ระบบร้าย (yaoi)

ตอนที่ 24 : ARCIII : ไฮเดรนเยียสีขาว-4-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 548 ครั้ง
    17 ต.ค. 62


บทที่4


จ้าวอวี้มองเงาสีดำที่ค่อยๆหายไปด้วยความไม่เข้าใจ เขายกมือขึ้นมาลูบบริเวณที่ถูกจูบ ใบหน้าของเขาเห่อร้อนขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ความอบอุ่นนั้นยังตรึงอยู่ในความรู้สึก จ้าวอวี้ทิ้งตัวลงบนเตียงอีกครั้งพยายามหายใจเข้าออกลึกๆจนจังหวะหัวใจกลับมาเต้นเป็นจังหวะปกติ


“โฮสต์ครับ...โฮสต์”เสียงของเสี่ยวหลันเอ่ยเรียกเขา จ้าวอวี้หันไปมองเจ้าระบบน้อยด้วยท่าทางลอยๆ “โฮสต์ตั้งสติก่อนสิครับ”


“พยายามอยู่”


“ว่าแต่บัคตัวนั้นเข้ามาลวนลามโฮสต์ทุกครั้งเลยเหรอครับ แบบนี้ยอมไม่ได้นะครับ เสียดายที่สองโลกก่อนหน้านี้ระบบไม่อยู่ด้วยไม่อย่างนั้นบัคตัวนั้นเละเป็นโจ๊กไปแล้วครับ”คำพูดกับท่าทางอวดดีทำให้จ้าวอวี้กลั้วหัวเราะในลำคอ


“โลกนี้นายอยู่กับผมนี่ ทำไมไม่ปกป้องผมล่ะ”เขาเลิกคิ้วถามระบบของตัวเอง ขนสีขาวของเสี่ยวหลันเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่ออย่างเขินอาย


“ระบบตกใจความหล่อ”เสี่ยวหลันเอ่ยตะกุกตะกัก


“อย่ามามั่วเสี่ยวหลัน นี่มันที่มืด”จ้าวอวี้ส่ายหน้าอย่างระอาก่อนจะเดินไปเปิดไฟ ทั้งห้องกลับมาสว่างอีกครั้ง เสี่ยวหลันที่ความจริงก็แค่กลัวออร่าที่แผ่มาจากบัคตัวร้ายเงียบกริบแล้วบินพาตัวเองไปซุกอยู่ใต้เตียง


จ้าวอวี้มองการกระทำนั้นเงียบๆก่อนจะถอนหายใจออกมา ดวงตาของเขาเสไปมองทางที่อีกฝ่ายเพิ่งจากไป


...คราวนี้จะมาไม้ไหนกันแน่นะ

 



“มัมมี๊จ๋า หนูอยากไปเที่ยว”ไฮเดรนเยียตัวน้อยเลื้อยตัวลงมาเกาะหน้าแข้งของจ้าวอวี้ด้วยสีหน้าออดอ้อน เจ้าหน้าที่ที่กำลังสวมบทบาทเป็นคุณแม่ลูก(ไม่)อ่อนส่งยิ้มอ่อนหวานให้ลูกของตน ถึงแม้ความในใจจะอยากสะบัดขามากแค่ไหนก็ตามที


“วันนี้ไม่ได้ หนูต้องโรงเรียนนะครับ”จ้าวอวี้เอ่ยเสียงหวานก้มตัวลงไปแงะมือปลาหมึกของเจ้าเด็ก


“หนูไม่อยากไป หนูไม่ชอบ”ไฮเดรนเยียเอ่ยกระเง้ากระงอด จ้าวอวี้ถอนหายใจออกมายาวเหยียด เด็กเป็นสิ่งมีชีวิตที่เขายากจะรับมือจริงๆ


ใบหน้าหวานหันขวับไปทางระบบช่วยเหลือของตน เสี่ยวหลันสะดุ้งเมื่อจู่ๆโฮสต์ก็หันมาจ้อง สายตาที่แฝงมาพร้อมกับคำสั่ง ทำให้เสี่ยวหลันค่อยๆบินเข้าไปใกล้ลูกของโฮสต์


ทว่ายังไม่ทันได้เปิดโหมดระบุตัวตน ทั้งเขาและโฮสต์ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นคนมาใหม่ ร่างสูงใหญ่ของลูคัสเดินเข้าทางโต๊ะอาหารเช้าด้วยชุดลำลองสบายตา


จ้าววอวี้คุ้ยความทรงจำของซินเซียร์ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ “วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอคุณ”


“ไม่ วันนี้จะอยู่กับคุณกับลูก”คุณพระเอกของเรื่องยิ้มแก้มปริ ร่างสูงก้มตัวลงมาหอมแก้มจ้าวอวี้ ก่อนจะฉวยหยิบเจ้าเด็กมือปลาหมึกออกไปด้วย


“แด๊ด หนูอยากไปเที่ยว”เมื่อเห็นว่าแม่ตัวเองหมดประโยชน์แล้ว เจ้าเด็กก็เฉดหัวเขาทิ้งทันที มารยาเด็กค่อยๆไถหัวไปกับหน้าของผู้เป็นพ่ออย่างออดอ้อน จ้าวอวี้อดไม่ได้ที่จะลอบเบ้ปาก


“เอาสิ”คนเป็นพ่อก็เหมือนจะแพ้ลูกอ้อนของเจ้าตัวเล็กถึงได้เอ่ยตอบรับอย่างไม่คิดอะไร


“ไม่ได้นะ จะพากันเกเรแบบนี้ไม่ได้”จ้าวอวี้มุ่ยหน้า ถ้าสองคนนี้ออกไปเที่ยวมีหวังต้องพกเขาไปด้วยแน่ๆ เรื่องอะไรเขาจะต้องเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระพวกนี้ด้วย เอาเวลาไปวิ่งไล่จับบัคนั่นยังดีซะกว่า


“เอาหน่าคุณ นานๆทีพวกเราจะมีเวลาอยู่ด้วยกัน”


“วันหยุดสุดสัปดาห์ก็มีนี่”


“ทำอย่างกับคุณลุกจากเตียงได้งั้นแหละ นอนเหมือนกลัวว่าโลกจะแตกพรุ่งนี้”ปากคอเราะร้ายมาก! จ้าวอวี้กอดอกไม่ยินยอม เขาไม่ไปซะอย่างใครจะทำไม


“งั้นพวกคุณไปกันสองคน ผมไม่ไป”


“ไม่เอาสิคนสวย ไม่มีคุณแล้วมันจะเป็นทริปครอบครัวได้ยังไง”ลูคัสใช้แขนโอบรอบเอวของเขา ดึงคนรักเข้ามาแนบชิดกาย “เยียมาช่วยกันอ้อนแม่หน่อยสิ”


“มัมมี๊ หนูอยากไปเที่ยว วันนี้วันเดียวนะมัมมี๊จ๋า”เจ้าเด็กหันมาทำตาวิบวับใส่เขา แถมยังมีการเล่นเสียงออดอ้อนซะด้วย


จ้าวอวี้ที่ถูกสายตาสองคู่กดดันอยู่ทำอะไรไม่ได้กับสถานการณ์นี้ ถ้ายังยืนยันที่จะอยู่บ้านเขาต้องถูกลากออกไปแน่ เขาถอนหายใจออกมาอีกครั้งในรอบกี่วันก็ไม่รู้


“ก็ได้ แต่ต้องสัญญานะ ว่าจะไม่เกเรแบบนี้อีก”เด็กน้อยและเด็กโข่งพากันพยักหน้าหงึกหงัก


สุดท้ายทริปครัวครอบก็เริ่มขึ้นอย่างงงๆท่ามกลางความระริกระรี้ของสองคนพ่อลูกและอีกหนึ่งความหน่ายใจของผู้เป็นแม่


____________40%____________



“นี่คุณไม่มีที่ไหนให้ไปแล้วจริงๆเหรอ”จ้าวอวี้ถามพร้อมสีหน้าบึ้งตึง ตอนนี้พวกเขามาอยู่กันที่สวนสาธารณะซึ่งเป็นสวนที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนี้


“ที่นี่ก็ดีไม่ใช่รึไง”ลูคัสที่มือนึงแบกสเก็ตบอร์ดมือนึงอุ้มลูกหันมาย้อนถามคนรักหน้าตาเฉย


“ร้อน”จ้าวอวี้สะบัดมือเรียกลมเรียกอากาศ เหงื่อเม็ดเล็กเม็ดน้อยก็ขยันผุดขึ้นมาเหลือเกิน ลูคัสให้ลูกชายขึ้นขี่คอก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างค่อยๆปาดเหงื่อตามขมับของจ้าวอวี้


“ทำอะไรน่ะ”คนถูกจู่โจมชะงักไป


“เช็ดเหงื่อไง”ลูคัสตอบและยังคงตั้งหน้าตั้งตาเช็ดเหงื่อให้เขาอย่างบรรจง จ้าวอวี้คว้ามือของอีกฝ่ายเอาไว้


“ไม่ต้องแล้ว”เขาเอ่ยบอกเสียงแผ่ว เสสายตาหลบสายตาคู่นั้นที่มองตรงมาทางเขา “รีบเล่นรีบกลับเดี๋ยวลูกไม่สบาย”


“รับบัญชาเลยครับคุณนายมัวร์”อีกฝ่ายกลั้วหัวเราะในลำคอ ไฮเดรนเยียตัวน้อยที่เห็นพ่อทำแบบนั้นก็หัวเราะตามทั้งที่ไม่รู้ที่มาที่ไปของเสียงหัวเราะนั้น


ลูคัสพาไฮเดรนเยียมาเล่นสเก็ตบอร์ด ถึงแม้จะเป็นแค่การประคองลูกไถเบาๆไปตามพื้นราบก็เถอะ จ้าวอวี้นั่งมองทั้งสองเล่นกันอย่างสนุกสนานอยู่แถวร่มไม้ใกล้ๆ


พอมองกิจกรรมที่ลูคัสพาลูกมาทำตามประสาเด็กผู้ชายจ้าวอวี้ก็เริ่มใจชื้นขึ้น ถึงเด็กนั่นจะไม่ใช่ลูกของเขาจริงๆ แต่การที่จะได้เห็นเด็กคนหนึ่งที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กเติบโตขึ้น เขาเองก็คาดหวังให้ไฮเดรนเยียเติบโตเป็นเด็กผู้ชายที่ดี


ไฮเดรนเยียคล้ายจะพบเจอความสนุกครั้งใหม่ชีวิตของตัวเอง ดูเหมือนพฤติกรรมของเด็กเนี่ยจะอยู่ที่การทรีตของคนเป็นพ่อเป็นแม่จริงๆ ดูอย่างตอนที่อยู่กับซินเซียร์สิ นายเอกของเรื่องเป็นผู้ชายสายหวานพอเห็นลูกตัวเองน่ารักก็จับทรีตให้เป็นเหมือนตัวเอง จ้าวอวี้ล่ะปวดหัวพอคิดไปว่าถ้าเขามาช้ากว่านี้ ไม่รู้ว่าซินเซียร์จะเลี้ยงลูกไปในทิศทางไหน


“มัมมี๊ มาเล่นกัน”เจ้าเด็กตัวเท่าเข่าวิ่งแด๊ดๆเข้ามาทางเขา จ้าวอวี้ส่ายหน้ากิจกรรมเอ็กซ์ตรีมแบบนี้ไม่ใช่ทางของเขาจริงๆ จ้าวอวี้อุ้มไฮเดรนเยียขึ้นมานั่งที่ม้านั่งใต้ร่มไม้กับเขา ใบหน้าเล็กๆนั่นขึ้นสีแดงจากการถูกแดดเผาเป็นเวลานาน ถึงจ้าวอวี้จะรู้สึกใจชื้นที่เจ้าเด็กมีกิจกรรมเหมือนเด็กผู้ชายขึ้นมาบ้าง แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะคอยตามทากันแดดให้ตามประสาคุณแม่สายหวานแบบซินเซียร์


ถึงบนโลกนี้เขาจะไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องooc แต่การที่คีพคาแรคเตอร์ได้ก็คงเป็นเรื่องดีมากกว่า


“ตากแดดนาน เวียนหัวรึเปล่า”


“ไม่เลย หนูสนุกมากเลยมัมมี๊จ๋า”


“แทนตัวว่าผมสิ ครับด้วยไม่ใช่จ๋า”จากนั้นจ้าวอวี้ก็จำไม่ได้ว่าตัวเองบ่นอะไรไปอีกยาวเหยียดชนิดที่หยุดอีกทีเจ้าเด็กสี่ขวบก็หลับคอพับคออ่อนแล้ว


“โฮสต์ขี้บ่นเกินไปแล้วนะครับ”เสี่ยวหลันที่ฟังจ้าวอวี้บ่นมานานแทรกขึ้น จ้าวอวี้หันไปจิกตามองระบบของตนเล็กน้อย


“ไม่ใช่ผม ซินเซียร์ต่างหาก”เขาเถียงพร้อมกับจัดท่านอนให้ลูกดีๆ


ไม่! โฮสต์นั่นแหละขี้บ่น...เสี่ยวหลันระบบขี้ขลาดได้แต่เถียงในใจ ภายนอกมันก็ทำได้แค่หน้าเข้าอกเข้าใจโฮสต์ของตัวเองที่ถูกนิสัยนายเอกครอบงำ


จ้าวอวี้มองลูคัสเล่นสเก็ตบอร์ดมาสักพัก ดูเหมือนอีกฝ่ายจะชื่นชอบเจ้ากระดานไม้มีล้อนั่นมากถึงได้ผุดรอยยิ้มที่เหมือนกับเด็กน้อยทุกครั้งที่ตัวเองสามารถโชว์ลีลาได้


“ว้าว เท่สุดๆไปเลยครับ”ระบบน้อยตื่นตาตื่นใจกับความสามารถของพระเอก ถ้ามันมีมือคงจะปรมมือรัวๆจนจ้าวอวี้รำคาญ แต่จากความทรงจำของซินเซียร์พระเอกไม่ได้มีงานอดิเรกแบบนี้นี่นา


ช่างเถอะ ความสนใจของคนเรามันก็เปลี่ยนกันได้ทุกเมื่อล่ะนะ


“อืม ถึงจะไม่อยากยอมรับแต่ท่าเลเซอร์ฟลิปนั่นไม่เลวเลย”เขาเอ่ยชม เสี่ยวหลันนิ่งไปก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เขานิ่งตามไปด้วย


“แล้วโฮสต์รู้ได้ยังไงครับว่ามันชื่อท่าอะไร โฮสต์ไม่ชอบกีฬาเอ็กซ์ตรีมไม่ใช่เหรอ”


...นั่นสิ เขารู้ได้ยังไง จู่ๆปากมันก็ขยับไปเอง...ราวกับว่ามันเคยใช้เอ่ยชื่นชมใครบางคนจนเคยชิน


“ไม่รู้ อาจจะเคยเห็นผ่านๆ”จ้าวอวี้บอกปัด ดวงตาของเขายังคงจับจ้องลูคัส อีกฝ่ายที่เล่นสนุกคนเดียวจนพอใจก็เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาพร้อมกับส่งยิ้มร่าเริง


...เด็กน้อยจริงๆ


“คุณมาเล่นด้วยกัน”ร่างสูงเดินเข้ามาพยายามลากเขาไปเล่นด้วย แน่นอนว่าจ้าวอวี้ขัดขืนสุดตัว ทั้งเอานิ้วเท้าจิกพื้น ทั้งหาข้ออ้างว่าต้องเฝ้าลูก แต่เหมือนพ่อพระเอกจะไม่ฟังอะไรเลย


“ลูกอยู่คนเดียวไม่ได้”


“อยู่ได้ เล่นไม่ไกล ลูกอยู่ในสายตาพวกเราตลอด เราหันหน้าเล่นไปทางลูกก็ได้”หาข้ออ้างเก่งจริงนะพ่อคุณ จ้าวอวี้มองพระเอกตาเขียวอยากจะส่งมือไปฟาดซักป้าบ


เขาส่งสายตาออกคำสั่งกับเสี่ยวหลันให้คอยเฝ้าไฮเดรนเยีย ก่อนที่ตัวเขาจะถูกลากไปเป็นสนามอารมณ์ของพ่อพระเอก


“ค่อยๆขึ้น ใจเย็น”ลูคัสค่อยๆประคองจ้าวอวี้ขึ้นไปบนบอร์ดของตนอย่างระมัดระวัง


“คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบอะไรแบบนี้ ยังจะมาบังคับกันอีก”จ้าวอวี้หน้ามุ่ย พยายามทรงตัวในนิ่งเข้าไว้แต่มันช่างยากเหลือเกิน


“ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ เล่นไปเดี๋ยวคุณก็ติดใจ”


“ไม่! ผมจะไม่ชอบมันแน่ๆ”เขาไม่เคยมั่นใจอะไรขนาดนี้มาก่อนเลย ให้ตายเถอะ

 



คนที่ปากบอกว่าให้ตายก็ไม่ชอบเล่นสเก็ตบอร์ดแน่ๆ ตอนนี้กำลังส่งเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนานค่อยๆไถตัวเองไปพร้อมกับบอร์ดไม้มีล้อที่ตัวเองเคยปรามาสไว้


เสี่ยวหลันที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลทำหน้าเหม็นเบื่อ ไหนใครที่บอกว่าไม่อยากมาที่นี่ มันเห็นแค่คนที่กำลังเอ็นจอยแบบเกินหน้าเกินตาต่างหาก


“เห็นไหม ผมคิดแล้วว่าคุณจะต้องชอบ”ลูคัสเอ่ยเสียงอ่อนโยน มองร่างของจ้าวอวี้ที่พยายามใช้เท้าข้างนึงไถสเก็ตบอร์ดอย่างเงอะๆงะๆ


...อย่างน้อยเขาก็ได้ทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับจ้าวอวี้


...สัญญาที่บอกว่าพวกเราจะได้ใช้เวลาด้วยกันข้างนอกอย่างคนทั่วไป...เป็นคำสัญญาที่เขาไม่เคยทำให้อีกฝ่ายได้เลยในตอนนั้น


“เหอะ ไม่ได้ชอบอะไรสักหน่อย”คนปากแข็งเอ่ย “ก็แค่ตอนไถมันรับลมเย็นได้เท่านั้นเอง”คนที่อยากรับลมเย็นยังคงไถไปตามทางเรื่อยๆ ลูคัสกลั้วหัวเราะในลำคอรู้ดีว่าคนรักของตนปากแข็งเพียงใด


ในตอนนั้นเองมีเขาเห็นว่าจ้าวอวี้กำลังไถตัวเองลงหลุมขนาดเล็กที่พอจะทำให้มือใหม่เสียหลักได้ เขารีบวิ่งไปรับตัวอีกฝ่ายทันที่จ้าวอวี้ดีดตัวออกมาจากสเก็ตบอร์ด


“เป็นอะไรไหม”ลูคัสถามใบหน้าของเขาฉายชัดถึงความห่วงใย มือใหญ่ลูบไปตามแขนของจ้าวอวี้อย่างกังวล


จ้าวอวี้ที่ยังตกใจอยู่ในอ้อมกอดของลูคัสนิ่งไป เขามองสีหน้าของพระเอกแล้วใจกระตุก รับรู้ได้ถึงแรงเต้นของหัวใจที่แรงขึ้นเรื่อยๆ


บ้าชะมัด มันต้องเป็นเพราะเขากำลังตกใจแน่ๆ


“ไม่...ไม่เป็นไร”เขาเอ่ยตอบ ลูคัสมีสีหน้าที่ดีขึ้นเมื่อจ้าวอวี้ยืนยันว่าตนไม่ได้บาดเจ็บ


ร่างสูงจรดริมฝีปากลงมาบนริมฝีปากของเขาก่อนผละออก กลายเป็นจ้าวอวี้ที่นิ่งคล้ายช็อคไป


“คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”


ไม่ เขาเป็นแน่ๆ โดยเฉพาะหน้าที่กำลังเห่อร้อนแล้วก็ไอ้หัวใจพิการๆที่เต้นรัวแบบนี้ด้วย


นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่จ้าวอวี้จูบกับใครสักคน แต่เป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่เอ่อล้นของอีกฝ่าย จ้าวอวี้ปัดความคิดฟุ้งซ่าน เขาขอตัวกลับมาเฝ้าไฮเดรนเยีย ปล่อยให้ลูคัสเล่นไปอีกสักพัก


จ้าวอวี้ทิ้งกายลงบนม้านั่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สมองของเขาเบลอไปหมด


...ให้ตายเถอะ หวังว่าเขาจะไม่เป็นลีน่าที่สองหรอกนะ


__________________________________________

มาแล้วครับบบบบ

ลีน่าที่สองคืออะไรหว่า? ตอนหน้าบอกๆๆ

ตอนหน้าเอาให้มดกัดหน้ายับกันไปเลยนะคะ

ฉากหลังคือทะเลซู่ซ่า ขออนุญาติวิ่งไปเสพโมเม้นต์ก่อน555

__อันนี้ขอแนะนำเพลงของจ้านเกอ คือฟังมาตั้งแต่เริ่มแต่ง เพิ่งอ่านความหมาย

แล้วพออ่านนี่แบบ เฮ้ย นี่มันความรู้สึกของหวังเฉิงชุนชัดๆเลย แงงหนูใจบางเสียงพิจ้านมาก

https://www.youtube.com/watch?v=b_NVzoapSD0


___________________________________________

***ขอเปลี่ยนสรรพนามของไฮเดรนเยียจาก หม่าม๊า เป็น มัมมี๊นะคะ 

นี่ก็เพิ่งไปย้อนอ่านแล้วแบบ หม่าม๊านี่อย่างจีนเลยนะ555 ได้ข่าวว่าเซตติ้งโลกตะวันตก

_________________________________________


"ก็บอกว่าไม่ชอบเล่นอ่ะ ตะมัยชอบบังคับ"//ทำปากจู๋ไม่บอกใจ

ฝ่ายผัวมีหน้าที่โอ๋ก็โอ๋กันไปนะคะ


-------แด๊ดดี้สายแซ่บ------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 548 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

835 ความคิดเห็น

  1. #619 BLgdhdjsjs (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 19:58
    แงงงง เขาจุ๊บกันด้วยแม๊!!!?
    #619
    0
  2. #299 missmaud (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 14:08
    รูปน่าย้ากกก
    #299
    0
  3. #282 BLK.PRL (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 13:40
    เป็นจุ๊บที่น่ารักกก
    #282
    0
  4. #281 Aimarea (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 09:03

    พี่น่ารักมากง่าาาาาาา~~~~ ปากจู๋ด้วยยยย~~
    #281
    0
  5. #280 raving_fox (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 08:17
    แงงงงงง พี่ปากจู๋น่ารักมากกกกกกก
    #280
    0
  6. #279 Tery2006 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 07:25
    ข้อดีจากการอ่านทอร์คคือการที่ไรท์สปอยทุกรอบ5555
    #279
    0
  7. #278 hunnay (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 00:15
    แหมมมม
    #278
    0
  8. #276 vivivenus (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 10:13

    ไฮเดรียนเยีย น่ารักอะ

    #276
    2
    • #276-1 Q.PTR(จากตอนที่ 24)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:23
      น่ารักเหมียนแม่เลยจ้า
      #276-1
    • #276-2 Q.PTR(จากตอนที่ 24)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:48
      คูมแม่ตัวลอยแน้ว มีคนชมลูก
      #276-2
  9. #275 caretamutami (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 06:35
    เราไม่ชอบเด็กค่ะ ยิ่งแบบเยีย ชอบเกาะแข้งเกาะขา แหกปากร้องไห้เสียงดัง เฮ้อ
    #275
    2
    • #275-1 LittleDummy1408(จากตอนที่ 24)
      17 ตุลาคม 2562 / 17:17
      เราก็เป็นเหมือนกัน เราไม่ชอบเข้าขั้นเกลียดเลยล่ะ
      #275-1
    • #275-2 Q.PTR(จากตอนที่ 24)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:24
      เดี๋ยวให้คูมแม่มือใหม่ปั้นนิสัยใหม่เอาแบบน่ารักๆเลยนะคะ
      #275-2
  10. #274 raving_fox (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 05:34
    มัมมี๊~ แด๊ดดี้~
    #274
    1
    • #274-1 Q.PTR(จากตอนที่ 24)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:25
      แฟมิลี่ฝุดๆเลย
      #274-1
  11. #273 Aimarea (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 00:05

    ทำดีมากเยีย~~~ ให้พ่อแม่เขาอยู่ด้วยกันอย่างงั้นแหละ~~~

    //สู้ๆน้าาาาา~~~
    #273
    1
    • #273-1 Q.PTR(จากตอนที่ 24)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:26
      ลูกก็กลายเป็นกขคงได้ในบางสถานการณ์555
      #273-1
  12. #272 PAILING (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 23:49
    สู้ๆนะครับ ดูแลสุขภาพด้วย
    #272
    1
    • #272-1 Q.PTR(จากตอนที่ 24)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:27

      ขอบคุณค่ะ
      #272-1