All ... FICTION [ YAOI ]

ตอนที่ 38 : : REBORN : If...? :: 1 :: [ D1880 ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    12 ก.ค. 53



If…?

Pairing : D1880

 

 

.

 

 

ถ้าชีวิตของฉันมันสามารถแลกรอยยิ้มของเธอได้...

...ฉันยอมนะ เคียวยะ

 

 

l 1 l

 

ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทตีหน้าไม่สบอารมณ์เล็กน้อยเมื่อเจอสายตาสนอกสนใจจากทั่วทุกสารทิศ ไม่ว่าจะมาจากชายหรือหญิง...จะยังไงก็ล้วนน่ารำคาญ!

 

คนนั้นน่ะ...จะว่าหล่อก็หล่อ แต่ให้มองว่าสวยก็สวยสุดๆเลย!”

ดวงตาของเขาสวยจัง! ถึงจะดูไร้อารมณ์แต่ก็เท่มากๆ

ไม่น่าเชื่อว่าจะมาคบกับยัยนั่นได้

ผู้หญิงคนนั้นโชคดีเกินไปแล้ว!”

 

ช่วงขาเรียวยาวพยายามเร่งความเร็วไปยังจุดหมายที่นัดพบกับคนสำคัญเอาไว้ แน่ล่ะว่าคนอย่างเขาไม่เคยไปสาย และไม่ชอบใจด้วยหากใครจะผิดเวลากับเขา เสียก็แต่เสียงซุบซิบวิจารณ์ต่างๆนาๆเรียกให้ความเร็วของเขาช้าลงเรื่อยๆ

ฮิบาริ เคียวยะกำลังหงุดหงิด แม้สีหน้าจะปกติอยู่ก็ตามแต่

ยัยพวกนั้น...

ร่างเพรียวกัดฟัน แขนเสื้อกระตุกเบาๆก่อนมือเรียวบางจะกระชับทอนฟาไว้แน่น

 

หมับ!

 

ฮิบาริซางงง~! คิดจะไปหาเรื่องคนอื่นอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย พอเลยนะคะพอเลย! ถ้าเรื่องที่ว่าฮารุไม่เหมาะกับคุณมันลอยมาเข้าหูอีกก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินไปก็ได้นี่คะ

ดวงตาเรียวคมตวัดมองหญิงสาวร่างบางเจ้าของเรือนผมสั้นประบ่าพร้อมใบหน้าสดใสที่แม้จะไม่สวยโดดเด่นออกมาแต่ก็จัดว่าน่ารัก ยิ่งรวมกับนิสัยที่ร่าเริงนั่นก็มัดใจเขาไว้ได้อยู่หมัด

สำหรับคนที่เรารัก ไม่ว่าคนอื่นจะมองยังไง...ผู้หญิงคนนี้ก็สวยที่สุดในสายตาของเขา

กำลังจะไปหา ออกมาก่อนทำไม

ฮารุเรียนเสร็จแล้วนี่คะ ไหนๆก็ไม่มีอะไรจะทำก็เลยเดินเล่นมาซะเลย รอบทางก็สวยดี...เวลาเรามีเวลาว่างเยอะๆก็จะสามารถมองเห็นสิ่งที่เราไม่เคยสนใจได้นะคะ

หญิงสาวคลี่ยิ้มหวาน ส่งผลให้ฮิบาริเงียบสนิทไปอย่างจุกๆ ใบหน้าคมสวยออกจะขึ้นสีน้อยๆอย่างหาดูได้ยาก

ไม่รู้สิ ฉันไม่ค่อยสนใจ

ฮารุเห็นอีกฝ่ายอ้อมแอ้มตอบก็ได้แต่หัวเราะออกมาเสียงใสอย่างชอบใจ เธอคว้าเอาท่อนแขนผอมบางของฮิบาริมากอดไว้แน่นก่อนจะช้อนตาขึ้นมองยิ้มๆ

ไปกันเถอะค่ะคนขี้อาย เค้ามองกันทั้งมหาลัยแล้ว

ฮิบาริขึงตาใส่สาวเจ้า ก่อนจะอดส่ายหน้าพร้อมกระตุกยิ้มน้อยๆไม่ได้ จริงๆเลยนะเธอนี่

แฮ่ๆ~”

 

+++++

 

ไหนล่ะ...

คะ?

ฮารุเงยหน้าขึ้นจากเมนูอาหารพร้อมเลิกคิ้วสูงอย่างแปลกใจ สายตาประสานเข้ากับฮิบาริที่เท้าคางด้วยท่าท่างเยือกเย็นจนดูน่ากลัวชวนให้หวั่นไม่กล้าเข้าใกล้

ทำไมตั้งท่าขู่ฟ่อแบบนั้นล่ะคะ ฮิบาริซัง

หญิงสาวทักขำๆ ทว่าเมื่อถูกขึงตาใส่เธอก็หุบยิ้ม

แหม แค่นี้โกรธด้วยเหรอ

ฮึ

ฮิบาริเบือนหน้าเลี่ยงไปทางอื่น

นี่ไม่ต้องมาฮ้งมาฮึเลยนะพ่อคนเก่ง! อย่ามางอนกันนะคะ ฮารุย่นจมูก ก็อยู่ดีๆคุณก็ถามว่าอะไรไหนๆ แล้วฮารุจะเข้าใจมั้ยละเนี่ยว่ามันเรื่องอะไร

ก็เธอว่านัดคนที่ช่วยเธอไว้ไม่ใช่รึไง

ฮิบาริมองหญิงสาวที่ทำตาโตขึ้นมา ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะหมองลงน้อยๆ

ช่วยเธอ...ที่ฉันไปช่วยไม่ได้

อย่าคิดมากสิคะ

มือบางวางทาบมือเรียวของชายหนุ่ม ก่อนจะคลี่ยิ้มอ่อน

ครั้งนั้นเป็นอุบัติเหตุ ฮารุไม่ระวังเองรถมันถึงได้ชนเอาได้ ฮ่าๆ อีกอย่างนอกจากหกล้มเข่าถลอกแล้วก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเลยค่ะ

ฮิบาริเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะสูดลมหายใจหนักๆ แล้วเขาจะมารึเปล่า?

ฮารุคิดว่า... เธอลากเสียงยาวขณะก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ ซึ่งมันก็ทำให้ฮิบาริถึงกับขมวดคิ้วเมื่อรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างแปลกๆ หากแต่ยังไม่ทันจะได้ถามฮารุก็เงยหน้าขึ้นมาก่อน อีกสักแป๊บคงมาล่ะค่ะ ได้เวลานัดแล้วด้วย

ประกายตาของหญิงสาวเรียกให้เขายิ่งรู้สึกไม่วางใจ

และวินาทีถัดมา...ฮิบาริก็รู้สึกได้เลยว่าสิ่งที่ทำให้เขาไม่สบายใจมันคืออะไร...

ฮารุยิ้มกว้างส่งผลให้เขาต้องหันมองตามรอยยิ้มนั้น และพบเข้ากับชายหนุ่มรูปร่างสูงหนาที่ดูคล้ายพวกนักกีฬา เขาสวมสูทสีดำสนิท ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มนุ่มนวล ที่บริเวณปลายคางที่รอยแผลเป็นจางๆที่จะว่าสะดุดตาก็ได้ เพราะฮิบาริเป็นพวกชอบสังเกต เขาจึงเห็นมันได้อย่างชัดเจนในความรู้สึก

ผมมาสายสินะครับ

สุ้มเสียงทุ้มต่ำให้ความรู้สึกแข็งแกร่ง ดวงตาเรียวคมนั้นเลื่อนมามองทางฮิบาริน้อยๆ ก่อนคนแปลกหน้าจะกระตุกยิ้มจางๆ

คุณคงเป็นฮิบาริ เคียวยะ?

ฮิบาริเม้มปาก จ้องมองผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ...ถึงแม้หน้าตาจะยิ้มแย้มแต่ดูท่าทางอันตรายใช่ย่อยเลย ไม่อยากจะคิดว่าถ้าผู้ชายคนนี้โกรธอะไรจะเกิดขึ้น

ใช่ ผมฮิบาริ เคียวยะ

เขาเลือกที่จะตอบดีๆผิดจากปกติที่จะเชิดหน้าใส่คนที่มาถาม อาจเป็นเพราะคนแปลกหน้าคนนี้เคยช่วยชีวิตของฮารุเอาไว้ในช่วงเวลาที่เขาไม่ได้อยู่กับเธอ

ผมยามาโมโตะ...ยามาโมโตะ ทาเคชิครับ

เอ่ยจบก็ยิ้มมีเลศนัยทันทีพร้อมกับที่ฮิบาริเบิกตาขึ้นกว้าง

นี่แก...!”

มีอะไรรึเปล่าคะ ฮิบาริซัง?

ร่างเพรียวนิ่งไป จ้องสบดวงตากลมโตใสแจ๋วของฮารุ ก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆเป็นเชิงปฏิเสธ ทั้งที่ในใจร้อนรุ่มเต็มทน

 

คนของวองโกเล่แฟมิลี่

 

พวกมาเฟีย...ไม่ผิดจากนี้แน่ๆ

ฮิบาริลอบมองสองหนุ่มสาวที่คุยกันอย่างออกรสด้วยความเยือกเย็น สายตาของเขาปราดมองนาฬิกาข้อมือของสาวเจ้าอีกครั้ง

 

YT

 

อักษรย่อที่ไม่สะดุดตา หากแต่ก็ไม่รอดไปจากการสังเกตของเขาได้

ริมฝีปากเรียวบางเม้มแน่น เมื่อเริ่มรับรู้ได้ลางๆ

 

Yamamoto Takeshi

 

ทำไมฮารุถึงใช้นาฬิกาเรือนนั้นแทนที่จะเป็นเรือนที่เขาซื้อให้อีกเรือนกันล่ะ

ความหมายมันก็มีอยู่อย่างเดียว...

ฮิบาริดวงตาวาววับ มือลอบกำเป็นหมัดแน่นช้าๆ

 

...ฮารุชอบหมอนั่นแล้ว...

 

+++++

 

เรื่องวันนั้น...ที่คุณช่วยฮารุเอาไว้ ผมขอบคุณมาก

ฝีเท้าของร่างสูงหยุดลง พร้อมกับใบหน้าคมคายที่เบือนมาหายิ้มๆ

ไม่หรอกครับ ผมบังเอิญอยู่ใกล้ๆแถวนั้นพอดีด้วยแหละ

ถึงอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณจริงๆ ร่างบางเว้นช่วง ลอบมองผ่านกระจกใสของร้านเค้กที่ฮารุพึ่งเดินเข้าไป แต่...ช่วยถอยห่างออกจากฮารุได้แล้ว ไม่งั้นผมจะถือว่าคุณเป็นศัตรู

แทนที่อีกฝ่ายจะโกรธ ยามาโมโตะเพียงแค่ยิ้มจางๆไม่ต่างจากปกติ เขาเดินไปเปิดเมนูเค้กจากหน้าร้านดูด้วยสีหน้าสนอกสนใจ ก่อนจะเอ่ยเบาๆ

คุณก็เป็นศัตรูกับผมอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ ฮิบาริ เคียวยะ

สิ้นประโยคดวงตาเรียวคมก็ปรายมองอย่างเยือกเย็น รอยยิ้มหายไปสิ้นราวกับไม่เคยมีมาก่อน กลายเป็นใบหน้าของปีศาจร้าย...

ใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ของมือสังหารที่ปลิดชีพผู้อื่นมานับไม่ถ้วน

แล้วมันไม่แปลกเหรอ? การที่ผู้ชายที่ฆ่าคนได้อย่างไม่ปรานี...ฆ่าคนราวกับไร้จิตสำนึกจะมาช่วยผู้หญิงที่ถูกรถชนเพียงคนเดียว?

ไม่มีทางหรอก

คุณพูดเรื่องอะไร

ฮิบาริเลือกที่จะโกหก เขาช้อนสายตาขึ้นมองคนตรงหน้า คิดว่าตัวเองก็สูงมากแล้วแท้ๆ แต่ยามาโมโตะ ทาเคชิสูงมากยิ่งกว่าเขาจนแทบต้องเงยหน้ามอง

ยามาโมโตะเดาะลิ้นน้อยๆ สายตาเลื่อนกลับไปยังเมนูเค้ก

ผมอยากกินเค้กสตอร์เบอร์รี่แฮะ มันน่าอร่อยดีแต่ดูไม่เข้ากับหน้าผมเลย ฮ่าๆ

คุณคิดว่าผมเป็นศัตรู?

ฮิบาริลองหยั่งเชิงอีกครั้งทั้งที่ปกติเขาชอบที่จะปิดปากเงียบแท้ๆ ไม่รู้อะไร...คนตรงหน้าดูจะอันตรายจนน่าหวั่นไปเสียทุกอย่าง ผู้ชายคนนี้ต้องคิดจะทำอะไรกับฮารุแน่นอน

ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ต่อให้ตายก็ยอมไม่ได้

อืมมม... ยามาโมโตะครางเสียงต่ำราวจะเห็นด้วยกับที่เขาพูด ทว่าวินาทีต่อมาใบหน้าหล่อเหลาก็หันมาส่งรอยยิ้มหวานให้ ไม่รู้สิ แต่แฟนคุณออกมาแล้วนะครับ

ร่างเพรียวมองตามที่อีกฝ่ายชี้พบเข้ากับหญิงสาวที่ถือกล่องเค้กชูขึ้นสูงเหนือหัวด้วยท่าทางสดใส ใช่ ฮารุชอบกินเค้กมาก...ยิ่งโดยเฉพาะเป็นร้านนี้เธอยิ่งชอบ

อยากจะยิ้มกับความน่ารักนั้น แต่ก็ยิ้มไม่ออก

คุณฮารุ วันนี้ผมขอตัวกลับก่อนดีกว่า

ฮารุที่เดินมาถึงมีสีหน้าแปลกใจปนผิดหวัง สังเกตได้ว่าดวงตาของเธอหมองลงไปในทันที

เรียกฮารุว่าฮารุเฉยๆก็ได้ค่ะ ว่าแต่...ฮิบาริซังไปขู่ฟ่อๆใส่คุณเหรอคะ?

ฮ่ะๆ เปล่านี่ครับ ยามาโตะเอียงหน้าหนีไปหัวเราะ คาดว่าเขาคงขำจริงๆเพราะท่าทางดูติดใจกับคำว่าขู่ฟ่อๆที่หญิงสาวใช้มาก ผมมีงานน่ะ

ฮิบาริเหยียดปากมองอย่างหงุดหงิด มีงานก็กลับไปซะสิ ...เราเองก็กลับกันถอะ ประโยคหลังหันไปพูดกับฮารุที่แสดงสีหน้าโกรธออกมาน้อยๆ

ไม่เอาน่าฮิบาริซัง งอนอะไรคะ? อย่าพึ่งทำตัวเหวี่ยงตอนนี้สิ

เอาน่าๆ อย่าทะเลาะกันเลยครับ ถ้าผมมีเวลาโอกาสหน้าเราคงได้ทานเค้กร่วมกันอีก วันนี้ผมขอตัวก่อนดีกว่า

ร่างสูงคลี่ยิ้มปิดท้าย ตั้งท่าจะออกเดินทว่าก็หันมาเอ่ยด้วยสีหน้าเป็นมิตร

จะว่าไป คุณคงเป็นเพื่อนกับสายหมอกของเรา ฝากบอกเขาและหัวหน้าของคุณด้วยว่าคราวหน้าพวกเราไม่ปล่อยไปง่ายๆแน่

ฮิบาริตัวชาวาบตั้งแต่หัวจรดเท้า

ทำหน้าแบบนั้นทำไม ก็หัวหน้าของคุณไงครับเมฆาคนสวย...

ดวงตาคมฉายแววอันตราย

เบียคุรันน่ะ

 

+++++

 

เอาล่ะ...เปิดเรื่องยาว (หาเรื่อง) อีกแล้ว

คราวนี้เอาใจแม่ยก D18 และ 8018 และอาจจะ 1886 ด้วย (โว้ว~~)

นั่น! ต้องมีคนตกใจแน่ๆ...อะไร? ทำไมป๋าเบียถึงเป็นหัวหน้าล่ะ? สายหมอกคือใคร ใคร๊ ใคร? อะไรเป็นมายังไง? ...ก็รอติดตามต่อไปนะจ๊ะทุกคน =[]=!!

บอกก่อนว่ายามะไม่เนียนแต่ดาร์ก

ม้าไม่โง่ แต่เลือกจะโง่

และ...อะไรอีกมากมายหลายอย่าง เรื่องนี้มี 10069 ด้วย แต่ขี้เกียจขึ้นหัวเรื่อง...มันยาวอ้ะ 55+

ไว้เจอกันตอนหน้าจ๊ะ J

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,401 ความคิดเห็น

  1. #1273 8018 Ti Amo (@teamohibari) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 19:59
    กรี๊ดดดดดดด!!
    8018 นะคะ!!! ยามะฮิบะนะ!
    หึหึ เลิกกับฮารุแล้วไปคบกับยามะเถอะค่ะ!
    ต่อเร็วๆ นะคะ
    #1,273
    0
  2. #1186 F...FanG (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2555 / 21:30
    มา ต่อ -ไวไว- นะ ไม่ มา มี -ยำยำ- แน่ 55+ ล้อลเน่น๊าาาาา ><

    **D1880 หรือจะเป็น 3P มันจะดีนะ ^^
    #1,186
    0
  3. #1181 nuey (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 / 20:51
    อัพอันนี้ไวๆ

    #1,181
    0
  4. #895 Keawkao Love Yamamoto Takeshi (@LoveZoro) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2554 / 22:05
    ชอบนะยามะแบบดาณืกเนี่ย หิหิ
    #895
    0
  5. #793 Meawmeow :D (@kiddevilzzmw) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 23:42
    ฮิบาริน่าร๊ากกกกกกกกก
    ยามะดาร์กอ่ะ เท่จัง ~

    แล้ว ดีโน่หายไปไหนล่ะเนี่ย ?
    ป่าเบียมาจากไหน
    โง่จ้า 5555555
    #793
    0
  6. #755 zombie (@tooncd) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 11:33
    ยามะ จ๋า  8018บันไซซซซ
    #755
    0
  7. #667 ChommiiezZ (@poo-kiss-kiss) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 01:03
    อยากจะกรี๊ดให้ลั่นโลก
    ฮิบาริจังลาออกจากวองโกเล่เรอะ!?
    (เริ่มมั่ว 555555) 
    #667
    0
  8. #323 เยี่ยมชม (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2553 / 18:49
    ยามะดาร์กสินะ ชอบค่ะ ชอบ~

    โน่ของเรายังไม่ออกแฮะ

    D1880 บันไซ~~

    #323
    0
  9. #272 RayGuard (@RayGuard) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2553 / 21:33
    โฮ่... มาแบบนี้! ก็ชอบน่ะสิค่ะ!

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ขอกรี๊ดดังๆให้ลั่นไปสามบ้านแปดซอย!

    ยัยฮารุบังอาจปันใจให้คนอื่นเรอะ!

    แต่ก็ดี เพราะฮิเค้าเหมาะเป็นเคะ มากกว่านะตัว โฮะๆๆ
    #272
    0
  10. #271 wiew (@wowwarin) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2553 / 09:46
    80ส่อแววดาร์กจริงๆด้วย =[ ]=

    เอ๊ยยยย D18~~~~
    #271
    0
  11. #267 soulmate (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2553 / 09:00
    สนับสนุน 18 เคะอย่างเป็นทางการ



    สนับสนุนสมการ D1880 อย่างยิ่ง



    รออ่านนะ

    #267
    0
  12. #262 '+.:Yuuya:.+' (@15312) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2553 / 17:50

    ดีโน่...ไม่มีบท ฮ่า

    ยามะ รู้สึกว่าแกจะเนียนดาร์กมาก -  -^
     
    ฮิบาริน่ารัก >[]<

    #262
    0
  13. #258 Mikuchi Sei (@secretive-g) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2553 / 23:33
    8018Bunsai!!!
    #258
    0