FICTION THE PRINCE OF TENNIS [YAOI]

ตอนที่ 6 : 02:: 'Teacher [ Renji x Akaya ] :: 1 ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    3 มี.ค. 54


Teacher

Pairing : Yanagi Renji X Kirihara Akaya

 

: 1 :

 

          “อาคายะ ถ้าคราวหน้ายังสอบตกอีกแม่ไม่ให้เข้าบ้านจริงๆด้วยนะ!

“แม่ครับ! อย่าพูดให้ผมใจเสียแบบนั้นสิ เต็มร้อยได้ยี่สิบห้ามันก็มากเกินพอแล้วนะ...”

“มากเกินพอ? โอ๊ยย ฉันล่ะอยากจะบ้า! ไปๆๆ ไปให้พ้นหน้าแม่เดี๋ยวนี้เลยนะ”

คิริฮาระ อาคายะยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเองจนยุ่งเหยิง ใบหน้าเรียกได้ว่ายับยู่ยี่เหมือนกระดาษที่ถูกขยำเป็นก้อนๆรอเวลาทิ้งลงถัง

ให้ตายสิ! อะไรนักนะ

อาคายะจิ๊ปากขัดใจก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเองเซ็งๆ

แล้วทีนี้เขาควรจะทำยังไงต่อดี? แม่ของเขาเป็นผู้หญิงที่ชอบยื่นคำขาด ถ้าพูดอะไรออกมาแล้วนั่นคือต้องเชื่อฟังและปฏิบัติตามอย่างไร้เงื่อนไข หากมีปากเสียงจะโดนโทษต่างๆนาๆ

อาคายะเคยโดนกักบริเวณตลอดเสาร์อาทิตย์พร้อมอดหารเย็น... ทรมานปางตายทีเดียวสำหรับเด็กกำลังโตแถมยังต้องใช้แรงเยอะเป็นทุนเดิมอยู่แล้วอย่างเขา จำได้แม่นว่าตอนนั้นดื่มได้แต่น้ำเปล่า แม่ของเขาน่ะใจเด็ดกว่าฮิตเลอร์อีก!

ร่างผอมบางทิ้งตัวลงนอนบนเตียงก่อนจะกลิ้งไปมาด้วยสีหน้าคิดไม่ตก อีกไม่กี่วันก็จะสอบเก็บคะแนนอีกแล้ว... เขายังไม่รู้เรื่องสักวิชา โอ๊ย! เกิดมาเตี้ยแล้วทำไมพระเจ้าไม่ให้สมองมาทดแทนหน่อยเลยนะ!! ฮือ!

โถ่เว้ยๆๆๆ

 

+++++

 

“รุ่นพี่ฮะ... ผมให้ทั้งตัวและหัวใจเลย ติวให้ผมหน่อยเหอะพี่!!

อาคายะตรงดิ่งไปยังเป้าหมายที่ก้มหน้าก้มตาจดโน้ตอยู่ริมคอร์ทเทนนิส

ใช่ มันจะไปยากอะไร... ถ้าโง่ก็ต้องขยันอ่านหนังสือ

ถ้าอ่านแล้วไม่เข้าหัวก็ต้องหาคนอธิบาย

คนอธิบาย = คนฉลาด = ครูพิเศษ

ถอดสมการได้ว่า...

= ยานางิ เร็นจิ

“เห็นแก่รุ่นน้องตาดำๆนะครับ รุ่นพี่” อาคายะไม่รอให้อีกฝ่ายได้พูด เขากระพริบตาปริบๆ มือยกขึ้นประสานกันไว้ใต้คาง สองขาก็ก้าวประชิดตัวยานางิ เร็นจิที่ไม่แม้แต่จะถอยหนี “สอนผมหน่อยนะ สอนผมหน่อยนะ”

“คะแนนครั้งล่าสุด...” ร่างสูงสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะปิดสมุดโน้ตในมือลง “ได้เท่าไหร่”

“ยี่สิบห้าครับ”

“เต็มห้าสิบ?”

“เต็มร้อย”

เร็นจินิ่งไปเล็กน้อย ท่าทางคล้ายจะเดาได้ลางๆอยู่แล้วแต่พอได้ยินเข้าจริงถึงกับพูดไม่ออก “อ่านหนังสือยังไงของนายถึงได้ตกดิ่งลงขนาดนั้น”

“ผมก็ว่าผมอ่านมากขึ้นกว่าเดิมแล้วนะครับ ครั้งก่อน...” อาคายะกลอกตาขึ้นสูง “เหมือนผมจะได้แค่สามคะแนนนะ”

“ฉันควรจะถามว่า นายอ่านหนังสือรึเปล่าแทนคำถามที่ว่าอ่านยังไงของนายสินะ”

“แฮ่ๆ”

“แล้วมั่นใจเหรอว่าถ้าฉันติวให้แล้วจะขยัน?”

“มั่นใจฮะ มั่นใจๆ”

“ไม่ใช่ว่ามากระตือรือร้นแค่ตอนนี้แล้วตอนเรียนก็งอแงหรอกนะ”

“ไม่แน่นอน สาบานฮะ”

“...ต้องมีเหตุผลมากพอนะ อาคายะ”

“ครับๆ มีครับมี”

เร็นจิมองเด็กหนุ่มที่ทำท่าทางอ้อนวอนตรงหน้าด้วยสายตาไม่ไว้ใจ รู้สึกเหมือนทุกคำถามที่เขาถาม อาคายะก็แค่รับปากไปส่งๆหวังจะให้เขาตกปากรับคำเรื่องเป็นครูสอนพิเศษ

ให้ตาย เด็กนี่คิดว่าครูสอนพิเศษคืออะไร? เครื่องลางที่พกแล้วจะได้ที่หนึ่งรึไง?

สุดท้ายคนเป็นรุ่นพี่ก็ถอนหายใจเบาๆ สีหน้าคาดหวังของคิริฮาระ อาคายะมันมากพอจะทำให้เขาใจอ่อน

“...ก็ได้”

ดวงตาคู่สวยเบิกโพลงทันที “จริงนะฮะรุ่นพี่!!

“อยากให้โกหกมั้ยล่ะ?” เร็นจิแหย่ด้วยรอยยิ้ม “อย่าลืมที่ตกลงกับฉันไว้นะ อาคายะ... ต้องขยัน ต้องกระตือรือร้นที่จะเรียน ต้องมีเหตุผล อย่าดีแต่พูดว่าจะตั้งใจทั้งที่ไม่ทำ เข้าใจมั้ย?”

“ครับ!

อาคายะชูสองนิ้วพร้อมเชิดหน้ายิ้มกว้างอย่างสบายใจ... ทีนี้ล่ะ! ที่หนึ่งอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแน่นอน!!

ก็เขามีรุ่นพี่เร็นจิอยู่ทั้งคนนี่นา

จะว่าไป...

อาคายะขมวดคิ้วมุ่น มองตามแผ่นหลังของคนตัวสูงกว่าที่พึ่งเดินลงคอร์ทไปซ้อมแข่งกับเจ้าของฉายาสุภาพบุรุษ

“...เมื่อกี้รุ่นพี่เค้าบอกให้เราทำอะไรบ้างนะ?”

 

+++++

 

“ครูสอนพิเศษเหรอ?” ยูคิมูระ เซอิจิเบิกตาขึ้นก่อนจะปล่อยเสียงหัวเราะออกมา “แล้วจะได้ค่าจ้างรึเปล่าน่ะ?”

“ไม่ขำเลยนะ เซอิจิ”

เสนาธิการเอ่ยเสียงขุ่น เขาคิดไว้แล้วว่ายูคิมูระจะต้องขำ มันก็สมควรอยู่หรอก...หนึ่งในสามปีศาจของชมรมเทนนิสสาธิตริคไค...

ยอมตกลงเป็นครูสอนพิเศษให้กับเด็กที่สอบได้ยี่สิบห้าเต็มหนึ่งร้อยคะแนน

ความโง่มันไม่เข้าใครออกใครจริงๆ...

อาคายะอาจจะดูงี่เง่าที่สอบตก แต่เร็นจิคิดว่าตัวเองงี่เง่ากว่าที่แพ้สายตาคาดหวังติดจะอ้อนนั่นแล้วยอมตกลงรับปากที่จะสอน... โดยไม่มั่นใจสักนิดว่าสอนไปแล้วจะได้อะไรนอกจากเสียเวลาเปล่า

“ฉันเองก็เรียนเก่งนะ ทำไมไม่เห็นมาถามบ้างเลย” กัปตันคนสวยยังคงประดับรอยยิ้มเย้าแหย่ไว้ที่ริมฝีปาก ดวงตาเรียวงามเบี่ยงลงมองเร็นจิที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ “แสดงว่าอาคายะชอบนายมากล่ะสิเนี่ย”

“บอกให้พอไง เซอิจิ”

“ตัวเองก็คงชอบด้วยล่ะสิที่เขามาขอให้ติวให้น่ะ ก็แหม จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสองเพิ่มขึ้นอีกไง... นิโอ! ตั้งใจหน่อย อย่าทำเป็นเล่นนัก”

รูปประโยคเปลี่ยนจากสบายๆเป็นดุดันทันที แววตาเคร่งเอาเรื่องเพ่งมองจอมหลอกลวงที่ยืนอยู่ในคอร์ทโดยคู่ซ้อมก็หนีไม่พ้นคนที่จะทำให้หมอนี่เอาแต่เล่น

ยางิว ฮิโรชิ

“ได้ยินแล้วใช่มั้ย นิโอคุง” คนที่พยายามวางมาดสุขุมเม้มปากเน้น อารมณ์ใกล้จะระเบิดออกมา “เพราะงั้น... ถ้ายังทำแบบเมื่อกี้อยู่อีกจะไม่ซ้อมด้วยแล้วนะ”

นิโอมองร่างเพรียวที่ยกมือขึ้นดันแว่นที่สวมอยู่ด้วยสายตาไม่รู้ไม่ชี้

ยูคิมูระถอนหายใจ เป็นกัปตันของริคไคน่ะต้องเด็ดเดี่ยวและจริงจังเพื่อเป็นตัวอย่างให้คนอื่นๆชื่นชม เสียแต่นิโอเป็นผู้ชายคนเดียวที่ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่เคยฟังเขาพูด

คนที่หมอนี่จะฟังมีแต่ยางิว

“มีแต่พวกเอาแต่ใจทั้งนั้น” ยูคิมูระส่ายหน้าเบาๆ “จะว่าไป... เมื่อกี้ฉันแซวนายถึงไหนแล้วนะ เร็นจิ”

“บอกให้พอได้แล้วไง เซอิจิ”

 

นายมันก็เหมือนนิโอนั่นแหละ!

 

“ต่อไปตาใคร?”

บทสนทนาจบลงเมื่อร่างสูงของรองกัปตันก้าวเข้ามา ดูเหมือนซานาดะ เก็นอิจิโร่จะมีธุระต้องไปจัดการถึงได้มาชมรมสายกว่าปกติ

“ใครดีล่ะ” ยูคิมูระยกมือขึ้นกอดอกหรี่ตามองยิ้มๆ “ฉัน... กับนายดีมั้ย?”

“ไม่เอา”

ซานาดะบอกปัดอย่างไร้เยื่อใย แม้ใบหน้าจะยังนิ่งสนิทไม่ต่างจากปกติทว่าลึกลงไปในแววตากลับฉายแววล้าที่ทำให้กัปตันหนุ่มถึงกับเลิกยิ้มแย้มแล้วเดินเข้าไปประชิด มือเรียวบางยกขึ้นแตะใบหน้าอีกฝ่ายเบาๆ

“เป็นอะไร?”

“...เหนื่อย”

ยูคิมูระเอียงคอพร้อมยิ้มจาง “งั้นวันนี้ไม่ต้องซ้อมก็ได้ ยังไงก็มีเร็นจิอยู่ด้วย... เรามีกันตั้งสามคน วันนี้อนุญาตให้ท่านรองพักก่อนก็ได้”

“โห! ความลำเอียงนี่มันไม่เข้าใครออกใครจริงๆนะครับ”

อาคายะแทรกขึ้นขณะเดินหอบมาใกล้ เขาใช้ผ้าขนหนูเช็ดหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อแพรวพราว ด้านหลังมีบุนตะที่เป็นคู่ซ้อมเดินตามมาด้วย สีหน้าเหนื่อยไม่แพ้กัน

“ลองพูดอีกครั้งสิ” กัปตันรูปงามแสยะยิ้มที่เล่นเอาหนาวสันหลังกันเป็นแถบ “อาคายะ...”

“เอ้อออ แบบว่า...” อาคายะอ้าปากค้าง แหม! เมื่อกี้คนมันเหนื่อยสุดๆพอได้ยินประโยคเอาใจออกนอกหน้าแบบนั้นมันก็หมั่นไส้จนอดว่าไม่ได้นี่นา แต่ตอนนี้เขาได้สติแล้ว และเห็นด้วยว่าคนที่ พูด นั้นเป็นใคร

ก็เป็นผู้ชายที่ทุกคนในชมรมไม่มีสิทธิ์เถียงไง!!

“ไปติวกันดีกว่า รุ่นพี่”

เออ เอาแบบนี้แหละดี!

เด็กหนุ่มปีสองยิ้มกับตัวเองแล้วเดินไปดึงแขนของเร็นจิที่นั่งอยู่ให้ลุกยืนหวังจะรีบเผ่นไปพร้อมๆกัน เสียแต่นอกจากฝ่ายหลังจะไม่ยินยอมพร้อมใจแล้วยังออกแรงกระตุกเบาๆจนเป็นเหตุให้ร่างของอาคายะเซล้มลงไปทับคนที่นั่งอยู่เสียเอง

“เฮ้ยย!!

ดวงหน้าขาวซีดขึ้นสีแดงก่ำ เรือนผมสีดำสนิทนั้นยิ่งตัดกับผิวแก้มให้เห็นว่าเจ้าตัวกำลังเขินขนาดไหน

“อ้าวๆ ลูกชายโตเป็นหนุ่มแล้วนะ ยูคิมูระ”

นิโอหัวเราะเบาๆขณะก้าวเข้ามาสมทบพร้อมกับยางิว

“วิ้วววว เกยตักกันเลยเหรอเนี่ย ร้ายไม่เบาแฮะน้องชาย” บุนตะดี๊ด๊า ก่อนจะหยิบเอาหมากฝรั่งรสใหม่ขึ้นมาเคี้ยว “จะว่าไป... ติวอะไรกันงั้นเหรอ?”

อาคายะเบ้ปาก หน้าร้อนผ่าว “ผมสอบตกอ่ะ เลยขอให้รุ่นพี่เค้าช่วย”

งึมงำได้ไม่นานก็โล่งใจเมื่อคนเป็นรุ่นพี่ยอมปล่อยให้เขาลุกโดยง่าย แล้วจึงลุกตามอีกต่อหนึ่ง

“แต่คงจะงานหนัก...” เร็นจะยิ้มจาง “ยี่สิบห้าเต็มร้อยคะแนน ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลย”

“รุ่นพี่อ่ะ!!” เด็กปีสองตาเหลือก “พูดทำม้ายยยยย”

“เจาะจงเป็นเร็นจิเชียวนะ ยางิวก็ว่างไม่ใช่รึไง” แจ็คกัลยิ้มแหย่ ทว่าก็โดนใครบางคนเอาแร็คฯตีไหล่เขาเบาๆ เป็นเหตุให้หนุ่มผิวเข้มต้องเหลียวมองอย่างแปลกใจ

“ปุริ... จะแหย่ก็ดูฉันบ้าง”

“ไอ้นี่ก็หวงจังเฮ้ย!

“เงียบได้แล้วน่า นิโอคุง!

 

+++++

 

“เค้ารักกันเต็มไปหมดเลยเนอะ รุ่นพี่”

อาคายะเปรยขึ้นลอยๆขณะที่มองเร็นจิกางหนังสือเรียนภาษาอังกฤษเล่มหนาไว้บนโต๊ะ วันนี้เขามานอนค้างบ้านของรุ่นพี่ซึ่งใหญ่และกว้างกว่าที่คิดไว้โข

ร่างสูงเบี่ยงสายตามอง ลุกขึ้นไปหยิบอะไรบางอย่างแล้วกลับมานั่ง “ทำไม? อยากมีความรักกับเขาบ้างรึไง”

อาคายะยื่นมือไปรับนมอุ่นๆจากแก้วที่เร็นจิส่งให้ ริมฝีปากบางบู้น้อยๆอย่างไม่พอใจ

“ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย”

“ก็เห็นว่าทำเสียงเคว้งๆ ฉันก็นึกว่านายจะเหงา”

“แล้วรุ่นพี่ล่ะ...”

เร็นจิหยุดมือที่กำลังเขียน ออกปากถามทั้งที่รู้ทัน “ฉันทำไม?”

“รุ่นพี่...” เด็กหนุ่มอึกอัก หน้าเริ่มแดงอีกครั้ง “รักใครบ้างรึยัง? นี่! อย่ากวนประสาทนะครับ เอาแบบรัก...รักอ่ะ! รักแบบกัปตันกับรองกัปตัน รักแบบรุ่นพี่นิโอกับรุ่นพี่ยางิวน่ะ”

“อืมม...” ร่างสูงแสร้งลากเสียงยาว ริมฝีปากประดับยิ้มแฝงนัย “แล้วคิดว่ายังไงล่ะ?”

“ไม่รู้สิฮะ บางทีอาจจะเป็นหนังสือเรียนก็ได้ที่เป็นคนรักของรุ่นพี่... เห็นว่างทีไรก็อ่าน”

คนตัวเล็กอดประชดไม่ได้ มือเริ่มหยิบเอาสมุดจดมากางเตรียมไว้บ้าง

“งั้นต่อจากนี้ไปนายคงต้องเป็นคนรักของฉันแล้วล่ะ อาคายะ”

“ค...ครับ!!?”

อาคายะเผลอปล่อยกล่องดินสอล่วงลงพื้น ริมฝีปากเปิดอ้าค้าง

เร็นจิหัวเราะ “เด็กบ้า ก็เป็นฝ่ายพูดเองไม่ใช่เหรอว่าเวลาว่างเห็นฉันอ่านแต่หนังสือเรียน...ต่อจากนี้ไปเวลาว่างของฉันก็คือการติวหนังสือให้กับนาย มันก็หมายความได้ว่านายเป็นคนรักของฉันไง”

เด็กหนุ่มหน้าขึ้นสีจัดอีกครั้ง เริ่มเคือง “ใช่เลย! งั้นต่อจากนี้ไปรุ่นพี่กับผมเราเป็นคนรักกัน! ห้ามปฏิเสธด้วยเพราะตัวเองพูดเองอ่ะ!!

“อะไร เป็นเด็กเป็นเล็กหัดขอคบกับรุ่นพี่งั้นเหรอ”

“ไม่ได้ขอ! บังคับต่างหากครับ บังคับ!!

“นั่นสิ บังคับจนหน้าแดงเลย”

“รุ่นพี่!!” อาคายะกัดปาก รู้สึกเหมือนตัวจะละลายลงไปกองกับพื้น หัวสมองเขามึนตื้อคิดอะไรไม่ออกอีกแล้ว

“นี่... ถ้าอยากให้ฉันรักนายจริงๆต้องฉลาดนะ เพราะฉันรักเด็กฉลาดๆ...ยี่สิบห้าคะแนนนี่ถือว่าไม่ผ่าน ฉันไม่เอาหรอกนะ” เร็นจิเลิกคิ้ว “ได้ยินชัดมั้ย รุ่นน้อง”

ร่างบางกระพริบตาปริบๆ เริ่มปรับสภาพได้ สติทยอยกันกลับมา

“ถ้าผมฉลาดแล้วรุ่นพี่จะรักผมเหรอ?”

“ใช่”

“ยังไงอ่ะ?”

“ฉลาดมากก็รักมาก...” เร็นจิแสร้งเน้นเสียงตรงคำสุดท้าย “ฉลาดน้อยก็รักน้อยไง”

อาคายะได้ฟังก็รู้สึกเหมือนเห็นเส้นชัยอยู่ตรงหน้า ดวงตาเป็นประกายทันทีบ่งบอกความฮึดสู้

เร็นจิเหลือบมองพร้อมเบี่ยงหน้าหลบแล้วหลุดขำออกมา

 

เด็กโง่เอ๊ย... รักมากรักน้อยบ้าบออะไร

รักก็คือรักนั่นแหละ

 

+++++

 

เป็นตอนที่พึ่งเขียนเมื่อกี้ค่ะ ตอนประมาณเก้าโมงครึ่ง =[]=; (ตอนนี้ของไรท์เตอร์เวลา 10.25)

คู่นี้เริ่มไว้ถึงตรงแค่ย่อหน้าแรก พอมาดูผลโหวตก็เห็นว่า 02 เยอะสุด ก็เลยลงเรื่องนี้ให้ก่อน แล้วเดี๋ยวจะไปเริ่มนับใหม่สำหรับคู่ที่สอง =.,=

สำหรับคู่นี้ 2 ตอนจบค่ะ จะยัดไว้ตอนเดียวก็เยอะไป เลยแบ่งออกเป็นสองแล้วกัน ง่ายดี

เจอกันตอนหน้าค่ะ (:

 

เม้น + โหวต + แอด Fav.

รักลีดเดอร์ทุกคน

 

ปล. คุณน้อง...จัดให้แล้วนะคะ 555+ >.,<

ปล 2. ว่าจะเปลี่ยนไอดีเป็นเวอร์ใหม่แล้ว...ดีมั้ยนะ = =’’

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

830 ความคิดเห็น

  1. #830 Milk Chawisa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 20:25
    กลับมาอ่านอีกรอบ ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยค่ะ;;
    #830
    0
  2. #829 chitti1062509 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 21:41

    รักนะเด็กโง่~

    #829
    0
  3. #810 Min (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 13:08
    เราชอบคำพูดคำจาของเร็นจิจัง ล่อลวงเด็กมากเลย5555555

    ชอบภาษามากเลยค่ะ ชอบคู่นี้ด้วย แงงง ขอบคุณค่า
    #810
    0
  4. #800 PK_JUMP (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 21:57
    ไรเตอร์เขียนแต่คู่ที่เราปลื้มทั้งนั้นเลย ชอบ!!!! >////<
    #800
    0
  5. #763 tawan7539 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 23:47
    ขอเขินทีคะT/////T
    #763
    0
  6. #748 เจ้าหญิงลาฟลอร่า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 22:17
    สมแล้วที่เป็นปีศาจ=____=^^^
    #748
    0
  7. #688 Sweetness-only (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 23:26
    น่ารักแฮะ อิอิ
    #688
    0
  8. #668 เนอเวย์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 12:14
    จะฉลาดมากฉลาดน้อยเร็นจิก็รักไม่ใช่หรอ กิ้วๆๆ ^^
    #668
    0
  9. #660 ampear '' (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 12:04
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (ลั่น)

    อะไรจะน่ารักขนาดนี้
    คิริฮาระ สู้ๆนะ 

    ฉลาดมากรักมาก ฉลาดน้อยรักน้อย -.-

    #660
    0
  10. #640 ยอดจักรพรรดิหญิงผู้เลอโฉม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 20:01
    น่ารักมากคะ > <

    เคยอ่านของคู่นี้มาบ้างนะ แต่ไม่เคยมีใครแต่งคู่นี้ได้น่ารักเท่านี้มาก่อน

    เป็นกำลังใจให้แต่งต่อๆไปเล้ยยย !
    #640
    0
  11. #617 dekice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 13:46

    เมี้ยว~ไม่เคยจิ้นคู่นี้มาก่อนแฮะ  ปกติจิ้นแต่อาคายะ x บุนตะ>_<

    อ่านของไรเตอร์แล้วเริ่มสนคู่นี้แล้วสิเมี้ยว~

    #617
    0
  12. #598 เลเฟีย ลี ซีเรีย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 10:45

    น่ารักจัง

    #598
    0
  13. วันที่ 29 ธันวาคม 2554 / 20:19
    อ๊ากกกก มาอ่านกี่ทีก็ยังรู้สึกว่าน่ารัก>w<
    #591
    0
  14. #568 IL MARE (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2554 / 12:45

    ไรท์เตอร์ !!!! รีดเดอร์ไม่เคยคิดจะจิ้นคู่นี้มาก่อนเลยนะ 555555
    แต่อ่านแล้วน่ารักมากกกกก >_< !!!
    ถ้าแม่รีดเดอร์เป็นแบบแม่อาคายะ รีดเดอร์คงตายก่อน ฮ่าาาา
    สอบตกไม่ให้เข้าบ้าน ! ! !

    คือเรื่องนี้ฮาแบบน่ารักๆ อ่ะค่ะ  ชอบบบบบ
    อาคายะน่ารักมากๆ หนุ่มน้อยหัวสาหร่าย !! ไม่ตาแดงแล้วคาวาอี้ที่สุด !
    ชอบประโยคที่เรนจิแกล้งอาคายะล่ะค่ะ
    ฉลาดมากรักมาก ฉลาดน้อยก็รักน้อย ... แล้วอาคายะก็เชื่อตามระเบียบ
    โอ๊ยยยยย >_< เด็กกกกกกก !!! รักก็คือรักนั่นแหละ << ประโยคนี้รีดเดอร์กรี๊ดมากกกกกกก !!
    #568
    0
  15. #394 sunflower-1412 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 22:46

    อาคายะซื่อๆ น่ารักอะ ><

    #394
    0
  16. #333 ‘ xx __★ Dark' Side? (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 00:34
    อาคายันนนนนนนน ~ น่ารักโฮกกกกกก ♥
    ชอบคู่นี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกก >
    #333
    0
  17. #319 mingmingzz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2554 / 03:32
    น่ารัก
    #319
    0
  18. #307 [Fz] >> FiLm Zoda : ) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 15:31

    โอ๊ะ น้องสาหร่ายดูแบ๊วเชียว ~

    #307
    0
  19. #245 EvaChan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 01:47
    อากายะน่ารัก >เป็นเด็กเป็นเด็กหัดขอคบรุ่นพี่เรอะ!
    แรร์! ชอบของแรร์!!
    #245
    0
  20. #225 sasuke-sama (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 17:07
    น่าร๊ากกกมากก เลยยย ค่ะ>///<
    ปลื้มมากก ชอบ ยานางิอาคายะ ซานะยูคิ นิโอยางิว มาก
    พอดีเลย
    แต่งน่ารักสุๆเลยค่ะ ^^
    #225
    0
  21. #174 20227ple (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มีนาคม 2554 / 14:15
    555+
    ชอบคู่นี้มากมายย
    แต่ก็นะคู่นี้หายากจับใจ 
    #174
    0
  22. #156 Sushi_Burger (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2554 / 13:53
    'ลูกชายโตเป็นหนุ่มเเล้วนะ ยูคิมูระ'
    อ่านเเล้วพรวดเลย ประโยคนี้
    กีสสสสสสสสสสสสสสส อาคายันน่าร๊าก!!! เเหมๆ ริจีบรุ่นพี่ หึหึหึหึ
    #156
    0
  23. #124 --Petchaa-- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 15:02
    น่ารักมากกกกกก ค่าาา > <


    OMG ชอบบบบบบบ > <

    มาต่อเร็ว ๆๆๆๆ เน้อวววว
    #124
    0
  24. #121 oil (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 10:38
    อ๊าย ยยยย ยย ย

    น่ารักที่สุดชอบๆๆ

    ชอบคู่นี้
    #121
    0
  25. #117 Zeran (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 19:41
    น่ารักกกกก ก .. >__________< !!!!!!
    #117
    0