TWINS ( yaoi - rewrite)

  • 98% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 51,621 Views

  • 1,179 Comments

  • 1,219 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    65

    Overall
    51,621

ตอนที่ 6 : สัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    1 มิ.ย. 56

ผมนั่งอยู่บนเตียงของตัวเองด้วยความรู้สึกว้าวุ่นอย่างทุรนทุราย  มือทั้งสองข้างบีบเข้าหากันและจิกเนื้อจนเป็นรอย ก่อนจะคลายออก แล้วก็จิกใหม่อีกครั้งแบบคนประสาทเสีย ในขณะที่ลีโอนั่งนิ่งอยู่ข้างผม สายตาเขาทอดมองพื้น และริมฝีปากเม้มสนิท

ผมเหลือบมองลีโอ หลังจากที่เขาดึงตัวผมออกมาจากอพาร์ทเม้นท์ร้างนั่น และพาผมกลับมาถึงบ้าน เขาก็เอาแต่เงียบ ไม่พูด ไม่อธิบายอะไรเลยถึงสิ่งที่เกิดขึ้น และนั่นมันทำให้ผมเหมือนกำลังจะบ้า ผมอึดอัดถึงขั้นทรมาน อยากรู้ทุกอย่างที่ลีโอรู้แต่ไม่ได้บอกผม  และตอนนี้คำถามมันมากซะจนผมไม่รู้จะเลือกอันไหนออกมาถามก่อน

“ฉันรู้สึกมานานแล้วเอ็ดการ์” ลีโอพูดทำลายความเงียบ ซึ่งมันดีมาก เพราะผมจวนจะถึงขีดจำกัดแล้ว “สงสัยมาตลอดเหมือนกัน แต่ก็เพิ่งจะได้รับคำตอบจริงๆวันนั้น”

“วันไหน?” ผมถามเสียงเครียด

“วันที่นายถูกทำร้าย และฉันโดนแทง”

“ยังไง”

“นายบอกว่านายเห็นภาพบางอย่างในหัว  แต่สำหรับฉันมันไม่ใช่แค่นั้น  มันคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น ทั้งก่อนและหลังจากที่พ่อแม่จะตาย เพราะอะไรรู้มั้ยเอ็ด มันเป็นเพราะว่านายเป็นแค่พยาน แต่ฉันคือเหยื่อ”

ผมมองหน้าลีโอ เขาจ้องตอบผม ดวงตาเขานิ่งและกร้าว  ซึ่งมันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาเลย

“ฉันเห็นทุกอย่างตั้งแต่แรก” ลีโอพูดต่อ “ทั้งตอนที่แม่กรีดเลือดทำสัญญาขายวิญญาณตัวเองให้ปีศาจ เหตุการณ์ที่พ่อแม่เกิดอุบัติเหตุ  และกระทั่งตอนที่มันตรารอยประทับไว้บนตัวฉัน”

ผมกลืนน้ำลาย และเหลือบมองที่ลำคอของลีโอ มันยังมีสัญลักษณ์รูปเลข 6 สามตัวหันหันเข้าหากัน เป็นรอยสีเทาจางๆอยู่ตรงต้นคอด้านซ้ายของเขา มันไม่ได้เด่นชัดและแดงจัดเหมือนถ่านไฟที่กำลังลุกไหม้แบบตอนที่เขาจัดการกับริเวอร์  ใจผมแปลบปลาบอย่างเจ็บปวด

“แต่นายก็เลือกที่จะไม่บอกฉัน” เสียงผมแกว่ง

“แล้วจะให้ฉันพูดยังไงเอ็ด!” เสียงลีโอเกือบจะตะคอก “ให้บอกนายว่าฉันรู้แล้ว ว่าอะไรเป็นสาเหตุความซวยทุกอย่างในชีวิตเรา บอกว่าฉันป็นเครื่องสังเวยของปีศาจ เป็นทางผ่านเอาความชั่วร้ายจากฟากโน้นมาฟากนี้ บอกนายว่าฉันมีความสุขอยู่ลึกๆเวลาที่เห็นความหายนะเกิดขึ้นกับคนอื่น อธิบายให้นายฟังว่ามันเป็นส่วนหนึ่งในตัวฉันมานานแล้ว เพียงแต่ฉันมันโง่เองที่ไม่เคยรู้ และตอนนี้พวกมันก็แทบรอไม่ไหวที่จะลากฉันไปลงนรก ที่ที่ฉันควรจะไปอยู่ตั้งนานแล้ว  คำพูดแบบนี้ใช่มั้ย ที่นายอยากให้ฉันพูดมันออกมา!

“ลีโอ...”

ลีโอยกมือขึ้นมากันไม่ให้ผมแตะตัวเขา “อย่าทำแบบนี้เอ็ด  ไม่ต้องมาสงสารหรือเห็นใจฉัน”

“ฉันขอโทษ” ผมพูดออกไป มือที่ค้างอยู่ลดต่ำลง

ลีโอถอนใจแรง เขาสั่นหัวเร็วๆ และคว้ามือผมไปกุมไว้ข้างตัว “ช่างเถอะเอ็ด ฉันหงุดหงิดเกินไปเอง”

“นั่นมันน้อยไปด้วยซ้ำ ถ้าฉันเป็นนาย ฉันคงคลุ้มคลั่งไปแล้ว”

ลีโอบีบมือผม เขาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ผมเม้มริมฝีปากแน่น ไม่รู้ว่าอะไรมันมากกว่ากัน ระหว่างความหวาดหวั่นกับความโกรธ

“นายยังจำเรื่องตอนที่เรายังเด็กได้มั้ย” ลีโอพูดโดยที่สายตายังเหม่อมองไปไกล “ที่ฉันเคยถามนายว่าเคยได้ยินเสียงแปลกๆ แล้วก็เห็นภาพประหลาดๆในหัวเป็นบางครั้งอย่างที่ฉันเห็นบ้างรึเปล่า”

“จำได้” ผมพยักหน้า “นายถามฉันหลายครั้งมาก ตั้งแต่ยังไม่กี่ขวบด้วยซ้ำ แต่พอหลังๆมา นายก็ไม่ถามแล้ว”

“นั่นก็เพราะว่านายก็ไม่เคยตอบเลยสักครั้ง ว่าเห็นและได้ยินเหมือนฉัน” 

“แต่นายบอกว่ามันหายไปนานแล้วนี่”

“ฉันโกหก” ลีโอพูดชัดถ้อยชัดคำ  “เพราะฉันไม่อยากเป็นตัวประหลาด ฉันอยากเหมือนนาย ที่ไม่เคยเห็นหรือได้ยินเสียงพิลึกๆพวกนั้นเลย แต่ที่จริงฉันได้ยินมันเสมอ เหมือนกับว่าไม่มีสักนาทีที่มันจะไม่อยู่กับฉัน  แต่เพราะนายไม่เคยรู้สึกถึงมันเลย ฉันก็เลยพยายามทำเป็นไม่เห็นไม่รับรู้ ปิดหูปิดตาไม่รับฟัง และบอกตัวเองว่าสิ่งนั้นไม่มีจริง”

ผมมองลีโอ มองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาที่เห็นสันจมูกโด่งสวย และดวงตาสีน้ำเงินเข้มข้น ผมโกรธตัวเองอย่างพูดไม่ถูก  ...เวลาที่ผ่านมาผมมัวทำอะไรอยู่?  ในเวลาที่ผมหัวเราะ และเขาก็หัวเราะไปด้วย ทำไมผมถึงได้โง่บัดซบจนมองไม่เห็นความทุกข์ที่สุมอยู่ข้างในใจเขา

ลีโอพูดต่อด้วยเสียงแปร่งๆ  “และตอนนั้น ที่ฉันเห็นนายถูกคนพวกนั้นทำร้าย พร้อมกับเวลาเดียวกับที่มีดนั่นเสียบเข้ามาในเนื้อฉัน มันเหมือนกับสลักที่ถูกดึงออก จู่ๆโลกของฉันก็แตกสลาย และเรื่องราวจริงๆที่ฉันพยายามกดมันไว้ไม่ยอมรับรู้ ก็ระเบิดตูมและกระจ่างชัดขึ้นมาแทน”

มือผมเริ่มสั่น  และลีโอก็รู้สึกได้แล้วด้วย

“เอ็ด นายอย่าเพิ่งแตกตื่นเกินไป” เสียงของลีโอฟังดูปลอบโยน ซึ่งมันบ้ามาก เพราะเขาต่างหากที่เป็นคนโดนปีศาจหมายหัว  “มันอาจไม่ได้หมดหวังไร้ทางออกอย่างที่เรากลัว”

“หมายความว่ายังไง”

“บางที มันอาจจะยังไม่เอาตัวฉันไปตอนนี้”

“นายรู้ได้ยังไง”

“ในนี้” ลีโอจิ้มลงที่อกตัวเอง “กับตรงนี้”

เขาเลื่อนมือมาแตะที่ขมับของตัวเอง “บางครั้งนะเอ็ด เวลาที่มันครอบงำฉัน เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในตัวฉัน ฉันก็รู้สึกว่าเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของมันด้วยเหมือนกัน ฉันสัมผัสได้ถึงความมีตัวตนของพวกมัน”

“ทำไมนายใช้คำว่าพวกมัน”

“มันอธิบายยากนะเอ็ด  แต่ฉันรู้สึกว่ามี เขา แค่คนเดียวที่ครอบงำฉัน แต่ยังมีพวกมันอีกมากที่เฝ้ามองฉันอยู่ ฉันรู้สึกถึงความกระหายของความชั่วร้ายมากมายที่ต้องการจะลากตัวฉันลงไป แค่รอให้เขาลงมือซะที”

ผมมองหน้าลีโอ ไม่ชอบสิ่งที่เขาอธิบายเลย “นายหมายถึงใคร คำว่า เขา ของนายน่ะ”

“คนที่ประทับตรานี้ลงบนตัวฉัน” ลีโอแตะที่รอยจางบนต้นคอ ผมสังเกตว่าริมฝีปากลีโอสั่นนิดๆ แววตาดูกร้าวอย่างโกรธแค้น และเสียงที่พูดออกมาก็เหมือนเค้นออกมาจากลำคอ “ฉันไม่เคยเห็นมัน แต่รู้สึกอยู่เสมอว่ามันคอยอยู่ข้างๆฉัน คอยเป่าหูฉันให้ทำสิ่งที่คนมีสำนึกดีๆไม่ทำกัน และบางครั้งที่ฉันเห็นด้วยกับความคิดบ้าๆนั่น ฉันถึงกับได้ยินเสียงหัวเราะของมันด้วยซ้ำ”

ผมหลับตา รู้สึกเหมือนหัวใจกำลังถูกบีบให้กลายเป็นก้อนเนื้อเละๆ  ผมว่าผมรู้แล้วล่ะ ว่า เขา ที่ลีโอพูดถึงน่ะคือใคร  ผมดึงมือออกจากการเกาะกุมของลีโอ  ก่อนจะก้มหน้าและกุมหัวอย่างทุกข์ทรมาน

“เอ็ด...”

“แล้วนายยังกล้าบอกฉันว่าไม่ต้องแตกตื่น! ผมตะคอก

“เอ็ด ฟังก่อน ฉันจะควบคุมตัวเอง”

“ควบคุมตัวเอง...” ผมเอียงหน้ามองเขา นิ้วมือยังแทรกอยู่ในเส้นผม

“ใช่ ฉันคิดว่านั่นเป็นสาเหตุเดียวที่ทำให้ฉันยังอยู่ตรงนี้” ลีโอขยับเข้ามาใกล้จนต้นขาเราแตะโดนกัน  “ฉันอธิบายไม่ถูกว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนั้น แค่รู้ว่าถ้าฉันไม่ยอมให้ความชั่วครอบงำและบงการฉัน  บางที.. ฉันก็อาจจะไม่ต้องเป็นส่วนหนึ่งของพวกมัน”

ผมมองลีโอ ส่ายหน้าอย่างเจ็บปวดใจ กระทั่งลีโอเองก็ยังไม่เชื่อสิ่งที่ตัวเองพูดออกมาเลยด้วยซ้ำ  เพราะมันฟ้องออกมาในน้ำเสียงประโยคสุดท้ายของเขา

“มันจะง่ายแบบนั้นเลยเหรอลีโอ” เสียงผมแตกพร่าและแหลมสูง “นี่มันสัญญาขายวิญญาณให้ปีศาจนะ! ไม่ใช่เด็กเล่นขายของ  อะไรทำให้นายคิดว่าทำแค่นั้นแล้วนายจะรอด!?”

“ฉันก็ไม่ได้บอกว่ามันง่าย!” ลีโอกระชากเสียง  “มันโคตรจะยากเลยเอ็ด  ...ยากมากจนฉันทรมานมากขึ้นทุกทีๆที่ต้องทำมัน แต่มันเป็นอย่างเดียวที่ฉันทำได้!

ผมกระพริบตา และเบิ่งตามองลีโอ เขาหายใจแรงเหมือนจวนจะระเบิดแต่ก็ยังอยากจะพยายามทำให้ผมสงบลงกว่านี้ และนั่นมันทำให้ผมต้องหยุด และควบคุมอารมณ์ตัวเอง

เราจ้องหน้ากัน  และแล้วผมก็ยื่นแขนออกไป โอบตัวเขาเข้ามากอด  ลีโอกอดตอบผม กลิ่นของเขาหอมเหมือนอะไรบางอย่างที่ทำให้รู้สึกมีความสุข และมันทำให้ผมปั่นป่วนอย่างที่สุด

ผมเอียงหน้าจนริมฝีปากแตะโดนใบหูเขา และพูดออกไปเบาๆแต่หนักแน่น  “เราจะพยายามหาหนทางเอาตัวรอดจากเรื่องนี้ด้วยกัน ไม่ว่าทางนั่นมันจะมีอยู่หรือเปล่าก็ตาม แต่ฉันจะไม่ยอมให้นายต้องเผชิญมันคนเดียวอีกต่อไป นายรู้ใช่มั้ย ว่านายห้ามให้ฉันไม่ยุ่งเกี่ยวไม่ได้”

ลีโอนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ “ตราบใดที่นายไม่เรียกไอ้ปีศาจนรกนั่นออกมา ให้มันมีโอกาสทำร้ายนายเพิ่มขึ้นมาอีกคน”

“ฉันไม่ทำแน่ ถ้ารู้ว่าเรื่องมันเป็นแบบนี้ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเรากำลังเจอกับอะไร และตอนนี้นะลีโอ ฉันว่าเราต้องหาคนช่วย”

ลีโอขยับตัวออก และมองหน้าผม

ผมสูดลมหายใจ “ฉันว่าเราควรบอกมาร์ค เขารู้อะไรดีๆหลายอย่างที่เราไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องทำนองนี้ เราจำเป็นต้องพึ่งพาเขา และไม่ว่ายังไง ฉันจะหาทางแก้ไขสิ่งที่แม่เคยทำเอาไว้ให้ได้”

“แต่นายจะไม่แอบทำอะไรเสี่ยงๆ โดยที่ฉันไม่รู้ใช่มั้ย” ลีโอคาดคั้น

“เหมือนอย่างที่นายแอบปิดบังฉันมาตลอดน่ะเหรอ”

“เอ็ด...”

“ลีโอ สิ่งสุดท้ายในโลกที่ฉันจะทำ คือแอบนัดไอ้ชั่วลูซิเฟอร์นั่นมาเจ๊าะแจ๊ะลับหลังนาย”

“สัญญา” ลีโอจ้องตาผม

“ได้... สัญญา”  ผมตอบอย่างหนักแน่น ให้เขารู้ว่าผมหมายความอย่างนั้นจริงๆ

ลีโอถอนใจ ผมไม่รู้ว่าเขาโล่งอกหรือเหนื่อยใจ  แต่ไม่ว่ามันจะยังไง เราก็เผลอยิ้มบางๆให้กัน มันเป็นยิ้มที่ฝืดเฝือ แต่ก็ดีที่สุดเท่าที่เราทั้งคู่จะมีได้ ลีโอยื่นมือมายีหัวผม และผมก็ยีหัวเขาคืนทันที

เราทั้งคู่ทิ้งตัวลงนอนเคียงข้างกันบนเตียง ลีโอเกี่ยวนิ้วมือผมขึ้นในอากาศ มันดูเหมือนเด็กสองคนกำลังเกี่ยวก้อยกันว่าจะรักษาคำมั่นสัญญา

แต่ใครจะไปรู้ ว่าบางทีสิ่งที่เราตั้งใจจะทำ กับสิ่งที่ทำได้จริง บางครั้งมันก็ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน...

 

..........................................................................................................

 

ตอนนี้มาช้านิดนึง แถมยังแอบสั้น  > <  แต่มันต้องตัดตอนไว้แค่นี้ก่อนจริงๆอ่ะค่ะ

เดี๋ยวตอนหน้า จะได้อ่านมุมมองของลีโอกันค่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกยอดวิวและคอมเม้นต์นะคะ  จุ๊ฟๆ  ^3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #1052 มิ้งกิจัง (@chanapa-nako) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 20:38
    จะจริงหรอ ไม่ค่อยแน่ใจเลย
    #1052
    0
  2. #1028 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:55
    งื้ออออ ยังไงก็แล้วแต่ ห้ามแยกทั้งสองคนออกจากกันเด็ดขาด! มิตรภาพนี้มันช่างสวยงามมากนะ! TAT
    #1028
    0
  3. #1004 กระต่ายสีเงิน (@jerot) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:27
    แล้วเอ็ดมีพลังอะไรกับเขาบ้างไหมเนี่ย
    #1004
    0
  4. #968 rorony (@ricotta) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 21:31
    ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ //มองลีโอ...
    #968
    0
  5. #728 Penguin[G] (@caucasus27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 22:56
    ไม่ใช่เรื่องเดียวกันแล้วเรื่องอะไรง่ะT_T//น้ำตาไหลพรากกกกกกกก//
    #728
    0
  6. #636 little-red-cap (@little-red-cap) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2556 / 02:39
    ทำไมไม่กัดฟระ!!!
    #636
    0
  7. #547 1234 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 06:51
    ขาจรค่า ติดตามเรื่องเก่ามา (แบบว่าชอบมาก)

    รีไรท์ก็สนุกมากค่ะ

    แต่ ...

    ยืนไว้อาลัยให้ริเวอร์คุงนิดนึง

    ลดขั้นจากพระเอกมาเป็นลูกจ๊อกเลยงิ



    ทายพระเอกใหม่ไม่ถูกเลยค่ะ แต่มีการพูดถึงมุมของลีโอมากกว่าเดิม

    สู้ๆ นะคะ ทั้ง 2 แฝด และไรต์เตอร์

    #547
    0
  8. #542 liuyue06 (@liuyue) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2556 / 00:42
    อยากอ่านต่ออ่ะน่าจะยาวกว่านี้  แต่ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้เราก็รับรู้ได้แล้วว่าเอ็ด กับลีโอจะไม่มีวันแยกจากกัน  
    แต่ก็หักมุมนะเนี่ย เราคิดมาตลอดว่าเอ็ดคือผู้ถูกเลือก
    #542
    0
  9. #522 smile.frogy (@FROGY_PrincesS) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 20:09
    กรี๊ดดดดด มาแล้ว ดีใจมากๆ
    ลีโอดูน่าสงสารมาก ;_______;
    ถูกรังควานแต่เด็กแต่ต้องเก็บไว้ ฮือ
    อยากอ่านมุมของลีโอแล้ววววววววว
    อยากเข้าใจลีโอมากเลยๆ
    เลิฟๆ <3
    #522
    0
  10. #521 Koviz (@kovie97) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 23:57
    จะเป็นยังต่อเนี่ย ลุ้นนนนนน เป็นกำลังใจให้คนเขียนค่า~ >w<
    #521
    0
  11. #520 malwar (@malwar) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 21:38
    เอิ่มแค่ใบหู ก็จิ้นกระจาย หง่า อันที่จริงเพราะยังมีเอ็ดรึเปล่าจ๊ะ ลีโอ อิๆ เฮ้อ น่ารัก เชียร์หนุ่มน้อยขอให้ผ่านพ้น
    #520
    0
  12. #519 ไอหมอก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 20:14
    สั้นนนนนนนนน!!!!



    โอยยยยย ตอนนี้ไม่รุ้จะเม้นอะไรยังไงดี อ่านช่วงแรกๆแทบจะสติแตกตามเอ็ด หลังๆเริ่มหน่วงๆตามลีโอ

    จะรอดูว่าภาคนี้มาร์กทำอะไรได้บ้าง หึๆ คงจะทำได้ดีกว่าภาคที่แล้วนะมาร์ก ไม่มีริเวอร์เป็นตัวทำคะแนนแล้วว 555



    ยังไงๆก็เชียร์คู่ลีโอเอ็ดค่าาาาาาา >______<



    #519
    0
  13. #518 ภาณุมาศ (@Sakuratsuka) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 13:27
    มาดันตอนใหม่อย่างรวดเร็ว เนื้อเรื่่องเข้มข้นขึ้น ระทึกตึกตัก
    แล้วจะเป็นยังไงต่อไปล่ะเนี่ย ลุ้นจังเลย >O<
    #518
    0
  14. วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 02:38
    รักสองคนนี้>3<
    #517
    0
  15. #414 ASHTORETH (@lawrence) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2556 / 23:03
    คุณพี่ชายปกป้องน้องสาวที่ชอบแต่งตัวล่อตะเข้และชอบปล่อยเนื้อปล่อยตัว อืม... (-_-" )
    #414
    0
  16. #373 Rime137 (@rime_cherrub) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 17:42
    อย่าบอกนะว่าแฝดละเมอไปปล้ำสาว =[]=
    #373
    0
  17. #337 pop love (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 21:43
    เมนฟิลชัว
    #337
    0
  18. #306 แกงส้ม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2555 / 12:36
    ทำไมอ่ะ ฝีมือเมมฟิสแน่เลย
    #306
    0
  19. #132 dimon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 01:39
    ความรู้สึกนี่มันอะไรกัน(?) อยากให้ริเวอร์เป็นพระเอก

    แล้วนี่เกิดอะไรขึ้น เอ็ดไม่ได้ทำสักหน่อย

    หรือเพราะ เมฟฟิส(?) หรือ ลีโอ(?)

    มีปริศนาเพิ่มเรื่อยๆ เอ็ดยอมรับความจริง แล้วเผชิญหน้ามันเถอะ

    ก่อนที่อะไรๆ ทำจะแย่ลงกว่านี้!
    #132
    0
  20. #131 ۞ Shougisha۞ (@hades_poto) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2555 / 22:10
    ค้างและงงมาก  จริงๆ = =  ตกลงว่า เกิดอะไรขึ้น
    #131
    0
  21. #128 whatsup/? (@opallovepoy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 21:27
    ลีโอทำเหรอ? -__-
    เอ็ดการ์บอกลาอกโตๆไปเรียบร้อยแล้วนะ 55.
    #128
    0
  22. #127 เดซี่สีเงิน (@Cute_Girl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 17:55
    นั่นดิ จะออกไปไหนได้ไง
    ถ้าไม่ใช่ฝีมือปีศาจตนนั้น--
    #127
    0
  23. #126 บลา 11! (@Mox20) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 17:37
    สงสารเอ็ดการ์ T__T ปีศาจร้ายกาจ
    จะเอาให้ได้เลยใช่มั้ย
    #126
    0
  24. #125 OoMoKonAoO (@mind_hana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 14:34
    ปล้ำน้องสาว!? เป็นไปไม่ได้ ไม่น่าเชื่อถือสักนิด
    ถ้าเป็นน้องชายก็ว่าไปอย่างนะ//โดนเอ็ดเตะกระเด็น
    #125
    0
  25. #124 BD_FC_Reborn&LSK (@playzzz1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 14:33
    ....

    (เม้นแค่นี้จะโดนถีบไหมเนี่ย)

    พูดไม่ออกอ่ะ.  =  =


    #124
    0