ระบบร้าย (yaoi)

ตอนที่ 35 : ARCIV : Degenerate-3-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 206 ครั้ง
    18 พ.ย. 62


บทที่3


เช้านี้จ้าวอวี้ตื่นมาพร้อมกับน้องในอ้อมกอด ตอนนี้น้องหอมแล้วเพราะจ้าวอวี้เป็นคนลากน้องไปอาบน้ำเอง ตอนแรกน้องก็มีท่าทีขัดขืนนิดหน่อย แต่พอเขาทำขัดๆถูๆให้ทั้งตัวก็กลายเป็นว่าน้องไม่อยากลุกจากน้ำซะงั้น


“เหอะ”เสี่ยวหลันกระแทกเสียงเรียกสติของจ้าวอวี้ที่กำลังล่องลอย ดวงตาของจ้าวอวี้ยังคงจับจ้องหมาป่าร่างยักษ์ที่นอนแผ่อยู่บนเตียงด้วยสายตาลุ่มหลง


“วันนี้อยู่บ้านดีๆนะครับน้อง”จ้าวอวี้ลูบไปตามขนสีเทาของน้อง ก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนหัวซึ่งถูกปกคลุมด้วยขนนุ่มนิ่ม


“หงิงๆ”น้องที่ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว ส่งสายตาออดอ้อนทันทีที่จ้าวอวี้ลุกขึ้นจากเตียง แน่นอนว่าเจ้าหน้าที่ระดับเอสคลาสที่ทำงานอย่างมืออาชีพ...ก็ต้องรีบถลาลงไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับน้องอีกรอบ


“โฮสต์ครับ โฮสต์จะไปโรงเรียนสายแล้วนะครับ”เสี่ยวหลันเอ่ยเตือน ก่อนจะปรายตามองเจ้าหมาที่ทำให้โฮสต์ของมันเสียงานเสียการ


“เสี่ยวหลัน ตัวร้ายไม่จำเป็นต้องทำตามกฎโง่ๆของโรงเรียนไฮสคูลหรอกนะ”จ้าวอวี้ตอบกลับอย่างเฉยชา


“แต่ที่นั่นมีลูกแมวเต็มไปหมดเลยนะครับ”จ้าวอวี้ชะงัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเสี่ยวหลัน


“แมว...เป็นไปได้ยังไง”


“โฮสต์อย่าลืมสิครับว่าที่โรงเรียนเป็นสถานที่ดำเนินเรื่องหลัก จะมีสิ่งมีชีวิตไหนที่จะดึงความอ่อนโยนของนายเอกออกมาได้เท่ากับลูกแมวล่ะครับ โฮสต์ลองคิดภาพตามนะครับ นายเอกที่ในใจมีแต่ไฟแค้นมีเพียงลูกแมวเหมียวที่คอยอยู่เป็นเพื่อน แล้วพระเอกก็มาเห็นเข้า นี่เป็นฉากที่ต้องเกิดแน่ๆ แล้วทำไมโฮสต์ถึงไม่เอาลูกแมวพวกนั้นมาเล่นระหว่างที่ฉากนั้นยังมาไม่ถึงล่ะครับ”ระบบน้อยพยายามเกลี้ยกล่อม ถึงแม้ว่าความเป็นจริงมันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าโรงเรียนนั้นมีลูกแมวไหม


“นายอย่ามาหลอกผมซะให้ยากเลย ทำแบบนั้นoocก็ขึ้นแย่สิ สุดท้ายนายก็ไม่ให้ผมเล่นกับลูกแมวอยู่ดี”จ้าวอวี้กอดน้องแน่น น้องดูเหมือนจะสนอกสนใจที่เขาพูดคนเดียว จ้าวอวี้เลยเบี่ยงความสนใจน้องด้วยการจุ๊บหัวไปอีกหนึ่งที


คนอย่างจ้าวอวี้ไม่หวังพึ่งน้ำบ่อหน้าอย่างลูกแมวพวกนั้นหรอก


...มั้ง


“อ่า ตัวร้ายที่เข้าไปทำร้ายลูกแมว ส่งเสริมความเป็นตัวร้ายoocไม่ขยับหรอกครับ”แน่นอนว่าเสี่ยวหลันโกหก ยังไงoocก็ขยับแน่ๆถ้าเกิดโฮสต์ทำนอกบท แต่แล้วยังไงล่ะ ดูก็รู้ว่าช่วงนี้ระบบแม่ผีเข้าผีออก เดี๋ยวก็หาเรื่องแกล้งโฮสต์ เดี๋ยวก็เปลี่ยนเนื้อเรื่องมาช่วยเหลือ


ตัวอย่างของความเอาแต่ใจของระบบแม่...ก็เจ้าหมาโง่ที่นอนจมอกโฮสต์ของมันอยู่นี่ไง


กล้าดียังไงถึงเอาลิ้นเปียกๆนั่นมาเลียหน้าเลียปากโฮสต์ของมันแบบนี้ แล้วโฮสต์ก็เหมือนกันไม่รู้จักสงวนตัว(?)เลย เสี่ยวหลันรับไม่ได้


ระบบจะแยกๆๆๆๆ


“โฮสต์ไม่อยากไปเจอลูกแมวเหมียวก็เรื่องของโฮสต์เถอะครับ”


“การทำตามบทก็เป็นเรื่องที่ผมควรทำ”จ้าวอวี้ชั่งใจ จะน้องหรือลูกแมวเหมียวดีนะ “โอเคงั้นเราเจอกันตอนเย็นนะน้อง”


“หงิงๆ”เจ้าหมายักษ์ที่เห็นว่าจ้าวอวี้กำลังลุกไปอาบน้ำ ก็รีบวิ่งลงจากเตียงไปมุดๆอ้อนๆทันที ไหนว่าวันนี้จะขลุกอยู่ด้วยกันทั้งวันไง ไม่ยอมให้ไปหรอกนะ


“หงิงๆ งื๊ดๆ”เอาสิ หมายักษ์ยอมลงทุนอ้อนเสียงอ่อนเสียงหวานขนาดนี้ ถ้าจ้าวอวี้ใจไม่เหลวก็ให้มันรู้ไป หวังเฉิงชุนคิดในใจอย่างกระหยิ่ม เขาเพิ่งเห็นข้อดีของการเกิดเป็นหมาก็ตอนนี้แหละ


ถึงไม่อยากจะยอมรับก็เถอะ แต่จ้าวอวี้ในโหมดอ่อนโยนเรียกน้องทุกคำแบบนี้ แม้แต่ในอดีตเขาก็ไม่เคยได้รับ พูดแล้วก็เจ็บใจ โลกนี้เขาจะทำให้จ้าวอวี้เป็นทาสรัก(หมา)ของเขาให้ได้ หมาป่าหนุ่มปฏิญาณ


จ้าวอวี้ยึกยัก สับสนว่าจะรีบไปอาบน้ำหรือจะเล่นกับน้องต่อดี


“หงิงๆ”


“โฮสต์ครับ...เหมียวเหมียว รออยู่นะครับ”


อ่า...ขอโทษนะน้อง พี่เป็นทาสแมวเหมียวๆ จ้าวอวี้จำต้องวิ่งเข้าห้องน้ำแล้วรีบแยกจากน้องทันที หวังเฉิงชุนฮึดฮัดในใจ ไม่รู้ว่าจ้าวอวี้ได้ยินอะไร เพราะเขามองไม่เห็นระบบของอีกฝ่าย แต่เดาว่าไอ้คำพูดนั้นไม่เป็นผลดีต่อหน้าหมาๆของเขาแน่


เสี่ยวหลันปรายตามองหมาป่าที่กำลังฟึดฟัดเพราะถูกโฮสต์ของมันสลัดทิ้งด้วยความสะใจ


ถึงตาของมันเป็นต่อบ้างล่ะคราวนี้



 

จ้าวอวี้จำใจต้องโบกมือลาน้องขึ้นรถมาโรงเรียน เขาถอนหายใจออกมาขณะที่กำลังไถโทรศัพท์เล่น นี่เป็นวันเปิดเรียนหลังจากวันหยุดสุดสัปดาห์สิ้นสุดลง ปกติเอียนจะใช้มันไปกับเหล้าในผับและพระเอก


ก็รู้หรอกนะว่ารักมาก แต่ยอมขนาดนี้ทางเขาก็ลำบากน่ะสิ


“คุณหนู ถึงแล้วครับ”


“อืม”จ้าวอวี้หยิบเป้ขึ้นมา ก่อนจะเดินลงจากรถ ทันทีที่เขาก้าวสู่ภายในรั้วโรงเรียน สัญญาณของการเริ่มต้นเนื้อเรื่องที่แท้จริงก็เริ่มต้นขึ้น


“สวัสดีครับ คุณลอว์เลียต”เสียงของหนึ่งในลูกน้องพระเอกดังขึ้น จ้าวอวี้ยกยิ้มก่อนจะเอ่ยถามคนที่เดินเข้ามา


“สวัสดี ไบรอันล่ะ”


“คุณเจมส์อยู่ที่ห้องพยาบาลครับ”


“อืม นำไป ฉันจะไปหาเขา”จ้าวอวี้ออกคำสั่ง บุคลิกของเอียนก็คือโอเมก้าแนวราชินี เพราะฉะนั้นจึงมีนิสัยชอบจิกหัวใช้คนเป็นเรื่องปกติ บางทีนิสัยแบบนี้อาจจะมีประโยชน์กับเขาในอนาคต


จ้าวอวี้เดินตามลูกน้องตัวประกอบของพระเอกมาจนถึงหน้าห้องพยาบาล ซึ่งพอเข้าไปข้างในก็พบว่าพ่อพระเอกกำลังนั่งหลับอยู่ริมหน้าต่างที่กำลังเปิดอยู่


ภาพตรงหน้าอย่างกับหลุดมาจากซีรีส์หรือนิยายสักเรื่อง ความสมบูรณ์แบบของพระเอกจ้าวอวี้คงไม่จำเป็นต้องอธิบายเยอะ แต่ก็น่าแปลกนิดหน่อยที่พระเอกคนนี้ไม่ตรงกับความคิดเขาเสียเท่าไหร่


ปกติพระเอกที่มีครอบครัวเป็นมาเฟียจะต้องแบดๆเลวๆ หน้าดุ ตัวใหญ่ เจาะหู สักตามตัวอะไรก็ว่าไป แต่นี่ดูยังไงก็เหมือนกับพระเอกการ์ตูนตาหวานทั่วไป


จ้าวอวี้ถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้าอย่างระอา พบพระเอกมาเฟียที่หน้าตาไม่ได้มาตรฐานพระเอกเลว1คนล่ะ


“ทำหน้าแบบนั้นทำไม”เสียงทุ้มที่ดังขึ้น ทำให้ให้จ้าวอวี้สติกลับเข้ามา เขายกยิ้มส่งไปให้คนเพิ่งตื่นนิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าไปหา


“คิดถึงจัง”จ้าวอวี้ยื่นแขนไปโอบรอบลำคอแกร่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงบนตักของพระเอก


2วันก่อนก็เพิ่งเจอไม่ใช่รึไง”อีกฝ่ายตอบกลับเสียงเรียบ


“ก็ใช่ แต่ฉันคิดถึงนี่นา ห่างกับนายแค่นาทีเดียว ไม่สิ แค่วินาทีเดียวฉันก็จะขาดใจตายแล้ว รู้ไหม”จ้าวอวี้ส่งเสียงหวาน สบตากับไบรอันอย่างออดอ้อน


“...”


“นี่ วันนี้ตอนเย็นอย่าเพิ่งกลับได้ไหม”จ้าวอวี้เอ่ยขอพร้อมกับซบใบหน้าลงบนบ่ากว้างของพระเอก “มาเจอฉันที่ห้องเรียนตอนเย็นนะ ฉันอยากใช้เวลากับนายบ้าง”


“จะยอมให้เอา?”คำถามที่ตรงไปตรงมาทำให้จ้าวอวี้ยิ้มค้าง


“อ่า แล้วแต่นายสิ นายเคยเห็นฉันปฏิเสธความต้องการของนายรึไง”จ้าวอวี้ยกยิ้มท้าทาย เขายื่นหน้าไปกระซิบข้างหูของไบรอันด้วยเสียงแหบพร่า “อะไรที่นายอยากทำ นายต้องได้ทำ”


“...”


“งั้นก็รับปากว่าจะไป ไม่อยากรอเก้อหรอกนะ”


“...”


หน้าเขาเหมือนคนชอบพูดคนเดียวรึไง! สิ่งที่ต้องการคือคำยืนยันไม่ใช่ความเงียบ!


“กรี๊ดดดดดดดดดดดด”เสียงกรีดร้องของผู้หญิงหลายคนทำให้จ้าวอวี้และไบรอันหันไปสนใจ เสียงที่ดังมาจากสนามกีฬาเรียกความสนใจของผู้คนจำนวนมาก


ขอบคุณที่ห้องพยาบาลเป็นมุมสูง พวกเขาจึงสังเกตเหตุการณ์ได้โดยไม่มีใครบดบัง ท่ามกลางกลุ่มคนที่มุงล้อม มีร่างบอบบางของผู้ชายชาวเอเชียคนหนึ่งกำลังคดคู้เปียกปอนอยู่ที่พื้นสนาม ข้างๆมีถังน้ำที่กลิ้งอยู่ และชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าชายเอเชียคนนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างสะใจ


ทันทีที่คนโดนกลั่นแกล้งเงยหน้าขึ้นมา จ้าวอวี้ก็รู้ได้โดยสัญชาตญาณว่านั่นคือนายเอกแน่ๆ คงจะเป็นนายเอกก่อนที่จะกลับมาเกิดใหม่


กลุ่มคนที่ตอนแรกตื่นตระหนกกับการกลั่นในโรงเรียน พอเห็นว่าคนที่ถูกกระทำเป็นใครก็รีบพากันแยกย้ายทันที ไม่มีใครอยากไปยุ่งกับโอเมก้าที่ไร้อำนาจ นั่นแหละคือสัจจธรรมของในโรงเรียนแห่งนี้


หัวโจกที่ทำร้ายนายเอก ดูเหมือนจะเป็นลูกของคนใหญ่คนโตทั้งยังเป็นอัลฟ่า นายเอกจะเอาอะไรไปสู้กัน


“สนใจ?”เสียงของพระเอกถามขึ้น ในขณะที่จ้าวอวี้มองนายเอกโดนกลั่นแกล้งไม่วางตา


“หึ โอเมก้าอ่อนแอ ก็สมควรแล้วที่จะอยู่จุดต่ำสุด...แบบใต้เท้าของใครสักคน”บอกก่อนนะว่าจ้าวอวี้เคารพสิทธิและเพศสภาพของทุกคน แต่ตามบทเขาต้องพูดแบบนี้ อ่า แต่จะว่าไปตัวเขาที่แสดงเป็นตัวร้ายก็เท่ไม่น้อยเลยนะ


“...”


“เป็นอะไรรึเปล่า”จ้าวอวี้ที่เห็นพระเอกเงียบไป เขาละความสนใจจากนายเอกมาที่ไบรอัน ก่อนจะพบว่าพระเอกกำลังกัดฟันแน่นคล้ายทุกข์ทรมาน


“เป็นอะไรไปเนี่ย”จ้าวอวี้ตั้งรับไม่ทัน อยู่ๆพระเอกก็มีเหงื่อผุดที่หน้าอย่างกับเพิ่งไปออกกำลังกายอย่างหนักมา แถมจังหวะการหายใจก็หอบแบบผิดปกติด้วย


ไบรอันมีหน้าเคร่งเครียด เขาสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเอ่ยตอบคำถามของจ้าวอวี้


เหมือนจะรัท


                    ห๊ะ!?

_______________________________________
ตอนหน้าจ้าวอวี้จะรอดไหมเอ่ย
กลับมาแล้วนะคะ เย่
สารภาพว่าช่วงสอบแอบย่องไปอ่านนิยายคนอื่นมา ปรากฎว่าติดจ้า
ปกติถ้าเราแต่งนิยายจะไม่กล้าไปอ่านงานคนอื่นเพราะจะติดสำนวนเค้ามา
แล้วก็พอไปติดนิยายคนอื่นทีไร นิยายตัวเองไม่เดินทุกที
ตอนนี้พยายามยื้อตัวเองกลับมาอยู่ค่ะ ไม่น่าเลยTT
_______________________________________


พิ่นุ้งจ้าน ใจนุบางปัยหมดเลยfkvajehdIEOGODYNMK


คนบางคนที่พอรู้ตัวว่าเป็นยูกหมาแล้วสู้แมวเหมียวไม่ได้ เลยพยายามผันตัวไปเป็นอุ๋งๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 206 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #666 sunsunm (@sunsunm) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 21:48
    ชิฮ่องแล้วน้องงงออกไป๊!!!
    #666
    0
  2. #665 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 20:33
    น้อง หนีไปปปปป
    #665
    0
  3. #664 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 17:42
    รัท..เลยเหรอ
    #664
    0
  4. #663 AeKra (@AeKra) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 14:28
    ห๊ะ รัท ห๊ะ .... อุ้ย
    #663
    0
  5. #662 Aimarea (@Aimarea) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 11:52
    5555555555 วงวารพระเอกต่อไปปป
    #662
    0
  6. #661 N\'noey Butter (@nongnoey-26) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 11:35
    หู้วววววว ทำไมรู้สึกพระเอกแปลกๆ...
    #661
    0
  7. #660 Milhoun (@Milhoun) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 11:20

    นุ้งอุทาน"ห๊ะ'
    เราอุทาน"..."
    #660
    0
  8. #659 PӨYPӨY (@moi-poi) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 07:02
    ขำน้อน พยายามมาก เห็นใจนะเนี่ย กลายเป็นหมาแบบนี้ 5555555
    #659
    0
  9. #658 choompoo2424 (@choompoo2424) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 06:31
    เดี๋ยวๆ 555555
    #658
    0
  10. #657 TROX (@TROX) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 00:53
    ยื้อกลับมาค่ะ สำนวนจะไงเราไม่เกี่ยง เราชอบพล็อต ไปอ่านของคนอื่นได้แต่ต้องมาอัพนะคะ
    #657
    0
  11. #656 BLgdhdjsjs (@BLgdhdjsjs) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 08:29
    รับทราบครับ!!! รออยู่เด้ออออ จุ๊ฟๆ
    #656
    0
  12. #652 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 20:22
    จ้าาาาา กู้ดลัคค่ะ
    #652
    0
  13. #651 N\'noey Butter (@nongnoey-26) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 20:20
    รับทราบบ! ซู่ๆ คั้บบ
    #651
    0
  14. #650 1612254 (@1612254) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 18:49

    สสู้ๆนะค้าาา รออยู่เด้อ

    #650
    0
  15. #649 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 11:45

    โอเคจ้า

    #649
    0
  16. #648 ๛ข้าวโพดน้อย๛ (@tamonwanpalm) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 00:00
    สู้ๆนะคะ ทีมมีสอบเหมือนกันแต่แอบแว่บมาส่อง
    #648
    3
    • #648-1 Q.PTR (@sweetlovealice2) (จากตอนที่ 35)
      15 พฤศจิกายน 2562 / 00:01
      ร้องไห้เลยค่ะTTยาวๆคืนนี้
      #648-1
    • #648-3 Q.PTR (@sweetlovealice2) (จากตอนที่ 35)
      15 พฤศจิกายน 2562 / 00:01
      สู้ๆค่ะ
      #648-3