TWINS ( yaoi - rewrite)

  • 98% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 51,630 Views

  • 1,179 Comments

  • 1,219 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    74

    Overall
    51,630

ตอนที่ 24 : ตอนพิเศษวันฮัลโลวีน - ไอแซค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    30 ต.ค. 58


ผมมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง....

ผมเหม่อมองผ่านหน้าต่างรถไฟสายนิวเฮเวน ที่วิ่งสู่สถานีแกรนด์เซ็นทรัลในนิวยอร์ก ความมืดครึ้มนอกหน้าต่างทำให้ตึกรามที่ผ่านไปดูเหมือนเงาวูบไหวที่เดี๋ยวเล็กเดี๋ยวใหญ่  กระดาษแผ่นนั้นยังยับย่นอยู่ในมือชื้นเหงื่อ และรอยแผลสดใหม่ตรงขมับก็ดูจะปวดแปลบยิ่งขึ้น

ผมมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก แก้มข้างหนึ่งของผมบวมปูด มันเจ็บตึงเวลาที่ผมพูดหรือแสดงอารมณ์ ปอยผมสีดำสนิทปรกอยู่เหนือดวงตาสีเดียวกัน  ภาพสะท้อนของผมช่างดูอ่อนแอและสับสน จนต้องเบนสายตาไปทางอื่น

หลายชั่วโมงก่อนหน้านี้  มันยังดูเหมือนจะดีอยู่เลย...

ผมอิงหัวพิงกระจกหน้าต่าง ภาพเรื่องราวเมื่อตอนบ่ายย้อนกลับมาในความคิดของผมอีกครั้ง

ผมนึกถึงภาพตัวเองตอนที่กระโดดลงจากรถสปอร์ตเปิดประทุนของเพื่อน ที่ขับมาส่งผมที่บ้านหลังเลิกเรียน  พวกนั้นผิวปากและร้องเพลงที่ดัดแปลงเนื้อร้องให้ลามก  พลางโบกไม้โบกมืออยู่ในรถที่แล่นออกไป  ผมวิ่งขึ้นบันไดหินอ่อน ผ่านเทอเรซกว้างๆไปสู่โถงด้านในของคฤหาสน์หลังใหญ่  ซึ่งเป็นมรดกตกทอดจากตระกูลของแม่ผม ซึ่งตอนนี้มันกลายเป็นของพ่อไปแล้ว  รวมทั้งที่ดินและธุรกิจด้วย

“ไอแซค! อย่าเข้ามา ออกไปจากบ้านก่อน!”  เสียงแม่เรียกชื่อผมและตะโกนลงมาจากชั้นบน ก่อนที่ร่างบอบบางจะวิ่งถลันออกมาเกาะที่ราวบันไดซึ่งทอดตัวโค้งลงมาด้านล่าง

ผมหยุดชะงักอยู่ตรงบันไดขั้นแรก และเงยหน้าขึ้นมอง เสียงฝีเท้าหนักๆย่ำตามมา พ่อของผมยืนมองลงมาด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว เขาก้าวลงมากระชากคอเสื้อและลากตัวผมขึ้นไปชั้นบน  ท่ามกลางเสียงอ้อนวอนของแม่และสายตาของสาวใช้ที่หลบวูบอยู่หลังม่าน โดยไม่กล้ายื่นมือเข้ามาเกี่ยวข้อง

พ่อกระชากหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากชั้นวางในห้องนอนผม เขาหยิบห่อพลาสติกเล็กๆที่ซุกอยู่ในหน้าหนังสือออกมาและขว้างมันใส่หน้าผม มันเป็นถุงพลาสติกใสที่ข้างในบรรจุผงสีขาวเหมือนแป้ง

“ไอ้เด็กเหลือขอ แกกล้าดียังไงถึงเอาของแบบนี้มาไว้ในบ้านฉัน!

มันคือห่อโคเคนที่ผมไม่เคยรู้ว่ามี และหนังสือเล่มนั้นก็ไม่ใช่ของผม มันเป็นของใครสักคนในกลุ่มเพื่อนที่ลืมเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวันก่อน ที่พวกนั้นแวะมานั่งเล่นที่ห้องผม

คำอธิบายไม่ช่วยอะไรเลย หนังสือเล่มนั้นถูกฟาดลงมาที่หัวผม ตามด้วยแรงตบของฝ่ามือหนาใหญ่ที่ทำให้ผมถึงกับซวนเซ แม่ร้องกรี๊ดและพยายามจะเข้ามาขวาง แต่พ่อก็ยังฟาดลงมาอย่างไม่ยั้ง

บอกเลยว่าผมไม่ได้ตั้งใจ...

ตอนที่ผมล้มลงไปนอนเค้เก้อยู่ข้างเตียง หัวกระแทกเข้ากับมุมโต๊ะเตี้ยที่ตั้งอยู่ด้านข้างจนเลือดไหล แต่พ่อก็ยังถลันเข้ามาเพื่อทุบตีผม ผมคว้าส่วนก้านโคมไฟที่วางอยู่บนโต๊ะและเหวี่ยงมันออกไปอย่างแรง พ่อส่งเสียงออกมาอย่างเจ็บปวด ก่อนที่ความเจ็บจะกลายเป็นความโกรธที่เพิ่มขึ้น และนำไปสู่การใช้กำลังที่รุนแรงกว่าเดิม  แต่คราวนี้พ่อประเมินผมผิดไป พ่อไม่คิดว่าจะมีวันที่เด็กผู้ชายตัวเล็กคนนั้นจะเติบโตขึ้น  และสามารถตอบโต้ด้วยพละกำลังที่มากกว่า

มันจบลงด้วยเสียงหวีดร้องของแม่ และร่างของพ่อที่นอนอยู่นิ่งอยู่บนพื้น เลือดไหลเปรอะจากหัวลงมาตามใบหน้าเขา และกระเซ็นเป็นหยดอยู่บนพรมสีอ่อน ผมยืนตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นจากการกระทำของตัวเอง

“ไอแซค ลูกต้องรีบหนีไปเดี๋ยวนี้ ไปให้ไกลอย่าให้เขาตามลูกเจอ” เสียงแม่สั่นสะท้านจนแทบฟังไม่เป็นคำ “ถ้าเขาฟื้นขึ้นมา ลูกคง...”

“มันเป็นการป้องกันตัว” ผมตัวสั่น “ตำรวจต้องเข้าใจสิ”

“เขาไม่ให้เรื่องนี้ถึงตำรวจหรอก เข้าใจซะทีไอแซค!” เสียงของแม่กรีดแหลม “เขาเกลียดลูก! เขาเจ็บปวดที่ต้องรับแกเป็นลูกทั้งๆที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขา และเขาจะทำจนกว่าจะแน่ใจว่าลูกจะได้รับความทุกข์ทรมานใจเหมือนกันกับที่เขาได้รับ ฉันทนไม่ไหวแล้ว... ฉันทนดูไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!

ผมชาไปทั้งร่าง ขณะที่แม่สะอื้นจนตัวโยน น้ำตาที่เปรอะมาสคาร่าสีน้ำตาลเข้มไหลเลอะแก้มขาวซีด

แล้วเรื่องราวก็พรั่งพรูออกมาจากปากของแม่...

ผมไม่เคยนึกเลย ว่าจะได้มารู้ประวัติจริงๆของตัวเองตอนอายุ 17 ปี ขณะที่มือถือก้านโคมไฟเปื้อนเลือดของคนที่ผมเคยเรียกว่าพ่อมาตลอด

พ่อ... ซึ่งเวลานี้ผมต้องเรียกเขาใหม่ว่าพ่อเลี้ยง

หลายปีที่ผ่านมาตั้งแต่จำความได้ ผมนึกฉงนฉงายทุกครั้ง ในเวลาที่พ่อจ้องมองมาที่ผมตอนที่เราอยู่ด้วยกันตามลำพัง มันดูเจ็บปวดและปะปนด้วยความเย็นชาอย่างที่ผมไม่เข้าใจ พ่อเป็นคนนิ่งๆ ค่อนข้างแข็งกระด้าง แต่พ่อก็รักแม่และแสดงความอ่อนโยนออกมาให้เห็นทางแววตาเป็นบางครั้งในเวลาที่มองแม่ แต่ความอ่อนโยนแบบนั้นไม่เคยส่งผ่านมาถึงผม  

ตลอด 17 ปีที่ผ่านมา ทุกวันที่โต๊ะอาหารในบ้านใหญ่โตหรูหรา พ่อทำราวกับผมเป็นอากาศธาตุ เป็นสิ่งที่พ่อจะเหลือบตามองก็ต่อเมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ หรือต้องการจะระบายอารมณ์กราดเกรี้ยวดุดันเข้าใส่

ผมแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกว่าพ่อมึนตึงกับผมแค่คนเดียว เวลาที่มองกระจก ผมนึกสงสัยเสมอ ว่าทำไมผมดูไม่เหมือนลูกพ่อเลย และเหมือนแม่น้อยมาก ทั้งสีตาและสีผม รวมทั้งบุคลิกบางอย่าง ราวกับว่าผมเป็นเด็กที่แค่ถูกฝากเอาไว้ในท้องแม่

และตอนนี้แม่กำลังฉีกทึ้งเกราะกำบังของผมด้วยสิ่งที่แม่เรียกมันว่าความจริง โดยการบอกว่าผมเป็นลูกของผู้ชายคนอื่น ...ผู้ชายที่แม่หลับนอนด้วยเพียงครั้งเดียว ด้วยความไร้สติอย่างที่ควบคุมไม่ได้ ตอนที่แม่เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย และที่แย่ไปกว่านั้น แม่กับผู้ชายคนนั้นไม่ได้เป็นคนรักกันด้วยซ้ำ

“แม่พูดอะไรออกมา” ผมส่ายหน้า “แม่โกหกผมใช่มั้ย”

แม่ปล่อยโฮและโผเข้ามากอดผมเหมือนว่านั่นคือการขอโทษอย่างเดียวที่แม่ทำได้ คำอธิบายขาดๆหายๆนั้นยิ่งเพิ่มความปวดร้าวให้ผม  แม่ตั้งท้องจากเซ็กส์ที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้น  มันคือความผิดพลาดอย่างร้ายแรง แม่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำมันลงไปได้ยังไง ...ทั้งแม่และผู้ชายคนนั้นที่เป็นพ่อจริงๆของผม

แม่กินยาป้องกันการตั้งครรภ์ชนิดที่ต้องกินอย่างเร่งด่วนหลังมีเพศสัมพันธ์ และหลังการใช้ที่ตรวจครรภ์มากกว่า 5 ครั้งในเวลา 2 เดือน แม่ก็แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ท้อง และจบการศึกษาไปโดยที่ไม่ได้ติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอีก

แต่ในเดือนที่ 4 ท้องของแม่ก็เริ่มนูนออกมา และพ่อก็คือผู้ชายที่เข้ามารับผิดชอบในสิ่งนั้นแทน  จะด้วยความรักที่ฝังใจในตัวแม่มาหลายปี หรือเหตุผลทางธุรกิจก็ตาม  แต่การแต่งงานก็เกิดขึ้น แม่คลอดผมโดยที่พ่อแท้ๆตามสายเลือดไม่มีโอกาสได้รู้

“แล้วแม่คิดจะบอกเขามั้ย ว่าผมเป็นลูก”  เสียงผมสั่นสะท้าน

“มันไม่มีโอกาสนั้นแล้วไอแซ็ค” น้ำตาของแม่เอ่อล้นออกมาเหมือนจะไม่มีวันหมด “เขาตายไปแล้ว ตายในวันเดียวกันกับที่ลูกเกิด” 

แล้วกระดาษแผ่นนั้นก็ถูกยัดใส่มือผม มันมีชื่อและที่อยู่ของคนคนหนึ่งเขียนเอาไว้ พร้อมกับคำอธิบายกระท่อนกระแท่นที่เจือเสียงสะอื้นของแม่ ว่าคนคนนี้คืออาของผม เขาเป็นน้องชายของพ่อแท้ๆตามสายเลือด และแม่ต้องการให้ผมหนีไปพึ่งพาเขา

“เขาจะต้องเชื่อที่ลูกพูด” แม่มองหน้าผม มือบอบบางที่สั่นเทายื่นมาแตะที่แก้ม “ลูกเหมือนเขายังกับถอดออกมาจากพิมพ์เดียวกัน ถ้าเพียงแต่ลูกจะมีผมสีน้ำตาลทอง และสีของดวงตาที่เหมือนกับ...”

คำพูดของแม่หยุดลงแค่นั้น ก่อนที่แม่จะจูบลงที่แก้มของผม กอดอย่างแนบแน่นและผละออกในนาทีต่อมา หยาดน้ำตาของแม่เปียกอยู่บนใบหน้าผม  “ไปซะไอแซค ...รีบไปเดี๋ยวนี้”

แรงโยกไหวเบาๆของรถไฟ ทำให้ผมสะดุ้งจากภวังค์  ผมเบนสายตาจากการเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง กลับเข้ามาด้านใน

แล้วผมก็ต้องแปลกใจ

ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามผม ในความครึ้มสลัวอย่างผิดปกติ ก่อนหน้านี้ภายในรถไฟสว่างไสวด้วยแสงจากไฟฟ้า แต่ตอนนี้มันกลับอ่อนจางลง ดูริบหรี่อ่อนล้าเหมือนไม่มีกำลังจะต่อสู้กับความมืด ผมกะพริบตาขณะที่คิดอย่างสับสน ผมมั่นใจว่านั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวมาตั้งแต่แรก และถ้ามีคนมานั่งด้วย ผมควรต้องรู้ตัวก่อนหน้านี้แล้วสิ

ชายคนนั้นมองหน้าผมตรงๆ  เขาเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำ หน้าตาคมเข้มหล่อเหลาราวกับภาพวาด   ดวงตาของเขาเป็นสีดำสนิทดูลึกลับและแฝงอำนาจควบคุมอย่างประหลาด แม้กระทั่งในเวลานี้ที่เขากำลังยิ้มให้ผม

“ไอแซค...” ริมฝีปากสวยได้รูปขยับเอ่ยชื่อผม และนั่นยิ่งทำให้ผมประหลาดใจ

“คุณรู้ชื่อผมได้ยังไง”

“มาจากไอแซค อาซิมอฟ ใช่ไหม นังผู้หญิงคนนั้นช่างเลือก”

ผมแตกตื่นขึ้นมาทันที ทั้งในส่วนของชื่อผม ที่แม่เคยบอกว่ามาจากชื่อนักเขียนผู้โด่งดังในอดีต ซึ่งผมไม่เห็นจะเข้าใจว่าทำไมแม่อยากให้ผมมีชื่อคล้ายนักเขียน และอีกส่วน...เขาเรียกแม่ผมอย่างดูถูกว่า นังผู้หญิงคนนั้น ซึ่งผมไม่รู้ว่าเขารู้เรื่องนั้นได้ยังไง และใครส่งเขามา แต่ผมรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเขาอันตราย

“แกเป็นใคร” ผมเสียงกร้าวอย่างเอาเรื่อง มือข้างหนึ่งเลื่อนไปแตะที่มีดพับตรงกระเป๋าหลัง “ไปไกลๆเลย ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจรถไฟ”

เขาดูไม่สะทกสะท้านกับท่าทีข่มขู่ของผม แต่กลับจ้องมองผมด้วยสายตาที่ผมบรรยายไม่ถูก  มันทั้งคมกริบอย่างวางอำนาจ และดูเหมือนจะมีความหมายมาดบางอย่างอยู่ในนั้น

“ข้าถือว่าเป็นผู้ให้กำเนิดคนหนึ่งของเจ้า”

....

...บ้าแล้ว  ไอ้บ้านี่ต้องเสียสติแน่  ผมผุดลุกขึ้นทันที  และดึงมีดพับออกมาขู่เขา “ไปให้พ้น!

และในตอนนั้นแหละ ที่ผมรู้สึกตัวขึ้นมาว่าทุกอย่างมันผิดปกติจนเกินไป ผมหันไปมองรอบตัว ทุกที่นั่งบนรถไฟว่างเปล่าราวกับทั้งขบวนมีแค่ผมกับผู้ชายคนนี้  รถไฟยังคงแล่นไปข้างหน้า แต่ทิวทัศน์ข้างหน้าต่างไม่มีอะไรเลย ทั้งแสงไฟวูบเป็นเส้นและเงาตะคุ่มของอาคารบ้านเรือน  ข้างนอกนั่นมีแต่ความมืดมิด มันมืดสนิทจนเหมือนกับว่าเรากำลังพุ่งเข้าไปในสีดำ

ผมสูดลมหายใจอย่างหวาดหวั่น และหันกลับมามองเขา

“เจ้าช่างเหมือนเขา ทั้งหน้าตาและนิสัยดื้อดึงฤทธิ์มาก” เสียงนั้นเจือความเอ็นดูและความเสน่หาแปลกๆ อย่างที่ทำให้ผมต้องนิ่วหน้า ...เขาพูดถึงใครอยู่?  พ่อเลี้ยงของผมเหรอ หรือว่าแม่ผม ...ขอทีเถอะ ไม่ได้ใกล้เคียงเลย!

“แกพูดอะไรอยู่”  

“เขาเป็นพ่อ และข้าเป็นผู้มอบชีวิต”

แล้วเขาก็ยื่นมือออกมาแตะตรงปลายมีดที่ผมถืออยู่ ผมตัวแข็งทื่อแบบขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วมือ ก่อนจะต้องเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง เมื่อเห็นใบมีดสีเงินวาววับค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงเหมือนถูกโยนลงไปในเตาหลอม เนื้อโลหะค่อยๆอ่อนตัวลงและหลอมละลายไหลหยดลงบนพื้นเสียงดังฉ่า ไอความร้อนแผ่ลามมาตามมือของผมอย่างรู้สึกได้ บรรยากาศรอบตัวร้อนระอุเหมือนอยู่ในเตาไฟ

“ไม่นะ...”

ผมเปล่งเสียงในลำคออย่างขวัญกระเจิง  เมื่อมองเห็นเงาดำทะมึนเคลื่อนตัวออกมาจากซอกหลืบของเก้าอี้เหมือนหมอกที่มีชีวิต มันคืบคลานโอบคลุมตามร่างกาย  และกดให้ผมทรุดตัวลงคุกเข่าแทบเท้าเขา

“ต้องการอะไรจากผม” ผมเงยหน้าขึ้นมองเขา เสียงสั่นพร่าอย่างปิดไม่มิด

เขายิ้มอารี “ความภักดี หรือไม่ก็ชีวิต”

“ผมไม่เข้าใจ”

“เจ้าจะต้องเลือกว่าจะเป็นอะไร” ฝ่ามือหนาใหญ่ยื่นมาที่ใบหน้าผม  “เครื่องสังเวย หรือทายาท”

เขาแตะลงที่หน้าผากของผม  ผมสะดุ้งสุดตัวกับสัมผัสที่เหมือนโดนจี้ด้วยเหล็กเผาไฟ  

“อ๊ากกกกก!!!!!!!

ผมเปล่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวดทรมาน เมื่อมือนั้นวางแนบลงบนหน้าผาก

...เครื่องสังเวยหรือทายาท...ไอแซค

....

แล้วผมก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาตรงที่นั่งในรถไฟ

ผมหายใจหอบถี่ ขณะที่คนในรถไฟกำลังลุกขึ้นและขยับมายังทางเดินตรงกลาง ...เรามาถึงปลายทางแล้ว  บางคนหันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ  แต่ก็หันกลับไปอย่างไม่ใส่ใจนัก

ผมลูบหน้าตัวเอง และพยายามดึงสติออกจากความฝันพิลึกที่เหมือนจริงจนน่ากลัว หน้าผากยังรู้สึกแสบร้อนเหมือนมันเกิดขึ้นจริงๆ  ผมฝืนลุกขึ้นยืนและก้าวออกมาจากตรงนั้น 

รถไฟจอดที่สถานีแกรนด์เซ็นทรัล ซึ่งเป็นสถานีใหญ่ในแมนฮัตตัน ผมเดินปะปนไปกับผู้คนจำนวนมาก ในอาคารใหญ่โตอลังการที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1913 ผมเคยมาที่นี่แค่ไม่กี่ครั้ง  ซึ่งส่วนใหญ่ก็คือมาเที่ยวกับเพื่อนในช่วงระยะเวลาสั้นๆ   และไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองมีญาติอยู่ที่นี่  ผมหยิบกระดาษที่เขียนที่อยู่ของคนที่แม่บอกว่าเป็น อาของผมออกมาดู ก่อนจะตัดสินใจเดินทางต่อไปยังย่านนั้น 

ไม่กี่นาทีต่อมา ผมก็ยืนอึ้งอยู่หน้าอาคารสูงตระหง่านบนถนนเฟิร์สอเวนิว ท่ามกลางตึกรามมากมายที่แข่งกันอวดความศิวิไลซ์บนถนนสายนี้

...ใช่เหรอ

ผมหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดูอีกครั้ง และต้องตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาลองเสิร์ชชื่อที่เขียนไว้ในกระดาษ

...บอกทีว่าไม่จริง

ผมเป็นหลานของคนคนนี้จริงๆน่ะเหรอ  หรือแม่ผมเข้าใจอะไรผิด เพราะถ้ามันใช่ ผมก็เป็นลูกของเอ็ดการ์ แวนดิสเทน พี่ชายฝาแฝดที่เสียชีวิตไปแล้วของเจ้าของอาคารหลังนี้

...ลีโอ แวนดิสเทน

 

........................................................................................................................................




สวัสดีค่า... หายหน้าหายตาจากนิยายเรื่องนี้ไปนานเลย  ทุกคนสบายดีอยู่มั้ยคะ   ^ ^

วันนี้ผู้แต่งอัพตอนพิเศษเป็นของขวัญวันฮัลโลวีนให้นะคะ

ตอนพิเศษตอนนี้ อาจจะทำให้บางคนเจ็บจิตขัดใจนิดหน่อย  เพราะอาจคาดหวังว่าจะได้อ่านอะไรกุ๊กกิ๊กๆระหว่างคู่ปีศาจรูปหล่อกับเด็กแสบ หรือไม่ก็เด็กแซ่บกับบาทหลวง  แต่กลับได้อ่านเรื่องที่ไปไกลกว่านั้นเยอะมาก

มันเป็นบทสรุปที่ผู้แต่งคิดเอาไว้จริงๆหลังเนื้อเรื่องที่ตีพิมพ์เป็นเล่มไปแล้วค่ะ

จากในเล่ม ที่เอ็ดการ์ใช้ความเจ้าเล่ห์จบสัญญาปีศาจที่ผูกมัดลีโอ ด้วยวิธีที่คิดว่าสุดท้ายแล้วตัวเองจะแก้เกมได้แน่ๆ  แต่อยากให้เข้าใจว่าลูซิเฟอร์เค้าเป็นปีศาจระดับบอสนะคะ ไม่ตกหลุมง่ายดายขนาดนั้นหรอกค่ะ  แต่ที่ยอมก็เพราะรักหรอก >//<  แต่ในที่สุดเค้าก็ต้องเอาเอ็ดการ์ไปอยู่ในนรกกับเค้าจนได้ละค่ะ   

แฮปปี้ฮัลโลวีนนะคะทุกคน  จุ๊บๆ  ^3 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #1178 little-red-cap (@little-red-cap) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 15:01
    ย้อนกลับมาอ่านต่อตอนพิเศษ ...คิดถึง
    #1178
    0
  2. #1167 KissZ'me (@kissoulpirate) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 19:27
    อยากให้ทำเรื่องต่อออกมาเป็นรูปเล่มจังเลยค่ะ เป็นมินิโนเวลก็ได้~  อยากรู้เรื่องราวต่อจากนี้ว่าไอแซคจะเลือกอะไรระหว่างเป็นทายาทหรือเครื่องสังเวย  แล้วที่อยากให้เป็นเล่มพิเศษก็คือตอนพิเศษๆของลูซxเอ็ด คือแบบในเล่มหลักมันฟิน..แต่อยากได้เพิ่มอีกอ่ะค่ะเราว่าโมเม้นท์ชวนกรี๊ดมันน้อยปายยยยยย5555
    #1167
    0
  3. #1153 maybee_sl (@maybee_maybee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:03
    บังเอิญได้เข้ามาอ่าน ฮือออ นึกว่าจบแค่ในเล่มแต่มีตอนพิเศษมาต่อด้วยแถมเนื้อเรื่องดูไปได้ไกลอีก
    ชอบบบบบบมากกกกก ชอบไอแซคจังค่ะ อ่านแค่นี้ก็รู้สึกเอ็นดูแล้ว
    อยากรู้ตอนต่อไปจัง อยากอ่านมาก ๆ เลย จะติดตามนะคะ 
    #1153
    0
  4. #1152 Kuroko..cchi (@hunhan23140) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 23:05
    เหหหห ลูกเอ็ดก้าร์!! เดี๋ยวนะ.. เอ็ดก้าร์ตายแล้วหรอ=[]=!!
    #1152
    0
  5. #1151 mookzkies (@mookzkies) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 01:14
    เอ็ดไปอยู่กับลูซใช่มั้ยเนี่ย แล้วคุณลูกชายจะต้องทำไงต่อเนี่ย ลูซก็มาโหดเหลือเกิน 555555
    #1151
    0
  6. #1150 tea (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 16:54
    โถววว ไอแซก สงสารเลย จริงๆถ้าเอ็ดการ์ดตายวันที่ไอแซคเกิด ก็คือตอนอายุ18 9เดือนก่อนหน้านั้น.... ทำไมรู้สึกว่าเอ็ดการ์ดไม่น่าจะมีอะไรกับผู้หญิงให้พลาดได้น้าาาาา ถ้ามีอะไรกับผู้ชายยังว่าไปอยาก หรือว่าสวิงไปมาจบเผลอเข้า....



    หรือจริงๆก็เป็นแผนของซาตานนั้นแหละ อยากได้ทั้งลูกทั้งเมียก็บอ............//สัญญาณขาด กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง
    #1150
    0
  7. #1149 Anuya-Sha'★ (@anuyasha) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 03:47
    นี่แสดงว่าเอ็ดการ์ไปอยู่กับลูซิเฟอร์แล้วสินะคะ ฮือ ลูกชายเอ็ดการูซิเฟอร์จะเอาไปทำอะไรอีก อยากอ่านต่อค่ะ แง /รอ ปล.คิดถึงมากค่ะอ่านในเล่มจนจะท่องได้แล้วววว
    #1149
    0
  8. #1148 รถเมย์ (@amino_okay) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 07:45
    อยากได้หนังสืออ่ะค่ะ แต่ว่าของสำนักพิมหมดไปแล้ววววว ไรท์เตอร์มีทางอื่นอีกม้ายยย
    #1148
    0
  9. #1147 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 21:15
    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!! นี่ดิ้นแล้วเนี่ย อยากรู้ อยากอ่าน อยากติดตาม *_*
    ขอภาคสองเถอะพี่ฝน ><//////
    #1147
    0
  10. #1146 อ๊าย (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 21:10
    แหม่ ขุ่นพ่อลูซิเฟอร์อ้อมแอ้มไม่ยอมบอกลูกเหรอคะว่าตัวเองเป็นพ่อ ส่วนเอ็ดการ์น่ะขุ่นแม่ 55555555

    อยากอ่านตอนในนรกจังเลยค่ะ จะร้อนแรงกันแค่ไหนคู่นี้ 5555555
    #1146
    0
  11. #1145 MY dear (@chatrapon7145) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 19:41
    ต่อเถอะน้าาาา ค้างอ่า อยากรู้จริงๆเอ็ดไปอยู่ไหนอยู่ด้วยกันกับลูซิเฟอร์ป่าว ของภาคสองเถอะ ซื้อแน่นอร
    #1145
    0
  12. #1144 POYO (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 22:49
    โอ้ว ม่ายยยยยยยยยยยย เอ็ดเซ็กเซ่ของช้าน เสร็จแผนลูซิเฟอร์จนได้ โอย จิเป็นลม คิดถึงคู่แฝดนรกคู่นี้มาก อยากให้มีภาคสองค่ะ จุ๊บๆ><
    #1144
    0
  13. #1143 num1801 (@num1801) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 16:39
    ขอภาคสองค่ะพี่ฝน
    #1143
    0
  14. #1142 Dear (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 10:09
    ตอนพิเศษจบไม่เคลียร์เลย อยากรู้หลายๆ เรื่อง ทำเป็นภาค 2 เลย ได้โปรดดดด คนอ่านลงแดงแล้ว ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากมากกกก รอ รอ รอ
    #1142
    0
  15. #1140 วิ้ปปิ้งครีม (@kanyapach) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 21:03
    งืออออ
    #1140
    0
  16. #1139 Acacha (@acacha) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 13:34
    ตอนพิเศษ >w<
    พิเศษจริงๆค่ะ
    "เครื่องสังเวยหรือทายาท" >>>> กดช้อยส์2เล้ยยย ไอแซค
    #1139
    0
  17. #1138 ALoHaTheStars (@alohathestars) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 11:49
    หูยยย บรรทัดสุดท้ายนั่นคืออัลไลลลลล!!! ขอช็อกแปปนะ...... เห้ยคือไอเเซคเป็นลูกเอ็ด!!! ได้ยังไงคะเนี่ยย ลูกเอ็ดเนี่ยนะ?!? แล้วมีให้เลือกด้วยว่าจะเป็นทายาทหรือเครื่องสังเวย โอ้ะอะไรกันเนี่ย คือคนที่ลงมาหาไอเเซคคงไม่ใช่ลูซหรอกใช่มั้ยคะ อื้อหืมคาดไม่ถึง เดาไม่ออก ไปต่อไม่เป็นเลยอ่ะค่ะ ค้างมากกกกกกกกกกกกกก คนเขียนเขียนมาแบบนี้กะจะต่อภาค2ใช่มั้ยคะ555555 ต่อเถอะค่ะ เราค้างคาใจมากเลย ต่ออีกกี่ภาคเราก้อจะอุดหนุนค่ะ^_^
    #1138
    0
  18. #1137 khun only (@jj797) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 10:26
    งั้นลูซิเฟอร์ก็มีลูกเลี้ยงเป็นหนุ่มแล้วล่ะสิ ไอแซค เลือกทายาทเหอะ มีทั้งพ่อรูปหล่อ แลพ่อเลี้ยงทรงอำนาจรออยู่เชียวน๊าาาาาา
    #1137
    0
  19. #1136 Apin_aum (@Apin_aum) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 09:52
    ทีกี่เล่มหรอค่ะจะได้ซื้อยกเซตเลยชอบมากค่ะ
    #1136
    0
  20. #1135 [ May! Nie! Mo! ] (@mayniemo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 09:31
    เห้ยยยยยยยย ไม่ได้อยากอ่านแนวนี้ ไม่น่าเลยง่า ค้างงงงงงงง
    ลูกเอ็ดการ์จริงอ่า สรุปนี้คืออยู่ในนากด้วยกันสองคน
    แล้วพ่อลูซิเฟอร์นีัขึ้นมาทำไม มาเยี่ยมรึ???? รึต้องการสนมเพิ่ม!!!!
    #1135
    0
  21. #1134 Silvia Soland (@dgaryman) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 08:07
    เดี๋ยวนะ......ตกใจแรงมาก!!!!!! จะมีต่อไหมนั่น
    #1134
    0
  22. #1133 ggg (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 01:04
    เชดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    อัลไลเนี่ยยยยยยยยย

    ตอนพิเศษนี่ปูทางไปเล่มสอวใช่มั้ยค้าาาาาา

    โอ๊ยตายๆๆๆๆๆ ไม่น่าหลงมาอ่านเลยอ้าาาาาาาา
    #1133
    0
  23. #1132 little-red-cap (@little-red-cap) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 23:35
    อ่านแล้วค้างงงงงงง
    #1132
    0
  24. #1131 Romeo sane ★ . (@sanyorizta) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 23:32
    เดี๋ยวนะคะ.... ลูกของเอ็ดดด!? เอ็ดคนที่ไม่สนใจแม้แต่ผู้หญิงสักคนน่ะเหรอคะะะ เป็นไปได้ยังไงงง แล้วลูซิเฟอร์ยอมได้ยังไงคะเนี่ย มันก็มีเงื่อนงำๆ ไม่ได้นะคะคุณไวโอเล็ต อย่างนี้ต้องมีภาค2นะคะ ต้องมีเลยค่ะต้องมี 555555555555555555
    #1131
    0
  25. #1130 เจ้าหญิงสีแดง (@Felin_gee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 22:49
    เป็นตอนพิเศษที่อ่านแล้วค้างงงงงงงงงมากค่ะ 

    ขอตอนต่อไปเถอะค่ะ 
    #1130
    0