พวกคุณรักกันก็ดีอยู่แล้ว จะเอาผมไปเพิ่มทำไม? (yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,095 Views

  • 248 Comments

  • 743 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    218

    Overall
    13,095

ตอนที่ 6 : ไอ้ห่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    12 ก.ย. 57



         หลายๆคนคงเคยมี ไอ้ห่วยเข้ามาในชีวิต...

ไอ้ห่วยที่ว่านี้พบได้ในทุกชนชั้นและทุกวงสังคม  อาจจะมีหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตรลงมาจุติ  ธรรมดาดาษดื่นแบบมนุษย์เดินดินกินข้าวแกง หรือขาดๆเกินๆราวกับตัดสินใจไม่ถูกว่าควรจะหล่อหรือขี้เหร่ดี แต่โดยรวมๆแล้วก็หมายถึงไอ้เบื๊อกเส็งเคร็งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเราในช่วงเวลาหนึ่ง เข้ามาสะกิดสะเกาเย้าแหย่อารมณ์เราให้โกรธ เศร้า เหงา ซึ้ง และสับสน หน้าด้านแทรกซึมอยู่ในวงจรชีวิตเราอย่างไม่เกรงใจ ออดอ้อนขอครอบครองพื้นที่ในหัวใจเรา และทำให้เรารู้สึกเหมือนตัวเองเลอค่า จนในที่สุดก็ตกหลุมรักลงไปอย่างมึนๆงงๆ

แล้วพออยู่มาวันหนึ่ง มันก็ชิ่งเราไปฟาดคนอื่นหน้าตาเฉย...

และถึงไอ้ห่วยจะค่อนข้างทุเรศในหลายๆด้าน (โดยเฉพาะด้านที่เป็นผู้ชายขี้เอา) แต่ก็จงยอมรับเถอะ ว่าเรามักจะลืมคนแบบนี้ไม่ค่อยลงหรอก และก็ไม่ได้เกลียดแบบจริงๆจังๆด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าฝ่ายนั้นยังคงทำดีกับเราเหมือนว่าไม่เคยทำเลวกับเรามาก่อนเลย แถมยังหน้าด้านเป็นเพื่อนเราต่อไปได้อีก

และบางครั้ง ไอ้ห่วยก็พอจะพึ่งพาอาศัยได้อยู่บ้าง...

ตอนนี้อรรณพก็เลยมายืนอยู่หน้าห้องของไอ้ห่วยคนหนึ่งของเขา ซึ่งจะว่าไป ก็ถือว่าเป็นคนเดียวที่อรรณพเคยมีความสัมพันธ์ด้วยอย่างจริงจังนับตั้งแต่มาเรียนที่อเมริกา

...อ้อ  ลืมบอกไป ส่วนใหญ่แล้วไอ้ห่วยจะมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า แฟนเก่า

อรรณพยกมือที่เปียกโชกเคาะแรงๆที่บานประตูสองที

คริส... อยู่ข้างในใช่มั้ยเขาถามออกไปเบาๆ นี่อรรณพนะ เปิดประตูหน่อย

ไม่นานบานประตูก็แง้มเปิดออก แล้วชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาเหมือนนายแบบโฆษณาก็โผล่หน้าออกมา เขาทำหน้ายุ่งและหรี่ตาสีเขียวอมฟ้ามองอรรณพอย่างงุนงงผสมง่วง แต่พอเห็นสภาพของอรรณพที่ยืนอยู่ข้างๆประตู เขาก็ตาโตขึ้นทันที ก่อนจะยืดตัวขึ้นแล้วเอนตัวพิงกรอบประตูไว้ ฝ่ามือแข็งแรงยกขึ้นมาเสยผมสีน้ำตาลอมทองยุ่งๆของตัวเองด้วยมาดสุดแมนและสุดเท่ ตามด้วยการส่งยิ้มเซ็กซี่สะท้านใจให้อรรณพแบบกะให้ตายกันไปเลยในยิ้มเดียว

คริส คาร์ทไรท์ เป็นไอ้ห่วยโคตรหล่อระดับ A+ ที่เลิกกับอรรณพไปเมื่อสามเดือนก่อน และระยะเวลาที่ทั้งคู่เคยคบกันก็คือ ...เอิ่ม  ...สองอาทิตย์

ไฮ...  ว้าว...คริสกวาดตามองร่างของอรรณพที่เสื้อผ้าเปียกชุ่มไปทั้งตัว จนมองทะลุเห็นผิวเนื้อสีน้ำผึ้งที่อยู่ข้างในด้วยสายตากรุ้มกริ่ม

อรรณพไม่สนใจท่าทีจาบจ้วงของฝ่ายนั้น เขาถามขึ้นด้วยน้ำเสียงหอบนิดๆช่วยอะไรหน่อยได้มั้ย

อรรณพ... ไม่มีอะไรที่นายขอ แล้วฉันจะไม่ทำให้คริสตอบด้วยเสียงแหบพร่า ยังกับอรรณพกำลังจะขอให้เขาช่วยถอดกางเกงชั้นในออกให้หน่อย

เอานี่ไปทีอรรณพเลื่อนตัวเข้ามาอยู่ในสายตาของคริสมากขึ้น จนเผยให้เห็นร่างใครอีกคน ที่ยืนโงนเงนพิงไหล่ของอรรณพอยู่ในสภาพลืมตาแทบไม่ขึ้น

เฮ้ย...!คริสร้องอุทานออกมา เมื่ออรรณพผลักร่างของคาร์ลอสเข้ามาหาเขา คริสถึงกับเซถอยหลังไปหนึ่งก้าวใหญ่ เมื่อร่างของคาร์ลอสถูกดันให้ทิ้งตัวไปที่เขาอย่างเต็มที่เหมือนคนไม่มีกระดูก 

ฝากไว้หน่อย เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาเก็บคืนอรรณพหอบแฮ่ก แล้วถอยออกมา

เดี๋ยว อรรณพ!คริสร้องโหวกเหวก เมื่อเห็นอรรณพทำท่าจะเดินจากไปเฉยๆ  “หมอนี่ใคร ทำไมนายต้องเอามาฝากฉันไว้ด้วย ...แหงะ กลิ่นเหล้าหึ่งเชียว

นายก็ดูขนาดตัวเขาสิ ขืนเอาเข้าไปในห้องฉัน พวกฉันสามคนคงไม่เหลือที่ยืน ห้องนายกว้างกว่าห้องฉัน แถมยังมีรูมเมทแค่คนเดียว ก็ช่วยทนๆไปก่อนสักคืนเถอะน่า หมอนั่นชื่อคาร์ลอส เรียนมหาลัยเดียวกันกับเรา คืนนี้เขาดวดหนักไปหน่อยแถมยังตากฝนมาอีก ไงๆก็ช่วยช่วยหาเสื้อผ้าให้เปลี่ยนหน่อยนะ

...อืม ละตรงที่เพิ่งอึ้บกันมาหมาดๆไว้ก่อนละกัน

คริสทิ้งร่างของคาร์ลอสให้ลงไปกองที่พื้นดังโครม คาร์ลอสขยับตัวเล็กน้อยแล้วหลับไปอย่างไม่สนโลก ชายเสื้อเขาเลิกขึ้นจนมองเห็นช่วงท้องที่ดูแข็งแรงและแผ่นอกวับๆแวมๆ 

คริสกวาดตามองร่างของคาร์ลอสที่นอนแผ่หมดสภาพอยู่บนพื้นแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างรังเกียจ ก่อนจะหันไปถามอรรณพอย่างปวดใจ “ถัดจากฉัน นายก็เลือกหมอนี่งั้นเหรอ ให้ตายเถอะอรรณพ นายไม่เห็นต้องลดสเปกลงฮวบฮาบขนาดนี้นี่

ให้มันน้อยๆหน่อยคริสอรรณพกลอกตา คาร์ลอสไม่ใช่แฟนใหม่ฉันสักหน่อย และเขาหน้าตาดีออก

แต่มันมีขนข้างหัวนมด้วย

และเขาก็รูปร่างดีมาก นายมองไม่เห็นรึไง

แต่มันมีขนข้างหัวนมคริสย้ำคำเดิม เหมือนโรบอทที่ถูกตั้งโปรแกรมเอาไว้แค่นั้น

ฟังนะคริสอรรณพยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาอย่างเหลืออดฉันจะไม่ยืนเถียงกับนายตอนตีหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องขนของใครทั้งนั้น ตอนนี้ฉันอยากนอน และถ้านายก็อยากนอนเหมือนกันก็รีบๆปิดประตูห้องและเข้านอนซะ ก่อนที่เพื่อนห้องอื่นๆจะตื่นขึ้นมาสวดเราทั้งคู่

นายทำแบบนี้กับฉันได้ไงคริสโอดครวญ

อรรณพยกนิ้วขึ้นมาชี้หน้าอีกฝ่าย นายติดหนี้ฉัน

โห...  อรรณพรอยยิ้มแพรวพรายผุดขึ้นบนริมฝีปากของคริส  “กะจะไม่ให้อภัยกันตลอดชาติเลยรึไง ทั้งที่ตอนนั้นฉันก็ไม่ได้อยากเลิกกับนายเลยด้วยซ้ำ นายเองต่างหากที่หยุมหยิมไม่เข้าเรื่อง

อืม... อาจใช่นะ ถ้านายคิดว่าการเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปเจอแฟนตัวเองกำลังเย่อคนอื่นอยู่มัน เป็นเรื่องหยุมหยิม มันก็คงหยุมหยิมแหละอรรณพพูดจบ ก็หันหลังเดินออกมา

เฮ้... แต่คืนนั้นฉันอยู่ในปาร์ตี้นะ ใครๆก็สนุกลืมโลกในปาร์ตี้ทั้งนั้นแหละ เอามานับได้ไง”  คริสตะโกนไล่หลัง

แต่ปาร์ตี้นั่นเป็นปาร์ตี้วันเกิดฉัน ที่นายจัดให้เองนะ ไอ้ห่วยเอ้ย...อรรณพเค้นเสียงลอดไรฟัน พร้อมกับชูนิ้วกลางให้คริสโดยไม่หันกลับไป

หยุมหยิมจริงๆด้วย...คริสงึมงำทั้งที่ยังอมยิ้ม

อรรณพเดินขึ้นบันไดไปอีกหนึ่งชั้น ซึ่งเป็นชั้นที่เขาพักอยู่ อรรณพเปิดประตูห้องเข้าไปแล้วคลำทางในความมืด เสียงกรนของเพื่อนร่วมห้องดังแว่วอยู่เบาๆ อรรณพเขี่ยกล่องพิซซาเปล่าๆที่วางอยู่บนพื้นออกให้พ้นทาง แล้วถอดเสื้อผ้าเปียกๆโยนไว้ในตะกร้า ก่อนจะโผเผไปที่เตียงของตัวเอง แล้วทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดแรง

อรรณพเอามือก่ายหน้าผาก  ...นี่มันบ้าชะมัด  เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะไปยืนอึ้บกับใครท่ามกลางสายฝนตรงซอกตึกแบบที่เพิ่งจะทำลงไป
อรรณพไม่อยากโทษคาร์ลอสฝ่ายเดียว เพราะเขารู้ดีว่าของแบบนี้มันเกิดขึ้นยาก หากไม่ยอมกันจริงๆ

อรรณพหลับตาลงเหมือนอยากหนีความจริง เขารู้สึกผะอืดผะอมขึ้นมาหน่อยๆกับหลายๆอย่าง วูบหนึ่งเขานึกถึงเร็กซ์ขึ้นมา แล้วต่อมาอรรณพก็ฝืนใจลุกขึ้นนั่ง เดินไปเข้าห้องน้ำทำความสะอาดเนื้อตัวและสระผม ก่อนจะกลับมานอนบนที่นอนของตัวเองอีกครั้ง แล้วหลับเป็นตายไปอีกหลายชั่วโมงโดยไม่ฝันถึงใครหรืออะไรเลย

 

...เช้าวันต่อมา

อรรณพขยับเปลือกตาอย่างง่วงงุน เขารู้สึกเหมือนมีอะไรอุ่นๆมากระทบที่ต้นคอ อรรณพยกมือขึ้นมาถูเบาๆอย่างรำคาญ ก่อนจะพลิกตัวนอนตะแคง

อรร... ณพ....

เสียงใครบางคนกระซิบอยู่ที่ข้างหูเขา อรรณพลืมตาโพลง เมื่อมีของลื่นๆเปียกๆแหย่เข้ามาในรูหู

เฮ้ย...!อรรณพร้องออกมาแล้วผุดลุกขึ้นนั่งอย่างตกใจ และมองหาต้นเหตุ

คาร์ลอสนั่งยิ้มเผล่อยู่ข้างเตียงเขาพร้อมเลียตรงมุมปากแบบขำๆ ดวงตาสีเข้มมองมาที่อรรณพแบบอารมณ์ดี  คิ้วของอรรณพขมวดมุ่น เขาเอามือเช็ดที่ใบหูแล้วทำหน้าหงิก

เล่นอะไรบ้าๆอรรณพบ่นอย่างเคืองๆ พลางกวาดสายตามองไปที่เตียงของไบรอันและฮีท แต่สองคนนั่นไม่อยู่แล้ว อรรณพเบนสายตากลับมาที่คาร์ลอส  “นายตื่นตอนไหน เข้ามาในนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ได้ไงว่าห้องฉันอยู่นี่

ถามเยอะเชียวคาร์ลอสพูดกลั้วหัวเราะ ฉันตื่นสักพักแล้ว ตอนแรกว่าจะกลับเลย แต่คิดอีกที แวะมาดูนายก่อนดีกว่า และที่ฉันรู้ว่าห้องนายอยู่ไหน ก็เพราะไอ้หมอนั่น... ที่ออกตัวซะแรงว่าเป็นแฟนคนเดียวของนายตั้งแต่นายมาเรียนที่นี่ เป็นคนบอกฉัน

อ้อ... คริสอรรณพหงึกหงัก แล้วหมอนั่นบอกมั้ย ว่าฉันเลิกกับเขามาสามเดือนแล้ว

เขาบอกว่าแค่ห่างกันสักพัก

มันโกหก

ฉันก็ว่างั้น

ทั้งคู่หัวเราะออกมาพร้อมกัน ตาของคาร์ลอสดูยิบหยี และรอยยิ้มก็จริงใจมาก อรรณพรู้สึกคล้ายใจจะกระตุกวูบนิดๆ  แต่เขาก็รีบตั้งสติก่อนจะเตลิด ...งี่เง่าชะมัด ทำยังกับคู่รักที่ตื่นขึ้นมาแล้วหวานแหววใส่กันหลังจากมีเซ็กส์สุดซาบซ่านกัน มาทั้งคืน  อรรณพกระแอมอย่างกระอักกระอ่วนแล้วถามขึ้น

นายมีอะไรจะพูดกับฉันรึไง  ถึงได้แวะเข้ามานี่

เปล่า แค่อยากแวะมาดูว่านายไม่ได้ป่วย คาร์ลอสขยับเข้ามาใกล้ อรรณพตัวแข็งเมื่อฝ่ายนั้นเสยผมของเขาขึ้นแล้วแนบแก้มลงตรงหน้าผาก อืม... ไม่มีไข้ แต่ก็อย่าเพิ่งวางใจ ถ้ามึนหัวขึ้นมาก็กินยากันไว้ก่อนดีที่สุด

อรรณพรู้สึกคันยุกยิกๆตรงที่รอยเคราของคาร์ลอสสัมผัสผิวตรงหน้าผากของเขา เขาเหลือบตาขึ้นมองคาร์ลอสอย่างไม่แน่ใจ เอาจริงอ่ะ คาร์ลอส

อะไร

ก็ที่มาทำแบบนี้ไง อย่าบอกนะว่าสนใจฉันจริงๆจังๆ

แล้วนายคิดว่าก่อนหน้านี้มันอะไรล่ะแววตาของคาร์ลอสดูนิ่งพอๆกับน้ำเสียง

ฉันไม่รู้  มันอาจเป็น.. เกม... รึอะไรสักอย่างที่คู่รักเพี้ยนๆอย่างพวกนายหามาเล่นแก้เบื่อ ประมาณว่าดึงฉันเข้ามาอยู่ตรงกลาง ฟัดเล่นจนน่วม  แล้วก็ปล่อยไป

คิดแบบนั้นจริงเหรอ

แล้วมันใช่รึเปล่าล่ะอรรณพจ้องตาอีกฝ่ายอย่างต้องการคำตอบจริงๆ

นายไม่มีทางรู้หรอกอรรณพคาร์ลอสส่ายหน้าน้อยๆและยิ้มด้วยดวงตา นอกจากจะกระโจนลงมา แล้ววัดดูเอาเอง

อรรณพอ้าปากจะพูดโต้ตอบ แต่คาร์ลอสก็บุ้ยปากไปทางโต๊ะอ่านหนังสือของเขาและชิงถามขึ้นมาก่อน นั่นอะไร

หือ?” อรรณพหันไปมอง

กระป๋องพิลึกๆ ที่เขียนว่าเคาน์ดาวน์ไทม์สแควร์นั่นนะ

อรรณพคลี่ยิ้มออกมา นั่นกระปุกออมสินคู่ใจของฉัน ฉันกำลังเก็บเงินให้ได้สักก้อน เพื่อที่จะได้ไปใช้เวลาช่วงคืนข้ามปีที่ไทม์สแควร์สักครั้งในชีวิต

อืม.. ไม่เลวนี่คาร์ลอสผงกหัวนิดๆ แล้วเก็บได้ครบรึยัง เหลือเวลาอีกแค่เดือนกว่าๆเองนี่

ก็.. ยังหรอก เงินทองมันหายาก แต่ถ้าปีนี้ไม่ทันจริงๆ ก็ค่อยรอดูปีหน้าอีกทีอรรณพยักไหล่ เขาไม่บอกหรอก ว่ามันเพิ่งจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว จากเช็คที่เขาได้รับจากค่ำคืนอันซาบซ่านของเราสามคน

แล้ว.. ไปคนเดียวรึไง

จะให้ไปกับใครล่ะ

แฟนสิคาร์ลอสเดาะลิ้น ดวงตาสีเข้มดูยั่วเย้า แฟนดีๆสักคน

ไอ้นั่นหายากกว่าเงินอีก

คาร์ลอสหัวเราะร่วนอย่างถูกใจ เขาขยับโน้มตัวเข้าไปใกล้อรรณพ ริมฝีปากพวกเขาอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ อรรณพได้กลิ่นหอมสะอาดเหมือนกลิ่นมิ้นท์จางๆ ทั้งคู่สบตากัน

ขึ้นอยู่กับว่านายตีความคำว่า ดีไว้แบบไหนน่ะอรรณพ” เสียงของคาร์ลอสนุ่มหูแต่สายตากลับรุกเร้า และมันก็เริ่มทำให้อรรณพใจเต้นในจังหวะแปลกๆ

กล้าหน่อยสิคาร์ลอสกระซิบใกล้ริมฝีปากนุ่ม ก่อนจะขยับเลื่อนขึ้นไปกดจูบบนหน้าผากแทน

คาร์ลอสอมยิ้ม เมื่อเห็นอรรณพทำหน้าอึ้งๆ  เขาขยับลุกขึ้นยืน ฉันต้องไปแล้ว นายดูแลตัวเองด้วย ถ้ามีไข้ก็โทรหาฉัน

อรรณพพยักหน้าโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขามองดูคาร์ลอสเดินไปทางประตู  และรอจนกระทั่งเสียงฝีเท้าของคาร์ลอสห่างออกไป แล้วถึงค่อยทิ้งตัวลงนอนเหมือนเดิม

...กระโจนลงไปแล้ววัดดูเอาเองงั้นเหรอ

ฟังดูก็ง่ายนะ แต่ใครจะอยากเอาหัวใจตัวเองไปเสี่ยงเล่นพร่ำเพรื่อกันล่ะ ถ้าไม่รู้เลยว่ามันจะคุ้มกันรึเปล่า และครั้งหนึ่งอรรณพเคยลองเสี่ยงมันไปแล้วกับคริส  และผลมันก็ออกมาเละตุ้มเป๊ะสิ้นดี

อรรณพนอนอยู่แบบนั้นสักครู่ แล้วเขาก็ตัดสินใจลุกขึ้นล้างหน้าแต่งตัวและไปเรียน อรรณพเดินออกมาจากประตูหอพักและเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีฟ้าเข้มที่มีปุยเมฆสีขาวลอยฟ่องกระจัดกระจาย พลางนึกสงสัยว่าท้องฟ้าในวันก่อนหน้านี้ มันสวยสดใสเหมือนอย่างที่เขารู้สึกในวันนี้หรือเปล่า

และในช่วงบ่ายของวันนั้นเอง  ขณะที่อรรณพกำลังเดินผ่านตึกเรียนของนักศึกษาสาขาภาพยนตร์ เขาก็ได้รับข้อความทางโทรศัพท์จากคาร์ลอส

 

/ อรรณพ  วันอาทิตย์นี้ถ้านายไม่ติดธุระอะไร ฉันอยากชวนนายไปซานดิเอโกด้วยกัน  ถ้านายอยากนั่งรถเล่นน่ะนะ  ...ตอบด้วย /

 

อรรณพย่นคิ้ว ซานดิเอโกเป็นเมืองติดชายฝั่งทะเลที่สวยและมีเสน่ห์มากแห่งหนึ่งของแคลิฟอร์เนีย คล้ายกับแอลเอแต่สงบกว่า  ตั้งแต่มาเรียนที่นี่ เขาเคยไปเที่ยวที่นั่นแค่ครั้งเดียว และก็ชอบมาก 

อรรณพกัดริมฝีปากขณะชั่งใจว่าควรจะตอบรับหรือปฏิเสธดี คาร์ลอสอาจเป็นไอ้บ้าหื่นแตก แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าหมอนั่นทำให้เขารู้สึกว่าชีวิตเต็มไปด้วยสีสันเร้าใจ

แล้วอรรณพก็ได้ยินเสียงเพลงลอยแว่วมาจากหน้าต่างบานหนึ่งที่เปิดอ้าไว้ เขาจำได้ว่ามันเป็นเสียงเพราะๆของเทย์เลอร์ สวิฟต์ จากซาวนด์แทร็กในหนังเรื่อง Valentine’s Day ที่เขาเคยดูเมื่อ 2-3 ปีก่อนนู้น  อรรณพเผลอยิ้มเมื่อได้ยินเนื้อเพลง

 

Oh Oh.. I need you, baby

Don't be afraid.

Please, jump,    then fall

Jump,   then fall…  into me

 

ขนาดเทย์เลอร์ยังเชียร์ให้เขากระโดดลงไปเลย ไม่รู้ว่าแอบไปรับเงินใต้โต๊ะจากคาร์ลอสมารึเปล่า  อรรณพสูดลมหายใจและพิมพ์ตอบกลับไป

 

/ วันอาทิตย์จะรอ  มารับด้วยนะ /

 

อรรณพเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้อ  และก็ยังคงอมยิ้มอยู่แบบนั้น จนกระทั่งเดินพ้นมุมตึกออกไป   

....ก็หวังว่ามันจะคุ้มกับที่เขายอมเสี่ยงก็แล้วกัน



..........................................................................................................................


แง้ว...  เอาใจช่วยอรรณพกันด้วยนะคะ  สองหนุ่มรุมตอมซะขนาดนี้  ^ ^
ส่วนใครที่ถามถึง ว่าจะสั่งซื้อนิยายได้ยังไง  แว๊บเข้าไปดูในเพจของผู้แต่งได้เลยค่ะ
 


https://www.facebook.com/pages/Violet-Rain/460290080781027?fref=photo

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #184 Cakeliez (@cakeliez) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:59
    บรรยายคำว่าไอ่ห่วยไว้ดีมาก โดนใจที่สุดค่ะ /อินนน
    #184
    0
  2. #88 Mookobb (@mookobb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 02:36
    ชอบตรงห่วย..ชอบมากๆค่ะ T/////T
    #88
    0
  3. #44 Akane View (@viewcanon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 12:56
    หึงสินะอรรณพ55555 3P
    #44
    0
  4. #20 A-Low-Ha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 11:34
    สำนวนการเขียนเหมือนนิยายแปลเลยอ่ะ

    แต่ก็โอเคนะเป็นเอกลักษณ์ดี

    #20
    0