All ... FICTION [ YAOI ]

ตอนที่ 50 : : Inuyasha : White & White :: [ Sesshomaru x Inuyasha ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,952
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 ก.ย. 53



White & White
Pairing : Sesshomaru x Inuyasha
 


          เพราะสมบูรณ์แบบจนเกินไป...
จึงไม่อาจ...ยอมรับได้...
ไม่อาจให้มีสิ่งใดมาฉุดรั้ง...
นำเอาความสมบูรณ์แบบ...ของตัวข้าไป...
 
 
.
 
 
“ท่านเส็ตโชมารู! รินเก็บนี่มาล่ะค่ะ...สวยใช่มั้ยคะ?”
เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กหญิงตัวเล็กดังขึ้นท่ามกล่างความเงียบสงัดของค่ำคืน แสงจันทร์ในวันนี้มีมากพอให้มองเห็นเส้นทางได้อย่างชัดเจนถนัดตา
ร่างสูงสง่าไม่แม้แต่จะเบือนหน้ากลับมามอง สองขายังคงก้าวตรงไปด้านหน้า...ไร้ซึ่งเสียง...ทว่าบรรยากาศโดยรอบแฝงไปด้วยความกดดัน รวมไปถึงนัยน์ตาเรียวคมที่ฉายแววเยือกเย็นจนราวกับไร้ซึ่งหัวใจหรือความรู้สึก
รินไม่สนใจท่าทีของเส็ตโชมารูสักเท่าไหร่ อาจเพราะพอเดาได้อยู่ก่อนแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ เธอจึงยังคงร้องฮัมเพลงในลำคอต่อไปได้อย่างไม่มีสลดหลังจากถูกเมิน มือเล็กนั้นหมุนก้านของดอกไม้สีหวานที่ดูสวยสดงดงามเกินกว่าจะมาขึ้นอยู่ริมทางปราศจากคนเหลียวมองแบบนี้
เด็กหญิงดูจะมีความสุขและถูกอกถูกใจกับมันมากเหลือเกิน
จาเค็นที่มองอยู่ตลอดอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแขวะ “มันไม่ได้สวยขนาดนั้นสักหน่อย ชื่นชมเข้าไปเถอะ”
“เอ๊า เป็นอะไรไปอีกล่ะคะท่านจาเค็น” เสียงใสเอ่ยเคืองๆ “สวยดีออกนะคะ แบบนี้น่ะข้าว่าหายากออกนะ น่าแปลกที่ข้ายังอุตส่าห์เห็นมันเข้าจนได้ คงเพราะคุณดอกไม้เค้าต้องอยากให้ข้าได้เห็นและชื่นชมกับความสวยงามนี้แน่ๆเลยล่ะค่ะ”
“โม้น่ะริน”
“แหม!” เด็กหญิงบู้ปาก มือหยุดหมุนก้านของดอกไม้ชั่วขณะ “ข้าพูดจริงๆนะคะ อ๊ะ จริงด้วยสิ!”
“อะไรรึ?”
รินเหมือนจะไม่ได้ยินที่จาเค็นร้องถาม คราวนี้ร่างเล็กวิ่งไปดักด้านหน้าของอสูรรูปงามที่เงียบมาตลอดการเดินทาง
ฝีเท้าของเส็ตโชมารูหยุดลง พร้อมดวงตาไร้อารมณ์ที่เบือนมอง
คงไม่มีใครกล้าขัดคนคนนี้อีกแล้วนอกจากริน...นั่นคือความคิดของจาเค็นที่มองอยู่
“ฮิๆ นี่น่ะ” เธอยื่นดอกไม้ในมือไปให้ “ข้าว่ามันเหมาะกับครึ่งอสูรตนนั้นนะคะ...น้องชายของท่านเส็ตโชมารูน่ะ ข้าจำเขาได้ เขาดูสดใสน่ารักดีออกนะคะ”
เส็ตโชมารูไม่พูดอะไร เพียงแต่ลากสายตาไปยังดอกไม้นั้นเงียบๆ
รินยิ้ม “ลองดูนะคะ อีกสักแป๊บมันจะเปลี่ยนสีด้วยล่ะ”
เป็นอย่างที่เด็กน้อยพูด ก่อนหน้านี้ดอกไม้ในมือเธอเป็นสีชมพูอมเทา ทว่าตอนนี้มันกลับค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอมม่วงแทน และเมื่อจ้องอยู่สักพักก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพูหวานปนกับสีแดงเข้มราวกับเลือด อาจเรียกได้ว่าเป็นการยากนักที่จะละสายตาออกห่างจากมัน
ทว่าไม่ใช่กับเส็ตโชมารู เขาทิ้งสายตาหนีตั้งแต่ตอนที่ดอกไม้ในมือของรินเริ่มเปลี่ยนสีแล้ว
เด็กหญิงไม่ว่าอะไร เพียงแค่ไหวไหล่แล้วนำดอกไม้ไปเสียบไว้กับชุดคลุมยาวของเส็ตโชมารู แล้วจึงกระโดดหยองแหยงไปเดินเคียงกับจาเค็นทางด้านหลัง
ร่างสูงออกเดินต่อเงียบๆ หางตาปรายมองดอกไม้ดอกนั้น...
 
ที่บัดนี้เปลี่ยนเป็นสีขาวสะอาดราวกับไม่เคยถูกแต่งแต้มมาก่อนเลย
 
+++++
 
“เค้าว่าถ้าเปลี่ยนเป็นสีขาว...”
“จะทำไมเหรอ? นี่! อย่ามาทำเป็นรีรอได้มั้ยท่านนักบวชบ้า!!”
“สีขาวน่ะหมายถึง...ตัวคนถือกำลังมีความรักน่ะ”
“จริงเหรอ!?”
“ใช่แล้ว”
มิโรคุกลืนน้ำลายลงคอ พร้อมถูแขนที่แดงเถือกจากการถูกบิดด้วยมือของหญิงสาวข้างกาย ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงขึ้นเล็กน้อย ก่อนดวงตาจะทอประกายเจ้าเล่ห์พร้อมๆกับมือที่เริ่มเลื้อยไปทางบั้นท้ายของซังโกะ
 
ป้าบบบบ!
 
“ท่านนักบวช”
เสียงหวานกดต่ำชนิดจะต่ำมากไปกว่านี้อีกไม่ได้แล้ว พร้อมๆกับดวงตาที่หรี่ลงเกือบปิด ก่อนที่เธอจะหันไปทางคาโงเมะแทน
“ของคาโงเมะจังเป็นสีอะไรอยู่เหรอ?”
“เอ๋ ของฉันเหรอ?” ดวงตากลมโตกระพริบถี่ๆ พร้อมก้มลงมองดอกไม้ในมือ “สีม่วงเข้มน่ะ อืมมม...มีสีขาวแซมอยู่หน่อยๆด้วย สวยดีจังเลย”
“แหนะ มีสีขาวอยู่ด้วยนิดหน่อยก็หมายถึงเธอกำลังมีความรักนั่นแหละ”
“จริงเหรอ!”
คาโงเมะร้องลั่น มองหน้าซังโกะก่อนที่จะรู้สึกร้อนผ่าวๆที่แก้ม
“ว่าแต่ไอ้คนที่น่าจะเป็นสีขาวของท่านคาโงเมะน่ะหายไปไหนแล้วครับ?”
มิโรคุแทรกขึ้นเนือยๆ ดวงตากวาดมองโดยรอบขณะเอ่ยถาม
คาโงเมะเม้มปาก “เอ จะว่าไปก็ไม่อยู่จริงๆด้วยล่ะนะ”
“ยอมรับด้วยเหรอคาโงเมะจัง”
“พอเถอะน่า ซังโกะจัง”
“แหมๆๆ น่าอิจฉาจริงๆเลยนะคาโงเมะจังเนี่ย”
“ของซังโกะจังก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง เอ้า ลองเอาไปถือเองดูเลย”
นักบวชหนุ่มทำหน้าเมื่อย ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิพร้อมเท้าคางมองสองสาวเขินกันไปมา โดยไม่ลืมที่จะคอยมองหาครึ่งอสูรหนุ่มไปด้วย
สุดท้ายตาคมจึงเลื่อนมองดอกไม้ที่ตอนนี้ตกมาอยู่ในมือของซังโกะเป็นสีขาวที่ยังคงมีสีเขียวอ่อนๆแทรกมาอยู่บ้าง ก่อนจะพึมพำเบาๆ
“ยิ่งปราศจากสีอื่นมากเท่าไหร่...ก็หมายความว่าความรักนั้นมีมากจนแทบล้นใจไงล่ะ”
 
จะว่าไป...
เขายังไม่เคยได้เห็นดอกไม้ชนิดนี้เป็นสีขาวล้วนเลยสักครั้ง
 
+++++
 
“โถ่เว้ย พวกนั้นหายไปไหนกันหมดนะ”
อินุยาฉะสบถลั่นท่ามกลางป่าเขาอย่างหงุดหงิด ดวงตาขวางโลกนั้นกวาดมองไปโดยรอบ และไม่ว่าจะทางซ้ายหรือทางขวาเขาก็เห็นแต่สีเขียวสดของพันธุ์พืชทั้งหลายแหล่ ไม่มีแม้แต่เงาของพวกคาโงเมะให้เห็น ไม่สิ...นั่นมันก็แค่เปรียบเปรย ตอนนี้พระจันทร์ขึ้นลอยเด่นแล้ว
เงาน่ะ ไม่มีหรอก!!
ยิ่งคิดยิ่งไร้สาระและพาลเอาอารมณ์ขุ่นมัวจนหงุดหงิดหนักกว่าเก่า ยิ่งบริเวณโดยรอบพากันเลือนลางลงครึ่งอสูรหนุ่มก็ยิ่งไม่สบอารมณ์ขึ้นไปทุกที นี่ถ้าเขาสามารถกระชากเอาพระอาทิตย์กลับขึ้นมาทอแสงต่อได้ก็คงจะทำไปแล้ว...เสียแต่ว่ามันเป็นไปไม่ได้ และถึงเป็นไปได้ตัวอินุยาฉะเองก็ไม่มีทางทำมันได้อยู่ดี
“ทางไหนวะ”
โทนเสียงเริ่มกระชาก ก่อนหางตาเขาจะสัมผัสถึงบางสิ่งบางอย่างไหววูบอยู่ทางด้านหลัง และเมื่อพลิกตัวหันไปมองก็ต้องชะงัก
ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง ก่อนจะพลันหรี่ลงพร้อมกับมือที่เลื่อนไปกระชับฝักดาบ
“ดีนี่ เจ้าโผล่มาในเวลาที่ข้าอารมณ์ไม่ดีอยู่พอดีเลยล่ะ พี่-ชาย!!”
“.........งั้นรึ”
ร่างสูงดีดตัวจากกิ่งไม้ใหญ่มาหยุดอยู่หน้าของอินุยาฉะที่เริ่มมีสีหน้าไม่ไว้วางใจมากขึ้นเรื่อยๆ
“ฮึ วันนี้คณะติดตามเจ้าไม่ได้มาด้วยรึไง เส็ตโชมารู”
“เจ้าเองก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง น้องชาย”
“ไม่ต้องมาเรียกข้าว่าน้องชาย! ข้าไม่นับคนอย่างเจ้าเป็นพี่หรอก”
“น่าขำนัก ใครกันแน่ที่ต้องเป็นฝ่ายเอ่ยประโยคนั้นออกมา...เป็นเจ้าหรอกรึ?” ตาคมหรี่ลงราวกับเยาะหยัน แม้ดวงหน้าคมคายจะเรียบเฉย “ครึ่งอสูรเช่นเจ้าหรอกงั้นรึ”
“เออ! ครึ่งอสูรอย่างข้านี่แหละ เจ้าจะทำไมล่ะ”
อินุยาฉะขึงตามอง ‘พี่ชาย’ ที่ไม่ว่าจะพบกันที่ไหนหรือไม่ว่าจะพบกันกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ยังคงพล่ามถึงแต่เรื่อง ‘อสูรเต็มตัว’ กับ ‘ครึ่งอสูร’ ซึ่งไม่ว่ามันจะต่างกันมากขนาดไหนก็เถอะ...ดูท่าว่าเส็ตโชมารูจะมีอคติมากมายจนน่ารำคาญซะจริงๆ
“เจ้ามันตัวเกะกะ...อินุยาฉะ”
เสียงทุ้มต่ำนั้นเล่นเอาหัวใจเต้นสะดุดจังหวะไปเล็กน้อย
อินุยาฉะไม่อยากยอมรับว่ารู้สึกหงุดหงิดกับประโยคดังกล่าวเอามากๆ ไม่ใช่หงุดหงิดเพราะไม่ชอบใจหรือว่าโกรธ แต่หงุดหงิด...ที่ดันรู้สึกเหมือนกับน้อยใจ...
“เออ ใช่สิ ข้ามันแย่นี่” ไม่มีดีสักอย่าง ถูกมั้ยล่ะ เส็ตโชมารู? “เป็นแค่ครึ่งอสรูด้วย เจ้าคงรู้สึกเบื่อข้าเต็มทนแล้วนี่”
สองสายตาสบประสานท่ามกลางเสียงกรีดร้องสนั่นของจิ้งหรีดและแมลงนานาชนิดภายในป่ามืด ราวกับเป็นเสียงเสียดแทงหัวใจ...
ของกันและกัน
เส็ตโชมารูเป็นฝ่ายละสายตาก่อนเมื่อจับกระแสความรู้สึกบางอย่างได้จากนัยน์ตาของอีกฝ่าย มือที่เหลือเพียงข้างเดียวเพราะคนตรงหน้านั้นกำเข้าหากันเป็นหมัดแน่น รู้สึกอึดอัดอยู่ภายใน
 
ไม่...ไม่ได้...
เพราะตัวข้า...สมบูรณ์แบบ...
เป็นอสูรร้ายกาจ...ที่ท่านพ่อไว้วางใจ
 
สิ่งเดียวที่ฉุดรั้งให้ต้องหวั่นไหว...
สิ่งนั้น...
 
“แน่จริง...ก็ฆ่าข้าเลยสิ”
 
มีแค่เจ้าของเสียงนี้...มีแค่คนตรงหน้า
มีแค่น้องชาย...ที่ปากของเขาเอาแต่พร่ำบอกเสมอมาว่าเกลียดแสนเกลียด
 
“ก็กะจะทำอยู่ เสียแต่เจ้าดันเป็นฝ่ายเอ่ยออกมาเสียก่อน” เสียงทุ้มกดลงต่ำ ปกปิดความรู้สึก จงใจทำให้อ่านไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไร “และข้าเองก็ไม่ใคร่จะทำตามที่เจ้าสั่งเสียด้วยสิ”
“หึ สมเป็นเจ้าดีนี่ พี่ชาย”
“ข้าไม่ว่างมาเสวนากับครึ่งอสูรอย่างเจ้าหรอกนะ อินุยาฉะ”
ฉับพลัน...ร่างสูงสง่าก็ดีดตัวมาอยู่เคียงข้าง
ใกล้จนได้กลิ่นกายที่คุ้นเคยดี แต่ยังไม่ทันจะได้รู้สึกนึกคิดอะไร...เส็ตโชมารูก็หายลับไปภายในความมืด
ดวงตาที่เบิกกว้างของครึ่งอสูรหนุ่มค่อยๆหุบลง พร้อมหัวใจที่กลับมาเต้นเป็นจังหวะปกติ ก่อนหางตาจะสังเกตเห็นดอกไม้สีขาวสะอาดค่อยๆล่วงหล่นลงมาจากบนท้องฟ้าที่เส็ตโชมารูพึ่งจากไป
เขามองดอกไม้นั้นที่เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินอมเหลืองแปลกตา ก่อนจะยื่นมือไปรอรับเชื่องช้า
ทันทีที่ดอกไม้นั้นอยู่บนฝ่ามือของเขา...สีขาวก็กลับมาปกคลุมทั่วทุกกลีบอีกครั้ง
อินุยาฉะเฝ้ามองอย่างเงียบงัน ก่อนจะปล่อยมันออกจากมือ ปล่อยให้ดอกไม้ดอกนั้นปลิวว่อนไปภายในอากาศ สายลมกรีดเอากลีบดอกแยกออกจากกัน ค่อยๆตีจากห่างกันไปเชื่องช้า...
พร้อมตกลงสู่ผืนดิน
 
 
เพราะไม่ได้สมบูรณ์แบบ...
จึงไม่กล้า...คิดอาจเอื้อมใดๆทั้งสิ้น
ไม่อาจให้มีสิ่งใดมาฉุดรั้ง
ให้ตัวข้า...ไปทำลายความสุมบูรณ์แบบนั้นได้
 
 
 
แม้ว่า...มันจะเป็น ‘ความรัก’ ก็ตาม
 
+++++
 
สวัสดีลีดเดอร์ค่ะ J
ฟิคชั่ววูบมาแล้ว เย้ >_< ไม่ได้ดูเรื่องนี้มานานมากแล้ววันนี้นึกคึกไปเปิดดูแล้วเกิดอยากเขียนฟิคขึ้นมา 555+
ภาษาอาจไม่สวยนัก ไว้ว่างๆจะมาแก้ ตอนนี้ขอลงให้สะใจ (?) ก่อน ^w^;
ชอบไม่ชอบเม้นบอกได้นะจ๊ะ รักทุกคน >3<
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,401 ความคิดเห็น

  1. #1396 Secr3t-Key (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 17:30
    น่ารักอ่ะะะ คู่นี้มันจึกใจจริงๆ
    #1,396
    0
  2. #1385 wayuwayo1214 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 03:34
    ชอบคู่นี้เเต่คนเเต่งน้อย เเต่งอีกนะคะ ฟินนน
    #1,385
    0
  3. #1372 0614460900aa (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 21:11
    รักคู่นี้มากกก แต่ไม่ค่อยมีคนแต่งเลยค่ะ ถ้าเป็นไปได้อยากให้ไรท์แต่งแบบยาวๆไปเลยคร้าาาา
    #1,372
    0
  4. #1353 angelbeach (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 04:44
    รักคู่นี้ ไรท์ขาาาาาา แต่งต่อเถอะค่าาาาาาาาา!
    #1,353
    0
  5. #1230 มิ้นตี้ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2555 / 19:54
    อ่านแล้วฟิน .////////////////// .





    อยากได้ตอนต่ออ่ะ ย้าก ย้ากกกก
    #1,230
    0
  6. #1219 ningkining (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 19:26
    เส็ตโชมารูถือแล้วขาวล้วน อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก // สติแตก
    #1,219
    0
  7. #1213 ployciel (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 17:08
    ต่อๆๆๆ
    แต่งต่อเถอะคะ
    มันค้างอย่างแรง!!!
    #1,213
    0
  8. #1142 I-Beam (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 22:16
    กรี๊ดดดดดดดดดดด!!! (เสียง---โหยหวน)

    ไรท์ค๊าาาา..ค้างคา อารมณ์ และ ใจ มากกกกกกกกกกกกกกก

    มาแต่งต่อด้วยนะค๊าาา

    #1,142
    0
  9. #1071 torin (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มีนาคม 2555 / 19:46
    แต่งตอนต่อได้ไหมคะ

    อยากอ่านมากมายเลยอ่ะ
    #1,071
    0
  10. #759 kurama1412 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 16:43
    รักคู่นี้มากมายอ่ะ
    แต่หาฟิคอ่านยากมาก
    อยากให้ไรท์เตอร์แต่งอีกอ่ะ
    #759
    0
  11. #724 luvshose (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 12:28
    อย่ามาซึน ~!
    #724
    0
  12. #604 nisharee_kom (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 มกราคม 2554 / 15:09
     พี่น้องสุดบราค่อนนนน
    #604
    0
  13. #564 felinbeauty (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 16:39
    ซึนกันทั้งคู่  - -;;;;
    #564
    0
  14. #445 poporu7mint (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 15:56
     ซึน แต่ น่าร๊ากกกกกกกก~!!!
    #445
    0
  15. #421 tingmonkey (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 14:54
    มึนๆ =.=

    เซ้ตจังไมไม่กดหนูอินุไปเลยอ่ะลูก!!
    #421
    0
  16. #408 RayGuard (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2553 / 16:44
    อ๊าย~~ เซ็ตจังกับอินุ แข่งกันซึนรึไง!! ^O^ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

    ให้มันได้อย่างงี้สิ สองคนนี่ แต่ น่ารักได้โล่เลยอ่ะค่ะ คริคริ
    #408
    0
  17. #390 wellloveU (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 01:11
    จบแบบงงๆ

    แต่สนุกดีค่ะ ^^
    #390
    0
  18. #349 Yaoi ครองโลก (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 กันยายน 2553 / 18:29
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยย อุนิจังน่ารัก >''<

    เซ็ตเย็นชาอะ ชิชิ = = *
    #349
    0
  19. #346 wowwarin (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 กันยายน 2553 / 16:27
    ไม่เคยดูเรื่องนี้แหะ...

    แต่ฟิคน่าสนใจจัง *-*~
    #346
    0
  20. #345 komenasai (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 กันยายน 2553 / 22:21
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    ไม่ไหวแล้วค่ะไรท์เตอร์ อินุยาฉะน่ารักกกกกกกกกก

    คุณพี่ชาย>///< รอ เกรย์นัตสึอยู่นะคะ

    แต่ว่าการแต่งฟิคมันไม่ได้ทำง่ายๆมีอารมณ์ในการแต่งเมื่อไหร่ก็จะรออย่างมีความหวังนะคะ

    ไรเตอร์เป็นบุคคลตัวอย่างที่เราอยากเอาตามมากเลยค่ะ น่ารักกกกกกกกกกก
    #345
    0