ระบบร้าย (yaoi)

ตอนที่ 43 : ARCIV : Degenerate-10-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 839
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    2 พ.ค. 63


บทที่10


จ้าวอวี้หมดความสนใจในตัวนายเอกและพระรองของเนื้อเรื่องไปทันที เมื่ออยู่ๆโลกABOที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการแก้แค้นชิงรักหักเหลี่ยมของพระนายกลับกลายเป็นนิยายที่พระเอกไปแย่งคู่นอนของตัวร้ายมาเป็นคนรัก


บ้าอะไรวะเนี่ย!


จ้าวอวี้รีบทิ้งโต๊ะลุกตามคนสองคนที่ออกไปจากโรงอาหารทันที ในตอนที่วิ่งตามร่างของไบรอันและเบลซเขาก็คิดจนหัวแทบแตก สองคนนี้ตามเนื้อเรื่องเดิมเป็นศัตรูกันด้วยซ้ำ ทำไมไบรอันถึงไปตกหลุมรักเบลซได้!


“เสี่ยวหลันตรวจสอบoocของไบรอันกับเบลซ”


“รับทราบ ระบบกำลังตรวจสอบสถานะoocปัจจุบันของตัวละคร


ไบรอัน บทบาทพระเอก สถานะooc>>20%


เบลซ บทบาทตัวประกอบหลัก สถานะooc>>0%


“ระบบนายรวนอีกแล้วเหรอเสี่ยวหลัน เห็นชัดๆว่าพวกเขาแปลกไป และคราวนี้ผมมั่นใจว่าไม่ใช่ฝีมือของบัค”จ้าวอวี้ขมวดคิ้ว แม้เขาจะพยายามวิ่งตามไปแต่ไม่ทันไรร่างของคนสองคนก็หายลับจากสายตาไป


อัลฟ่ามีร่างกายที่แข็งแกร่ง น่าเศร้าที่ขาสั้นๆของจ้าวอวี้ไปสามารถก้าวตามพวกเขาทันได้


“ชิ”ในเมื่อตามไม่ทัน ก็มีแต่ต้องมานั่งคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่


ไบรอันที่ควรตกหลุมรักเมิ่งอันถิง กลับกลายเป็นตกหลุมรักเบลซ เบลซที่ควรเชื่อฟังเอียนกลับกลายเป็นคนเย็นชากับทุกคน เมิ่งอันถิงที่ควรโฟกัสกับการแก้แค้นไบรอันกลับมีจุดมุ่งร้ายมาที่เอียน


เห็นได้ชัดว่าในกลุ่มคนพวกนี้ล้วนมีoocที่สูงมาก แถมคราวนี้ระบบไม่ได้ถูกแทรกแซง น่ากลัวว่าเมื่อไหร่ที่oocสูงถึง100%เมื่อนั้นโลกก็จะบีบให้คนเหล่านั้นตายไป และเมื่อตัวละครหลักตายหมดนั่นก็หมายความว่าโลกนี้จะล่มสลายลง


ผลที่ตามมาจะเป็นอะไรที่น่ากลัวกว่าการได้รับบทลงโทษแน่ๆ


จึก


“ทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น”ปลายนิ้วของใครบางคนจิ้มลงบนหน้าผากของเขา จ้าวอวี้เงยหน้ามองก่อนจะเบ้หน้า


“บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเอาร่างคนมาให้เห็น”


“เราอย่าเพิ่งคุยตรงนี้เลย ถ้ามีใครมาเห็นเข้าจะเป็นเรื่องเอา”ว่าจบเกรย์คว้าแขนของเขาเอาไว้ ก่อนจะพามายังสวนที่มีคนไม่พลุกพล่าน


“คุณพาผมมาที่นี่ทำไม”


“อยู่ๆก็รีบออกไปแบบนั้น ใครบ้างล่ะไม่ตกใจ ไหนจะพระเอกคนนั้นที่มีท่าทีแปลกๆนั่นอีก”เจ้าหมาในร่างคนไหวไหล่ จ้าวอวี้หรี่ตามองเกรย์อย่างจับผิด


“คุณก็รู้เนื้อเรื่องในทุกโลกสินะ”


“เห พี่จะล้วงความลับผมเหรอ ผมไม่ง่ายหรอกนะ J


“งั้นก็ไสหัวไปซะ ผมมีธุระต้องทำ”


“ผมอยากให้พี่ระวังตัว ดูเหมือนคนในโลกนี้จะมีบางอย่างผิดปกติ”จู่ๆเกรย์ก็มีท่าทีที่เคร่งขรึมและจริงจังขึ้น


“หมายความว่ายังไง”


“พวกเขาดูปกติเกินไป ทั้งๆที่พวกเราก็เห็นว่าการกระทำของตัวละครหลักเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แต่โลกใบนี้เหมือนไม่รับรู้ถึงความผิดปกตินั้น เสมือนว่าทุกอย่างมันเป็นอย่างที่ควรจะเป็น”


“...”


“อีกอย่างคนที่ดูน่าสงสัยเป็นพิเศษเห็นจะเป็นนายเอกคนนั้น ผมคิดว่าเป้าหมายของเขาคือพี่”


“คือผม? ไม่ใช่พระเอก”


“ใช่ พี่ไม่เห็นเหรอว่าเขาแทบไม่สนใจพระเอกคนนั้นเลยด้วยซ้ำ”


“แน่สิ เขาก็ต้องสนใจคนที่คอยเอาอกเอาใจดูแลปกป้องเขาอยู่แล้ว”จ้าวอวี้พูดประโยคนั้นออกมาอย่างไม่รู้ตัว คนที่โดนแซะเบาๆถึงกับขนลุกพรึบ


“ยังไงก็ดีจนกว่าผมจะหาสาเหตุได้ว่าเขาต้องการอะไร พี่ต้องระวังตัว”


“รู้แล้วหน่า อันที่จริงผมไม่ต้องสนใจโลกบ้าๆนี่ก็ได้ เหยื่อตัวโตของผมก็ยืนอยู่ตรงหน้านี่แท้ๆ”จ้าวอวี้แค่นเสียงในลำคอ


“ไม่เอาหน่า พี่อยากฆ่าผมหรอก ผมเป็นแฟนสุดที่รักของพี่นะ”


“ขอโทษนะ แต่ไม่เห็นมีเรื่องแบบนั้นในความทรงจำที่ผมได้เห็น”จ้าวอวี้โต้กลับอย่างเฉยชา อีกฝ่ายหน้าหมองลงเล็กน้อยก่อนจะกลับมายิ้มอีกครั้ง


“สักวันพี่จะได้รู้ ผมไปแล้ว”เอ่ยจบไม่รอให้เขาต้องไล่ เกรย์ก็หันหลังเดินออกไปจากสวนทันที


จ้าวอวี้ยืนนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหันหลังกลับมามองสบตากับเสี่ยวหลันที่บินลอยอยู่ ใบหน้าของเขาเรียบนิ่ง ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยกับระบบของตน


“นายคงจะรู้ใช่ไหมเสี่ยวหลัน ว่าอะไรควรรายงาย อะไรไม่ควร”


“โฮสต์...ทำแบบนี้พวกเราจะแย่นะ โฮสต์กำลังปกป้องศัตรูที่เราต้องตามล่า ถ้า...ถ้าเกิดระบบแม่รู้เรื่องนี้เข้า”


“ถ้านายไม่รายงาน ก็ไม่ใครรู้เรื่องนี้ ถึงเวลาที่นายควรจะเลือกข้างได้แล้วเสี่ยวหลัน”


“....”


“ผมหวังว่านายจะไม่ทรยศ”



 

ในที่สุดจ้าวอวี้ก็ตามหาไบรอันและเบลซเจอ แหล่งกบดานของไบรอันมีไม่กี่ที่ในโรงเรียนนี้ หนึ่งในสถานที่โปรดปรานก็คือห้องพยาบาล


จ้าวอวี้แง้มประตูเพื่อแอบฟังสถานการณ์ภายในห้องอย่างตั้งใจ


“ก็บอกว่าชอบไงวะ! ทำไมถึงไม่ยอมเข้าใจ”เสียงตะโกนถือดีของไบรอันดังขึ้น จ้าวอวี้อดแสบหูแทนคู่สนทนนาของอีกฝ่ายไม่ได้


“บ้าไปแล้วรึไง เราไม่เคยแม้แต่จะคุยกันด้วยซ้ำ เลิกพูดจาไร้สาระแล้วปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”


“ไม่ปล่อย จนกว่านายจะยอมคบกับฉัน เบลซ คบกับฉัน”ช่างเป็นการขอเป็นแฟนที่ไม่มีศิลปะอะไรเลย อะไรกันนะที่ทำให้คนปากเสียแบบนี้มาเป็นพระเอก


“ไม่ เหอะ น้ำหน้าอย่างนายน่ะเหรอรู้จักคำว่าชอบ สุดท้ายก็แค่หวังฟันป่ะวะ”


“อยากปฏิเสธอะไรก็ปฏิเสธไปเถอะ แต่ที่นายปฏิเสธไม่ได้ก็คือพวกเราเป็นคู่แห่งโชคชะตาของกันและกัน!


ฮะ! คู่แห่งโชคชะตา


จ้าวอวี้ถึงกับเหวอเมื่อได้ยินที่พระเอกพูด ไม่ใช่ว่าคู่แห่งโชคชะตาของไบรอันคือเมิ่งอันถิงเหรอ แล้วเบลซเป็นอัลฟ่านะ อัลฟ่ากับอัลฟ่าจะไปเป็นคู่แห่งโชคชะตากันได้ไง ไบรอันต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ


“นายพูดบ้าอะไร ฉันเป็นอัลฟ่า เลิกแต่งเรื่องบ้าบอเหอะ น่ารำคาญ”เบลซเอ่ยตอบอย่างเย็นชา


“ฉันก็ไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไร แต่ที่แน่ๆนายคือคู่ของฉัน และตอนนี้เอียนรู้แล้วว่านายคือคนที่ฉันชอบ นายไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว”ไบรอันเอ่ยเสียงเครียด มือทั้งสองจับที่ไหล่ของเบลซเพื่อให้คนทั้งสองสบตากัน


“เอียน? คู่ขาของนาย...อ่า ของฉันด้วย”เบลซเอ่ยเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่าง “แล้วไง โอเมก้านั่นจะทำอะไรฉันได้ แค่นายไม่ยุ่งกับฉัน มีเหรอเขาจะมาทำร้ายฉัน นายนั่นแหละเป็นต้นเหตุของเรื่องบัดซบทุกอย่างในชีวิตฉัน”ดวงตาของเบลซมืดครึ้ม ยามที่ดวงตาคู่นั้นจับจ้องที่ไบรอัน มันเจือไปด้วยความอาฆาตแค้น


“...”


“ปล่อย”เบลซสะบัดตัวออกจนหลุดจากการเกาะกุม


“ไม่ว่ายังไงฉันก็จะทำให้นายรักฉัน”


“หึ ไม่มีวัน”เอ่ยจบเบลซก็เดินออกจากห้องพยาบาลไป จ้าวอวี้รีบหาที่ซ่อน มันเป็นถังขยะในมุมลับตาพอดี


เบลซเดินออกมาจากห้องด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ก่อนจะหันไปจ้องประตูห้องพยาบาลด้วยความเคียดแค้น อัลฟ่าหนุ่มอดไม่ได้ที่สบถออกมาระบายความคับแค้นในอก


ไอ้ฆาตกร


!!!!


อนึ่งหากจะกล่าวถึงบุคคลใดก็ตามที่สามารถเรียกพระเอกว่าฆาตกรได้ คนๆนั้นในหัวจ้าวอวี้เห็นจะมีอยู่คนเดียว คนๆนั้นคือเมิ่งอันถิง คนๆเดียวที่เข้าใจผิดว่าพระเอกฆ่าพ่อแม่ของตัวเองก่อนที่จะกลับมาเกิดใหม่เป็นตัวเองในวัยเด็ก


อย่าบอกนะว่าเบลซก็คือเมิ่งอันถิง!


ตลกหน่า ก็เห็นชัดๆว่าเมิ่งอันถิงยังมีตัวตนอยู่ นอกเสียจากว่าไส้ในจะไม่ใช่เมิ่งอันถิง


“...”


เรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่คิดไว้มากจริงๆ


“โฮสต์ครับ แย่แล้ว!”เสียงของเสี่ยวหลันเรียกให้สติจ้าวอวี้กลับมา “OOCของโฮสต์ขยับเป็น10%แล้วครับ”


“อยู่ๆก็ขยับขึ้นเองเนี่ยนะ”จ้าวอวี้ขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ หรือเป็นเพราะว่าเขาไม่เข้าไปทำร้ายเบลซ ซึ่งปัจจุบันเป็นคนที่พระเอกรัก oocเลยขยับงั้นเหรอ ทั้งๆที่บางครั้งต่อหน้าเมิ่งอันถิงเขาเผลอหลุดหลายครั้งแต่มันไม่มีผลต่อooc แต่คราวนี้เขาไม่เข้าไปยุ่งเรื่องของไบรอันกับเบลซกลับทำให้oocของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลง


แน่นอนแล้วว่าระหว่างเบลซกับเมิ่งอันถิงมีอะไรเชื่อมโยงกัน


เห็นทีคงต้องจับตาดูสองคนนี้อีกสักพัก เขาต้องรู้ได้แน่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น


.



ทันทีที่จ้าวอวี้กลับเข้าไปในห้องเรียน ทุกสายตาก็จับจ้องมาทางเขาก่อนจะหันไปซุบซิบกับเพื่อนข้างกาย ในมือของคนพวกนั้นถือโทรศัพท์มือถือ จ้าวอวี้ไม่ได้สนใจเขาเดินไปนั่งข้างกับพระเอก


ไบรอันเหลือบมองเขาเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปไถโทรศัพท์ของตัวเองด้วยท่าทีเย็นชา


นี่สินะที่เขาว่าเห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อน! พอตัวเองมีคนที่ชอบเข้าหน่อยก็ไม่เห็นหัวเพื่อนคนนี้แล้วสินะ!


“รู้ข่าวรึยัง”จู่พระเอกที่เงียบไปก็เอ่ยขึ้นมา


“ข่าวอะไร”ไบรอันไม่ตอบแต่ยื่นโทรศัพท์มาให้เขา จ้าวอวี้รับมาอ่าน


-------โอเมก้าลูกคุณหนูหึงคู่ขาตัวเอง โร่ทำร้ายคู่ขาคนใหม่ของอัลฟ่าหนุ่มจนบาดเจ็บหนัก-------


ความคิดเห็นของA:เกิดเรื่องอะไรขึ้นคะเนี่ยตามไม่ทัน


ความคิดเห็นของB:ก็จะอะไรอีกล่ะ ไอ้โอเมก้าลูกคุณหนูที่ชอบไล่หึงหวงคู่ขาผู้ชาย คราวนี้เล่นเอาตะปูไปโปรยในรองเท้า เลือดอาบเลยจ้า


ความคิดเห็นของC:สร้างเรื่องอีกแล้วเหรอ คราวที่แล้วก็เหมือนเอาโอเมก้าคนนี้ไปตบที่ห้องน้ำ ต่ำมาก


ความคิดเห็นของD:ตอนนั้นหน้าห้องน้ำฉันก็เห็น ต่ำสุดๆไปเลย โคตรเลว


ความคิดเห็นของE:ใครอ่ะ ตามไม่ทัน


ความคิดเห็นของF:โอเมก้าลูกคุณหนูที่ชื่อย่อด้วย E คู่กรณีเป็นโอเมก้าเอเชียคนเดียวในโรงเรียน ส่วนอัลฟ่าที่เป็นคู่ขาของลูกคุณหนูนั่นชื่อย่อB


ความคิดเห็นของG:ก็เห็นลูกคุณหนูนั่นชอบตามระรานโอเมก้าคนนั้นตลอดเลยอ่ะ ชั่วสุด


จ้าวอวี้ส่งมือถือคืนก่อนจะยกยิ้ม


“ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง นายโกรธเหรอที่ฉันไปทำร้ายไอ้โอเมก้าชั้นต่ำนั่น”ถึงเรื่องตะปูล่าสุดจะไม่ใช่ฝีมือเขาก็เถอะ


“เลิกยุ่ง เลิกตามหึงหวงน่ารำคาญซะทีจะได้ไหม เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ”ไบรอันเอ่ยอย่างอารมณ์เสีย ให้จ้าวอวี้เดาอีกฝ่ายคงไม่โกรธที่เขาไปทำร้ายเมิ่งอันถิง แต่เหมือนจะพูดเพื่อให้เขาไม่ทำร้ายเบลซซะมากกว่า


“หึ ก็ไม่รู้สินะ”จ้าวอวี้กลั้วหัวเราะ คนทั้งห้องมองเขาที่หัวเราะออกเหมือนมองสัตว์ประหลาด ข่าวเหลือที่แพร่ออกไปย่อมต้องมีต้นตอ และบางทีต้นตออาจจะเป็นคนที่กำลังถูกพระรองอุ้มเข้ามาในห้อง


จ้าวอวี้มองสบตากับเมิ่งอันถิง


สงครามของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง



__________________________________

เฮ้อ ชีวิตที่ไม่มีนิยายแปลคือชีวิตที่ว่างเปล่าจริงๆค่ะ

อยากร้องไห้ บางเรื่องกำลังจะครบรอบ1ปี บางเรื่องนายเอกกำลังจะได้เลี้ยงหมีแพนด้า TT

ค่ะ เนื่องจากชัดเจนว่าไม่มีนิยายแปลอ่าน ภาคABOจะต้องจบในสามวันนี้ให้ได้

พอกันทีกันภาคอาถรรพ์ ภาคเดียวแต่งมากี่เดือนแล้วก็ไม่รู้TT

__________________________________

ปล.ภาคหน้าจะต้องฟีลกู๊ดให้ได้!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

835 ความคิดเห็น

  1. #786 1612254 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 21:40
    โอ๊ยยยย อยากตบ!

    อยากฆ่า!อยากด่า ! อยากเฆี่ยน!

    อยากตี!อีนายเอกแตหลอเอ้ยยยย!!!!!!!
    #786
    0
  2. #785 yuki-m2 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 19:12

    อยากฆ่าระบบแม่ และบ้างที่อยากให้เล่นนอกบทบ้างเล่นตาม แต่โลกอื่นเฉย แต่โลกนี้มันน่าขัดใจสุดๆอะ เป็นแบบ เออ-เล่นนอกบทบ้างเหอะมันจะรู้สึกหน้าสนุกกว่านี้อะ อยากให้ต่อต้านระบบแม่อะ หัวร้อนนนน
    #785
    0
  3. #784 Pranaiya Suksawad (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 15:10

    น่ารำคาญมากเลยโลกนี้ ตอนนี้คืออะไรไม่ทำอะไรก็occ ขึ้นเอง แล้วจะเล่นตามบททำไมว่ะ ไม่เข้าใจ โดยเฉพาะอิพระเอก -ควรช่วยคนรักไหมคะ ในเมื่อตัวเองไม่ต้องกลัวocc ขัดใจไปหมด เหอะ เหอะ
    #784
    0
  4. #783 KillerRose (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 06:50

    ขอให้ฉลาดอย่างที่ผ่านๆมานะจ้าวอวี้ อย่าทำให้ผิดหวังล่ะ

    #783
    0
  5. #782 Say. (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 04:22
    สู้ๆน่าาาา
    #782
    0
  6. #781 จันทร์คราม (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 02:06
    แงงงง รอนะคะ เจ้าภาคอาถรรพ์ แอบหงุดหงิดไอเจ้าหมา เปนจ้าวอวี้จะทุบๆๆๆ
    #781
    0
  7. #780 aommy-22 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 01:17
    สู้ๆเข้านะ...จริงเรื่องนิยายแปล...อีกนิดเดียวเองแท้ๆ...น้อนก็ตะได้เลี้ยงแพนด้าแล้ว!!!
    #780
    0