All ... FICTION [ YAOI ]

ตอนที่ 54 : : Naruto : The thief :: 2 :: [ Sasuke x Naruto ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    7 ต.ค. 53



The thief

2

 

“โอ๊ยๆๆๆ เจ็บ...ก็บอกว่าเจ็บไงเล่า!!!

นารูโตะโวยลั่น พยายามสะบัดแขนให้หลุดออกจากการเกาะกุมของไอ้คนหน้านิ่งที่เหมือนจะชอบทรมานคนอื่นซะเหลือเกิน!

กระดูกจะแหลกอยู่แล้ว ไอ้บ้าเอ๊ย

“นี่!” แน่ล่ะว่าเขาไม่ยอมละความพยายามง่ายๆ “เบามือหน่อยเหอะ กระดูกฉัน...กระดูกฉัน!

“เฮอะ เพื่อนสนิท...”

นารูโตะขึงตามองตามแผ่นหลังของคนที่เดินนำอยู่ก่อน

“เออ โอเค ฉันโกหก ฉันตอแหล...แล้วไงล่ะ!

 

กึก!

 

ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูเยือกเย็นนั้นหันขวับมามอง หัวขโมยหนุ่มถึงขั้นเตือนตัวเองในใจตลอดเวลาว่าห้ามวอกแวก ต้องมีสมาธิในการจ้องหน้าไอ้บ้านี่ และห้ามสะดุ้งเวลามันมองมาเด็ดขาด

“นายทำไปเพื่ออะไร”

นารูโตะไหวไหล่ ลำบากอยู่สักหน่อยเมื่ออีกฝ่ายยังไม่คลายมือออก

“กินฟรี อยู่ฟรีไงล่ะ”

เหมือนว่าคนเย็นชาจะไม่ทันตั้งตัวว่าเขาจะตอบไปตรงๆ ริมฝีปากนั้นจึงอ้าออกเหมือนจะพูดทว่าก็เงียบแล้วจึงกลับไปตีหน้าขรึมไร้อารมณ์ตามเดิม ผิดก็แต่คิ้วเข้มที่ขมวดแน่น

“ไร้มารยาท”

“แต่ก็รอดชีวิต”

คนกะล่อนตอบกลับไม่ทุกข์ร้อน ดีไม่ดีจะลอยหน้าลอยตากลับเลยด้วยซ้ำไป สมองเขากำลังตีความเรื่องของอุจิวะ ซาสึเกะ...ใช่ เป็นคนที่เก่งมากชนิดไม่ต้องมานั่งเสียเวลาลองของให้เจ็บตัวเล่น (เพราะแค่มันบีบแขนยังจะตายแล้วเลย) แต่ก็ใช่ว่าจะเล่นด้วยไม่ได้

“เอาน่าๆ นายมันก็ทั้งรวย ทั้งหล่อ...” อมยิ้มขณะมองหน้าอีกฝ่าย ทว่าก็เลี่ยงสายตาหนีในทันที อืม มันหล่อมากเลย ให้ตายเหอะ!! “ฉันแค่อ้างชื่อให้นายเจียดเงินนิดๆหน่อยๆมาให้แค่นั้นเอง ทรัพย์สมบัตินายมันไม่สึกหรออะไรมากมายหรอก”

มีเพียงดวงตาดุๆที่จ้องมองมาอย่างชวนให้ขนลุกซู่

นารูโตะยิ้มแหย “น่าๆ”

“...”

“ถ้าไง...นายปล่อยแขนฉันก่อนได้มั้ย? กระดูกฉันมันจะร้าวแล้ว สาบาน! ฉันไม่หนีหรอก...ฉันมันแค่หัวขโมยกระจอกๆเท่านั้นแหละ ไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่าง หนีนายไม่รอดอยู่แล้ว”

ถึงปากจะพูดอย่างนอบน้อม ทว่าสมองเขาคิดทางหนีทีไล่ไว้เสร็จสรรพพร้อมโกยเรียบร้อย

ซาสึเกะลากสายตามามองสบด้วยเหมือนกำลังครุ่นคิด ก่อนจะยอมผ่อนแรงคลายมือออกน้อยๆ แน่นอนว่านารูโตะสะบัดสุดแรงเกิดเตรียมวิ่งพุ่งทันที ทว่าก็ไม่ได้ผล...เพราะเขาเพียงหงายหลังตรงจุดเดิมเท่านั้น

แรงคน! นี่แหละ...แรงคน!!

“เนี่ยเหรอไม่หนี?” เสียงทุ้มเอ่ยสูง ดวงตาหรี่ลงราวกับเหยียดหยาม “ไร้สัจจะ”

“นายจะมาถามหาสัจจะอะไรกับขโมยอย่างฉันกันเล่า!

“ก็ควรจะรักษาคำพูด”

“ถ้าฉันจ่ายคืนให้นายจะปล่อยฉันไปมั้ย?”

“ไม่”

ร่างเพรียวเหลือกตาขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ “งั้นนายต้องการอะไร”

“ฉันจะจับนายไปเป็นอาหารหมา”

“อาหารหมา!!” คนเป็นขโมยซึ่งกำลังจะกลายเป็น อาหารหมา ร้องลั่นจนเสียงผิดโทน “นี่นายบ้ารึเปล่า!! หมา...หมาเนี่ยนะ! อย่างน้อยฉันจะตายทั้งทีทำไม่ไม่เป็นอาหารสัตว์ที่มันฟังดูน่าเกรงขามกว่านี้หน่อยวะ ไม่สิ!” เมื่อรู้ตัวว่าผิดประเด็นก็รีบกระแอม “หมามันกินฉันไม่ได้หรอก...”

“เหตุผล?”

“มันตัวเล็กกว่าฉันนี่”

แล้วนารูโตะก็ต้องตาค้างเมื่อเห็นอีกฝ่ายกระตุกยิ้ม...ร้าย

“หมาป่า”

“โอเค ฟังดูดีขึ้น” เขาพยักหน้า “แต่ก็ไม่เอาอยู่ดีแหละ!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”

“อยู่นิ่งๆซิ”

เสียงทุ้มกระซิบต่ำ ก่อนที่หัวขโมยหนุ่มจะตัวชาวาบตาเบิกโพลงเมื่อมือเรียวยาวนั้นเอื้อมมาเชยคางเข้าขึ้นสูง คราวนี้หลบตาไม่ได้ เลี่ยงก็ไม่ได้ อะไรก็ไม่ได้...ตาสบตา นารูโตะรู้สึกว่าตัวเองหน้าตาเหลือทนจริงๆเมื่อมาเทียบกับคนคนนี้ ยิ่งเห็นเงาในแววตาไร้อารมณ์คู่นั้น พระเจ้า! ทำไมหมอนี่หล่อขนาดนี้วะเนี่ย!

ซาสึเกะเหยียดปาก “นายแทบไม่มองหน้าฉันเลย ทำไม กลัวรึไง?”

“กลัว?” คนบ้าก็ยังทำใจกล้าอวดดี “ฉันเนี่ยนะกลัวนาย ฮ่าๆๆๆ ตลกน่ะ! กลัว...นายมีอะไรให้กลัววะ ฮ่าๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ”

“นั่นสิ” เสียงนุ่มรับคำ เล่นเอาเสียงหัวเราะหยุดชะงัก “แต่นายน่าจะเปลี่ยนคำถามนะ...”

พลันแรงที่คลายไปบางแล้วก่อนหน้านี้กลับเพิ่มขึ้น

โอเค สงสัยงวดนี้ต้องดื่มนมเป็นถังเสริมแคลเซียมแล้ว กระดูกเขาไม่เหลือแล้ว...เชื่อสิ เชื่อเถอะ!

“มีอะไรให้กลัวบ้างงั้นเหรอ?...ต้องถามว่าไม่มีอะไรให้กลัวบ้างต่างหาก”

“ไอ้หลงตัวเอง!

“ก็ยังดีกว่าคนหลอกตัวเอง”

“อะ...ไอ้...ไอ้บ้านี่”

นารูโตะกัดฟันแน่น ได้แต่คิดไตร่ตรองขณะถูกลากต่อไปว่าต้องทำยังไงถึงจะหลุดพ้นจากคนคนนี้ได้

 

 

 

...ฉันหนีรอดมาได้ขนาดนี้แล้ว ขืนมาโดนไอ้หน้าตายอย่างนายจับได้...เหอะ! ไม่มีวันซะล่ะ!!...

 

+++++

 

“ขอไอ้นี่กับไอ้นั่น...อ้อ นั่นด้วยๆ เอาหมดเลยครับ”

“ได้เลยจ๊ะ”

หญิงวัยกลางคนร่างท้วมส่งยิ้มอย่างใจดีขณะหยิบเอาผลไม้ใส่ถุง

อินุซึกะ คิบะยิ้มตอบ “ฮะ”

ชายหนุ่มรอจนเสร็จเรียบร้อย เขายื่นเงินส่งให้ก่อนจะหันหลังเตรียมออกเดินพร้อมกับอากามารุ...สุนัขคู่ใจที่ตัวมันเริ่มใหญ่โตขึ้นทุกวัน

“อ้อ เดี๋ยวจ๊ะ!

คิบะหยุดเท้า เหลียวกลับมามองอย่างงุนงง “ผมให้ไม่ครบเหรอ?”

“อันที่จริง...” แม่ค้าหน้าตาใจดีเบี่ยงสายตาหลบพร้อมยิ้มอย่างเกรงใจ “เพื่อนสนิทของท่านซาสึเกะติดเงินค่าผลไม้ของร้านฉันไว้น่ะจ๊ะ ยังไง...ช่วยบอกท่านซาสึเกะให้หน่อย...เอ่อ...จะได้มั้ยจ๊ะ?”

“เพื่อนสนิทงั้นเหรอ”

เขาเอียงคออย่างแปลกใจ คิ้วพลันขมวดเข้าหากัน ตัวเขาเอง...ตระกูลอินุซึกะทำงานรับใช้ตระกูลอุจิวะมาหลายชั่วคนแล้ว เขาที่อาจเรียกได้ว่าสนิทกับซาสึเกะเพราะเจอกันมาตั้งแต่เด็กๆยังไม่กล้าใช้คำว่า เพื่อนสนิท ด้วยเลย

คนคนนั้นสูงส่งเกินกว่าจะมาเทียบเคียงด้วยได้

แล้วไอ้บ้าที่ไหน...กลายมาเป็น เพื่อนสนิท ของซาสึเกะไปได้?

“ไม่ใช่แค่ร้านฉันหรอกนะจ๊ะ” แม่ค้าสาวได้ทีก็ป้องปาก สีหน้าค่อนข้างร้อนใจ “ร้านรวงแถวนี้ก็โดนหมด แต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยทวงกับท่านซาสึเกะหรอกจ๊ะ ยังไง...ก็อยากจะวานให้เธอช่วยหน่อย”

คิบะเม้มปาก “บอกลักษณะมาหน่อยได้มั้ยครับ?”

“เอ่อ...คือ...”

“ผมทอง หน้ามีรอยขีดเหมือนแมว แต่งชุดสีส้มฉูดฉาดไร้รสนิยม” เสียงหวานใสดังขึ้น ก่อนจะได้เห็นหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีชมพูอ่อนเท้าเอวด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “ไง ลักษณะเด่นพอมั้ย”

“เธอรู้อะไรมารึไง?”

“ฉัน? เหอะ ขอล่ะ คิบะ!” ฮารุโนะ ซากุระเหยียดปากพร้อมกลอกตาสูง “นายนั่นแหละมัวไปทำอะไรที่ไหนมา ซาสึเกะคุงเค้ารู้ตั้งนานแล้วว่าถูกแอบอ้างน่ะ”

คิบะอ้าปากแล้วหุบ ทำซ้ำอยู่หลายครั้งให้สาวเจ้าหงุดหงิดเล่นเข้าไปอีก

ใช่ ผู้หญิงคนนี้ก็เป็นอีกคนที่ตีซี้ถึงขั้นกล้าเติม คุง เข้าไปท้ายชื่อของซาสึเกะ แต่เพราะเป็นนินจาแพทย์ที่ได้เรื่องได้ราวและทำงานรับใช้อย่างซื่อสัตย์ให้กับตระกูลอุจิวะเช่นเดียวกันกับเขา ซาสึเกะจึงยอมอ่อนให้ นั่นคือหนึ่งสาเหตุ...ส่วนอีกสาเหตุคือเธอเป็นผู้หญิง

และเหมือนซาสึเกะจะเป็นสุภาพบุรุษมากพอจะไม่ตัดรอนให้เจ็บช้ำ

“รู้มั้ยตอนฉันรู้นี่แทบจะพลิกแผ่นดินหาไอ้บ้านั่น” เธอเริ่มเล่า ไม่สนสีหน้าตกใจของแม่ค้าที่พึ่งรู้ความจริงว่าถูกหลอกเข้าให้ มือบางคว้าเอาผลแอ๊ปเปิ้ลขึ้นมากัดเคี้ยวกร้วมๆ “พอไปบอกซาสึเกะคุง ซาสึเกะคุงก็บอกว่าช่างมันแล้วให้ฉันตามจ่ายให้...ช่างมัน? นายคิดดูแล้วกันว่าซาสึเกะคุงประเสริฐขนาดไหน! มีไอ้บ้ามาอ้างชื่อยังยอมให้...ช่างเป็นคนที่มีเมตตาที่สุด”

คิบะพยักหน้าเออออตามเรื่อยๆ อันที่จริงเขาอยากจะเถียงไปว่าขอแค่เป็นซาสึเกะที่มีหน้าตาหล่อเหลือร้ายคนนั้น...ไม่ว่าจะอะไรมันก็ดีหมดนั่นแหละ ต่อให้เขาฆ่าคนแก่ตาย ยัยซากุระก็คงมองว่าถูกแล้วหาเหตุผลบ้าๆมาสนับสนุนจนได้

“ร้านค้าฝั่งตะวันออกน่ะโดนมาเกือบหมด ฉันงี้ตามจ่ายไม่หวาดไม่ไหว...นี่แค่เดินมาลองเชิงแถวนี้ดูนะ ยังโดนอีก! อย่าให้รู้นะว่าเป็นใครแม่เจื๋อนทิ้งแน่”

“เธอก็อย่าเนียนกินฟรีแล้วกันล่ะ” คิบะเตือนแบบระวัง ยิ่งโดนสายตาเชือดเฉือนตวัดมองมาเสียงเขายิ่งแผ่วลง “แหม ฉันหวังดีเลยเตือน อย่าโกรธดิ”

“นายนี่มัน...ยังไงก็ไม่ได้เรื่องจริงๆนั่นแหละ” ซากุระยื่นเงินให้กับแม่ค้า พลางเหลือบหางตามอง “มาช่วยฉันหาไอ้บ้านั่นได้แล้ว วันนี้ยังไงก็ต้องจับให้ได้!

“ยังไงก็ได้อยู่แล้ว ฉันน่ะ”

“ดี ถ้างั้น...”

“เอ่อ โทษนะครับ”

ซากุระชะงัก เหลียวมองต้นเสียงอย่างหงุดหงิดที่มีคนมาขัดจังหวะ “อะไร!!

“...”

“อ๊ะ!” หญิงสาวเปลี่ยนหน้ายักษ์เป็นนางฟ้าทันที คิบะที่มองอยู่ถึงกับแลบลิ้นแหวะ “เอ่อ มีอะไรให้ฉันช่วยเหรอคะ?”

“เผอิญผมได้ยินที่คุณเล่าเมื่อครู่นี้เข้า...” ชายแปลกหน้าเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาและผิวที่ขาวซีดนั้นเอ่ยด้วยรอยยิ้มนุ่มนวล “คุณบอกว่าเขาผมทอง ที่หน้ามีรอยขีด แล้วก็สวมชุดสีส้มใช่มั้ยครับ?”

“อ๋อ คุณคงหมายถึงไอ้บ้านั่น” ซากุระพยักหน้ารับเขินๆ “ค่ะ ใช่ เขาเป็นขโมยน่ะค่ะ ฉันกำลังตามจับอยู่”

“ถ้ายังไงให้ผมช่วยด้วยได้มั้ยครับ”

“เอ๋?”

“พอดีผมเป็นนักล่าเงินรางวัลน่ะ” เขาส่งยิ้มกระชากใจ “ได้ยินเรื่องราวของตระกูลอุจิวะมาพอสมควร ผมค่อนข้างเดือดร้อนเรื่องเงินนิดหน่อย ถ้าคุณให้ผมเข้าร่วมด้วย...” เสียงทุ้มเว้นช่วงให้คิดต่อเอาเอง

นินจาสาวพยักหน้ารับรัวๆไม่สนเสียงเรียกท้วงของคิบะ

“เอางั้นก็ได้เลยค่ะ! ว่าแต่คุณ...”

ชายแปลกหน้าคลี่ยิ้มบาง แววตาระยับ “ซาอิครับ”

 

+++++

 

“มีรายงานมาว่าเจอท่านซาสึเกะสนทนากับชายที่เหมือนจะไม่ใช่คนในหมู่บ้านขอรับ”

บรรยากาศภายในห้องนั้นเงียบเชียบและค่อนข้างกดดัน กลุ่มชายในชุดพลางสีดำน้อมตัวลงนิ่งอยู่บริเวณขอบประตู จะมีก็เพียงคนที่เหมือนเป็นหัวหน้าซึ่งมองตรงไปยังร่างเพรียวที่นั่งเหยียดขาโดยยังคงหันหน้าออกไปชมต้นซากุระสีสวยที่กำลังผลิดอกด้านนอก

เสียงเยือกเย็นเอ่ยแผ่ว “ชายแปลกหน้ารึ”

“...ขอรับ”

ดวงหน้าจริงจังเลื่อนกลับมาเพียงเล็กน้อย “...ไม่ใช่คนของหมู่บ้านก็ไม่จำเป็นต้องให้ความเห็นใจ”

“...”

“รอดูสถานการณ์ไปก่อน...”เสียงเรียบพึมพำเบา ทว่าทุกคนกลับได้ยินชัดเจน “ถ้าเกิดเรื่อง...ก็จงกำจัดทิ้งซะ”

ร่างเพรียวหยัดกายขึ้น เส้นผมยาวที่ไม่ได้รวบมัดไว้เหมือนทุกทีนั้นทิ้งตัวลงเต็มแผ่นหลังบางทว่าล้วนรู้ดีว่าแข็งแกร่งยิ่งกว่าใคร ดวงตาเรียวคมตวัดมองไปชมซากุระสีสวยอีกครั้ง โดยเผยให้เห็นสัญลักษณ์รูปพัดที่กลางหลังของกิโมโนซึ่งวางไว้ทับไหล่กันสายลมอ่อนๆ

“รับทราบขอรับ...”

“...”

“ท่านอิทาจิ”

 

+++++

       

         ทักทายนักอ่านค่า >O<

ช่วงนี้ปิดเทอมคงได้อัพเยอะแน่ๆ =..= ...มีใครถูกใจเรื่องนี้บ้างมั้ยคะ? 555 ไรท์เตอร์ชอบจังเลย เพราะเขียนได้ง่ายแล้วก็เร็วด้วย อย่างตอนนี้ก็ใช้เวลาแค่สองชั่วโมงกว่าๆ (แค่?)

จะพยายามให้ตัวละครออกให้เยอะมากที่สุด เชื่อว่าหลายคนคงหาฟิคที่มีตัวละครโปรดโผล่ออกมาให้เห็น เพราะงั้นไรท์เตอร์ก็จะพยายามเขียนให้เยอะๆค่ะ (เพราะเป็นเหมือนกัน แบบว่าตัวที่ชอบไม่ค่อยออก >_<;;)

ไว้เจอกันตอนหน้าค่ะ เม้นให้กันบ้างนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,401 ความคิดเห็น

  1. #1339 mojini (@pakwun) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 03:41
    แงง ทำไมมันหมเแค่นี้ละคะ อยากอ่านต่อจังงง
    #1,339
    0
  2. #1330 [ May! Nie! Mo! ] (@mayniemo) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:14
    ต่อเถอะค้างมากกก
    #1,330
    0
  3. วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 13:48
    แล้วซาอิจะคู่กะใครอ่ะ=O=?
    #1,302
    0
  4. #1262 ✘H Y U K 'J A E✘ (@sudteerak555) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 21:24
    อ่าไม่มีต่อรึ??
    #1,262
    0
  5. #1205 kp_18 (@min1419) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2555 / 20:20
    ชอบๆ  อยากให้แต่งต่ออะ TT_TT
    #1,205
    0
  6. #1195 1234 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2555 / 22:43
    นารุโตะร้ายมากค่า



    ตัวละครเยอะมาก ชอบมากๆค่ะ



    ไรท์เตอร์เขียนได้สนุกมากๆเลยค่ะ ชอบๆๆๆๆ
    #1,195
    0
  7. #1171 พันปักษา (@vongolatsuna27) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2555 / 00:15
     ตะกูลอุจิฮะเขาใหญ่จริงๆเฮอะ ไม่มีใครกล้าหือด้วยเลย  ไม่เปลี่ยนเลยนะซากุระเห็นหน้าตาดีหน่อยอะไรก็ผ่านหมด

    เขาไม่ใช่เพื่อนสนิทของเกะหลอกนะคิบะ  แต่เป็นว่าที่ภรรยาต่างหาก

    พี่อิทาจิใจเย็นๆ  พวกน้องเกะเข้าแค่กำลังเรียนรู้ซึ่งกันละกันเฉยๆ  แต่อีกเดียวคงได้มีงานมงคลของน้องชายแน่ๆ
    #1,171
    0
  8. #1137 ✪ нiтacнiin нikaru (@fafafai1841) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 16:13
    อั้ยย่ะ! แลดูน่ารักใช่เล่นนะคะเนี่ย X')
    อยากอ่านต่อซะแล้วสิคะ!


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 พฤษภาคม 2555 / 16:20
    #1,137
    0
  9. #1069 ReJint (@-narutokung-) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:52
    ไรเตอร์คะ ยอมรับเลยว่าชอบตอนนี้มาก มาแต่งต่อได้มั้ยอ่า????

    น้าๆๆๆๆ
    #1,069
    0
  10. #1012 ♀Lucky Devil♂ (@chocolit) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2554 / 03:00

    ชอบเรื่องนี้จังเลยดูสบายๆไม่ซีเรียสมากไม่ดราม่ามาก >///<

    #1,012
    0
  11. #836 DC_2H (@suksavnte) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 16:08
    อิทาจิ เเล้วจะมีคิซาเมะมาไหม 555
    #836
    0
  12. #805 numud (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 10:53
    เม้นหลายรอบแล้วมาอัพต่อเถอะสุดที่รัก

    อยากรู้ว่าโตะจะเป็นไงบ้าง
    #805
    0
  13. #769 GOHer (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 22:38
    รู้สึกว่าจิ้นได้หลายคู่นะคะ(เงยหน้ามองฟ้าแบบเหม่อๆ)
    #769
    0
  14. #765 numud (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 07:22
    มาต่อเถอะคนดี
    #765
    0
  15. #681 Ji_ku_Po (@parron) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 00:43
    เวรกรรมแท้เลย
    โตะมันจะรอดมั้ยเนี่ย
    #681
    0
  16. #574 num1801 (@num1801) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2553 / 20:58
    อ๊ายยย
    ท่านอิจี้
    หุๆ
    ได้ยลโฉมท่านแล้ว
    ขอบคุณไรเตอร์ฮะ
    #574
    0
  17. #568 kyo (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2553 / 13:42
    มาต่อๆเร็วๆนะ อยากอ่านมากๆเลย ขอบคุณนะ
    #568
    0
  18. #484 Chubby (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2553 / 09:50
    น่ารัก ><



    แล้วมาอัพคู่นี้ต่อไวๆ นะคะ
    #484
    0
  19. #459 '+.:Yuuya:.+' (@15312) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 19:56

    ส่งไปให้หมาป่าขย้ำ...หึหึหึ...
    อิจจี้สู้ๆ (?) กำลังสนุก เอิ๊ก
    รอเรื่องนี้ด้วยคนจ้า ^___^

    #459
    0
  20. #453 JuLi (@JL-BB) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2553 / 10:34

    ไรเตอร์สุดสวยยย  อัพเรื่องนี้ให้เค้าหน่อยนะ จุ๊บๆๆ  จะรอเน้อ

    #453
    0
  21. #427 Jeajea^_^ (@ployjea) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2553 / 00:36
    แล้วโตะจะทำไงล่ะทีนี้

    เอิ้กๆๆๆ อิทาจิมาแย้ว วุ้ยๆ ไปช่วยโตะหน่อย 5555 โตะมานจะโดนเกะขย้ำแย้วว

    อ๊ากก ค้าง ต่อเร็วๆน้า
    #427
    0
  22. #416 AMI-TEN (@thekiller-thief) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 00:55
    อ๊ากกกกกกกกกกกก

    รอค่ะรอ

    ว่ะฮ่ะ ฮ่าๆๆๆ

    อ่านไปขำไปปวดท้อง -*-

    เวรกรรม

    สงสารนารุโตะสุดๆ

    อาเมน (ล่วงหน้า) เลยละกันนะจ๊ะนารุจัง -*-
    #416
    0
  23. #411 JuLi (@JL-BB) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 18:15
     มาต่อนะขอร้องTT^TT  ไม่งั้นเราจะเกาะแข้งเกาะขาไรเตอร์จริงๆด้วย
    #411
    0
  24. #409 RayGuard (@RayGuard) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 16:59
    โตะโมเอ้อ่ะ~~~ แบบนี้เกะถ้าจะตกบ่วงไม่ยาก หึหึ

    แต่ว่านะ อิจจี้~~ ของเค้า~~ ออกมาได้ฉากสวยกิ๊ง เท่โฮกมากมายเจ้าค่ะ

    อ๊าย~~ รักอิจจิ้ ^O^//
    #409
    0
  25. #406 sasuke-sama (@sasuke-sama) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 15:16

    เกินคำบรรยายจริงๆค่ะ 
    น่ารักมากๆเร้ยยย
    ตอนหลังเลยนึกถึงคุณพี่ชายที่จากเราไป

    คิกถึงอิจจี้ รักซาสึเกะค่า

    #406
    0