FICTION THE PRINCE OF TENNIS [YAOI]

ตอนที่ 11 : 03 :: 'Magic Mirror [ Kenya X Shiraishi ] :: 2 ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    11 มี.ค. 54


Magic Mirror

 

Pairing : Oxari Kenya X Shiraishi Kuranosuke

 

: 2 :

 

“นี่! ขอเตือนไว้ก่อนเลยนะว่าห้ามตบฉันเด็ดขาด”

เคนยะเอ่ยเสียงรอดไรฟัน ใช้มือที่ถือไม้แขวนเสื้อชุดเดรสสีดำสนิทชี้ไปที่หน้าของชิราอิชิเป็นการเน้นย้ำ

“คำตอบล่ะ”

“เออน่า! บอกว่าไม่ตบก็ไม่ตบไง”

ร่างโปร่งชักสีหน้าอย่างหงุดหงิด เขาพยายามก้มหน้าลงต่ำและใช้มือปัดๆให้เส้นผมตกลงมาปรกระแก้มเพื่อที่คนอื่นจะได้ไม่สนใจ กันไว้ก่อน...อาจมีคนรู้จักผ่านมาเห็นเข้าก็ได้ ใครมันจะไปรู้

ทั้งที่วันนี้เป็นวันเสาร์แท้ๆ แทนที่เขาจะได้นอนพักผ่อนให้สบายใจดันต้องแหกขี้ตาตื่นมาเลือกซื้อชุดบ้าๆนี่กับเคนยะ แถมในร้านนี่ก็มีแต่ผู้หญิง! พระเจ้าช่วย... ภาวนาขออย่าให้มีคนจำเขาได้เลย ไม่งั้นไม่รู้แน่ว่าควรจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

“นายจะเลิกปิดหน้ามั้ย?” เสียงทุ้มถามติดกระชาก ใครว่าชิราอิชิมันอายเป็นคนเดียววะ! เขาเองก็เขินจนไม่รู้จะทำยังไงแล้วเหมือนกันตอนที่ยัยพวกพนักงานหันมาส่งยิ้มให้น่ะ

ไอ้ดวงตาพราวระยับของพวกหล่อนมันหมายความว่าไง?

“ผู้ชายสองคนมาเลือกซื้อกระโปรงด้วยกัน... นายจะให้ฉันเชิดหน้าขึ้นส่งยิ้มโปรยเสน่ห์รึไง!

“ไอ้บ้านี่!

เคนยะกัดฟันถลึงตามองคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง แค่นี้ก็ปวดประสาทจะแย่อยู่แล้วยังจะมาประชดประชันกันอีก

ร่างสูงสูดลมหายใจลึก ก่อนจะชูชุดเดรสที่ถือไว้ทั้งสองข้าง “จะเอาสีดำหรือสีขาว?”

“ไม่รู้” ไบเบิลหนุ่มตอบอย่างกระแทกกระทั้น “นายหวังจะให้ฉันตอบว่าไงเล่า เอาสีดำดีกว่า ฉันใส่แล้วต้องขึ้นแน่ๆเลย เรอะ!

“ชิราอิชิ! ให้ความร่วมมือดีๆเหอะน่า เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”

“ความอัปยศชั่วชีวิตของฉัน ให้ตาย...”

ร่างเพรียวจิ๊ปาก มองสลับระหว่างเดรสสีดำและขาวในมือทั้งสองข้างของเคนยะ ก่อนในที่สุดจะคว้าเอาเดรสสีดำมาด้วยสีหน้าเหมือนถูกบังคับให้ต้องดื่มน้ำผสมเกลือ

“แหม... สีดำนี่เซ็กซี่เลยนะ”

 

หมับ!

 

เคนยะกระตุกยิ้มรู้ทัน คว้าข้อมือบางไว้แน่น “ก็บอกแล้วไงว่าห้ามตบ”

“ถ้าอยากให้ช่วยก็เลิกพูดจาน่าเกลียดแบบนั้นสักทีสิ! นายก็รู้อยู่ว่าฉันหงุดหงิด”

เมื่อจ่ายเงินเรียบร้อยทั้งสองคนก็เดินออกมาจากร้านด้วยสภาพเหมือนพึ่งขโมยของเขามา ต่างมองซ้ายขวากันให้ว่อนเพราะกลัวพระเจ้าจะเล่นตลกส่งใครมาให้ขำไม่ออก แต่ก็โชคดีไปที่มันยังเช้าอยู่คนเลยน้อยเสียจนบางตา

“ดีนะที่คนน้อย... จะได้รู้ตัวก่อนถ้าไปเจอใครเข้า” เคนยะเอ่ยลอยๆ

ชิราอิชิแค่นเสียงเหอะทันที “หัดคิดกลับกันบ้างสิ คนน้อยแบบนี้ใครผ่านมาเขาก็รู้แล้วว่าเป็นเรา”

“นายนี่มัน...” สปีดสตาร์หนุ่มชูกำปั้นขึ้นเหนือศีรษะคนที่เชิดหน้ามองโต้อย่างไม่ยอมอ่อนข้อ “ให้ตาย! นี่... แล้วมั่นใจแน่นะว่านายจะใส่ไซส์นี้ได้น่ะ?”

“เออน่า ก็เลือกไซส์ใหญ่สุดมาแล้วไม่ใช่รึไง” ร่างเพรียวบอกปัด

“ก็แล้วถ้าใส่ไม่ได้ขึ้นมา...”

“จะให้ฉันเอากลับไปลองที่ร้านมั้ย?”

“แค่นี้ทำไมต้องดุด้วยเล่า!

“ยังจะมีหน้ามาถามอีก!!

เดินกันไปได้อีกสักพักเคนยะก็หยุดฝีเท้าลงช้าๆ เป็นเหตุให้คนที่เดินนำไปก่อนต้องหยุดตามแล้วเหลียวมามองอย่างแปลกใจ

“มีอะไรรึเปล่า?”

ตาคมฉายแววเคร่ง “ฉันว่าเราลืมอะไรบางอย่างที่สำคัญไปล่ะ”

“มันยังมีอะไรเลวร้ายกว่าไอ้เดรสบ้านี่อีกรึไง” ชิราอิชิกุมหัว มองสบตากับเพื่อนสนิทที่เริ่มยกมือขึ้นมาตบเบาๆที่หน้าอก และนั่นทำให้เขาเข้าใจทันทีว่ามันต้องการจะสื่ออะไร

เขาครางถามเสียงอ่อย “เอาจริงอ่ะ...”

“ไม่มีหน้าอกแล้วจะเรียกว่าผู้หญิงได้ไงเล่า” เคนยะเอ่ยเรียบๆ “ไหนจะวิก รองเท้าส้นสูง เครื่องประดับ โอ๊ย! มีอีกเยอะแยะที่ฉันต้องซื้อให้นาย ฉันว่าเรารีบใช้เวลาช่วงที่ยังไม่ค่อยมีคนนี้จัดการให้เสร็จกันเหอะ... เอาให้เสร็จก่อนเที่ยงแล้วเดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวกลางวันเอง”

“ฉันอยากจะบ้า!! เออ เอาเลย...มาถึงขั้นนี้แล้วนี่! ฉันมันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว”

“ย้ำ... ถ้านายตบฉันถีบกลับจริงๆด้วยเอ้า”

“รู้แล้วล่ะน่า”

 

+++++

 

“เฮ้อ ให้ตายสิ... เหนื่อยเป็นบ้าเลย”

ชิราอิชิเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรง รู้สึกเหมือนถูกสูบเอาพลังชีวิตที่เหลือไปจนหมด การไปเดินซื้อสิ่งของเครื่องใช้ของผู้หญิงนี่เรียกเหงื่อจากเขาได้มากกว่าแข่งเทนนิสทั้งวันเสียอีก!

ร่างสูงหัวเราะออกมาอย่างจืดชืดขณะวางถาดอาหารลงบนโต๊ะ แล้วจึงทิ้งตัวลงนั่งตามเซ็งๆ

“อย่างน้อยก็อุปกรณ์พร้อมแล้วล่ะวะ”

“นี่... แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง?” มือเรียวยกแก้วโคล่าขึ้นดื่มดับกระหาย ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย “ได้ดื่มไอ้นี่แล้วค่อยโล่งหน่อย ฉันล่ะเครียดจนหัวจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว”

เคนยะหรี่ตา “ที่แน่ๆคือห้ามพูด”

“ห้ามพูด? แล้วจะให้ทำยังไง?...ใช้เขียนเอาเรอะ มีแฟนเป็นใบ้นี่แม่นายโอเคด้วยเหรอ?”

“หมายถึงพูดให้น้อยที่สุดน่ะ ดัดเสียงไหวมั้ย?”

“ไม่ไหวแล้วมีทางเลือกอื่นมั้ยล่ะ” ชิราอิชิคว้าแฮมเบอร์เกอร์ขึ้นกัด ทั้งที่ปกติเขาจะไม่กินอาหารพวกนี้แท้ๆ มันไม่ได้ให้ประโยชน์อะไรกับร่างกายเลย “หรือนายจะเอาโบว์หูกระต่ายแบบโคนันมาให้ฉัน”

ทั้งสองคนสบตากันก่อนจะปล่อยเสียงหัวเราะพรืดออกมา

“ให้ตาย นึกๆดูแล้วฉันกำลังทำอะไรที่มันปัญญาอ่อนสุดๆอยู่เลยนะเนี่ย” เคนยะเอ่ยเสียงพร่า พยายามกลั้นหัวเราะอย่างเต็มกำลัง “แต่... ขอบใจจริงๆนะ”

“อะไร จะมาทำซึ้งเหรอ” ร่างเพรียวขยับยิ้มน่ารัก “ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะสำหรับอะไรแบบนี้”

“รู้... แล้ว”

เสียงทุ้มชะงักไป ชิราอิชิมัวแต่กินเลยไม่ทันได้สังเกต หากแต่เคนยะถึงกับขมวดคิ้วมุ่น

เมื่อกี้...

เมื่อกี้เขามองว่าชิราอิชิยิ้ม น่ารัก ...งั้นเหรอ?

“เคนยะ ถ้านายไม่กินฉันกินหมดนะ”

“...”

“เคนยะ?”

ชิราอิชิเงยหน้าขึ้นมามองงงๆ เมื่อเห็นแววตาของเพื่อนฉายแววประหลาดบางอย่างออกมาอาหารที่อยู่ในปากก็พลันเลี่ยนจนแทบจะกลืนไม่ลงขึ้นมาทันที

“...มีอะไรรึเปล่า? นายมองฉันแปลกๆนะ”

“ชิราอิชิ...”

“ฮะ? อะไร? มีอะไรก็ว่ามาสิ”

“ทำไม...” ฉันถึงมองว่านายยิ้มน่ารักไปได้... “ทำไม...เลือกวิกสีดำล่ะ? ฉันนึกว่านายจะเลือกสีเดียวกับผมจริงตอนนี้ซะอีก”

ฝ่ายถูกถามนิ่งงันไปก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ

“บ้ารึเปล่าเนี่ย ทำหน้าซะจริงจังฉันก็ตกใจหมด ไอ้บ้า” ชิราอิชิหัวเราะตาม “สีดำมันก็ง่ายๆดีไม่ใช่รึไง ใครจะไปเหมือนนายที่ชอบย้อมสีผมเป็นว่าเล่นล่ะ”

“ฉันก็ไม่ได้ย้อมบ่อยขนาดนั้นเหอะ”

“ระวังเป็นมะเร็งตายนะ... ถือว่าเตือนแล้ว”

เคนยะเขวี้ยงเฟรนซ์ฟรายใส่คนที่เอาแต่หัวเราะคิกคักอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะตัดสินใจทำเป็นลืมๆเรื่องที่เขาคิดอยู่เมื่อกี้ไปจนหมด

เพื่อนมองรอยยิ้มของเพื่อนสนิทว่าน่ารัก... มันก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนนี่

ใช่...

ไม่แปลกหรอกน่า

 

+++++

 

“แล้วนี่จะไปไหนต่อ?”

เคนยะถามลอยๆเมื่อทั้งสองพากันเดินออกมาจากร้านอาหาร มือยังถือแก้วโคล่าที่ดื่มไม่หมดเอาไว้

ฝ่ายถูกถามส่ายหัว ก่อนจะชูถุงที่ถือในมือขึ้นสูง “ฉันอยากเอาไอ้นี่ไปเก็บก่อน... รู้ตัวมั้ยว่าเดรสที่นายซื้อให้ฉันน่ะมันเป็นของมียี่ห้อสำหรับพวกผู้หญิงมาก”

“ก็รู้น่ะสิ” ร่างสูงตอบเนือยๆ หรี่ตาลงมอง “แฟนฉันต้องนำเทรนด์หน่อยสิ ขืนใส่ของกระจอกก็เสียแย่”

“เอาไว้บอกแฟนตัวจริงของนายเหอะ... ถ้าไม่มีอะไรแล้วงั้นฉันกลับบ้านดีกว่า”

สิ้นเสียงของชิราอิชิ เคนยะถึงกับก้มลงดูนาฬิกาข้อมือ “นี่พึ่งบ่ายเองนะ... จะรีบกลับไปไหน”

“ฉันไม่รู้จะทำอะไรแล้วนี่ ว่าจะกลับไปนอนเล่น”

“งั้นไปดูหนังกัน”

ร่างโปร่งส่งเสียง ฮะ ออกมาเบาๆ “จะสมจริงเกินไปรึเปล่า เราไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆนะไอ้บ้า”

“คิดอะไรของนายน่ะฮะ” เคนยะดีดหน้าผากกัปตันจอมฟุ้งซ่านทันที “เป็นเพื่อนกันดูหนังด้วยกันไม่ได้รึไง?”

ชิราอิชิเบิกตาก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ใช้มือข้างที่ว่างลูบหน้าผากป้อยๆ

“สงสัยฉันจะเครียดไปหน่อย”

“ไม่หน่อยแล้วเนี่ย”

“รุ่นพี่!

เสียงที่คุ้นเคยกันดีดังขึ้นเป็นเหตุให้ทั้งสองคนต้องเหลียวมองอย่างตกใจ โดยเฉพาะชิราอิชิที่เผลอปล่อยถุงเสื้อผ้าในมือหล่นลงพื้นทันที

ไซเซ็นวิ่งมาใกล้พร้อมรอยยิ้ม ดวงตาฉายแววแปลกใจไม่น้อย “เจอรุ่นพี่เคนยะน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ไม่อยากเชื่อว่ากัปตันจะออกมาเที่ยวแบบนี้ด้วย”

“ฮ่ะๆ...” ชิราอิชิยิ้มเรี่ยๆ ก้มลงหยิบถุงขึ้นมา “พูดแบบนั้นหมายความว่าไงน่ะ ฉันเองก็ไม่ได้เคร่งขนาดนั้นนะ”

เหมือนไซเซ็นจะสังเกตเห็นเข้าพอดี

“ถุงนั่น?”

“อะไรของนายเนี่ย มาถึงก็พูดไม่หยุดเลย” เคนยะเอ่ยแทรก ก่อนจะเบี่ยงประเด็น “แล้วนี่มากับใคร?”

หนุ่มรุ่นน้องยังไม่ละสายตาไปจากถุงเสื้อผ้าแบรนด์ดังของชิราอิชิ ดวงตาคมเลื่อนมองใบหน้าของกัปตันชมรมที่ฉายแววเจื่อนออกมาอย่างปิดไม่มิด

“นี่... พวกรุ่นพี่มีอะไรปิดบังผมอยู่รึเปล่า?”

สปีดสตาร์หนุ่มถึงกับเหวอ “อะไรของนาย หา! อยู่ดีๆมาถาม...”

“งั้นจะบอกว่าถุงนั่นซื้อให้แฟนรึไง?” ไซเซ็นรุกถามต่อทันที พร้อมยกมือปัดร่างของเคนยะออกแล้วสาวเท้าไปใกล้ชิราอิชิที่มองตามอย่างระแวง “กัปตันมีแฟนแล้วเหรอ?”

“เซ้าซี้จังนะ” ร่างโปร่งแสร้งกระตุกยิ้ม ก่อนจะเป็นฝ่ายโน้มใบหน้าเข้าประชิด “ก็ถ้ามี... แล้วจะทำไมงั้นเหรอ?”

“ก...ก็เปล่า!

คนอยู่ปีสองละล่ำละลักตอบอย่างตกใจ หัวใจเต้นแรงเสียจนเหมือนจะหลุดออกมา

 

ใครใช้ให้ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แบบนั้นเล่า!!

 

“จะซื้อให้ใครก็ช่างรุ่นพี่เหอะ ผมไม่อยากรู้แล้ว” ไซเซ็นว่า ก่อนจะเหลียวมองเคนยะที่ยืนเงียบ “ผมมากับรุ่นพี่จิโทเสะ เขาแวะไปเอาของที่ร้านตรงนั้น...” มือเรียวชี้บอกทาง “อีกเดี๋ยวคงจะออกมา”

“ดีเลย” ร่างสูงดีดนิ้ว “ฉันว่าจะชวนชิราอิชิไปดูหนัง นายกับจิโทเสะก็มาด้วยกันเลยสิ”

“เอางั้นเหรอ” หนุ่มรุ่นน้องเลิกคิ้ว เหลือบมองไปทางชิราอิชิ “พวกรุ่นพี่โอเคแน่นะ?”

“แน่ดิ! นั่นไง... จิโทเสะมาพอดีเลย”

จิโทเสะ เซ็นริเองเห็นคนทั้งสามมาแต่ไกลจึงโบกมือให้ พร้อมวิ่งเหยาะๆมาหา

“ชิราอิชิ เคนยะ... มาทำอะไรแถวนี้น่ะ?”

“เจอกันโดยบังเอิญน่ะ” ไบเบิลหนุ่มชิงตอบก่อน “เคนยะพึ่งชวนฉันกับไซเซ็นไปดูหนัง... นายสนมั้ย?”

“หนังเหรอ?” จิโทเสะเอ่ยทวน “เรื่องอะไรล่ะ?”

“รุ่นพี่จะไปป่ะ?” ไซเซ็นหันถาม ยังไงเขาก็มากับจิโทเสะ เพราะงั้นก็ควรจะถามความเห็นก่อนที่จะตอบตกลง อีกอย่าง...เขารู้สึกว่าวันนี้ชิราอิชิดูแปลกๆ แถมเคนยะก็ลุกลี้ลุกลนผิดปกติเลยไม่ค่อยอยากเข้าไปยุ่งด้วยเท่าไหร่

“หือ... ไปสิไป อยากดูอยู่เหมือนกัน”

“ดีๆๆ งั้นก็ไปกันหมดนี่แหละ”

ชิราอิชิตัดบทอย่างโล่งใจ เป็นเพราะแผนการตบตาครอบครัวของเคนยะนั่นแหละทำให้เขารู้สึกระแวงขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ไปไหนมาไหนกันสองคนแล้วมัน... แปลกๆ

ถ้าเคนยะมันไม่ขยันพูดเรื่องแฟนออกมาบ่อยๆ เขาคงไม่เป็นแบบนี้หรอก!

เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งกี่ปี อยู่ดีๆให้มารับบทเป็นแฟนกัน... หัวใจกระตุกแปลกๆพิกล

“ชิราอิชิ...”

เจ้าของชื่อหลุดจากห้วงความคิด เหลือบมองจิโทเสะ “หือ?”

“นั่น...” ดวงตาเรียวคมฉายประกายแพรวพราว “ถุงของใครงั้นเหรอ?”

 

เอาอีกแล้ว!!

 

ชิราอิชิหันมองเคนยะทันที เหมือนกับต้องการบอกว่าคราวนี้เลี่ยงตอบเหมือนคราวไซเซ็นไม่ได้หรอกนะ จิโทเสะไม่ได้อ่อนขนาดจะไม่รู้ว่ามีอะไรผิดปกติ

“ถามกันจังเลย!” เคนยะรับมุกโดยการระเบิดเสียงหัวเราะ แล้วคว้าเอาถุงเสื้อผ้าแบรนด์ดังไปจากมือของไบเบิลหนุ่มที่เริ่มหน้าซีด “ของฉันเอง... นายจำยูชิได้มั้ย? หมอนั่นมันฝากฉันซื้อให้สาวๆของมันน่ะ”

“ฝากนายที่อยู่โอซาก้าเนี่ยนะ?”

“แบบว่า... สีนี้ที่โตเกียวมันหมดพอดี”

“อ้อ...” จิโทเสะพยักหน้า เบี่ยงมองชิราอิชิ “เหรอ”

“จะอะไรกับเสื้อผ้าอีกนานมั้ยเนี่ย” ร่างเพรียวแสร้งทำเสียงสูง ก่อนจะยิ้ม “รีบไปกันเหอะ รอบบ่ายแบบนี้คนเยอะนะ”

ว่าแล้วก็ออกเดินนำก่อนทันทีโดยไม่ลืมกระชากร่างสูงของเคนยะมาด้วย

ชิราอิชิเหลือบหางตามองไปทางด้านหลัง เมื่อเห็นว่าจิโทเสะกำลังคุยอยู่กับไซเซ็นเขาก็กระซิบเบาๆ

“พวกนั้นจะสงสัยรึเปล่าน่ะ?”

“จะไปรู้เรอะ”

“จิโทเสะไม่โง่นะ...”

“ถ้าเขาจะโง่เหมือนไซเซ็นฉันจะขอบคุณมากเลย”

เคนยะกลอกตา ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่...

แทนที่จะได้ไปเที่ยวกันแบบสบายๆ สุดท้ายก็ต้องมาคอยพะวงว่าความลับจะแตก ให้มันได้อย่างนี้สิ!

 

+++++

 

“เฮ้อออ!

ชิราอิชิถอนหายใจออกมาหมดปอด ถ้าเปรียบเหมือนในนิทานลูกหมูสามตัว เขาคงเป็นหมาป่าที่เป่าผนังบ้านจนกระเด็นไปแล้ว

วันนี้... เหนื่อยเอาเรื่องเลย

มือเรียวใช้ผ้าขนหนูเช็ดเส้นผมที่เปียกลู่ระใบหน้าเซ็งๆ นี่เขาเองก็พึ่งจะแยกจากพวกเคนยะ หลังจากดูหนังเสร็จก็ไปหาอะไรกินต่อ โดยจิโทเสะมันบ้าเสนอให้โทรตามสมาชิกตัวจริงคนอื่นๆมาร่วมด้วย และแน่นอนว่าทุกคนไม่มีทางพลาดพากันทยอยมาร่วมวงเรื่อยๆ

และที่น่าแปลกใจที่สุดคือไม่รู้ทำไมพวกมันทุกคนถึงได้สนใจไอ้ถุงเสื้อผ้านี่กันนัก! ขนาดเขาเอาซ่อนไว้ข้างหลังแล้วนั่งบังแล้วก็ยังอุตส่าห์เห็นกันอีก โดยเฉพาะคินทาโร่ที่ทำท่าจะหยิบออกมาดูเสียให้ได้ ซึ่งเขากับเคนยะถึงกับตาเหลือกหลบกันจ้าละหวั่น

ไอ้ดูน่ะไม่เท่าไหร่... เสียแต่ในถุงนั่นนอกจากชุดเดรสแล้วยังมีวิกกับเครื่องประดับอีกหลายอย่างด้วย

ชิราอิชิเหลือบมองรองเท้าส้นสูงที่วางไว้ข้างเตียงนอนซึ่งยังถือว่าเตี้ยเมื่อเทียบกับความสูงหลายนิ้วที่พวกผู้หญิงนิยมใช้กัน เขาจำเป็นต้องใส่... ต่อให้เคนยะไม่บอกก็รู้ว่าต้องใส่ แหงล่ะ! ใส่เดรสแล้วจะมาสวมรองเท้าผ้าใบมันก็เกินไป รองเท้าแตะหนีบๆยิ่งไม่ได้ใหญ่

พูดถึงเดรส...

ร่างเพรียวลุกยืนแล้วเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าออก เขามองชุดเดรสสีดำสนิทที่ถูกแขวนไว้ห่างจากเสื้อผ้าชุดอื่นๆด้วยสายตาปลงตก

อย่างน้อย... ชิราอิชิยอมช่วยเคนยะเพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนกัน และเพราะหุ่นกับหน้าเขามันยังพอให้ มาคิดดูอีกทีถ้าเขารูปร่างหน้าต่างแบบจิโทเสะก็เห็นจะช่วยเคนยะปลอมเป็นหญิงไม่ไหว

เขาปิดตู้เบาๆ มือขวาแกะเอาผ้าพันแผลที่พันไว้ที่มือซ้ายออกเนือยๆ แล้วจึงเดินไปปิดไฟพร้อมกระโดดขึ้นเตียงผลอยหลับไปในเวลาอันรวดเร็ว

 

+++++

 

ตอนหน้าชิระแต่งสาวแล้ว วู้ว >w<

เห็นหลายคนโอเคกับคินจังเรียวมะ เพราะงั้นเดี๋ยวแทรกเพิ่มให้ค่ะ >.,< (<ถึงจะยังงงๆว่าจะเสริมเข้าไปยังไงก็เถอะ กร๊ากกกก)

ดีใจมากๆที่มีคนชอบคู่นี้ เรื่องนี้อาจจะยาวหน่อยนะคะ ยังไงก็จะพยายามเอาคู่อื่นมาคั่นให้บ้าง

อ้อ ไรท์เตอร์ตอบเม้นแล้วเน้อ อยู่ตอนถัดไปเข้าไปอ่านกันได้ค่ะ ^^

 

รักนักอ่านทุกคน J

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

830 ความคิดเห็น

  1. #779 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2556 / 13:15
    โง้ยยย ตายแปปป ชิระน่ารักเกินปายย ชี่กับเคนยะเริ่มออกแนวคล้ายกันละ เราชอบบบ 55555 เชียร์เคนยะเต็มที่! จับชิระก(อ)ดให้ได้ ~
    #779
    0
  2. #778 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2556 / 13:01
    จิโทเสะ ปิดหูปิดตาเออออกับเขาไปเต๊อะะ ชิระจะแต่งหญิงแล้วว -////- ไม่แต่งก็สวยอยู่แล้วนะเราว่า 555555 //โดนชิระตบ
    #778
    0
  3. #731 || ZO GOOD || (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 17:46
    ท่าจะมีพิรุธซะขนาดนั้น บอกไปเลยดีกว่า (?) 555



    ชอบคู่นี้มาก ><
    #731
    0
  4. #706 Sweetness-only (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 15:06
    หุหุ น่าจะบอกเพือนนะจะได้ช่วยกัน หุหุ
    #706
    0
  5. #600 เลเฟีย ลี ซีเรีย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 11:00
    ชอบจังเลยคะ
    #600
    0
  6. #503 sysuke (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 21:43
     อัพด่วนคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #503
    0
  7. #398 sunflower-1412 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 23:18
    ไรเตอร์ตอนนี้เค้าพึ่งรู้ตัวว่า เค้าคลั่งคู่นี้มากมาย ><
    #398
    0
  8. #337 ‘ xx __★ Dark' Side? (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 01:09
    ไรเตอร์ทำให้คลั่ง+รัก+หลง+ปลิ้ม คู่นี้มากกกกกกกกกกกก
    น่ารักเกินไปแล้วอ่ะ !!!!!
    ชอบตอนทะเลาะกันมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ตอนหน้าไบเบิ้ลแต่งหญิงแล้วววว
    อุกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #337
    0
  9. #313 ★_____P'd Indiy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 เมษายน 2554 / 22:44
     ไรเตอร์จะทำให้เราคลั่งคู่นี้ตายยยยย
    555555555555555

    จากการอ่านซ้ำแล้วซ้ำรอบ ปกติไม่ค่อยจะเม้นท์ (นิสัยค่อนข้างเสีย) แต่เรื่องนี้อ่านแล้วต้องเม้นท์ให้ได้
    เป็นฟิคที่แบบ ทำให้เราหันมาชอบคู่นี้ซะเฉย +55 5

    เคนยะฮา ชิราอิชิก็ฮา ขำตอนที่ทะเลาะกันตอนไปซื้อชุดนั่นล่ะ เถียงกันไปเถียงกันมา ถึงจะฮาแต่ก็น่ารัก
    ตอนหน้าชิราอิชิแต่งหญิงแล้ว ~ เดี๋ยวตามไปอ่านต่อดีกว่า ชะแว๊บบ ~

    #313
    0
  10. #250 EvaChan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 02:03
    จิโตเสะนายอย่ารู้นะ !
    อยากฉลาดให้มากนะ กร๊ากก
    #250
    0
  11. #161 mirun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2554 / 20:26
    ง่ะ =[]= ทำไมเม้นขึ้นไม่ครบอ่า....

    (งั้นเด๋วขอเขียนใหม่นะคะไรท์เตอร์ >.
    #161
    0
  12. #160 mirun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2554 / 20:16
    "... ถ้านายตบฉันถีบกลับจริงๆด้วย.."
    #160
    0
  13. #150 Sushi_Burger (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 22:36
    **ดีดดิ้น**
    ป๊ากับม๊าน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก สครีมฉากป๊าจับมือม๊าอย่างรุนเเรง อร๊ายยยยยยยยย
    ตอนหน้าเเต่งหญิง อุว๊าววววววววววววววววววว สวยสมใจป๊าเลยงานนี้//หลบบาทา
    รอค่ะ> #150
    0
  14. #144 Yaoi ครองโลก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 08:07
    น่ารักมากค่า ๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ไม่ค่อยมีคนแต่งเลย TT

    ชอบๆๆๆๆๆๆๆ
    #144
    0
  15. #143 toigo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 07:16
    โอวววววว

    เริ่ดค่ะคุณพี่ ไซเซนนี่ดูยังไงก็ดูไม่ออกว่าเป็นยังไง?? (เอ๊ะอะไรของมัน)

    หมายถึง นิสัยยังไงนึกไม่ออก

    เคนยะในเรื่องบทน้อยโครต อ่านแล้วอยากให้โคโนมิเอามาเสริมเยอะๆ

    เสียดายอยู่นะ

    *รีบมาอัพไวๆนะเคอะ
    #143
    0
  16. #140 ,,STORM_SURGE ★ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 06:51
    มาอ่านคนแรก 555+
    แหกขี้ตาตื่นมาเล่นคอมทุกวันแหละเราอ่ะ =[]=
    ขำสองคน ท่าทางมันจะมีพิรุจเอานะเออ หึหึ
    แต่ช่างมันชิราอิชิคุงกำลังจะแต่งหญิงแล้ว >O< ฮี่ๆ
    รีบมาอัพ รีบมาอัพ รีบมาอัพน้า >///<
    #140
    0