69 (yaoi)

  • 99% Rating

  • 10 Vote(s)

  • 102,257 Views

  • 1,721 Comments

  • 3,474 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    449

    Overall
    102,257

ตอนที่ 35 : ตอนพิเศษ 3.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5070
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    4 พ.ย. 59

“เฮ้ย! ฟิลลี่ เมื่อไหร่จะย้ายตูดแดงๆของแกออกมาทำงานซะที จะรอจนบาร์ปิดก่อนรึไง”

เสียงนั่นดังมาจากทางประตู ซึ่งมันทำให้ผมต้องจึ๊กจั๊กอย่างเสียอารมณ์ ผมบรรจงแตะเจลเย็นๆลงบนไอ้สิวเวรที่สาระแนปูดเห่อขึ้นมากลางหน้าผากของผม ทั้งๆที่ผมไม่เคยไปทำความผิดบาปอะไรให้โลกนี้เลย แค่โตขึ้นเป็นวัยรุ่น

“ฉันไม่ได้จ้างแกให้มา...” บานประตูเปิดออก ตามด้วยร่างผู้ชายตัวสูงใหญ่ หน้าตากวนประสาท ที่โผล่เข้ามา “โอ๊ะโอ กำลังชมโฉมตัวอยู่เรอะ ให้ตาย...เฟอเร็ตนี่มีอะไรตรงไหนให้มอง”

                ผมหันไปทางเขา ยกแขนขึ้นกอดอกและทำหน้าแบบพร้อมจะมีเรื่อง

                หมอนี่คือ... จะเรียกอะไรดี? เจ้านาย หน่วยลาดตระเวนเฮงซวย ผู้มีพระคุณ หรือแฟนของคนที่ผมรักเป็นอันดับต้นๆของโลก แต่ไม่ว่าจะเป็นอันไหน รวมๆ แล้ว เขาก็คือ แพทริก เจ้าของบาร์ที่ผมทำงานให้ และยอมให้ผมใช้พื้นที่ชั้นบนของบาร์เป็นที่อยู่อาศัย

                เขากวาดตามองตรงหน้าผากของผม และเบ้หน้าแบบขยะแขยง “สิวนั่น...ทุเรศว่ะ”

                “ก็แต้มเจลให้มันยุบอยู่นี่ไง” ผมขู่แง่ง ก่อนจะรีบเอามือขยี้ปอยผมข้างหน้าให้ลงมาปรกหน้าผากเพื่อบังสิว ให้ตายเหอะ ทำไมผมไม่มีเส้นผมสวยๆแบบพวกนายแบบโฆษณามอเตอร์ไซค์เท่ๆนะ ประมาณว่าเป็นสีดำดูเข้มแข็ง และทิ้งตัวเรียงเป็นเส้นหลังจากเสยผมและยิ้มหล่อ  แต่นี่มันเป็นสีส้มแดง เส้นเล็ก และพร้อมมากที่จะยุ่งเหยิงไร้ระเบียบ ต่อให้ผมเพิ่งจะหวีมันเมื่อครึ่งนาทีที่แล้วเองก็เถอะ

                “แพทริค อย่าโหดกับเขานักเลยน่า”

                นั่นเป็นเสียงของเกล เขาก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับสโนว์บอลรอบรู้ที่อยู่ในมือ มันเป็นลูกกลมใสที่มีตุ๊กตาหิมะตัวกลมท่ามกลางหิมะลอยล่อง  เวลาที่เราถามอะไรประมาณว่าโจทย์คณิตศาสตร์หรือความรู้รอบตัว  มันก็จะให้คำตอบที่ถูกต้องออกมาเป็นละอองหิมะที่เรียงตัวเป็นคำตอบ  เกลชอบซื้ออะไรแบบนี้ให้ผม นัยว่าอยากให้ผมฉลาด

                “เกลลลลล” ผมถลันเข้าไปกอดเกล เอาหน้าซบอก ซุกไซ้ ก่อนจะหันไปมองแพทริกและยักคิ้วข้างเดียวใส่อย่างท้าทาย

                แพทริกกลอกตา

                “เกล ผมสิวขึ้นละ” ผมเงยหน้าขึ้นมองเกล

                “แต้มเจลรึยังล่ะ มันช่วยให้ยุบเร็วนะ” เกลถาม และเสยผมตรงหน้าผากของผมขึ้นดู

                “มีสิวรึไม่มี ก็ไม่ช่วยให้หน้าตามันดูได้ขึ้นมาหรอก” แพทริกสอดขึ้น และผมก็ทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากมองตาขวาง

                เกลหัวเราะ เขาขยับตัวออก และเดินไปวางสโนว์บอลไว้บนโต๊ะทำการบ้านของผม “เขาไม่แย่ขนาดนั้นสักหน่อย ที่จริงฉันว่าเขายิ่งโตก็ยิ่งหน้าตาดีนะ”

                แพทริกส่งเสียงครืดคราดในลำคอเหมือนว่านั่นทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้  เขาเดินมาโอบเอวเกลและจูบลงตรงต้นคอขาวผ่อง ก่อนจะเหลือบตามองและยักคิ้วใส่ผมแบบผู้ชนะที่แท้จริง

                ผมข่มความรู้สึกที่อยากวิ่งเข้าไปขวิดเขา ก่อนจะหยิบเสื้อตัวนอกมาสวมทับ และก้าวปึงปังออกไปทางประตู

                “ไอ้เด็กเปรต เดินเบาๆสิโว้ย  พ่อแกเป็นเจ้าของบาร์รึไง!” แพทริกไม่วายตะโกนไล่หลัง

                ผมส่ายหน้า พ่อผมไม่ได้เป็นเจ้าของอะไรทั้งนั้น เพราะผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อเป็นใคร ตั้งแต่จำความได้ผมก็มีแม่คนเดียวที่เลี้ยงดูผมมา และถ้าจะมีใครใกล้เคียงกับการทำตัวเป็นพ่อของผมมากที่สุด ก็คงจะเป็นเขานั่นแหละ!

หลังจากสงครามกลางเมืองที่สุดท้ายก็จบลงด้วยการที่รัฐบาลยิงกราดใส่ประชาชน และถูกประณามจากสังคมโลกจนต้องยกเลิกการฝังระเบิดลงในไลน์โค้ด  แม่ผมก็เสียชีวิตหลังจากนั้นราวครึ่งปี และผมก็ต้องเอาชีวิตรอดให้ได้ด้วยตัวเอง

                ถึงแพทริคจะห่วยแตกในหลายๆเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องที่ชอบแดกดันสายพันธุ์ของผม (เฟอเร็ตไม่ดีตรงไหน!?) แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขามีดีที่สุดตรงที่รักเกลมาก เขาซื้อบาร์แห่งนี้ และตามหาตัวผมจนเจอ รวมทั้งให้ผมทำงานที่นี่  เพื่อรอเกลด้วยกัน

                มันโรแมนติกโคตรๆเลย และนั่นทำให้ผมยอมยกโทษให้เขา ตอนที่เขายันผมด้วยเท้าให้ถลาไปอีกทาง เพื่อไม่ให้ผมเหยียบลงบนกองอึ ในตอนที่เขาพาตัวผมออกมาจากแหล่งเสื่อมโทรมในย่านตึกรวงผึ้ง

                เวลานี้บาร์เพิ่งจะเปิด ผมเข้าไปยืนประจำที่หลังเคาน์เตอร์ เพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยบาร์เทนเดอร์ และคอยเสิร์ฟเครื่องดื่ม ซึ่งเป็นหน้าที่ที่ผมสามารถทำได้อย่างถูกกฎหมาย และในอีก 10 เดือนข้างหน้า อายุผมก็จะถึงเกณฑ์ที่นับว่าบรรลุนิติภาวะ(นับตามเกณฑ์สำหรับมนุษย์กลายพันธุ์) และผมจะสามารถทำงานทุกประเภทได้เหมือนผู้ใหญ่

                ไม่นาน บาร์ก็เต็มไปด้วยผู้คน ผมเข้าไปกันท่าไอ้เปรตที่จงใจสั่งเครื่องดื่มกับเกล และอ้อยอิ่งมองตาเขาอยู่ได้  ผมแย่งแก้วเบียร์จากมือเกล และเอาไปเสิร์ฟแทนโดยวางแก้วเบียร์กระแทกลงบนเคาน์เตอร์ตรงหน้าหมอนั่น และส่งยิ้มให้ด้วยท่าทางกึ่งยียวน ผมไม่กลัวโดนตีนหรอก  ขอโทษนะ เห็นไหมว่าใครคุ้มหัวผมอยู่ หน่วยลาดตระเวนระดับหัวหน้าหน่วยเลยนะเว้ยเฮ้ย กล้าดีก็ลองเลย

                โดยรวมๆแล้ว ถึงความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแพทริกจะขรุขระลุ่มๆดอนๆ เหมือนสิวที่แห่กันผุดบนหน้าผากในวันที่ฮอร์โมนขมีขมันทำงาน  แต่ก็ยกเว้นเรื่องนี้ ที่เราเข้าขากันได้ดีมาก ซึ่งก็คือเรื่องที่อยากต่อยทุกคนที่เข้ามาทำก้อร่อก้อติกใส่เกล

คือเกลน่ะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ที่สวยจริงๆ อย่างน้อยก็ในสายตาของผมกับแพทริกแหละ เขามีผิวที่เนียนกริบเหมือนผิวหน้าของน้ำนมในแก้ว ยิ้มสวย บุคลิกมีเสน่ห์ดึงดูด แบบที่เข้มแข็งแต่ก็เหมือนจะมีไฟอุ่นๆอยู่ในร่าง ...จริงๆนะ ถ้าผมจะต้องแต่งงานกับใครสักคนในสักวัน  ผมคงจะเลือกเกล แต่เกลดันมีแพทริก(รักกันปานจะกลืน) และผมเองก็ดันรักเกลเหมือนรักแม่ไปก่อนซะแล้ว

“เฮ้...ฟิลลี่ ลูกค้าประจำของนายมาโน่นแล้ว”

ผมมองตามสายตาของบาร์เทนเดอร์ ไปยังผู้ชายตัวโตที่เดินไปยังโต๊ะที่อยู่ตรงซอกในมุมอับที่สุดในร้าน เขาไม่เชิงว่าตัวโต แต่เขาทั้งสูงใหญ่และบึกบึนมากเลยละ เหมือนลูกผสมระหว่างหมีกับคิงคอง โดยเฉพาะเวลาที่เขาสวมเสื้อโค้ทตัวยาวสีมอๆแบบนี้ด้วย

“อ้อ...ลุงหมีป่า ฉันดูแลเอง ห้ามใครสอด” ผมรีบบอก

ผมกระวีกระวาดออกไปยังโต๊ะตัวนั้น เขานั่งหันหลังให้ผู้คนท่ามกลางความมืดสลัว โดยมีผนังบาร์ทึบๆเป็นเพื่อนคุย มันเป็นมุมที่ผมถามตัวเองเสมอ ว่ามันต่างจากการไปซุกตัวนั่งดื่มเหล้าอยู่ในห้องเก็บของแคบๆในบ้านตัวเองตรงไหน

 “สวัสดีครับ แบบเดิมดีไหมลุง” ผมถามอย่างรู้ใจและเป็นกันเอง ซึ่งเขานั่นแหละที่เป็นคนอนุญาตให้ผมเรียกเขาแบบนั้น

เขามาที่นี่ราวๆอาทิตย์ละครั้งเป็นเวลา 2-3 เดือนแล้ว เราประมาณว่าเป็นเพื่อนกันแบบเงียบๆ ซึ่งมันเงียบจริงๆนะ เพราะเขาจะพูดกับผมไม่กี่ประโยค และจะใช้เวลาเป็นชั่วโมงดื่มด่ำกับเสียงเพลงและวอดก้า  ผมเดาว่าเขาคงไม่ค่อยมีเพื่อน เพราะถ้ามีใครคบ เขาก็ต้องชวนมาด้วยกันบ้างสิ

หรือไม่ก็อาจจะเพราะการแต่งตัวของเขาที่ดูมอซอทั้งๆที่เข้ามาดื่มในย่านค่อนข้างดีแบบที่นี่ ที่ทำให้หาเพื่อนได้ยาก คือเขาดูเกือบๆจะเป็นพวกเร่ร่อนอยู่แล้ว  แต่จะบอกอะไรให้นะ  เขาให้ทิปดีมาก เยอะกว่าคนที่แต่งตัวดีๆเท่ๆซะอีก ซึ่งที่จริงตาลุงนี่ก็เท่อยู่หรอก เท่สไตล์คนจรจัดน่ะนะ ถ้านั่นนับว่าเป็นสไตล์ได้ด้วย

“ตามนั้นเลย”

เขาพยักหน้าและยิ้มบางๆให้ผม รอยแผลบากบนหน้าช่วยให้เขาดูเป็นคนจรจัดน้อยลง แต่มีความเป็นมือปืนเพิ่มขึ้นแทน แต่ผมไม่ได้กลัว เพราะรู้ว่าเขาค่อนข้างใจดี พิสูจน์ได้ด้วยจำนวนทิป และการที่เขาไม่เคยหยาบคายใส่ผมเลย

“อ้อ...ฟิลลี่”

 “ครับ”

“ลดแสงไฟตรงนี้ลงอีกหน่อยได้ไหม เหมือนมันจะสว่างมากกว่าทุกที”

“รับทราบ เดี๋ยวจัดให้ครับ” ผมตอบพร้อมกับยิ้มแป้น “ส่วนเครื่องดื่มรออีกครึ่งนาทีนะครับ”

เขาหัวเราะหึหึ ให้กับท่าทางเต็มใจบริการของผม

และเมื่อผมกลับมายังเคาน์เตอร์ ก็เจอกับแพทริก ที่ยืนสุมหัวดูจอภาพจากกล้องที่ติดอยู่ในร้านกับบาร์เทนเดอร์ โดยมีเกลยืนอยู่ข้างๆ ผมยื่นหน้าเข้าไปมองบ้าง ก็เห็นว่าเขาซูมภาพจากกล้องที่อยู่ตรงมุมที่ลุงหมีจรจัดของผมนั่งอยู่ขึ้นมาดู

“ลูกค้าที่นายเพิ่งเข้าไปรับออเดอร์นั่น มาที่ร้านเราบ่อยมั้ย” แพทริกถามผมด้วยสีหน้าจริงจัง

“ก็...ไม่บ่อยมาก” ผมตอบอย่างระแวดระวัง...ขอทีเถอะ ถึงจะเป็นแพทริก ผมก็ไม่ยอมให้มาแย่งลูกค้าทิปหนักของผมหรอกนะเว้ย! “ถามทำไม ตาลุงนั่นเป็นลูกค้าประจำของผมนะ”

แพทริกตบหัวผมหนึ่งป๊าบ

“โอ้ย! อะไรเนี่ย”

“เรียกให้ดีๆ”

“ทำไมต้องตีด้วย!” ผมโวย “ก็ลุงหมีป่านั่น..”

คราวนี้แพทริกเขกโป๊กลงที่หัวผมเลย เขาถลึงตาใส่ “รู้ไหมว่านั่นใคร เขาไม่ใช่คนที่นายจะเรียกว่าลุงนั่นลุงนี่ได้ตามใจชอบ นั่นน่ะลูก้า ซิมเมอร์แมนน์”

ผมกะพริบตาปริบๆ

“ให้ตายเถอะเกล หมอนี่มันโง่ ไม่รู้ว่าซิมเมอร์แมนน์คือใคร” เขาจิ้มรัวๆที่หน้าผากผม  ซึ่งมันเจ็บมาก เพราะเขาจิ้มโดนสิวของผมด้วย!

“พอเถอะแพทริก” เกลห้าม “เขานั่งหันหลังหลบมุมขนาดนั้น ฉันยังไม่สังเกตเลยว่าเป็นเขา”

“แต่ไอ้เด็กนี่ไปเสิร์ฟเขาทุกครั้ง  เห็นหน้าเขาชัดๆตั้งกี่ครั้ง ยังไม่รู้อีก”

“แล้วตกลงว่าเขาเป็นใครล่ะ” ผมโพล่งออกไปแบบฉุนๆ

“พลเอกซิมเมอร์แมนน์ ผู้บัญชาการกองควบคุมมนุษย์กลายพันธุ์” แพทริกเฉลย

ผมตาโต ...อื้อหือ นายพลเลยเหรอ

“เราควรดูแลอะไรเขาเป็นพิเศษไหม” เกลย่นคิ้วน้อยๆ

“ไม่ต้องหรอก” แพทริกตอบ “เขาเจตนาอำพรางตัวซะขนาดนั้น คงอยากพักผ่อนแบบเงียบๆจริงๆ แล้วแกน่ะฟิลลี่ บริการให้ดีๆด้วย อย่าไปทำเสียมารยาทใส่ท่านเชียว”

“ไม่เคยเลย” ผมตอบชัดเจน เรื่องอะไรจะยอมบอกว่าผมเคยกระแอมเป็นเชิงทวงค่าทิปจากเขาด้วย

คืนนั้นผ่านไปด้วยดี ลุงหมีป่ากลับไปตอนบาร์ใกล้เลิก ทิปดีตามเคย และเมื่อบาร์ปิดลง ผมก็เดินขึ้นบันไดไปยังชั้นบน ซึ่งห้องพักของผมอยู่ตรงนั้น แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ ว่าลืมแถบข้อมือไว้ที่ห้องเก็บเครื่องดื่ม ตอนที่ถอดมันออก เพราะจุกขวดน้ำเชอร์รี่เข้มข้นมันหลุด ทำให้น้ำสีแดงเข้มไหลอาบข้อมือผม แถบข้อมือน่ะกันน้ำได้อยู่แล้ว แต่ผมไม่มีเวลาทำความสะอาดมัน ก็เลยแกะออกและวางไว้ตรงนั้นก่อนชั่วคราว

ผมย้อนกลับไปยังชั้นล่าง และเดินเข้าไปในห้องโดยไม่เปิดไฟ เพราะรู้อยู่แล้วว่าวางมันไว้ตรงไหน และถึงห้องนี้จะเต็มไปด้วยตู้วางเครื่องดื่มที่เรียงรายเป็นช่องๆจำนวนมากมายหลายตู้ แต่ผมก็เคยเข้าไปเป็นร้อยๆครั้งแล้ว แค่แสงรางๆจากทางเดินหน้าห้อง ก็เพียงพอจะทำให้ผมเดินเข้าไปถึงชั้นวางที่ตั้งอยู่ด้านในสุด

ผมย่อตัวลง หยิบแถบข้อมือที่วางลืมเอาไว้ ก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้า และการกระซิบกระซาบดังขึ้นจากทางเดินหน้าห้อง

“แพทริก...เฮ้ ไม่เอาน่า ฟิลลี่ยังอยู่ข้างบนนะ”

นั่นมันเสียงของเกลนี่!

“เขาไม่ลงมาหรอก เด็กนั่นขึ้นห้องไป ก็ใส่เฮดโฟนเปิดเพลงดังลั่น ต่อให้นายตะโกนแทนคราง หมอนั่นก็ไม่ได้ยินหรอก”

“ฉันไม่ตะโกนแน่”

“เดี๋ยวก็รู้”

ผมแอบมองผ่านช่องโปร่งของตู้เก็บเครื่องดื่ม ก็เห็นแพทริกดันร่างของเกลเข้ามาในห้อง พวกเขาไม่ได้เปิดไฟ และดูเหมือนจะใช้แค่แสงสว่างจากข้างนอกเป็นตัวช่วย หรือไม่ก็เขาไม่สนเรื่องแสงสว่างอะไรเลย แพทริกยกตัวเกลให้ขึ้นไปนั่งบนโต๊ะกลางห้อง ที่ใช้สำหรับวางของชั่วคราว แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรอยู่บนนั้น

บ้าน่า! อย่าบอกนะว่าพวกเขากำลังจะ...

ใจผมเต้นตูมตามเหมือนรัวกลอง ผมนั่งลงกับพื้นและหันหน้าไปอีกทาง แต่ก็ต้องกลืนน้ำลายเอื้อก เมื่อหูทำหน้าที่ได้อย่างดีมาก

เสียงสวบสาบเหมือนถอดเสื้อผ้าดังขึ้นไปพร้อมๆกับเสียงจูบจ๊วบจ๊าบ

“อย่าดูดตรงนั้น” เกลปราม “อ๊ะ..อื้อ...”

ผมไม่เห็นหรอกว่าแพทริกกำลังดูดตรงไหน แต่แค่นั้นก็ทำให้ความร้อนฉีดขึ้นใบหน้าผมอย่างรวดเร็ว ผมเม้มริมฝีปากแน่น ขณะที่บทรักร้อนฉ่าดำเนินต่อไป

พวกเขาสองคนร้อนแรงกันมาก ผมไม่เคยได้ยินเกลทำเสียงแบบนั้นมาก่อนเลย มันเป็นเสียงครางแผ่วในลำคอผสมเสียงลมหายใจขาดห้วง  ส่วนแพทริคก็คำรามเบาๆ และดูเหมือนจะจูบตรงนั้นดูดตรงนี้ของเกลอยู่ตลอดเวลา

“อ๊ะ...ไม่”

เสียงของเกลทำให้ผมเผลอตัวหันไปมอง ก่อนจะต้องเบิกตาอย่างตกใจ เกลเอนตัวอยู่บนโต๊ะ ห้อยขาลง โดยเท้าแขนข้างหนึ่งไปทางด้านหลัง  และถึงแสงที่ส่องลอดเข้ามาจะไม่ได้สว่างมาก แต่ผมก็เห็นเต็มตา ว่าแพทริกกำลังก้มหน้าอยู่ตรงกึ่งกลางลำตัวของเกล และขยับเคลื่อนไปมาระหว่างที่จับขาให้อ้าแยกกว้างมากขึ้น  เกลแหงนหน้า และใช้มืออีกข้างสอดขยุ้มเข้าไปในเรือนผมของแพทริก

ผมหันกลับมาทันที และก้มหน้าหลับตาปี๋ โดยพยายามกัดฟันให้หูอื้อเพื่อให้ไม่ได้ยินเสียง แต่มันก็แทบไม่ช่วยอะไรเลย ไม่นานผมก็ได้ยินเสียงเกลวิงวอน

“แพทริก..ใส่เข้ามาเถอะ ฉันไม่...ไหว ...อื้อ  อื้มมมมม”

ไม่ต้องบอกว่าหลังจากนั้นคือเสียงอะไร ผมจิกเล็บลงกับเนื้อตรงต้นแขนตัวเอง ขณะที่เสียงกระแทกปึ่กๆจนโต๊ะลั่นเป็นจังหวะดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แพทริกลามกมาก เขาถามเกลขึ้นมาอย่างหน้าไม่อาย

“เกล...ปลาทองเปลี่ยนเพศชั่วคราวได้ไหม”

“มะ..ไม่รู้  อ๊า...”

“ถ้าได้ ฉันจะทำให้นายท้องในครั้งนี้”

เกลครางดังขึ้นอีก ขณะที่เสียงขยับตัวของแพทริคก็ยิ่งแรงและถี่ขึ้น เขาเหมือนกำลังทำร้ายเกลอยู่เลย แต่เสียงของเกลที่เปล่งออกมาก็ทำให้ผมแน่ใจว่าคงไม่ใช่

“แพท...อ๊า  แรงอีก...”

ผมยกมือขึ้นมาอุดปากตัวเอง กลัวมากว่าจะส่งเสียงออกไป ...พอที ไม่ไหวแล้ว ผมก้มหัวลง และคลานเร็วๆ ไปตามพื้นเหมือนหนูที่วิ่งจี๋ ไปยังบานประตูที่ยังแง้มอยู่ ทั้งคู่คงไม่สังเกตเห็นผมหรอก เพราะแบบว่า...พวกเขาเมามันส์กันมาก

ผมวิ่งออกไปพ้นประตูได้ในที่สุด รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่เกิดขึ้นกับร่างกายตัวเอง หน้าผมเห่อร้อนเหมือนโดนไฟลวก และส่วนที่อยู่กลางลำตัวก็อึดอัดทรมานแปลกๆ ผมถลันออกไปทางประตูด้านหลังของบาร์ และวิ่งแบบไม่ลืมหูลืมตาจนไปชนเข้ากับแผ่นหลังของใครบางคน

“โอ๊ย!” ผมร้องออกมา ก่อนจะล้มลงก้นจ้ำเบ้า

“เป็นอะไรรึเปล่าไอ้หนู ..โอ๊ะ เธอ...ฟิลลี่นี่ ใช่ไหม”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ผมหยีตาและมองเขา

...ลุงหมีป่า!

เขาช่วยดึงมือผมให้ลุกขึ้นยืน ผมถดตัวไปอิงกับกำแพงและใช้มือกุมปิดความผิดปกติตรงกึ่งกลางลำตัว ขอบคุณพระเจ้าที่ตรงนี้ค่อนข้างมืด เขาคงไม่สังเกตเห็นหรอก

“มีอะไรรึเปล่า ใครรังแกเธอรึเปล่าไอ้หนู” เขาถามอย่างเป็นห่วง

ผมรีบส่ายหน้า และเพิ่งจะสังเกตเห็นว่ามีรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่จอดแอบอยู่ในซอยคันหนึ่ง คงเป็นรถของเขา

“มะ...ไม่มี” ผมน้ำตาคลอ

“ไม่จริง ตัวเธอสั่นไปหมดแล้ว” เขาพูดเสียงเข้ม “ถ้าเธอไม่บอก ฉันจะไม่ไปจากตรงนี้”

ผมมองหน้าเขา สายตาเริ่มปรับสภาพให้มองเห็นได้ดีขึ้น ใบหน้าที่มีเคราครึ้มกับรอยบากบนแก้มกำลังจ้องมองผมอยู่ ผมรู้ในทันที ว่าไม่มีทางที่เขาจะปล่อยเรื่องนี้ไปเฉยๆ

ผมก็เลยตัดสินใจเอามือออก

เขาเบิกตาโต เมื่อเห็นความปูดนูนตรงเป้ากางเกงผม

“ผมไปเห็นอะไรมานิดหน่อย แล้วมันก็เป็นแบบนี้” ผมสารภาพ

เขาอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดออกมาในที่สุด

“เอาแบบนี้นะ” เขาวางมือหนาใหญ่ลงบนไหล่ผม จงใจไม่มองตรงเป้ากางเกงผมอีก “กลับไปหาพ่อเธอด่วนเลย แล้วบอกเขาเรื่องนี้ เขาจะบอกวิธีจัดการกับมัน”

“ไม่ได้” ผมส่ายหน้าเร็วๆ รู้เลยว่าตอนนี้หน้าตัวเองต้องเหยเกมาก “พ่อกำลัง...เอิ่ม ...กับแม่”

ผมหมายถึงเกลกับแพทริก

“ทำยังไงดี” ผมจะร้องไห้อยู่แล้ว

เขาขยี้ตรงจมูก และดูมีสีหน้ายุ่งยากใจอย่างมาก  “ฟิลลี่ ถามหน่อย เธอเป็นสายพันธุ์อะไร”

“เฟอเร็ต” ผมตอบเสียงเครือ ขณะหนีบขาเข้าหากัน

“มิน่า...” เขางึมงำ ซึ่งผมไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

...ไม่ไหวแล้ว ผมยื่นมือออกไปจับที่แขนเสื้อเขา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นและอ้อนวอน

“ลุงครับ...ช่วยผมหน่อยสิ”

......

......

......

ซิมเมอร์แมนน์กลับมาถึงที่พักของตัวเองหลังเที่ยงคืน

เขาโยนเสื้อคลุมสีตุ่นลงบนเก้าอี้รับแขก ชายหนุ่มร่างใหญ่ก้าวหนักๆไปยังห้องนอนกว้างขวางที่อยู่ถัดเข้าไปด้านใน  ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าเมื่อครู่เขาทำอะไรแบบนั้นลงไป

เขาเพิ่งจะสอนเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งให้รู้จักวิธีช่วยตัวเอง

ซิมเมอร์แมนน์ส่ายหัวและถอนใจแรง พลางนึกถึงกฎหมายคุ้มครองเยาวชนขึ้นมา และหวังว่าตัวเองจะไม่ได้ทำผิดกฎหมายข้อไหน ถึงเด็กคนนั้นจะยังอยู่ในช่วงวัยรุ่น แต่อีกไม่นานก็จะเจริญเติบโตเป็นผู้ใหญ่อย่างรวดเร็วมาก ตามลักษณะของมนุษย์กลายพันธุ์ แต่นั่นก็ไม่ได้ลดความกระอักกระอ่วนของซิมเมอร์แมนน์ได้เลย

เขาไม่ได้แตะต้องตัวเด็กนั่นเลย ถึงจะค่อนข้างเอ็นดูมาก่อนหน้านี้อยู่แล้ว จากการที่เคยไปที่บาร์นั่นหลายครั้ง และก็เห็นความมีชีวิตชีวาในตัวเด็กคนนั้นทุกครั้งที่ฝ่ายนั้นเข้ามาบริการเขา

 ซิมเมอร์แมนน์นึกถึงใบหน้าเล็กๆที่แดงก่ำ และน้ำตาที่เอ่อคลอแทบจะหยดย้อย เพราะไม่รู้จะจัดการกับอารมณ์เพศของตัวเองยังไง เด็กนั่นไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองส่งกลิ่นเร้าอารมณ์เพศออกมา ซึ่งเป็นลักษณะปกติของตัวเฟอเรตเวลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์

ซิมเมอร์แมนน์เอามือลูบหน้า นี่ถ้าไม่ใช่เขา ที่เป็นผู้ใหญ่ที่รู้ผิดชอบชั่วดีมากพอจะฝืนต้านการถูกกระตุ้นอารมณ์เพศตรงๆและชัดเจนแบบนั้น เด็กนั่นมีหวังต้องถูกปู้ยี่ปู้ยำโดยฝีมือหนุ่มหน้ามืดสักคนแน่  แต่สิ่งทีเขาทำ คือสั่งให้เด็กฟิลลี่นั่นรีบกลับเข้าไปในบ้าน ขึ้นไปยังห้องนอน และติดต่อเขาด้วยแถบข้อมือที่เขาแตะรหัสตัวเองใส่ให้ไว้ เด็กนั่นเสียงสั่นพร่าตลอดเวลาที่เขาให้คำแนะนำ

ยังกับเซ็กส์โฟน

ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ซิมเมอร์แมนถอดรองเท้าและทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง

แล้วถ้าไอ้หนูเฟอเรตนั่นเกิดอาการแบบนั้นขึ้นมาอีกล่ะ จะช่วยเหลือตัวเองตามวิธีที่เขาบอก หรือพยายามไปขอให้ใครช่วยเหมือนครั้งนี้

ขอเถอะ...นี่ไม่ใช่หน้าที่ที่เขาต้องมากังวลเลย เป็นหน้าที่ของผู้ปกครองเด็กต่างหาก ซิมเมอร์แมนน์ใช้นิ้วนวดตรงขมับให้ตัวเองผ่อนคลายลง

...เด็กนั่นไม่กล้าพูดหรอก ว่าตัวเองเกิดอารมณ์ขึ้นมาเพราะดันไปเห็นพ่อแม่ปั่มป๊ามกัน

ซิมเมอร์แมนน์ปล่อยแขนลงข้างตัว และทิ้งตัวลงนอนหงายอย่างยอมแพ้ เขาระบายลมหายใจยาวด้วยความอ่อนอกอ่อนใจ

ให้ตาย...ตกลงว่าพรุ่งนี้เขาต้องกลับไปที่บาร์นั่นอีกครั้งใช่ไหม!?

 

...................................................................................................................


     เป็น    Hidden Scene ที่ใส่ไว้ในเว็ปเด็กดี แทนที่จะเก็บไว้ในเพจค่ะ  เพราะแต่งขึ้นหลังจากแต่งเนื้อเรื่องหลักจบไปแล้ว  จะได้อ่านได้ง่ายๆกันนะคะ ^_^


* แก้ไขนิดนึงค่า 

จะใส่ไว้ในเล่มนิยาย เป็นตอนพิเศษ 3  นะคะ


ส่วนใครที่ลืมไปแล้วว่าฟิลลี่คือใคร เตือนความจำให้ค่ะ  น้องเค้าเป็นเด็กในตึกรวงผึ้ง คนที่แพทริคเคยฝากขวดกาแฟเม็ดให้เกลไงคะ  ผ่านไปหลายปี น้องเค้าโตแล้วววว  >//<


*เข้ามาแก้ไขชื่อตอน เป็นตอนพิเศษ 3 ค่ะ เพราะมีการแต่งต่อจากตอนนี้เพิ่มไปอีก ^ ^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #1504 tochilo (@tochilo) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 12:59
    อยากอ่านคู่นี้ต่อเลยอ่ะ แง 555
    #1504
    0
  2. #1501 PoLo (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 15:26
    ขอคู่นี้ต่อได้ไหมคะ น่ารักมากกก จะขาดใจ ><
    #1501
    0
  3. #1495 ง่อววววว (@lilaxne) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 23:37
    จะแต่งคู่นี้ต่อรึเปล่าคะ///////
    #1495
    0
  4. #1486 วนิลาฮาเฮ (@waranya-nan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 23:31
    เดี๋ยวรอ box *-*
    #1486
    0
  5. #1474 วนิลาฮาเฮ (@waranya-nan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 00:01
    อยากให้มี e-book มากๆเลยคร้าาา
    #1474
    0
  6. #1473 Sweet Time (@ging3) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 03:20
    อือออ เกล คิดถึง ชอบคู่นี้มากก อยากจะให้แต่งคู่นี้เพิ่มเลยด้วยซ้ำ 5555
    #1473
    0
  7. #1470 KrisYeol xx (@vipexotic) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 18:32
    โง้ยยยยยย พ่อแพทริกแม่เกลสงสารตาหนูเฟอเร็ทม้ายยย แต่นี่แหละค่ะบ่อเกิดเนื้อคู่ลุงหมี แอร๊ย และแล้วลุงหมีก็ได้ทำในหน่วยที่อยากทำเนอะ อยากอ่านของคีธนิคเหลือเกินนนน เมื่อไหร่เล่มจะออกมา อยากซื้อแล้ว เงินเตรียมปลิวอย่่างเต็มใจแล้วค่ะตอนี้
    #1470
    0
  8. #1462 Aunaun (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 07:41
    ว๊ายยยยยยยยยย

    กินเด็ก555555
    #1462
    0
  9. #1461 ไอแอมอะก้อย (@pk4u) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 07:27
    สายพันธุ์คืออะไร ลืมฮ่าๆ
    ถึงมี ฟีราโมนแรงในเรื่องแบบนั้น
    อ๊ายย อยากให้ลุงได้เมียเด็ก คิกๆ
    #1461
    0
  10. #1457 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 00:53
    ยังไม่ได้อ่าน2ตอนล่าสุดเลย ฮือ
    #1457
    0
  11. #1455 Drinkky (@lantima) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 00:37
    ทำไม..โลกต้องโหดร้ายกับลุงหมีตลอด ตั้งแต่โดนจ้วงท้องเพราะอารมณ์หึงของคีธ ยันต้องมาช่วยเด็ก 55555555 เป็นตอนพิเศษที่พิเศษจริงๆค่ะ คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นของลุง ให้ลุงแกได้มีความสุขบ้างก็ดี~ ถึงจะเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางไปหน่อยก็เถอะ~
    P.s. เกลจะท้องมั้ยน้อ แพทริกจะมีน้ำยามั้ยน้อ #โดนตบ
    #1455
    0
  12. #1450 MIN&FRONG (@fern55-helen66) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 22:42
    เอามาล่อให้อยาก แล้วจากไป โอ้โน้วววววววววววว 

    ฉันลืมเธไปแล้วรู้ไหม ลืมจนจำไม่ได้ว่าเป็นใคร นึกเท่าไหร่ก็ไม่ออก 



    แต่แหม่ไร้เดียงสาจัง ทำไม่เป็นซะด้วย 55555 

    เป็นเฟอเร็ตน่ารักดีน่าาาาา เราชอบเฟอเร็ตอ่ะไรต์ ว่าแต่จะมาต่อไหมอ่ะ *^*
    #1450
    0
  13. #1443 zhll (@wimolnut) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 18:17
    นี่แบบพูดถึงเรื่องแพทริครอเกลไม่ได้เลยอ่ะ คือแบบประทับใจมาก55 ถึงจะมีโผล่ขึ้นมาแค่บรรทัดเดียวก็ยังรู้สึกดีอ่ะ ชอบคู่นี้มากก ตกใจไม่คิดว่าจะเป็นซิมเมอร์แมน นี่ก็แบบ เอ๊ะจะช่วยยังไง แต่สิ่งที่ทำก็เข้าอยู่นะ อย่างกับเซ็กโฟน ขำ555
    #1443
    0
  14. #1436 wipcream (@mada4) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 13:05
    น่าร้ากมากๆ แต่งลุงหมีกับฟิลลี่ต่อได้ไหมน้าๆน้าๆ อยากอ่าน แต่งต่อๆ แบบเสริมๆค้า
    #1436
    0
  15. #1435 jarafa (@fai7461) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 12:37
    ลุงน่ารักกกก
    #1435
    0
  16. #1434 Lด็nlxม่ (@uoupoptot) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 10:35
    55555 อยากอ่านคู่นี้ยาว ๆ ซะแล้วสิ
    #1434
    0
  17. #1433 ฟราน bf (@jid1) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 10:34
    อิแพท แกจำสลับกะนีโม่ยะะะะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 กันยายน 2559 / 10:35
    #1433
    0
  18. #1432 kaokorn (@kaokorn) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 10:20
    555+
    น่ารักดีฮะ ชักจะสงสารซิมเมอร์แมนแล้วนะเนี่ย
    จริงๆแกเป็นคนดีนะ แต่โลกดูโหดร้ายกับแกจัง 5555+
    #1432
    0
  19. #1431 Hazel1A (@hazel-nut) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 08:28
    โอ๊ยยยยย ดีกับใจมากเลยค่ะพี่ฝน ขออีกค่ะ ขออีกกกก ลูก้าจะกินเด็กใช่ไหม คือกรี๊ด คือดี โง้ยๆๆๆ
    แพทกับเกลนี่ก็แบบ...ร้อนแรงได้อีก แต่ปลาทองเปลี่ยนเพศนี่มันใช่เหรออิแพท 555555
    #1431
    0
  20. #1430 ใต้ร่มเงา (@lek007) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 08:21
    กรี๊ดดดดดดดด
    #1430
    0
  21. #1429 _ Night Kung _ (@dragonpim) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 08:13
    อยากอ่านต่อค่ะ เมื่อคืนขึ้นแจ้งเตือนว่าอัพ ดีใจมากๆเลย ><
    #1429
    0
  22. #1428 NamKudos (@namkudos) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 07:32
    มันดี มีเป็นอีบุ๊กไหมคะ จะไปถอยด่วนเลย ขอแถมคู่กิ้งก่าด้วย งือ
    #1428
    1
    • #1428-1 Violet Rain (@sweetie-jun) (จากตอนที่ 35)
      5 กันยายน 2559 / 10:28
      อีบุ้คจะมีหลังจากที่นิยายออกเป็นรูปเล่มสักพักใหญ่ๆค่ะ ^ ^
      #1428-1
  23. #1427 ทำอะไรดี (@Wizmuggle06) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 06:54
    ฟิลลี่นี่มีในตอนหลักมั้ยอะ ชุ้นลืม555555
    #1427
    0
  24. #1425 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 01:25
    ดีใจอ่าาาา ในที่สุดลุงแมนก็มีคู่แล้ว เด็กกว่ากี่ปีล่ะเนี่ย ทำลุงเราเกือบหน้ามืดแน่ะ 55555555
    อยากอ่านคู่ไวเปอร์ด้วยจังค่ะ ไม่รู้คู่นั้นจะเจอกันอีกมั้ย หรือจบลงแค่นั่น แต่ถ้าเจอกันคงแบบทั้งนักทั้งเกลียดและคงดุเดือดจำเลยรักน่าดู อ้อนไรท์ได้มั้ย อยากอ่านคู่นี้จังเลย
    อยากอ่านคู่กิ้งก่าด้วย คิดถึงมากค่ะ งื้ออออ
    #1425
    0
  25. #1424 2JGMN (@sw107) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 01:07
    อ่าาา อยากอ่านต่อจัง
    #1424
    0