[END] The Polaris : ดาวเหนือบนท้องฟ้าใหญ่ [Yaoi] สนพ.Hermit books

ตอนที่ 6 : Chapter 5 [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,093
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 511 ครั้ง
    31 มี.ค. 61

Chapter 5


ตอนนี้พวกผมมานั่งกินข้าวเช้ากันตรงหน้าทีวี ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเงียบกันแค่ไหน ผมก็เงียบเพราะกำลังใช้ความคิดกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นว่าจะเอายังไงต่อไป

เหนือ มึงจะเอายังไงต่อไปวะไอ้กันเอ่ยทำลายความเงียบเมื่อเห็นว่าไม่มีใครพูดสักที ทุกคนต่างรู้ว่าผมกำลังจมดิ่งอยู่ความคิดของตัวเอง

กูว่า...กูคงเลิกว่ะ กูจะเข้าไปคุยกับมันวันนี้ คบต่อมีแต่เขาจะงอกขึ้นมาบนหัวกูขึ้นทุกวันๆ

เออ เลิกได้ก็ดี ให้พวกกูไปเป็นเพื่อนไหมเจย์วางมือลงที่ไหล่ผมแล้วถามด้วยความเป็นห่วงแต่ผมคงไม่ขนเพื่อนไปหรอก เรื่องของผม ผมก็ต้องจัดการด้วยตัวเอง

ไม่เป็นไร กูโอเค กูจัดการเองได้

ดีๆ นะมึง มีอะไรโทรหาพวกกูได้ พวกกูสแตนบายด์รอมึงตลอด

ขอบใจพวกมึงมากนะเว้ย

หลังจากที่นั่งทานข้าวกันไปสักพักผมก็หยิบมือถือขึ้นมาเปิดเนื่องจากรับเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ไหว ผมเลยปิดเครื่องเพราะรู้ว่ายังไงเบสต้องโทรเข้ามาแล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ มีทั้งข้อความ ไลน์ เฟสบุ๊ค ทุกช่องทางการติดต่อถูกคนๆ เดียวติดต่อเข้ามาทั้งหมด

47 Miscalled

-Line Base-

B Base : เหนือ อยู่ไหน? เบสรอเหนืออยู่ที่ห้อง กลับมาเถอะนะ อย่าหนีเบสไปแบบนี้

B Base : กลับมาคุยกันดีๆ เบสขาดเหนือไม่ได้

B Base : ขอร้องล่ะเหนือ เบสรักเหนือนะ

และอีกหลายๆ ช่องทางที่เบสพยายามติดต่อผมเข้ามา ผมไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป แต่คิดไว้แล้วว่าครั้งนี้ยังไงก็เลิก เพราะไม่ไหวมันเกินกว่าที่ผมจะรับได้

 

หอพักนักเรียนชาย GK School 

ผมยืนทำใจอยู่นานก่อนที่จะลงมือเคาะบานประตูตรงหน้าให้เกิดเสียง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

แกร๊ก!

เหนือ!! ร่างกายผมถูกคนตรงหน้ากระชากเข้าไปในอ้อมกอดก่อนที่เขาจะพรั่งพรูเสียงออกมาด้วยความสั่นไหวไม่ต่างจากใจผม เขารู้สึกเสียใจเป็นด้วยหรอหรือร่างกายที่สั่นไหวนี่เป็นเพียงแค่การแสดง แต่ไม่ว่าจะอะไรก็ช่างเพราะสุดท้ายสิ่งผมตัดสินใจก็คงไม่พ้นคำว่า เลิกอยู่ดี

เบสดีใจที่เหนือกลับมาหาเบส เหนือยกโทษให้เบสนะ อย่าทิ้งเบสไป เรื่องทุกอย่างเบสอธิบายได้

        “...” ผมยืนนิ่งไม่ไหวติงโดยที่เบสพยายามจับผมให้เดินเข้ามาในห้องแล้วเริ่มร่ายคำแก้ตัวต่างๆ มากมายออกมา ต่อให้มันเป็นเรื่องจริงแต่สำหรับผมที่เจ็บปวดกับเรื่องที่เกิดมันไม่มีอารมณ์มาอยากฟังอะไรทั้งนั้น โดยเฉพาะจากปากของคนที่ก่อเรื่องขึ้นมาเอง

        ที่เราต้องไปทำงานบ้านรินเพราะไฟที่บ้านไอ้มายด์มันมีปัญหา เรื่องที่จูบนั่นเบสไม่ได้ตั้งใจ เหนือเชื่อเบสนะไม่ได้ตั้งใจยังนัวเนียกันขนาดนั้น ถ้าตั้งใจก็คงเปิดห้องกันไปแล้วมั้ง

ยิ่งได้ยินยิ่งเจ็บปวด มันตอกย้ำว่าผมมันเป็นคนโง่แค่ไหนในสายตาของใครหลายๆ คน เป็นไอ้ตัวตลกที่โดนคนตรงหน้าหลอกไปวันๆ เพื่อสนองความต้องการของตัวเอง ผมน่าจะเชื่อเพื่อนตั้งแต่แรก…

เบสคลายอ้อมกอด มองหน้าผมด้วยความแปลกใจที่ผมนิ่งกว่าทุกที ปกติแล้วเวลาทะเลาะกันผมก็มักจะเสียงดังใส่เขา แต่เฉพาะตอนที่เราอยู่ด้วยกันสองคนเท่านั้นนะครับ ต่อหน้าคนอื่นผมไม่ทำหรอก แต่ครั้งนี้ผมกลับยืนนิ่งไม่พูดอะไรเลยสักคำ มันแทบไม่มีเรี่ยวแรงที่จะพูดเพราะเมื่อคืนผมใช้แรงไปกับการร้องไห้จนหมด คนตรงหน้าจับปลายคางผมเชิดขึ้นเพื่อสบตาราวกับต้องการสื่อความหมายให้ผมรู้ว่าเขารู้สึกผิดแค่ไหนที่ทำให้เรื่องมันกลายมาเป็นแบบนี้

ผมขยับตัวหนีและเลือกที่จะพูดในสิ่งที่ผมตัดสินใจมาดีแล้ว แม้มันจะเจ็บแต่ผมต้องพูด พูดให้ชัดเจน อย่างน้อยก็ไม่ใช่เพื่อใคร เพื่อตัวผมเอง ถ้าได้ยกเขาควายออกจากหัว หัวผมคนเบาน่าดูว่าไหม?

เหนือ...

“...”

เหนืออย่านิ่งแบบนี้ พูดกับเบสเถอะนะ ผมรวบรวมลมหายใจก่อนจะถอนออกมาอย่างช้าๆ เพื่อสะกดอารมณ์ไม่ให้สั่นไหวมากไปกว่านี้ อย่างน้อยก็ช่วยรั้งน้ำใสๆ ที่คลออยู่หน่วยตาทั้งสองข้างไม่ให้ไหลลงมาเร็วนัก

เบส…อ่า...บังคับเสียงไม่ให้สั่นมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

“...”

เหนือรักเบส...รักมากเท่าที่คนๆ นึงจะรักได้...เบสรู้ใช่ไหม

รู้...เหนือ เบสรู้...”

แต่เรา...เลิกกันเถอะผมพูดมันออกมาจนได้...แต่ละคำเหมือนโดนมีดกรีดลงที่กลางใจด้วยฝีมือของตนเอง ถึงมันจะเจ็บแต่ถ้าความสุขหลังจากนี้เป็นของจริงผมก็ยอม...

เหนือ มึงพูดอะไร!

“...” มันเจ็บจนพูดไม่ออก ต้องกลั้นใจพูดคำๆ นี้ ทั้งๆ ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่เคยคิดที่จะพูดมันเลยสักครั้ง แม้ว่าเรื่องของเราจะดีหรือแย่แต่ก็ไม่เคยคิดจะพูดเลยจนกระทั่งวันนี้

มึงพูดอะไรออกมา! รู้ตัวบ้างหรือเปล่าเบสจับแขนทั้งข้างของผม เขย่าถามผมด้วยความไม่เข้าใจ แววตาของเบสฉายแววความเจ็บปวดจนผมแทบใจอ่อน แต่พอนึกว่าถ้าผมใจอ่อนขึ้นมามันก็ต้องกลับไปวนลูปอยู่แบบเดิม

เบส พอเถอะ

ไม่! กูไม่เลิก!!เบสตะโกนสวนกลับผมทันควัน มือหนาทั้งสองข้างบีบแขนผมแน่นขึ้นอย่างไม่รู้ตัวจนผมนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด

แต่เบส! นี่มันครั้งที่เท่าไหร่แล้วน้ำตาที่ผมคิดว่าผมปล่อยออกมาจนหมดไปเมื่อคืนไหลลงมาอีกครั้ง ผมขึ้นเสียงใส่เขาเพื่อให้เขาเลิกรั้งผม เลิกรั้งคนที่เขาไม่เคยรัก...อย่างผม

มึงจะอะไรนักหนา แค่แฟนเก่า ยังไงมึงก็คือตัวจริง! ยังเป็นที่หนึ่ง มึงเทียบกับคนพวกนั้นไม่ได้เลยนะ อย่าพูดแบบนี้สิ ยังไงกูก็รักมึงแค่คนเดียวนะเหนือ! นี่คงเป็นธาตุแท้ของเบสสินะ พูดจาเอาแต่ได้ แล้วที่หนึ่งของมึงมันมีกี่คนกันล่ะ?

ฮึก...กูต้องเจ็บอีกกี่ครั้งหรอเบส?” ผมถามเบสด้วยน้ำเสียงเว้าวอนเหมือนขอร้องให้เขาช่วยปลดปล่อยผมจากพันธนาการของเขาเสียที

        มันจะไม่มีอีกเหนือ! กูสัญญา กูเข็ดแล้วจริงๆ อย่าทิ้งกูไปเลยนะใบหน้าของคนตรงหน้าตอนนี้ช่างดูเจ็บปวดเหลือเกิน แต่ใครจะรู้ผมอาจจะเจ็บกว่าเขาเป็นร้อยเท่าพันเท่าเลยก็ได้

เบส...กูขอร้อง ปล่อยกูไปเถอะ

ไม่ กูไม่ปล่อย! มีไรเราคุยกันดิวะ

คุยอะไรเบส ไหนมึงบอกกูทีดิ!!! กูต้องทนหรอวะ!!! ที่ต้องมารับรู้ว่ามึงจูบกับคนอื่นในไลฟ์ของเพื่อนสนิทมึงแบบนั้น กูควรอยู่เฉยๆ งั้นหรอ!

ผมเริ่มขึ้นเสียงใส่เหมือนการคุยกันระหว่างเราไม่เป็นไปตามที่ผมคิดนัก ผมเลือกที่จะพูดว่าผมรู้มาได้ยังไง แต่ละคนทำผมเจ็บแค่ไหน ผมไม่แคร์ว่าจะพาดพิงถึงใคร ให้เขาไปเคลียร์กันเอง ผมเลือกที่จะพูดโดยเก็บเรื่องที่ผมรู้ว่าเขามีอะไรกับรินเอาไว้พูดเป็นเรื่องสุดท้าย ใช้เป็นไพ่ตายในการปิดความสัมพันธ์ในครั้งนี้

แต่ยังไงมึงก็สำคัญและเป็นที่หนึ่งของกูนะ กูกับรินไม่มีทางกลับไปคบกันได้อยู่แล้ว มึงก็รู้ว่ายังไงก็กูเลือกมึง

ฮะๆ อยากจะขำใส่หน้าแม่ง! การเป็นที่หนึ่งมันหมายความว่ามึงจะมีที่สอง สาม สี่ กูต้องการเป็นคนเดียวของมึง ไม่ใช่ที่หนึ่ง มึงไม่เข้าใจหรอวะ ขนาดเด็กมันยังรู้เลย

        งั้นมึงบอกกูดิเบส! กูต้องทนหรอ! กูไม่ต่างจากไอ้โง่คนนึงเลยนะ! มึงคิดตามกูเบส!! มึงลองใช้สมองคิดตามกู!! ผมค่อยๆ เดินก้าวเข้าไปหาเบส ในขณะที่เบสเดินถอยหลังจนหลังชนฝา สีหน้าเบสในตอนนี้มันดูเจ็บปวดจนผมเกือบเชื่อซะสนิทว่าเขาเองก็แคร์ผม

ถ้ากูทำแบบมึงบ้าง...มึงก็คงโอเคใช่ไหม! ถ้ากูจูบกับคนอื่นบ้างแล้วบอกว่ายังไงมึงก็คือที่หนึ่งสำหรับกู มึงก็คงโอเคสินะ เหมือนอย่างที่มึงพยายามบอกให้กูไม่ต้องคิดมากอยู่นี่ไง!”

“...” แววตาของเบสเปลี่ยนเป็นดุดันทันทีที่ผมพูดจบ คนตรงหน้าขบกรามแน่น ผมรู้ดีว่าตอนนี้เบสกำลังโกรธที่ผมพูดออกไปแบบนั้น

พูดสิ! เงียบทำไม!!มันทั้งโมโห ทั้งเจ็บปวด ความรู้สึกมันตีรวนวุ่นวายไปหมด สิ่งเดียวที่ผมต้องการในตอนนี้คงเป็นการเลิกรากับคนตรงหน้าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยื้อต่อไปก็มีแต่เจ็บ ผมเจ็บมามากพอแล้ว...

“...”

พูดดิวะ!! ตอบกู!!!

มึง อย่า...แม้แต่จะคิด! เบสใช่สายตาดุดันจ้องมองมาที่ผมอย่างเอาเรื่อง สีหน้าของเขาตอนนี้ดูโมโหจนผมเดาอารมณ์เขาไม่ถูก มันควรเป็นผมไม่ใช่หรอที่ต้องโมโหน่ะ

“...”

จำไว้! ทั้งร่างกายหรือแม้กระทั่งหัวใจของมึง ทั้งหมดมันคือของกู! เพราะงั้นอย่าพูดอีกว่ามึงจะไปจูบกับใคร!” เบสบีบไหล่ของผมแน่นราวกับตอกย้ำคำพูดของเขาให้มันซึมเข้าไปในใจของผมว่าผมจะต้องเป็นของเขาไปตลอดกาล แต่ผมก็คนไงต่อให้รักมากแค่ไหน ถ้ามาทำเหี้ยใส่ก็คงไม่ทนเหมือนกัน

มึงจะหวงกูทำเหี้ยไร! ในเมื่อมึงก็ทำ! มึงถามตัวเองดิ มึงรักกูหรือรักตัวเองกันแน่!!

“!!!”

มึงอย่ามาเห็นแก่ตัวกับกูเบส ปล่อยกูไปได้แล้ว!!

ฟิวขาด...

เวลาผมฟิวขาดอะไรก็รั้งผมไม่อยู่แล้วครับ ในจุดนี้ผมต้องการเลิก ผมเริ่มดิ้นเพื่อให้หลุดจากพันธนาการของเบสที่กอดผมแน่นไม่ยอมปล่อย

เหนือ มึงอย่าทำแบบนี้! เรารักกันมึงก็รู้ เราผ่านอะไรด้วยกันมาตั้งเยอะ ให้กูปล่อยมึงงั้นหรอ ไม่มีทาง!

แล้วมึงจะรั้งกูไว้ทำไม ในเมื่อมึงไม่ได้รักกู ไม่เคยรักกูเลยสักนิด

มึงรู้ได้ยังไง!

เบสพอเถอะนะ...ปล่อยกูไปเถอะ...กูขอร้อง กูเจ็บมึงเข้าใจไหมว่ากูเจ็บ!! ผมล้มทั้งยืน ทรุดตัวลงข้างโซฟา ไหล่สั่นไหวอย่างรุนแรงจากแรงสะอื้นหอบร้องไห้จนตัวโยนเพื่อขอร้องให้เขาปล่อยผมออกไปจากชีวิตของเขา ผมอยู่กับสิ่งที่ทำให้ผมเจ็บปวดตลอดเวลาไม่ได้หรอก

กูไม่ปล่อย!! กูไม่สน กูไม่มีทางปล่อยมึง กูรักมึงมากนะเหนือ

เบสทรุดตัวลงนั่งกอดผมเอาไว้แน่น มันเป็นภาพที่คนสองคนนั่งกอดกันทั้งน้ำตา อีกคนขอร้องให้ปล่อยอีกคนไม่ยอมให้ไป น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าที่ไหลรินโดยที่เบสไม่รู้เลยว่านี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้กอดผม

ครั้งสุดท้ายมักไม่มีสัญญาณเตือน

เบส...กูขอร้อง กูรับไม่ไหว มันเจ็บเป็นหมดเลยมึง...ฮึก กูปวดใจจะตายอยู่แล้ว ฮึก...ฮือ... เบสจูบลงที่ขมับของผมเพื่อเป็นการปลอบโยนจนผมต้องหดตัวหนี เพราะผมรู้สึกรังเกียจที่เขาใช้ปากนั่นสัมผัสคนอื่นก่อนที่เขาจะมาสัมผัสผม

        กูรักมึง เรารักกันนะเหนือเพราะงั้นไม่เลิกได้ไหม กูยอมแล้ว ยอมทุกอย่างเลย อย่าไปจากกูเลยนะ

เบส...ฮึก...เรื่องนั้นกูก็รู้แล้วนะ เบสชะงักไปก่อนที่เขาจะคลายอ้อมกอดให้ผมได้หันไปเผชิญหน้ากับเขา

ระ เรื่องอะไรเหนือ มึงไปรู้อะไรมา

เรื่องที่มึงมีอะไรกับรินลับหลังกู กู...รู้แล้ว... ยิ่งพูดยิ่งเจ็บ มันเหมือนเป็นการตอกย้ำว่าผมโดนสวมเขามานานแล้ว เป็นเดือนๆ กับการเป็นควายทั้งๆ ที่ผมก็เดินแค่สองขา น่าตลกดีเนอะ...

เหนือ...กูขอโทษเหนือ กูขอโทษเบสพยายามดึงผมเข้าไปกอดพร้อมกับพร่ำบอกคำขอโทษด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรงราวกับหาคำแก้ตัวอะไรไม่ได้ ผมได้แต่ขืนตัวไว้ เรื่องของผมกับเขามันควรจบสักที

เหนืออย่าไป...

พอเถอะ...เราหยุดกันแค่นี้ดีกว่า ดูเหมือนมึงจะยังไม่พร้อมที่จะคบกับกู ผมรีบลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากห้องไปเลย แม้จะมีเสียงของเบสที่ดังตามมาแต่ผมก็ไม่คิดจะหันกลับไป

เหนือ...อย่าไป เหนือ..

 

(Base Part)

เหนือวิ่งออกจากห้องไปทำให้ผมก้าวขาไม่ออกเพราะทุกครั้งที่ทะเลาะกันเหนือไม่เคยวิ่งออกไปจากห้องผมแบบนี้ ผมเพิ่งเข้าใจว่าครั้งนี้มันคงหนักเกินไปสำหรับเขา

ผมยอมรับว่าผมมันเห็นแก่ตัว ผมคุยหลายคนและกับรินก็ยังกลับไปคุยเพราะเป็นคนคุ้นเคยมันเลยรู้สึกดีมากกว่าคนอื่นๆ อีกอย่างรินก็ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเก่าคนที่ผมเคยรัก แต่แล้วยังไงสุดท้ายในตอนนี้คนที่ผมรักก็คือเหนือแค่คนเดียว ผมรักเหนือมากในขณะเดียวกันผมก็ไม่สามารถทิ้งนิสัยเดิมๆ ได้เพราะผมมันชอบความท้าทายและความตื่นเต้น

แต่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป ผมทำเหนือเสียใจมากเกินไป เหนือร้องไห้หนักมาก ผมไม่เคยเห็นเหนือเสียใจกับผมมากขนาดนี้มาก่อน  สายตาที่เหนือมองมาที่ผมมันสะท้อนตัวตนของผมในดวงตาคู่ใสว่าผิดหวังในตัวผมมากขนาดไหน ในใจผมปวดไปหมดแต่ผมไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เพราะผมทำมันลงไปแล้ว

ผมรู้แล้วว่าผม...ทำพลาดไป

กริ๊ง กริ๊ง <สายเรียกเข้า Mild Mint>

ฮัลโหล ไอ้มายด์ผมรีบรับสายโทรเพื่อนสนิทที่โทรเข้ามาได้จังหวะพอดี

(เออมึง เป็นยังไงบ้างวะ)

กูกับเหนือ เลิกกันแล้วว่ะผมบอกปลายสายพร้อมกับจุดบุหรี่ขึ้นสูบให้ควันพิษช่วยคลายความตึงเครียดให้สมอง ผมคิดแต่เรื่องระหว่างเรา ไม่ว่ายังผมก็ไม่มีทางปล่อยเหนือไปเด็ดขาด ต่อให้คนทั้งโลกตราหน้าผมว่าเลวแค่ไหน เหนือก็ต้องเป็นของผมคนเดียว

(ไอ้เชี่ยย กูไม่ได้ตั้งใจ กูไม่รู้ว่าเหนือดูอยู่ กูขอโทษว่ะ)

ไม่ใช่ความผิดมึงคนเดียว ถ้ากูไม่ทำแบบนั้น เรื่องมันคงไม่เป็นแบบนี้หรอก

(มึงไหวไหมวะ)

ไหวเชี่ยไร เจ็บจะตายห่าอยู่แล้ว

(แล้วมึงจะเอาไงต่อ)

ปล่อยไปก่อน ตอนนี้คุยไปก็ไม่รู้เรื่อง คงต้องปล่อยไว้สักพักแล้วค่อยกลับเข้าไปง้อ ยังไงเหนือก็ลืมกูไม่ได้หรอก กูเป็นคนแรกของมัน

(มึงอย่ามั่นใจไปหน่อยเลย มึงทำเขาไว้เยอะนะเว้ย แล้วปล่อยไปแบบนี้จะไม่เป็นไรหรอ ยังมีพวกผู้ชายอีกหลายคนรองาบไอ้เหนืออยู่ตลอดเวลามึงก็รู้)

เออเรื่องนั้นน่ะ กูไม่ปล่อยให้ใครมางาบคนของกูไปหรอก

(มึงจะมานั่งกันท่าผู้ชายทุกคนออกจากเหนือเหมือนอย่างที่เคยทำ โดยที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเนี่ยนะ เฮ้อ...ถึงกูจะเป็นเพื่อนมึง กูคงพูดได้เต็มปากว่ามึงแม่งโคตรเห็นแก่ตัว)

เออ กูยอมรับ ทำอย่างกับว่ามึงไม่เป็นเหมือนกันงั้นแหละ

(หึ ไม่งั้นมึงกับกูจะคบกันได้หรอ) พอผมวางสายจากจากไอ้มายด์คนที่ผมต่อสายโทรหาอีกคนคือริน รินรดา หนึ่งในบุคคลที่ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้

<กำลังโทรออก...Rin Rada>

(ฮัลโหล เบส)

ริน เบสเลิกกับเหนือแล้ว

(เพราะเรื่องเมื่อคืนนี้หรอ)

อืม

(งั้น...เดี๋ยวรินไปหานะ รินจะอยู่...ปลอบใจเบสเอง)

อืม

 

(Downeua Part)

พอประตูปิดลง ผมรีบวิ่งออกมาแล้วไปหยุดที่สวนสาธารณะ ผมนั่งร้องไห้ไม่หยุด มันเจ็บไปหมด ที่ผมไม่นอกใจเขาเพราะผมรู้ว่าการโดนหักหลังมันเจ็บยังไง ผมไม่อยากให้เขาเสียน้ำตาหรือผิดหวังในตัวผม

ผมพยายาม...พยายามเป็นคนรักที่ดีเท่าที่คนๆ นึงจะเป็นได้ แต่สิ่งที่ผมได้กลับมาผมรู้แล้วว่ามันไม่คุ้ม ใจแลกใจใช้ไม่ได้กับทุกคน ผมเพิ่งเข้าใจก็วันนี้ มันเจ็บ เจ็บจริงๆ หลายๆ เหตุการณ์มันประเดประดังเข้ามาจนผมแทบยืนไม่ไหว ทั้งรับรู้ว่าตัวเองโดนหักหลังทั้งได้เห็นน้ำตาของเบสที่ผมไม่คิดที่จะอยากเห็น

ได้โปรด...ถ้าพระเจ้ามีจริง ขอให้ทุกอย่างมันเป็นแค่ฝันได้ไหม ผมเจ็บจะตายอยู่แล้ว

ผมได้แต่ภาวนาอยู่อย่างนั้น ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าคำขอของผมไม่มีทางเป็นจริง แต่ผมก็ยังจะทำถ้ามันจะช่วยให้ผมผ่านช่วงเวลาที่โหดร้ายนี้ไปได้อย่างรวดเร็ว

ผมนั่งร้องไห้คนเดียวเงียบๆ และปล่อยให้น้ำตาไหลอยู่แบบนั้น จนผมสลบไป

        หายไปสักทีเถอะ...ความเจ็บปวดของผม

***


1 คอมเมนต์  = 1 กำลังใจ

ให้เราได้มีแรงลุยต่อนะคะ (^-^)

Talk... 


ถ้าหากเจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ทักแค่ว่ามีคำผิดก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาเอง


ทุกคนสามารถติดต่อเราได้ตรง CONTACT หน้านิยายหน้าแรกได้เลยนะคะ หน้าแนะนำตัวละครอ่ะค่ะ

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่ชื่นชอบกันขนาดนี้ เห็นคอมเมนต์แล้วชื่นใจมือมันสั่นอยากอัพอีก ฮ่าๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 511 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

832 ความคิดเห็น

  1. #832 Pamgun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 20:28
    รู้สึกผิดแต่ก็ยังโทรหาริน ให้ตายเถอะ
    #832
    0
  2. #831 Pamgun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 20:28
    อห ไม่นึกว่าจะมีพาร์ทเบส นึกว่าเงสเป็นพระเอกซะแล้วถ้าพี่ฟ้าไม่ออกมาซะที5555555555
    #831
    0
  3. #823 Kalya_nee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:16
    ไอเชี้ยเบส -เลวมาก
    #823
    0
  4. #822 Kalya_nee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:16
    หอเ-้ยเบส -เลวมากกกก
    #822
    0
  5. #782 _jppm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 16:29
    เบสทำไมเลวขนาดนี้ว้ะ
    #782
    0
  6. #773 sugarraeks (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 20:40
    เกลียด...เบส
    #773
    0
  7. #770 Mo_mooo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 17:06
    กลับมาอ่านกี่รอบกุก็เกลียดเบสเพิ่มขึ้นทุกรอบ(눈‸눈)
    #770
    0
  8. #761 ducky-J (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 01:52
    มันทำได้ขนาดนี้เลยนะเบส
    #761
    0
  9. #753 ชิตาโพนี่ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 11:10
    เบสนี่แม่ง!!.... เ-้ยดีนะ!! #ขอโทษที่หยาบ
    #753
    0
  10. #749 15.0_cMoNThis_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 13:32
    เบสแม่งแบบแย่จริงจังมากอ่ะเพิ่งเลิกกับเหนือแต่ให้รินมาปลอบคือบับโอ้ยเอี้ยยย
    #749
    0
  11. #728 FDB88 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 01:40

    โอ้โหหห ขนาดนี้แล้วยังไม่สำนึกอีก สงสารน้องเหนือลูกกก เจ็บครั้งสุดท้ายนะลูกเลิกไปน่ะดีแล้ว ร้องให้พอแล้วเริ่มต้นใหม่

    #728
    0
  12. #717 __pimmip (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 10:25
    -สันขวานเบส
    #717
    0
  13. #700 - WiSH - (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 01:43
    เบสแม่งจะเห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว นิสัยเสีย
    #700
    0
  14. #690 prewxxii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 20:55
    อิเบสก็คือผิดแล้วยังไม่สำนึก
    #690
    0
  15. #670 Jibangrin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 12:28
    โอ้ย อิเบสสสส เลวเกิ้นนนนน
    #670
    0
  16. #662 Funikami Hane (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 09:46
    ถ้ารู้ว่ารักก็ควรเลิกนิสัยเดิมๆป้ะ แบบนี้อ่ะความผิดซ้ำๆถึงจะรักขนาดไหนเราก็เลิกอ่ะ
    #662
    0
  17. #660 sammiesam (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:54
    เบส นี่คือ ไม่ไหวจริงๆ คิดว่าจะสำนึก
    #660
    0
  18. #626 llllovellll (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:05
    อ่านพาร์ทเบสเหมือนจะสำนึกนะ แต่พอเรียกรินมานี่อุทานว่า เ-้ย ทันทีเลย ทุเรศว่ะบอกตรงๆ ชั่วได้ใจจริงๆ
    #626
    0
  19. #612 t0840988874 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:02
    เลิกคือเลิกดิวะ?! ไปสู่สุขติเหอะเดี๋ยวกูทำบุญไปให้
    #612
    1
    • #612-1 ข้าเอง....(จากตอนที่ 6)
      24 เมษายน 2562 / 00:56
      +1เม้นนี้
      #612-1
  20. #611 _mod23_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 17:03
    อห เบสสสส
    #611
    0
  21. #598 PPSnook (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 01:16
    ---คนเ-้ย เ-้ยจริงๆ
    #598
    0
  22. #575 4211411 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 10:23
    เบสๆเรามีไรจะพูดด้วยอ่ะ... *วย!!!!
    #575
    0
  23. #548 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 14:49
    แงพี่ฟ้าใหญ่มาปลอบน้องหน่อยได้มั้ยคะ
    #548
    0
  24. #532 Ppjk0109 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 17:35
    เบส ได้ซีนเยอะไปล่ะ 555
    #532
    0
  25. #518 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 18:25

    ไอ ้เบสไอ ้เลววววววว

    #518
    0