69 (yaoi)

  • 99% Rating

  • 10 Vote(s)

  • 102,179 Views

  • 1,720 Comments

  • 3,475 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    371

    Overall
    102,179

ตอนที่ 4 : ค่ำคืนของนิโคลัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    15 เม.ย. 58



นิโคลัสสะบัดร่างนั้นออกอย่างแรง เขาหลุดจากอ้อมแขนน่าสะพรึงนั่นออกมาได้ ก่อนจะพุ่งไปที่หัวเตียงเพื่อคว้าปืน แต่แล้วอยู่ๆ นิโคลัสก็รู้สึกเหมือนพื้นใต้ฝ่าเท้าโคลงเคลง เขาซวนเซเสียหลัก

“แค่พิษอ่อนๆเท่านั้นเองผู้การ เสียงแหบห้าวเอ่ยอย่างใจเย็น

นิโคลัสฝืนถลันไปคว้าปืนมาไว้ในมือได้ พิษนั่นกำลังแล่นซ่านไปตามกระแสเลือด ร่างกายเขาแข็งแรงและผ่านการฝึกมาอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ปฏิกิริยาต่อสิ่งที่เข้ามาจู่โจมนั้นมักจะเป็นไปอย่างฉับไวแม่นยำ แต่ภาพตรงหน้าที่เริ่มพร่าเลือนและซ้อนกันเป็น 2 ชั้นเหมือนโดนยากดประสาท ก็ทำให้เขาอยู่ในสภาพเหมือนคนไม่สมประกอบ

เสียงเปรี๊ยะลั่นขึ้นเบาๆขึ้น แล้วไฟในห้องก็ดับลง

นิโคลัสหันปืนไปยังเงาตะคุ่มที่ก้าวเข้ามาหา เขาพยายามเล็งผ่านความมึนตื้อในหัวไปยังเงาร่างนั้น และลั่นไก

ลูกปืนโดนเข้าตรงหัวไหล่มนุษย์กลายพันธุ์และกระเด็นออกไป เหมือนเอาหินไปขว้างใส่แผ่นเหล็ก ฝ่ายนั้นหัวเราะต่ำลึกในลำคอ นิโคลัสลั่นไกอีกครั้ง

ช่วงเสี้ยววินาทีที่นิ้วกำลังเหนี่ยวไกปืน เงาร่างดำทะมึนก็โผนทะยานเข้าใส่เขา นิโคลัสเจ็บแปลบที่แขนเหมือนโดนฟาดด้วยแส้หนาๆ ปืนหลุดจากมือกระเด็นห่างออกไปบนพื้น ก่อนที่ร่างจะถูกดันกระแทกติดฝาผนัง แผ่นอกเขาถูกยันไว้ด้วยท่อนแขนทรงพลัง ปากถูกปิดไว้ด้วยฝ่ามือหยาบหนา นิโคลัสพยายามรวมรวมสติ ขณะที่ความเจ็บแล่นขึ้นมาเป็นริ้วจากท่อนแขน

นั่นไม่ใช่แส้..!  ผิวสัมผัสที่เรียบแข็งและมีหนามครูดบาดผิวเนื้อบ่งบอกเขาแบบนั้น นิโคลัสกัดฟันกรอด ขณะที่เลือดไหลโกรกออกมาจากรอยแผลที่ปริแตก เขาเบิ่งตามองมนุษย์กลายพันธุ์ตรงหน้า  ในอกนิโคลัสปั่นป่วน เขาไม่คิดเลยว่าจะถูกจู่โจมโดยสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ ในห้องพักของตัวเอง บนชั้นที่ 40 ของตึกรูปไข่ ที่มนุษย์กลายพันธุ์ไม่มีทางผ่านเข้ามาได้!

ประทับใจอยู่เหรอผู้การ  

แม้เสียงนั้นจะดังออกมาจากปากของคนที่ชะโงกอยู่ใกล้ใบหน้าเขา แต่ความมืดสลัวและสติที่พร่าเลือน ก็ทำให้นิโคลัสบอกไม่ได้อย่างชัดเจนว่ามันมีหน้าตาแบบไหน  รูปศีรษะที่คล้ายมนุษย์ เงาร่างบึกบึนกว่ามนุษย์ปกติ โดยเฉพาะตรงช่วงไหล่และท่อนแขน ผิวสัมผัสเรียบลื่นแต่มีเหลี่ยมมุมตรงโคนขา ทำให้นิโคลัสนึกถึงเปลือกหนาๆที่ห่อหุ้มร่างของสัตว์บางชนิด

“ผมจะปล่อยมือ เราจะได้คุยกัน แต่ถ้าคุณแหกปากตะโกนออกมา ผมจะทำให้คุณเสียใจอย่างมากที่ทำแบบนั้น ตกลงไหมผู้การนิโคลัส”

นิโคลัสผงกหัวเล็กน้อย มันแทบไม่มีประโยชน์อยู่แล้ว ห้องพักของเขากินเนื้อที่ถึง 1ใน 4 ของชั้นนี้ มันกว้างเกินไป และห้องนอนเขาก็ไม่ได้อยู่ชิดติดกับห้องของนายทหารคนไหนใน 3 คน ที่พักอยู่ชั้นเดียวกัน  ต่อให้ตะโกนออกมาจริงๆ ก็ไม่แน่ว่าจะมีใครได้ยิน

และเมื่อมือนั้นเลื่อนออก นิโคลัสก็เปล่งเสียงออกไป แก...เป็นใคร

ถามคำถามแบบนี้ออกมา คิดรึเปล่าว่าจะทำให้คนฟังผิดหวัง ...ไม่สิ ผมไม่ได้ผิดหวัง แต่คุณกำลังทำให้ผมเศร้าใจ

ฉันรู้จักแก?” นิโคลัสพยายามไล่เลียง เขามีความข้องเกี่ยวกับมนุษย์กลายพันธุ์จำนวนมาก ทั้งในแง่ที่เขาเป็นผู้มีอำนาจปกครอง และในแง่ที่ต้องกำจัดเมื่อเกิดเหตุการณ์ลุกฮือต่อต้าน

อีกฝ่ายหัวเราะในลำคอฟังดูเหมือนเย้ยหยัน บ่งบอกถึงสัญญาณอันตรายอย่างชัดเจน มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาลูบไล้ที่ใบหน้านิโคลัส ก่อนจะขยับมาที่กรามและลูกคาง มันหยาบกระด้างและชวนให้รู้สึกแปลกประหลาด บอกผมสิผู้การ ว่ามีมนุษย์กลายพันธุ์สักคนในโลก ที่คุณเคยนึกถึงโดยที่ไม่ได้อยากฆ่า ไม่นับกระต่ายเชื่องๆที่คุณหลอกใช้นั่นนะ

ฉันไม่เข้าใจ นิโคลัสตอบ กรามเขาถูกบีบจนเจ็บ

คุณตอบผิด

ร่างของนิโคลัสถูกกระชากออกมาและพลิกกลับ กระแทกแผ่นอกเขาเข้ากับฝาผนัง ใบหน้าข้างหนึ่งของนิโคลัสครูดไปกับพื้นผิวแข็งๆ  นิโคลัสหายใจแรง เขามึนหัวยิ่งขึ้นกว่าเดิม

“ผมจะให้โอกาสคุณตอบคำถามผมอีกครั้ง...ผู้การ คราวนี้ช่วยจริงใจหน่อยล่ะ”

ฝ่ามือข้างหนึ่งของเขาถูกจับขึ้นมาทาบกับฝาผนัง นิโคลัสเบิกตากว้างขึ้น เมื่อเห็นบางสิ่งขยับเคลื่อนขึ้นมา  มันสะบัดส่ายเล็กน้อยเหมือนงูตัวใหญ่ แต่กลับสอบเล็กลงตรงด้านที่น่าจะเป็นหัว แล้วนิโคลัสก็รู้ในเวลาต่อมาว่านั่นไม่ใช่งู เมื่อมันปักฉึกลงบนหลังมือเขา!

นิโคลัสข่มเสียงร้องในลำคอไม่ให้ดังก้องออกมา  สิ่งนั้นกดยึดลงบนผิวเนื้อ เหมือนปากเหล็กคมๆที่สามารถแทงลึกลงไปได้ยิ่งกว่านี้ เลือดสดๆไหลย้อยจากหลังมือลงมาตามข้อศอก ตอนนี้นิโคลัสมั่นใจแล้ว ว่าต่อให้มนุษย์กลายพันธุ์นี่จะเป็นลูกครึ่งสัตว์นรกสายพันธุ์ไหนก็ตาม ตอนนี้มันกำลังดึงเอาส่วนที่เป็นสัตว์ในร่างออกมาใช้เกือบ 100 เปอร์เซ็นต์!

“ผู้การนิโคลัส คราวนี้ลองตอบสิ ว่าคุณรู้สึกยังไงกับมนุษย์กลายพันธุ์ ชอบ เกลียด หรือสมเพชเวทนา คิดให้ดีๆก่อนตอบ ถ้าไม่อยากให้มือทะลุเป็นรู”

“ฉัน...” นิโคลัสเปล่งเสียงออกมา อุณหภูมิในห้องสูงขึ้นอย่างผิดปกติ จนเม็ดเหงื่อไหลย้อยลงมาจากขมับ เขารู้ว่าถ้าไม่รีบทำอะไรสักอย่าง สถานการณ์จะย่ำแย่ลงอีก นิโคลัสค่อยๆเลื่อนมือข้างที่ยังเป็นอิสระ ไปยังช่องแสงที่ให้ปกติแล้วจะให้ความสว่างอยู่ข้างหัวเตียง มันเป็นช่องสี่เหลี่ยมยุบลงไป และมืดสนิทในตอนนี้ “ไม่ได้เกลียดหรือชอบมนุษย์กลายพันธุ์ เพราะพวกแกไม่ได้มีความหมายสำหรับฉันขนาดนั้น”

นิโคลัสดึงเอาวัตถุคล้ายแท่งปรอทวัดไข้ที่ซ่อนไว้ใต้ส่วนบนของช่องนั้นออกมาอย่างรวดเร็ว มันเป็นแท่งเหลี่ยมใสที่บรรจุของเหลวสีฟ้าอยู่ข้างใน เขาเอี้ยวไหล่และปักมันลงที่สีข้างของมนุษย์กลายพันธุ์อย่างรวดเร็วแม่นยำ ของเหลวสีฟ้าลดระดับลงในทันที มันถูกถ่ายเทลงสู่ผิวเนื้อบริเวณนั้น

มนุษย์กลายพันธุ์ส่งเสียงคำรามเจ็บปวด มันกระชากแท่งใสที่ปักคานั่นออก นิโคลัสอาศัยช่วงวินาทีที่ฝ่ายนั้นเสียสมาธิ เขาเอี้ยวตัวฟันศอกเข้าที่ลำคอหนาๆ ก่อนจะหันมาและถีบออกไปเต็มแรง

ไม่รอให้ฝ่ายนั้นได้ตั้งหลัก นิโคลัสพุ่งข้ามเตียงไปยังอีกฝั่ง  ของเหลวสีฟ้านั่นทำปฎิกิริยากับพื้นผิวได้ทุกแบบ มันออกฤทธิ์เหมือนไฟที่ไหม้ลาม และถึงแม้มันจะถ่ายเทออกจากกระเปาะได้แค่ครึ่งเดียว แต่นิโคลัสก็มันใจว่ามันจะทิ้งรอยแผลและความเจ็บปวดไว้บนร่างนั้นอย่างสาหัสแน่นอน

ทั้งที่วิงเวียนจากสารกดประสาท  แต่นิโคลัสก็กัดฟันฝืนสภาพร่างกาย เขากระแทกศอกเข้าที่ข้างเตียง ลิ้นชักที่เก็บซ่อนเด้งตัวออก นิโคลัสคว้าปืนออกมาและหันไปยังผู้บุกรุก

...ไม่มี

นิโคลัสกวาดตาไปทั่วห้อง ใจเขาเต้นแรงขึ้นเมื่อไม่พบสิ่งนั้น แต่นิโคลัสแน่ใจซะยิ่งกว่าแน่ ว่ามันยังอยู่ในนี้ แค่เขามองไม่เห็นมัน!

ไม่มีสัตว์ชนิดไหนในโลกที่หายตัวได้ แม้กระทั่งการเคลื่อนย้ายมวลสารยังต้องผ่านกรรมวิธีที่ซับซ้อน นิโคลัสเม้มริมฝีปาก เขาค่อยๆประคองตัวลุกขึ้นยืนและก้าวอย่างระแวดระวังไปทางด้านข้าง ก่อนจะต้องสะดุ้งเฮือก เมื่อความรู้สึกเหมือนโดนปลายมีดสะกิดเกิดขึ้นอีกครั้ง และตอนนี้มันเกิดขึ้นตรงต้นคอ เข้มข้นรุนแรงยิ่งกว่าเดิม นิโคลัสเข่าทรุด ปืนในมือถูกดึงออกและโยนทิ้ง ก่อนที่ร่างเขาจะอ่อนป้อแป้ลงในอ้อมแขนของมนุษย์กลายพันธุ์

“คุณนี่อึดไม่เข้าเรื่องเลยจริงๆ” ริมฝีปากอุ่นคลอเคลียอยู่ตรงต้นคอ  นิโคลัสหมดปัญญาจะหยัดยืนด้วยตัวเอง เขาเอนทิ้งน้ำหนักไปที่ฝ่ายนั้น ฝ่ามือหยาบหนาลูบผ่านจากท้องน้อยลงไปสู่จุดสำคัญของเขาอย่างจงใจ ขณะที่เรียวลิ้นไล้เลียต้นคอของเขา

“และสำหรับคำตอบเมื่อครู่” ริมฝีปากฉ่ำชื้นกระซิบใกล้ใบหู “เป็นคำตอบที่สมกับเป็นคุณ และผมนับถือ ที่อย่างน้อยมันก็มาจากใจ ...นิคของผม คุณสมควรได้รับรางวัล”

มนุษย์กลายพันธุ์ขยับร่างเบียดแนบ นิโคลัสรู้สึกถึงความตื่นตัวแข็งขืนที่ถูไถกับเนินเนื้อตรงสะโพก  เขาพยายามดิ้นรนจากสัมผัสหยาบโลน แต่มันไร้ผลสิ้นดี ร่างเขาขยับออกห่างได้เพียงนิดเดียว ก่อนจะถูกดึงกลับไปหาสิ่งร้อนรุ่มที่ขยายตัวใหญ่โตขึ้นอีก

“นิโคลัส... อืม...” ฝ่ามือที่ลูบไล้ส่วนนั้นของเขาแปรเปลี่ยนเป็นกอบกุม มันขยับช้าๆกระตุ้นเร้าร่างกายเขา ใบหน้าของนิโคลัสถูกจับให้เอียงเข้าหาใบหน้าของมนุษย์กลายพันธุ์  ก่อนที่ฝ่ายนั้นจะประทับจูบลงมา

มันเป็นจูบที่ล้ำลึกหิวกระหาย ดึงดันและต้องการครอบครองเป็นเจ้าของอย่างรุนแรง ริมฝีปากเขาถูกบดจนเจ็บ ทั้งดูด ย้ำ และกัด  มันเนิ่นนานจนนิโคลัสแทบหมดลม เขากัดริมฝีปากของมันคืนเมื่อรู้สึกว่ากำลังจะหมดอากาศหายใจแล้วจริงๆ

รสเลือดเค็มปร่าแผ่ซ่านในปาก ฝ่ายนั้นถอนจูบ นิโคลัสหันหน้าหนี เขารวบรวมแรงทั้งหมดที่มี ฝืนขยับไหล่ดิ้นรนพาตัวเองหลุดออกจากอ้อมกอดน่ารังเกียจ

นิโคลัสเซแซ่ด และหน้าคะมำไปหาโต๊ะเล็กๆข้างเตียง เสียงหัวเราะหึหึดังขึ้นด้านหลัง ก่อนที่เขาจะถูกรั้งเอวให้ลุกขึ้น และเหวี่ยงร่างเขาลงไปนอนหมดสภาพอยู่บนเตียง

ร่างสูงใหญ่ขยับตามลงมา นิโคลัสพยายามจะต่อต้านขัดขืน มันช่างเป็นความพยายามอันน่าสังเวช เขาไม่มีปัญญาจะประคองตัวขึ้นนั่งด้วยซ้ำ  มนุษย์กลายพันธุ์คร่อมอยู่เหนือร่างเขา ใช้ฝ่ามือสัมผัสจากลำคอลงมาที่แผ่นอก มันลูบลงมาถึงรอยแผลเป็นที่อยู่ตรงชายโครง นิโคลัสมีรอยแผลเป็นอยู่หลายจุดบนร่างกาย ทั้งตรงแผ่นหลัง ชายโครง และต้นขา

“คุณได้รอยแผลพวกนี้มายังไง” อีกฝ่ายถาม นิ้วยาวๆลากเชื่องช้าบนรอยนูนเป็นเส้น “ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามาจากการสู้ในสงครามสักแห่ง หวังว่ามันจะคุ้มกับการที่ต้องแลกผิวสวยๆนี่ กับกากเดนมนุษย์กลายพันธุ์ที่คุณฆ่า”

แล้วฝ่ายนั้นก็ก้มลงจูบบนรอยแผล แม้สติสัมปชัญญะจะกระพร่องกระแพร่ง แต่นิโคลัสก็รู้สึกถึงลมหายใจอันร้อนรุ่มบนผิวเนื้อ มนุษย์กลายพันธุ์จับมือของเขาขึ้นมา แตะริมฝีปากบนรอยแผลสดใหม่ที่ยังมีเลือดซึมออกมา  นิโคลัสเม้มปากแน่น เมื่อลิ้นนั้นไล้ลึกลงในบาดแผล เขาพยายามชักมือออก แต่สู้พละกำลังของอีกฝ่ายไม่ไหว

               “ผมรักทุกรอยแผลที่คุณได้มา  มันคือสิ่งงดงามที่แสดงถึงสายสัมพันธ์ระหว่างพวกเรา และมันเร้าอารมณ์ผมมาก”

               นิโคลัสเบิกตากว้างขึ้น เมื่อฝ่ายนั้นโถมตัวลงมา ฟอนเฟ้นบนร่างเขาอย่างดุเดือด ฝ่ามือหยาบหนาลูบไล้บีบเค้นไปตามแผ่นอก หน้าท้อง แก้มก้น  รอยขย้ำปรากฏขึ้นเป็นจ้ำๆบนผิวเนื้อ  รวมทั้งรอยครูดบางๆจากหนามเล็กๆตรงปลายของส่วนที่เป็นเกล็ดนูนแข็งเหมือนเกราะ

               “อ...อือ”

               นิโคลัสเปล่งเสียงจากลำคอเมื่อยอดอกเขาถูกกัดและดึงขึ้น มันบวมแดงและเปียกฉ่ำ ส่วนสำคัญตรงกึ่งกลางลำตัวเขาถูกปลุกเร้าจนขยายตัวขึ้นมา มันเป็นการตอบสนองเมื่อถูกสัมผัสตรงๆ โดยที่นิโคลัสไม่ได้มีความพึงพอใจอยู่ในนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

               “นิค... คุณรสชาติดีกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก”

               ริมฝีปากฉ่ำชื้นจู่โจมลงที่ยอดอกอีกข้าง นิโคลัสกัดฟันรวบรวมกำลังเท่าที่ยังเหลือ ใช้กำปั้นทุบลงตรงสันคอของอีกฝ่าย มนุษย์กลายพันธุ์หยุดชะงัก นิโคลัสได้ยินเสียงขาดแคว่กของผ้าปูที่นอน ก่อนที่มือทั้ง 2 ข้างจะถูกมัดรวบไว้ด้วยกัน

               “จะยั่วให้ผมหลงเหรอนิค แค่นี้ผมยังคลั่งไคล้คุณไม่พอรึไง”

               แม้คำพูดจะอ่อนหวาน แต่การกระทำกลับรุนแรงป่าเถื่อน  นิโคลัสถูกจับให้พลิกคว่ำลง หน้าเขาเอียงซบไปกับที่นอนขณะที่มือยังถูกมัดไว้  ต้นขาถูกจับแยกออกอย่างไร้ความนุ่มนวล สะโพกถูกรั้งให้ยกลอยขึ้นจนหัวเข่าตั้งอยู่บนที่นอน นิโคลัสแทบหยุดหายใจ เมื่อสิ่งที่พองตัวแข็งแกร่งจดจ่ออยู่ตรงช่องทางด้านหลังของเขา

“อย่าเพิ่งหมดสติตอนนี้เด็ดขาด  ผมอยากให้คุณซึมซับความรู้สึกตอนที่ผมสอดแทรกเข้าไปในตัวคุณ  ให้คุณรับรู้ถึงการมีตัวตนของผม  ...ความรู้สึกของผม ความทรมานที่คุณตั้งใจมอบให้  และ...” นิโคลัสสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เมื่อสิ่งนั้นเริ่มแทรกผ่านเข้ามา  “...ความปรารถนาของผมที่มีต่อคุณคนเดียว”

สิ่งที่เกิดขึ้นหลังความเจ็บปวดนั้นค่อนข้างเบลอ เหมือนเล่นยาไปพร้อมๆกับมีเซ็กส์ เขารู้สึกถึงการถูกล่วงล้ำ และขยับเคลื่อนไหวอย่างหนักหน่วง แต่มันไม่ปะติดปะต่อสักเท่าไหร่ เขาบอกไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามันผ่านไปกี่รอบ และแบบไหนบ้าง แม้กระทั่งตอนที่เขาเอนตัวคร่อมอยู่บนลำตัวของมนุษย์หลายพันธุ์คนนั้น โดยที่มือยังถูกมัดและโอบรอบคอของอีกฝ่าย อุ้งมือแข็งแกร่งขยำลงบนแก้มก้นบังคับให้เขาขยับเคลื่อนไหว  นิโคลัสก็รู้สึกเหมือนว่านั่นอาจจะเป็นความฝัน

และก่อนที่สติสัมปชัญญะของเขาจะดับวูบไปจริงๆ นิโคลัสก็ได้ยินเสียงกระซิบแผ่วพร่าตรงข้างหู

“นิค...  ผมจะไม่ยอมให้คุณหนีไปได้อีก”

 

นิโคลัสตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น เขาปวดระบมไปทั้งร่าง เนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ ชายหนุ่มหยีตาสู้แสงแดดอ่อนๆ และพยายามยันตัวขึ้น ความปวดเมื่อยที่แล่นไปตามกล้ามเนื้อทำเอานิโคลัสครางออกมาเบาๆ เขาฝืนขยับตัวลุกขึ้นยืน ก่อนจะชะงัก เมื่อความรู้สึกเจ็บแปลบเกิดขึ้นตรงช่องทางด้านหลัง นิโคลัสจ้องมองของเหลวสีขาวขุ่นเจือสีแดงจางๆของเลือด ที่ไหลหยดย้อยลงมาตามต้นขา

ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนกลับมาในทันที

นิโคลัสขบกรามจนเป็นสันนูน ฝ่ามือทั้งสองข้างกำแน่นอยู่ข้างลำตัว

...เขาถูกข่มขืน โดยมนุษย์กลายพันธุ์ที่เขาไม่รู้แม้กระทั่งสายพันธุ์ของมัน!

 

....................................................................................................................................


ว๊าย.... ปิดตา >//<

สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะ   ^ ^




(แวะเข้ามาแก้ไขอะไรนิดๆหน่อยๆค่ะ  ตอนใหม่กำลังจะมาเร็วๆนี้  รอนะคะ  ^3 )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #1676 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 22:04
    คีธแน่ พอมามนุษย์กลายพันธุ์ก็โผล่มาในตึกที่เข้มงวดขนาดนี้ แถมยังมาพรากจิ้นคุณผู้การอีก
    #1676
    0
  2. #1672 ghostnovel (@ghostnovel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 14:56
    เป็นกิ่งก่าเป่า? งืมมมม ผู้การไปทำไงให้เขาคลั่งนะ
    #1672
    0
  3. #1593 kanun0_0 (@kanun0_0) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 17:29
    เจ้าตัวน้อยตัวนั้นรึเปล่าง่าาา ที่นิคปล่อยไปตอนเพิ่งเกิดอ่ะ
    #1593
    0
  4. #1583 ducky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:13
    สุดยอดจริง ๆ ถ้าเราอ่านก่อนจะได้เห็นปกหนังสือ เราคงจินตนาการไม่ค่อยออก แต่พอเห็นปกแล้วมาอ่านเลยทำให้คิดภาพออก รู้เลยว่าเป็นมนุษย์กลายพันธ์ที่โดนปล่อยไป เพราะตอนนั้นนิคก้อมองไม่ออกว่าเป็นอะไรเช่นกัน เรามองว่านิคโดนพ่ออบรมสั่งสอนมาอย่างดีเพราะถ้าไม่เป็นไปตามที่พ่อสั่ง นิคก้อคงไม่รอด แค่ไปสายยังโดนตบเลย และการปล่อยมนุษย์กลายพันธ์ไปก้อเท่ากับผิดกับจิตสำนึกที่ถูกสั่งสอนมา นิคคงมองว่าตายไปตั้งแต่เกิดคงดีกว่าที่จะโดนปล่อยไปมากกว่าน่ะ
    #1583
    0
  5. #1560 Boatbateau (@boatnp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 20:21
    ฮื้ออออ ต้องเป็นเจ้าตัวเล็กที่โดนยิงแล้ววิ่งหนีไปในตอนแรกแน่เลย ฮืออ สงสารนิค
    #1560
    0
  6. #1481 f_onp97 (@bonjour0301) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 14:56
    เกลคูแพทริคแน่ๆ แต่นิคนี่โดนใครเสียบฟระ คีธป่าวคะ 5555 #กำเดาพุ่ง
    #1481
    0
  7. #1439 KrisYeol xx (@vipexotic) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 15:09
    กรี๊สสสส ที่จริงนิคก็เก่งแข็งแรงนะต่อกรได้พอสมควรเลยแต่มนุษย์กลายพันธุ์ตนนี้เก่งกว่า ใครอ่ะอยากรู้แล้ว คีธหรอ?
    #1439
    0
  8. #1273 ไอแอมอะก้อย (@pk4u) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 08:37
    โอ๊ย ใครกันนะ กริ๊ด นี่มัน แมนเหนือแมน เมะเหนือเมะ อ๊ายย
    นิโคลัสมีผัวแล้วววว
    #1273
    0
  9. #1208 Sed leo (@reginadelcielo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 15:30
    เด็กที่นิคปล่อยไปใช่ม้ายยย
    #1208
    0
  10. #1199 A low ha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 19:05
    Tough love อีกคู่และ

    แหม่ ไรเตอร์ก็ไม่ให้สัญญานเลย

    ปาดเลือดกำเดากันไม่ทัน

    #1199
    0
  11. #1158 เดาผิด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 17:34
    หนูคิดมาตลอด นิค คู่กับเกล แต่ไงงั้นอะ

    T___________T สงสัยเกลคู่แพท

    ออออโออออ โนว
    #1158
    0
  12. #1095 Sweet Time (@ging3) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 05:17
    ฉันคิดมาตลอดว่านิคคู่กับเกล เจ็บชะมัด 555
    #1095
    0
  13. #1081 Dearest ❤ Deer (@pretty-angel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 18:52
    ดุเดือดเลือดพล่านกันเลยที่เดียวว
    #1081
    0
  14. #1009 JCkicuri (@jckicuri) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 23:36
    เอาจริงๆ นี้งงมาก 5555
    พลิกแบบตั้งตัวไม่ทันเลย =0=
    #1009
    0
  15. #918 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 03:02
    อมก ใช่แน่ๆ ที่นิโคลัสไม่ได้ฆ่าแล้วปล่อยไปอ่ะ อหห ไรท์บอกห้ามกระพริบตาเรานี่ตาค้างเลย
    #918
    0
  16. #875 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 19:02
    ตั้งตัวไม่ถูกเลย -/////-
    #875
    0
  17. #849 Legend (@cowinsend) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 06:04
    เช็ดเลือดแป๊บบบบ  =..=
    #849
    0
  18. #838 Silvia Soland (@dgaryman) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 17:19
    ตกใจค่ะ 5555555555 คิดว่านิคเป็นพระเอกก
    #838
    0
  19. #799 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 21:36
    นึกว่านิคเป็นพระเอก 5555555
    #799
    0
  20. #755 pettes (@pettes) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 23:39
    คีธ!! เป็น Indominus Rex แน่ๆ
    1 สัตว์เลื้อยคลาน
    2 พรางตัวได้
    3 มีกรงเล็บ
    #755
    0
  21. #734 โอโนะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 16:37
    ว่าเเลววววววววววว มันใช่ ใช่เเน่ๆ กรี๊ดดดดดด
    #734
    0
  22. #731 07042529 (@wonn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 03:01
    เห้ย คาดไม่ถึงเลยอะ????
    #731
    0
  23. #707 UnsTopaBle (@unstopable) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:56
    เรื่องนี้มีสองคู่ใช่ม้ายย คู่เกล กับ คู่นิค
    #707
    0
  24. #584 กระปุกทองคำ (@theskynight33) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 19:43
    แล้วนั่นคือสายพันธุ์อะไรรร ทำไมแซ่บอย่างเนนนนน้ กรี้ดดด >.,<
    #584
    0
  25. #549 ALoHaTheStars (@alohathestars) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 14:45
    เย้ยยย มันคือใครนิ ตอนนี้ฟินมากค่ะ
    #549
    0