All ... FICTION [ YAOI ]

ตอนที่ 63 : : APH : Between Hate and ...? : 1 : [Ivan x Gilbert ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,675
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    6 พ.ย. 53


Between Hate and...?

Pairing : Ivan Braginski x Gilbert Weillschmidt

 

เฮตาเลียมีเนื้อหาเสียดสีและมีชื่อตัวละครมาจากประเทศต่างๆ

สำหรับผู้จิตใจอ่อนไหวทางด้านนี้กรุณาปิดไปเลยนะคะ 



1

 

          ห่างไกลกันมากงั้นเหรอ?

เปล่าเลย...

มันก็แค่กำแพงหนาๆเท่านั้น...ก็แค่ก้อนอิฐหลายๆก้อนมาวางเรียงรายกันจนแน่นหนา...ก็เป็นแค่บางสิ่งบางอย่างที่มาขวางกั้น

แล้วมันยังไงล่ะ?

ก็แค่ตัวของนายอยู่ทางฝั่งนั้น แล้วก็ตัวฉันอยู่ฝั่งนี้...เท่านั้นเอง

ถ้าหันหน้าเข้าหากัน...เราก็จะเหมือนอยู่ฝั่งตรงข้ามซึ่งกันและกัน แต่ถ้าเราหันหลังชนกัน ไอ้กำแพงที่ว่าแข็งแกร่งทนทานนั่นก็ไร้ความหมาย เพราะแผ่นหลังของเราสามารถรับรู้ถึงไออุ่นจากกันได้แม้จะอยู่ท่ามกลางหิมะหนาวเหน็บ มันก็เสมือนเราอยู่ชิดติดกัน

นายที่อยู่อีกฟากจะรับรู้ถึงตัวตนของฉัน พอๆกันกับที่ฉันรับรู้ถึงตัวตนที่มีอยู่อย่างเข้มแข็งของนาย

ไม่ใช่หลอกตัวเอง ไม่ใช่ว่าทำได้แค่งมงาย...

เวลานี้สิ่งที่ทำได้คือต้องเชื่อมั่นและอดทน

 

 

 

.

.

.

.

.

 

 

 

 

“ความหวังลมๆแล้งๆ...สินะครับ”

“............หุบปากไปซะ”

กิลเบิร์ต ไวล์ชมิทกดเสียงต่ำรอดไรฟันออกมาพร้อมเปลือกตาที่ปิดลงแน่นเพื่อระงับความหงุดหงิดอย่างคนพยายามใจเย็น

“หุบปาก...”

เขาผ่อนลมหายใจออกเชื่องช้าจนเกิดเป็นไอจางๆ ทั้งที่หิมะโดยรอบก็ทำให้ร่างกายด้านชาจนแทบจะไม่รู้สึกถึงอะไรแล้วแท้ๆ...แทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสายลมที่กรีดแทงผิวกายที่โผล่พ้นเสื้อผ้าออกมานั้นเรียกว่าความหนาวเย็น เขาชินชากับมันมากจนเกินไป

ทั้งที่คิดว่าชินชาแล้ว...ทั้งที่มั่นใจอย่างนั้น...

เสียงหัวเราะแผ่วๆที่ได้ยินจากทางด้านหลังกลับส่งผลให้ร่างกายรู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เกิดเป็นความคิดน่าสมเพชว่าหิมะนั้นยังเทียบไม่ติดฝุ่นกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่แสนจะกรีดแทงยิ่งกว่าสายลมในฤดูหนาวเช่นนี้

ต้องนับถือคนอย่างอีวาน บรากินสกี้จริงๆ...ร้ายเหลือรับที่ทำให้คนอย่างเขารู้สึกว่าหิมะที่เข้าปกคลุมทั่วทุกอาณาบริเวณในตอนนี้ดูจะอบอุ่นขึ้นมามากทีเดียว

“ความหวัง...” ร่างสูงขยับยิ้มมุมปาก ทอดสายตาคมกริบที่แฝงแววเย้าหยอกมาให้ “ทั้งที่ควรจะหมดไปตั้งนานแล้วแท้ๆนะครับ”

กิลเบิร์ตเปิดเปลือกตาขึ้นเชื่องช้า หางตาเหลือบมองชายหนุ่มชาวรัสเซียทางด้านหลังเพียงเล็กน้อย มุมปากอดยกยิ้มอย่างเยาะหยันขึ้นมาไม่ได้

ไม่ว่าจะยังไง...สีขาวที่ดูว่างเปล่าของหิมะนั้นก็ส่งผลให้หัวใจทำงานได้ดีกว่าแววตาของอีวานที่ไม่ต่างจากคมมีดกรีดหัวใจให้สะท้านไหว...กัดกร่อนเอาความหวังไปจนหมด

หวังทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง...มันต้องใช้ความพยายามมากขนาดไหน คนคนนี้ไม่มีทางรู้หรอก คนที่ภายนอกฉีกยิ้มงี่เง่าเหมือนเทวดา แต่ภายในใจดำมืดไม่ต่างจากปีศาจอย่างอีวานน่ะ

แต่ว่าตราบใดที่เขายังหวัง...สักวัน...

“ควรจะงั้นเหรอ?” ในที่สุดก็ตัดสินใจหันกลับไปเผชิญหน้าด้วยตรงๆ สายลมที่ตีหน้านั้นทำให้รู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาเล็กน้อย “เอาอะไรมาตัดสินกันล่ะว่าควรหรือไม่ควร นายมันไม่ได้เจ๋งพอจะทำแบบนั้นหรอก”

“แบบนั้นเหรอครับ?”

“การตัดสินว่าอะไรควรหรือไม่ควรไงล่ะ”

อีวานแสดงสีหน้าแปลกใจราวกับพึ่งรับรู้ข่าวสารสำคัญระดับประเทศ ก่อนจะหรี่ตาลงพร้อมขยับยิ้มอ่านยากเหมือนเคย

“แล้วคุณล่ะครับ...”

“ฉันทำไม” ร่างเพรียวกระแทกเสียงใส่ไม่ไว้หน้า ใช่ กิลเบิร์ตพยายามตั้งสติให้เข้าที่เข้าทางและเริ่มเป็นฝ่ายสวนกลับบ้าง “ฉันคนนี้มันทำไมอย่างงั้นเหรอ?”

ร่างสูงไหวไหล่ กลอกตาพร้อมขยับฝีเท้ามาใกล้

กิลเบิร์ตต้องย้ำกับตัวเองในใจว่าห้ามขยับถอย ถ้าถอยตอนนี้ต่อจากนี้ก็ต้องยอมให้เรื่อยๆ ถ้ามีสักครั้งก็ต้องมีอีกครั้ง...และถึงต้องการจะถอยหนีจริงๆก็คงไม่มีทางพ้นเงื้อมมือของคนร้ายกาจแบบนี้ไปได้ ตราบใดที่ทุกอย่างยังเอื้ออำนวยให้อีวาน

ทั้งบรรยากาศหนาวเหน็บโดยรอบนี้ที่อีกฝ่ายคุ้นชินมาตั้งแต่เกิด...ทั้งกำแพงสูงหนาทางด้านหลังที่จำกัดพื้นที่การถอยหนีของเขา...ทุกอย่าง

อำนาจ...

นั่นคือสิ่งที่อีวานมีมากที่สุด และมีมากพอที่ทำให้คนอย่างเขาต้องยอมอย่างไม่อาจหลีกหนีได้เลย

“เอาอะไรมาตัดสินว่าผมตัดสินคุณไม่ได้ ทำไมผมถึงบอกคุณไม่ได้ว่าอะไรควรหรือไม่ควร...” ดวงตาเรียวคมสะกดให้คนมองตัวชาวาบ ตรึงร่างกายอีกฝ่ายเอาไว้อย่างง่ายดาย “เข้าใจผิดอะไรไปรึเปล่าครับ เวลานี้ทุกอย่างของคุณขึ้นอยู่กับผมทั้งนั้น จะร่างกาย ความคิด...กระทั่งหัวใจ ผมว่าไงคุณก็ควรจะว่าตามโดยง่ายต่างหากล่ะครับ คุณกิลเบิร์ต”

นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือสีมืดเอื้อมมาไล้วนตำแหน่งหัวใจของกิลเบิร์ตเชื่องช้า ดวงตาสีโลหิตอดเบิกกว้างพร้อมสั่นไหวไม่ได้...

โค้ทที่สวมอยู่มีไม่รู้กี่ชั้นต่อกี่ชั้น...แล้วทำไมถึงรู้สึกเหมือนปลายนิ้วนั้นแตะลงบนแผ่นอกของเขาได้จริงๆกันล่ะ

คนคนนี้มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเขามากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

“อย่ามา...” ริมฝีปากแห้งผาก และซีดเผือดไร้สีสัน “อย่ามาสั่งฉัน นายไม่มีสิทธิ์”

“มีสิครับ”

ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้...ใกล้จนเห็นถึงขนตาที่เรียงกันอย่างลงตัวเหมาะเจาะของชาวรัสเซีย...ใกล้จนเห็นเงาตัวเองอยู่ภายในนัยน์ตาสีอเมทิสต์เปี่ยมอำนาจและแรงกดดันมหาศาล...เห็นใบหน้าที่ใกล้จะฉายชัดถึงความอ่อนแอของตัวเองในแววตาคู่นั้น...

แต่ไม่เห็นความรู้สึกอะไรทั้งสิ้น...จากคนตรงหน้า

“อย่าต่อต้านผม...” เสียงทุ้มต่ำกระซิบเบา ดวงตาไม่ละห่าง ไม่มีแม้แต่การกระพริบตาให้หัวใจของคนมองได้หยุดพักความรู้สึกแปลกๆ “คุณไม่อยากเจ็บตัวหรอก เชื่อผมสิครับ”

“ฉัน...ต้อง...”

 

...หลุดพ้นจากนาย...

 

ริมฝีปากเย็นเฉียบของอีวานประทับเข้าที่หน้าผากของเขา และค้างไว้อยู่อย่างนั้น...มีเวลามากพอให้ร่างเพรียวได้ตั้งตัว แต่สองมือก็เหมือนจะหนักเกินกว่าจะผลักร่างสูงหนาให้ออกห่างจากตัว

เนิ่นนาน...เขาจึงผละออกไป

“อยู่กับผม อยู่ข้างผม...นี่ไม่ใช่คำขอร้อง แล้วก็ไม่ใช่ทั้งคำสั่ง...” ดวงตาสีอเมทิสต์คู่นั้นยังคงไร้ความรู้สึก โทนเสียงทุ้มที่เหมือนจะอาลัยนั้นก็ดูไร้ความจริงใจไปเลยสิ้นดี “ผมเพียงแค่บอกกับคุณเท่านั้น ครั้งนี้ผมให้โอกาสคุณตัดสินใจเอง”

“หมายควา......”

“มีเงื่อนไขอยู่เพียงสองข้อ” อีวานเริ่มขยับยิ้มจางๆ ในคราวนี้แววตาคู่นั้นราวกับจะอ่อนลง “ถ้าคุณตอบตกลงว่าง่าย คุณก็ยังคงมีอิสระอยู่ภายใต้อำนาจของผม แต่ถ้าคุณปฏิเสธ...ไม่ว่าความหวังที่คุณเฝ้ารอคอยนั้นจะเป็นจริงหรือไม่...”

“...”

เทวดาขยับยิ้ม ปีศาจ

“คุณก็จะไม่มีวันได้อยู่รับรู้หรอกครับ”

กิลเบิร์ตเซถอยสองสามก้าวด้วยใบหน้าที่เชิดขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะแหบพร่า มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นลูบใบหน้าที่ชาจนไร้ความรู้สึกของตัวเองในขณะที่อีกข้างก็กุมท้องคล้ายกับจะบอกกลายๆว่าการหัวเราะอย่างบ้าคลั่งในครั้งนี้ทำให้รู้สึกดีมากขนาดไหน

“นี่อีวาน...” ร่างเพรียวเรียกทั้งที่ยังกลั้วหัวเราะ “ที่นี่น่ะมันหนาวเกินไปจริงๆ ถ้าฉันแลบลิ้นออกมามันจะกลายเป็นน้ำแข็งมั้ยนะ?”

อีวานยังคงคลี่ยิ้มแบบเดิม

กิลเบิร์ตแสบตา...ถ้ามีหยดน้ำบางอย่างไหลออกมา...มันจะกลายเป็นน้ำแข็งรึเปล่า?

เจ้าบ้านี่ อุตส่าห์ถามหยั่งเชิงไปแล้วแท้ๆ...งี่เง่าซะจริง

นัยน์ตาสีเลือดนั้นจ้องสบประสานกับคนมีอำนาจทว่าไร้หัวใจ “ไม่ตอบข้อนั้นก็ไม่เป็นไร แต่ข้อนี้นายต้องตอบฉันมา...”

“ลองว่ามาสิครับ” ร่างสูงยกแขนขึ้นกอดอก “ผมจะคิดดู”

“กาลเวลาเปลี่ยนคน...หรือว่าอำนาจที่เปลี่ยนคน” เสียงแผ่วไม่ต่างจากการกระซิบดังลอดริมฝีปากบางที่แตกระแหง “นายตอบฉันได้มั้ย?”

อีวานเบี่ยงสายตาไปทางอื่น ประโยถถัดมาราวกับเป็นคำพูดลอยๆ แต่ไม่รู้ทำไมมันกลับฝังลึกในใจคนฟังเหลือเกิน

“ก็ทั้งสองอย่าง...กาลเวลาทำให้คนเรามีอำนาจ และเมื่อมีอำนาจก็ย่อมเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ถ้ายังกระหายในอำนาจก็จะหยุดอยู่กับที่ไม่ได้ กินกับถูกกิน...อยู่หรือรอด ฝ่ายเหนือกว่าคือผู้ตัดสินทุกอย่าง ตัวคุณเองก็น่าจะรู้ดีที่สุดแท้ๆนะครับ”

“...”

“........นั่นสินะ”

 

 

ต้องมีชีวิตอยู่...เพื่อกลับไปพบนาย...

เพื่อรอวันนั้น...

เวสต์

พี่ต้องกลับไป...ต้องกลับไป

 

 

“ถ้าการต้องอยู่กับนายมันทำให้ความหวังของฉันมีผลมากขึ้น ไม่ว่าจะมากหรือน้อยฉันก็จะทน ใช่ว่าฉันจะยอมลงให้นาย...แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันจะทำได้ในขณะนี้ เพราะงั้น...” กิลเบิร์ตยกยิ้มเย็นชาหลังจากหยุดหัวเราะอย่างไร้จุดหมาย “เจอกันสักยกเป็นไง อีวาน”

 

+++++

 

สวัสดีนักอ่านทุกคนนะคะ ><

แบบว่ากรี๊ดมากกก ! จริงๆเฮตาเลียนี่ดู+อ่านมานานมากแล้วแต่ไม่เกิดความคลั่งใดๆทั้งสิ้น อยู่ดีไม่ว่าดีติดใจอะไรออวซั่มเค้าก็ไม่รู้ค่ะ 555 จึงเกิดเป็นฟิคนี้เองนะเออ

ไม่เคยเขียนฟิคแล้วต้องหาข้อมูลขนาดนี้มาก่อนเลย TOT!! คือแบบ...อนาถเกรดสังคมตัวเองมาก บอกตรงๆว่าเห็นเนื้อเรื่องมันเหมือนจะไม่มีอะไรจริงๆนี่ตรวจมาเยอะมากเลยนะ ไม่เคยเขียนๆแก้ๆขนาดนี้มาก่อน โฮกที่สุดเลยค่ะ

(กลัวจะไปเติมอะไรให้ฮาเข้า =O=;)

เพราะงั้นอย่าเอาอะไรมากเลยนะจ๊ะ อ่านเอามันส์ (?) อย่างเดียวพอแล้วเน้อ ฮี่ๆ >.,<

ไว้ตอนหน้าออวซั่มจะคืนชีพค่ะ เธอจะแรงกว่านี้ และเหมือนอีวานก็จะดาร์กกว่านี้ด้วย =..=

เจอกันตอนหน้าค่ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,401 ความคิดเห็น

  1. #1393 godice_9292 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:16
    กรี้ดดด ทำไมฉันพึ่งมาอ่านนเจอออ whyyy ชอบบค่ะ ฮือออ
    #1,393
    0
  2. #1384 march47 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 15:28
    นี่เป็น all x prussia คลั่งมาก โดยเฉพาะโรปูเนี่ย แต่หาอ่านยากจริงๆ ดีใจที่ไรท์เขียนขึ้นมาอะ แง้ ขอให้มีคู่นี้เยอะๆนะ
    #1,384
    0
  3. #1351 kkkpit0009 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 13:25
    คู่นี้sm ดีเเท้
    ต่อค่าาา
    #1,351
    0
  4. #1350 มารี (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 18:57
    พูดถึงเฮตาเลียแล้วอยากอ่านตุรกีกรีซ แล้วก็ออสเตรเลียกับรัสเซีย = =
    #1,350
    0
  5. #1095 tsubagi (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 20:00
     กรี้ดดดดดด โรปูสุดยอดค่ะ (แต่จริงๆยายนี้ชอบallปู) ปูสำหรับหนูให้ปูเป็นเคะก็รับได้หมดเลยค่ะ ขอให้อัพเพิ่มหน่อยนะค่ะ 
    #1,095
    0
  6. #1092 abe-yaranaika (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 18:47
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยย ~ อยากจะกรี๊ดสักล้านครั้ง >< !!!
    โรปูไม่ค่อยคลั่งเท่าไหร่ (ปกติจิ้นแต่โรจู เพราะกิลบี้ยกให้คุณชายกับเจ๊ฮังไป)
    แต่มาอ่านฟิคนี้แล้วแบบ ... อร๊ายยยยยยย อยากจะโบกธงโรปูแรงๆ สักที
    #1,092
    0
  7. #1006 sakurai-yui (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2554 / 19:55
    ชอบอ่ะ คู่นี้หายากมากเลยค่ะ
    อัพไวๆน่ะ^^



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 มีนาคม 2555 / 22:00
    #1,006
    0
  8. #935 dorarasawan (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 กันยายน 2554 / 23:14
    เอ๊ยๆๆๆ เราชอบคู่นี้!!! กิลบูดกิลบูด กิลบูดออวซั่ม >< !!

    โรปู คู่นี้มันอรั๊งส์ (รู้สึกว่าอินี่จะอรั๊งตลอด =''=)

    เราชอบกิลๆ นะ น่ารักดี แบบว่ามันออวซั่มได้ใจ 5555+ แต่ว่ากิลๆ ต้องเคะเท่านั้นนะ ที่เราชอบอ่ะ!

    ถึงได้ลำบากไง หาอ่านยาก ลำพังแค่มีปรัสเซียก็หายากจะตายอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้ปรัสเซียหายวับไปแล้วอีก

    เฮ้ออ ชีวิตมันเศร้า Y_Y //ทรุดตัวเอานิ้วจิ้มดิน

    ท่านไรท์แต่งเก่งจริงๆ นะ ภาษาสวยมากเลย อ่านแล้วมันลื่นไหล ยังไงก็ไม่รู้ดิ บรรยายไม่ถูก

    แล้วเราว่าฟิคเฮตะนี่แต่งยากนะ มันต้องมีความรู้เรื่องสังคมอะไรแบบนี้อ่ะ จะแต่งเอาเองมั่วๆ ไม่ได้

    อย่างเรานี่ไม่ได้ชัวร์ๆ เพราะตกสังคมตลอด T_T กุซิกๆ

    จะติดตามนะท่านไรท์ สนุกมากเลย แล้วจะมาอ่านมาเม้นให้อีกนะ (ยังจะมีอีกเหรอ ={}=??)

    อัพๆ นะจ๊ะ สู้ๆ เป็นกำลังใจให้ เรารออยู่เสมอน้าา เลิฟยูเวรี่มัช!!

    ปะลิง. เราว่าเราชอบให้อีวานเรียกกิลๆ (รวมถึงเรียกคนอื่น) ว่าเธอมากกว่าเรียกว่าคุณนะ มันดูอรั๊งๆ ดีอ่ะ 

               เราชินกับแบบนั้นมากกว่าด้วยแหละ แต่เรียกว่าคุณก็โอเคอยู่แหละ เพราะอีวานมันสุภาพนี่เนอะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2554 / 23:18
    #935
    0
  9. #802 kISa (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 23:07
    สุดยอด รู้สึกเหมือนทั้งสองคนคุยกันอยู่ตรงนั้นจริงๆค่ะ รู้สึกหนาวทั้งๆที่นี่ก็เมษาไทยเข้าไปแล้ว (หัวเราะ) เห็นภาพตามเป็นฉากๆ แถมยังหวาดหวั่น(และหวั่นไหว)ตามกิลเบิร์ตอีกแน่ะ





    (ขนลุกเลย วู้ว)





    ชอบที่คุณอีวานพูดจัง กาลเวลาเปลี่ยนอำนาจ อำนาจเปลี่ยนคน คมมาก บาดใจเป็นริ้วๆเลย ฮึ้ยยย อยากอ่านต่อจังค่ะ TwT
    #802
    0
  10. #640 pokemonnoon (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 19:17
    เมื่อไรจะอัพfairy อะค่ะ อยากอ่านมากกกกกกกก
    #640
    0
  11. #580 kjkhkg (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 13:31
    มาต่อไวๆนะ ^^
    #580
    0
  12. #570 ponccc (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2553 / 21:35
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด >[    ]
    ชอบคู่นี้ค่า

    อีวานเล ว [วิ่งหนีก๊อกน้ำ]
    #570
    0
  13. #512 anemonesho (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 22:11

    เค้าอยากไห้อัพ fiic durarara มากกว่าอ่ะ 5555 << เกี่ยวมั๊ยยวะ ! -*-

    หนุกดีๆ  > <~

    #512
    0