THE DOLL'ess Memory

ตอนที่ 58 : CHAPTER THIRTY-THREE : THE JUSTICE PART I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 432 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62

CHAPTER THIRTY-THREE : THE JUSTICE PART I


JUST ONE MORE TIME, PLEASE FORGIVE ME,

MY PRECIOUS.


                  เคล้ง!

                  เฟลิเชียมองไปยังถ้วยชาที่ตกลงหล่นจากมือแตกกระจายไปทั่วพื้น ลางสังหรณ์แปลกๆแล่นเข้ามาในหัวพร้อมกับท้องฟ้าเบื้องบนที่ก่อตัวกันเป็นเมฆสีดำครึ้ม

                  “องค์หญิงอันตรายครับ เดี๋ยวผมเก็บให้ดีกว่า”

                  “พี่เจรัลล์...เฟย์รู้สึกไม่ดีเลยค่ะ”

                  “ยังเจ็บแผลอยู่งั้นเหรอครับ”

                  เฟลิเชียส่ายหน้าเป็นการปฏิเสธ เธอได้รับอนุญาตให้มาพักที่หอพักได้ดังเดิมแล้วเนื่องจากแผลที่เริ่มดีขึ้นมากแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีอาการน่าห่วงเท่าไหร่นัก

                  “ถึงจะไม่อยากพูดแต่ว่า...ลางของเฟย์แม่นในระดับหนึ่งเลยนะคะ”

                  “องค์หญิง...?” เจรัลด์สัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวในบางอย่างและบรรยากาศตรึงเครียดจากร่างเล็กได้เป็นอย่างดี ดวงตาสองสีคู่นั้นเผยออกมาไม่บ่อยนักในช่วงนี้ทำให้เขาได้แต่ภาวนาให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นเท่านั้น

                  “มีบางอย่างไม่สมเหตุสมผลเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ”

                  “...”

                  “บางอย่างที่พวกเราได้หลงลืมมันไป”

                  “บางอย่างงั้นเหรอครับ”

                  “เวทย์ยับยั้งการสมานตัวของแวมไพร์ที่สร้างโดยคอรัลล์และกษัตริย์เคลวิลก็นำไปใช้” เฟลิเชียได้ฟังเรื่องราวคร่าวๆจากบิดาของตนก่อนจะจากลากันมาบ้างทำให้สมองของเธอต้องทำงานประมวลครั้งใหญ่อีกครั้ง

                  “...”

                  “ถ้าใช้เหตุผลว่าเป็นการป้องกันตัวนั่นก็อาจจะฟังขึ้นอยู่เพราะว่าคอรัลล์เองก็ไม่ได้มีเจตนาที่จะทำร้ายท่านพ่ออยู่แล้ว”

                  “ถึงแบบนั้นก็ทำองค์หญิงเป็นแผลจมน้ำเกือบตายเลยนะครับ”

                  “นั่นน่ะเพราะเฟย์ไม่ระวังต่างหากล่ะคะ” เฟลิเชียเอ่ยแย้งอย่างรวดเร็วเพราะถ้ามาคิดดูดีๆแล้วเวทย์ที่คอรัลล์เคลือบไว้ที่ต้นไม้พรรณต่างๆนั้นไม่ได้รุนแรงอะไรมากเลย ที่เธออาการล่อแล่เพราะตอนนั้นยังเด็กพลังเวทย์ก็ยังน้อยถ้าเทียบกับปกติแถมที่สำคัญคือความไร้ประสบการณ์ในการเดินป่าของตัวเองนั่นแหละ

                  “...”

                  “แต่เวทย์ที่เฟย์โดนระหว่างต่อสู้นั้นดูเหมือนจะมีประสิทธิภาพมากกว่าเสียอีก” เฟลิเชียยกแขนของตัวเองที่มีแผลให้เจรัลด์ดูถึงรอยแผลที่ยังไม่ปิดสนิทดีนักทั้งๆที่ควรจะเริ่มสมานจนใกล้หายได้แล้ว

                  “องค์หญิงจะบอกว่าพวกภูติต้องการจะต่อสู้กับเราตั้งแต่แรกงั้นเหรอครับ”

                  “ถือเป็นกรณีที่เลวร้ายที่สุดดีกว่าค่ะ”

                  “แต่ว่ายังไงกษัตริย์เคลวิลก็จะสละบัลลังก์อยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ เขาจะทำแบบนั้นไปเผื่ออะไร”

                  “ตรงข้ามเลยต่างหากค่ะ ถ้าหากกำจัดท่านพ่อไปได้ เมื่อถึงวันที่ลูกชายของเขาได้บัลลังก์ไปอำนาจก็จะเต็มล้นสองมือเชียวล่ะ”

                  “กำจัดท่านริชมอนด์...?เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้หรอกครับ” เจรัลด์ส่ายหัวให้กับความคิดนั้นทันที ตัวตนของคนที่มีนามว่าริชมอนด์ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ใครจะมาลบล้างกันไปได้ง่ายๆ

                  “เฟย์ก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ จึงหวังให้เป็นเพียงข้อสันนิษฐาน”

                  “...”

                  “เรากลับไปที่อาณาจักรเวลนอสกันเถอะค่ะ”

 

 

 

 

 

 

                  เฟลิเชียและเจรัลด์ใช้เวลาเดินทางกลับมาที่เมืองในเวลาที่ไม่นานนักด้วยเวทย์มนตร์ ทั้งสองรู้สึกตกใจไม่น้อยเมื่อพบกับสภาพเมืองที่เต็มไปด้วยเพลิงโลกันต์สีดำเผาไหม้ลุกลามไปทั่ว

                  “นี่มัน...” เจรัลด์มองภาพตรงหน้าอย่างไม่น่าเชื่อจากนั้นจู่ๆพลังเวทย์จำนวนมหาศาลก็พวยพุ่งออกมาจากร่างเล็กของคนตรงข้าม ดวงตาฉายแววพิโรธอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

                  “ไอ้เจ้าพวกนั้น...!!

                  ก่อนเฟลิเชียจะสติเตลิดด้วยความโกรธมากไปกว่านี้เธอจึงรีบกลับไปที่พระราชวังจากนั้นก็ออกตามหาร่างของบิดาไปทั่ววัง

                  “ท่านพ่อ!ท่านพ่อคะ!

                  อยู่ไหนกันล่ะ

                  “ท่านพ่อ ถ้าได้ยินเฟย์ตอบทีนะคะ!

                  สภาพของพระราชวังที่ตอนนี้แต่ละส่วนค่อยๆพังโครมลงมาเรื่อยๆเนื่องจากเพลิงโลกันต์ที่ค่อยๆไฟไหม้สถานที่แห่งนี้ เฟลิเชียใช้เวทย์แช่แข็งบางส่วนเท่าที่จะทำได้และสร้างเสาขึ้นมาค้ำไว้ตลอดทาง

                   เฟลิเชียเดินไปจนถึงห้องทำงานของริชมอนด์ เธอเปิดประตูออกกว้างแล้วก็พบร่างของบิดาตัวเองที่มีดาบขนาดใหญ่มากมายเสียบแทงอยู่กลางหลัง เธอวิ่งปรี่เข้าไปประคองร่างนั้นพร้อมกับดึงดาบทั้งหลายออกด้วยหัวใจแตกสลาย

                  “ท่านพ่อ!!/องค์ราชา!!

                  “...”

                  “ท่านพ่อ...ท่านพ่อคะ...ท่านพ่อ...!

                  “เฟลิเชีย...”

                  “ท่านพ่อไม่เป็นอะไรนะคะ”

                  “ไม่เป็นอะไรหรอก...ลูกปลอดภัยใช่ไหม”

                  “ปลอดภัยที่สุดเลยค่ะ ปลอดภัยมากๆท่านพ่ออย่าเป็นอะไรนะคะ” เฟลิเชียกอดร่างนั้นเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะจากเธอไป

                  “พ่อไม่เป็นอะไร” น้ำเสียงของริชมอนด์นั้นช่างแผ่วเบาเหลือเกินแล้วพักสักอีกฝ่ายก็สลบไปท่ามกลางเสียงกรีดร้องของเฟลิเชีย

                  “ท่านพ่อ...!

                  “ในที่สุดผมก็กำจัดมันได้!!ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ!!” เคลวิลค่อยๆเผยตัวออกมาพร้อมกับระเบิดเสียงหัวเราะลั่น “เป็นยังไงล่ะ หลายร้อยปีมานี้ผมไม่ได้นิ่งเดียวดายปล่อยให้นายเป็นที่หนึ่งตลอดไปหรอกนะ”

                  “เจรัลด์พาท่านพ่อไปหาคอรัลล์ทีนะคะ”

                  “แต่องค์หญิง...!

                  “เจรัลด์คือคนที่เฟย์ไว้ใจที่สุดแล้วค่ะ”

                  “ถึงแบบนั้นผมก็ปล่อยองค์หญิงไว้คนเดียวไม่ได้หรอกครับ”

                  “เชื่อใจเฟย์นะคะ เฟย์จะกลับไปอย่างแน่นอนค่ะ” เฟลิเชียยกยิ้มออกมาเพื่อให้อีกฝ่ายสบายด้วยสีหน้าแน่วแน่ทำให้เจรัลด์ยอมใช้เวทย์พาริชมอนด์ไปยังที่ที่คอรัลล์อยู่ตามที่องค์หญิงได้ขอร้องไว้โดยในตอนที่กำลังจะเคลื่อนย้ายเคลวิลก็พุ่งเข้าไปเสียก่อน

                  เฟลิเชียเมื่อเห็นดังนั้นจึงสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นที่ด้านหน้าของอีกฝ่ายทันทีทำให้ทั้งสองเคลื่อนย้ายหายไปได้อย่างปลอดภัย

                  “องค์หญิงเฟลิเชียสินะ ได้ข่าวว่าเป็นตัวปัญหาน่าดูเลยนี่”

                  “...”

                  “แต่ว่าสุดท้ายก็เป็นแค่เด็กตัวกะเปี๊ยกล่ะนะ”

                  เฟลิเชียไม่รอให้มากความเธอสร้างดาบคู่สีเงินออกมาและท่าทางคล่องแคล่วนั่นทำให้เคลวิลเงียบไป เขารู้ในทันทีว่าผู้หญิงตรงหน้านั้นไม่ได้เป็นเพียงเด็กอีกต่อไป

                  เคลวิลเข้าใจในดวงตาที่อีกฝ่ายมองมาดี นั่นคือดวงตาของคนที่เห็นความตายมานับไม่ถ้วนและมีประสบการณ์โชกโชนการต่อสู้

                  “น่าสนุกแล้วสิ จะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่น่ารังเกียจนี้ให้หมดเลย!

                  เฟลิเชียใช้ดาบข้างขวารับการโจมตีของเคลวิลเอาไว้ได้อย่างทันท่วงทีแต่ว่าพลังเวทย์ของอีกฝ่ายกลับเป็นแบบยืดหยุ่นและเลี้ยวโค้งเข้ามาหวังจะโจมตี จึงได้แต่ร่ายเวทย์เคลือบแขนขวาของตัวเองแทน

                  เลือดสีแดงสดของเฟลิเชียไหลออกมาเล็กน้อย เธอหรี่ตามองเวทย์สีทองสว่างจนเกือบมองไม่เห็นแต่กลับสามารถละลายน้ำแข็งของเธอได้ง่ายดายแสดงว่านั่นจะต้องเป็นธาตุไฟอย่างแน่นอน

                  “เพลิงศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอคะ...”

                  เพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่นอกจากจะมีความร้อนที่สูงมากแล้วยังมีความยืดหยุ่น สามารถประยุกต์ใช้และควบคุมได้อย่างอิสระ สิ่งที่ทำให้มันกลายเป็นไฟที่รับมือยากที่สุดคือการมองไม่เห็นนี่แหละ โชคดีที่เวทย์ดวงตาของเฟลิเชียทำให้พอมองเห็นมันอยู่บ้างจึงรับมือได้ทัน

                  นั่นคือหนึ่งในเวทย์โบราณเฉกเช่นเดียวกับเวทย์ดวงตาของเธอ เฟลิเชียเคยเห็นแค่ในตำราเท่านั้นไม่คิดเลยว่าจะได้มาพบเจอของจริงในสถานการณ์เช่นนี้

                  “เวทย์ดวงตางั้นสินะ”

 

 

                  “รับมือยากแล้วสิ/คะ”

                 

 

                  ทั้งสองต่างพึมพำออกมาอย่างดูเชิง การต่อสู้ที่ต่างฝ่ายต่างเสียเปรียบซึ่งกันและกันแบบนี้กลายเป็นศึกที่ยืดเยื้อเสียได้

                  “ขออัญเชิญผู้พิทักษ์แห่งเพลิง ฟรินซ์

                  นกฟีนิกซ์สีแดงฉานขนาดใหญ่จำนวนมากมายปรากฏขึ้นรอบๆตัวของเฟลิเชียด้วยพลังของเคลวิล เธอสร้างเวทย์น้ำแข็งล้อมรอบตัวเองเพื่อกันลูกบอลไฟของนกเพลิง

                  แล้วในจังหวะเสี้ยววินาทีเฟลิเชียก็สร้างแท่งน้ำแข็งจำนวนมากเสียบแทงเข้าที่กลางร่างของนกฟีนิกซ์ทุกตัวอย่างแม่นยำ เพียงแต่ทันทีที่พวกนั้นถูกแทงมันก็กลายเป็นระเบิดขนาดย่อมๆแทน

                  เฟลิเชียจิ๊ปากด้วยความไม่พอใจนัก เธอสร้างบาเรียขึ้นมากันตัวเองไว้ เหตุผลเดียวที่เธอไม่อยากใช้เวทย์นี้คือสิ้นเปลืองพลังเวทย์ไม่น้อยแต่ถึงแบบนั้นในช่วงวินาทีเมื่อกี้ถ้าหากไม่กันเอาไว้จะได้รับความเสียหายมากจนเกินไป

                  “จะกันได้สักเท่าไหร่กันเชียว ระเบิดเพลิงคลั่ง!

                  เพลิงจำนวนมากถาโถมเข้ามาอีกครั้งแต่นั่นก็ไม่ได้กระทบต่อบาเรียของเฟลิเชียแม้แต่น้อย ทำให้เคลวิลเลิกใช้เวทย์จากนั้นก็กำหมัดสวนเข้าไปที่ด้านข้างลำตัวของอีกฝ่าย

                  ผลั่ก!

                  เฟลิเชียตั้งแขนรับการโจมตีนั้นไว้ ความรุนแรงของหมัดนั่นมากเสียจนเธอรู้สึกได้ถึงกระดูกที่เริ่มจะร้าวนิดๆเนื่องจากอีกฝ่ายใช้เวทย์กระแทกตามมาทีหลังหลังจากต่อยมา

                  แขนของเฟลเชียขึ้นสีแดงฉ่าจากการเผาไหม้อย่างน่ากลัวทำให้เธอรู้ว่าอีกฝ่ายนั้นแม้จะทำเหมือนเข้ามาโจมตีแบบไร้เวทย์แล้วใช้เวทย์อัดกระแทกตามมาก็ไม่วายเผาแขนของเธอไปด้วยจากเวทย์เพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่แทบจะมองไม่เห็นสี

                  เฟลิเชียไม่รอช้าถือจังหวะนั้นใช้มืออีกข้างต่อยส่วนกลับไปตรงกลางหน้าของเคลวิลแต่เมื่อโดนอีกฝ่ายป้องกันการโจมตีไว้ได้เธอก็ลมเบาๆพร้อมกับแช่แข็งมันให้เข้าไปบดบังวิสัยทัศน์ของเขาแม้เพียงเล็กน้อยก็ตามที

                  เฟลิเชียได้โอกาสทันทีเมื่อเคลวิลเผลอปล่อยมือเธอทำให้เธอใช้ดาบฟันเข้าที่กลางตัวแต่ก็ไม่เข้า เธอส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่ายแล้วใช้เท้าถีบคู่ต่อสู้ให้กระเด็นออกไปแทน

                  เคลวิลร่ายเวทย์พายุทอร์โนโดขนาดใหญ่พุ่งตรงไปหาเฟลิเชียก่อนจะกระเด็นออกมาทำให้เธอต้องรับการโจมตีนั้นไปอีกครั้งด้วยแขนทั้งสองข้างเพราะถ้าหากใช้เวทย์กันอีกฝ่ายคงจะได้จังหวะในการสวนกลับมาโจมตีเป็นแน่

                  เฟลิเชียมองแขนข้างขวาของตัวเองที่แทบจะไร้ความรู้สึกอยู่แล้วนิ่งๆอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นักแล้วเตรียมจะเข้าไปโจมตีอีกฝ่ายเพื่อปิดฉากแต่เคลวิลก็ใช้เวทย์ดินดันพื้นที่เธอยืนขึ้นไปบนท้องฟ้า

                  “ขอถวายพลังแก่ดินธรณีทั้งหลาย จงกลายเป็นหนามทิ่มแทงศัตรู” เคลวิลสร้างหนามขึ้นมามากมายเรียกได้ว่าต้อนรับการตกลงมาของเฟลิเชียได้จากดีเยี่ยมทำให้เฟลิเชียดีดนิ้วสร้างทางน้ำแข็งขึ้นมาบนอากาศแทน

                  เคลวิลเห็นดังนั้นจึงเตรียมจะร่ายการโจมตีใหม่แต่จู่ๆร่างของเขาก็หมดแรงเสียดื้อๆ

                  “อั่ก...!

                  เฟลิเชียยกยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่าทีแบบนั้นแล้วยกเท้าของตัวเองขึ้นเล็กน้อยเพื่อโชว์ให้อีกฝ่ายเห็นถึงเข็มหมุดจำนวนมากมายที่อยู่ด้านในและแน่นอนว่าพวกมันเคลือบไปด้วยยาพิษหลากหลายชนิดขนาดที่ว่าแม้เดียวเพียงนิดก็ถึงตายได้ ข้อเสียคือต้องใช้เวลาสักหน่อยถึงจะออกฤทธิ์อย่างเต็มประสิทธิภาพ

                  เฟลิเชียขอยอมรับในความสามารถของเคลวิลไม่น้อยแต่สามารถต้านทานยาพิษได้ขนาดนั้นแต่ก็ถือเป็นความโชคดีในความโชคร้ายที่ตัวเขาใช้เวทย์ไฟทำให้ยาพิษใช้เวลาน้อยกว่าที่คิดไว้ในการออกฤทธิ์

                  “อ้ากก...!

                  “เหล่าหมู่ดาวเหนือที่ล่องลอยอยู่บนฟากฟ้า จงประกาศให้ใครต่อใครได้ประจักษ์ว่าการทำลายล้างคือสิ่งใด หิมะแห่งนภา”

                  ไอบรรยากาศหล่อรวมกันเป็นเกล็ดหิมะสวยงามลอยอยู่บนฟากฟ้า ทันใดนั้นมันก็ค่อยๆร่วงหล่นลงมาที่พื้นพร้อมกับระเบิดกระจายความหนาวเหน็บไปทั่วทุกแห่งหนและเสียงร้องโหยหวนของเคลวิลไม่ได้เข้าไปยังโซนประสาทของเฟลิเชียแม้แต่น้อย

                  นี่คือเวทย์บทเดียวกันกับที่เฟลิเชียเคยใช้ใส่อลิสมาก่อนแล้วเพียงแต่คราวนี้เธอใส่พลังลงไปเต็มหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ทำให้ร่างของเคลวิลถูกแช่แข็งอยู่แบบนั้น

                  ประสบการณ์ที่ถูกขัดเกลามานานหลายปี พลังเวทย์อันไร้เทียมทานแม้ว่าจะไม่ชอบต่อสู้แต่สิ่งที่ถูกหล่อหลอมมานั้นก็ไม่ใช่ของปลอม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 432 ครั้ง

1,498 ความคิดเห็น

  1. #1340 Sunshine_Miew (@sasikarn1234) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 22:24
    เดือนมาก เขียนดีสุดอะไรสุด
    #1340
    0
  2. #1299 punch2562 (@punch2562) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 20:18

    ฮือออ ลุ้นมากกกก ไรท์แต่งดีมากเลยยย สู้ๆนะคะ
    #1299
    1
    • #1299-1 หนูเรย์ (@sweet-raisin) (จากตอนที่ 58)
      28 มิถุนายน 2562 / 01:01
      สักเย็นๆเจอกันเนอะ ยุ่งๆเจ้าค่ะ ขอโทษนะคะ
      #1299-1
  3. #1295 MaggieT (@MaggieT) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 20:26
    อันนี้ตายแล้วรึยังคะ หรือว่าสตาฟเอาไว้เฉยๆ คนพวกนี้ช่างแกว่งเท้าหาเสี้ยนจริงๆ
    #1295
    0
  4. #1294 girlycaptain (@phanlada) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 18:22
    ท่านพ่อออออ
    #1294
    0
  5. #1293 mesa0953 (@mesa0953) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 16:33

    เขาเรียกว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า

    หัวเราะทีหลังดังกว่าค่ะ เคลวินนี่นะ เห้อ ขอแบบทรมานจนตายเลยนะคะ มาทำพ่อได้ยังไง ไม่ยอมหรอก
    #1293
    0
  6. #1292 CS_Rabbit (@CS_Rabbit) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 14:45
    หูยยยย ลุ้นนนนน
    #1292
    0
  7. #1291 31052556 (@31052556) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 12:54
    ไรท์คะเรื่องมันจะจบแล้วหรือคะยังไม่มีตอนที่พระเอกใช้เวลาร่วมกันกับนางเอกแบบจุใจเลยอยากให้มีตอนที่สุขสมหวังบ้างอุตส่าห์ผ่าฟันมาถึงขนาดนี้แล้ว.....ชอบเรื่องนี้มากๆไม่อยากให้จบเลย
    #1291
    1
  8. #1290 nuann7608 (@nuann7608) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 11:07
    รอค่าาาา
    #1290
    0
  9. #1284 yummy11 (@yummy11) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 22:51
    ถึงตอนนี้ก็ยังลงเรือท่านพ่อ ยังไม่จมช้ะป่ะ?
    #1284
    0
  10. #1282 nknch (@nknch) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 21:14
    ฮืออออ ลุ้นน
    #1282
    0
  11. #1281 M_My☆ (@cat089) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:59

    อย่าพึ่งรีบจบเลยยย สร้างฮาเร็มยาวๆไปเถิดหนู ขอให้น้องมีความสุขยาววววววไปเถิดดดดด
    #1281
    0
  12. #1280 Abซินthe (@torao-d-water) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:53
    ท่านพ่ออออออ อย่าตายนะะะ
    #1280
    0
  13. #1279 ReLAR (@ReLAR) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:37
    โถ ตอนนู้นยีฃทำตัวอย่างเท่ว่าจะสั่งสอนภูติเลยนะท่านพ่อ

    ก่อนหน้านี้ยังไปขู่เขาอยู่เลยไม่ใช่เหรอ

    ทำไมจู่ๆหมดท่าซะขนาดนี้ล่ะ
    #1279
    0
  14. #1278 31052556 (@31052556) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:28
    ใกล้จะจบแล้วหรือคะใจหายคะ...ติดตามมาตั้งนานขอฮาเร็มของน้องเฟย์มาช่วยกันจนชนะนะคะ
    #1278
    0
  15. #1277 ttiyarat (@ttiyarat) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:27
    ท่านพ่อห้ามตายนะคะ
    #1277
    0
  16. #1276 ModenGrif (@ModenGrif) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:19
    ขอ ท่านพ่อรอดนะ 555
    #1276
    0
  17. #1275 หนูเรย์ (@sweet-raisin) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:14

    เนื้อเรื่องใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้วนะคะ

    #1275
    0