันยายน 2562 / 00:22
      น้องลืม ไม่ใช่น้องจ้าวอวี้นะ น้องคนเขียนเอง555
      #21-1
  9. #20 Fafa12234 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 07:06
    ค้างงงงงงงง
    #20
    1
    • #20-1 Q.PTR(จากตอนที่ 7)
      25 กันยายน 2562 / 00:23
      อิอิ^.^
      #20-1
  10. #19 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 23:58
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #19
    1
    • #19-1 Q.PTR(จากตอนที่ 7)
      25 กันยายน 2562 / 00:22
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #19-1