ระบบร้าย (yaoi)

ตอนที่ 23 : ARCIII : ไฮเดรนเยียสีขาว-3-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,060
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 597 ครั้ง
    15 ต.ค. 62


บทที่3


จ้าวอวี้กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก ตรงหน้าของเขาคือมื้ออาหารสุดหรูของครอบครัวตัวละครเอก เขาลอบกลืนน้ำลาย ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งหนึ่งที่เขาและซินเซียร์ตรงข้ามกันแบบสุดๆ


ถ้วยโควกวยฉ่าย(มะระต้มผักกาดดอง)ถูกเลื่อนมาตรงหน้าของเขา แค่นึกถึงรสชาติของมันเขาก็รู้สึกขนลุกขนพองแล้ว เขาเกลียดมะระที่สุด! โดยเฉพาะมะระที่อยู่ในโควกวยฉ่าย!


“กินสิ ของโปรดไม่ใช่เหรอ”เสียทุ้มเอ่ย จ้าวอวี้เงยหน้าขึ้นไปมองค้อนพ่อพระเอกหน้ามนคนชอบยัดเยียด


“ผักนี่อีกแล้ว หนูไม่ชอบเลย”ไฮเดรนเยียเอ่ยพร้อมกับเขี่ยมะระจีนออกไปกองไว้ตรงขอบจาน จ้าวอวี้รู้สึกเห็นด้วยกับความคิดของเจ้าเด็กเป็นอย่างมาก ผักชนิดนี้ควรหายไปจากโลกได้แล้ว


“เยีย อย่าเลือกกิน”คนเป็นพ่อเอ่ยตักเตือนแกมบังคับ ไม่ว่าเปล่ามือใหญ่ยังตักก้อนมะระมาไว้ในจานข้าวของเขา “ดูอย่างแม่สิ แม่เขายังบอกว่าอร่อยเลย ทำไมลูกถึงไม่กิน”


“หม่าม๊ายังไม่กินเลยเถอะ”จ้า ยัดเยียดกันเก่งจริง จ้าวอวี้มุ่ยหน้ามองมะระเขียวๆในจานก่อนจะกวาดตามองสายตาสองคู่ที่จ้องมาอย่างกดดัน


สุดท้ายเขาก็จำต้องยัดมันเข้าปากไป ใบหน้าของเขาเบ้จนยับยู่ยี่ มือทั้งสองกำจิกกันแน่น ความขมที่ผสมกับความเปรี้ยวทำเอาเขาอยากจะอ้วกออกมา


“เห็นไหมแม่ยังกินได้เลย ลูกก็ต้องกิน”ลูคัสเอ่ยเสียงเข้ม เขาจะทำเป็นมองเมินใบหน้าที่ประหลาดนั่นแล้วกัน


“งือ หนูกินก็ได้”


มื้ออาหารสุดเลวร้ายจบลงที่จ้าวอวี้วิ่งกลับไปอ้วกในห้องนอนของตน เขานอนซมร้องไห้เงียบๆเหมือนคนถูกทำร้ายจิตใจมาอย่างหนัก ข้างๆมีเสี่ยวหลันที่ช่วยซับน้ำตา


บ้าที่สุด! เขาเกลียดโควกวยฉ่าย!

 




“เขาติดต่อมาได้รึยัง”หวังเฉิงชุนในห้องนอนของตนเอ่ยถามเจียนกั่ว ระบบสีดำมองนายท่านของมันด้วยสายตาเป็นห่วงแต่ไม่กล้าพูดสิ่งใดออกมา


“ระบบกำลังเชื่อมต่อ ขออีกประมาณ5นาทีครับ”


“รีบๆ”ชายหนุ่มเอ่ยย้ำ ก่อนจะนั่งลงบนเตียงกว้าง อดไม่ได้ที่จะไพล่นึกไปถึงเหตุการณ์ในมื้ออาหารล่าสุด โควกวยฉ่ายเป็นของที่คนรักของเขาเกลียดมากที่สุด...เขาอยากจะคาดหวังแม้จะรู้ว่าต้องเจ็บปวดมากยามผิดหวัง


เป็นเขาได้ไหม ขอร้องล่ะ...เมื่อไหร่เราจะได้พบกันสักที


“นายท่านครับการเชื่อมต่อสำเร็จ”


“ติดต่อเขาทันที”เจียนกั่วรับคำสั่งของเขาเงียบๆไม่นานจอภาพโฮโลแกรมขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น ใบหน้าที่คุ้นเคยของผู้เป็นพี่ชายทำให้เขายกยิ้มขึ้น


“ไม่ได้เจอกันนานเลย...พี่ไห่”ไห่ฝูถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ใบหน้าของหัวหน้าหน่วยกำจัดบัคฉายแววเคร่งเครียด


[รู้ไหมว่าทำแบบนี้มันเสี่ยงน่ะเฉิงชุน]


“พี่ก็รู้ ผมไม่เหลือเวลาแล้ว ผมอยากเจอเขา อย่างน้อยก็ขอให้ผมได้พูดอะไรบางอย่างกับเขา”


[เรามีเวลาประมาณ3นาทีที่จะพูดคุยกันโดยไม่ถูกตรวจจับจากระบบแม่]


“ขอโทษที่ทำให้พี่ลำบาก”เขาเม้มปากแน่น ที่พี่ชายของเขาจะต้องมาวุ่นวายเช่นนี้ก็เป็นเพราะความดื้อรั้นและความเอาแต่ใจของเขา


[นายสบายดีไหม]


“ผมสบายดี”


[ติดต่อพี่มามีอะไรเร่งด่วนรึเปล่า]


“ไม่ แต่ผมอยากจะรู้ว่าตอนนี้จ้าวอวี้อยู่ที่ไหน ทำไมผ่านมาตั้งหลายร้อยโลกผมถึงไม่เจอเขาสักที”คำถามของหวังเฉิงชุนทำให้ไห่ฝูขมวดคิ้วแน่น หรือว่าพวกเขาจะยังไม่รู้ความจริงอีก...คงจะเป็นอย่างนั้นกว่าเขาจะดึงตัวจ้าวอวี้มาช่วยทีมบัคได้ก็ใช้เวลาพอสมควรเลยแถมการติดต่อกับน้องชายก็แทบจะไม่มีโอกาส


[ฟังพี่นะเฉิงชุน ตอนนี้จ้าวอวี้อยู่ในโลกเดียวกับนายแล้ว เขาคือเจ้าหน้าที่ที่ระบบแม่ส่งไป อีกอย่างนี่ไม่ใช่โลกแรกที่นายเจอกับเขา]


“พี่หมายควมว่ายยังไง”แม้ว่าเขาจะรู้สึกยินดีเมื่อได้ยินข่าวดีแต่คำพูดท้ายประโยคของไห่ฝูก็ทำให้เขาใจกระตุก


...หมายความว่ายังไงที่บอกว่าไม่ใช่โลกแรก...พวกเขาเคยเจอกันในโลกอื่นอย่างนั้นเหรอ


[จ้าวอวี้ถูกส่งไปเป็นเจ้าหน้าที่กำจัดบัคครั้งแรกที่โลก...] อยู่ๆสัญญาณทุกอย่างก็ดับไปพร้อมกับใบหน้าของพี่ชาย หวังเฉิงชุนเบิกตากว้าง


“เกิดอะไรขึ้น”


“นายท่าน! มีไวรัสไม่ทราบชื่อแทรกแซงเข้ามาระบบต้องทำการปิดการเชื่อมต่อ แต่เหมือนมันจะเข้ามาได้นิดหน่อย”เจียนกั่วเอ่ยเสียงเครียด ไม่นานหวังเฉิงชุนก็กระอักเลือดออกมา


...นี่คือความเสี่ยงที่ต้องแลกมา การถูกไวรัสแทรกแซงทำให้เวลาชีวิตของนายท่านเหลือน้อยลงจากที่มีน้อยมากอยู่แล้ว มันไม่น่ายินยอมให้นายท่านเลือกใช้วิธีนี้เลย


“ไม่...ไม่เป็นไร แค่รู้ว่าตอนนี้เราจะได้เจอกัน มันคุ้มค่าแล้ว”หวังเฉิงชุนยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่ออกมาจากหัวใจของเขา...เป็นรอยยิ้มที่เขาปิดตายมันมาแสนนาน


...เป็นรอยยิ้ม...เพื่อคุณ


__________50%_________


จ้าวอวี้นอนไม่หลับ รสชาติมะระจีนย่ำแย่จนเขาลืมไม่ลง จ้าวอวี้ไม่เข้าใจจริงๆทั้งที่โลกนี้ถูกเซตติ้งทางฝั่งตะวันตกแล้วไอ้อาหารจีนสุดหยึยนั่นมันมาปรากฎกลางโต๊ะอาหารได้อย่างไร แถมมันยังเป็นอาหารจานโปรดของพ่อนายเอกอีกต่างหาก ถ้าเขาต้องเจอมันในทุกๆวันล่ะก็...


แค่คิดจ้าวอวี้ก็น้ำตาไหล


“โฮสต์หยุดร้องไห้ได้แล้วครับ”เสี่ยวหลันเอ่ย มันเห็นโฮสต์ของมันร้องไห้แล้วก็หยุด ร้องไห้แล้วก็หยุด ทำซ้ำวนไปแบบนี้มาตั้งนานแล้ว จนตอนนี้ดวงตากลมโตนั่นบวมเป่งไปหมด


“ไม่หยุด หยุดไม่ได้ ฮึก”ไอ้อารมณ์อ่อนไหวที่ติดตัวนายเอกมานี่มันภาระของเขาชัดๆ รู้สึกอะไรนิดหน่อยก็น้ำตาไหลอีกนิดจ้าวอวี้จะควักลูกตาออกมาแล้วนะ


จ้าวอวี้คว้าตัวเสี่ยวหลันมามาใช้เช็ดน้ำตา ทันใดนั้นเองแสงไฟในห้องของเขาก็ดับลง เสี่ยวหลันสะดุ้งเมื่อถูกเขาบีบ สถานการณ์แบบนี้ทำให้จ้าวอวี้เม้มริมฝีปากแน่น


...หรือว่าบัคนั่นจะโผล่มาแล้ว


เสียงย่ำเท้าลงกับพื้นดังกึกก้องอย่างที่ไม่ควรจะเป็นกับพื้นพรม จ้าวอวี้หันไปทางต้นเสียงก่อนจะพบกับเงาร่างสูงที่เขาเคยเห็นมาแล้วหลายครั้ง


“...”


“...”มันน่าอึดอัดมากที่ต่างฝ่ายต่างเงียบใส่กัน จ้าวอวี้วางแผนไว้แล้วว่าจะไม่พูดอะไรออกมา แต่อีกฝ่ายน่ะสิทำไมยังเงียบแถมยังมายืนจ้องหน้าเขาอีกเนี่ย!


“...ส...สวัสดีครับ”เสียงทุ้มที่เอ่ยติดขัดแสดงถึงความประหม่า จ้าวอวี้ที่ตั้งท่ารอจะปะทะถึงกับหน้าเหวออกมา


“ห๊ะ?”อะไรวะเนี่ย คราวนี้มาโหมดสุภาพว่ะ


“พี่สบายดีไหม”


“...”


“ผมคิดถึงพี่นะ”


“...”


“อยู่ที่นี่พี่คิดถึงผมบ้างรึเปล่า”


“...”


“เราไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ...”จ้าวอวี้ยังคงนิ่งเงียบปล่อยให้บัคตัวนั้นพล่ามอะไรที่เขาไม่เข้าใจต่อไป อีกฝ่ายชะงักเมื่อได้รับความเงียบงันเป็นคำตอบของทุกคำถาม


สุดท้ายเขาก็กลั้นใจถามคำถามที่เขาไม่อยากถามมากที่สุด“...พี่จำผมได้รึเปล่า?


“ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ”จ้าวอวี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ในเมื่อใช้แผนแรกแล้วไม่ได้ผลเขาก็ไม่คิดจะเงียบปากอีกต่อไป


“แสดงว่า...”


“ใครจะจำคนที่ฆ่าตัวเองถึง2ครั้งไม่ได้ล่ะ”ประโยคที่จ้าวอวี้แทรกขึ้นมาทำให้หวังเฉิงชุนชะงัก


“หมายความว่ายังไง”


“หึ คราวนี้มาแปลกจังเลยนะคุณบัคคนเก่ง รู้สึกว่าคุณจะความจำสั้นเกินไปแล้วนะ”จ้าวอวี้ลุกขึ้นจากเตียงยืนประจันหน้ากับอีกฝ่าย


“...”


“จะให้ผมเรียกคุณว่าอะไรดีล่ะ ถ้าเป็นโลกที่แล้วก็ต้องเป็น...หลี่เฉียงฮ่องเต้? หรือจะเป็นโลกของโลกที่แล้ว ชื่ออะไรนะ เฟยหลางจีรึเปล่า”เขายกยิ้มเย้ยหยัน ถึงจะไม่รู้ว่าชายตรงหน้านิ่งไปเพราะอะไร แต่ในเมื่อทำให้อีกฝ่ายพลาดท่าได้ จ้าวอวี้ก็ไม่ลังเลที่จะกระโดดตะครุบตัวอีกฝ่าย เขาพยายามใช้มือจิกเข้าไปที่เนื้ออีกฝ่ายเหมือนที่เคยทำเมื่อโลกที่แล้ว


แต่มือใหญ่ของหวังเฉิงชุนกลับคว้ามือเรียวของเจ้ากระต่ายเล็บคมได้ก่อน


“ปล่อย!”จ้าวอวี้พยายามยื้อแขนตัวเองกลับ แต่แรงมหาศาลของเจ้าบัคก็มากพอที่จะทำให้เขาได้แต่ฮึดฮัดและก่นด่า


“อย่าบอกนะว่าเป็น...เสวี่ยอี้กับหลินเว่ย”


“ใช่! คนที่โง่ถูกคุณฆ่าทุกโลกไง”หวังเฉิงชุนนิ่งไพล่นึกไปถึงคำพูดสุดท้ายของพี่ชาย เขารู้สึกเหมือนรอบข้างเริ่มหนาวเหน็บ ยิ่งมองเข้าไปในดวงตากลมโตคู่นั้น ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา เขารู้สึกเหมือนว่าเขาทำทุกอย่างผิดพลาดไป


เขาปล่อยให้คนรักต้องจากเขาไปถึง3ครั้ง และ2ใน3เป็นเขาที่ลงมือฆ่าอีกฝ่าย


เขาทำอะไรลงไป


“ขอโทษ”ทำขอโทษสั้นๆนั้นทำให้จ้าวอวี้สงบลงอย่างน่าประหลาด เขาเม้มปากแน่นไม่ได้พูดอะไรอีก “แล้วนอกจากนี้ล่ะ จำอะไรได้ไหม จำหน้าผมได้รึเปล่า”


“คุณอย่ามาโง่สิ ห้องมืดขนาดนี้ใครจะไปเห็นหน้าคุณ”แต่ก็ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็นหน้าอีกฝ่าย แค่อยากหลอกด่าเท่านั้นเอง


“...”


“ผมไม่รู้จักคุณ และมั่นใจว่าไม่เคยมีคุณอยู่ในความทรงจำของผมด้วย”


“...”


“คุณมาที่นี่คราวนี้จะมาทำอะไรอีกล่ะ ทักทาย? ท้าทาย? เยาะเย้ย? บอกไว้ก่อนนะว่าคราวนี้ผมไม่แพ้แน่”จ้าวอวี้เอ่ยท้าทายกลับ


หวังเฉิงชุนยังคงตกอยู่ในภวังค์ หัวของเขาดังก้องแต่คำพูดใจร้ายของอีกฝ่าย อดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่นให้กับโชคชะตาของตัวเอง


ตามหาเขาแทบพลิกแผ่นดิน...แต่เขากลับเลือกไม่จำ


ช่างมันเถอะ ลืมมันไปได้ก็ดีความทรงจำที่มีแต่สิ่งเลวร้ายนั่นน่ะ...ต่อไปนี้มันควรเป็นเวลาของเขาบ้าง


...เวลาที่ในความทรงจำของเซียวเกอจะมีเพียงเขาคนเดียว


...เวลาที่เขาจะไม่ต้องเป็นตัวสำรองของใคร


...เวลาที่เขาจะเป็นคนเดียวที่ถูกรัก


...เวลาที่เขาจะไม่ใช่เงาของลู่เทียนอีกต่อไป


พอคิดแบบนั้นมันก็ทำให้เขารู้สึกโล่งใจ ที่นี่ไม่มีผู้ชายที่ชื่อลู่เทียน...มีเพียงเขา...และคนรักเท่านั้น


หวังเฉิงชุนดึงร่างบางเข้ามาใกล้จนพวกเขาแทบจะแนบชิดกัน เขาอาศัยช่วงที่จ้าวอวี้ยังตั้งตัวไม่ทันก้มหัวลงไปจรดริมฝีปากบนหน้าผากเนียน


“ทำอะไรน่ะ”คนถูกลวนลามเริ่มโวยวายและดิ้นอีกครั้ง คราวนี้หวังเฉิงชุนจะยอมปล่อยอีกฝ่ายไปก่อน


“คราวนี้...ทางนี้ก็จะไม่ปล่อยไปแล้วเหมือนกัน”


ไม่ปล่อยให้ความรักของตัวเองหลุดมือไปเป็นครั้งที่สอง



______________________100%__________________

ใจนึกก็อยากย้อนอดีตแล้ว อีกใจก็บอกว่าอย่ารีบเลยพวกเขาต้องหวานกันก่อน


"คราวนี้ผมไม่แพ้แน่" 


______________มีมสำหรับตอนนี้5555__________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 597 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

835 ความคิดเห็น

  1. #618 BLgdhdjsjs (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 19:50
    แกรรรรๆ เขาจะรักกันแล้ว!!!
    #618
    0
  2. #327 JuniBellzium (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 22:00
    เค้าจะรักกันเเล้วโว้ย ลุ้นมาตั้งนาน
    #327
    0
  3. #298 missmaud (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 14:03
    เค้าจะรักกันแล้วแม่ ;-; อ้ากๆๆฟฟ
    #298
    0
  4. #271 lythim (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 23:18
    ถ้าจำกันได้ต้องมีมาม่าแน่ๆ
    #271
    1
    • #271-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:27

      เราไม่สปอยหรอกน้าาาา
      #271-1
  5. #270 ^GR_XXIV^ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 19:40

    ได้กันสักทีเถอะ!! ไม่ใช่ดิ จำกันได้สักทีเถอะ!!! ลุ้นจนไม่รู้จะลุ้นยังไงแล้วจร้าาา
    #270
    1
    • #270-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:28
      เรื่องจะได้กันไหมขึ้นอยู่กับความกากของพระเอกแล้วค่ะ555
      #270-1
  6. #269 vivivenus (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 13:14

    ขอหวานๆ สักตอน 555


    #269
    1
    • #269-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:28
      เอาหลายตอนเลย
      #269-1
  7. #268 Nuisahnatasa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 12:47
    เรื่องมันมีเงื่อนงำ
    #268
    1
    • #268-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:29
      ไม่บอก~
      #268-1
  8. #267 Hidden fox (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 11:16

    นะ ในที่สุด ในที่สุดก็จำกันได้ซักที ปลื้มปลิ่ม/ซับน้ำตา
    #267
    1
    • #267-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:30

      ซับน้ำตาด้วยคนค่ะ
      #267-1
  9. #266 狗崽崽。 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 06:58
    แกกก ฉันตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆ
    #266
    1
    • #266-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:30
      ตื่นเต้นเหมือนกัน~
      #266-1
  10. #265 ไคซากิ ไคยะ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 05:40
    กว่าจะเจอกันนน(จำ)ได้เห้อมมม
    #265
    1
    • #265-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:31
      มันก็ลำบากหน่อย เหมียนไปทำกรรมอะไรกับระบบแม่ไว้555
      #265-1
  11. #264 Tonhom10 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 01:35
    แฮปปี้นะคะทั้งสองง
    #264
    0
  12. #262 maiamy0321 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 00:06
    เอาน้ำตาลมาล้างน้ำตาด่วนค่ะ เศร้าแทน
    #262
    1
    • #262-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:33
      จัดไปค่ะ
      #262-1
  13. #261 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:42
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #261
    1
    • #261-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:33

      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #261-1
  14. #260 LK_0112 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:07
    เดี๋ยวนะ ลู่เทียนคือใครนิ???
    #260
    1
    • #260-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:34
      เพิ่งออกมาบรรทัดเดียวยังไม่มีบทค่ะ. แต่หลังจากนี้บทแน่นมาก
      #260-1
  15. #259 Aimarea (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 22:56

    เอาให้หวานจนมดขึ้นนิยายเลยค่ะ ไรท์~~~
    #259
    1
    • #259-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:34
      จัดเลยค่ะ!
      #259-1
  16. #258 คนติ๊งต๊องที่ผ่านมา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 22:49
    รอค่ะๆ><
    #258
    1
    • #258-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:35

      ขอบคุณที่ติดตามนิยายนะคะ
      #258-1
  17. #256 °N_naya° (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 22:46
    รู้สึกเหมือนตัวเองถูกหวย ขอให้เขาสองคนเจอกันเร็วๆนะ
    #256
    1
    • #256-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:36
      เดี๋ยวเจอกันจนเบื่อเลยค่ะ555
      #256-1
  18. #255 Good One D@y (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 22:43

    โฮ่ รู้ตัวซะที

    #255
    1
    • #255-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:37

      เย่ ฉลอง
      #255-1
  19. #254 BLK.PRL (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 22:18
    ในที่สุดดดด
    #254
    1
    • #254-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:37
      วันนี้ที่รอคอย~
      #254-1
  20. #253 vivivenus (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 21:57
    รู้สักทีนะ
    #253
    1
    • #253-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:37

      ปิดซอยเลี้ยงเลย
      #253-1
  21. #252 P0mpom (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 21:42
    หึ้ยยยยยยยยย ตื่นเต้น รอตอนต่อไปนะคะ
    #252
    1
    • #252-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:37

      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #252-1
  22. #251 Kati_Kung (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 21:40
    เหหหหห รู้เเล้วทำไงดี
    #251
    1
    • #251-1 Q.PTR(จากตอนที่ 23)
      17 ตุลาคม 2562 / 23:38
      ตะครุบเลยสิรออะไร555
      #251-1