TWINS ( yaoi - rewrite)

  • 98% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 51,635 Views

  • 1,179 Comments

  • 1,219 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    79

    Overall
    51,635

ตอนที่ 7 : จิตใต้สำนึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    11 มิ.ย. 56

 

 

 ลีโอ ต้องให้เขาถอดเสื้อผ้า แล้วราดแชมเปญลงบนตัวเลยรึไง นายถึงจะยอมสนใจเขา

เสียงพูดกลั้วหัวเราะของเพอร์ซี ทำให้ลีโอต้องเบนความสนใจจากภาพพี่ชายฝาแฝดที่กำลังเต้นอย่างมึนๆอยู่บนฟลอร์ และหันไปถาม

ใคร?”

ชัค ฟาเรลล์ อยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์นั่นไง เพอร์ซีกระตุกยิ้ม พวกเขากำลังนั่งอยู่บนโซฟาในมุมมืดๆของคลับเปิดใหม่ตรงถนนสายเจ็ดสิบสอง ที่ถ้าไม่ใช่เส้นใหญ่มากๆ หรือดังมากๆ หรือหล่อสวยเกินมนุษย์มนา ก็อย่าหวังจะได้ผ่านเข้ามานั่งมึนควันบุหรี่ข้างในได้ง่ายๆ

เพอร์ซีวางมือบนไหล่ลีโอและยื่นหน้าเขาใกล้ๆ ไม่ใช่เพราะเขาอยากหายใจรดต้นคอเพื่อนร่วมแก๊งค์คนใหม่หรอก แต่เสียงเพลงมันดังซะจนแทบจะต้องตะโกนพูดกัน  “เขาอ่อยนายมาครึ่งคืนได้แล้วมั้ง

ลีโอเบนสายตาไปที่เคาน์เตอร์บาร์ เขาหรี่ตาเมื่อเห็นชายหนุ่มตัวสูงหน้าตาหล่อจัด ที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนที่หน้าตาดีเกินมาตรฐานหนุ่มหล่อสาวสวยแห่งแมนฮัตตันขึ้นไปอีกระดับ ฝ่ายนั้นส่งยิ้มให้เขาอย่างเปิดเผย  ลีโอเดาะลิ้นและพูดอย่างไม่แน่ใจ  ฉันว่าฉันคุ้นๆหน้าเขาแฮะ

เพอร์ซีมองหน้าลีโอ เขาอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างและระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น พร้อมกับตบไหล่ลีโออย่างถูกอกถูกใจ โอโฮแฮะ...  นายนี่เด็ดเหลือเชื่อ จำไม่ได้รึไง ทุกเช้าเวลานายนั่งรถมาเรียน นายจะเห็นเขา

ลีโอนิ่งคิด และพยักหน้าอย่างเพิ่งนึกขึ้นมาได้ อ้อ... นายแบบกางเกงยีนส์บนป้ายโฆษณาตรงสี่แยก

ช่าย... หมอนั่นโคตรฮ็อต นายอยากลองเขามั้ย?”

ไม่ล่ะลีโอส่ายหน้า เขาเบนสายตาจากนายแบบหนุ่มร้อนฉ่าในสายตาคนทั้งโลก แต่งั้นๆในสายตาเขา และมองไปที่ฟลอร์แทน ริมฝีปากรูปกระจับคลี่ยิ้มออกมา เมื่อเห็นใครบางคนกำลังเต้นย้วยไปย้วยมาอย่างกรึ่มเต็มที่อยู่ตรงนั้น

...ยินดีต้อนรับสู่โลกของลีโอ แวน ดีสเทน  ที่มีแค่ตัวเองกับพี่ชายฝาแฝดเป็นศูนย์กลาง

ตามใจนะ อย่าเสียดายทีหลังละกัน  เพอร์ซียักไหล่ เขากระดกคริสตัลแชมเชญลงคอแบบกระฉอกหกเลอะเล็กน้อย อย่างไม่ได้แคร์ที่ราคาของแชมเปญที่นี่หนึ่งขวด เอาไปเช่าอพาร์ทเม้นท์ในย่านชนชั้นกลางได้ถึงสองเดือน  ก่อนจะหันไปพยักเพยิดเรียกเอาของบางอย่างจากคาร์ลที่นั่งอยู่เยื้องออกไป   

...ยินดีต้อนรับสู่โลกของไฮโซวัยทีนย่านอัพเปอร์อีสต์ไซด์ ที่คาบเครดิตการ์ดกับก้านแก้วแชมเปญมาเกิด และต้องการแค่กัญชาสักห่อเสิร์ฟมาในถาดเงินเป็นอาหารเช้า

ลีโอทิ้งศีรษะเอนพิงกับโซฟา เขาสูบบุหรี่ที่เพอร์ซียื่นมาให้ และพ่นควันออกมาให้มันไปรวมกับควันของคนอื่นๆ จะได้มึนและหึ่งพอๆกัน เขาถอนใจอย่างรำคาญนิดๆกับเสียงกรี๊ดของคนในคลับ เมื่อกลางฟลอร์มีเสียงระเบิดตูมจากสเปเชียลเอฟเฟ็ค และมีควันพุ่งออกมา ตามด้วยฟองสบู่ที่ลอยฟ่อง

ลีโอเคาะนิ้วตามจังหวะเพลง ที่ถ้าอายุ 25 ปีขึ้นไป จะฟังแล้วถามตัวเองว่านี่เพลงแน่เหรอ เพราะมันกระตุกตามนิ้วของดีเจที่ดูเหมือนกำลังพยายามจะถึงจุดสุดยอดโดยการเล่นเพลง 

ลีโอพยายามทำตัวให้กลมกลืนไปกับบรรยากาศ จะได้ไม่ต้องมีใครมาถามว่าโอเคมั้ย เพราะเพอร์ซีและพรรคพวกตั้งใจให้มันเป็นปาร์ตี้ฉลองให้เขากับเอ็ดการ์โดยเฉพาะ  และในเมื่อทั้งคู่เป็นหัวข้อในการฉลอง พวกเขาก็เลยต้องมาอยู่ที่นี่อย่างช่วยไม่ได้  

ลีโอเกือบจะสนุกอยู่แล้วล่ะ ถ้าไม่ติดอะไรอยู่อย่างสองอย่าง...

อย่างแรก เขาเพิ่งจะแน่ใจมาได้สักพัก ว่าตัวเองเป็นตกเป็นเครื่องสังเวยของปีศาจ  เขาสามารถดึงอำนาจจากโลกมืดมาใช้ทำอะไรก็ได้(โดยเฉพาะไอ้ที่เลวๆ)  และอาจต้องลงเอยในนรกเร็วๆนี้

และอย่างที่สอง  ...ไอ้เวรแซ็คมันหายไปไหนวะ แม่_งหอบเอาพี่ชายฝาแฝดเขาไปด้วย!

ลีโออัดควันบุหรี่เข้าปอด ก่อนจะขยี้มันลงกับที่เขี่ยบุหรี่ และพูดขึ้น ฉันจะไปห้องน้ำ

เพอร์ซีพยักเพยิดเป็นเชิงรับรู้ ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับสาวสวยอกอึ๋มขายาวเรียวที่นั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งเขาจำไม่ได้แล้วว่าแม่คุณชื่ออะไร แค่นึกออกรางๆว่าเป็นนางแบบถุงน่อง

ลีโอลุกขึ้นและเดินออกมา เขามึนนิดหน่อยจากการสูบและชนแก้วแบบต่อเนื่อง เอ็ดการ์เองก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขา แถมอาจจะหนักกว่าด้วย เพราะแซ็คเล่นหิ้วขวดแชมเปญไปผลัดกันดื่มกันอยู่กลางฟลอร์ แต่ถ้านึกถึงสิ่งที่เอ็ดการ์กับเขาต้องเผชิญในช่วงนี้ ลีโอก็คิดว่าความมึนๆเบลอๆก็เป็นอะไรที่ไม่ได้แย่นัก

ลีโอเดินไปตามทางที่พาไปสู่ห้องน้ำ เขาไม่ใส่ใจกับรอยยิ้มและสายตาที่มีคนส่งให้เขาเป็นระยะๆ ลีโอชินกับการถูกมอง ทั้งแบบแอบๆและแบบเปิดเผย  การถูกสนใจเป็นธรรมชาติของลีโอ พอๆกับการที่เขาไม่สนใจใคร

ลีโอเปิดประตูเข้าไปในห้องน้ำ  ที่มีชายคนหนึ่งกำลังซื้ดผงขาวๆเข้าจมูกอยู่ตรงอ่างล้างหน้า ลีโอเบี่ยงตัวเล็กน้อย เมื่อฝ่ายนั้นเดินผ่าน โดยส่งยิ้มเลื่อนลอยและเชิญชวนให้เขา

เอามั้ย? ของดีนะ ฝ่ายนั้นถาม

ลีโอส่ายหน้า  เขาไม่ค่อยฝักใฝ่อะไรก็ตามอะไรก็ตามที่เกินกว่ากัญชา ลีโอชอบเคลิ้มแต่ไม่ชอบโง่ เขาเดินเข้าไปด้านในและขยับขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ก่อนจะหยิบบุหรี่โกวลัวร์ออกมาจุดสูบ มันเป็นบุหรี่ธรรมดาๆที่ไม่ได้ยัดไส้สิ่งแปลกปลอมอะไรเลย  และลีโอก็แค่จะสูบมันเล่นแก้เซ็ง ที่ต้องมาติดแหง็กอยู่ตรงนี้

...โว้ย  นี่เอ็ดการ์กับไอ้บ้าแซ็คจะหายหัวกันไปอีกนานมั้ย!?

ลีโอดับบุหรี่ทั้งๆที่เพิ่งจะซื้ดมันเข้าไปแค่ 3 ที  เขาหงุดหงิดมากขึ้นที่ไม่เห็นแม้แต่เงาของสองคนนั้น  ลีโอเดินไปที่โถปัสสาวะและจัดการธุระ  บานประตูห้องน้ำเปิดออก แล้วใครบางคนก็เดินเข้ามาตรงโถปัสสาวะข้างๆเขา ทั้งๆที่ตรงอื่นก็ยังว่าง  ลีโอรู้เลยว่าตัวเองกำลังถูกสำรวจอยู่

...เอาเหอะ  อยากมองก็มองไป แต่อย่าเสือ_กทะลึ่งมาจับของเขาก็แล้วกัน

ลีโอเดินกลับไปล้างมือตรงเคาน์เตอร์  ใครคนนั้นเดินตามมาล้างมือข้างๆเขาอีก ลีโอเหลือบขึ้นมองกระจก  เขามีหลายวิธีมากที่จะจัดการกับพวกสตอล์คเกอร์

ฮาย...”  ฝ่ายนั้นทักขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเป็นมิตร

ลีโอนิ่งไปเล็กน้อย ใบหน้าแบบเดียวกันเป๊ะกับในภาพโฆษณาใหญ่เบิ้ม ที่เขาเห็นเป็นประจำลอยขึ้นมาในหัวทันที  ต่างกันแค่ตอนนี้หมอนี่ใส่เสื้อผ้าครบ ไม่ใช่ใส่แค่ยีนส์ฟิตๆแล้วเอนตัวนอนโชว์กล้ามท้องสุดเซ็กซี่เหมือนบนบิลบอร์ด

รอยสักเก๋ดีนะ ฝ่ายนั้นชี้ที่ต้นคอเขา

ลีโอมองเลข 6 สามตัวหันหัวเข้าหากัน ที่เป็นรอยสีเทาอยู่ตรงนั้น มันดูเข้มขึ้นกว่าก่อนหน้านี้เล็กน้อย ลีโอส่งยิ้มบางๆตอบทางกระจก เมื่อเห็นว่าหมอนี่ดูไม่เลวนัก  “ขอบใจ

นายมาที่นี่บ่อยมั้ย

ครั้งแรก”  ลีโอเช็ดมือกับผ้าขนหนู ก่อนจะโยนมันลงตะกร้า

ถึงว่า ไม่เคยเห็นนายมาก่อน

แต่ฉันเห็นนายบ่อยนะ และดูเหมือนนายจะไม่ค่อยมีเสื้อผ้าใส่

โอ้ย... เจ็บชะมัด”  ฝ่ายนั้นเงยหน้าหัวเราะ เห็นฟันขาวสวยเป็นระเบียบ จนน่าจะไปโฆษณายาสีฟันเพิ่มอีกอย่าง เขายื่นมือให้ลีโอพร้อมรอยยิ้มกว้าง ชัค

ลีโอลีโอยื่นมือออกไป

ฝ่ายนั้นกระชับมือเขาค่อนข้างแน่น และอ้อยอิ่งมากตอนที่ต้องปล่อย

นายอยาก... เอ่อ แบบว่า ไปหาอะไรดื่มกันหน่อยมั้ยตาของชัคเป็นสีฟ้าฟุ้งๆดูหยาดเยิ้ม  ที่ลีโอมองแล้วแปลความหมายได้ว่า ไป-หา-ที่-อึ้บ-กัน-มั้ย

ลีโอมองชัคอย่างพิจารณา ชัคหล่อและหุ่นดีมาก แต่ลีโอนึกว่าพวกนายแบบจะสูงกว่านี้ซะอีก แบบที่เขาน่าจะต้องเงยหน้าเล็กน้อยเวลาคุยกัน แต่พอคิดให้ดีๆ บางทีเขาเองนี่แหละ ที่อาจจะสูงเทียบเท่ามาตรฐานนายแบบไปแล้ว เพราะดูเหมือนช่วงไม่กี่วันมานี่  เขาจะโตพรวดพราดจนเหมือนต้นไม้โดนสารเร่งโต และถ้าจะพูดถึงรูปร่าง เขาว่าภาพสะท้อนของเขากับชัคที่เห็นในกระจกเมื่อกี้นี้ เรียกได้ว่าไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่เลย

ลีโอเลื่อนสายตากลับมามองหน้าชัค และพูดขึ้น ชัค นายรุกหรือรับ

ชัคอึ้งไปเล็กน้อย  ก่อนจะยิ้มนัยน์ตาพราว รุก

ถ้าเราจะคุยกันต่อ นายต้องเปลี่ยนข้างเดี๋ยวนี้ เพราะฉันรุกได้อย่างเดียว

ชัคดูอึดอัดขึ้นทันทีทันใด เขามองหน้าลีโออย่างกระอักกระอ่วน เอ่อ  ลีโอ... นี่มันค่อนข้างจะ...

ลีโอไม่ยอมฟังให้จบ เขาขยุ้มคอเสื้อชัคและร่างดันฝ่ายนั้นเข้าไปในห้องน้ำอย่างไม่ให้ทันได้ตั้งตัว  ลีโอผลักชัคให้หลังพิงกับผนังห้องน้ำ ก่อนจะกระชากอกเสื้อให้เปิดออก

เฮ้... ลีโอ นี่มัน...

 ลีโอกดไหล่ชัคเมื่อฝ่ายนั้นขืนตัว เขาวางมือลงบนแผ่นอกหนั่นแน่น รอยยิ้มร้ายๆผุดขึ้นบนริมฝีปากได้รูป ไม่เอาน่าชัค อย่าปอดแหกไปหน่อยเลย

ชัคเบิกตากว้าง เมื่อลีโอผลักเขาให้พลิกหันหน้าเข้าหากำแพง และกดแขนเขาไว้ด้วยเรี่ยวแรงที่มากมายอย่างไม่น่าเชื่อ

แต่ยังไม่ทันที่เขาต้องเจอกับอะไรที่น่าแตกตื่นกว่านั้น ทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงคนเปิดประตูห้องน้ำเข้ามา

ลีโอ..  นายอยู่ในนี้รึเปล่า

เสียงอ้อแอ้ของเอ็ดการ์ทำให้ลีโอชะงักจากสิ่งที่ทำ เขาแตะนิ้วชี้ที่ปากของชัค และส่งสัญญาณให้เงียบ

เขาไม่อยู่สักหน่อย  ไปกันเถอะน่า เสียงแซ็คที่อ้อแอ้พอกันดังขึ้นมา

ลีโอขยับตัว เขาส่งเสียงออกไปทันที เอ็ด  รอเดี๋ยว ฉันกำลังจะออกไป

ลีโอปล่อยมือจากแขนของชัค และยื่นหน้าเข้าไปกระซิบ โทษที ฉันติดธุระซะแล้ว ไว้ต่อกันคราวหน้าละกัน

ลีโอก้าวออกมาจากห้องน้ำ เขายิ้มให้คู่แฝด ที่ยืนพิงอยู่กับเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า เอ็ดการ์ดูป้อแป้แบบกรึ่มแอลกอฮอล์ ตาสีน้ำเงินอมเขียวดูเยิ้มกว่าปกติ และกระดุมเสื้อที่ถูกปลดเพิ่มอีกเม็ด ก็ทำให้เขาดูเซ็กซี่คูณสอง

ลีโอตรงเข้าไปหาคู่แฝด เขาขยี้ผมสีน้ำตาลทองนุ่มๆ ก่อนจะโอบไหล่ดึงตัวฝ่ายนั้นเข้ามา พี่ชาย นายเมามากไปหน่อยแล้ว   กลับกันเถอะ

ครับผมเอ็ดการ์แตะนิ้วตรงขมับ และหัวเราะร่วน ก่อนจะยอมให้น้องชายฝาแฝดหิ้วตัวเขาออกมา

คืนนั้น ทั้งคู่กลับมาถึงบ้านตอนตีสอง เอ็ดการ์เปลี่ยนเสื้อผ้าและล้มตัวลงนอน  เขาแทบจะหลับไปในทันทีที่หัวถึงหมอน  ลีโอเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากนั้นราวยี่สิบนาที  เขาเดินมาหยุดยืนมองคู่แฝดที่หลับปุ๋ยอยู่บนเตียง

ลีโอนั่งลงตรงขอบเตียง ใบหน้าของเอ็ดการ์ดูอ่อนเยาว์และนุ่มเนียนภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ลีโอเอียงหน้าและมองคู่แฝดอย่างพิจารณา ริมฝีปากได้รูปแย้มเป็นรอยยิ้มบางๆ  

ลีโอยื่นมือออกไปเขี่ยปอยผมสีน้ำตาลอ่อนเหลือบทองของเอ็ดการ์ไม่ให้ลงมาปรกที่เปลือกตา  เอ็ดการ์ดูเหมือนทูตสวรรค์ในภาพเขียนที่ติดอยู่ตามโบสถ์ไม่มีผิด  เพียงแต่นิสัยอาจจะดีน้อยกว่านิดหน่อย และถึงลูกถึงคนมากกว่าเยอะหน่อย  ซึ่งเป็นส่วนผสมที่ลีโอรักมากๆ

ลมเย็นโชยผ่านหน้าต่างเข้ามา พาผ้าม่านให้พัดปลิว ลีโอลุกขึ้นไปปิดหน้าต่าง เขาไม่อยากให้เอ็ดการ์ตื่นขึ้นมา แล้วจามฟุดฟิดในตอนเช้า ลีโอปกป้องเอ็ดการ์เสมอ ในแบบของเขาเอง ที่ไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้

ตั้งแต่เล็กจนโต ลีโอปล่อยให้เอ็ดการ์ได้เล่นบทพี่ชายทั้งๆที่แก่กว่าเขาแค่ 2 นาที บ่อยครั้งที่เขายอมให้เอ็ดการ์ออกหน้าปกป้องหรือมีเรื่อง โดยที่มีเขายืนอยู่ข้างๆ และมองดูการตะโกนใส่กันหรือผลักอกกัน โดยแทบจะไม่มีบทบาทอะไร ต่อเมื่อเริ่มมีการใช้กำลังกันจริงๆนั่นแหละ ลีโอถึงได้ออกมายืนข้างหน้าและต่อยคู่ต่อสู้  และเขาต่อยแรงด้วย

การได้ออกหน้าปกป้องลีโอเป็นความพอใจของเอ็ดการ์  และการที่ได้แอบทำให้ศัตรูเจ็บหนักกว่าที่เอ็ดการ์เห็น ก็เป็นความพอใจของลีโอ  เขาอาจจะยืนอยู่ต่อหน้าครูใหญ่คู่กับเอ็ดการ์ พยักหน้าและยอมยื่นมือออกไปจับกับมือคู่ปรับเพื่อสงบศึก แต่มีเขาเท่านั้นที่รู้ ว่าตัวเองได้คิดและทำอะไรลงไปอีกบ้างหลังจากนั้น  เพื่อจะทำให้คู่อริไม่มีทางจะกลับมาตอแยพวกเขาซ้ำสองได้อีก

ที่ใช้คำว่า คิดและ ทำ’  ก็เพราะว่าบางครั้งเขายังไม่ทันจะได้ลงมือทำ สิ่งที่คิดเอาไว้มันก็เกิดขึ้นมาเองได้ก่อน ราวกับเพียงแค่ต้องอธิษฐาน

และก็อย่างที่บอก เอ็ดการ์ไม่จำเป็นต้องรู้...

เอ็ดการ์แตกต่างจากเขา ซึ่งถ้าเขาเกลียดอะไรก็จะเกลียดแรง และยากมากที่จะเปลี่ยนแปลง  แต่เอ็ดการ์จะพยายามมองหาสิ่งที่ดีในตัวคนเลวๆ และยกเรื่องนั้นมาเป็นเหตุผลในการให้อภัยและให้โอกาส ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ทำให้ลีโอต้องหงุดหงิดอยู่บ่อยๆ   

เอ็ดการ์จะมองเห็นความน่าประทับใจเล็กๆในสิ่งของที่น่าเกลียดมากและไร้ค่าสิ้นดี ในขณะที่ในสายตาของลีโอ สวะก็คือสวะ และสมควรต้องถูกโยนออกไปไกลๆ  โดยเฉพาะถ้าสวะนั่นคือแฟนของเอ็ดการ์ ที่ไม่เคยมีดีเลยสักคน เอ็ดการ์ชอบรักคนเลวๆ และชอบเข้าใจผิดๆว่าคนเลวจะเลวน้อยลงได้ เพียงแค่มีคนให้โอกาส  ...สงสัยไม่เข้าใจคำว่าสันดาน

ลีโอเดินกลับไปที่เตียงตัวเอง เขาปิดโคมไฟหัวเตียงแล้วล้มตัวลงนอน เอ็ดการ์หลับไปสักพักใหญ่แล้ว เสียงลมหายใจแผ่วให้ได้ยินเป็นจังหวะสม่ำเสมอ  ลีโอปิดเปลือกตาลง เขาเองก็ควรต้องหลับแล้วเหมือนกัน

......

......

ตีสี่ สิบห้านาที

ลีโอกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง  เขาลืมตาโพลงและพลิกไปพลิกมาอย่างหงุดหงิด  เกือบสองชั่วโมงแล้วที่เขาพยายามข่มตาให้หลับ  แต่มันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย

ลีโอผุดลุกขึ้นนั่ง เหงื่อเม็ดเล็กๆซึมออกมาตามไรผม  เขาเหลือบมองเอ็ดการ์ที่ยังหลับสนิทอยู่บนเตียงของตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นและเดินไปทางระเบียง เพื่อไม่ให้เอ็ดการ์ต้องตื่นขึ้นมาอีกคน

ลีโอเดินผ่านประตูออกมายังระเบียงด้านนอก อากาศภายนอกเย็นเยียบ ลีโอเดินไปยืนชิดกับราวระเบียง เขาวางฝ่ามือทั้งสองข้างท้าวลงบนราวระเบียงหินอ่อน   อีกฝั่งเป็นระเบียงห้องนอนของมาร์ค ที่ตอนนี้มืดสนิทเพราะเจ้าของห้องยังไม่กลับ มาร์คพักอยู่ที่อพาร์ทเม้นท์ใกล้มหาวิทยาลัย และจะกลับมาเฉพาะวันศุกร์และเสาร์

ลีโอก้มหน้าและสูดลมหายใจเพื่อระงับความรู้สึก เขานิ่วหน้าเมื่อความปวดหัวเริ่มจู่โจมเข้ามา เด็กหนุ่มหลับตา ฝ่ามือหนาจิกเกร็งลงบนราวระเบียงหินเย็นๆจนข้อนิ้วขาวซีด

เขาเริ่มหายใจแรง ไอ้อาการบ้าๆนี่รบกวนเขามาเป็นอาทิตย์ๆแล้ว  หรือถ้าจะพูดให้ชัดๆ ก็นับตั้งแต่วันที่เขาถูกแทงนั่นแหละ ทีแรกเขานึกว่ามันจะค่อยๆดีขึ้นและหายไปได้เอง  แต่เหตุการณ์กลับตรงกันข้าม ในเวลาที่คนทั้งเมืองกำลังนอนหลับพักผ่อนอย่างสบายอารมณ์ เขากลับต้องมายืนทรมานอยู่แบบนี้

ลีโอเม้มริมฝีปาก คิ้วเข้มขมวดมุ่น ความขุ่นเคืองกำลังแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ ลีโอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาสีน้ำเงินเข้มเป็นเงาวับอยู่ในความมืด ลีโอมองลงไปยังสวนด้านล่างที่เงียบสงัด

...เกลียด

เขาจ้องมองสวนสวยในความมืด บอกไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเกลียดอะไร แค่รู้สึกอึดอัดและโกรธไปหมด ลมหายใจของเขาเริ่มร้อนผ่าว ความร้อนรุ่มเหมือนจะเริ่มต้นจากข้างในอก และแผ่ซ่านออกไปยังทุกส่วนของร่างกายไม่เว้นแม้แต่ปลายนิ้ว มันรุมเร้าและบีบคั้นอย่างทรมานเหมือนตกอยู่ในนรก

ลีโอเงยหน้าขึ้นและมองไปข้างหน้า เขานึกไม่ออกว่าความรู้สึกนี้มันเริ่มต้นได้ยังไง และจะพาเขาไปสู่จุดไหน ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏอยู่ในสายตาเขานั้นช่างแสนจะน่าชิงชัง จนเขาอยากเห็นมันพินาศหมดสิ้นไปกับตา

 

บางสิ่งขยับเคลื่อนไหวอยู่ในสวน ดึงสายตาลีโอให้หันควับไปทางนั้น เขาเพ่งตามองเมื่อเห็นสัตว์ตัวเล็กกำลังโผล่ขึ้นมาจากโพรงในดิน ลีโอยืนนิ่ง เขามองมันอย่างเย็นชา เขาจำได้ว่าฟิโอน่าบ่นอยู่เสมอ ถึงพวกตัวร้ายที่ชอบแอบโผล่ขึ้นมาทำลายสวนสวยๆ ซึ่งกำจัดยังไงก็ไม่หมดไปสักที

ลีโอจ้องมองที่มัน  จมูกแหลมเล็กของมันฟุดฟิดในอากาศเหมือนรู้ถึงความผิดปกติ ลีโอโน้มตัวไปข้างหน้า ท้าวแขนลงบนราวระเบียง  เขาเพ่งมองผ่านขนอ่อนนุ่มสีดำเข้าไปข้างใน   ริมฝีปากได้รูปขยับเล็กน้อยคล้ายกับจะยิ้ม

สัตว์โชคร้ายกระตุกเฮือก ขาคู่หน้าเกร็งยื่นออกมาคล้ายเจ็บปวดทรมานอย่างเต็มที่  ลีโอสูดลมหายใจ ข้อมือเล็กๆที่มีเล็บไว้ขุดดินบิดหมุนเป็นเกลียว เลือดสดๆทะลักออกมาทางปาก ก่อนที่ร่างเล็กๆจะกระตุกสั่นเป็นครั้งสุดท้าย และหมดลมหายใจอยู่เหนือโพรงของมันเอง

ลีโอระบายลมหายใจ ไออุ่นๆลอยกรุ่นออกมาจากปาก  ความร้อนรุ่มและอึดอัดในอกบางเบาลง จนไม่รู้สึกทรมานอีกแล้ว  ลีโอหันกลับมาทางห้องนอน  รอยเลข 6 สามตัวตรงต้นคอเป็นสีแดงแจ่มชัดอยู่ในความมืด ลีโอบิดตัวเล็กน้อยและหาวหวอด

เขาว่าคืนนี้เขาคงนอนหลับได้แล้วล่ะ...

......

บ่ายวันศุกร์

ลีโอเดินออกมาจากห้องเรียนพร้อมกับเอ็ดการ์ โดยมีวิกเตอร์และแคทรีน่าเดินตามมาทางข้างหลัง

อิจฉานายชะมัด เอ็ดการ์บ่น ได้นั่งสบายๆฟังเพลงที่ชอบ ในขณะที่พวกเราที่เหลือต้องไปวิ่งเหงื่อซ่กอยู่ในสนาม

ลีโอเอาหนังสือตบที่ไหล่คู่แฝด งั้นนายก็น่าจะลองเอามีดแทงตัวเองดู จะได้โดดวิชาพละได้เนียนๆเหมือนฉัน

เอ็ดการ์พ่นลมออกทางปาก เขาเดินแยกไปกับวิกเตอร์และแคทรีน่า ในขณะที่ลีโอเดินไปอีกทาง

ลีโอเดินออกจากอาคารเรียนรวม มุ่งไปยังห้องชมรมดนตรี เขาได้รับอนุญาตให้ฝึกซ้อมไวโอลินแทนการลงเรียนวิชาพละ เนื่องจากบาดแผลตรงท้อง ที่ใครๆก็คิดมันยังไม่หายสนิท และอาจก่อให้เกิดปัญหาบาดเจ็บถ้าลีโอฝืนออกแรงมากเกินไป

สงสัยต้องให้ไปเห็นเหตุการณ์ที่เขาทำกับชัคในห้องน้ำนั่นก่อนล่ะมั้ง...

ลีโอเดินไปตามโถงทางเดินอย่างไม่เร่งรีบ  เขาเคาะนิ้วเบาๆที่เสาแต่ละต้นตอนที่เดินผ่านอย่างปลอดโปร่งใจ เด็กผู้หญิงเกรดสิบเอ็ดสองคนที่เดินสวนมา ส่งยิ้มเอียงอายและทักทายเขาเบาๆ  ลีโอยิ้มและทักตอบ แก้มพวกเธอเป็นสีจัดขึ้นมาทันที และแทบรอไม่ไหวแล้วที่จะไปป่าวประกาศให้รู้กันทั่ว ว่าพวกเธอเพิ่งจะได้พูดคุยกับหนึ่งในฝาแฝดที่ฮ็อตที่สุดในโรงเรียน  หรือบางทีอาจจะฮ็อตที่สุดในแมนฮัตตันเลยแหละ

ลีโอเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง และเข้าไปในห้องดนตรี  เขาเดินไปเปิดหน้าต่างบานหนึ่งให้เปิดอ้า  น่าเสียดายแย่ถ้าต้องซ้อมดนตรีในห้องทึบๆในวันอากาศดีแบบนี้  ลีโอหยิบไวโอลินออกมาจากกล่อง และแตะคันชักลงบนสายโดยที่ไม่เปิดสมุดโน๊ต

เสียงเพลงหวานบาดอารมณ์ลอยเคล้าไปในบรรยากาศ  ลีโอขยับมืออย่างช่ำชอง เขามองออกไปนอกหน้าต่าง จากตรงนี้เขาสามารถมองเห็นสนามหญ้าของโรงเรียนได้อย่างชัดเจน เพื่อนนักเรียนระดับเดียวกันกับเขาหลายคน กำลังวิ่งเป็นกลุ่มอยู่รอบสนาม

ริมฝีปากรูปกระจับแย้มออกเป็นรอยยิ้ม  เมื่อเห็นคู่แฝดของตัวเองกำลังวิ่งอยู่กับวิกเตอร์และคุยกันอย่างออกรส  ผมของเอ็ดการ์ดูเป็นสีทองสว่างเมื่อต้องแสงแดดจางๆ  แม้จะอยู่ไกลๆแต่ลีโอก็จำรอยยิ้มเปิดเผยมีเสน่ห์นั่นได้ เอ็ดการ์ดูโดดเด่นกว่าใครในสนาม และลีโอก็ไม่อยากละสายตาไปจากภาพนั้นเลย

ไฮ... ลีโอ

เสียงเปิดประตูพร้อมกับเสียงทัก ทำให้ลีโอต้องเลื่อนสายตาไปมอง แล้วเขาก็เห็นขาเรียวๆที่มาพร้อมกับรองเท้ามาโนโลบลาห์นิก และกระโปรงอัดพลีทลายสก็อตสั้นถึงขาอ่อน ลีโอเลื่อนสายตาขึ้นไปยังใบหน้าสวยเฉี่ยว

โคโค่เขาพูดชื่อเธอเบาๆ

โคโค่ยิ้มหวาน ตาสีฟ้าเป็นประกายวิบวับ สก็อตบอกว่าเธอโดดเรียนมาที่นี่ ฉันเลยมาด้วย ไม่กวนนายหรอก แค่จะมาอยู่เป็นเพื่อนเฉยๆ

...จริงอ่ะ?

ลีโอพยักหน้าเนือยๆ และยิ้มฝืดๆเพื่อไม่ให้ฝ่ายนั้นเก้อ เขาเล่นไวโอลินต่อ

โคโค่เดินมานั่งตรงขอบหน้าต่าง น่องเรียวๆไขว้กันอยู่ด้านหน้า  โคโค่มองลีโอตาแป๋วและทำปากจู๋  มันสนุกมากเลยเหรอ ไวโอลินน่ะ

ก็ไม่เชิง มันทำให้ฉันมีสมาธิ

แต่ฉันว่ามันทำให้นายดูเซ็กซี่ร้อนแรง”  โคโค่ยิ้มซุกซน เธอสอดมือไว้ใต้เรือนผมตรงต้นคอ และสะบัดไปทางด้านหลังให้มันคลี่กระจายบนแผ่นหลัง และเธอยังคงยิ้มให้เขา

ลีโอยิ้มให้เธอจริงๆเป็นครั้งแรกตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาในห้องนี้ เขาลืมไปแล้วว่าเคยติดใจโคโค่ขนาดไหน และถึงตอนนี้ความรู้สึกเขาจะเปลี่ยนไป เหลือเพียงความรู้สึกว่างเปล่าเวลาที่มองเธอ  แต่โคโค่ก็สวยอยู่ดี

โคโค่เคาะนิ้วตามจังหวะดนตรี  สายตามองเลยเรื่อยไปทางสนาม และพูดขึ้นเมื่อเห็นอะไรบางอย่าง  “โอ๊ะ.. นั่นเอ็ดการ์นี่ กำลังวิ่งมาทางด้านนี้ด้วย

เธอทิ้งตัวลงยืนที่พื้น และเบ้ปาก วิ่งอยู่กับวิกเตอร์ยอดเห่ย สงสัยจัง ว่าทำไมไม่เลิกคบนายนี่ซะที”   

ลีโอหยุดมือ เขาขยับเข้าไปใกล้หน้าต่างมากขึ้น และนั่นก็ทำให้เขาใกล้ชิดกับโคโค่มากขึ้นด้วย กลิ่นน้ำหอมจางๆกรุ่นอยู่ตรงจมูก และถ้าเขาขยับตัวอีกนิดเดียว ก็คงจะจูบหน้าผากของโคโค่ได้เลย  ลีโอมองออกไปนอกหน้าต่าง เอ็ดการ์กำลังวิ่งมาทางฟากนี้จริงๆ แก้มเขาแดงซ่านและเสื้อก็ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ

หัวใจลีโอกระตุกวูบ ความรู้สึกแปลกประหลาดก่อเกิด เขาเห็นเอ็ดการ์มาตั้งแต่เกิด แต่ไม่เคยจะมองเห็นอะไรแบบนี้

เขามองเม็ดเหงื่อที่เกราะพราวอยู่ตรงไรผมของคู่แฝด มันไหลย้อยเลยเรื่อยลงไปถึงต้นคอขาวๆ  ลีโอรู้สึกถึงได้ถึงเลือดอุ่นๆที่ไหลเวียนอยู่ในใต้ผิวเนื้อเปล่งปลั่ง แผ่นอกที่สะท้อนขึ้นลงเวลาที่เจ้าตัวหอบหายใจ และริมฝีปากสีชมพูดูอ่อนนุ่มน่าสัมผัส

ลีโอใจเต้นรัว ความอุ่นซ่านแผ่ออกมาจากข้างในอก มันค่อนข้างทรมานแต่ก็ทำให้รู้สึกดี

ลีโอโคโค่แตะที่แขนของลีโอ อุ้ย... ตัวนายอุ่นจัง ยังกับมีไข้แน่ะ  ไม่สบายรึเปล่า

เปล่า

ลีโอปล่อยให้โคโค่ลูบไล้ท่อนแขนแข็งแรง สายตายังจับจ้องอยู่ที่เดิม

แน่ใจเหรอ เพราะตัวนายอุ่นมากเลยนะ หรือว่านายอาจจะเหมือนญาติฉันคนนึง หมอนั่นน่ะ เวลาที่เป็น...

โคโค่ ลีโอแทรกขึ้นและหันมาหาเธอ

หือ?” โคโค่ช้อนตาขึ้นมอง เธอแอบสูดลมหายใจเบาๆ ผู้ชายคนนี้หล่อจริงๆ และรอยจางๆตรงแนวกรามที่ดูเหมือเพิ่งจะโกนหนวดมาเมื่อเช้า  ก็ทำให้เขาดูเซ็กซี่มากด้วย

ถ้าเธอเงียบ ฉันจะจูบเธอ

โคโค่นิ่ง ก็ในเมื่อเขาหล่อขนาดนี้ เธอจะเล่นตัวไปทำไมล่ะ

ลีโอจับที่ต้นแขนของโคโค่ และดันตัวเธอให้ถอยห่างจากหน้าต่าง ลมหายใจเขาร้อนผ่าว ขณะค่อยๆเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้

โคโค่หลับตาลง ลีโอประทับริมฝีปากอุ่นๆลงบนริมฝีปากอีกฝ่าย เขาจูบอย่างนุ่มนวลลึกซึ้ง ขณะที่ในหัวเต็มไปด้วยภาพของพี่ชายฝาแฝด...

 

.............................................................................. 



นี่เป็นรูปเลข 6 สามตัวหันหัวเข้าหากันนะคะ



ผู้แต่งกำลังจะหนีร้อนไปเที่ยวทะเลพรุ่งนี้   แต่ก็ตั้งใจว่าต้องอัพเพิ่มอีกตอนให้ได้ก่อนไป
หวังว่าทุกคนจะสนุกกับการอ่านนะคะ   เจอกันตอนหน้าค่ะ  ^ ^

 

 


 






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

52 ความคิดเห็น

  1. #1176 Kotsharipa (@Kotsharipa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 21:27
    ไม่ใช่ เลขหกหันเข้าหากัน มันคือ เนตรวงแหวน 555
    #1176
    0
  2. #1053 มิ้งกิจัง (@chanapa-nako) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 21:09
                                                                      ฟินมากมาย
                                                 เอ็ดแบบว่าตอนนี้เซ็กซี้มากส่วนลีโอก็หล่อโฮกอะ
                                                                      เชียร์คู่นี้นะ
    #1053
    0
  3. #1029 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:11
    ค้ำคอร์บันไซ ค้ำคอร์บันไซ! >< // ลีโอโหดจังเลยอ่า ;w; แต่ก็รักนะ <3
    #1029
    0
  4. #1005 กระต่ายสีเงิน (@jerot) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:42
    ค้ำคอร์แน่เลยอ่าาาา
    #1005
    0
  5. #988 ดรกสปใอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:55
    ฟินเลยคู่พี่น้อง
    #988
    0
  6. #969 rorony (@ricotta) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 21:53
    what... LeoxEdgar? //STUNNED
    #969
    0
  7. #879 WND (@dragonzeronight0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 10:56
    ลีโอออกมาช่วยหน่อยเร้วววว
    #879
    0
  8. #729 Penguin[G] (@caucasus27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 23:13
    ในที่สุดก็ได้ฟินอย่างจริงๆจังๆ(?) =_= (เหงื่อไหลพรากกก)
    สนุกที่ลุดใรโลกกกกกกกกกกกกก กรั๊ด><!!!
    #729
    0
  9. #637 little-red-cap (@little-red-cap) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2556 / 03:01
    ลีxเอ็ด
    #637
    0
  10. #552 Pair p. (@Deat_p) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2556 / 15:41
    ยิ่งอ่านในมุมมองของลีโอก็ยิ่งกรี้ดกร้าดด
    มันน่าเชียร์ลีโอxเอ็ดการ์ดจริงๆเลยเชียว
    แอบกลัวว่าไรต์จะไม่ยอมให้ฝาแฝดคู่กันอีกเหมือนก่อนรีไรต์
    แต่ไม่มั้ง? ขนาดรีเวอร์ที่เคยเป็นพระเอกยังลดเหลือแค่ตัวร้ายประกอบๆ(?)เลยนี่นา..
    #552
    0
  11. #543 liuyue06 (@liuyue) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2556 / 00:53
    เราคิดว่าเรื่องนี้เอ็ดกับ ลีโอคู่กันแน่เลย
    #543
    0
  12. #531 ไอหมอก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2556 / 00:42
    อ๊ายยยยยยยยยยย!!!! ลีโอที่ร๊ากกกก ต้องอย่างนี้สิ แต่คิดอย่างเดียวไม่พอนะ ต้องทำด้วย!! เข้าใจมั้ย??

    5555+ ตอนนี้เอ็ดเคะมาก ส่วนลีโอนี่ก็ฟีโรโมนฟุ้งกระจายนะค้าาาา



    ตอนต่อไปลุ้นอยู่อย่างเดียวว่าเอ็ดจะยอมเมื่อไร >____< คิดเอง เออเอง แล้วก็ฟินเอง//คนอ่านเพี้ยนไปแล้ว//

    แต่ก็น่าลุ้นเหมือนกันว่าเจ้าของรอยสักนั่นจะมาเมื่อไร ยิ่งจิตใต้สำนึกเรียกร้องมากขนาดนี้



    มาต่อไวๆนะคะ

    (รู้สึกเหมือนเม้นวนไปวนมา??)
    #531
    0
  13. #530 iForGive (@iforgive) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 14:29
    โอ๊ยยย  ตอนนี้เล่นเอาชอบ version นี้ขึ้นมาทันทีเชียวล่ะ
    ได้ใจสุด ๆ ยิ่งถ้าได้ลีโอเป็นพะเอกด้วยแล้ว  จะยิ่งได้ใจไปกว่านี้อีก
    #530
    0
  14. #529 PoPpY_555+ (@avonie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 22:30
    หลงแล้วหลงฝาแฝดคู่นี้มากๆเลยอ่ะ ลีโอนายหมายความว่าไงเนี่ยหาาาาาา

    รู้สึกว่านายจะหลงรักเอ็ดแล้วแหละท่าทางแบบนี้ แถมหวงขนาดนี้ด้วย

    และที่สำคัญจูบยัยโคโค่แล้วนึกถึงเอ็ด ถ้าเอ็ดมาเห็นจะทำยังไงเนี่ย

    แล้วตอนเริ่มนี่แบบว่าลีโอสุดยอดอ่ะ เมะแตกมากมายเลยอ่ะ

    แถมตอนนี้นะเอ็ดเคะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ชอบเรื่องนี้มากเลยอ่ะไรเตอร์มาอัพไวๆนะคะ

    อยากอ่านแล้วอ่ะ ชอบมากเลยอ่านตอนแรกแล้ว พอแต่งใหม่ก็อ่านอีกรอบสนุกมากเลย

    เป็นกำลังใจให้นะคะไรเตอร์จะรออ่านตอนต่อไปค่ะ สู้ๆนะคะไรเตอร์แต่งเรื่องนี้ให้จบนะคะ
    #529
    0
  15. #528 บลา 11! (@Mox20) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 20:28
    โอ๊ยย ฟินมากกกกกก
    คู่พี่น้องนี่มันสุดยอด เอาคู่นี้เถอะะ > <
    #528
    0
  16. #527 ภาณุมาศ (@Sakuratsuka) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 19:41
    นี่แหล่ะ ที่เค้าเฝ่าใฝ่ฝัน กลิ่น  incest หึ่งๆเลยทีเดียว กรี๊ด!!!!!
    ขออีก ขออีก ขออีกสักตนสิคะคุณนักเขียน วี้ดว้าย!!!!!!!!!!!!!!!
    #527
    0
  17. วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 19:04
    ลีโอ นายน่ารักมากเลย 

    มีปกป้องพี่ชายอยู่ห่างๆด้วยอะ

    สักวันเดี๋ยวก็ได้จูบเอ็ดตัวเป็นๆแน่ๆ

    ฟิน

    โฮ๊กกกกกกก
    #526
    0
  18. #525 Chocoloty (@chocoloty) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 15:28
    กรี๊ดสลบคร่าาาาาาาาาาาาา

    เชียร์คู่พี่น้องงงงงงงงงงงงง กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #525
    0
  19. #524 smile.frogy (@FROGY_PrincesS) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 15:01
    ตอนนี้เอาหัวใจไปเลยแปดร้อยล้านดวง
    มุมของลีโอในครั้งนี้มีค่ามากจริงๆ ฮื่ออออออออ
    ทำให้ยิ่งเชียรืลีโอเอ็ดการ์ หนักกว่าเดิม โอ้ยย 
    แม้จะร้ายทั้งตอน 
    แต่ร้ายแบบนี้ยังไงก็ชอบอ่ะ ฮื่อออ
    แล้วตอนท้ายๆนี่ทิ้งระเบิดไว้ๆสุด ๆ อะไรคือจูบโคโค่แล้วนึกถึงพี่ชาย
    เราเลยไม่เจ็บเลย ฮือออออ ลีโฮหล่อออออ ฮืออออออ
    ชัคอย่าหวังจะได้แอ้ม โคโค่ยิ่งไม่ต้องหวัง
    น้องชายคนนี้รักแต่พี่ชานนะจ๊ะ 5555555555
    รออ่านตอนนหน้าค่าาาาาาาา
    #524
    0
  20. #415 ASHTORETH (@lawrence) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2556 / 23:26
    สับสนใครเป็นพระเอกกันนะ
    ทั้งริเวอร์ทั้งเมมฟิสไม่อยากให้ทั้งสองคนนี้เป็นพระเอกเลย
    #415
    0
  21. #375 Rime137 (@rime_cherrub) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 18:21
    เป็นครั้งแรกที่มีความรู้สึกไม่อยากให้ลีโอฟื้น 55555
    #375
    0
  22. #307 แกงส้ม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2555 / 12:45
    อีกนิดเดียว ลีโอ ฟื้นขึ้นมาผิดเวลาไปนิด 5555
    #307
    0
  23. #166 sunshadow (@sunshadow) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 13:03



        อยู่ๆก็กลายเป็นคนผิด อยู่ๆก็โดนรุมรังแก และอยู่ๆก็กลายเป็นยอดมนุษย์จากพลังที่น่ากลัว
        ถ้าเราเป็นเอ็ดการ์ต้องเกือบบ้าแน่ๆเลยอ่า
        แต่นี่ดีนะที่มีริเวอร์คอยช่วย ค่อยมีกำลังใจต่อสู้หน่อย
        ริเวอร์ก็ร้ายนะ เล่นเอาเอ็ดการ์เคลิ้มมมม
        ลีโอฟื้นแล้วอย่างนี้หวังว่าคงไม่มีอะไรร้ายแรงตามมานะ




    #166
    0
  24. #165 Morethan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 21:55
    แอบอ่านมานานจำไม่ได้ว่าได้เม้นรึเปล่า แหะๆ ./\.

    อ่านปุ๊บก็รู้เลยว่าพี่ฝนเป็นคนแต่ง ขอเรียกแบบนี้นะคะ >_<

    เชียร์ริเวอร์ค่ะ 5555 โบกป้ายไฟใหญ่ๆ

    ชอบตอนที่เอ็ดการ์บอกว่า ฉันไม่อยากเป็นของเขา แล้วก็มาหาริเวอร์

    แต่ถ้าจากที่ริเวอร์บอกว่า เมมฟิสยังไม่สามารถทำตามใจต้องการได้

    แสดงว่าตรงนี้น่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับลีโอนะ คิดว่า

    แล้วยังเรื่อง ที่เอ็ดการ์ไปปล้ำไอแวนก้าอีก = =

    คือยังไงมันก็เป็นไปไม่ได้ แล้วที่ว่าไอแวนก้ารอดมาได้ก็เพราะ

    'คัมภีร์ไบเบิ้ล' คงไม่ใช่เพราะว่าหนา แต่น่าจะเป็นเพราะ 'ไบเบิ้ล' มากกว่า



    รอตอนต่อไปนะคะ
    #165
    0
  25. #163 Vine (@milkhake) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 16:24
    3p เลยย
    #163
    0