[END] The Polaris : ดาวเหนือบนท้องฟ้าใหญ่ [Yaoi] สนพ.Hermit books

ตอนที่ 24 : Chapter 22 [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 319 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

Chapter 22


ตลอดสัปดาห์มานี้จิตใจผมห่อเหี่ยวสุดๆ เพราะเหมือนนับเวลาถอยหลังเจอลูกระเบิด หลังจากที่ได้ปรึกษากับพวกไอ้แอลทุกคนก็ลงความเห็นกันว่างานนี้คงต้องขอความร่วมมือจากพี่เฟยแล้วก็แม่ด้วย ไม่อย่างนั้นถ้าอารมณ์พ่อผมขึ้นขึ้นมามีหวังฉุดไม่อยู่แน่ๆ ผมไม่อยากให้พี่ฟ้ารู้สึกแย่กับคุณพ่อเพราะที่บ้านพี่ฟ้าต้อนรับผมดีมาก ผมเองก็อยากให้ที่บ้านผมต้อนรับพี่ฟ้าดีๆ อย่างที่ผมเคยได้รับเช่นกัน

        ผมเลยโทรไปเตรียมกับแม่ไว้ว่าผมจะพาแฟนเข้าบ้านและแฟนผมคือผู้ชาย อยากให้คุณแม่ช่วยเปิดทางให้ผมหน่อยเท่านั้นเอง ตอนแรกแม่ผมก็ดีใจใหญ่แต่พอรู้ว่าเป็นผู้ชาย น้ำเสียงก็เริ่มหวั่นใจอย่างเห็นได้ชัด แม่ผมไม่ได้รังเกียจที่ลูกคบกับผู้ชาย แม่ผมท่านเพียงแต่กลัวว่าจะมีปัญหากับพ่อมากกว่า

พี่เฟยที่ไปดูงานก็เพิ่งกลับมา บอกว่าจะช่วยอย่างเต็มที่ ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นยังไงบ้าง แล้วนี่ก็วันศุกร์แล้วพรุ่งนี้ผมต้องเข้าบ้านแล้วสิ เฮ้อ...จากที่มั่นใจตอนนี้ใจผมหดเหลืออยู่สองเซน ใจที่เตรียมมากถูกใช้หมดตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวขาออกจากคอนโดเลยด้วยซ้ำ

        คนดี หน้านิ่วคิ้วขมวดไปหมดแล้วพี่ฟ้าเดินมาจิ้มนิ้วมือลงที่ระหว่างคิ้วของผม ผมจับมือพี่ฟ้าเอาไว้คลายฝ่ามือออกให้ไออุ่นจากฝ่ามือพี่ฟ้าได้ปลอบใจผมให้สงบลง

        ไม่ต้องคิดมากนะ พี่ไม่มีทางปล่อยเราไปอยู่แล้ว”    

ผมรู้...ผมรู้ดีว่าพี่ฟ้าเองก็หวั่นใจไม่ต่างจากผม พี่ฟ้าคงคิดมากอยู่แน่ๆ เพราะต่อหน้าผมพี่ฟ้าจะยังคงเป็นพี่ฟ้าที่ใจดีเป็นที่พึ่งให้กับผมได้เสมอ แต่พอหลับคิ้วพี่ฟ้ามักจะขมวดแน่นเหมือนเก็บความเครียดเอาไว้คนเดียว ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้ ผมสังเกตพี่เขาอยู่ตลอดนั่นแหละ

        พี่ฟ้าเราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะ จริงๆ แล้วพ่ออาจจะหวงผมน้อยลงแล้วก็ได้ เนอะ

        ครับผมยืนขึ้นเต็มความสูงกอดพี่ฟ้าแน่น คืนนี้เราคงกอดกันแน่นกว่าคืนไหนๆ เพราะไม่มั่นใจว่าคืนพรุ่งนี้จะยังได้นอนกอดกันอยู่หรือเปล่า

        ขอให้พรุ่งนี้เป็นวันที่ดีด้วยเถอะนะ...

        รถได้เคลื่อนตัวเข้ามาจอดในตัวบ้านเรียบร้อยแล้ว แต่ใจผมยังมาไม่ถึงเลย มันคงลืมขึ้นรถมาด้วยแหงๆ ใจมันหายแปลกๆ อารมณ์เหมือนคนหายใจไม่ทั่วท้อง หายใจไม่เต็มอิ่ม จนกระทั่งฝ่ามืออุ่นทาบทับลงบนหลังมือบางของผม

        เราไปสู้ด้วยกันนะ

        สิ้นเสียงพี่ฟ้าเท่านั้นแหละใจที่หดอยู่คอนโดตอนนี้เหมือนมันวาร์ปมาลงที่กลางใจผมได้ทันควัน พี่ฟ้านี่พึ่งพาได้จริงๆ ผมคิดว่าผมเลือกคนไม่ผิดและคิดว่าคุณพ่อจะต้องมองเห็นความมั่นคงในตัวพี่ฟ้าได้อย่างที่ผมมอง ให้กำลังใจตัวเองเอาไว้ก่อน พยายามคิดในแง่ดีเข้าไว้จะได้ไม่เสียกำลังใจมาก

ผมพาพี่ฟ้าเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ ในห้องรับแขกมีพี่เฟยและแม่ผมนั่งอยู่ กำลังคุยกันสนุกเชียว

        แม่ พี่เฟย สวัสดีครับ

        มากันแล้วหรอลูก มาๆ นั่งก่อนผมและพี่ฟ้านั่งลงด้านข้างคุณแม่ กลายเป็นตอนนี้ผมนั่งอยู่ตรงกลาง คุณยิ้มบางๆ และรับไหว้พวกเราอย่างใจดี เพียงเท่านี้ก็พอเรียกความมั่นใจให้ผมได้มากแล้ว

        แม่ครับ นี่พี่ฟ้าแฟนผม

        สวัสดีครับคุณแม่

        ไหว้พระเถอะจ้ะลูก เฟยไปตามพ่อเรามาหน่อยไป

        ได้ค่ะ ยินดีที่รู้จักนะฟ้า

        ครับ สวัสดีครับพี่เฟยเดินไปพร้อมกับใจของผมที่หลุดออกไปอีกแล้ว อีกไม่กี่นาทีนี้ ระเบิดลูกใหญ่กำลังจะเดินเข้ามา มือไม้ผมเย็นเฉียบราวนักโทษที่รอวันประหาร ไม่มีเวลาให้ได้เตรียมใจอีกแล้ว คุณแม่รู้ว่าผมกังวลขนาดไหน ท่านจึงบีบมือผมแน่นให้ผมได้ผ่อนคลายความตึงเครียดนี้

        แม่ครับ แม่คุยกับป๊าแล้วใช่ไหมครับ”

        จ้ะ แม่คุยแล้ว ป๊าเราอ่อนลงกว่าแต่ก่อนเยอะสบายใจได้ แต่ยังหวงเหมือนเดิมนั่นแหละ ทำใจเอาหน่อยนะลูกนะ ตาฟ้าด้วย ไม่ต้องเครียดหรอก แม่เชื่อว่าความจริงใจของเราจะทำให้พ่อเขาใจอ่อนได้แน่นอน

        “ขอบคุณครับคุณแม่”

        สักพักเสียงฝีเท้าของคนสองคนก็ใกล้เข้ามา คุณพ่อนั่งลงข้างคุณแม่โดยพี่เฟยขอตัวเข้าไปช่วยในครัว ผมเลยหันไปทักทายและแนะนำพี่ฟ้าให้กับคุณพ่อที่ยังคงปั้นหน้านิ่งไม่เลิก

        ป๊า สวัสดีครับ นี่ พะ...พี่...พี่...ฟ้า...ยะ...ใหญ่...ฟะ...แฟน...ผม...อะ...เอง ปากเจ้ากรรมทำไมลิ้นไก่มันถึงมาหดเอาตอนนี้ ใจอ่ะก็มั่นใจว่าพร้อมสู้แต่ความกลัวลึกๆ มันมีไง บังคับร่างหายให้พูดชัดๆ ไม่ได้เลย มือเริ่มชื้นเหงื่อ ทั้งที่ในห้องรับแขกนี้ก็เปิดเครื่องปรับอากาศแต่ดูเหมือนมันจะไม่ช่วยให้อุณหภูมิร่างกายของผมในตอนนี้เย็นลงเลย

        สวัสดีครับคุณพ่อพี่ฟ้ายกมือไหว้คุณพ่อของผมที่นั่งจ้องมาเขม็ง

        ใครพ่อเธอ? ไอ้แสบมานั่งกับพ่อพ่อผมเรียกให้ผมเดินเข้าไปหา ผมก็ยอมเดินเข้าไปแต่โดยดียังไม่อยากขัดใจท่านตอนนี้เพราะรู้สึกเหมือนมีความผิดติดตัว

        คุณคะ ไหนเราคุยกันแล้วไงคุณแม่ช่วยปรามคุณพ่อ ผมหันไปหาพี่ฟ้าตอนนี้หน้าพี่เขายังคงนิ่งและมีรอยยิ้มติดหน้าอยู่เสมอ แต่ผมรู้ว่าพี่เขาเองก็คงหวั่นใจอยู่ไม่น้อยหรอก

        แต่เราไม่ได้คุยกันเรื่องนี้ เธอชื่ออะไร?” บรรยากาศรอบด้านดูกดดันแม้กระทั่งผมและคุณแม่ยังไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรเลยสักคน

        ชื่อฟ้าใหญ่ครับ เรียนวิศวกรรมก่อสร้างมหาลัยเดียวกับน้อง

        งั้นหรอ คบกันมานานเท่าไหร่แล้วคุณพ่อก็ยังคงเป็นคุณพ่อถามเสียงเขียวเชียว นึกว่าสอบปากคำผู้ต้องหาซะอีก

        สามเดือนกว่าแล้วครับ

        แล้ววันนี้มา ต้องการอะไรคุณพ่อถามเข้าประเด็น ทำให้ผมหันไปมองหน้าพี่ฟ้าอย่างให้กำลังใจก่อนที่พี่ฟ้าจะส่งยิ้มมาให้อย่างอ่อนโยน พยายามสื่อว่าพี่เขาไม่เป็นไร บอกตามตรงว่าตอนนี้ผมนั่งแทบไม่ติดพื้นแล้ว ลุ้นเสียยิ่งกว่าหวยจะออกอีก

ผมมาขออนุญาตคบกับน้องครับพี่ฟ้าชี้แจงเจตนาของตนเองอย่างซื่อตรง

แล้วถ้าฉันไม่ให้ล่ะ ลูกฉัน ฉันเลี้ยงมา ฉันก็รักของฉัน นายเป็นใครจะมาขอกันง่ายๆถึงจุดนี้น้ำตาผมเริ่มคลอแล้วอ่ะ แต่ก่อนจะมาพี่ฟ้าบอกว่าระหว่างที่คุยกับคุณพ่อ ห้ามผมพูดแทรกแล้วขอให้เชื่อใจพี่ฟ้า

        ไม่ให้ผมก็จะเอาครับจากที่น้ำตาคลอผมชะงักแทบไม่ทันกับน้ำเสียงจริงจังของพี่เขาและสายตามุ่งมั่นที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่ยอมถอยทำเอาอุณหภูมิบนใบหน้าผมพุ่งสูงขึ้น

        ใจกล้าดีนี่ไอ้หนู

        ผมรักน้อง รักมาก รักมานานแล้วด้วย ผมก็รักของผมเหมือนกันนะครับ

        ปากดี แกคิดว่าฉันจะยกลูกชายฉันให้แกง่ายๆ งั้นหรอคุณพ่อเริ่มขึ้นเสียง พี่ฟ้าก็ใจกล้า ผมไม่นึกว่าพี่ฟ้าจะกล้าต่อปากต่อคำกับคุณพ่อผมขนาดนี้ นี่พี่ฟ้าเตรียมใจมาขนาดไหนกัน

โอ๊ย! ไอ้เหนือใจไม่ดี

        ไม่ครับ ไม่เคยคิดด้วย ผมรู้ดีว่าความรู้สึกการหวงสิ่งสำคัญมันเป็นยังไง

        รู้ดีขนาดนั้นแล้ว ยังจะกล้ามาขอเนี่ยนะ!! คิดบ้าอะไรอยู่

        เพราะเหนือคือสิ่งสำคัญของผม ผมถึงมาขอ ถ้าคุณพ่อไม่ให้ผมก็จะเอา

        “!!!” พี่ฟ้าคุกเข่าลงตรงหน้าคุณพ่อ พูดด้วยน้ำเสียงขอร้องก่อนจะขยับเข้ามาใกล้อย่างนอบน้อมจนผมน้ำตาคลอ ไม่คิดว่าพี่ฟ้าจะทำขนาดนี้ ขนาดคุณแม่ผมยังอดปลื้มใจไปด้วยไม่ได้ที่ได้เห็นความจริงใจของพี่ฟ้าขนาดนี้

        ได้โปรดเถอะนะครับ ยังไม่ต้องยอมรับผมในตอนนี้ก็ได้ แต่ผมขอโอกาสให้ได้พิสูจน์ตัวเอง ให้คุณพ่อได้เห็นว่าผมรักน้องมากแค่ไหน ผมขอคุณพ่อตรงนี้เลยนะครับ

        “...”

        กว่าผมจะได้น้องมาไว้ข้างกาย มันไม่ง่ายเลยนะครับ พี่ฟ้าจ้องตาคุณพ่อกลับอย่างไม่หลบสายตา สายตาพี่ฟ้าตอนนี้มุ่งมั่นมาก ทำให้ผมดีใจอยู่ลึกๆ ที่เลือกคนไม่ผิด คุณแม่บีบมือผมแน่นพยักหน้าให้ผมได้เชื่อใหญ่พี่ฟ้า

        คุณคะ ฟังลูกหน่อยเถอะนะคะ

        นวล นี่คุณเข้าข้างมันหรอ มันจะเอาลูกเราไปนะ

        ผมก็ขอร้องด้วยอีกคนครับผมทรุดตัวนั่งลงข้างพี่ฟ้า ในเมื่อพี่เขาทำเพื่อผมขนาดนี้แล้วเรื่องอะไรที่ผมจะต้องปล่อยให้พี่เขาสู้อยู่คนเดียวกันล่ะ ถ้าจะสู้เราก็ต้องสู้ไปด้วยกัน

        ไอ้แสบ ถ้าเราร้องไห้เหมือนตอนนั้นป๊าจะทำยังไง ที่ป๊าทำไปเพราะป๊ารักลูกนะ

        ผมรู้ดีครับป๊า บทเรียนครั้งนั้นผมจำได้ดีว่าผมเจ็บปวดกับมันมากขนาดไหน”

        ...    

        “แต่ครั้งนี้ผมจะทำให้มันดี ไม่เล่นเหมือนเด็กอีกแล้วเพราะพี่ฟ้าสอนให้ผมได้รู้จักคำว่ารักที่ดีเป็นยังไง

        “...”

        ป๊า ให้โอกาสพวกเราเถอะนะครับ คุณพ่อส่งสายผิดหวังมาให้ผม สายตาคุณพ่อตอนนี้ดูช่างน่าเจ็บปวดเหลือเกิน ภาพที่มองเริ่มไม่ชัดเพราะน้ำตามันคลอที่ตาคู่สวย

        อยากจะทำอะไรกันก็เชิญ!! เข้าข้างกันทั้งบ้านแล้วนี่!! เสียงข้างมากไม่ใช่ป๊า ป๊าจะพูดอะไรได้ล่ะคุณพ่อพูดแค่นั้นก็ลุกออกจากห้องรับแขกไปเลย น้ำตาของผมไหลลงอาบแก้มทั้งสองข้าง มันเจ็บที่คุณพ่อไม่ยอมรับ ปวดใจไปหมด ผมแคร์ความรู้สึกของคุณพ่อมาก ผมอยากให้ท่านได้เข้าใจผมบ้าง แค่อยากให้พ่อช่วยเปิดใจ

        ลูก...รอให้คุณพ่อใจเย็นกว่านี้แล้วค่อยเข้าไปคุยใหม่นะคุณแม่ดึงตัวผมให้ลุกขึ้นนั่งข้างๆ ท่าน มันเจ็บจริงๆ นะ ผมร้องไห้จนตัวโยนหันไปมองที่พี่ฟ้า พี่เขามีสีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด คงรู้สึกแย่มากแน่ๆ

        คุณแม่ครับ ผมขอเข้าไปพบท่านเลยได้ไหมครับ

        พี่ฟ้า พอเถอะนะครับ ผมไม่อยากให้พี่ฟ้าโดนป๊าว่าอีก

        เหนือ พี่ไม่เป็นไร...คนดีอย่าร้องนะ พี่เชื่อว่าหลังจากนี้ทุกๆ อย่างจะดีขึ้น

        ลูกมั่นใจแล้วหรอสีหน้าของคุณแม่ตอนนี้ก็ดูเป็นกังวล

        ครับผมมั่นใจ ให้ผมได้เข้าไปคุยกับคุณพ่ออีกทีดีกว่าเพราะผมก็เหมือนท่าน หวงเหนือไม่แพ้ใครๆ พี่ฟ้าเดินตามคุณพ่อออกไปในขณะที่ผมได้แต่นั่งร้องไห้เงียบ การสู้กับคนที่เรารักมันไม่ใช่เรื่องตลกเลย หนทางชนะไม่มีเพราะจุดอ่อนของผมคือผมรักคุณพ่อมาก

พี่ฟ้า...

 

(Fahyai Part)

ไม่ต่างจากที่ผมคิดเอาไว้สักเท่าไหร่ ผมมันคนขี้หวงเพราะฉะนั้นย่อมรู้ถึงความรู้สึกของคุณพ่อดีและผมก็จะไม่มีทางปล่อยให้เราเลิกกันแน่นอน ดาวเหนือดวงนี้เป็นของผม ผมก็รักของผมเหมือนกัน

        ก๊อก ก๊อก ก๊อก

        ใคร

        ผมเองครับ

        กลับไปซะ!!หัวดื้อชะมัด ยิ่งว่าก็ยิ่งเข้าตัวเอง บาปกรรมจากตอนเด็กที่หวงของเล่นเมื่อก่อน เลยต้องมาใช้กรรมในตอนนี้หรือไงวะ

        ไม่ครับ

        แกร๊ก!

เสียงเปิดประตูดังขึ้น เหมือนแสงแห่งความหวังได้ฉายชัด แต่มันช่างลิบหรี่เหลือเกินเมื่อแสงนั่นคือพ่อของน้อง

        ไอ้เด็กเวร!! ฉันบอกให้แกกลับไป ฉันไม่มีทางยกลูกชายของฉันให้แก!!

        แต่ผมรักน้อง ผมดูแลน้องได้นะครับ

        เหอะ ลูกฉัน ฉันดูแลเองได้!ไม่จบง่ายๆ แน่งานนี้ อนาคตเขาต้องเป็นพ่อตาผม ผมไม่อยากผิดใจกับท่านเพราะฉะนั้นผมจึงค่อนข้างสงวนคำพูดอยู่บ้าง แม้ว่าใจจริงอยากอุ้มน้องหนีก็ตามที

        วิทย์ แกจะหวงลูกไปถึงไหนเราสองคนหันไปตามเสียงที่เอ่ยขึ้นจากด้านหลังก็พบว่าเป็นคุณพ่อของผมเอง ว่าแต่ท่านมาได้ยังไง     

คณิณ แกมาได้ไง

        เดินเข้ามาไง ถามแปลกๆ

        มีอะไร กลับไปก่อนวันนี้ฉันไม่พร้อมรับแขก ส่วนเธอไปได้แล้วจะไล่กันให้ได้เลยใช่ไหม

        ใจคอแกจะไล่ลูกชายฉันจริงๆ หรอ ตาใหญ่ไปหาน้องไป เดี๋ยวพ่อจัดการเอง บอกแม่บ้านให้เปิดไวท์ที่พ่อเอามาฝาก เอามาเสิร์ฟที่นี่ทีนะ

        ครับ คุณพ่อ

        นี่ลูกแกหรอพ่อน้องทำหน้าประหลาดใจราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง เมื่อคุณพ่อผมบอกแบบนั้น ผมเองก็ยังประหลาดใจเช่นกัน ไม่คิดว่าท่านทั้งสองจะรู้จักกันด้วย

        “คุณรู้จักด้วยหรอครับ”

        “ซี้พ่อเอง ไปได้แล้วไป ไปดูน้องเถอะ ป่านนี้ร้องไห้โยเยใหญ่แล้ว”    

“ครับ”

        วิทย์วันนี้เรามีเรื่องต้องคุยกัน

        เราไม่มีอะไรจะคุยกัน ถ้าเป็นเรื่องของลูกชายแก

        มีเยอะเลยล่ะ เพราะฉันก็จะไม่ถอยเหมือนกัน

        หัวดื้อพอๆ กันทั้งพ่อทั้งลูกเลย ให้ตายสิ!!” ผมเดินออกมาสั่งแม่บ้านให้เอาไวท์ไปเสิร์ฟ ส่วนน้องตอนนี้ร้องไห้จนหลับคาโซฟาไปแล้ว แม่ฝากน้องให้ผมดูแลโดยที่ตัวเองก็แยกตัวออกไปคุยกับคุณแม่ของผม

จากที่ฟังๆ มาเหมือนพวกท่านจะรู้จักกันในสมัยเรียนมหาลัยแต่เรื่องที่คุณพ่อมาได้ยังไงอันนี้ผมไม่รู้นะ แต่ผมเคยบอกคุณพ่อว่าจะเข้ามาพบพ่อแม่ของน้องวันนี้ ท่านก็แค่ถามว่าพ่อแม่ของน้องเป็นใคร พอผมบอกว่าเป็นคุณประวิทย์และคุณนวลที่เป็นเจ้าของธุรกิจส่งออกอาหารทะเลรายใหญ่ของประเทศเท่านั้นแหละ คุณพ่อก็อมยิ้มส่วนคุณแม่ก็ยกยิ้มอย่างมีเลศนัย ผมก็ไม่คิดหรอกครับว่าจะมาเซอร์ไพส์กันขนาดนี้

        ถ้ารู้ว่ามีแบ็คหนุนหลังขนาดนี้ผมจะหงายการ์ดคุณพ่อในร่างอวตานให้ลงมาสู้ตั้งนานแล้ว จะไม่คิดอะไรให้ปวดหัวเลย แต่ผมก็ตั้งใจไว้แล้วถ้าไม่ยกให้ผมจะพาน้องหนี เรื่องอะไรจะยอมเลิก ไม่มีทาง

 

(อีกด้าน)

        ในห้องทำงานขนาดใหญ่ บัดนี้มีกลิ่นหอมของเครื่องดื่มราคาแพงคละคลุ้งไปทั่วห้อง เนื่องจากเพื่อเก่านำของชั้นดีอย่างไวท์แดงรสเลิศมาฝาก เจ้าของบ้านที่ยังคงทำหน้าไม่สบอารมณ์กับเรื่องเมื่อครู่ยังต้องพ่ายแพ้ให้กับกลิ่นอันเย้ายวนชวนชิมอย่างเสียมิได้ ถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะหงุดหงิดขนาดไหน แต่การได้ลิ้มของโปรดนับว่าดับอารมณ์คลุกรุ่นในใจของเขาได้อยู่มาก นับว่าเพื่อนของเขาช่างรู้ใจและเข้าถูกทางเสียจริง

ไม่เจอกันนานกันเลยนะคณิณนั่งลงตรงข้ามกับประวิทย์เพื่อคุยกันตามประสาคนเป็นพ่อ เมื่อแม่บ้านยกไวท์ชั้นดีมาเสิร์ฟแล้วเดินออกไป ประวิทย์ก็เปิดประเด็นทันทีอย่างไม่รีรอ ก่อนที่เพื่อนตัวดีจะพูดเพื่อให้ใจอ่อน แม้รู้ว่ายังไงก็ไม่มีประโยชน์ หากเพื่อนเขามาเองถึงขนาดนี้ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็อยากจะพูดในฐานะพ่อเพื่อปกป้องลูกรักของตนบ้างก็เท่านั้น

        ฉันไม่มีทางยกลูกชายฉันให้ลูกชายแกเด็ดขาด

        ใจเย็นๆ จิบไวท์ก่อน ฉันมาก็เพราะเรื่องนี้ ฉันรู้ว่าแกหวงลูกชายมากขนาดไหน

        รู้ว่าหวงแต่ก็ยังจะมา"

        “อ้าว! มีพ่อคนไหนไม่ทำเพื่อลูกบ้างวะ”

        เฮ้อ...บอกตามตรงนะคณิณ ฉันไม่พร้อมเสียลูกให้ใครหรอก ฉันเฝ้าดูแลของฉันมา ลูกแกมาจากไหนไม่รู้แต่มาชุบมือเปิบไป มันไม่ง่ายไปหน่อยหรอเจ้าของบ้านยังคงสีหน้ากังวลเอาไว้ไม่หาย เขากลัวจริงๆ ที่จะเสียลูกชายไป กลัวว่าลูกชายจะรักคนอื่นมากกว่าตนและสิ่งสุดท้ายที่เขากลัวคือกลัวว่าลูกชายจะเสียใจจนไม่เป็นผู้ไม่เป็นคนเหมือนอย่างคราวนั้น

        ฉันรู้...ว่าแกหวงลูกแกมากแค่ไหน แต่ยังไงลูกชายแกก็ต้องไปมีชีวิตเป็นของตัวเองแกจะบังคับเขาไปตลอดไม่ได้

        ฉันคิดว่ามันยังไม่ถึงเวลา...ก็เท่านั้น

        แล้วเวลาของแกมันเมื่อไหร่กันวิทย์

ผู้เป็นพ่ออย่างคณิณก็ไม่ยอมแพ้ต้อนอีกฝ่ายเสียจนมุม เพราะเขาเองก็มาเพื่อลูกชายเช่นกัน อีกอย่างนี่ก็เพื่อนเขา เขายืนยันได้ด้วยเกียรติของคนเป็นพ่อที่เลี้ยงลูกชายมากับมือเลยว่าลูกชายของเขาจะไม่มีทางทำให้ลูกชายของเพื่อนสนิทคนนี้ต้องเสียใจ

        คณิณแกอย่ามากดดันฉัน ที่ผ่านมาฉันรักลูก ใครก็มาว่า มาแกล้งลูกฉันไม่ได้ ต่อให้ลูกฉันผิดฉันก็เอาลูกฉันไว้ก่อน ดูแลไม่ขาดตกบกพร่องแต่พอมาวันนี้สิ ฉันทำใจลำบากเหมือนกันนะ

        ฉันเข้าใจ แต่ลูกก็ไม่ได้ไปไหน ยังเป็นเด็กดีของแกนี่หว่า

        หึ ไอ้แสบมันดื้อจะตาย แกยังไม่รู้อะไรเมื่อยกแก้วไวท์ชั้นดีขึ้นจิบก็ได้เล่าเท้าความย้อนหลังไปเมื่อครั้งที่ลูกชายตัวเล็กของเขายังเป็นเด็ก พูดแล้วก็อดส่ายหัวให้กับความแสบของลูกไม่ได้...

 

ป.2 ของไอ้แสบดาวเหนือ

ฮือ...ป๊า!!! ไอ้โต้งมันแกล้งหนู ฮึก ฮืออออ เสียงร้องไห้โยเยของลูกชายตัวเล็กเดินเข้ามาหาผู้เป็นพ่อ ประวิทย์อ้าแขนรับลูกชายแทบไม่ทัน เสียงร้องไห้ดังลั่นจนปวดแก้วหู จนเขาคิดว่าต้องรีบทำอะไรสักอย่างก่อนที่ลูกชายตัวเล็กจะกล่องเสียงพังเพราะร้องไห้ดังเกินไป

        ร้องไห้แบบนี้มาตั้งแต่บนรถแล้วค่ะคุณ เด็กน้อยร้องไห้ซบไหล่คุณพ่อตัวโตหวังให้คุณพ่อปลอบใจเหมือนทุกครั้ง ซึ่งครั้งนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวังเมื่อคุณพ่อยังคงตามใจเขาเหมือนเคย

       เดี๋ยวพรุ่งนี้ป๊าจะไปส่ง ป๊าจะไปจัดการให้

       เย้! ป๊าใจดีที่สุด ป๊าคือฮีโร่!! เด็กตัวน้อยหยุดร้องไห้และวิ่งเอากระเป๋าไปเก็บ ประวิทย์ได้แต่คิดในใจว่าเขาจะเป็นฮีโร่ที่เจ๋งที่สุดของลูกให้ได้

        เช้าวันต่อมา

        เด็กชายที่ชื่อโต้งอยู่ไหน!

        อยู่นี่ครับ!! เด็กชายตัวอ้วนท้วมเดินมายืนอยู่ต่อหน้าประวิทย์อย่างองอาจไม่มีความเกรงกลัวต่อผู้ใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเลยสักนิดเพราะตนจำได้ว่าตนไม่เคยทำอะไรผิดเพราะฉะนั้นไม่มีอะไรที่ตนจะต้องกลัว

        ทำไมเราถึงแกล้งดาวเหนือ ลูกลุงตัวเล็กกว่าเรามากนะ!! น้ำเสียงของผู้เป็นพ่อกดต่ำจนเด็กชายแทบจะร้องไห้ แต่ยังคงมั่นใจว่าตนเองไม่ผิด จึงรีบสวนทันควันเพราะไม่อยากมีความผิดติดตัว

        ก็ดาวเหนือเอาหมากฝรั่งมาแปะที่เก้าอี้ ทำให้ยางหมากฝรั่งติดตูดผมเวลาลุก มันยืดออกเป็นทางยาวเลยนะครับ!!!คำให้การของเด็กชายร่างอ้วนทำให้เขาแทบเข่าอ่อน จะหันมาโทษลูกชายก็ไม่ได้ เมื่อลูกชายตัวดียืนเกาะขาเงยหน้ายิ้มแฉ่งให้คุณพ่อด้วยสายตาคาดหวังว่าคุณจะจัดการเพื่อนวายร้ายของตนได้

        แต่เราก็ไม่ควรลงไม้ลงมือกับดาวเหนือนี่!! ถึงแม้จะชะงักไปกับคำให้การของเด็กชายตัวโตแต่ประวิทย์ก็ยังสู้ สู้เพื่อลูก...เพราะทนเห็นลูกเจ็บเพราะคนอื่นไม่ได้ เขาเลี้ยงมาเขาไม่เคยตีลูกเลย แล้วยิ่งตาใสๆ ของลูกที่มองมาทำเอาเขาดุลูกไม่ลง ใครจะว่าเขาเลี้ยงลูกผิดก็ได้ แต่ลูกเขายังเด็กมาก จะเอาผิดทุกเรื่องก็คงไม่ดีนัก เขาล่ะห่วงใจลูกชายเป็นที่สุด

        ผมแค่เขกหัวเขาเองนะครับ เหนือมันแกล้งผมก่อน เด็กชายพูดอย่างอ่อนใจ น้ำตาคลอเบ้าทั้งที่เขาเป็นฝ่ายถูกแกล้งก่อน ทำไมเขาต้องมาโดนพ่อของคนตัวเล็กดุด้วย เข้าไม่เข้าใจเลยสักนิด และมันหน้าหมั่นไส้ยิ่งนักที่อีกฝ่ายยืนเกาะขาพ่อตัวเองแล้วยิ้มมาทางเขาอย่างล้อเลียน คิดในใจว่าถ้าพ่อของคนตัวเล็กกลับไป เขาจะโป้งดาวเหนือและจะบอกไม่เพื่อนเล่นด้วยอีกเลยคอยดู!

        ไม่ยุติธรรม!!

        เอาเถอะๆ แต่อย่ามาแกล้งลูกลุงอีกนะ เป็นเพื่อนก็เล่นกันดีๆ ดาวเหนือเขาก็อยากมีเพื่อน เราเป็นเพื่อนกับดาวเหนืออีกครั้งได้ไหม ดูเหมือนความคิดที่ตั้งใจไว้ต้องพังทลายเมื่อพ่อของอีกฝ่ายพูดมาแบบนั้น ทำยังไงได้ก็คงต้องเป็นเพื่อนกันต่อไปเพราะเขาไม่อยากโดนดุอีก

       ครับ...

        หลังจากที่เด็กชายตัวโตเดินกลับไป ผู้เป็นพ่อก็หันหลับมาหาลูกชายที่ยิ้มแฉ่งมาทางเขาอย่างดีใจเมื่อเห็นว่าเขาจัดการเพื่อนได้ เห็นแบบนี้ก็โกรธไม่ลง รอยยิ้มของลูกสำคัญก็จริงแต่เขาจะปล่อยไปแบบนี้ก็คงไม่ดีนัก เพราะลูกของเขาอาจไม่มีเพื่อนเล่น

        เหนือ พ่อจะสอนอะไรให้ การที่เราเป็นฝ่ายแกล้งคนอื่นก่อน มันทำให้เราเป็นเด็กไม่ดีนะครับ

       ทำไมล่ะครับ หนูแค่อยากเล่นกับเพื่อน

       ที่เหนือทำเรียกว่าแกล้งนะครับ เพราะมันทำให้เพื่อนเดือดร้อน เหนือต้องไปขอโทษโต้งนะครับ

       แต่โต้งเขกหัวหนูนะป๊า

       แต่เราก็แกล้งโต้งก่อนไม่ใช่หรือไง จำไว้นะลูก...เด็กไม่ดีจะไม่มีใครรักนะครับ

       ถ้าเป็นเป็นเด็กไม่ดี ป๊าจะไม่รักหนูหรอลูกชายตัวเล็กเอ่ยถามพรางทำหน้าเศร้าสลดเพราะกลัวคุณพ่อไม่รัก

       ไม่ครับ ป๊ารักลูกและจะรักแบบนี้ตลอดไปไม่ว่าลูกจะเป็นยังไง ป๊าก็รักลูกเสมอนะ” ประวิทย์บอกลูกชายพร้อมกับลูบหัวลูกชายไปด้วยและเย็นวันนั้นเข้าก็ได้รับข่าวดีว่าลูกชายของเขาได้โต้งเป็นเพื่อนสนิทและไม่มีใครกล้าแกล้งลูกชายเขาอีกเพราะโต้งตัวใหญ่ที่สุดในชั้น

จักรยานที่เหนือขี่ไม่ได้ประวิทย์ก็เป็นคนสอนขี่ ว่ายน้ำที่เหนืออยากว่ายเป็นเขาก็เป็นคนสอน ลูกอยากทำอาหารได้แต่ตัวเขาทำไม่เป็นก็ยอมให้ลูกไปเรียนโดยเขาไปรับไปส่งลูกทุกวันทั้งๆ ที่งานเขาก็หนัก ไม่ว่าใครจะว่าลูกเขายังไง เขาก็จะเข้าข้างลูกของเขาเอาไว้ก่อนเสมอ

ไม่ใช่แค่ดาวเหนือ เฟยก็ด้วย เขารักลูกมากจริงๆ ต่อให้ลูกโตมากสักแค่ไหนเขาก็ยังคงหวง ไม่เคยชอบเลยเวลาลูกพาคนอื่นเข้าบ้านเพราะเหมือนเขาโดนแย่งความรักไปทั้งที่เขามีให้ลูกมาตลอด แต่ในวันนี้มันคงถึงเวลาแล้วที่เขาจะปล่อยให้นกน้อยได้โผบิน เขาไม่สามารถจับลูกน้อยใส่หลังแล้วโบยบินในอากาศได้อีกแล้ว

ลูกชายของเขากำลังมีปีกเป็นของตัวเอง...

ที่ผ่านมาฉันพยายามดูแลลูกมาอย่างดี ฉันไม่ได้รังเกียจที่เจ้าแสบจะคบผู้ชายหรอก ต่อให้พาผู้หญิงเข้าบ้านมาฉันก็หวงอยู่ดีประวิทย์ยกน้ำสีแดงอัมพันในมือดื่มรวดเดียวจนหมด เมื่อยังคิดไม่ตกกับเรื่องที่จะต้องยอมรับ

ลูกน่ะ เราเลี้ยงเขาได้แต่ตัว ประคับประคองให้ได้เดินตามเส้นทางที่เหมาะสม แกอย่ากังวลนักเลย ลูกชายฉันดูแลลูกชายแกได้แน่นอน ฉันรับประกัน

ฉันจะเชื่อแกได้ยังไง แกมันเจ้าเล่ห์ เมื่อก่อนแกชอบหลอกให้ฉันจ่ายค่าข้าวให้แก ฉันยังจำได้อยู่นะเลยเว้ย!!

ก็ตอนนั้นแกรวยกว่าฉันนี่หว่า ตาใหญ่ลูกชายฉัน มันรักลูกชายแกจริงๆ แกน่าจะดีใจนะที่มีคนดูแลลูกชายแทนแกเวลาที่แกไม่อยู่น่ะ

เฮ้อ...ยอมใจแกเลยจริงๆ ฉันจะให้ลูกชายแกคบกับลูกชายฉันก็ได้และแล้วเขาก็ต้องจำยอมเมื่อดูยังไงเพื่อนของเขาก็ไม่มีทางถอยกลับ เขารู้นิสัยเพื่อนของเขาดี ไม่ยอมวันนี้ก็ต้องยอมวันหน้ามีค่าเท่ากัน

หึหึ ดีแล้ว อย่าให้ถึงมือคุณเรย์เลย

ห๊ะ คุณเรย์ก็มาหรอสีหน้าของประวิทย์ซีดลงอย่างเห็นได้ชัด เขาแทบไม่อยากจะนึกว่าถ้าหากผู้หญิงที่เขากับเพื่อนเพิ่งพูดถึงลงมาเคลียร์เรื่องนี้ด้วยตัวเอง เรื่องคงจบไม่สวยอย่างนี้แน่นอน เขาอาจไม่มีโอกาสได้พูดต่อความยาวสาวความยืดเลยก็ได้

“ใช่ เรย์ส่งฉันเข้ามาคุยกับแกก่อน ถ้าแกไม่ยอมเรย์จะเข้ามาคุยเองเห็นว่างั้นนะ”

อืม...จะว่าไปลูกชายแกก็ดีนะคบกับลูกฉันนั่นแหละดีแล้วๆ

“งั้นหรอ..หึหึ” กลับลำแทบไม่ทัน ต่อให้รักลูกมากแค่ไหนแต่เขาไม่ขอเสี่ยงกับเธอจะดีกว่า เขารู้อยู่แล้วว่าต้องยกลูกชายให้กับลูกชายเพื่อนเพราะงั้นให้มันจบที่เขากับเพื่อนสนิทดีกว่าให้ต้องถึงมือเธอเลย ไม่อยากมีเรื่องกับผู้หญิงคนนั้น สยอง!

เขายังจำได้ดีตอนนั้นช่วงปีสาม งานกิจกรรมของทางมหาลัย เธอจับเขาใส่ชุดประหลาดๆ แล้วออกไปโชว์ตัวที่หน้าเวทีโดยเอาสาวที่เขาจะเดทด้วยมาขู่ว่าถ้าไม่ยอมช่วยเธอจะบอกสาวที่เขากำลังเดทด้วยว่าเขาซุกกิ๊กเอาไว้ ให้ตายเถอะ!

ซึ่งสาวนั่นก็ไม่ใช่ใคร เธอคือนวล แม่ของไอ้แสบลูกชายเขานี่แหละ แต่สุดท้ายนวลก็จับได้อยู่ดี ทั้งโดนให้ใส่ชุดประหลาดทั้งทะเลาะกับนวล ไม่เอาด้วยแล้ว!

ฉันไปหาลูกๆ ดีกว่า

คณิณ ฝากแกตามฟ้าใหญ่มาพบฉันที ฉันมีเรื่องจะคุย

หึ ได้สิคณิณยกยิ้มมุมปากก่อนจะเดินออกไปอย่างผู้ชนะเมื่อเขาสามารถภารกิจได้สำเร็จ ต้องกลับไปขอรางวัลจากคุณเรย์เสียแล้ว ฮันนีมูลรอบสองของชีวิต จะพาเที่ยวให้หนำใจเลยแล้วปล่อยลูกๆ ทิ้งไว้ที่บ้าน นี่คือแผนของเขาตั้งแต่แรก

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ร่างสูงเดินเข้ามาพร้อมกับร่างบางที่ตอนนี้ดวงตาช้ำไปหมด ฟ้าใหญ่ประคองดาวเหนือให้นั่งลงฝั่งตรงข้ามคุณพ่อที่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะใจเย็นลงบ้างแล้ว

ป๊า...

เข้ามาหาป๊าสิ

ครับ

แกยังยืนยันคำเดิมใช่ไหมฟ้าใหญ่ ว่าจะคบกับลูกชายฉันประวิทย์ยังคงจ้องไปที่ฟ้าใหญ่ ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วเพราะผู้ชายแค่มองตาก็รู้ว่าจริงใจหรือไม่จริงใจ แต่เพียงอยากถามเพื่อความแน่ใจก็เท่านั้นเอง

ครับ ผมไม่มีทางเลิกกับน้องฟ้าใหญ่จับมือดาวเหนือแน่นอยากแสดงให้ว่าที่พ่อตาเห็นว่าเขาเองก็จริงใจไม่แพ้กันและเขาเองก็จะเอาความจริงใจเข้าแลกด้วย

สามเดือน ป๊าให้เวลาสามเดือนในการพิสูจน์ตัวเอง เหนือต้องกลับมานอนที่บ้าน ให้ฟ้าใหญ่คอยรับส่งน้อง ทำได้ใช่ไหม

แต่ป๊าครับ...ดาวเหนือรีบขัดขึ้นทันทีเพราะระยะทางจากบ้านไปมหาลัยไม่ใช่ใกล้ๆ ถ้าคนรักตามรับตามส่งคงทำให้อีกฝ่ายเหนื่อยไม่น้อย

“สามเดือนใช่ไหมครับร่างสูงย้ำอีกครั้ง แค่สามเดือนถือว่าไม่นาน ถึงงานจะเริ่มเยอะสำหรับปีสองอย่างเขา แต่ไม่เป็นไร เขาไหว ถ้าเทียบกับหลังจากนี้เขาจะได้คบดาวเหนืออย่างอิสระก็ถือว่าคุ้ม!

อืม ถ้าแกทนไหว ฉันจะยกลูกชายให้

สำหรับข้อเสนอที่ยื่นไป เขาเพียงแค่อยากซื้อเวลาให้ได้อยู่กับลูกชายอีกหน่อย อีกสักนิดก็ยังดี ก่อนที่เขาจะไม่ได้ทำหน้าที่ดูแลลูกชายตัวเล็กของเขาอีก เพราะหลังจากนี้ไปคนที่ดูแลก็คงเป็นผู้ชายร่างสูงที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาและจับมือลูกชายของเขาไม่ยอมปล่อย

ดูก็รู้ว่าขี้หวงเหมือนเขาเลยล่ะ

ป๊า...ผมขอโทษที่ผมดื้อกับป๊า...ฮือ...ขอบคุณมากนะป๊า ที่ป๊ายอมเข้าใจ ที่ป๊าไม่รังเกียจผม ฮึก...ดาวเหนือวิ่งไปกอดคุณพ่อ เมื่อรู้ว่าท่านยอมให้โอกาสตนได้พิสูจน์ตนเองอีกครั้ง และครั้งนี้เขาตั้งใจเอาไว้ว่าจะไม่ทำให้คุณพ่อต้องผิดหวังเหมือนครั้งที่ผ่านมา

ป๊ารักลูก ป๊าไม่เคยรังเกียจลูก เพียงแค่ป๊าห่วงเราก็เท่านั้นประวิทย์กอดลูกชายแน่น เขารู้ว่าลูกไม่ได้จากไปไหน เขารู้ว่ายังไงลูกก็ยังคงเป็นลูกของเขา แต่มันอดห่วงไม่ได้ หัวอกของคนเป็นพ่อมันห่วงลูกเสมอ

ขอบคุณมากครับคุณพ่อ ผมจะไม่ทำให้เสียโอกาสนี้ไปเด็ดขาด

ดีรับปากได้ขนาดนั้นก็ดี อย่าทำให้พ่อต้องผิดหวังนะฟ้า

ครับคุณพ่อ

เจ้าแสบอย่าร้อง...

ขอบคุณครับป๊า...

แล้วในวันนั้นมื้ออาหารก็เต็มไปด้วยจำนวนคนที่เพิ่มมาอีกสองคน ไวท์ชั้นดีถูกเปิดขึ้นมาอีกครั้ง เรื่องราวๆ เก่าๆ ได้ถูกเล่าผ่านบรรยากาศที่แสนมีความสุข เรียกเสียงหัวเราะจนดังลั่นทั่วมุมบ้าน ร่างสูงคิดแค่ว่าจากนี้ไปคงเป็นจุดเริ่มต้นที่แท้จริง ถึงจะต้องแลกกับการที่ไม่ได้นอนกอดร่างบางเป็นเวลาสามเดือนแต่เขาก็จะทนให้ได้ เขารักคนที่นั่งอยู่ข้างๆ จริงๆ นะ รักมานานแล้ว...

***


1 คอมเมนต์  = 1 กำลังใจ

ให้เราได้มีแรงลุยต่อนะคะ (^-^)

Talk... 


ถ้าหากเจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ทักแค่ว่ามีคำผิดก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาเอง



ทุกคนสามารถติดต่อเราได้ตรง CONTACT หน้านิยายหน้าแรกได้เลยนะคะ หน้าแนะนำตัวละครอ่ะค่ะ

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่ชื่นชอบกันขนาดนี้ เห็นคอมเมนต์แล้วชื่นใจมือมันสั่นอยากอัพอีก ฮ่าๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 319 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

832 ความคิดเห็น

  1. #817 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 02:16
    เอาน่า พี่ฟ้า สามเดือนจิ๊บๆเนอะ
    #817
    0
  2. #799 _jppm (@premmiii) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 18:31
    เฮ้!! พี่ฟ้าสู้ๆ สู้ๆ🌊
    #799
    0
  3. #745 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 16:35

    ประวัติแต่ละคนแสบๆทั้งนั้น 55555

    #745
    0
  4. #718 BB-_-555 (@BB-_-555) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:56

    ประวิทย์ชื่อพ่อเรา

    #718
    0
  5. #696 wyfgalaxy90 (@wyfgalaxy90) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:19
    โยธา???
    #696
    0
  6. #694 สามีโยชิโกะ (@Aommy_0525) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 22:31
    ไวน์เด้อไม่ใช่ไวท์~ //รอลถ้นสามเดือนของพี่เเกมากค่ะ55
    #694
    0
  7. #686 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:19
    โอ้ยย แม่พี่ฟ้าคือฮาาาา5555555
    #686
    0
  8. #643 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 01:14
    ชอบแม่พี่ฟ้า55555 พี่ฟ้าสู้ๆ สามเดือนๆๆๆ
    #643
    0
  9. #565 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:10
    แง คุณเรย์แม่พี่ฟ้าค่ดได้! ช่อบ!5555555555555555
    #565
    0
  10. #543 kookkie_46 (@kookkie_46) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 21:35
    แก้คำว่าไวท์>ไวน์ด้วยนะคะ
    #543
    0
  11. #485 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 15:10
    ยอมซะดีๆค่ะคุณพ่ออย่าให้แม่พี่ฟ้าออกโรงนะคะ อย่า อย่า
    #485
    0
  12. #405 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 19:16
    โอ้วววววววววว คุณพ่อหวงเหนือมากจริงๆ ถึงจะมีน้ำตาแต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีสินะ ดีใจด้วยนะเหนือ แบบนี้ต้องขอบคุณพ่อแม่ฟ้าสินะ เพราะถ้าให้ฟ้างัดเองอาจยากกว่านี้ ไม่ใช่ฟ้าไม่มีความสามารถนะ แต่มีแบ็คดียังไงก็ง่ายกว่า
    #405
    0
  13. #374 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 00:38
    พี่ฟ้าต้องทนให้ได้นะ เพื่อเหนือ
    #374
    0
  14. #347 คนอ่าน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 16:49
    แจ้งแก้ไขคำผิดค่ะ แบ็ค ที่แปลว่าผู้อยู่เบื้องหลังนะคะ ไม่ใช่ แบล็ค ค่ะ

    คุณพ่อหวงลูกสุดๆเลยนะนั่น แต่ก็นั่นแหละค่ะ เพราะเคยเห็นลูกเจ็บ ลูกเสียใจมาแล้วนี่เนาะ กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย
    #347
    1
    • #347-1 Skyu-i (@suthammaklangnet) (จากตอนที่ 24)
      12 มีนาคม 2561 / 16:55
      ขอบคุณมากเลยค่ะ กำลังทำการรีไรท์เลย ^-^
      #347-1
  15. #302 mini-akane (@aum-za-za) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 20:44
    ยอมใจพี่ฟ้าสุดๆอ่ะ ทนได้ไง ตั้งนาน

    แต่สุดท้ายก็ได้มา สงสารเบสถึงนางจะเลวแต่นางก็รักเหนือนะถึงจะผิดเพี้ยนไปหน่อยก็เถอะ อภัยให้เพราะนางสำนึกแล้ว



    #302
    0
  16. #273 peizin (@peizin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 18:47
    คำผิด ไวท์--> ไวน์ นะคะ
    #273
    0
  17. #267 mayigot7 (@mayigot7) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 09:18
    อนุภาพแห่งความรักสู้ๆนะ #เหนือฟ้า
    #267
    0
  18. #246 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 02:21
    สู้นะพี่ฟ้าใหญ่ เดี๋ยวพ่อตาก้อใจอ่อนเอง
    #246
    0
  19. #208 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 13:43
    แฮปปี้ๆ พี่ฟ้า 3 เดือนสู้ๆ
    #208
    0
  20. #166 namforn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 10:48
    สู้ๆ 3 เดือนเอง
    #166
    0
  21. #48 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 03:03
    คนกันเองสินะ
    รักมาตั้งนานทนเพิ่มอีกสามเดือนเอง สู้ๆ
    #48
    0