All ... FICTION [ YAOI ]

ตอนที่ 2 : : REBORN : Be foolish :: [ RL ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    3 ก.พ. 53


Be foolish

Pairing : RL

 

          พวกที่โง่งมเชื่อในความรักคือคนเขลา...รักที่แท้จริงมันไม่มีอยู่ในโลก เป็นเพียงข้ออ้างที่ใช้หลอกลวงเพื่อผลประโยชน์ของแต่ละบุคคลเท่านั้น ...

แต่อาจารย์ครับ...ความรักมันเป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่เหรอครับ?

ราวกับช่วงเวลาหยุดนิ่ง...

นักเรียนทุกคนภายในห้องพากันถอนสายตาจากอาจารย์หนุ่มร่างสูงทางด้านหน้าเพื่อหันมองเด็กหนุ่มหน้าหวาน...ที่เปรียบเสมือนดั่งผู้กล้า...

กล้าเอาชีวิตมาทิ้ง...

เธอขัดที่ฉันพูดงั้นเหรอ ตาคมเลื่อนมองดวงตาสีมรกตที่ดูซื่อๆของนักเรียนหนุ่มหน้าหวาน ปากเรียวเหยียดออกนิดๆยามก้มลงมองชื่อที่อยู่ในผังที่นั่ง ...แรมโบ้?

ผมเป็นนักเรียนใหม่ฮะ เมื่อรับรู้ว่าอาจารย์เรียกชื่อ เจ้าตัวก็ผุดลุกยืนก่อนจะค้อมศีรษะลงน้อยๆด้วยรอยยิ้มประหม่า ด้วยเข้าใจไปเองว่าที่อีกฝ่ายมองเขาแบบนั้นเป็นเพราะแปลกใจ...หารู้ไม่ว่าเรียกว่า ยิ้มดูถูก

แถมยังเป็นยิ้มที่น่ากลัวขั้นรุนแรงเลยด้วย...เมื่อมาจากอาจารย์จอมโหดอันดับหนึ่งของโรงเรียน...

อ้อ งั้นเหรอ... ชายหนุ่มขยับปีกหมวกที่สวมอยู่น้อยๆ ไล่สายตามองร่างแบบบางนั้นด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะเลียริมฝีปากเล็กน้อยพลางเอ่ย แล้วเธอรู้มั้ยแรมโบ้...ว่าสายตาแบบที่ฉันมองเธอมันเรียกว่าอะไร?

แรมโบ้กระพริบตาปริบๆ ไล่มองเพื่อนนักเรียนแต่ละคน...ที่ไม่ว่าจะชายหรือหญิงล้วนหน้าแดงก่ำราวกับจะไหม้ในไม่ช้า...เอ่อ...จะว่าไป...

ร่างบางตัดสินใจมองสบดวงตาคู่นั้น...ก่อนจะรีบหลุบหนี...

อ...อาจารย์...

ว่าไงล่ะ? ...ฉันกำลังมองเธอด้วยสายตาแบบไหนกัน หือ?

แรมโบ้ไม่กล้าเงยหน้ามอง หากแต่หูสดับถึงเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ ร่างบางได้แต่อึกอัก เริ่มบิดชายเสื้อนักเรียนไปมาอย่างประหม่าและหวั่นเกรง

ผะ...ผมพูดได้เหรอครับ

เสียงฝีเท้าหยุดลงทันที แรมโบ้จึงกล้าที่จะช้อนตาขึ้นมอง เขาพบเข้ากับดวงตาเรียวคมที่ประกายตาฉายแววสนใจ รวมไปถึงการกระตุกยิ้มแสยะมุมปากนั่นด้วย...

แน่นอนสิ เธอมีสิทธิ์พูด...ในเมื่อฉันเป็นฝ่ายถามเองนี่

พี่ชายผมเคยสอน... แรมโบ้เกริ่นนำน้อยๆ ก่อนดวงหน้าหวานจะขึ้นสีระเรื่อยิ่งกระตุ้นให้ร่างสูงรู้สึกชอบใจ ทว่าประโยคถัดมาก็เล่นเอาห้องเรียนที่เคยสงบเปลี่ยนมามีบรรยากาศเย็นยะเยือกเข้าปกคลุมในทันที ว่าถ้ามีคนมองแบบที่อาจารย์มองผมให้รีบวิ่งหนี เพราะเป็นพวกวิตถาร บ้ากาม มักมากในเพศ...ครับ

ความหนาวเย็นเสียดแทงกระดูกนักเรียนในห้องทุกคน...

พากันก้มหน้าก้มตาลงจนคางแทบจรดกับคอ ไม่มีใครหน้าไหนกล้าปะทะสายตากับอาจารย์ประจำชั้นผู้มีฉายาลับหลังว่าจอมปีศาจอีกเลย...เว้นก็แต่พ่อนักเรียนใหม่คนดีเพียงคนเดียว...แม้ส่วนสูงจะน้อยนิดยิ่งกว่าพวกนักเรียนหญิง แต่ด้วยความที่แสนฉลาดก็ย้ายตัวเองมานั่งหลังสุดของห้อง...ช่างมีหัวคิดซะเหลือเกิน...

พี่ชายเหรอ เสียงทุ้มกดต่ำ ก่อนจะแค่นหัวเราะบาดลึกในลำคอ งั้นก็ยินดีที่ได้คุยกันอย่างเป็นทางการนะแรมโบ้ ฉันเป็นอาจารย์ประจำชั้นของเธอ หวังว่าเราคงมีโอกาสได้คุยกันให้มันจริงๆจังๆกว่านี้อีก... เรียวปากบิดเป็นรอยยิ้มข่มอารมณ์ ชื่อของฉันคือรีบอร์น

ผ...ผมแรมโบ้ฮะ!”

ฮึ

แรมโบ้ต้องแปลกใจอีกครั้งเมื่อเห็นว่าอาจารย์ประจำชั้นคนใหม่เดินกลับไปหน้าชั้นเรียนแล้วเริ่มสอนเรื่องของ ความรักต่อเพื่อนร่วมโลก ด้วยทฤษฏีที่แตกต่างไปจากชาวบ้านชาวช่องเขาอีกครั้ง และครั้งนี้ดูจะหนักหน่วงและโหดร้ายกว่าเดิม...ราวกับชังคนที่มีความรักทั้งโลก...แถมที่สำคัญ...

ดวงตาคู่นั้นไม่มองมาทางเขาอีกเลย

แรมโบ้ชักนึกสงสัยว่าตัวเขาทำอะไรผิด โดยไม่ได้รู้เลย...

ว่าที่ผิด...ก็เพียงเพราะ...

 

...ทำให้หัวใจของคนที่ชิงชังในความรัก...สั่นคลอน...

...เป็นครั้งแรก

 

+++++

 

แรมโบ้ยืนมองประตูห้องพักครูตาละห้อยราวกับลูกหมาถูกทิ้ง...ไม่สิ กรณีของเขาคงเรียกได้ว่าเป็นลูกวัวถูกทิ้ง...

ได้แต่ครุ่นคิดว่าไปทำอะไรให้อาจารย์ประจำชั้นคนใหม่โกรธเอารึเปล่า ถึงได้เมินกันจังเลย

ทั้งที่เมื่อตอนเช้าหลังคาบเรียนที่สอง...ช่วงเวลาพัก...

มีเรื่องที่สงสัยและไม่เข้าใจ แค่เพียงแต่เขาถือหนังสือเรียนเดินเข้าไปใกล้ หน้าตาหล่อเหลาของอาจารย์รีบอร์นก็ฉายแววรังเกียจใส่แทบทันที แถมยังเดินหนีไปซึ่งๆหน้าแบบไม่มีถนอมน้ำใจกันสักนิด

พอพักเที่ยง...เขาไม่รู้ทางไปโรงอาหาร...แค่เพียงเดินเข้าไปหาหวังเพียงจะถามทาง...

รีบอร์นก็ทำเหมือนเขาเป็นอากาศธาตุ ไม่ยอมสนใจแถมยังคุยข้ามหัวเขากับอาจารย์คนอื่นแล้วจึงค่อยเดินปลีกตัวไปทางอื่นอีกต่างหาก...

ไม่ดีเลยแฮะ...แย่จริงๆ...

ทั้งที่พี่ชายบอกให้เป็นเด็กดี...อย่าทำให้ใครต้องมาหนักใจแท้ๆ...

แล้วไหงอาจารย์รีบอร์นมองเขาเหมือนเป็นเชื้อโรคแบบนี้ล่ะเนี่ย!

พี่ฮะ...ผมควรทำไงดีเนี่ย สับสนสุดๆไปเลยครับ!

 

ผ่างงงง

 

เอ่อ...อาจารย์ฮะ คือว่าผม...

 

ปังงงงง

 

แรมโบ้อ้าปากค้าง มองบานประตูที่ถูกกระแทกปิดลงแทบทันทีอย่างตกตะลึง ร่างบางนิ่งงันไปชั่วขณะก่อนน้ำตาจะเริ่มคลอหน่วย...

และทันใดนั้นเอง

 

ผ่างงงงง

 

น่ารำคาญ!!”

เสียงต่ำตะคอกใส่หน้าเขา ก่อนร่างสูงจะเอนตัวพิงขอบประตูด้วยสีหน้าคุกรุ่น แขนทั้งสองข้างถูกยกขึ้นกอดอก...ตาคมกริบราวกับกำลังสะกดอารมณ์

มีธุระอะไรกับฉันกันนักกันหนาวะฮะ!!”

อ...อาจารย์ แรมโบ้ครางเสียงหงอย เมื่อเช้ายังดีๆอยู่เลย...

เมื่อไหนก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละ!”

ผ...ผมแค่ไม่รู้ทาง...

ก็หัดไปถามเพื่อนนักเรียนคนอื่นเอาสิ!”

ไม่มีใครยอมคุยกับผมนี่ครับ

งั้นก็ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นแหละ นั่งโง่อยู่ในห้องต่อไปก็พอ

ตะ...แต่...

อะไรอีกเล่า!?”

แรมโบ้มองรีบอร์นที่เลิกคิ้วสูงขณะจับบานประตูเพื่อเตรียมจะกลับเข้าไปด้านใน

ร่างบางเม้มปากน้อยๆ แต่ผมหิวนี่ฮะ ยังไม่ได้กินข้าวเลย

รีบอร์นเบิกตาขึ้นน้อยๆ ก่อนจะแค่นหัวเราะหยัน

ฮ่ะๆ นี่ฉันได้ยินอะไรผิดไปรึเปล่า? เธอพูดเหมือนจะให้ฉันเป็นคนพาเธอไปกินข้าวงั้นแหละ...ตลก!!”

สีหน้าเปลี่ยนเป็นโกรธจัดแทบทันทีเล่นเอาคนตัวเล็กกว่าสะดุ้งโหยง

อ...อาจารย์??

ไป-ให้-พ้น-หน้า-ฉัน!!”

 

ปังงงงงง!!

 

หนีไปอีกแล้ว...

แรมโบ้ยกมือขึ้นเกาท้ายทอยด้วยสีหน้าหน่ายๆ ก่อนจะค่อยๆพยักหน้าแล้วงึมงำแผ่วเบา

ก็น่าจะบอกก่อนว่าเป็นคนขี้อาย แหม อาจารย์รีบอร์นนี่ล่ะก็...นิสัยสวนทางกับหน้าตาจังเลยนะฮะเนี่ย ผมไม่กวนแล้วก็ได้ เดี๋ยวก็มัวแต่เขินไม่เป็นอันทำอะไรกันพอดี

พูดจบก็เดินทิ้งห่างออกไป...

ทิ้งให้ใครอีกคนทางอีกฟากของประตูยืนกำหมัดแน่นอย่างอดกลั้น คิ้วเข้มกระตุกถี่ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยรอดไรฟัน

ต้องไล่ออก...ไล่ออกสถานเดียว!”

 

+++++

 

คึหึหึหึ ไม่ได้ครับ

ทำไมไม่! ฉันไม่ชอบหน้าเด็กนั่น...ไล่ออกไปซะ!!”

ผู้อำนวยการเจ้าของนัยน์ตาสองสีกรีดเสียงหัวเราะหยามหยัน คุณก็ลาออกมันซะเองเลยสิครับคุณรีบอร์น

นี่แก!!”

พี่ชายของแรมโบ้น่ะ...ผมกลัวเค้าน่ะครับ

หึ คนอย่างแกเนี่ยนะรู้จักกลัว?

เห็นอีกฝ่ายขึ้นเสียงสูงขนาดนั้น...โรคุโด มุคุโร่ก็คลี่ยิ้มนุ่มนวลส่งให้ก่อนจะกัดฟันเอ่ย

ครับ กลัวมากเลยด้วย เพราะงั้นคุณกรุณาอย่าทำตัวมีปัญหา เชิญกลับไปเทคแคร์คุณแรมโบ้ได้แล้ว...ประตูอยู่นั่น ไม่ส่งนะ

...เออ!”

รีบอร์นกระแทกเสียงใส่ก่อนจะสาวเท้ายาวออกไปโดยไม่ลืมจะใช้เท้าปิดบานประตูอย่างแสนสุภาพ ทิ้งให้ผู้อำนวยการรูปงามก่นด่าถึงโคตรเหง้าเขาต่อไปอย่างไม่รู้สึกรู้สา

น่าเบื่อจริงๆ

เสียงทุ้มพึมพำ มือเรียวยกขึ้นเตรียมจะขยับปีกหมวกตามที่ติดเป็นนิสัย หากแต่สายตาดันไปสะดุดเข้ากับเจ้าลูกวัวโง่คนเดิมที่พี่ชายมันใหญ่นักหนาจนไอ้ผอ.หัวสัปปะรดนั่นแสนจะย้ำเกรง

รีบอร์นตั้งปณิธานในใจว่าจะไม่ย่างกรายไปแถวนั้นเด็ดขาด หากทว่า...เมื่อสังเกตเห็นเจ้าเด็กนั่นมองซ้ายขวาเลิ่กลั่กทำหน้าราวกับจะร้องไห้...

ขามันก็เสือกก้าวเข้าไปหาเอง!

แม่งเอ๊ย!! อยากจะบ้านัก

จะไปไหน

เขาเปิดประเด็นก่อนเมื่อเดินเข้าไปใกล้ในระยะที่ทิ้งช่วงห่างมากพอ

แรมโบ้เบือนหน้ามา ก่อนจะขยับยิ้มกว้าง อาจารย์!! อะ...เอ่อ...ไม่สิ...

อะไร!” รีบอร์นกระชากเสียงถามทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายแสดงสีหน้าเข้าอกเข้าใจ หรือจะเรียกว่าสีหน้าสมเพชในตัวเขายังไงยังงั้น

แต่เดี๋ยวก่อน...

ไอ้เด็กบ้านี่กล้ามองเขาด้วยสายตาสมเพชงั้นเหรอ!! เกิดมาไม่เคยตายงั้นสินะไอ้เด็กเลวร้าย!!!

รีบอร์น!”

แกอยากต...เมื่อกี้ว่าไงนะ?

ผมเรียกคุณว่ารีบอร์นไปเลยดีกว่า ต่อจากนี้ไปจะได้ไม่ต้องเขินเวลาผมเข้าไปคุยด้วยไงครับ...ผมเข้าใจแล้วล่ะว่าคุณคงเขินที่ผมเข้าไปเรียกว่าอาจารย์ ผมพึ่งมาสังเกตเอาว่านักเรียนคนอื่นๆไม่มีใครเรียกคุณว่าอาจารย์เลยสักคน แถมยังไม่มีใครกล้าเข้าใกล้คุณอีกต่างหาก อ้อ จริงสิ...ผมต้องไปบอกพวกเขาแล้วว่าอันที่จริงคุณแค่ขี้อายไม่ได้นิสัยไม่ดีอย่างที่พวกเขากลัว ดีมั้ยฮะ?

รีบอร์นเบิกตาขึ้น เรียวปากเปิดออกนิดๆพลางเอียงคอมองคนตรงหน้า

นี่แรมโบ้...

ฮะ?

เธอคิดว่าฉันเป็นคนขี้อายงั้นเหรอ? ถามเสียงนุ่มนวล

แรมโบ้ยิ้มกริ่ม ตอบเสียงดังฟังชัด ใช่ครับ!”

เธอ...

ครับ?

เธอเอาอะไรคิดฮะ!!! ไอ้เด็กบ้าเอ๊ยยยยย!! มาเรียนแค่วันเดียวกะเอาชีวิตฉันพังไม่เป็นท่าไปตลอดชาติเลยรึยังไงฮะ!!”

ค...คุณรีบอร์น...

หัวฉันจะระเบิดตายอยู่แล้ว!”

สมองปั่นป่วนไปหมด...ด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากยอมรับ...

ไม่อยากจะมี...

คุณรีบอร์น...ทำไมถึงคิดร้ายกับคำว่ารักขนาดนั้นล่ะครับ

ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยนะ

ผมก็แค่ถามเองนี่หน่า...

ไม่ต้องมาง้องแง้งใส่ฉันด้วย...บ้าเอ๊ย! ศัพท์บ้าอะไรวะ ทุเรศจริงๆ

รีบอร์นงึมงำอย่างหงุดหงิด ได้แต่ขมวดคิ้วถึงตามองเจ้าเด็กบ้าตรงหน้าที่เอาแต่หัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างชอบอกชอบใจ

ความรักน่ะดีนะครับ คุณรีบอร์น

พูดเรื่องอะไร

คนที่มีความรัก...มักจะมีความสุขนะครับ ถ้าอยากลองมีความสุขแบบชาวบ้านเขาดูบ้าง ก็ลองเปิดใจรักใครสักคนสิครับ มันดีออกจะตายไปนะ...ไม่ใช่เรื่องน่าอายหรอกครับ

หุบปากแกไปเลย!!”

สรรพนามเริ่มเปลี่ยนไปตามอารมณ์ที่ผันแปรไม่คงที่ รีบอร์นแทบจะเลือดขึ้นหน้าคว้าปืนมายิงกราดอยู่รอมร่อ

ผมแค่หวังดีแนะนำเองนี่นา ดุอยู่ได้

นี่อยากมีเรื่องกับฉันใช่มั้ยเนี่ย! มาต่อยกันเลยเอามั้ยฮะ!!”

ผมไม่ตัดสินปัญหาด้วยกำปั้นหรอกครับ พี่ชายบอกว่าคนที่ตัดสินคนอื่นด้วยพละกำลังที่เหนือกว่าเป็นพวกที่โง่และหลงตัวเอง ยิ่งถ้าใครคิดมาท้าสู้กับคนอย่างผม...พี่ชายบอกว่าคนคนนั้นคงบัดซบเอามากๆเพราะเห็นอยู่ตำตาว่าผมต้องแพ้อย่างแน่นอน...เรียกคนประเภทนี้ว่าพวกเอาเปรียบคนอ่อนแอกว่าครับ

รีบอร์นปิดเปลือกตาลง สูดลมหายใจเข้าออกอย่างอดทน

ฉัน...

ครับ?

ฉันจะไปห้องพยาบาลหน่อย ไว้ค่อยคุยกันต่อแล้วกัน

อ...เอ๋!!”

 

เกลียด...

เขาเกลียดความรัก...ความรู้สึกที่ทำให้คนฉลาดกลายเป็นคนโง่...คนเข้มแข็งกลายเป็นผู้อ่อนแอน่าสมเพช...

ทว่าตอนนี้สิ่งที่เขาเกลียดมากที่สุดคือ...หัวใจ...

ที่แม้จะหมายมั่นเอาไว้ว่าจะไม่รักใคร...

หากแต่...

เขาดันกลายเป็นผู้ชายโง่ที่แสนงี่เง่า โดนเด็กหลอกด่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า...แถมยังต้องไปเกรงบารมีพี่ชายเจ้าเด็กนี่อีก...เสียศักดิ์ศรีไปมากกว่าครึ่ง...

ไม่เคยรู้สึกเสียพลังชีวิตไปมากเท่านี้มาก่อนเลย

เหนื่อยเหลือเกิน...

เหนื่อยจริงๆ...

 

นี่คุณรีบอร์น ถ้าเขินมากนักล่ะก็...

...

มารักกับผมก็ได้นะครับ!”

 

เหนื่อย...แทบขาดใจ...

จนอยากจะยิ้ม...

...และหัวเราะออกมาดังๆ

 

...เออ

 

+++++

 

ห้องผู้อำนวยการโรงเรียน

 

คึหึหึหึ ไม่ต้องเป็นห่วงครับ น้องชายของคุณปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้ดีมาก โรคุโด มุคุโร่ยกขาขึ้นไขว่ห้างเชื่องช้า ก่อนจะกรีดหัวเราะในลำคอ งั้นก็...ตามที่ตกลงกันไว้นะครับ ช่วงที่พี่ชายของผมกลับมา คุณต้องรับเขาไปอยู่ด้วย...ตามสัญญา

นัยน์ตาสองสีแพรวพราวอย่างอารมณ์ดี เมื่อ...ได้ปัดภาระ...อันแสนหนักอึ้งออกไป...

พี่ชายผมจะมาถึงเร็วๆนี้ ดูแลเขาด้วยนะครับ...

 


...

......

.........

 


.........คุณแซนซัส

 

+++++

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,401 ความคิดเห็น

  1. #1375 seeprapa1191 (@seeprapa1191) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 18:38
    สนุกค่ะ ชอบมากกกกกก
    #1,375
    0
  2. #1241 โนเนม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 23:12
    หนุกๆแต่อยากรู้ว่าพี่ชายแรมโบ้คือใครอ่ะ
    #1,241
    0
  3. #1238 Fai_AngelDark (@redstars) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:43
    รีบอร์นกำลังคลั่ง...
    #1,238
    0
  4. #1114 ✿*゚’゚・✿Queen� (@rarakyo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 16:05
     5555555555555+ สะใจอ่ะ รีบอร์นโดนหลอกด่า 55555555555555+ // วิ่งหลบกระสุน

    เอ๋ พี่ของสัปป้านี่ใคร - -* เเร้วววว ป๋าเเซนเป็นพี่เจ้าวัว =[ ]= -------!!!!!!!!!!!
    #1,114
    0
  5. #1087 หนูฝนใจสะออน (@rain35) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 21:41
    แรมโบ้ เจ้าสุดยอดมากกกกกกกกก

    แม่ยกขอชาบูๆ \>[ ]
    ป๋าแซนนี่ก็สอนน้องได้ดีจริง

    เล่นเอารีบอร์นปรี๊ดแตกเลยทีเดียวเชียว =.,=

    #1,087
    0
  6. #1007 ♀Lucky Devil♂ (@chocolit) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2554 / 02:23

    อ๊ากกกกก!! ฟิคเรื่องแรกที่แรมโบ้ทำให้รีบอร์นเป็นถึงขนาดนี้ได้ ><
    รีบอร์นใกล้บ้าแล้ว อิอิ โดนแรมโบ้หลอกด่าตั้งหลายรอบ ฮาโครต >w<
    แซนซัสพี่แรมโบ้????

    #1,007
    0
  7. #963 VONGOLA I (@namimori18) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2554 / 14:44
    พี่มุคุ คือ ฉลาม พี่แรมโบ้ คือ ซันซัส หรอ ? o___O'
    #963
    0
  8. #913 Gramma_JF (@pansiar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2554 / 19:29

    โค๊ะ!! #19

    เห็นด้วยยๆๆๆ ><

    #913
    0
  9. #858 8813 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2554 / 10:44
    พี่มุคุคือสควอโล่หรอคะ
    #858
    0
  10. #822 fujiwara✿ (@fujiwara) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 17:08
    สนุกดีค่ะ

    ติดตามๆ>__<
    #822
    0
  11. วันที่ 3 เมษายน 2554 / 07:49
     พี่ของสัปป้านี่สควอโล่ใช่ป่ะ= =
    #762
    0
  12. #749 kurama1412 (@kurama1412) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 17:04
    พี่ของน้องวัวคือป๋าแซนหรอเนี่ย
    แม่เจ้า=[]=
    #749
    0
  13. #738 LeeManLi (@leemanli) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 18:13
    ป๋าแซน กับ แรมโบ้ เนี้ยนะ !!???
    555+ คิดตั้งนานว่าใครหนอ จะมาเปนพี่ของ แรมโบ้ได้
    ต่างกันสุดขั้ว

    ป๋าบอร์น ตอบรับง่ายๆเลยนะ แค่เออคำเดียวทุกอย่างจบ  
    #738
    0
  14. #693 quiz-zii (@quiz-zii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 10:23
     โอ้...

    ป๋า

    กับวัวบ้า...

    อ๊ากกกกก ฮาชิบ
    #693
    0
  15. #660 ChommiiezZ (@poo-kiss-kiss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 00:23
    โอ้ยพ่อคุณรุนช่อง! (ดูมันอุทาน)  แรมโบ้เก่งไปแล้วนะ 555555555
    กล้าจริงอะไรจริงแสตนอินไม่ต้อง  แอบชอบตอนท้ายๆ พ่อวัวน่ารักไปแล้ว
    แถมมตารีบอร์นยังตกลงซะนี่ อร๊ายยยยยยยย  XD
    แต่สิ่งที่น่าตกใจ ป๋าเป็นพี่แรมโบ้! ป๊าด...คนละขั้ว 55555
    งั้น..พี่ชายของสัปป้าก็สควอลี่สินะ คุคุคุ  =..=
    #660
    0
  16. #619 Love Me ดิ !! (@cream33) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:55
    นึกอยู่ตั้งนานว่าพี่แรมโบ้ใคร ที่แท้ป๋าแซนนี่เอง

    ตลกรีบอร์นโดนหลอกด่าไปหลายครั้ง
    #619
    0
  17. #530 Ji_ku_Po (@parron) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 19:36
    555+ แรมโบ้ยอดมาก
    #530
    0
  18. #444 >MyminT< (@poporu7mint) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 15:47
    โอ้วววว กล้ามากคุณแรมโบ้~!!!!!!!!!!!
    #444
    0
  19. #300 Rokugatsu Giugno (@Senji) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2553 / 23:10
    น่ารักดีค่ะ ท่าทางแรมโบ้จะดูซึนมากมาย

    แต่ว่าทำไมท่านมุถึงกลายเป็นผอ.ไปได้ *0*
    #300
    0
  20. #286 cuteymummy (@cuety) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 19:53
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    หนุกมากกกก
    ฮาเเบบบ
    5555
    #286
    0
  21. #237 ^-^girl lino (@z-ater14) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2553 / 17:30
    ฮะ!!!! +_+ เมื่อกี้ได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย ที่ว่าพี่ชายของแรมโบ้ คือ แซนซัสผู้นั้นอ่ะ !!!!!  งั้นก็แสดงว่า พี่ชายของโรคุโด มุคุโร่ ก็ต้องเป็น สควอโล่น่ะสิ !!!!!!  จริงมั้ย ไรเตอร์ 
    #237
    0
  22. #97 '+.:Yuuya:.+' (@15312) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 09:56

    แรมโบ้ เจ๋งมาก ...สุดๆ (ฮา)

    #97
    0
  23. #46 lambo....reborn (@putsheey) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2553 / 13:00
    ถ้าเรื่องนี้เป็นฟิคยาวจะติกตามเลยค่ะ
    #46
    0
  24. #43 lambo....reborn (@putsheey) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2553 / 15:27

    ตอนที่รีบอนโดนหลอกด่า
    ฮามาก
    5555555

    #43
    0
  25. #31 Rerext (@07-GHOST) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:38
    ชอบตอนที่วัวน้อยหลอกด่ารีบอร์นโดยไม่รู้ตัวตั้งหลายรอบน่ะนะ ฮาชะมัดเลย55+

    แต่ตอนจบงงอ่ะ ทั้งแรมโบ้และสับปะรดมีพี่ชายคือใครกะใครกันแน่เหรอ?
    #31
    0