All ... FICTION [ YAOI ]

ตอนที่ 9 : : BLEACH : Cause of dote : 2 : [ Renji x Byakuya ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    1 มี.ค. 53


Cause of dote

Pairing : Renji x Byakuya

 

; 2 ;

 

 หมาแดงเร็นจิ!!!”

ชายหนุ่มขยับตัวเล็กน้อย คิ้วเข้มขมวดหากันแม้เปลือกตาจะยังคงปิดอยู่ ...อะไรแต่เช้าวะ

ไอ้หมาแดง!!”

เขายกหมอนขึ้นมากดปิดหูเอาไว้

ไอ้หมาวัด ไอ้หมาถูกทิ้ง ไอ้หมาหง่าว หมาวัดเร็นจิ ไอ้คนไม่ได้เรื่องได้ราว...ตื่นเดี๋ยวนี้นะโว๊ยยยย!!!”

เฮ้ยยย!! จะอะไรกันนักกันหนาวะ แหกปากโวยวายแต่เช้าเลยยัยเตี้ยงั่งลูเคีย!!”

 

ฟุ่บ!

 

เร็นจิเขวี้ยงหมอนลงพื้นขณะผุดลุกยืนอย่างหงุดหงิด เขาหรี่ตาลงอย่างอันตรายขณะก้าวพรวดไปกระชากประตูมองสาวเจ้าที่เท้าเอวด้วยสีหน้าไม่แตกต่างกัน

ตื่นได้ซะทีนะ เจ้าบ้า

หนวกหู!” ร่างสูงผลักหัวคนตัวเล็กกว่าอย่างลืมใส่ใจเรื่องกำลัง พร้อมความรู้สึกสะใจที่ประดังเข้ามาหลังจากเห็นลูเคียล้มหงายหลังไปกองกับพื้นอย่างสิ้นท่า

ไอ้บ้าเร็นจิ!! ข้าสาปแช่งเจ้า

เออๆ

เตรียมสำนึกบุญคุณข้าซะเจ้างั่ง เจ้าหล่อนกรีดเสียงอย่างอาฆาต อิจิโกะมันบ้าไปแล้ว!! ไอ้บ้านั่นมันคิดจะกลืนท่านพี่ลงท้องแล้ว เจ้ากำลังเป็นรองอยู่นะเจ้าหมาแดง!!”

อะไรของเจ้า เร็นจิรวบผมขึ้นพลางแสดงสีหน้าแปลกใจ ข้าก็เป็นรองอยู่แล้วนี่...รองหัวหน้าหน่วยหกไง...โว๊ยย! จะเหยียบเท้าข้าทำซากอะไรวะฮะ

ไอ้เจ้าโง่ๆๆๆ ลูเคียกระทืบเต็มแรง ไม่รักแล้วรึไงคุจิกิ เบียคุยะน่ะ...จะเอามั้ยยะ!!”

เอาสิวะ

ถ้าเอาก็ฟัง!!”

เถียงกันไปมาได้สักพักก็เริ่มเข้าสู่ประเด็นหลักของการแหกปากโวยวายแต่เช้าของคุจิกิ ลูเคีย

เรื่องมันเป็นแบบนี้...

 

...

......

 

ย้อนกลับไปเมื่อวาน

 

อ้าว อิจิโกะ

ลูเคียเบิกตาขึ้นน้อยๆเมื่อเห็นตัวแทนยมทูตสีผมแสบตาเดินเข้ามา แม้จะรู้สึกแปลกใจแต่หัวใจก็เต้นถี่แรงอย่างรู้สึกดีที่ได้พบหน้า

มาไม่บอกไม่กล่าวกัน...

ไง เบียคุยะ แม้จะสืบเท้ามาใกล้กับลูเคีย แต่อิจิโกะกลับหันไปคุยกับคุจิกิ เบียคุยะที่กอดอกอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เจ้าไม่สมควรมาที่นี่ อย่าอวดเก่งนัก...เป็นแค่มนุษย์แท้ๆ

ประโยคแรกที่ควรจะเป็นคำกล่าวทักทายนั้นกลับกลายเป็นประโยคเชิงไล่ทางอ้อม แน่นอนว่าคนที่โดนมาจนชินอย่างคุโรซากิ อิจิโกะไม่คิดใส่ใจ...แถมยังมองว่าน่ารัก...

ฮ่าๆ สมเป็นนายจริงๆ

...ฮึ

เบียคุยะมองประสานตากับคนตรงหน้าเงียบๆ ตาคมๆนั้นจ้องมองเขาอย่างไม่ปิดบังความรู้สึก...ความดีอกดีใจและความสุขมันไหลผ่านจากแววตานั้นมายังหัวหน้าหน่วยรูปงามที่เริ่มทำหน้าไม่ถูก แม้จะเป็นสีหน้าเยือกเย็นอย่างปกติก็ยังคิดว่าไม่ดีพอ...

มุมปากของผู้มาใหม่กระตุกเป็นรอยยิ้มน้อยๆ ช่างเถอะ ว่าแต่จะไปไหนกัน? ฉันไปด้วยสิ

ยังไม่ทักข้าสักคำไม่ต้องมาพูดเลย เจ้าบ้าอิจิโกะ!” ลูเคียร้องใส่อย่างหมดความอดทน เธอเผลอขบริมฝีปากแน่นตอนเห็นสายตาที่อิจิโกะมองพี่ชายที่แสนเคารพของเธอ...

 

...หงุด-หงิด-โว๊ย!...

 

หวัดดี คุจิกิ ลูเคีย

...ฮึ่ย! ไปตายซะไปเจ้าบ้า!”

พูดจบ...เป็นครั้งแรกที่ลูเคียมีความกล้า...มากถึงมากที่สุด...อาจเป็นเพราะลืมตัวหรืออารมณ์โกรธจัด...แต่จะอะไรก็แล้วแต่...

เธอกระชากแขนบางๆที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดคลุมหัวหน้าหน่วยของคุจิกิ เบียคุยะเต็มแรงจนเขาเซแล้วจึงลากให้เดินตามราวกับอีกฝ่ายไร้ซึ่งน้ำหนัก...แรงของเธอเยอะมากพอที่จะลากผู้ชายอย่างท่านพี่ให้เดินตามได้ หรือจะบอกว่าท่านพี่ตัวเบามากขนาดผู้หญิงอย่างเธอยังกระชากปลิวตามมาได้กันแน่นะ!!

บอบบางเกินไปแล้ว!”

หญิงสาวกัดฟันเสียงสั่น เจ็บหรือก็เจ็บใจ...แต่ไอ้ที่มากกว่านั้น...

รักแค่หมาก็พอแล้วนะคะท่านพี่ หมามันเป็นเด็กดี ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน...แถมยังรองมือรองเท้าท่านพี่ได้อีกด้วย ท่านพี่ว่าไงเดี๋ยวหมามันก็ว่าตาม ให้ข้าวให้น้ำพาไปเดินเล่นหน่อยมันก็มีความสุขแล้ว รักหมาเถอะค่ะ!! หมาแดงมันไม่เลวร้ายหรอกนะ

ลูเคียโผเข้ากอดรัดคนเป็นพี่แน่น แล้วยิ่งแน่นมากขึ้นไปอีกเมื่อรู้สึกได้ว่าชุดคลุมของเบียคุยะมันตัวใหญ่กว่าขนาดตัวของเจ้าตัวเยอะเอามากๆ...ผอม...รูปร่างที่ผอมและดูเปราะบางราวจะแตกหักได้หากกอดแรงมากไปกว่านี้...หรือเธอจะลองรัดให้แน่นกว่านี้ดูนะ...เป็นหัวหน้าหน่วยแล้วไม่ได้ทานข้าวจนขาดสารอาหารรึยังไงกัน...

สวยกว่าข้าแล้วยังไม่พอใจอีกใช่มั้ยท่านพี่!

ขนาดเป็นผู้หญิงแท้ๆข้ายังคิดว่าท่านน่าขย้ำเลยให้ตายสิ! ไม่...เป็นผู้หญิงแท้ๆน่ะไม่เท่าไหร่ มันถูกแล้วที่ผู้หญิงควรจะกรีดร้องให้กับผู้ชายเท่ๆ แต่ท่านน่ะ...ท่านน่ะ...

ฮึ่ย!!

ข้าเสียใจ...

อะ เอ๋ หมายความว่ายังไงคะ?

มือเรียวบางที่ขาวซีดนั้นค่อยๆแตะลงบนมือของเธอ...นิ้วเย็นๆของเบียคุยะให้ความรู้สึกนุ่มนวลจนลูเคียแปลกใจ

เสียใจ...ที่ละเลยเจ้าเกินไป เจ้าน่ะ...

...?

ชอบคุโรซากิ อิจิโกะ แบบนั้นใช่มั้ย?

หะ...เห!! ทะ...ท่านพี่...

เบียคุยะเอื้อมมือแตะศีรษะทุยๆของน้องสาวด้วยสีหน้าอ่อนลงจากเคย ข้าไม่ขัดขวางหรอก จะให้เขามาหาที่บ้านเมื่อไหร่ก็ได้ ข้าอนุญาต

ไม่เอาหรอกค่ะ!!”

ลูเคียปฏิเสธเสียงแข็งทันควัน ส่งผลให้คนเป็นพี่ชายชะงักไปน้อยๆ

แบบนั้นน่ะมัน...

อะไรรึ?

มัน... เข้าทางอิจิโกะน่ะสิ!

...ลูเคีย?

เปล่าหรอกค่ะ เราไปทานข้าวกันเถอะ ... หญิงสาวกำหมัดแน่นพลางเชิดหน้าขึ้นส่งยิ้มสดใสให้พี่ชาย ท่านพี่

 

...

......

 

เจ้าต้องแย่งมาให้ได้!!”

งี่เง่า เร็นจิอ้าปากหาวหวอด คิดมากไปแล้วเจ้าน่ะ

หนอย ไม่เห็นกับตาก็พูดได้สิ ลูเคียขึงตาใส่อย่างไม่สบอารมณ์ สายตามันจริงจังจนข้าขนลุกวูบเลยเชียวนะ

ทำตัวเป็นเด็กขี้อิจฉาไปได้ ไหนย้ำนักย้ำหนาไงว่าเป็นน้องสาวสุดรักสุดหวงของคุจิกิ เบียคุยะ แล้วจะมากลัวว่าหัวหน้าจะเมินเจ้าทำไมเล่า

ใช่ซะที่ไหนเจ้างั่ง!” เสียงหวานแหวใส่ลั่น กระชากเสื้ออีกฝ่ายอย่างแรงจนเร็นจิตกใจเผลอโน้มตามแรงดึง นี่ตกลงเจ้าไม่ได้เข้าใจที่ข้าพูดเลยใช่มั้ยเนี่ย

อะ...อะไรเล่า

โอเคๆ งั้นฟังให้ดี...ข้าพอเข้าใจแล้วว่าเจ้ามันงั่งแต่ไม่คิดว่าจะทั้งงั่งและโง่ได้ขนาดนี้ ข้าผิดไปเองที่ประเมินเจ้าไว้สูงมากจนเกินไป

เออ ครับ...ขอโทษด้วยที่ทำให้ผิดหวัง แม่คุณ!” เร็นจิถอนหายใจ ก่อนจะกอดอกแล้วเอนแผ่นหลังพิงผนังเนือยๆ เอ้า ว่ามาดิ

ลูเคียเม้มปาก หน้าขึ้นสีน้อยๆ ฟังให้ดีล่ะ พูดรอบเดียว

รู้น่า

เงียบๆไปเหอะน่ะ!” หญิงสาวว่า เสมองไปทางอื่น ข้าน่ะชอบอิจิโกะ!!...

อ้อ... ร่างสูงลากเสียงอย่างเกียจคร้าน เรื่องนั้นข้าพอจะรู้ สายตาเจ้ามันฟ้องออกขนาดนั้นว่า สนใจข้าเถอะ...รักข้าเถอะ...แต่งงานกับข้าเถอะถึงขนาดนั้น เสียงต่ำเอ่ยดัดก่อนจะผงกหัวเนิบนาบ แล้วไงต่อ?

ลูเคียแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน แม้มือจะเริ่มกำหมัด ข้าชอบอิจิโกะ อิจิโกะชอบท่านพี่ เจ้าเองก็ชอบท่านพี่...ทีนี้ถ้าข้าช่วยให้เจ้ารวบหัวรวบหางท่านพี่ได้ อิจิโกะก็จะอกหักแล้วก็หันมาให้ข้าดามอก ทีนี้ข้าก็สมหวังเจ้าก็สมหวัง เป็นไง...ชัดขึ้นบ้างมั้ยล่ะ?

เร็นจิที่ตอนแรกตีหน้าเฉยถึงกับอึ้ง จ...จริงอ่ะ

เออสิ ถอนหายใจหนักอย่างหงุดหงิด ข้าน่ะ...ถ้าเป็นเจ้าข้าจะสู้ขาดใจเพื่อให้อยู่ในสายตาของท่านพี่เลย เพราะว่า...

ร่างสูงกลืนน้ำลายลงคอ รอฟังอย่างสนใจทันที

หน้าก็สวย...

อึ่ก!”

ลูเคียเหลือบตามองปฏิกิริยาของเพื่อนหนุ่มอย่างรู้ทัน

ตัวก็บาง...กอดไปทีนี่นุ่มนิ่มสุดๆ...ผิวก็หอม...เสียงก็เพราะ...

...///

เป็นถึงขุนนางในสี่ตระกูลใหญ่...เป็นหัวหน้าหน่วยหก...เป็นคนที่เพียบพร้อมทุกอย่าง...เก่งกว่าใคร...ดูดีกว่าใคร...

...

บอกตรงๆนะเร็นจิ... ลูเคียส่งเสียงจิ๊ในลำคอ นิ้วเรียวส่ายไปมา ถ้าเจ้าไม่เอาก็โง่สุดๆแล้ว

เร็นจิมองหญิงสาวอึ้งๆ ร่างสูงชะงักไปในทันทีเมื่อสมองเริ่มประมวลสิ่งที่ลูเคียพร่ำบอกเมื่อครู่ได้ทั้งหมด...ตอนแรกก็ไม่ได้ฟังเพราะรำคาญ นึกว่าเจ้าตัวจะมาบ่นใส่เพราะหวงพี่ชาย ที่ไหนได้...กลัวว่าเจ้าอิจิโกะมันจะงาบแต่พี่แล้วเมินคนน้องทิ้งต่างหาก

แล้วหวังจะได้งาบคนพี่เรอะ!! ฝันไปเหอะโว๊ยยย!!

 

...ข้าจ้องของข้ามากี่ปี!! เรื่องไรจะยกให้ไอ้หัวส้มอวดดีอย่างแกกันวะ!!...

 

เบียคุยะ... เสียงต่ำแทบจะคำราม ดวงตาแข็งกร้าวจนลูเคียเผลอก้าวถอยอย่างผวา

เฮ้ยๆ ข้าแค่มายุเจ้า อย่าจิตหลุดขนาดนั้นสิยะ

เป็นของข้า...ของข้าเท่านั้น!”

หน้าไหนก็อย่างมาหวังโว๊ย!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,401 ความคิดเห็น

  1. #1358 0614460900aa (@0614460900aa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 23:15
    ลูเคียเอ๋ยยยย ข้ารักเจ้าที่สุด5555 สะใจยังไงไม่รุ
    #1,358
    0
  2. วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 11:20
    ดีมาก>O #1,297
    0
  3. วันที่ 21 พฤษภาคม 2554 / 12:50
    หมาเป็นอารายไปง่าาา

    หมาแดง ชิงมาให้ดั้ยน้าาา > w <
    #826
    0
  4. #715 Doll-du-Ronfell (@doll-du-ronfell) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 09:21

    หมาแดงอาละวาด...
    สู้เค้านะ

    #715
    0
  5. #695 quiz-zii (@quiz-zii) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 10:58
    เอ้า...

    หมาแดงสู้ๆ หมาแดงสู้ตาย!!
    #695
    0
  6. #683 catty (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 12:13
    โหลูเคียยุหน่อยเดียว เร็นจิ...= ="
    #683
    0
  7. #594 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 23:08
     ต้องอย่างนี้สิลูเคีย :)
    #594
    0
  8. #486 ท่ๅuชๅE|ย็uชๅ (@asd222) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2553 / 14:23
    555+ ลูเคียร้ายกาจ
    #486
    0
  9. #99 เต่อร์เตอร์ (@ponica) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 13:50
    55555555555555555555555

    ไอ่ลูกหมาหึงได้น่ารักจริง อะไรจริงค่ะ

    > //////////////// <

    ช๊อบชอบบบบบบบบบบ

    อิอิ

    ต่อๆ
    #99
    0