FICTION THE PRINCE OF TENNIS [YAOI]

ตอนที่ 33 : 'Time has come [ Renji x Akaya ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,805
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    24 เม.ย. 54


Time has come

Pairing : Yanagi Renji x Kirihara Akaya

 

 

          “รุ่นพี่ฮะ... ฮึก... ต่อจากนี้ไป...ต่อจากนี้ไปผมจะเป็นเด็กดี” เสียงหวานสั่นพร่า มือเรียวยกขึ้นพยายามปาดน้ำตาในหน้าออกทว่าก็ดูจะยากเย็นเหลือเกินเมื่อมันยังไหลออกมาไม่ยอมหยุด “อย่าทิ้งผมไปเลยนะ... อย่าทิ้งผม”

“อาคายะ...”

“รุ่นพี่! ผมน่ะ...” คิริฮาระ อาคายะสะอื้นออกมาจนลำตัวหอบสะท้าน เขาทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดอาย “ผมน่ะ... ยอมให้เรื่องเป็นแบบนี้ไม่ได้! ผมไม่ยอมให้รุ่นพี่ทิ้งผมไปหรอก ฮืออ! ไม่ยอม ได้ยินมั้ยว่า...”

 

โป๊ก!!

 

“เออ! ได้ยินแล้ว เลิกแหกปากซะทีไอ้เด็กบ้า”

เหมือนเสียงร้องไห้นั้นจะรบกวนขีดสุดความอดทนของจอมหลอกลวงอย่างนิโอ มาซาฮารุ เจ้าตัวจึงเขวี้ยงกระป๋องน้ำดื่มของบุนตะที่ดื่มจนหมดแล้วโดยเล็งที่หัวของอาคายะหวังจะให้มันหายบ้าขึ้นมาบ้าง

“...เจ็บเหรอ”

“ฮือๆ เจ็บอ้ะ!

รุ่นพี่สุดที่รักลงทุนเดินมาโอ๋มีเหรอน้องเล็กของริคไคจะไม่อ้อน เจ้าหัวสาหร่ายกุมศีรษะด้วยสีหน้าจะเป็นจะตายราวกับหากไม่รีบผ่าสมองออกมารักษาเขาต้องตายแน่ๆ

“นิโอ เล่นแรงไปแล้วนะ” เสนาธิการหนุ่มหันไปเอ่ยติง แม้ใจจะรู้ดีว่าไอ้เด็กที่เขากำลังโอ๋อยู่มันเว่อร์ แต่เห็นทำหน้างอแงก็อดไม่ได้จะเข้าข้าง “เกิดมันพลาดไปโดนส่วนสำคัญเข้าจะทำยังไง”

ได้ยินดังนั้นอาคายะก็อดค้อนไม่ได้... นี่หัวเขายังไม่สำคัญอีกเหรอ? ต้องโดนที่ไหนกันถึงจะสำคัญน่ะ ชิ

“ปาให้โดนหัวเผื่อมันจะกระแทกสมองให้มีรอยหยักเพิ่มขึ้นบ้างไง” นิโอยังรักษาความแรงเอาไว้ได้ในประโยค “บ้ารึเปล่าน่ะอาคายะ! ยานางิมันแค่จะแยกมาเล่นเดี่ยว นายโอดครวญซะอย่างกับเขาจะย้ายไปเมืองนอก...ไอ้บ้า!! เก็บน้ำตาไว้อ้อนยูคิมูระเหอะ กับฉันนี่ขอ...อย่ามาๆ นอกจากไม่สงสารแล้วยังอยากเชือดทิ้งอีกด้วย!

อาคายะรับฟังด้วยสีหน้าแค้นเคืองใจ ปากเล็กเม้มหากันแน่นก่อนวินาทีต่อมาจะแผดเสียงลั่น

“รุ่นพี่ยางิวววว!! ฮือออ... เค้าด่าผมอ่ะ รุ่นพี่นิโอว่าผมแรงมากเลย ผมเจ็บปวดดด ผมรับไม่ได้กับความหยาบคายของเขา ฮืออออ”

“นิโอ... พูดแรงไปแล้วนะ”

“นายมันก็ดีแต่เข้าข้างไอ้เด็กหัวสาหร่ายนี่!

สุดท้ายก็หันไปฉะกับสุภาพบุรุษเจ้าเก่า เถียงกันไปแว้ดกันมา...รู้ทั้งรู้ว่าสุดท้ายต้องแพ้ก็ยังดื้อดึงจะเถียง ทั้งที่แค่ยางิวกอดอกเบือนหน้าหนีนิโอก็หมอบราบแล้วแท้ๆ

“เสียงดังอะไรกัน... เร็นจิ?”

“กัปตันนน ฮืออ! รุ่นพี่เร็นจิเค้าจะทิ้งผมไปแล้วอ่ะ”

แค่เพียงเสียงหวานๆดังเข้าโสตประสาทการรับรู้ คิริฮาระ อาคายะก็ราวกับรู้งานผละออกจากการพยุงของเสนาธิการคนขรึมไปซบอกบางๆของคุณแม่...เอ่อ กัปตันทีมแทนทันที ราวกับรู้ว่าอำนาจสูงสุดมันขึ้นอยู่กับคนนี้ไม่ใช่ใคร

ยูคิมูระ เซอิจิเซน้อยๆตามแรงที่โถมใส่ โดยไม่ลืมหันไปเลิกคิ้วเป็นเชิงถามกับยานางิ เร็นจิอีกครั้ง ซึ่งฝ่ายถูกมองก็ได้แต่ทำหน้าเอือมระอาคล้ายจะถอนหายใจทว่าก็ดูเหนื่อยเกินกว่าจะทำแบบนั้น

“เค้าไม่ยอมให้ฉันลงแข่งเดี่ยว”

ได้ยินดังนั้นยูคิมูระก็เข้าใจเรื่องทั้งหมดได้ในทันที... ดวงตาคู่งามหลุบลงมองเจ้าของตากระต่ายที่กำลังมองอยู่อย่างออดอ้อน แต่เสียใจที่การกระทำดังกล่าวมันใช้ไม่ได้ผลกับคนอย่างเขา

เป็นคุณแม่น่ะใจแข็งเสียยิ่งกว่าหิน รู้ไว้ด้วย!

“เรื่องอื่นฉันยอม... แต่เรื่องนี้ห้ามดื้อ นี่ไม่ใช่คำขอร้องแต่ฉันสั่งอยู่ ได้ยินมั้ยอาคายะ?”

“กัปตันอ่ะ”

“ทำอย่างกับจะเป็นจะตาย เด็กบ้า!” นิโอยังไม่เลิกรังควาญง่ายๆ เขากระดิกมือยิกๆเร่งให้มารุอิ บุนะดื่มน้ำหวานในกระป๋องหมดเร็วๆ เป้าหมายมีเพียงอย่างเดียวคือจะเขวี้ยงใส่หัวอาคายะอีกรอบ

เมื่อรู้ว่าอ้อนคุณแม่คนสวย (ที่อยู่บนคอร์ททีไรความสวยหดหายตลอด) ไม่ได้ผล... ดวงตากลมโตก็เลื่อนมองหาตัวช่วยที่สองทันที และเหมือน ตัวช่วย ที่ว่านั้นจะรู้ทันจึงรีบดึงปีกหมวกลงมาปิดหน้า

อ้อนแม่ไม่ได้ก็ต้องหวังพึ่งพ่อ!

“รองกัปตันซานาดะ ฮือออ! จะแยกผมกับรุ่นพี่จริงๆเหรอฮะ”

“อะไรที่ยูคิมูระพูดแล้วฉันก็ช่วยไม่ได้”

“ไม่สงสารผมเหรอ จะแยกผมอ่ะไม่สงสารผมเลยเหรอ”

“ไม่”

ถ้าเลือกระหว่างอาคายะกับชีวิตตัวเอง... แน่นอนว่าเขาเลือกอย่างหลัง

ซานาดะ เก็นอิจิโร่เป็นผู้ชายธรรมดาทั่วไปที่กลัวเมียมากกว่าลูก เพราะงั้นอย่ามาอ้อนซะให้ยากตราบใดที่ดวงตาคู่สวยของยูคิมูระนั้นยังจ้องไม่วางตา

งอนแต่ล่ะทีน่ะง้อยากแค่ไหนจะมีใครรู้นอกจากซานาดะคนนี้!!

สุดท้ายเหมือนเร็นจิจะทนไม่ไหวเองจึงเดินมาแตะไหล่อาคายะเบาๆ “เสาร์นี้... ฉันจะพาไปเที่ยว เพราะงั้นเลิกงอแงได้แล้ว เข้าใจมั้ย”

“ครับ!

ง่ายๆแค่เนี้ย!?

แล้วไอ้ที่ร้องคร่ำครวญมาเป็นชั่วโมงนั่นอะไร! ไม่มีความหมายเรอะ เอาจริงดิ!! ไอ้เด็กบ้า!!

นิโอขมวดคิ้วอารมณ์หมั่นไส้เกินทนพอดีกับที่บุนตะดื่มน้ำหมดกระป๋อง มือหนาเอื้อมหยิบมากระชับมันทันทีแต่ทว่าก่อนจะทันได้ขว้างนั้นหัวก็ถูกตีด้วยหนังสือเล่มหนาดังปึก!

ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครทำ

“ยางิว!!

“อยู่ก็ตั้งปีสามแล้วแกล้งน้องอยู่ได้ ไม่อายฉันก็อายฟ้าดินบ้างเถอะ... โตแล้วนะนิโอคุง”

หงุดหงิดโว๊ยยยย!

 

+++++

 

คิริฮาระ อาคายะยิ้มแผล่ขณะจ้องมองเงาตัวเองในบานกระจก วันนี้เขาเลือกชุดสบายๆติดแฟชั่นนิดหน่อย เสื้อที่สวมเป็นฮู้ดตัวหลวมโคร่งสีดำสนิทอารมณ์เด็กแนว กางเกงขาสามส่วนสีแดงสด รองเท้าผ้าใบผุๆขาดๆกะเซอร์เต็มที่ (ลองใส่ตั้งแต่อยู่ในห้องนอน คึกมั้ยล่ะๆ)

สุดท้าย... หยิบสร้อยคอสีเงินรูปเด็กผู้ชายตัดผมม้าอันขนาดเท่ากำปั้นมาสวม

เจ๋งเลย! หล่อซะไม่มีอ่ะเรา

ยิ้มเล็กยิ้มน้อยสมใจเสร็จก็คว้าเป้แล้ววิ่งดิ่งลงไปชั้นล่างของบ้านทันที ยังไม่ทันจะได้แตะอาหารเช้าเสียงเรียกของแม่ก็ดังขึ้นจากหน้าบ้าน

“อาคายะ! รุ่นพี่ที่ชมรมมาหาแหนะลูก”

ได้ยินดังนั้นก็หันขวับไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่กลางบ้านทันที ดวงตาเบิกโพลงอย่างตกใจ...อะไร! นี่เขาแต่งตัวตั้งสองชั่วโมงเหรอเนี่ย อุตส่าห์ตื่นเร็วๆหวังจะกินก่อนออกจากบ้านแท้ๆจะได้มีช่วงเวลาเที่ยวด้วยกันมากที่สุด ปัดโธ่! ไม่น่าเลย

“คร้าบๆ!

เขาคว้าแก้วนมมาดื่มอึกๆแล้วจึงถลาตัวไปทางหน้าบ้านทันที แวบแรกที่เห็นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ยืนกอดอกรอนั้นรอยยิ้มกว้างก็ขยายเต็มหน้า

“รุ่นพี่” กระโดดไปมาก่อนจะวิ่งเข้าไปหา ท่าทางดี๊ด๊าจนคนเป็นแม่ที่รดน้ำต้นไม้อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนั้นถึงกับส่ายหัวไปมาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ “ไปกันเถอะครับ”

“ยานางิคุง แม่ฝากน้องด้วยนะ”

ก่อนจะปิดประตูบ้านเสียงของคุณนายคิริฮาระเรียกให้ยานางิ เร็นจิต้องหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย...นี่ขนาดคนเป็นแม่ยังเอือมกับนิสัยมุทะลุตึงตังของลูกชาย แล้วจะไปเหลืออะไรกับนิโอที่ความอดทนต่ำติดดินกันล่ะ

“ยิ้มอะไรอ่ะ รุ่นพี่”

“ไม่ได้ยิ้ม” ...ริมฝีปากคลี่ออกอีกเล็กน้อย

อาคายะเหลียวมอง “นี่! ถึงไงผมก็มีสมองนะฮะ ก็เห็นๆอยู่ว่ายิ้มยังจะมาบอกว่าไม่ได้ยิ้มอีก”

“มีด้วยเหรอ?”

“มี!

ร่างบางตอบกระแทกกระทั้นเมื่อคนตัวสูงข้างกายเอ่ยเสียงกระเซ้าหยอกอย่างที่ไม่ค่อยจะได้ยินนัก ซึ่งเขาคงจะเขินอายมากกว่านี้หากคำแหย่นั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับความ ฉลาด ของตัวเอง

ล้อกันเข้าไปๆ... เห็นโง่ๆแบบนี้เขาก็ฉลาดเป็นนะ! ฮึ่ย!

“หิวมั้ย?”

เร็นจิที่เดินนำอยู่สองสามก้าวเอี้ยวตัวหันมาถาม หากแต่เมื่อเจอเข้ากับใบหน้าบึ้งตึงนั้นก็ถึงกับชะงัก ก่อนจะแสร้งเลิกคิ้วสูงถามเสียงดุ

“อะไรกัน... ถ้าไม่อยากออกมาเที่ยวกับฉันก็บอกกันมาสิ”

“ไม่ใช่ไม่อยาก!” อาคายะปฏิเสธเสียงแหลมแทบทันที “ก็รุ่นพี่อ่ะ... ทำไมต้องว่าผมด้วย”

“เค้าเรียกว่าแหย่ต่างหาก”

“ก็นั่นแหละ... ผมเสียใจนะ”

“เสียใจก็แปลว่าโกรธฉันสินะ?”

“มากด้วย!

ร่างสูงเดาะลิ้นลากเสียงยาวว่า งั้นเหรอ ดวงตาเลื่อนมองคนที่ยกแขนขึ้นกอดอกเชิดหน้านั้นก่อนจะแสร้งตีหน้าครุ่นคิดแล้วหยิบตั๋วหนังสองใบออกมาจากกระเป๋ากางเกง

“งั้นฉันคงต้องชวนคนอื่นดูด้วยแล้วสิเนี่ย ในเมื่อคนที่ฉันตั้งใจจะมาชวนดันโกรธจนแม้แต่หน้าฉันก็ไม่อยากจะมองซะแล้ว”

อาคายะเหวอทันที “ผมไม่ได้...”

“ชวนใครไปด้วยดีนะ”

“รุ่นพี่อ่ะ!!

 

สนุกเป็นบ้าเลย...

 

เสนาธิการคนบาปลอบหัวเราะในใจ ยิ่งเมื่อสายตาเลื่อนมาเห็นสร้อยคอของอีกฝ่ายยิ่งรู้สึกราวกับจะกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่

อาคายะทำตัวน่ารักเกินไปแล้ว จะไม่ให้เอ็นดูยังไงไหว...

“ชวนผมมาก็ต้องไปกับผมสิ”

“หือ ฉันชวนนายมาเหรอ?”

“รุ่นพี่!!

“....ไม่แกล้งแล้วก็ได้”

“ไม่ต้องมายิ้มเลยนะ! จะโกรธแล้วจริงๆด้วย”

“จะโกรธกันนี่ต้องมีบอกด้วยเหรอ... เด็กจังนะ”

“ไม่ได้เด็ก!

“ชอบเถียงแบบนี้ล่ะ... เด็กชัดๆ”

“ไม่ใช่!

“แต่ฉันชอบไปดูหนังกับเด็กซะด้วยสิ” เริ่มโบกตั๋วหนังในมือเบาๆ “ถ้านายไม่ใช่เด็ก... ก็คงจะน่าเสียดาย”

“ไม่ต้องมาแกล้งเลย ไม่หลงกลหรอก ไม่ได้โง่นะ...”

“งั้นไปชวนเด็กคนอื่นดูดีกว่า”

“รุ่นพี่อ่ะ!!

เร็นจิมั่นใจว่าวันนี้ทั้งวันเขาต้องได้ยินเสียง รุ่นพี่อ่ะๆ ตลอดแน่ๆ

 

+++++

 

ยังคงรักษาคอนเซ็ปเดิม... ชื่อเรื่องไม่ค่อยจะเกี่ยวกับเนื้อหาเลย กร๊ากกกก

จริงแล้วอยากเขียนให้ยาวกว่านี้อีก แต่ว่ากลัวจะยืดเยื้อ =[]=;; เอาเป็นว่าอ่านกันพอยิ้ม (เยาะ) สาหร่ายคุงก็พอนะคะ 555

ตอนนี้เริ่มพีคคู่นี้แล้วแหละ *0* (ข่าวดีรึเปล่าคุณน้อง =.,=) ถ้าเมจิคฯจบเมื่อไหร่อาจจะเขียนเป็นเรื่องยาว แต่เมจิคฯมันไม่จบง่ายๆหรอก ตอนนี้ปั่นแบบติดไฮสปีดมากค่ะ 5555+

ไซโคตัวเองว่าชิระเคะจนมันเคะสุดๆไปแล้วจริงๆนะ =[]=! อยู่กับฟูจิยังมองเธอสาวได้เลย (ฟิคก็เขียนมาแล้ว...) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

830 ความคิดเห็น

  1. #762 tawan7539 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 23:32
    โอ๊ยยยยยยย อ้อนเข้าไปฟินท่านเสนาอ่ะ>////< กรี๊ดดดด พี่เร็นค่า
    #762
    0
  2. #755 เจ้าหญิงลาฟลอร่า (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 09:07
    โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยย น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกT\\\\\T
    ทนม้ายยยยไหวววววววแล้ววววว\\\\\\\\\!!!
    #755
    0
  3. #725 Peach (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 19:27
    เด็กหัวสาหร่ายน่ารักมากกกกก



    ฟุคุปุโจวเกลียมัว กร๊ากกกกกกก



    นิโอแกล้งน้องอย่างเดียว ยางิวเอาไปเก็บเลย !



    ปล. อยากอ่านของแปลก อาโตเบะ x อาคายะ จัง อยากเห็นอาคายันอ้อนโอเระซามะ >
    #725
    0
  4. #694 Sweetness-only (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 00:34
    ฮ่าๆ อาคายะนี่น่ารักจังนะ เด็กเป็นบ้า
    #694
    0
  5. #670 4869 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 20:58
    ขอด้วยๆๆ อยากอ่านปาป๊า(ซานาดะ)ง้อมาม๊า(ยูคิมูระ)จังค่า^^ คงจะอ่านไปยิ้มไปแน่ๆ
    #670
    0
  6. #655 misanechan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 22:57
    โอ้ยยย ขอกระทืบไลค์แรงๆย้ำหนักๆซักร้อยที
    ป่าปี้กลัวศรีภรรยามากกว่าลูก(แหงอยู่แล้วคุณแม่น่ารักกว่านี่><)
    เพราะการตัดสินใจทั้งหมดนั้นขึ้นอยู่กับคุณนายซานาดะ(เซอิจิ)อยู่แล้ว เคะๆ

    ขอรีเควสนิสนุงอยากให้แต่งซานะยูคิที่มีฉากป่าปี้ง้อม่ามี้อ่ะ พลีสสสส!>w<
    #655
    0
  7. #639 ยอดจักรพรรดิหญิงผู้เลอโฉม (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 19:48
    อาคายะคุง น่าร้ากกกก~ จริงๆ > <

    นิโอ นายความอดทนต่ำมากนะ =_=

    ซานาดะ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่านายกลัวเมีย =O=;; (ผัวะ โดยฝ่ามือพิฆาตตบกระเด็น T T)

    เป็นกำลังใจให้แต่งต่อคะ ^^
    #639
    0
  8. #631 dekice (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 10:40
    อ่านแล้วฮา  อาคายะอ้อนชาวบ้านไปทั่วเลยแต่คิดจะไปอ้อนรองกัปตันนี่คิดผิดซะแล้ว><ขานั้นเขากลัวเมียยิ่งชีพ555+

    แต่อยากให้อาคายะมาอ้อนมั่งจังเลยอ่ะน่ารักดี>_<
    #631
    0
  9. #606 Amaya (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 มีนาคม 2555 / 23:14
    อาคายะ เจ้าน้องน้อยผูู้น่าสงสาร อ้อนใครก็ไม่สำเร็จสักกะราย 55555 หวังจะพึ่งรองกัปตัน เผอิญรายนั้นเค้ากลัวเมีย อยากเห็น ซานาดะง้อยูคิมูระซักตอนจังเลยค่ะ >,<
    #606
    0
  10. #551 เด็ก l ฉึกฉึก#. (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 20:38
    อาคายะน่าร้ากก >///<

    ปลื้มคู่นี้มาก >3<
    #551
    0
  11. #539 --Petchaa-- (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2554 / 13:11
    น่าร๊ากกกกกกกกกกก >_<
    #539
    0
  12. #508 nayaunzaza (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2554 / 00:30
    อากะยะเหนโหดพอเจอเสนาธิการของเราเข้าไปจอดไม่ต้องเเจ่วเลยที่ด้วย

    #508
    0
  13. #487 SO. (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2554 / 19:20
    อ่า... ขออีกคอมเมนท์



    พอดีเห็นคอมเมนท์ก่อนโน้นพูดถึงยุกกี้อาคายะ



    ส่วนตัวแล้วเชียร์คู่นี้สุดใจเลย แต่ไม่ค่อยมีให้อ่านเท่าไหร่



    ที่ผ่านมาก็อาศัยอ่านฟิคคู่นี้ของญี่ปุ่นตลอด



    เชียร์ให้เขียนคู่นี้ด้วยเหมือนกันค่ะ ><



    จาก คนที่บ้าคลั่ง บิ๊กทรี x อาคายะ
    #487
    0
  14. #486 SO. (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2554 / 19:15
    เข้ามาเชียร์ให้เขียนคู่นี้ต่อ



    ติดตามมาได้ซักพัก อยากให้คู่นี้เป็นเรื่องยาวมาก ๆ ><



    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านน้าา
    #486
    0
  15. #478 KiZuna_Absinthe (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 02:33
     น่ารักเกินไปแล้วน้าาาาาาาาาา
    คิริฮาระ เร็นจิ อั้ยยะๆๆๆ
    ชอบสาธิคริคไคคคคคคคคค
    #478
    0
  16. #474 ChommiiezZ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 / 23:26
    แอร๊ย..ไม่รู้จักแต่น่ารัก! + +
    #474
    0
  17. #461 xy'' ★ Dark Side' (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 12:15
    ไลค์แรงๆที่ว่าซานาดะกลัวเมีย กร้ากกกกกกกกกกก (แร็กลอยมาจากริคไค)
    อาคายันน่ารักโพดดดดดดดด >oอาคายันเคะ อาคายันเคะ อาคายันเคะ อาคายันเคะ อร๊างงงงงง
    อยากอ่านยุกกี้อาคายัน (แปลกเกินไปมั้ยหล่อน ?!)
    (รู้นะคะว่าบ้ายุ กร้ากกกกกกกกก)
    อาคายันอ้อไปทั่วน่ารักมากกกกก ยิ่งน่ารักยิ่งอยากแกล้ง (โรคจิต...)
    #461
    0
  18. #434 sunflower-1412 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 09:23

    ซานาดะ นายกลัวภรรยาเหรอ 555
    อาคายะน่ารักมากๆ ><

    #434
    0
  19. #429 Kanda Moe (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 06:18
    กรี๊ดดดดด....ชอบคู่นี้เหมือนกันเลยค่ะดีใจจังเลยที่มีคนแต่งมาให้อ่านด้วย

    หัวสาหร่ายคุงน่ารัก =//////= รออ่านตอนต่อไปนะค่ะ *ปูเสื่อรอ* ><"
    #429
    0
  20. #428 toigo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 08:14
    กิ๊ดๆๆๆ สำเร็จการไซโค 555+ ไม่เกี่ยววุ๊ย

    (ที่จริงคุณพี่ทำให้นึกถึงว่า ถ้ากลายเป็นเร็นจิหนีไปคู่กับนิโอ(อ้างอิงแมทนาโงย่า)ล่ะ?? 5555+ อันนั้นจะเป็นยังไง)

    ยุกกี้ดูมีราศีสุดๆ 555+ ส่วนซานะก็...



    ฟิคนี้ฮาค่ะ ชอบๆ time has come



    นิโอทำสะใจสุดๆ 5555+ ชอบๆ

    #428
    0
  21. #422 EvaChan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 15:15
    นะน่าร้ากกกก
    อากายะน่ารักมากๆๆๆ >///< รักรองบุนตะ!
    โฮกกกก ดีดดิ้นไปทั่วเตียงเล๊ยยย!! แง้วๆๆๆ
    จะบ้าตายแล้ววอ้าาา

    #422
    0
  22. #420 Sushi_Burger (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 14:43
    ก่อนอื่น กระเเทกไลค์ประโยคเดียวกับพี่วูลฟ์เลย กร๊ากกกก เเหม่ ก็เห็นๆอยู่ว่าเมียกับลูกใครน่ากลัวกว่ากัน!!!!

    ตอนเเรกอ่านเเล้วช็อค อะไร! เปิดมาโศกเลยเร๊อออออ เเต่พออุฮิเเมนเขวี้ยงกระป๋องน้ำ(สนับสนุนการสร้างอาวุธโดยน้องหมู)ทีนี้หายยับ ฮาเเตกค่ะ!!!!! (28นี่ก็สุดๆ เเหม...พี่สะใภ้เข้าข้างน้องสามีมากกว่าอยู่เเล้วล่ะนิโอเอ๊ย//หลบกระป๋องน้ำ)
    ตอนนี้อ่านเเล้วยิ้มทั้งตอนเลย หุบยิ้มไม่ลง กรามค้าง อร๊ากกกกกกกก อาคายันน่าร๊ากกกกกกกกกก น่าเเกล้งเป็นที่สุด!!!! ฮือๆ เเต่ก่อนมองยันเมะ ไปๆมาๆไหงยันเคะดร๊ายยยย อร๊ายยยยยยย(อิหรอบเดียวกับชิระซัง ฮ่าๆ)

    ชิระซังเค๊!!!!!!!!!! หนูช่วยไซโคเองค่าพี่ซี>[](ไม่รู้ถามใคร เเต่อยากตอบ ข่าวดีมากค่าคุณพี่่~~~~!!!! อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย)
    #420
    0
  23. #418 NuT~ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 14:35
    ชอบคูนี้มากๆเรย><
    #418
    0
  24. #415 Zeran (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 13:22

    คลั่งอีกคู่ อาคายะ น่ารักม๊ากมากกก > <

    #415
    0
  25. #412 sasuke-sama (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 13:06
    น่าร๊ากกกกก
    อาคายัน น่ารักมาก 5555
    ยานางิ รักเด็ก 555>//<
    ซานาดะ ไม่มีทางสู้ยูคิมูระ ได้ !! >< 28 ยังคงความกรี๊ดไว้
    แต่งน่ารักเหมือนเดิมเลยค่าา ^^
    #412
    0