เยว่หมิน สุภาพสตรีจอมเสน่ห์

ตอนที่ 14 : บทที่ 13 ข้าไม่อยากเสียคนรักไปอีกแล้ว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    1 มี.ค. 60


ในอดีตนางเคยขี่ม้าอยู่หลายครั้งซึ่งนางก็มีความชำนาญอยู่ไม่น้อย แต่เพราะ ตัวเยว่หมินในปัจจุบัน ร่างกายอันแสนอ่อนแอและบอบบาง ทำให้เป็นอุปสรรคอยู่ไม่น้อย 

ผ่านไป ครึ่งชั่วยามนางก็มาถึง ตำหนัก ซือหนิง ขององค์ชายห้า ด้วยการนำทางของจิ้นหลิวที่ยังพอมีสติอยู่ 

"มีใครอยู่ไหม"

เยว่หมินตะโกนเข้าไปในตำหนัก นางรู้ว่าการทำแบบนี้อาจทำให้คนเข้าใจผิดถึงเรื่องของนาง กับ หนิงฟาง แต่นางเพียงต้อง การคนมาช่วยพยุงพวกเขาเข้าไปเท่านั้น 

"แม่นางมีธุระอะไรหรือ"

เสียงของชายแก่ดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของนาง นางคิดว่า ชายแก่ผู้นี้จะต้องเป็นพ่อบ้านของตำหนัก ซือหนิง เป็นแน่

"เอ่อ คือ ข้าเป็นหมอจากแคว้นหมิ่ง ข้ามาที่นี่เพื่อรักษาองค์ชายห้า แต่ระหว่างทางข้าพบองค์ชายห้า แล้วพบพระองค์ถูกทำร้ายจึงอาสาช่วยพระองค์และพากลับมา"

นางจงใจข้ามเรื่องที่นางนั่งรถม้ากับหนิงฟาง มิเช่นนั้นตาแก่นี้คงตกใจอยู่ไหมน้อย

"ห้ะ! องค์ชายห้าถูกรอบทำร้ายงั้นหรอ!"

ชายแก่ รีบเดินไปที่รถม้า หน้าตาแลดูมีความกังวลเป็นอย่างมาก

"จิ้นหลิว! องค์ชายห้า! นี่ออกมาช่วยกันหน่อย เร็ว"

ไม่นานก็มีคนออกมาจากตำหนักเพื่อมาช่วยพาจิ้นหลิว และองค์ชายห้าเข้าไปในตำหนัก 

เมื่อองค์ชายห้าเข้าไปในตำหนักแล้ว เธอก็ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป หนิงฟางเข้าไปแล้วแล้วนางจะเข้าไปได้อย่างไร คงได้แต่รอให้มีคนพาเข้าไปละ 

"แม่นาง องค์ชายห้าเรียกหาแม่นางเขาไปพบ"

เสียงของชายแก่แสดงถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน เขาสงสัยทำไมองค์ชายห้าถึงเรียกหาแต่นาง ทั้งๆที่ในตำหนักมีหมอหลวงมากมายแต่พระองค์ก็ไม่ยอมรักษา เรียกหาแต่แม่นางนี่ จนเขาต้องออกมาตามเพราะรู้สึกได้ว่าถ้าทิ้งไว้แบบนี้พระวรกายของพระองค์ต้องรับไม่ไหวแน่ๆ

"เรียกข้างั้นหรือ"

ถึงแม้ภายในใจของนางจะดีใจมากแค่ไหนแต่ ภายนอกนางยังคงรักษากริยาที่ดูเย่อหยิ่งและเย็นชาไว้ได้อย่างดีเยี่ยม

"เชิญ"

"หลี่เจีย เจ้ารอข้าอยู่นี้แหละ หรือจะไปเดินเล่นก็ได้"

นางให้เงินหลี่เจียไปถุงหนึ่งก่อนเดินตามชายแก่เข้าไป ท่วงท่าเดินอันสง่างามของนางทำให้ชายแก่ต้องหันมาถามชื่อเสียงเรียงนามของนาง

"เอ่อ ขออภัยแม่นาง ชื่อแซ่ของแม่นางคืออะไรหรือ"

"ข้าชื่อ เยว่หมิน แซ่จาง"

ชายแก่ตกใจจนทำตัวไม่ถูก มีใครบ้างที่จะไม่รู้จักตระกูลใหญ่ทั้งสี่ตระกูล จากสี่แคว้น แคว้น หมิ่ง ตะกูล จาง  แคว้นหยุน ตระกูล เฉิน แคว้น แคว้นจิว ตระกูล โหย่ว และแคว้นเตี้ยน ตระกูล หลี่

"ห้ะ! เอ่ออ คุณหนูจาง บ่าวขออภัยที่พูดจาไม่ดีต่อคุณหนูจางขอรับ"

"ไม่เป็นไรๆ ข้าไม่ถือ"

เยว่หมินไม่คิดอะไรเพราะเหตุที่นางมาอยู่ที่นี้ เพียงเพราะต้องการดอกเซียจู ที่หาได้จากที่นี่เท่านั้น นางจึงไม่คิดเอาความใครที่นี้ เพราะที่นี้มันเป็นที่ๆทำให้นางได้ประโยชน์อยู่แล้ว

"เอ่อ ว่าแต่ท่าน ลุงมีนามว่าอะไรหรือ"

เยว่หมินอยากจะผูกมิตรกับลุงคนๆนี้ไว้บ้างเพื่อจะเป็นทางให้นางหาดอกเซียจูให้เร็วขึ้น นางต้องรีบกลับไปยังแคว้นหมิ่ง ป่านนี้แคว้นจะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ ไม่มีท่านพ่อท่านแม่ แคว้นทั้งแคว้นก็เหมือนขาดกษัตริย์ ตอนนี้นางเปรียบเสมือนผู้ครองแคว้นหมิ่งไปเสียแล้ว

"ข้าชื่อ เสี่ยหมิง แซ่ ฟู่ เป็นพ่อของ จิ้นหลิวนะขอรับ"

"เยว่หมิน เคารพ ท่านพ่อของจิ้นหลิวเจ้าค่ะ" 

เยว่หมินย่อกายทำความเคารพ เสี่ยหมิง 
ถึงแม้นางจะเป็นคนชนชั้นสูง แต่นางก็มิได้ถือตัวอะไรมากมายอยู่แล้ว

"คุณหนูอย่าทำอย่างนี้เลยขอรับเราเข้าไปข้างในกันดีกว่า"

เสี่ยหมิงช่วยพยุงให้เยว่หมินลุกขึ้น แล้วนำพาเดินเข้าไปในตำหนัก 

ภายในตำหนัก ซือหนิง ถูกตกแต่ง ไว้ด้วยต้นไม้และดอกไม้นานาชนิด ให้อารมณ์ร่มรื่นแต่ก็ดูหรูหราภายในเวลาเดียวกัน เสียหมิงเดินนำเยว่หมินมาจนถึง หน้าห้องๆหนึ่งที่ดูหรูหราและสวยงามที่สุดในตำหนักนี้ เยว่หมินไม่รู้เลยว่า นอกจากนางไม่เคยมีสตรีคนไหนได้เข้ามาเหยียบตำหนักนี้เลย

"ก๊อกๆ องค์ชายขอรับ คุณหนูจาง มาแล้วขอรับ"

"....."

"ก๊อกๆ"

เสี่ยหมิงเคาะประตูอีกครั้งหลังจากครั้งแรกไม่มีเสียงติบรับจากหนิงฟางแม้แต่น้อย 

"ตุบ!" 

"องค์ชาย!" 

เสี่ยหมิงเปิดประตูเข้าไปโดยไม่รอคำอนุญาติขององค์ชายอีกต่อไป ภาพที่นางและเสี่ยหมิงเห็น คือ ชายผู้หนึ่ง นอนคว่ำอยู่ที่พื้น บนกองเลือด เยว่หมินถึงกับชะงัก เธอไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่ใจของเธอมันสั่งให้เธอห้าวเข้าไปกอดเขา น้ำตารินไหลลงมาบนใบหน้าเล็กเรียว

"หนิงฟาง ทะ ท่าน อย่าเป็อะไรนะ ทะ ท่านอย่าทิ้งข้าไปนะ ท่านบอกว่าท่านจะดูแลข้าไง"

เยว่หมินไม่รู้ว่าทำไมนางถึงต้องร้องไห้ขนาดนี้ นางรู้แค่ว่านางไม่อยากเสียเขาไปนางไม่อยากเสียคนที่นางรักไปอีกแล้ว ใช่นางรักเขา

"ช่วยข้าที พาเขาไปนอนบนเตียง แล้วนำเข็มเงินมาให้ข้าที ซักยี่สิบเข็มนะ"

เยว่หมินพยายามตั้งสติของตัวเอง นางจะมัวแต่ร้องไห้ไม่ได้นางต้องช่วยเขา ถ้านางไม่ทำนางอาจจะไม่ได้เห็นหน้าเขาอีกจริงๆ

เมื่อเสี่ยหมิงช่วยนางเสร็จ ก็เดินออกไปและไม่นานเสี่ยหมิง ก็เดินเข้ามาพร้อมกับเข็มเงินประมาณยี่สิบเล่ม นางรีบรับเข็มเงินจากเสี่ยหมิง และเตรียมจะฝังเข็มให้กับหนิงฟางทันที 

"เดี่ยวก่อนคุณหนูจาง ท่านจะทำอะไรกับองค์ชาย"

เสี่ยหมิงไม่เคยเห็นการรักษาที่แปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อน จู่ๆนางก็จะเอาเข็มมาทิ่มตัวขององค์ชายเช่นนี้ อย่างกับจะลอบปลงพระชนอย่างนั้นแหละ

"มันเป็นวิธีการรักษา ท่านอย่าได้ขัดเลยข้าขอร้อง หนิงฟางไม่สามารถรอได้อีกแล้ว"

เยว่หมินยังคงพูดด้วยวาจาที่หนักแน่น แต่ในใจของนางกลัวหรือเกิน กลัวว่านางจะสูญเสียเขาไป ไหนเขาบอกว่า เขาจะปกป้องนางไง ไหนเขาบอกว่าเขากลัวจะสูญเสียนางไปไงละ แล้วทำไมจู่ๆกลายเป็นเขาที่จะทิ้งนางไป และกลายเป็นนางที่จะสูญเสียเขาไป

ถึงแม้เสี่ยหมิงจะไม่เข้าใจในวิธีการรักษาของ คุณหนูฟาง แต่เมื่อมองหน้าองค์ชายแล้วเขาเชื่อใจว่าองค์ชายเลือกคนไม่ผิด เขาจึงยินยอมให้นางรักษาองค์ชายด้วยวิธีการแปลกๆนั่น

"ก็ได้ ข้าจะออกไปรอข้างนอกหากคุณหนูต้องการสิ่งใดเรียกข้าได้เลยนะขอรับ"

เมื่อเสี่ยหมิงออกไปเยว่หมินก็เริ่มบรรจงฝังเข็มลงไปบนร่างกายของหนิงฟาง ร่างกายที่ดูแข็งแกร่งกระตุกเล็กน้อยเมื่อนางฝังเข็มลงไปแต่ละจุด นางค่อยๆฝังเข็มลงไปจนครบทุกจุด นางหวังว่าหนิงฟางจะลืมตาขึ้นมา แต่มันกลับไม่ใช่อย่างทีเธอคิด เขายังคงหลับตา แต่ใบหน้าของเขาดูคลายความเจ็บปวดไม่น้อย

"หนิงฟาง ทะ ท่านตื่นขึ้นมาสิ ตื่นขึ้นมามองข้าสิ นะ หนิงฟาง"

เยว่หมินวางมือลงไปบนใบหน้าหล่อเหลา น้ำตาหยาดใสๆ ไหลรินลงมาอีกครั้ง ในโลกก่อนและในโลกนี้ นางไม่ค่อยมีคนมาห่วงใย และทั้งโลกนี้ และโลกก่อน นางได้สูญเสียคนรักไปมากมาย จนนางคิดว่า หัวใจของนางจะชินชากับเรื่องพวกนี้ไปแล้ว แต่ไม่....ไม่เลย นางหาไม่ชินชากับเรื่องพวกนี่เลย

"นี่เจ้าร้องไห้เพราะข้าหรอ"

เสียงนุ่มทุ่มของใครบางคนดังขึ้นขัดความคิดของเธอ มือหนาเข้าจับกุมมือบางด้วยความรวดเร็ว 

"เจ้ากลัวข้าตายหรอ"

เสียงนุ่มทุ่มดังขึ้นอีกครั้งทำให้เธอได้สติ 
เธอมองหน้าเขาด้วยความงุนงง 

"ท่าน ฟื้นแล้วหรอ?"

ถึงแม้ในใจของนางจะดีใจแค่ไหนแตานางก็ยังคงความเย็นชา ความเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ไว้ได้อย่างดี มารยาทของเธอได้อย่างดีเยี่ยม

"ใช่ข้าฟื้นแล้ว ข้าขอกอดเจ้าหน่อยได้หรือไม่?"

อื้อหือ นี่นางเข้าใจผิดไปหรอว่า คนในโลกนี้ว่าผู้หญิงต้องรักนวลสงวนตัวมิใช่หรือ แล้วนี่อะไรขอกอดกันอย่างนี้ก็ได้หรอ

"พระองค์ทรงล้อหม่อมฉันเล่นแล้วเพค่ะ"

เธอตอบไปอย่างเลี่ยงๆ แต่เหมือนองค์ชายเจ้าเล่ห์ผู้นี้จะหายอมไม่ เขาดึงนางให้ไปนั่งบนตัก

"ที่เจ้าพูดเมื่อกี้คือ เจ้าเป็นห่วงข้าใช่หรือไม่"

หนิงฟางพูด ดวงตาของเขาฉายแววความหวังวูบหนึ่ง 

"ไม่ ข้ามิได้เป็นห่วงท่านซักหน่อย"

นางพูดโกหกไป

"อืม เจ้าออกไปเถอะ"

เดี๋ยวนะ เขางอนนางหรอเนี่ย นอกจากเป็นองค์ชายเจ้าเล่ห์แล้วยังเป็นองค์ชายที่ขี้งอนแถมเอาแต่ใจอีกนะเนี่ย!




******************************************************

ฮัลโหลรีดทุกคนไรท์หายไปนานเลยขอโทษด้วยนะ ก็ไรท์ปิดเทอมแล้วก็จะได้อ่านกันอย่างจุใจเลย คิดถึงกันหรือป่าวววว

ไรท์จะเปลี่ยนเนื้อหานิดหน่อยนะก็คือ คือคือทั้งห้าแคว้นจะเป็นประเทศเดียวกันแต่แคว้นโจอ่ะจะเหมือนกับเป็นเมืองหลวงที่กษัตริย์ปกครองโดยตรงส่วนทั้ง 4 แคว้นเนี่ยจะเป็นเหมือนกับจังหวัดต่างๆ ที่มีผู้ว่าราชการจังหวัดปกครองอ่ะก็คือจะเป็นตระกูลใหญ่ทั้งสี่ตระกูลปกครองนะ เดี๋ยวจะไปแก้ตอนเก่าเก่าด้วยเพราะฉะนั้นถ้ามันแจ้งเตือนก็ต้องขอโทษด้วยนะ

แอร้มีมางงมางอนกันด้วยเขิน วันนี้ไรท์ไถ่โทดขอหาหายไปนาน เลยมาต่อให้อีก 50% น้าา

รักรีดทุกคน
Swank


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

200 ความคิดเห็น

  1. #181 mickey_90 (@mickey_90) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 09:45
    อย่าบอกนะว่าองค์ชายห้าเปนพระเอกแล้วอีกคนละแซ่เฉินนะ คนนั้นเหมาะสมกว่า
    #181
    0
  2. #171 tririphat191256 (@tririphat191256) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 21:58
    สรุปมีพระเอกไหมเนี้ย
    #171
    0
  3. #114 Laddawankaewkhao (@Laddawankaewkhao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:09
    รอนะคา่ะ
    #114
    0
  4. #108 Sudrarat (@Sudrarat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 03:33
    งงเนอะ รักกันง่ายไปปะเนี่ย บทกระชับไปนะค่ะ มันไม่ค่อยสมเหตุสมผลนะค่ะ ค่อยๆปรับไปนะ
    #108
    0
  5. #107 benjy_noii (@benjy_noii) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 00:25
    ขี้งอน น่ารักจริงๆองค์ชายขาาาาา #ถวายทั้งตัวและหัวใจ ครุคริ
    #107
    0
  6. #106 triratpay (@triratpay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 23:03
    รอค่ะๆๆๆ
    #106
    0
  7. #105 alliright (@hlinhlinsong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 22:02
    รอตอนต่อไปค่าาา
    #105
    0
  8. #104 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 21:35
    #104
    0
  9. #103 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 21:27
    มีงอนด้วย 55
    #103
    0
  10. #102 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 20:44
    ขอบคุณคะ
    #102
    0
  11. #101 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 18:57
    ขอบคุณ
    #101
    0
  12. #99 veevi20 (@veevi20) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 17:51
    เย้ๆๆๆดีใจจะได้อ่านยาวๆๆแล้ว
    #99
    0
  13. #98 triratpay (@triratpay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 16:08
    ขอบคุณค่ะ
    #98
    0