ระบบร้าย (yaoi)

ตอนที่ 34 : ARCIV : Degenerate-2-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    13 พ.ย. 62


บทที่2


หลังจากทบทวนความทรงจำของเอียนแล้ว จ้าวอวี้ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย อีกไม่กี่วันนายเอกก็จะกลับมาเกิดในร่างของตัวเอง หมายความว่าหลังจากนี้กับพ่อพระเอกจะเป็นแค่การนัวเนียกันในห้องเรียนให้นายเอกเห็นเท่านั้น


จ้าวอวี้เดินออกมาจากผับ ตามติดมาด้วยเสี่ยวหลันที่พยายามประจบประแจงเขาเพราะกลัวเขาเอาความแค้นที่มีต่อระบบแม่มาลงที่เจ้าตัว


ระบบโง่ๆ...เอ่อ หมายถึงระบบซื่อๆแบบเสี่ยวหลันมองเข้าแวบเดียวก็เห็นไปถึงไส้ติ่ง(ไม่มี)


เหตุการณ์ในตอนนี้เป็นตอนที่เอียนแยกจากไบรอันหลังจากพวกเขาแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกันบนเตียงมา แน่นอนว่าอาการหลังอย่างว่ามันส่งผลกระทบต่อเขาเป็นอย่างมาก จ้าวอวี้รู้สึกปวดใจ


ร่างบางเดินเข้ามาในรถแอสตัน มาร์ตินของตน ก่อนจะขับออกไปมุ่งตรงสู่คฤหาสน์ตระกูลลอว์เลียต ตลอดเส้นทางกลับเป็นไปด้วยความยากลำบากจนจ้าวอวี้เผลอสบถออกมาอย่างพลั้งปาก


บอกไว้ก่อนว่าพื้นฐานจ้าวอวี้เป็นคนไม่พูดคำหยาบคาย(นอกจากจะมีสาปส่งระบบแม่นิดหน่อย) การที่เขาเผลอพูดออกมา เดาได้ไม่ยากว่าน่าจะเป็นลักษณะนิสัยที่ติดตัวพ่อตัวร้ายโอเมก้าคนนี้


พูดถึงเอียน เขาเป็นบุคคลที่น่าอิจฉามากในสภาพสังคมแบบนี้ สังคมที่โอเมก้าถูกกดขี่ข่มเหงให้เป็นชนชั้นต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร มีหน้าที่แค่เป็นเครื่องระบายอารมณ์และเครื่องผลิตลูก เอียนน่าอิจฉาตรงที่อีกฝ่ายเกิดมาในตระกูลใหญ่ที่มีอำนาจและชื่อเสียง ครอบครัวรักใคร่ไม่ได้นึกรังเกียจ ออกจะตามใจมากเกินไปจนเสียนิสัยด้วยซ้ำ


หิมะที่เริ่มตกทำให้วิสัยทัศน์ในการขับขี่เริ่มย่ำแย่ จ้าวอวี้เบ้ปากออกมา สองข้างทางก็มีแต่ป่าและความมืด เขาอยากจะรู้จริงๆว่าทำไมครอบครัวนี้จะต้องดั้นด้นไปสร้างคฤหาสน์ไว้ในที่ที่มีแต่ป่ากับป่าแบบนี้ด้วย


จ้าวอวี้ขมวดคิ้วแน่น พยายามเพ่งมองทางข้างหน้า ก่อนที่ก้อนสีดำบางอย่างจะตัดหน้ารถของเขาอย่างรวดเร็วจนจ้าวอวี้ต้องเหยียบเบรกกะทันหัน


เอี๊ยด


เขาหันไปสบตากับระบบผู้ช่วยของตน ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูรถออกไปดู จุดนี้จะโจรจะผีหรืออะไร ใครที่กล้าขวางทางเขา จ้าวอวี้ไม่เอาไว้แน่!


“ใครที่กล้ามาทำให้เวลานอนของผมน้อยลงมันต้อง...ไซบีเรียน ฮัสกี้!”จ้าวอวี้ที่กำลังเดินไปบ่นไปชะงักเมื่อเห็นร่างที่นอนแบ่บอยู่หน้ารถของตน ดวงตาของชายหนุ่มเปล่งประกายขึ้น


อ่า ถึงจ้าวอวี้จะทาสแมว แต่กับหมา...


“ไซบีเรียน ฮัสกี้!”จ้าวอวี้ตาวาว พูดชื่อสายพันธุ์ของหมาที่ตนชื่นชอบซ้ำอีกครั้ง


“ไม่ครับโฮสต์ นี่ไม่ใช่ฮัสกี้ นี่เป็นหมาป่า โฮสต์อย่าไปยุ่งเลยดีกว่าครับ เดี๋ยวมันจะกัดโฮสต์ โฮสต์ โฮสสต์ครับ”เสี่ยวหลันพยายามเอ่ยเตือน แต่ก็เหมือนพูดกับดินฟ้าอากาศ โฮสต์ของมันราวกับปิดกั้นการรับฟัง


 ไม่คิดเลยว่าจะโผล่มาจนได้


ตลอดหลายพันโลกที่ผ่านมา โฮสต์ของมันทำงานอย่างสุขุมนุ่มลึกมาเสมอ แต่เมื่อมีสิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกว่าสัตว์เลี้ยงโผล่เข้ามา การทำงานในโลกนั้นก็จะวุ่นวายทันที เพราะโฮสต์ของมันจะเอาแต่กกอยู่กับพวกหน้าขนพวกนั้นจนไม่ยอมทำภารกิจ


แต่นี่มันสัตว์ป่า! ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง                                            


“จะเลี้ยง! ผมจะเลี้ยงน้อง”


“ไม่ได้นะครับโฮสต์ นี่มันหมาป่า”


“ถ้าผมบอกว่ามันเป็นไซบีเรียนฮัสกี้ ต่อให้มันเป็นหอยหลอดนายก็ต้องมองมันเป็นไซบีเรียนฮัสกี้ เข้าใจไหม”ทำไมจ้าวอวี้จะไม่รู้ว่าสัตว์หน้าขนที่นอนพังพาบอยู่ตรงหน้าตนคือตัวอะไร แต่เขาที่ห่างหายจากการเลี้ยงสัตว์มานานก็เริ่มอยากเอามือไปละเลงขนนุ่มนิ่มของเจ้าตัวตรงหน้า


“โถ่ โฮสต์ครับ อย่าดื้อสิ กลับกันเถอะครับ อย่าทำอะไรเกินขอบเขตเนื้อเรื่องเลย เดี๋ยวระบบแม่จะลงโทษ”


“ไม่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องสักหน่อย แค่หมาน้อยตัวเดียวไม่ทำให้oocเปลี่ยนหรอก”จ้าวอวี้ยังคงยืนยันสียงแข็ง ไม่พอเขายังเดินไปลากหมาตัวใหญ่นั่นเข้ารถหน้าตาเฉย


“แค่โฮสต์ขยับตัวทำบางสิ่งนอกเนื้อเรื่องก็ถือเป็นoocแล้วนะครับ”


“...”จ้าวอวี้ยังคงเมินเฉยระบบน้อย


ระหว่างระบบแม่กับน้องหมา เขาก็ต้องเลือกน้องอยู่แล้ว ก็แค่ระบบแม่ เหอะ เขาก็ไม่ได้จะกลัวสักเท่าไหร่หรอก


“น้อง น้องเลือดไหล”จ้าวอวี้มองเลือดที่ไหลจากบาดแผลของหมาป่าตัวใหญ่ด้วยสายตาวิตก


“โฮสต์ โฮสต์ฟังระบบหน่อยสิครับ ระบบจะร้องไห้แล้วนะ”


“น้อง ทนหน่อยนะ เดี๋ยวพี่จะพาไปหาคุณหมอ”จ้าวอวี้ห่มผ้าให้หมาป่าตัวโตเรียบร้อย ก่อนจะรีบวิ่งไปยังตำแหน่งคนขับแล้ววนรถกลับไปโรงพยาบาลสัตว์ทันที


แม้จะถูกซักถามหลายอย่าง รวมถึงการที่โรงพยาบาลแห่งนั้นจะส่งน้องไปให้อุทานยาน ด้วยอำนาจเงินเล็กๆน้อยๆสำหรับใช้อุดปาก หลังจากนั้นไม่นานจ้าวอวี้ก็ได้น้องกลับบ้านสมใจอยาก


ทุกคนในบ้านต่างแตกตื่นที่เห็นจ้าวอวี้แบกหมาป่าตัวโตลงมาจากรถแถมยังใช้ให้คนพาไปไว้ในห้อง แต่พอเจอคำค้านของพ่อและแม่ที่บอกว่าน้องยังไม่ได้อาบน้ำ สุดท้ายจ้าวอวี้ก็ต้องใช้แปลงดอกไม้ของแม่ให้น้องได้อยู่อาศัย


ไม่วายก่อนจะไปนอนก็เอาแต่พร่ำบอกน้องว่าอย่าหนีนะ อยู่ให้เลี้ยงก่อนนะ ด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ จนระบบน้อยที่เคยถูกทรีตให้เป็นลูกแมวของจ้าวอวี้งอนสะบัดขนนุ่มนิ่มขึ้นห้องไปก่อน


“งอนอะไรขนาดนั้นน่ะเสี่ยวหลัน”


“โฮสต์ไม่ต้องมาพูดกับระบบหรอกครับ พอระบบตอบอะไรไปโฮสต์ก็คงไม่ฟัง”


“เสี่ยวหลันเด็กดี นายก็รู้นี่ว่าผมอยากเลี้ยงสัตว์”


“แต่นั่นเป็นหมาป่านะครับ มันอันตรายแถมยังมีโอกาสส่งผลต่อoocของโฮสต์ด้วย ถ้าเกิดพรุ่งนี้มันตื่นมาแล้วไล่กัดทุกคนในบ้านจนตาย oocของโฮสต์อาจจะเปลี่ยน หรือไม่โฮสต์ก็อาจจะโดนมันกัดตายคนแรกเลยนะครับ”


“ให้เป็นเรื่องของอนาคตแล้วกัน”จ้าวอวี้ทำหูทวนลม แกล้งล้มตัวลงนอน


“ระบบจะร้องไห้แล้วนะครับ”


“นายไม่มีน้ำตาสักหน่อย”จ้าวอวี้เอ่ยขัด ก่อนที่สักพักจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ก็ได้ๆ ผมไม่เอาแต่ใจแล้วก็ได้ พรุ่งนี้ผมจะพาน้องไปปล่อย พอใจรึยัง”สิ้นคำ เสี่ยวหลันที่กำลังคิดคำตัดพ้อน้อยใจก็ระริกระรี้ขึ้นมา


มันรีบบินไปถูวนรอบแก้มของโฮสต์อย่างออดอ้อน


“ต้องอย่างนี้สิครับโฮสต์”เสี่ยวหลันรู้สึกโล่งอก สัตว์หน้าขนนั่นจะได้ไม่ต้องมีผลต่องานของมัน อีกทั้งมันจะได้ไม่ต้องมานั่งแย่งความสนใจของโฮสต์จากสัตว์หน้าขนนั่นด้วย


แต่ทว่า


ความดีอกดีใจของเสี่ยวหลันก็หายไปในพริบตา ทันทีที่ประตูห้องของจ้าวอวี้ถูกเคาะในเช้ามืดวันต่อมา


เสี่ยวหลันร่ำไห้ในใจ ระบบแม่จะเล่นแบบนี้ไม่ได้!


จะมาเพิ่มเนื้อเรื่องตัวละครลับแบบนี้ไม่ได้!


_____________50%______________


ในเช้ามืดของวันต่อมา เป็นคุณป้าแม่บ้านที่มาเคาะประตูห้องของจ้าวอวี้ เขางัวเงียลุกขึ้นมาเปิดประตู ก่อนจะได้รู้ว่าน้องตื่นแล้ว และไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้เลย


“แต่แปลกมากเลยนะคะ ที่หมาป่าที่คุณหนูพามาไม่ทำร้ายคนในบ้านเลย เอาแต่ขู่ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้”ป้าแม่บ้านเอ่ยในขณะที่นำเขาไปยังสวนดอกไม้ จ้าวอวี้รีบสาวเท้าตามไป จนกระทั่งเห็นเจ้าก้อนขนตัวยักษ์กำลังส่งเสียงขู่อยู่


“น้องไซบีเรียน ฮัสกี้”จ้าวอวี้ส่งเสียงเรียกน้อง น้องหันขวับมาทางเขา ก่อนที่หางของน้องจะส่ายไปมา น้องก้อนขนรีบวิ่งตุบตับมาทางจ้าวอวี้ หมาป่ายักษ์เอาหัวมุดขาจ้าวอวี้อย่างออดอ้อน ผิดกับภาพหมาป่าดุร้ายเมื่อนาทีก่อนลิบลับ


“น้อง...น้องน่ารักจังเลย”จ้าวอวี้เริ่มละเลงฝ่ามือลงบนขนนุ่มนิ่ม ที่แม้จะเหม็นไปหน่อยแต่ไม่เป็นไรน้องอาบน้ำได้


“หงิง”


“โอ๋ๆ น้องเจ็บใช่ไหม ไม่ร้องนะเดี๋ยวพี่จะพาคุณหมอมารักษา”


เสี่ยวหลันมองโฮสต์ของตนประคบประหงมเจ้าหมายักษ์นั่นไปจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้น หมาป่าตัวนั้นไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ตัวได้นอกจากโฮสต์ เสี่ยวหลันรู้สึกหมั่นไส้ ป่านนี้oocของโฮสต์คงพุ่งกระจายตั้งแต่น้องอย่างงู้นน้องอย่างงี้แล้ว


“เมื่อไหร่โฮสต์จะเอาหมาป่าตัวนี้ไปปล่อยครับ ต่อให้มันจะดูเหมือนเชื่องกับโฮสต์ แต่มันก็ยังเป็นสัตว์ป่านะครับ”


“นายเลิกบ่นเป็นตาแก่ได้แล้วหน่าเสี่ยวหลัน เห็นไหมว่าน้องกำลังหลับ”จ้าวอวี้เอ่ยพร้อมกับใช้มือเกาไปที่หน้าท้องของหมาป่าที่กำลังผึ่งพุงอย่างหมดมาด


“โฮสต์ลืมไปรึเล่าครับว่าตัวร้ายจะมาเรียกหมาป่าว่าน้องๆๆๆแบบนี้ไม่ได้”


(´ε・`o)”จ้าวอวี้เลือกที่จะเมินเสี่ยวหลัน แล้วยังคงตั้งหน้าตั้งตาเกาพุงให้กับน้องต่อ


“...”


“...”


“...”อยู่ๆเสี่ยวหลันก็เงียบไป จ้าวอวี้หันมาให้ความสนใจกับระบบน้อยของตนอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยแหย่ “เสี่ยวหลัน นายนิ่งไปแบบนี้...แอบร้องไห้อยู่ข้างในใช่ไหม”


“ไม่ใช่ครับโฮสต์ คือ...ระบบแม่ขอแทรกแซงติดต่อกับโฮสต์ครับ โฮสต์จะอนุญาตรึเปล่า”จ้าวอวี้ขมวดคิ้ว เมื่อไหร่ที่มีคำว่าระบบแม่โผล่เข้ามา มันไม่เคยเป็นเรื่องดีเลยสักครั้ง


“ผมไม่อนุญาตได้ด้วยเหรอ”จ้าวอวี้ประชด


ทันใดนั้นดวงตาของเสี่ยวหลันก็เปลี่ยนเป็นสีแดง เป็นสัญญาณบอกว่าระบบแม่ได้แทรกแซงเข้ามาอย่างสมบูรณ์ “เจ้าหน้าที่เซียวจ้าวอวี้ รับภารกิจรอง เจ้าหน้าที่เซียวจ้าวอวี้ รับภารกิจรอง ภารกิจรองของโลกDegenerate หัวข้อการปกป้องตัวละครลับ ออสติน เกรย์


เจ้าหน้าที่ต้องปกป้องตัวละครลับที่ไม่มีบทบาทในเนื้อเรื่อง แต่จะส่งผลต่อเนื้อเรื่องเป็นอย่างมาก ระยะเวลาในการคุ้มครองคือตลอดจนเสร็จสิ้นภารกิจหลัก หากเขาตาย เจ้าหน้าที่จะต้องตายตามไปด้วย ระบบแม่ขอให้เจ้าหน้าที่โชคดีในการทำภารกิจหลักและภารกิจรอง รางวัลของภารกิจรองคือตั๋วยกเว้นบทลงโทษ ไม่ว่าเจ้าหน้าที่จะทำผิดมากแค่ไหน เพียงแค่มีตั๋วใบนี้ก็จะยกเว้นโทษทั้งหมด บทลงโทษหากทำภารกิจไม่สำเร็จก็คืองดเว้นวันลาพักร้อนเพิ่มอีก2ปี”


จ้าวอวี้อ้าปากค้าง เกือบจะซัดหมัดใส่ไปแล้ว ดีที่ยั้งทันว่านั่นเป็นเสี่ยวหลัน เขาอยากจะสบถออกมาเป็นภาษาต่างดาว ภารกิจที่มองยังไงก็ไม่มีทางทำได้ ระบบแม่กล้ามากที่ใช้ตั๋วเว้นโทษนั่นมาล่อตาล่อใจ


แต่ถ้ามองในโลกความเป็นจริงก็จะตีความได้ว่าเขาต้องคุ้มครองตัวละครลับไปจนกว่าภารกิจหลักจะเสร็จสิ้น ซึ่งผ่านมาแล้วสามโลก ถ้ามันสำเร็จเขาคงไม่ต้องมายืนในโลกที่สี่แบบนี้


“เอ่อ คราวนี้ไม่โวยวายอะไรหน่อยเหรอครับโฮสต์”เสี่ยวหลันที่กลับมาเป็นเสี่ยวหลันอีกครั้งถามอย่างกล้าๆกลัวๆ ปกติโฮสต์ของมันจะต้องทำท่าราวกับโลกถล่มแต่คราวนี้กลับทำเพียงนั่งเกาพุงหมาเงียบๆเหมือนคนกำลังใช้ความคิด


“ผมจดบัญชีความแค้นไว้เตรียมเผาสำนักงานควบคุมระบบแม่ทีเดียว”


“นี่โฮสต์คิดจะเผาจริงๆเหรอครับ (OO)


“เฮ้อ แล้วไอ้ตัวละครลับเจ้าปัญหานั่นมันคือใคร นายรู้รึเปล่าเสี่ยวหลัน”


“จะใครที่ไหนล่ะครับ”เสี่ยวหลันเบ้หน้า ก่อนจะปรายตาไปมองหมาหน้าโง่ที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ “ออสติน เกรย์ ก็ไอ้ตัวที่โฮสต์กำลังจกพุงอยู่นั่นไงครับ”


“...”จ้าวอวี้นิ่งไป คล้ายตั้งรับไม่ทัน


“...”ส่วนเสี่ยวหลันก็เจ็บใจมาก โฮสต์กำลังเอาเจ้าหมานั่นไปปล่อยแล้วแท้ๆ ทำไมระบบแม่ถึงได้ประเคนเจ้าหน้าขนให้โฮสต์ของมันถึงที่แบบนี้


“น๊องงงงงงงงงงงงง น้องชื่อเกรย์เหรอครับ ชื่อเท่จังเลย”จ้าวอวี้ระริกระรี้ขึ้นมาทันที คราวนี้ระบบแม่ทำดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “ทีนี้พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันแล้วนะ เด็กดี”


อ่า ใครก็ได้พาเสี่ยวหลันระบบหัวเน่าออกไปจากที่นี่ที เหม็นความรัก!




_______________________________________

ตอนนี้เป็นตอนผ่อนคลาย

ตอนหน้าเข้าสู่โหมดจริงจัง เริ่มเนื้อเรื่องของโลกจ้า

_____________________________

ความจริงแล้วนุ้งหมามีในภาค3ด้วยนะ แต่ตอนนั้นอาการไม่กำเริบด้วย3เหตุผล

1.ไม่ใช่สายพันธ์ุที่ชอบ

2.สงสัยว่าหมาเป็นบัค เลยจับผิดมากกว่าหลงใหล

3.ตอนนั้นมองไฮเดรนเยียเป็นสัตว์เลี้ยงไปแล้ว เลยไม่สนใจสัตว์ตัวอื่น

_____________________________

ไม่รู้ช้าไปไหม เผื่อใครไม่รู้จักโลกโอเมก้าเวิร์ส (อธิบายในแบบของเรา)

โอเมก้าเวิร์สเป็นโลกสมมติที่ผู้ชายสามารถท้องได้ เป็นmpregรูปแบบหนึ่งที่ซับซ้อนเรื่องชนชั้นฐานะ

โดยคนในโลกนี้จะถือครอง2เพศ มีเพศหลักชายหรือหญิง เพศรองจะแบ่งเป็น3อย่าง

---อัลฟ่า ชนชั้นสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร มีภาวะผู้นำสูง มีจำนวนน้อยมาก 

สามารทำให้โอเมก้า เบต้าหญิง อััลฟ่าหญิงตั้งครรภ์ได้

จะมีอาการRUTหรืออาการอยากอย่างว่า ตอนที่ได้กลิ่นโอเมก้าฮีท (แต่นิยายบางเรื่องก็มาเป็นรอบเดือน)

---เบต้า คนธรรมดาอย่างเราเนี่ยแหละจ้า วัดสิ่งต่างๆจากความสามารถ

 ส่วนใหญ่ถูกตัดสินด้วยความสามารถมากกว่าเพศรอง

---โอเมก้า ชนชั้นต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร ส่วนใหญ่ภาวะการเป็นผู้นำต่ำ ต้องการพึ่งพาใครสักคน 

มักถูกกดขี่ข่มเหงเพราะอ่อนแอ มีจำนวนน้อยมากๆเหมือนกัน ท้องได้หมดไม่ว่าจะชายหรือหญิง 

จะมีอาการฮีทเป็นรอบเดือน ตอนฮีทก็จะปล่อยกลิ่นฟีโรโมนไปยั่วยวนอัลฟ่า

---การแง่มคอ หรือ การกัดที่หลังคอ เป็นการกระทำของอัลฟ่าที่จะทำเมื่ออยากตีตราจองให้โอเมก้าคนนั้นเป็นของตัวเองตลอดไป เพราะอย่างนั้นโอเมก้าที่ไม่อยากถูกแง่มจากคนที่ไม่ชอบเลยใส่ปลอกคอเอากันโดนอัลฟ่าที่ไหนไม่รู้มาแง่มคอไปเป็นเมีย

---คู่แห่งโชคชะตา ก็เหมือนเนื้อคู่ตามโลกปกติ แตกต่างตรงที่พวกเขาสามารถรู้ได้ว่าใครคือคู่ของตนผ่านสัญชาตญาณ และอาการแรกพบอัลฟาจะRut โอเมก้าจะฮีท ทั้งๆที่ยังไม่ใช่ช่วงเวลา

คร่าวๆก็ประมาณนี้ ถึงทุกคนที่อ่านมาขนาดนี้จะต้องรู้อยู่แล้วก็เถอะ555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

694 ความคิดเห็น

  1. #655 Chrysola (@chrysola) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 22:08
    พี่บัคของเรารอดแล้ว ถึงจะเป็นหมาก็เถอะ 55555+
    #655
    0
  2. #647 Milhoun (@Milhoun) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 22:59
    นี่ถ้าพระเอกรู้นะโอ๊ยยยยลอยยิ่งกว่าเดิม
    #647
    0
  3. #646 Aimarea (@Aimarea) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 20:13
    พี่ไซคงแบบนอนให้เกาพุงอย่สงสบายอกสบายใจแล้วล่ะ555
    #646
    0
  4. #645 N\'noey Butter (@nongnoey-26) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 12:50
    งื้ออออ นั่ลลั่ก
    #645
    0
  5. #644 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 11:56
    คุณบัค...นอนตาเยิ้มให้เกาพุงยาวๆ แล้ว 5555
    #644
    0
  6. #643 PӨYPӨY (@moi-poi) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 09:17
    น้อนนนนนนนนนน แหมมมมมม เนียนเลยนะน้อนนนนนนน ปล. พี่ไห่มั้ยช่วยให้ภารกิจรองที่เอื้อพระเอกของเราขนาดนี้ อยากจะแหม เป็นหมาแล้วไงเธอเกาพุงให้ก็แล้วกัน
    #643
    0
  7. #642 ดาวนอกโคจร (@nuchanat-som2543) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 08:19
    พระเอกก็คือสั่นหางดิ๊กๆไปแล้วนะ 5555
    #642
    0
  8. #641 Say. (@a-dark-devil) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 07:48
    แงงง นย้องงงงงงงงง ><
    #641
    0
  9. #640 Aom Love Lex (@aomlovelex18) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 23:39
    พระเอกนี้คือโชคดีของนายจงใช้ซะ
    #640
    0
  10. #639 °N_naya° (@noey_onpreeya) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 19:36
    เปงเอ็นดู'~~~~~~
    #639
    0
  11. #638 Aimarea (@Aimarea) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:23
    พระเอกน่าจะลอยตั้งแต่เสี่ยวอวี้เรียกน้องแล้วล่ะ~~~
    #638
    0
  12. #635 kyungsoosan (@kyungsoosan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 09:56

    โอ้ยน่ารักก เรียกนัองทุกคำพระเอกยิ้มเลยยย

    #635
    0
  13. #631 Daw Prdz KS (@doddydoody) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 08:51
    เรียกน้องทุกคำจนอิชั้นปวดใจ55555
    #631
    0
  14. #626 N\'noey Butter (@nongnoey-26) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 01:04

    งุ้ยยๆ น้องผู้อ่อนโยนนน

    #626
    0