TWINS ( yaoi - rewrite)

  • 98% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 51,668 Views

  • 1,179 Comments

  • 1,219 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    112

    Overall
    51,668

ตอนที่ 1 : บทนำ + ตอนที่ 1.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    6 เม.ย. 56

บทนำ


โอ... ไม่นะ  ...ชาร์ลส์! ...ชาร์ลส์!”

เสียงแม่กรีดร้องโหยหวน แข่งกับเสียงสูบฉีดโลหิตและการเคลื่อนตัวของของเหลวในร่างกาย ผ่านน้ำใสๆที่ห่อหุ้มรอบตัวผมเข้ามาข้างใน  มันเสียดแทงจนผมต้องยกมือขึ้นมาปิดหู  และถึงมันจะดังน้อยกว่าเสียงโครมครามของวัตถุขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้าชนอะไรบางอย่างเมื่อครู่ ซึ่งมาพร้อมกับแรงเหวี่ยงและแรงกระแทกรุนแรงจนเหมือนร่างผมถูกเหวี่ยงไปมา  แต่มันก็ยังฟังดูน่าหวาดหวั่นน้อยกว่าเสียงของแม่

เขาตายแล้วนังโง่!”

เสียงตวาดกึกก้องของผู้ชายทำเอาผมถึงกับสะดุ้ง มันห้าวลึกและทรงอำนาจอย่างที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน

ไม่นะ.. ชาร์ลส์ อย่าทิ้งฉันไปแบบนี้... แม่สะอึกสะอื้น

จะคร่ำครวญทำไม  ต่อให้เขารอด เจ้าก็ไม่เหลือชีวิตที่จะไปใช้ร่วมกับเขาแล้ว ลิเดีย ข้ามารับดวงวิญญาณเจ้าตามสัญญาเลือดที่เจ้าทำไว้กับข้า

ไม่นะ...!แม่พยายามกระเสือกกระสนพาร่างออกมาจากตรงนั้น เสียงของแม่สั่นจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง พระเจ้า... ได้โปรด... อย่าให้เขาเอาตัวฉันไปตอนนี้

เจ้ากล้าเรียกหาเขาแทนข้ารึ นังคนบาป!”

สิ้นเสียงตะคอก ร่างของแม่ก็ลอยละลิ่วไปกระทบพื้นแข็งที่อยู่ห่างออกไป แรงสะเทือนนั้นมันทำให้ผมดิ้นรนอย่างตกใจ แม่ครางแผ่ว ผมรู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจแม่ที่เปลี่ยนไป

ทั้งที่เจ้าขายวิญญาณให้ข้าเพื่อแลกกับความปรารถนาอันไม่มีที่สิ้นสุดมานานนับสิบปี  แต่กลับกล้าฝันว่าจะได้กลับคืนสู่อุ้งมือเขา เสียงนั้นเหยียดหยันและคุกคามอย่างเปิดเผย ลิเดีย... ขอต้อนรับสู่นรกและเปลวเพลิงที่จะแผดเผาวิญญาณของเจ้าชั่วกัปป์ชั่วกัลป์

ได้โปรด... ท่านเจ้าชีวิต...เสียงของแม่แผ่วระโหยราวกับจะขาดใจ ขอเวลาให้ฉัน... อีกแค่ไม่นาน...

ขอเลื่อนเวลางั้นรึ? นังเจ้าเล่ห์!”

ได้โปรดเถอะ... แค่ให้ฉันได้คลอดเด็กในท้อง...

ทารกในครรภ์ของนังแม่บาปหนา  อะไรทำให้เจ้าคิดว่าข้าจะเมตตามัน?”

เสียงแหบห้าวนั้นเคลื่อนใกล้เข้ามา จนมาหยุดอยู่ตรงหน้าแม่  แม่ผวาเฮือกเมื่อร่างถูกฉุดกระชากให้ลุกขึ้น  ก่อนที่ผมจะได้ยินเสียงหนักๆคล้ายฝ่ามือตะปบลงบนผิวเนื้อของแม่บริเวณเหนือร่างผม  ผมดิ้นรนอย่างแตกตื่น เมื่อความร้อนระอุแผ่ซ่านเข้ามาราวกับเปลวเพลิงแผดเผา

ทารกแฝด... เพศชายทั้งคู่เสียงนั้นฟังดูคล้ายจะพึงพอใจ ก่อนที่น้ำหนักที่กดลูบอยู่นั้นจะถอนออกไป พร้อมกับความร้อนที่บรรเทาเบาบางลง

นังตัวดี ข้าจะให้โอกาสเจ้า ทั้งที่เจ้าไม่สมควรได้

ขอบคุณเหลือเกิน ท่านเจ้าชีวิต...

ไม่มีอะไรได้มาเปล่าๆ ลิเดีย  ร่างของแม่ถูกปล่อยให้ทรุดลงไปกองที่พื้นเหมือนเดิม ข้าจะแลกมันกับสิ่งที่เจ้าหวงแหนยิ่งชีวิต

ไม่นะ...

นังคนบาป ข้าจะให้เจ้าได้คลอดทารกที่งดงามคู่นี้ออกมา

แม่พยายามถดตัวหนี ทั้งๆที่ลมหายใจอ่อนล้าลงทุกที

หนึ่งในนั้น จะได้รับของขวัญเล็กๆจากข้า เขาจะเกิดมาพร้อมกับพลังอำนาจบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ในตัวเขา และจะเติบโตขึ้นพร้อมๆกับมัน จนถึงวันที่เขาไม่สามารถเก็บซ่อนมันไว้ได้อีกต่อไป  และเมื่อวันนั้นมาถึง ข้าจะมารับเขาสู่อ้อมแขนข้า  เจ้าฟังเข้าใจใช่ไหมลิเดีย ทารกคนหนึ่งจะเป็นคนของโลกมนุษย์ตามที่ควรจะเป็น  ส่วนอีกคนหนึ่งนั้น..

เสียงนั้นฟังดูชั่วร้ายอย่างน่าพรั่นพรึง  จะเป็นสมบัติของข้า...

เสียงสะอื้นของแม่เปลี่ยนเป็นร้องให้โฮ ในขณะที่สรรพเสียงรอบตัวคล้ายกับจะเงียบงันลง  ผมไม่ได้ยินเสียงขู่ตะคอกอะไรอีก นอกจากเสียงของแม่ที่ร้องไห้จนเนื้อตัวสั่น

....ผู้ชายน่ากลัวคนนั้นคงจากไปแล้ว

ผมขยับตัวเล็กน้อยและยกนิ้วหัวแม่มือข้างหนึ่งขึ้นมาดูดเพื่อคลายความรู้สึกกังวล ก่อนจะรู้สึกถึงแรงดูดตรงนิ้วหัวแม่มือของมืออีกข้าง ซึ่งคู่แฝดของผมดึงมันไปดูดเบาๆ  เราเบียดตัวเข้าหากันคล้ายกับจะปลอบประโลมกันและกัน เสียงหัวใจเล็กๆสองดวงเต้นผสานกันเป็นจังหวะ ในขณะที่เสียงหัวใจที่แผ่วล้าของแม่กลับมาเต้นในจังหวะปกติอีกครั้ง...

 

บทที่ 1.  แฝด

คุณเอ็ดการ์ คุณลีโอ ฟังที่ฉันพูดอยู่ใช่ไหมคะ?”

เสียงของฟิโอน่าปลุกผมจากการครุ่นคิดถึงปรัชญาและความเป็นไปในโลกอันแสนจะน่าทึ่งของเรา

...อ่ะนะ ปลุกผมจากการมองก้นสวยๆของหนุ่มพนักงานเสิร์ฟของร้านกาแฟตรงถนนเล็กซิงตันที่เราเพิ่งขับรถผ่านมาต่างหาก ผมเหลือบขึ้นมองตาเข้มๆของฟิโอน่าที่เขม้นมองเราทั้งคู่ผ่านกระจกมองหลัง ก่อนจะตอบ

ได้ยินชัดเจนเลย  ตั้งใจเรียน อยู่ในกฎระเบียบ อย่าโดดเรียนวิชาสถิติ แล้วก็อะไรอีกนะลีโอ?” ประโยคสุดท้ายผมหันไปถามคู่แฝดที่นั่งอยู่ข้างๆ

อย่ามีเรื่อง อย่าให้ลุงบรูซต้องเดือดร้อน  ลีโอเงยหน้าขึ้นจากหนังสือโลกแห่งดนตรีแล้วตอบ

ได้ยินก็ดีแล้วค่ะ และก็ช่วยทำตามที่พูดออกมาด้วยนะคะ พวกคุณทั้งคู่เลย ฉันไม่อยากได้ยินคุณบรูซบ่นว่าพวกคุณเป็นคู่แฝดจากนรกอีกเป็นครั้งที่ร้อยในรอบสัปดาห์นี้ค่ะ

ผมกับลีโอแอบยิ้มให้กัน ในขณะที่ฟิโอน่าค้อนใส่พวกเราจากกระจกมองหลัง ก่อนจะหันไปสนใจการจราจรตรงหน้าต่อ

ฟิโอน่าเป็นแม่บ้านให้ครอบครัวแวนดีสเทน ซึ่งเป็นนามสกุลของพวกเรามานานหลายปี งานหลักของเธอคือดูแลความเรียบร้อยทั่วๆไปภายในบ้าน และคอยรับส่งเราทั้งคู่ เธอเป็นหญิงร่างท้วมที่ใจดี แต่ก็ขี้โมโหเป็นบางครั้งเวลาที่พยายามจะสอนอะไรบางอย่างให้ผมกับลีโอ แต่พวกเราก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง

ส่วนลุงบรูซ  เป็นญาติตามสายเลือดคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ของเรา ซึ่งอันที่จริงญาติตามสายเลือดของพวกเราก็ยังมีอยู่หลายคนนั่นแหละ แต่มีลุงบรูซคนเดียวที่ยังยอมนับญาติกับเรา รวมทั้งเป็นผู้ปกครองของเราด้วย ลุงจะเต็มใจรึเปล่าผมไม่แน่ใจ แต่การที่ลุงเป็นพี่ชายแท้ๆของพ่อผม ซึ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถชนก่อนที่พวกเราจะเกิด นั่นก็เป็นการผูกมัดให้ลุงต้องดูแลเราไปโดยปริยายไม่ว่าลุงจะอยากหรือไม่อยาก 

แต่ผมก็ไม่เคยนึกตำหนิญาติคนอื่นๆที่ไม่ได้อินังขังขอบกับเราทั้งคู่หรอกนะ  เพราะทุกอย่างมันเริ่มแย่ตั้งแต่วันที่เราเกิดมา ซึ่งตรงกับวันฮัลโลวีนพอดีเป๊ะ ยังกับเลือกเอาไว้แต่แรกว่าถ้าเกิดวันอื่นมันจะเป็นศิริมงคลเกินไป 

และหลังจากที่เราลืมตาดูโลกได้แค่วันเดียว แม่ของเราก็เสียชีวิตโดยที่เราทั้งคู่ยังไม่ได้ดื่มนมจากอกแม่เลยด้วยซ้ำ  ซึ่งนั่นก็ทำให้พวกญาติๆเริ่มซุบซิบถึงเราในแง่มุมแปลกๆ นอกเหนือจากเรื่องพิลึกๆที่แม่ของพวกเรามีให้ซุบซิบเป็นกองพะเนินอยู่แล้ว (ซึ่งอันนี้ผมจะพูดถึงในทีหลัง)  และหลังจากนั้นความอับโชคก็แห่กันมาเยี่ยมเยือนตระกูลเรายาวเป็นหางว่าวยิ่งกว่าขบวนแห่ฉลองวันอีสเตอร์ซะอีก

เริ่มจากคฤหาสน์ในแฮมป์ตันที่เคยเป็นเรือนหอของพ่อกับแม่ถูกไฟไหม้ไม่เหลือซาก หลังจากที่เราเกิดได้แค่สองเดือน(ตอนนั้นเรายังนอนดูดนมอยู่ในเปลอยู่เลย จะไปวางเพลิงได้ไง?)  ตามมาด้วยการจากไปของคุณปู่ในวัย 85 ในปีถัดมา (คุณปู่อายุ 85 ปี ...ขอย้ำ) 
และยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้นั่งจิบชายามบ่ายเพื่อผ่อนคลายความอ่อนล้าจากเหตุการณ์แสนเศร้า  เรื่องอื้อฉาวของการทุจริตเกี่ยวกับที่ดินหลายผืนที่คนในตระกูลเราเป็นเจ้าของ ซึ่งมีหลักฐานว่าคนในตระกูลเรามีเอี่ยวกับนักการเมืองตัวเป้งๆมาหลายสมัย ก็ถูกแฉออกมาอย่างน่าอับอายจนแทบไม่มีที่ยืนในสังคม (ทั้งที่ผมกับลีโอไม่เคยมีเพื่อนซี้เป็นนักการเมือง) และนั่นเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ทุกคนเริ่มปักใจว่าพวกเราคือตัวพาความโชคร้ายมาสู่ตระกูล และเริ่มตีตัวออกห่างเรามากขึ้น 

เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด  เพราะหลังจากนั้นไม่กี่ปี บริษัทที่พ่อผมก่อตั้งขึ้นมากับมือ ก็ล่มจมจากการบริหารงานผิดพลาดของหุ้นส่วนและช่องโหว่ในการทำสัญญาแบบโง่ๆ (ให้ตายเถอะ... เราไม่เคยเห็นสัญญานั่นด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่จะไปเซ็นต์มันเลย!) และอื่นๆอีกเบี้ยบ้ายรายทางตลอดระยะเวลา 18 ปีที่ผมกับลีโอเติบโตขึ้นมา

มาถึงตอนนี้  ที่เรายังเหลืออยู่ก็คืออสังหาริมทรัพย์ไม่กี่แห่ง ซึ่งเป็นบ้านกับที่ดินให้เช่าซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาจากคุณปู่ ซึ่งมันทำให้เรามีกินมีใช้โดยไม่เดือดร้อนจนทุกวันนี้ โดยมีลุงบรูซทำหน้าที่ดูแลมรดกเหล่านี้ของเราให้จนกว่าผมกับลีโอจะอายุยี่สิบเอ็ด 

ถึงแล้วค่ะ โรงเรียนใหม่ของพวกคุณ

ฟิโอน่าจอดนิ่มๆข้างฟุตบาทริมถนนสาย 93  ผมมองผ่านหน้าต่างรถไปยังบันไดกว้างๆสีเทาหน้าประตูโรงเรียน ซึ่งมีเด็กนักเรียนทั้งหญิงและชายในชุดเครื่องแบบโรงเรียนไฮสคูลทรินิตี้ ที่เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเนคไทและกระโปรงหรือกางเกงสีกรมท่า กำลังเดินผ่านประตูเข้าไปในโรงเรียน  โดยมีบางคนจับกลุ่มนั่งคุยกันอยู่ตามขั้นบันได  หรือยืนพิงกำแพงมองคนอื่นๆที่เดินผ่านไปผ่านมา

โรงเรียนทรินิตี้เป็นโรงเรียนไฮสคูลเอกชนระดับกลางค่อนข้างสูง ที่ถึงแม้จะไม่ได้คัดเอาเฉพาะพวกลูกเศรษฐีเงินหนา เหมือนโรงเรียนที่เราเคยเรียนมาก่อนหน้านี้ (เชื่อเถอะ ที่นั่นมีเด็กที่บ้านแตกกับเด็กติดยามากกว่าพวกเด็กโรงเรียนรัฐบาลซะอีก) แต่ก็เป็นโรงเรียนเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงและการศึกษาก็ดีเยี่ยม 

อะแฮ่ม...ฟิโอน่ากระแอม คุณลุงของพวกคุณฝากบอกมาว่า ตอนนี้พวกคุณเป็นนักเรียนไฮสคูลปีสุดท้ายแล้ว ดังนั้นแล้วกรุณาอดทนเรียนให้จบ และอย่าให้มีเหตุการณ์ ‘สุดวิสัย’ อะไรเกิดขึ้นอีกเลยนะคะ

ผมกับลีโอพร้อมใจกันหันไปมองทางอื่นเพื่อหลบตาฟิโอน่า  ‘เหตุสุดวิสัย’ อะไรนั่น เป็นคำที่ใช้พูดเลี่ยงๆของคำว่า ‘มีเหตุการณ์ให้โดนไล่ออก’ หรือ ‘มีเหตุอันควรลาออก’ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นระยะๆในประวัติการศึกษาของเรา

แต่ถ้าใครคิดว่าเราทั้งคู่เป็นเด็กเหลือขอที่ชอบมีเรื่อง หรือทำตัวเป็นพวกรีดไถ ค้ายา ขู่กรรโชก โปรดปรานการเป็นนักเลงในคราบนักเรียนล่ะก็ ขอให้คิดใหม่ได้เลย เพราะผมกับลีโอน่ะ ไม่ได้ใกล้เคียงกับอะไรแบบนั้นเลย ผมเป็นนักเรียนธรรมดาๆที่เรียนอยู่ในระดับปานกลาง ชอบฮ็อกกี้มากกว่าเบสบอล  ส่วนลีโอน่ะ เป็นอัจฉริยะด้านไวโอลินด้วยซ้ำ ...แต่ไม่รู้ทำไม?  เรื่องวุ่นวายมักจะวิ่งเข้ามาชนเราอยู่เรื่อย  ยังกับเรายังซวยไม่พอที่ต้องเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เกิดแถมยังเป็นที่รังเกียจของคนในตระกูลอย่างงั้นแหละ

และอันที่จริง ลุงบรูซไม่เห็นจะต้องให้ฟิโอน่ามาย้ำอีกรอบแบบนี้เลย ทั้งๆที่สัปดาห์ก่อนทั้งสัปดาห์ ลุงพร่ำบ่นเรื่องนี้ตลอดเวลาที่เจอหน้าเรา และสั่งให้เราเพลาๆการหาเรื่องใส่ตัวซะบ้าง เพราะลุงเบื่อเต็มทีที่จะต้องรับโทรศัพท์จากฝ่ายปกครองของโรงเรียนหรือจากสถานีตำรวจ เพื่อมารับรู้ว่าพวกเรามีเรื่องยุ่งๆอีกแล้ว

และสำหรับโรงเรียนใหม่ ที่ลุงย้ำนักย้ำหนาว่าถ้าไม่ได้เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ช่วยเจรจาให้ พร้อมกับเงินบริจาคอีกก้อนใหญ่ที่เบิกมาจากบัญชีมรดกของเราเพื่อทำให้เราได้เข้าเรียนที่นี่ (ซึ่งผมก็สงสัยนะ ว่ากว่าเราจะเรียนจบมหาวิทยาลัย เราจะเหลือเงินในบัญชีพอที่จะกินแม็คโดนัลด์ได้สักมื้อรึเปล่า)  ลุงยื่นคำขาดว่าที่นี่จะเป็นโรงเรียนสุดท้ายที่ลุงจะวิ่งเต้นให้ และถ้าเรายังไปไม่รอด ลุงจะให้เราทั้งคู่เรียบแบบโฮมสคูลกับลุง

มาถึงตอนนี้ ผมกับลีโอถึงกับต้องกลั้นหัวเราะจนตัวสั่น  เพราะที่จริงลุงคงยอมถูกมัดมือมัดเท้าแล้วลากไปตามทางเดินรอบเซ็นทรัลปาร์ค ก่อนจะถ่วงทิ้งลงแม่น้ำฮัดสัน ดีกว่าต้องใช้เวลาอยู่กับพวกเรานานขนาดนั้น

ขอบคุณนะ ฟิโอน่า

ผมกับลีโอก้าวลงจากรถ และโบกมือให้ฟิโอน่า เธอยิ้มให้พวกเราอย่างให้กำลังใจ ก่อนจะขับรถจากไป

ผมกับลีโอก้าวขึ้นไปตามขั้นบันไดหินสีเทา  นักเรียนหลายคนหันมามองเราและก็มีบางคนที่หัวเราะคิกคัก  ผมหันไปยิ้มมุมปากให้เป็นการทักทาย  ซึ่งทำให้นักเรียนคนหนึ่งถึงกับยกมือขึ้นทาบอก

หว่านเสน่ห์ตั้งแต่ยังไม่ก้าวเข้าประตูโรงเรียนเลยรึไง?” ลีโอกลอกตา

ผมยักคิ้วใส่เขา ซึ่งลีโอก็ยิ้มตอบ ผมได้ยินเสียงถอนหายใจเฮือกของผู้หญิงที่นั่งอยู่ใกล้ๆ  ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจหรอก เพราะลีโอน่ะดูดีเอามากๆ  เขาสูงราว 6 ฟุต ผมสีน้ำตาลทอง จมูกโด่ง กรามสวยได้รูป และมีดวงตาสวยซึ้งสีน้ำเงินเข้ม กับริมฝีปากรูปกระจับน่าเอ็นดู  ไม่เรียกว่าหล่อก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว

...อ้อ อย่าลืมนะว่าผมน่ะหน้าตาเหมือนเขา

เราทั้งคู่เดินผ่านประตูเหล็กบานใหญ่ที่เปิดอ้ารออยู่ราวกับจะเชื้อเชิญให้เราเขาไป  ผมมองสนามหญ้าเขียวๆที่รายล้อมไปด้วยอาคารเรียนหลายหลัง และแสงแดดอ่อนๆที่อาบไล้เรียวขาสีแทนของนักเรียนหญิงบางคนที่นั่งเล่นอยู่บนสนามหญ้า กับใบหน้าเหงื่อซ่กของนักเรียนชายที่กำลังซ้อมวิ่งผ่านหน้าเราไป แล้วผมก็พูดขึ้นมา

ฉันมีลางสังหรณ์ในทางดี ว่าที่นี่จะเป็นที่ที่เราได้เรียนอย่างสงบและราบรื่นไปตลอดปีการศึกษา รึนายคิดว่าไง ลีโอ?”

ฉันก็คิดเหมือนนาย เอ็ด  ลีโอพยักเพยิด

และนั่นก็เป็นความคิดผิดๆ เหมือนกับความคิดในแง่ดีทั้งหลายแหล่ที่เรานึกว่ามันจะเกิดขึ้นกับเรา ก่อนที่เรื่องเวรๆมันจะพุ่งเข้าหาเรานั่นแหละ...


................................................................................................................................

อย่างที่บอกไว้ตั้งแต่หน้าแรกของนิยายนะคะ  ว่า TWINS เวอร์ชั่นนี้เป็นเวอร์ชั่นรีไรท์  ใครที่เคยอ่านก็จะรู้ว่า ช่วง 2-3 ตอนแรกจะยังคล้ายของเดิมอยู่  แต่เดี๋ยวมันจะเปลี่ยนไปค่ะ 
บางคนอาจสงสัยว่า แล้วทำไมไม่ลบตอนทิ้งไปเลย เหลือตอนเปล่าๆถึงตอนที่ 15 เอาไว้ทำไม

คือผู้แต่งเสียดายคอมเม้นต์ค่ะ  ถ้าลบตอนทิ้งไปเลย กลัวคอมเม้นต์เก่ามันหายไปด้วย (หายรึเปล่านะ ไม่เคยลบตอนทิ้งอ่ะค่ะ)  มันเป็นเหมือนของที่ระลึกจากคนอ่าน  ผู้แต่งไม่อยากให้มันหายไป

เดี๋ยวจะมาลงตอนต่อไปเร็วๆนี้นะคะ  ^ ^


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

54 ความคิดเห็น

  1. #1174 ืบังชาน (@15251294138) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:51
    ไรท์น่ารัก
    #1174
    0
  2. #1164 Amu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 21:18
    เพื่อนเราก็เกิดวันฮัลโลวีน(พิมพ์ถูกมั้ยอ่ะ)เหมือนกัน สนุกเราจะหาซื้อมาอ่านให้ได้ หวังว่าคงมีเหลือให้เราซื้อ
    #1164
    0
  3. #1047 มิ้งกิจัง (@chanapa-nako) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 15:52
    น่าสนุกมากค่ะ
    #1047
    0
  4. #1039 I_Love_Yaoi (@cocoaharry_yaoi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:01
    ให้อารมณ์ SupernaturalผสมBlue exorcist ดีค่ะ
    #1039
    0
  5. #1023 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:39
    แค่เริ่มก็สนุกแล้ว >< อยากเห็นหน้าลูซี่ (ลูซิเฟอร์) จังเลย
    #1023
    0
  6. #999 กระต่ายสีเงิน (@jerot) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:30
    คู่แฝดดดดด ใครรุกอะเนี่ย -,,-
    #999
    0
  7. #983 HoneyBlood (@honeyblood) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 20:00
    จะติดตามต่อนะค่ะ น่าสนใจฝุดๆ
    #983
    0
  8. #962 rorony (@ricotta) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 18:56
    ทำไมเราถึงเพิ่งมาเจอเรื่องนี้นะ! > < //ตั้งใจอ่านรัวๆ
    #962
    0
  9. #722 Penguin[G] (@caucasus27) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 21:18
    สนุกมากเลยค่ะ! ความเห็นเดียวกับคห.ที่559-///-
    #722
    0
  10. #632 little-red-cap (@little-red-cap) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 23:47
    น่าสนใจค่ะ เราพึ่งอ่าน
    #632
    0
  11. #555 ชิโนะ (@fonzazand119) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 23:16
    น่าสนุก น่าติดตาม น่าสนใจ อ๊ายยยยย อยากจะจิ้นไปก่อนก็เกรงใจ ฮ่าๆๆ ><"
    #555
    0
  12. #546 siroratkumpapan (@siroratkumpapan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2556 / 10:47
    ติดตามมาตั้งเเต่ตอนที่ยังไม่รีไรท์เเละตอนนี้ก็ยังติดตามอยู่ รีบๆมาลงน้ะึครับ ^^
    #546
    0
  13. #535 liuyue06 (@liuyue) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2556 / 22:36
    ชอบอ่ะอ่านแล้วสนุกดี เกรียนด้วย ตลกมากเลย
    #535
    0
  14. #484 kookkai (@kovie97) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 00:19
    น่าสนุกมากค่ะ ดูน่าสนใจดี ^^
    #484
    0
  15. #482 SilHouette (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 18:19
    น่าหนุกมากค่ะ เชียร์ให้แฝดเคะคู่5555
    #482
    0
  16. #460 Dark-V (@black-violet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 23:02
    เปิดเรื่องมาน่าสนใจมากๆเลยค่ะ

    รอตอนต่อไปนะคะ ^ ^
    #460
    0
  17. #459 Aa_J' (@imk3-pp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 21:14
    อ่านนิยายของพี่ violet rain มาทุกเรื่อง เรื่องนี้ก่อนรีไรท์ก็อ่านจบนะ..
    แฮ่..(หัวเราะแห้งๆแล้วเกาหัว) หนูอ่านภาคก่อนรีไรท์แล้วก็คิดว่าพี่คงจะรีไรท์ค่ะ 555
    เพราะอ่านแล้วเหมือนกับเนื้อเรื่องมันยังเบาๆ ไม่ค่อยเหมือนเรื่องอีกที่จะแน่นกว่านี้ พาร์ทก่อนรีไรท์เหมือนพี่มีอะไรจะใส่มากกว่านี้แล้วไม่ได้ใส่อ่ะ (แล้วเรามาบ่นอะไรน้อ...)
    เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ค่ะ และเชื่อว่าน่าจะมีอะไรหักมุมและตื่นเต้นกับภาครีไรท์ของ Twins แน่นอน รออ่านๆ
    #459
    0
  18. #457 persian cat (@ladycharis) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 11:53
    น่าสนใจง่ะ แล้วแฝดนี่เคะทั้งคู่หรือเปล่า
    #457
    0
  19. #440 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2556 / 20:42
    น่านุกดี
    #440
    0
  20. #439 A - LOW -5 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2556 / 10:11
    อ่านแล้วรู้สึกเหมือนอ่านวรรณกรรมแปลเลย

    พวกสำนวน การบรรยายใช่เลย

    เราชอบนะ รายละเอียดมันชัดดี เนื้อเรื่องน่าสนใจดีจ้า

    #439
    0
  21. #402 ASHTORETH (@lawrence) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2556 / 18:06
    ชอบนะ ลึกลับดูมีปริศนาน่าติดตามดี
    ประทับใจตั้งแต่อ่านบทนำของตอนนี้
    ตอนแรกนึกภาพว่าเป็นตู้กระจกที่มีน้ำและมีคนอยู่ข้างใน เหมือนเรื่องResident Evilไรงี้
    จนอ่านลงมาเรื่อยๆ ก็เอะใจว่ามันแปลกๆแหะ เลยต้องย้อนกลับไปอ่านอีกรอบ
    แล้วก็รู้ว่าเป็นหนึ่งในฝาแฝดที่อยู่ในท้องที่เป็นคนเล่าเรื่องนี่เอง
    เข้าใจเล่าเรื่องดีค่ะ ชอบจัง
    #402
    0
  22. #336 pop love (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 20:56
    น่าสนุกค่ะ
    #336
    0
  23. #286 แกงส้ม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2555 / 15:39
    น่าสนใจมาก
    #286
    0
  24. #170 ปอม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 16:57
    ว้าว...

    น่าหนุก
    #170
    0
  25. #101 r-coon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 02:35
    น่าสนกดีนะคะ



    ติดตามกันต่อไป :)
    #101
    0