[END] The Polaris : ดาวเหนือบนท้องฟ้าใหญ่ [Yaoi] สนพ.Hermit books

ตอนที่ 27 : Chapter 24 [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 295 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

Chapter 24


ช่วงนี้ก็เข้าเดือนที่สองแล้วที่พี่ฟ้ายังคงตามรับส่งผมตลอด พ่อก็ใจดีให้ผมได้มานอนค้างกับพี่ฟ้าบ้างเป็นครั้งคราวและอย่างเมื่อคืนที่ผมมาค้างเพราะวันนี้เรามีงานสำคัญแต่เช้า งานถ่ายแบบของแม่พี่ฟ้า ที่เราเคยคุยกันเอาไว้

        เราทั้งคู่ตื่นมาที่สตูดิโอถ่ายแบบกันตั้งแต่เช้า ตื่นเต้นนอนแทบไม่หลับเลย ก็ผมไม่เคยออกหน้ากล้องเลย นายแบบก็ไม่เคยเป็น ไม่รู้ว่าจะทำให้งานแม่พี่ฟ้าล่มหรือเปล่า รออยู่ไม่นานซันก็เดินมาพร้อมกันพี่เจตน์ กระหนุงกระหนิงกันน่าดูเลย

        เหนือ หิวไหม เมื่อเช้าเรากินนมมาแค่แก้วเดียวเอง

        ไม่เป็นไรครับพี่ฟ้า เดี๋ยวเราถ่ายเสร็จค่อยไปกินก็ได้

        งั้นเดี๋ยวพี่ให้เด็กยกของว่างมาให้นะ

        ขอบคุณครับพี่ฟ้านี่มันสามีแห่งชาติชัดๆ ดูแลไม่ได้ขาดตกบกพร่อง เราใช้ชีวิตคู่กันมาแบบเรียบๆ คอยดูแลกันและกัน ผมพยายามปรับตัวใส่ใจพี่ฟ้ามากขึ้นและลดความเป็นเด็กลง คิดให้ทันพี่ฟ้าเพราะพี่ฟ้าโตแล้ว พยายามไม่ให้พี่ฟ้าเป็นห่วงเพราะแค่นี้ก็ห่วงมากพอแล้ว

        เหนือ กินอะไรมาหรือยังซันเดินเข้ามาหาผมที่นั่งรอพี่ฟ้าอยู่

        อื้ม กินนมมาแก้วเดียวเองอ่ะ ซันล่ะ

        ยังเลย แม่เรานัดเช้ามาก! ไว้เลิกนี่เราไปหาอะไรกินกัน

        ได้ดิ ร้านไหนอ่ะ เราให้ซันเลือกเลย

        ตอนนี้ยังคิดไม่ออกอ่ะ เดี๋ยวพอหิวมากๆ จะนึกออกเอง

        เด็กไปเตรียมตัวกันเถอะจ้ะแม่พี่ฟ้าเดินเข้ามาหาพวกผมที่นั่งรออยู่อีกมุมหนึ่งของสตูดิโอ ผมเดินเข้ามาหาพี่ช่างแต่งหน้าก่อนที่จะสวมชุดที่คุณแม่เตรียมไว้ แต่ละชุดใส่สบายและดูดีมากๆ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณแม่มีพรสวรรค์ทางด้านแฟชั่นเป็นอย่างมาก

        หน้าคุณน้องนี่ไม่ต้องแต่งก็น่ารักนะคะเนี่ย

        ขอบคุณมากเลยครับ

        น่ารักจริงๆ เลยน้า...เป็นลูกพี่ลูกน้องกับคุณฟ้าหรอจ๊ะ เพราะพี่ได้ข่าวว่าคุณเรย์มีลูกชายแค่สองคน

        เอ่อ...จะบอกยังไงดีล่ะ ถ้าบอกว่าเป็นแฟนพี่เขาจะมองพี่ฟ้าไม่ดีหรือเปล่านะ

        เปล่าหรอกครับ” เสียงคนตัวโตดังมาจากด้านหลังที่ผมนั่งแต่งหน้าอยู่ พี่ฟ้าเดินเข้ามาหาพร้อมกับยื่นน้ำในมือให้ผมแล้วหันไปตอบคำถามกับพี่ช่างแต่งหน้า

        ดาวเหนือเป็นแฟนผมเอง

         อุ๊ยตาย! จริงหรอคะเนี่ย พี่ก็กะจะอ่อยคุณฟ้าสักหน่อย สงสัยคงจะไม่ได้แล้วล่ะค่ะ” ไม่ได้เลยครับ ผมหวงน้า...

        พี่ว่า คงไม่ต้องปัดแก้มให้น้องแล้วนะคะคุณฟ้า ดูสิคะแก้มแดงไปหมดเลย น่ารักจริงๆผมยกมือขึ้นมาปิดแก้มทั้งสองข้างอย่างอายๆ ก็ผมมาหลุดเขินต่อหน้าสาวๆ แบบนี้ก็อายสิครับ ถึงแม้สาวที่ว่าจะเป็นสาวประเภทสองก็เถอะ

        ยังไงผมฝากพี่จัดการหน่อยนะครับ

        ได้เลยค่ะ

        ชุดที่พี่ฟ้าใส่ในวันนี้มันดูดีมากๆ จนผมชะงักไปเป็นนาทีเลย ผมไม่เคยเห็นพี่ฟ้าในลุคนี้มาก่อน นอกจากความสูงที่ส่งให้ร่างกายดูโดดเด่น เสื้อผ้าที่ออกแบบมาก็ยังเข้ากับพี่ฟ้าอีก ชุดที่คุณแม่ออกแบบมา มีหลากหลายสไตล์ให้ใส่อยู่คนละสามสี่ชุด

ส่วนใหญ่ก็เป็นแนวสูทที่ใช้สำหรับออกงาน สวยมาก ใส่แล้วพอดีกับตัวผมเลย คุณแม่บอกว่า ทุกชุดที่ผมใส่วันนี้คุณแม่จะจัดส่งไปให้ที่บ้าน ได้ยินพี่ฟ้ากระซิบบอกผมด้วยว่าแต่ละชุดที่คุณแม่ออกแบบราคาสูงหลายแสนเลยล่ะ ผมนี่บอกคืนให้คุณแม่แทบไม่ทัน มันแพงเกินไป แต่แทนที่คุณแม่จะรับคืนกลับเอามือกุมท้องอมยิ้มขำไม่หยุดจนกระทั่งคุณแม่มาเฉลยว่ามันไม่ถึงแสนแต่ก็หลายหมื่นอยู่ ผมค่อยโล่งอกหน่อย

ซะที่ไหนกันเล่า!! หลายหมื่นเลยนะ ผมไม่กล้ารับจริงๆ

        เป็นไงลูก พี่ฟ้าของแม่หล่อไหม

        หล่อ...ครับ...หล่อ...มาก คุณแม่เก่งมากเลยนะครับ

        ขอบใจจ๊ะคุณแม่อมยิ้มให้ผม

        “ที่คุณแม่เก่งก็เพราะเมื่อก่อนคุณแม่จับพวกเราแต่งตัวบ่อยมาก เสื้อผ้าส่วนใหญ่คุณแม่เป็นคนตัดให้ใส่ทั้งนั้น” ซันที่แต่งตัวเสร็จแล้วก็เดินออกมาสมทบกับผม ดีจริงๆ เลยน้ามีแม่ตัดชุดให้ใส่ไม่เปลืองค่าเสื้อผ้าด้วย

        เหนือ น่ารักมาก...พี่ฟ้าเดินเข้ามาหาผมทำหน้าตาเพ้อๆ ด้วย โคตรตลก ทั้งที่ตัวเองก็ออกจะดูดีมากแท้ๆ

        พี่ฟ้าไม่คิดจะชมซันบ้างหรอซันพองลมจนแก้มป่องอย่างขัดใจ น่าเอ็นดูไม่น้อย

        ไม่เอาอ่ะ ให้ไอ้เจตน์ชมเถอะ

        อย่ามาแซวนะพี่

และการถ่ายแบบในวันนี้ก็เป็นไปได้ด้วยดี คุณแม่ปลื้มมาก บอกเลยว่าเซตนี้ต้องขายดีแน่ๆ พอได้เห็นรอยยิ้มท่านแล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ คงพอใจกับผลงานชุดนี้มากแน่ๆ เลย แค่นี้ก็หายเหนื่อยแล้ว ถือว่าตอบแทนที่ท่านต้อนรับผมอย่างใจดีและมอบความอบอุ่นมาให้ผม อีกทั้งยังยกลูกชายให้อีกด้วย

        พี่เจตน์ ไม่ไหวแล้ว!!! ซันหิว!ถ่ายแบบวันนี้ได้กินแต่ของว่างประทังชีวิตและถ่ายกันร่วมหลายชั่วโมง เลยทำให้ซันบ่นอิดออดไม่น้อย อย่าว่าแต่ซันเลยผมแทบอยากจะพ่นไฟใส่หน้าพี่ฟ้าอยู่แล้ว หิวครับงานนี้ต้องจัดหนักจัดเต็ม!

        ซันจะกินอะไร

        พี่เจตน์คิดดิ พี่เป็นผู้ชายนะ ต้องมีความเป็นผู้นำหน่อยสิครับ!ซันเราก็ผู้ชายนะเผื่อมึงลืม อีกอย่างตอนนี้ซันมันเริ่มงอแงแล้ว ดูท่าจะหิวไม่น้อย

        งั้นอาหารญี่ปุ่นไหมจะว่าก็ไม่ได้กินมานานแล้วนะ ราเม็งก็น่ากินหรือว่าจะเป็นชุดเบนโตะ ยำปลาแซลมอนก็ดี อยากกินอ่ะ

        ไม่ ผมเบื่อแล้วอ้าว...ดับฝันกูกลางทางซะงั้น

        ไก่ไหม บอนชอนจะว่าไป ไก่บอนชอนก็ไม่ได้กินนานแล้ว พอพูดถึงของกินมากๆ กระเพาะก็เริ่มเรียกหาน้ำย่อยซะแล้ว ถ้าเลือกไก่ก็ดีอยู่แถวนี้พอดีด้วย

        ไม่เอาอ่ะ วันก่อนเพิ่งไปกินกับเพื่อนมาอ้าว...ไอ้นี่ คิ้วผมเริ่มกระตุกเมื่อตกลงกันไม่ได้สักที

        เพื่อนคนไหน ทำไมพี่ไม่รู้

        ก็เพื่อนอ่ะ ซันเพื่อนเยอะพี่เจตน์ก็รู้

        แต่ปกติเรามีไร ไปไหน กับใคร เราบอกพี่ตลอดนี่ซันอ้าวเฮ้ยๆ พี่เจตน์อย่ามาดึงดราม่าตอนนี้นะเว้ย คนยิ่งหิวๆอยู่ ซันมึงก็ด้วยอย่าเพิ่งงอแงมาก ถ้าพี่เจตน์กินหัวมึงตอนนี้ ทั้งกูทั้งมึงจะอดกินข้าวนะเว้ย!

        พี่เจตน์อ่ะ อย่ามาชวนทะเลาะนะพี่ฟ้าไปไหนวะ ทางนี้เขาจะตีแล้วพี่ มาช่วยห้ามก่อน!!!

        นี่ซันหาว่าพี่หาเรื่องหรอ พี่แค่เป็นห่วงซันพี่ผิดมากใช่ไหม

        พี่เจตน์ อย่ามาพูดแบบนี้นะ!เอาแล้ว จะระเบิดแล้ว พี่ฟ้าช่วยด้วย!!!

        มีไรกันวะพี่ฟ้านอกจากจะเป็นสามีแห่งชาติแล้วยังเป็นดั่งระฆังช่วยชีวิตอีกด้วย เมื่อเห็นผมยืนหน้าเหวอดูคนสองเถียงกัน ส่วนทั้งคู่ก็เริ่มสาดอารมณ์ใส่อย่างไม่มียั้ง มันจึงดูผิดสังเกต

        แยกกันตรงนี้เลยนะมึง ไปกับพี่ซัน!

        ไม่เอาพี่เจตน์ ซันอยากไปกินข้าวกับเหนืออ่ะพี่ ซันอยากไปกับเพื่อน!!!” พี่เจตน์ลากซันออกไปอีกฝ่ายก็รัวมือทุบแขนพี่เจตน์ไม่หยุด นี่มึงติดเพื่อนขนาดไหนกันวะเนี่ย

        ผมยอมรับว่าเข้ากับซันได้ดีมาก ซันนิสัยดีเวลาคุยจะมีรอยยิ้มติดหน้าอยู่เสมอ พูดจาถนอมน้ำใจคนฟังด้วยแต่บางครั้งก็มีดื้อบ้าง และนิสัยอีกอย่างที่ผมรู้มาคือ มันเป็นคนที่ติดเพื่อนสุดๆ แต่ไม่คิดว่ามันจะติดเพื่อนขนาดนี้

        ปะ หิวแล้วใช่ไหม พี่มีร้านแนะนำ

        ร้านอะไรครับ

        ร้านก๋วยเตี๋ยวห๊ะ ก๋วยเตี๋ยว...นี่ผมต้องกินกี่ชามถึงจะพอกระเพาะวะเนี่ย!

 

ร้านก๋วยเตี๋ยวชามโต

เอ่อ...ผมว่าชามเดียวก็น่าจะพอแล้วล่ะครับ แหะๆ

        ร้านนี้เป็นร้านที่ตกแต่งสไตล์วัยรุ่นโทนขาว-ดำ ก๋วยเตี๋ยวก็เป็นก๋วยเตี๋ยวทะเล หมู หมึก กุ้งเน้นๆ น้ำซุปเข้มข้นสุดๆ เส้นก๋วยเตี๋ยวก็อร่อยเพราะทำเองเป็นสูตรเฉพาะของทางร้านให้เยอะมาก หนึ่งชามร้อยกว่าบาท แดกชาตินี้อิ่มยันชาติหน้า อาเมน...

        หลังจากที่ผมยัดก๋วยเตี๋ยวอภิมหาชามโตนั่นเสร็จ ผมก็มาเดินย่อยที่สวนสาธารณะกับพี่ฟ้าต่อ บรรยากาศช่วงแดดร่มลมตกนี่ดีจริงๆ เลย มีอาม่าอากงมารำไทยเก็กด้วย แล้วก็ยังมีผู้คนมาเดินออกกำลังกายทำให้บรรยากาศที่นี่ดูครึกคักดี

        เหนือ...ในขณะที่ผมเดินมาเรื่อยๆ ผมก็ไม่คิดว่าผมจะได้เจอคนที่ไม่คิดว่าจะเจอ เบสในตอนนี้ดูผอมลงไปมาก ผิวที่เคยเป็นสีแทนหน่อยๆ กลับขาวขึ้นจนดูเหมือนซีด หน้าตาดูสดใสกว่าแต่ก่อนที่คิดแต่เรื่องชั่วๆ เยอะเลย

        ไอ้เบส มึงมาทำไมอีกพี่ฟ้าตวัดสายตามองชายที่หายไปจากชีวิตผมมาได้ระยะนึงแล้ว ผมดึงมือพี่ฟ้าไว้กลัวว่าพี่ฟ้าจะพุ่งไปตั๊นหน้าเบสก่อนที่จะได้คุยกัน

        สวัสดีครับพี่ฟ้า

        “...” พี่ฟ้ามองเบสนิ่งแม้ว่าเบสจะทักทายพี่ฟ้าด้วยท่าทีสุภาพก็ตาม ผมก็เข้าใจแหละว่าพี่ฟ้าคงยังโกรธอยู่เพราะสิ่งที่เบสทำกับผมเอาไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย

        เอ่อ...พี่ฟ้าครับ ผมขอคุยกับเหนือหน่อยได้ไหมครับ

        ถ้ากูไม่ให้ล่ะพี่ฟ้ากำมือผมแน่นพรางจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างหาเรื่อง จนผมต้องรีบปรามเอาไว้ก่อนกลัวพี่ฟ้าใจร้อน

        พี่ฟ้าครับ แค่แปบเดียวนะครับจากโปสการ์ดที่ส่งมา ครั้งนี้ผมจะยอมฟังเบสก็ได้ เผื่อครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราต้องจบเรื่องนี้ด้วยกันแต่โดยดี

        เหนือ!

        นะครับ เบสทำอะไรผมไม่ได้หรอก พี่ฟ้าเองก็อยู่ทั้งคน นะครับ ผมขอเวลาแปบเดียว

        สิบนาที ให้ได้แค่นั้นถึงแม้จะดูไม่พอใจอยู่บ้างแต่พี่ฟ้าก็ยอมให้ผมได้คุยกับเบส

        ขอบคุณครับเบสยิ้มขอบคุณพี่ฟ้าอย่างดีใจ แต่ผมว่ารอยยิ้มเขาดูดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลยนะ มันไม่เหมือนรอยยิ้มเสแสร้ง แววตามันสื่อออกมาว่าเขาดูสำนึกผิด ผมเลยยอมเดินออกมาคุยด้วย โดยที่พี่ฟ้านั่งรออยู่ที่ม้านั่งไม่ไกลมากนัก แต่ยังคงจับตามองพวกผมอยู่ตลอดเวลา

        มีอะไรก็พูดมา

        เหนือ...สบายดีไหม

        จะพูดอะไรก็พูดมา อย่าลีลาสีหน้าเบสเศร้าลงไปถนัดตา ผมไม่ได้จะดุเบสมันหรอกนะ แต่มันควรจะรีบพูดเพราะถ้าเป็นเรื่องผม พี่ฟ้าไม่มีทางรอถึงสิบนาทีแน่ๆ

        เหนือ เดือนหน้าเราจะเข้ารับการรักษากับจิตแพทย์แล้วนะ”

        “...”ผมเบิกตากว้างพูดไม่แทบออก เบสเป็นหนักถึงขนาดนี้เลยหรอ ผมอดโทษตัวเองไม่ได้เพราะหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ก็มาจากผมด้วยเช่นกัน

“แต่เราขอเขากลับมาเอาของ ของบางอย่างที่เราลืมเอาไว้

        อะไร...

        หัวใจเราเอง เราขอมันคืนนะ

        “!!!”

        เรารู้ว่าเหนือไม่ได้รักเราแล้ว เราแค่อยากให้เหนือช่วยยืนยันเราอีกที ช่วยย้ำเราทีว่าทุกอย่างมันจบแล้ว

        “...”

        “มันอาจจะดูงี่เง่านะ เราทำเรื่องแย่ๆ กับเหนือเอาไว้มาก เหนือไม่ต้องให้อภัยเราหรอก เราไม่สมควรที่จะได้รับมัน เรารู้เบสพูดโดยที่น้ำตาของลูกผู้ชายไหลลงช้าๆ ผมเองก็เช่นกัน ความเจ็บปวดของเบสที่พยายามถ่ายทอดออกมา ผมรับรู้มันได้เป็นอย่างดีว่าเขาเจ็บขนาดไหน

        “...” ผมได้แต่ยืนนิ่งเพราะรู้สึกแย่พอๆ กัน

        แต่ถ้าเหนือมีอะไร...เหนือสามารถบอกเราได้เสมอเลยนะ” เบสพยายามกลั้นเสียงสะอื้นและพยายามพูดให้จบ

        “...”

“ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามเราพร้อมช่วยเหลือเหนือเสมอ เราพยายามอยู่...พยายามมองเหนือให้เป็นเพื่อนที่เรารักคนนึงและเราจะทำให้ได้

        “...” เพื่อนงั้นหรอ

        ถ้าเรากลับไปคราวนี้ เราไม่รู้เลยว่าจะได้กลับมาอีกเมื่อไหร่ อาจไม่กลับมาอีกแล้วก็ได้

        “...”

        เราแค่อยากให้เหนือรู้ไว้ว่าเหนือ...

        “...”

        คือเพื่อนรัก...ของเรานะสิ้นคำว่าเพื่อน น้ำตาผมไหลทันที เบสจะเจ็บขนาดไหนกันนะ กว่าจะพูดคำนี้ออกมาได้อย่างเต็มปากเต็มคำขนาดนี้ ทั้งที่ใจก็แทบจะทรงตัวไม่อยู่แล้ว ดูจากการกัดริมฝีปากระงับเสียงสะอื้นนั่น ผมยอมรับว่าผมสงสารและห่วงเขา ถึงแม้ว่าเขาจะทำเรื่องแย่ๆ กับผมก็ตาม แต่พอมาวันนี้เขาสามารถเดินไปในเส้นทางที่เขาเลือกได้ก็ถือว่าหายห่วงแล้ว มันเหมือนได้ปลดปล่อย มันโล่งใจ มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

นี่คงเป็นผลลัพธ์ที่ดีในยามที่เราเดินถูกทาง

        อื้ม...ผมยิ้มทั้งน้ำตา ที่น้ำตามันไหลเพราะความดีใจล้วนๆ เลย ดีใจที่เบสคิดได้และให้อภัยกับตัวเอง รวมถึงพวกเราทุกคนด้วย

        อีกอย่างนึง...ใจเรา...เราขอคืนนะ

        อื้ม...เราคืนให้

ใจของเขาคงผูกพันกับผมมาก ผมเข้าใจเพราะตอนนี้ใจของผมก็ผูกพันกับพี่ฟ้ามากเหมือนกัน เบสคงต้องการคำหนึ่งคำสำหรับการปลดปล่อยพันธนาการที่เขาโดนผูกมัดไว้อย่างไม่รู้ตัว...

เบสดึงผมเขาไปกอดโดยไม่ทันตั้งตัวเอ่ยถ้อยคำบางคำราวกับกระซิบด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา...

        ขอบคุณนะ ดาวเหนือของผม

นี่คงเป็นกอดสุดท้าย...กอดเดียวที่ผมรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากเขามากที่สุด...ตั้งแต่ที่เคยกอดมา เพื่อนงั้นหรอ...ทำไมจะเป็นไม่ได้ล่ะ

        พอได้แล้วมั้ง!พี่ฟ้าเดินตรงมาที่พวกเรา ผมผละอ้อมกอดออกจากตัวเบส กอดสุดท้ายของเบสหลุดออกจากตัวผม แวบนึงที่ผมเห็นแววตาของเบสที่ดูเสียดายก่อนจะปรับสีหน้าและเช็ดหน้าตาอย่างลวกๆ

        ผมขอโทษที่ดึงแฟนพี่เข้ามากอด พี่ฟ้าครับ ผมขออะไรอย่างนึงได้ไหมครับ

        ถ้าให้ได้จะให้ แต่ถ้าขอเหนือคืนกูไม่ให้

        ฮะๆ ผมไม่เอาหรอกครับ ดาวเหนือควรอยู่คู่กับท้องฟ้าใหญ่น่ะถูกแล้ว...มันเป็นที่ที่ดีที่สุดที่ดาวเหนือควรอยู่

“...”

ผะ...ผมขอฝากดาวเหนือดวงนี้หน่อยนะครับ ฝากดูแลทีเพราะผมคงไม่มีโอกาสได้ทำหน้าที่นี้อีกแล้ว

“...”

ช่วยทำให้เขากลายเป็นดวงดาวที่มีความสุขที่สุดแทนผมทีเถอะนะครับ

ถึงไม่บอกกูก็ทำอยู่แล้ว

ขอบคุณครับ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่พี่ละเลย ผมจะมาทวงดาวเหนือคืน

สบายใจได้ มึงไม่มีทางได้คืนแน่นอน

งั้นก็ดีครับ เหนือ...เราไปนะ... เบสยิ้มให้กับเราทั้งคู่และเดินออกไปพร้อมน้ำตาที่ไหลริน ผมรู้ว่าแต่ละคำที่เขาพยายามพูดออกมามันบาดลึกลงไปในใจเขามากแค่ไหน เบสเจ็บมากพอแล้ว...พวกผมเองก็เช่นกัน

เบส...

“...” เบสหันมาตามเสียงที่ผมเรียก ดวงตาแดงก่ำ แต่ก็ยังคงรอยยิ้มเจือจางเอาไว้บนใบหน้าขาว

เราให้อภัยเบส...และเบสก็เป็นเพื่อนเราคนนึงนะ โชคดีเว้ย! ส่งข่าวมาบ้างนะคนตรงหน้าเบิกตากว้าง รอยยิ้มถูกวาดขึ้นจนเต็มแก้ม นี่คงเป็นรอยยิ้มที่น่ามองที่สุดของเบสแล้ว

อื้ม...ขอบคุณนะเบสพูดแค่นั้นแล้วเดินออกไปเงียบๆ สายลมอ่อนๆ พัดเสียงร้องไห้เบาๆ ราวกับกระซิบ...ก่อนที่เสียงนั้นจะหายไปพร้อมกับผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเขาเคยบทเรียนความรักกับผม

ผมรู้ว่ากว่าเบสจะทำได้มันไม่ง่ายเลยแม้แต่นิดเดียว ผมเคยมีช่วงเวลาแย่ๆ มาก่อนผมรู้ว่ามันเจ็บแค่ไหนหลังจากนี้ก็ได้แต่หวังว่าเบสจะพบเจอความสุขที่แท้จริงสักที

ลาก่อน...เพื่อนคนหนึ่งของผม

***


1 คอมเมนต์  = 1 กำลังใจ

ให้เราได้มีแรงลุยต่อนะคะ (^-^)

Talk... 


ถ้าหากเจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ทักแค่ว่ามีคำผิดก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาเอง



ทุกคนสามารถติดต่อเราได้ตรง CONTACT หน้านิยายหน้าแรกได้เลยนะคะ หน้าแนะนำตัวละครอ่ะค่ะ

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่ชื่นชอบกันขนาดนี้ เห็นคอมเมนต์แล้วชื่นใจมือมันสั่นอยากอัพอีก ฮ่าๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 295 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

832 ความคิดเห็น

  1. #819 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 02:29
    ร้องไห้สงสารเบสนะ เเต่ก็ดีแล้วได้ปลดปล่อยซะที ต่อไปคงมีชีวิตที่ดีขึ้นและมีความสุขนะเบส
    #819
    0
  2. #801 _jppm (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 18:41
    TT เบสสสสสสสสส ฮื่ออออออออออ พี่ให้อภัยหนู กลับมามีความสุขเร็วๆนะคะ♡
    #801
    0
  3. #769 ducky-J (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 17:44
    กลั้นน้ำตาไม่ไหวจริงๆ
    #769
    0
  4. #755 KomsunIntachote (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 14:52
    ร้องไห้ สงสารเบส คือดำเนินชีวิตผิดอ่ะ แต่ขอมห้เบสเจอคนที่พร้อมจะดูแลเบสและให้เบาดูแลนะ
    #755
    0
  5. #747 FDB88 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 18:13

    ร้องไห้เลยอะ กว่าจะคิดได้ก็เมือสายไปแล้ว เหนือเจอคนที่รักเหนือมากๆแล้ว ขอให้เบสเจอคนที่รักเบสมากๆเช่นกันนะ (อยากอ่านเรื่องของเบสเลยค่ะว่าต่อจากนี้จะดำเนินชีวิตต่อไปยังไง)

    #747
    0
  6. #688 Jibangrin (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:42
    ฮรุกกกกกกกกกกกกก
    #688
    0
  7. #665 Funikami Hane (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 11:44
    เบสโชคดีนะถึงเราจะไม่ได้ให้อภัยเธอเต็มร้อยแต่ขอให้ได้เจอคนดีๆ
    #665
    0
  8. #657 Jhoooope (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:56
    แงงเบส คิดถูกแล้วนะ
    #657
    0
  9. #645 llllovellll (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 15:51
    ขอบคุณที่คิดได้นะเบส ถ้าเหนือให้อภัยเราก็จะให้อภัยเหมือนกัน
    #645
    0
  10. #572 forfaye (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 23:04
    สงสารเบสอะเเงงง ร้องไห้เลย
    #572
    0
  11. #568 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:31
    สงสารเบสอ่ะ สงสารแบบ เอ้อ เพราะความรักอ่ะแหละ ที่เบสมันมาไม่พอ หมายถึงจากพ่อแม่อ่ะนะ เราคิดว่า หรือไม่เพราะว่าพ่อแม่เบสอาจจะคิดว่า ทำทุกอย่างเพื่อเบสไง เลยเป็นแบบนี้ แง โอ๋ๆนะเบส
    #568
    0
  12. #538 GGUBGIF (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:42

    เบส มาโอ๋ๆนะ????????

    #538
    0
  13. #537 Vipping_cake (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 01:06
    ฮึก เบสไอขอโทษยูนะที่เเบบเกลียดยู เเต่ตอนที่ไอเกลียดยูไอก็เข้าใจยูนะคือคนมันรักอะเเต่เขาไม่ได้เกิดมาเพื่อนเรา ไอเข้าใจ ขอให้เจอคนดีๆนะเบส
    #537
    0
  14. #506 withmaBL (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 07:11
    โคตรหน่องอ่าาา
    #506
    0
  15. #498 Piglet_88 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 10:50
    ขอโทษนะเบสที่ฉันเคยด่าแกไว้ น้าตาไหลเลยอ่ะตอนนี้
    #498
    0
  16. #495 feeeeemm (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 14:34
    สงสารเบสนะ แต่ก็นะ.. สู้นะเบส!!!
    #495
    0
  17. #487 pcy921 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 15:34
    ขอให้เบสมีชีวิตที่ดีขึ้นนะคะ
    #487
    0
  18. #453 i17645za (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 03:27
    สงสารนางจะร้อง
    #453
    0
  19. #432 bkyhjmttttt (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 11:29
    ขอใครสักคนให้เบสได้มั้ยยยยย
    #432
    1
    • #432-1 Skyu-i(จากตอนที่ 27)
      4 เมษายน 2561 / 14:31
      มีในตอนพิเศษนะคะ
      #432-1
  20. #407 baekbow (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 19:53
    งืออออออ สงสารแต่ก็ต้องยอมรับความจริงแหละเบส เขาไม่ใช่ของเราอีกแล้ว เราเชื่อว่าสักวันเบสจะดีขึ้น สู้ๆนะ // ทำไมซันช่างเกรี้ยวกราด ติดเพื่อนขนาดนี้ก็สงสารเจตอยู่นะ
    #407
    0
  21. #377 Shipnielong (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 00:43
    ทำไมเราร้องไห้อ่ะ//ยังสงสารเบสอยู่//อย่างน้อยเหนือก็ไม่ใจร้ายเกินไปแหละนะ
    #377
    0
  22. #317 Somza-Friky (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 01:28
    อ่มาถึงตอนนี้แล้วร้องเลย ซึ้งมากๆ
    #317
    0
  23. #312 Kk21985925 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 20:56
    เบสมาซุกอกแม่มาแม่รอรับหนูอยู่😢
    #312
    0
  24. #293 quasine (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 22:38
    อ่านมาทั้งเรื่องไม่ร้องเลยมาร้องตอนนี้เนี่ยแหล่ะ ซึ้ง
    #293
    0
  25. #283 jujung25 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 20:12
    ฮื้ออื้ออ่านแล้วน้ำตาไหลเลยอะรู้ว่าผิดก็คิดแก้ให้มันดีได้นะ ชอบมากค่ะไรท์
    #283
    0