[END] The Polaris : ดาวเหนือบนท้องฟ้าใหญ่ [Yaoi] สนพ.Hermit books

ตอนที่ 23 : Chapter 21 [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 347 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

Chapter 21

16.47 น.

ใจของผมตอนนี้มันคงเต้นสั่นรัวไม่ใช่เพราะความเขินเหมือนที่ผ่านๆ มา แต่เกิดจากความกลัวล้วนๆ ผมกลัวว่าพ่อแม่พี่ฟ้าจะรับผมไม่ได้ แม้ว่าตอนนี้ผมจะมาถึงบ้านพี่ฟ้าแล้วก็ตาม

ฮือ...อยากได้ของวิเศษจากโดเรม่อนที่กินแล้วทำให้ผู้ใหญ่รักได้ภายในหนึ่งวินาทีจริงๆ แต่มันคงไม่มีหรอกเพราะขนาดในการ์ตูนยังไม่มีเลย

        เศร้าใจ...

        ปะ ลงไปไหว้แม่พี่กัน

        พี่ฟ้า ผมขอทำใจก่อนไม่ได้หรอผมหันหน้าไปหาพี่ฟ้า ทำหน้าราวกับวิงวอนขอร้องให้อยู่ทำใจบนรถอีกนิด อีกสักวิก็ยังดี...ให้ผมได้เรียบเรียงคำพูดที่อุตส่าห์นอนคิดทั้งคืนก่อน

        อุ๊บ! ฮาๆ คนดีอย่าทำหน้าแบบนั้นสิพี่ฟ้าหลุดขำทันทีที่ผมทำหน้าตางี่เง่านั่นออกไป

        ก็ผมกังวลนี่ครับ

        ไปเจอเดี๋ยวก็รู้เองแหละ ปะครับไปกับพี่นะพี่ฟ้าพยักหน้าเพื่อสร้างความมั่นใจให้ผม ผมก็มั่นใจขึ้นอีกนิดอยู่หรอกนะแต่หัวใจยังไม่หยุดเต้นรัวเลยอ่ะ มันเต้นยิ่งกว่าตอนได้จูบกับพี่ฟ้าอีก ผมเดินถือของช่วยฟ้าเข้ามาในบ้าน ก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นจากในครัว

        อ่อน หยิบน้ำปลาให้ฉันหน่อยจ้ะ เดี๋ยวไม่ทันลูกฉันจะมาแล้ว

        ได้ค่าาา คุณเรย์

        นี่ยังเหลืออีกสองสามอย่างเลยนะ ไม่รู้ป่านนี้ลูกฉันจะมาหรือยัง เร่งมือกันหน่อยนะจ๊ะ

        นี่ค่าคุณเรย์ แหม...วันนี้ลงมือเองเลยนะคะ

        ไม่ได้หรอกจ้ะ วันนี้ลูกชายจะพาแฟนเข้าบ้านทั้งทีนะ อยากรู้จังว่าจะน่ารักสักแค่ไหน

        ผมชะงักขาทันทีเมื่อคำว่า “น่ารัก” มันดังก้องกังวานอยู่ในหู ผมคงทำให้แม่พี่ฟ้าผิดหวังมากแน่ๆ เพราะผมไม่ได้น่ารัก ผมสูงไม่มาก มีกล้ามท้องนิดหน่อย  ผิวขาว ตาโต ริมฝีปากบาง แต่ยังไงผมก็คือผู้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิงน่ารักๆ อย่างที่คุณแม่ของพี่ฟ้าอยากเจอ หันหลังกลับตอนนี้ทันไหม ถ้ามีคนบอกว่าทันผมจะหันทันที

        คุณแม่...สวัสดีครับบบ พี่ฟ้าเดินเข้าไปกอดเอวคุณแม่ที่ยืนทำกับข้าวจากทางด้านหลังช่างเป็นภาพที่น่ารัก ผมไม่ควรเข้ามาทำลายความสุขนี้เลยจริงๆ

        อ้าว ตาใหญ่มาแล้วหรอลูก อ่อนมาทำอาหารแทนฉันทีนะ ฉันอยากเห็นหน้าลูกสะใภ้แล้วยิ่งคุณแม่กระตือรือร้นอยากพบผมมากเท่าไหร่ ความมั่นใจของผมยิ่งหดเล็กลงจนเหลือแค่สองนิ้ว ฮือ...อยากจะร้องไห้ ผมไม่มีทางเป็นลูกสะใภ้ให้คุณแม่ได้เพราะผมเป็นผู้ชาย แค่คิดน้ำตาก็แทบคลอแล้วอ่ะ

        ไหนน้องล่ะลูกพี่ฟ้าหันมามองหาผมเมื่อไม่เห็นผมเดินเข้าไปสักที การทำใจมานานไม่ได้ช่วยให้ผมมีความมั่นใจขึ้นเลยเมื่อได้เจอกับสถานการณ์จริง กำลังใจที่พยายามสะสมมาหลายวันถูกใช้เปลืองจนแทบไม่เหลือและเวลาที่ผมควรทำใจก็มาถึง

        เหนือ เข้ามาสิผมค่อยๆ เดินเข้าไปในครัว สบตาคุณแม่ที่กำลังเบิกตากว้าง มองมาที่ผมตาค้าง สงสัยคุณแม่คงผิดหวังที่ได้เห็นผมแน่นอน คุณแม่!! ผมขอโทษที่ผมมันเป็นแค่เด็กชายผู้ชายคนนึง ผมมันไม่น่ารักอย่างที่แม่หวังไว้

        O.O

        สะ...สวัสดี...ครับ...คะ...คุณน้าหน้าแม่พี่ฟ้าตอนนี้ตาโตมากยืนช็อคแข็งเป็นหินไปเลยอ่ะ ผมยืนกุมมือก้มหน้าลงต่ำเลย โดนไล่ออกจากบ้านแน่ๆ!!

        หนูชื่อดาวเหนือใช่ไหมคุณแม่ที่เงียบอยู่นานก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน

        ครับ...อะ...เอ่อ...ผมเป็นรุ่นน้องพี่ฟ้าครับผมพูดพรางก้มหน้าก้มตาไปด้วย แม้จะรู้ว่ามันเป็นการเสียมารยาทแต่ผมไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปดูหน้าแม่พี่ฟ้าตอนนี้เลย กลัวสบตาปุ๊บ ไล่ตะเพิดปั๊บ! ถ้าเป็นอย่างนั้นขึ้นมาจริงๆ ผมได้วิ่งร้องไห้กลับบ้านแน่ๆ

        ตาใหญ่…” เสียงแม่ฟ้าตอนนี้นิ่งมาก

        ครับ คุณแม่แต่น้ำเสียงพี่ฟ้านี่สิ มันดูหยอกล้อกับคุณแม่ยังไงก็ไม่รู้

        แม่ขอ!! คนนี้!! แจ่มมาก!!” คุณแม่พูดพร้อมกับวิ่งเข้ามากอดผมและเอาใบหน้าเข้ามาแนบกับแก้มผม เธอกอดผมแล้วก็หมุนจนตัวผมแทบปลิว หัวผมหมุนคว้างเพราะสับสนและมึนงงไปหมดแล้ว

        แม่ถูกใจอ่ะ ตาใหญ่!!! แม่ขอ!!! นะๆ แม่ขอ!!

        ไม่ได้ครับคุณแม่!! ผมเจอก่อนนะ!!พี่ฟ้ายกมือกอดอกทำแก้มพองลมใส่คุณแม่อย่างงอนๆ ก็บอกแล้วว่ามันไม่ได้เข้ากันเลยสักนิด

แต่ตาใหญ่ สไตล์นี้แม่หามานานแล้วลูก แม่ขอ...น้าๆๆๆ ขอยืมก็ได้ตอนนี้คุณแม่เอาแขนคล้องทั้งผมและพี่ฟ้าเดินออกจากห้องครัวไป คุณแม่ซบลงที่ไหล่พี่ฟ้าเอาหัวถูไถไปมาราวกับจะอ้อนเอาผมไปให้ได้

นี่มันอะไรกันนนนน!!!

คุณแม่พาผมเดินเข้ามาในห้องรับแขกที่มีผู้ชายวัยกลางคนดูภูมิฐานนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ ท่านเงยหน้าขึ้นมามองผมก่อนจะส่งยิ้มบางๆ มาให้

        คุณพ่อ สวัสดีครับ นี่ดาวเหนือ แฟนผมเอง

        สวัสดีครับคุณอา

        อ่า...หวัดดีๆ ลูกหวัดดี เรียกพ่อแล้วกันนะคุณพ่อพี่ฟ้าปิดหนังสือพิมพ์รับไหว้ผม ท่าทางท่านดูใจดีมากๆ ผมว่าความใจดีของพี่ฟ้าต้องได้มาจากท่านแน่เลย

        “ครับ”

        อะไรกันคุณ ทำไมทำหน้าแบบนั้น มานั่งนี่อย่าไปนั่งแทรกลูกพ่อพี่ฟ้ากวักมือเรียกให้แม่พี่ฟ้าให้ไปนั่งข้างๆ แต่คุณแม่ไม่ขยับเลยยังคงดึงดันที่จะนั่งขนาบข้างเราสองคนเอาไว้โดยที่แขนก็ยังคล้องพวกเราเอาไว้อยู่

        ไม่ค่ะ! จนกว่าฉันจะได้ลูกเหนือจากตาใหญ่ คุณ...ขอลูกให้ฉันหน่อยสิ

        ไม่ครับ ผมไม่มีทางให้คุณแม่หรอก! ถ้าคุณแม่เอาไปนะกว่าผมจะได้คืนอีกนาน ไม่เอาด้วยหรอก

        อะ...เอ่อ...มีอะไรกันหรือเปล่าครับคือเห็นฉุดยื้อผมมาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว ซึ่งผมก็นั่งปั้นหน้าไม่ถูกกันเลยทีเดียว มันอะไรกัน แล้วที่กูกลัวมาตั้งนานคืออะไร (คือหนูคิดไปเองไงคะลูก)

        พี่ยังไม่ได้บอกเราสินะ แม่พี่เป็นดีไซน์เนอร์ เขาหาผู้ชายหุ่นร่างเล็กประมาณเหนือ หน้าตาแบบเหนือมานานแล้วเพราะต้องการออกคอลเลคชั่นใหม่สำหรับผู้ชายตัวเล็ก แต่หาไม่ได้ ไม่มีใครถูกใจแม่พี่สักคน

        นะ...นะลูกนะ มาเป็นนายแบบให้แม่เถอะนะคะคนดี ถ้ายอมแม่จะยกลูกชายให้เลย

        ตกลงครับผมเผลอตบปากรับคำคุณแม่ไปโดยไม่ทันได้คิด เพราะได้ยินข้อเสนอที่ผมก็หวังมานานว่าถ้าหากได้พบพวกท่าน ก็อยากให้ท่านยอมรับในตัวผมและยกลูกชายของท่านให้ผมด้วย ผมหันไปมองพี่ฟ้าที่ตอนนี้มองมาตาขวางกันเลยทีเดียว ผมขอโทษ ผมพลาดเอง ทั้งๆ ที่พี่ฉุดยื้ออยู่นานแต่ข้อเสนอของคุณแม่มันน่าสนใจนี่ครับ เลยเผลอตกลงไปเฉยเลย

        แต่เดี๋ยวนะพี่ฟ้า นี่แม่พี่! อย่าลืมมม!!! จะหวงทำไมครับ

        เย้!! ลูกเหนือใจดีที่สุดคุณแม่กอดผมอีกครั้งอย่างอารมณ์ดี คุณแม่พี่ฟ้ายังสาวอยู่เลยครับ สวยมากด้วยครับ ร่างบางเพรียวระหงยิ้มแย้มแจ่มใส บนใบหน้าจะมีรอยยิ้มติดอยู่ตลอด เหมือนคุณแม่ของผมเลย ถ้าผมโตกว่านี้อีกนิดผมคงหลงเสน่ห์ไปแล้ว

        ผมมีเงื่อนไข!พี่ฟ้ายื่นข้อเสนอให้คุณแม่ที่นั่งแทรกกลางระหว่างผมกับพี่ฟ้า

        ว่ามาเลยตาใหญ่ อยากได้อะไรแม่พร้อมเปย์!!คุณแม่ก็จ้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ดูเหมือนจะไม่ยอมปล่อยให้ผมหลุดมืออย่างเด็ดขาด อะไรจะขนาดนั้น

        คอลเลคชั่นใหม่คุณแม่ต้องมีผมที่ได้ถ่ายแบบคู่เหนือ ทำเป็นคอลเลคชั่นคู่

        หื้ม? ลูกเนี่ยนะ?”

        ทำไมครับ

        แม่ขอร้องให้ลูกมาช่วยแม่กี่ทีไม่เคยยอม ทำไมคราวนี้มาเสนอตัวเองได้ล่ะจ๊ะคุณแม่ส่งสายตามาให้พี่ฟ้าอย่างล้อเลียนจนผมเองก็อดสงสัยไม่ได้ เพราะคุณแม่มีลูกชายที่หล่อและเฟอร์เฟคอยู่แล้วทั้งคนจะหานายแบบใหม่ทำไม

        นั่นน่ะสิ แกเป็นไรหรือเปล่าขนาดคุณพ่อยังสงสัยเลย

        ถ้าแม่เอาน้องไปทำงานเวลาจะได้เจอกันก็จะน้อยลง สู้ผมทำคู่กับน้องเลยดีกว่าจะได้มีเวลาให้กันอีกเยอะๆ ไงครับ ไม่ดีหรอ

        หรอ...ที่แท้ก็หวังผลนี่เอง แต่มันจะแค่นั้นแน่หรอ...เสียงแม่พี่ฟ้าลากเสียงยาวราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ลูกตัวเองพูดก่อนจะเบะปากใส่ลูกชายตัวดีที่ทำท่าเหมือนคนถือไพ่เหนือกว่าอย่างหมั่นเขี้ยว

        โอเคครับ ยอมรับก็ได้ ผมหวง ผมไม่อยากให้น้องอยู่หน้ากล้องมากนัก แค่นี้คนก็มองเยอะแล้วอ่ะ ผมไม่ชอบ!

        โอ๊ย! ตาใหญ่ลูกโตแล้วนะ ยังไม่หายอีกหรอไอ้นิสัยขี้หวงเนี่ย

        “ถ้าอย่างอื่นผมไม่หวงหรอกครับ แต่ถ้าเป็นคนนี้ผมยอมไม่ได้หรอก กว่าจะได้มาไม่ง่ายนะครับคุณแม่

        “แบบนี้แม่ก็ต้องร่างแบบใหม่น่ะสิ”

        “ครับ ผมรู้ว่าคุณแม่ของผมเก่งอยู่แล้ว”

        “โธ่ตาใหญ่เป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอ”

        “ไม่ได้ครับ ไม่งั้นผมไม่ให้” ผมได้แต่นั่งทำตาปริบๆ มองสองแม่ลูกเจรจาต่อลองกันอยู่พักใหญ่ โดยมีคุณพ่อนั่งอมยิ้มขำ คงได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้บ่อยๆ จนชินแน่ๆ จากหัวใจผมที่หนักอึ้งกลับผ่อนคลายแล้วสบายได้อย่างประหลาด อาการเกร็งตอนนี้หายไปแล้วแทนที่ด้วยความรู้ที่อบอุ่นเหมือนมีพี่ฟ้าอีกสองคนนั่งอยู่ตรงนี้  บ้านนี้ใจดีกันทั้งบ้านเลยหรือยังไงนะ

ทำใจหน่อยนะลูก แม่เขามีอารมณ์ศิลปินค่อนข้างสูง

        ครับ คุณพ่อผมได้แต่อมยิ้มให้กับภาพครอบครัวที่ดูน่ารักขนาดนี้ จะว่าไปจากที่ผมรู้มาทั้งบ้านนี้ทำอะไรไม่เหมือนกันสักอย่าง ไม่มีความแมทกันเลยสักนิด ยกเว้นพี่ฟ้ากับคุณพ่อ

พ่อทำงานด้านอสังหาริมทรัพย์ พี่ฟ้าเรียนวิศวกรรมก่อสร้าง น้องชายเรียนทันตะ คุณแม่เป็นดีไซน์เนอร์ มันเป็นความแตกต่างที่ลงตัวงั้นหรอ

        เอ...แล้วนี่เจ้าซันยังไม่กลับมาบ้านอีกหรอ ไหนบอกว่าจะเข้าบ้านเร็วไงคุณพ่อชะเง้อคอมองหาลูกชายคนเล็กที่ป่านนี้ยังไม่เข้าบ้าน

        มาแล้วครับ คุณพ่อ คุณแม่ พี่ฟ้า สวัสดีครับ แล้วก็ยินดีที่ได้รู้จักนะเราซัน ทันตะปีหนึ่งผมพยักหน้ายิ้มรับให้กับซันน้องชายพี่ฟ้าที่เพิ่งได้ทำความรู้จักกันเป็นครั้งแรก ถึงแม้ว่าพี่ฟ้าจะพูดถึงบ่อยๆ ก็เถอะ

        “เราดาวเหนือ เรียกเราเหนือเฉยๆ ก็ได้ ปีหนึ่งเหมือนกัน” คนตรงหน้าผมขาวโอโม่มาก ขาวได้แม่แน่ๆ เลย หน้าหวานอีกต่าง

สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่

        อ้าว สวัสดีจ้ะลูกเจตน์ของแม่ตอนนี้คุณแม่ลุกขึ้นไปกอดพี่เจตน์แล้วเดินเข้าไปนั่งข้างคุณพ่อเพื่อให้พวกผมได้นั่งกันอย่างสะดวกยิ่งขึ้น พี่ฟ้ารีบขยับเข้ามานั่งใกล้ผมเหมือนกลัวว่าคุณแม่จะเข้ามานั่งแทรกอีก

“หวัดดีน้องเหนือ ถึงเราจะเพิ่งรู้จักกันแต่พี่รู้เรื่องเราเยอะเลยนะ”

        “ครับ?” พี่เจตน์หันไปทางพี่ฟ้าพรางยักคิ้วให้สองที

        “ไอ้เจตน์!”

        “พูดมาเลยครับพี่เจตน์”

        “ก็ตอนม.ปลาย ที่มันแอบชอบน้อง พี่นี่แหละเป็นคนสืบเรื่องเราให้มันมาโดยตลอดน่ะ”

        “จริงหรอครับ”

        “ต๊าย! ตาใหญ่ของแม่แอบชอบน้องมานานแล้วหรอเนี่ย แล้วทำยังไงให้น้องหน้ามืดมาหลงเราได้ล่ะ”

        “คุณแม่...ผมก็มีวิธีของผมหรอกหน่า” พี่ฟ้าค้อนใส่คุณแม่วงใหญ่เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนดังลั่น ผมหันไปมองหน้าพี่ฟ้า พี่ฟ้าใช้หลังมือบังหน้าเอาไว้แต่มันดันซ่อนใบหูแดงๆ นั่นไม่มิดเลยนี่สิ ชอบเวลาที่พี่ฟ้าเขิน น่ารักจริงๆ เลย

        วันนี้มากันพร้อมหน้าเลย แม่ดีใจมากๆ วันนี้สงสัยเราคงได้เปิดไวท์ฉลองกันหน่อยนะคะคุณ

        ดีเลยคุณเมื่อวันก่อนผมเพิ่งได้ขวดใหม่มา กลิ่นนี้คุณต้องชอบแน่ๆ” อือหือ...ในความโอบเอวนี้ อยู่ๆ ใบหน้าของผมก็ร้อนขึ้นเมื่อสัมผัสได้ว่ามือพี่ฟ้าเริ่มอยู่ไม่สุขเอื้อมมาโอบเอาผมกลายๆ ถึงแม้ตอนนี้ผมจะโล่งอกที่สามารถเข้ากับครอบครัวของพี่ฟ้าได้ดีเกินคาดแต่ผมยังคงกลัวครับ...กลัวว่าจะสำลักความสุขตายซะก่อน

เมื่อกี้ผมเห็นคุณป้ากำลังทำอาหาร ผมขอเข้าไปช่วยในครัวนะครับ

        โอ๊ย ไม่ต้องหรอกลูกให้ป้าอ่อนแกทำไปเถอะจ้ะ

        ไม่เป็นไรครับ ผมชอบทำอาหารให้ผมไปช่วยเถอะนะครับ” คันไม้คันมือขึ้นมาหน่อยๆ เพราะอยากทำอะไรให้แม่พี่ฟ้าประทับใจบ้างก็เท่านั้นเอง อยากเรียกคะแนนจากท่านเยอะๆ ผมตระหนักได้ว่าวิถีชาวพุทธของคนไทย การที่จะให้ผู้ใหญ่รักหรือเอ็นดูควรนอบน้อมและเข้าอย่างถูกทาง มันจึงจะไปได้สวย

        เอางั้นหรอลูก

        ปล่อยไปเถอะครับคุณแม่ เหนือทำอาหารเก่ง เกร็งล่ะซิเราไปช่วยป้าในครัวก็ได้นะ

        ครับ

        งั้นผมไปช่วยเหนือด้วยดีกว่าครับ ไปกันเถอะซันเดินมากอดไหล่ผมแล้วพาเข้าไปยังในครัวที่มีคุณป้าแม่บ้านกำลังเตรียมของทำอาหารกันอยู่

        คุณป้าครับวันนี้พวกผมมาช่วยครับผมเดินเข้ามาในครัวเห็นป้าอ่อนกำลังวุ่นในครัวเลย คงเหนื่อยน่าดู งานในครัวเป็นงานที่หนักเพราะต้องละเอียดอ่อนกับอาหารที่ต้องทำ ซ้ำยังต้องขยับร่างกายอยู่ตลอดเวลาด้วย

        ขอบคุณมากค่ะคุณหนู งั้นช่วยป้าล้างผักนี่ทีนะคะป้าอ่อนยื่นตะกร้าผักให้ซันตะกร้าใหญ่ ดูแล้วกับข้าววันนี้คงเป็นอาหารชุดใหญ่เพราะมีผมและพี่เจตน์มาร่วมทานด้วย

        เดี๋ยวผมช่วยครับ ผมพอทำอาหารเป็นอยู่บ้าง

        พอเป็นอะไรกันล่ะ พี่ฟ้านะมาอวดกับที่บ้านใหญ่เลย ว่าฝีมือการทำอาหารของเหนือน่ะสุดยอดซันพูดพร้อมกับยกนิ้วให้จนป้าอ่อนตาโตก่อนจะยกยิ้มให้บางๆ

        ไม่ขนาดนั้นสักหน่อยผมอมยิ้มอย่างขำๆ นี่พี่ฟ้าเอาผมมาเผาไปเท่าไหร่แล้วเนี่ย แบบนี้แสดงว่าที่บ้านพี่ฟ้ารู้อยู่แล้วสินะว่าผมเป็นผู้ชายเพราะพี่เขาคงคุยกับทางบ้านเอาไว้แล้ว แล้วก็ไม่ยอมบอกปล่อยให้กังวลอยู่ได้ตั้งนาน

        งั้นป้าฝากทอดปลาให้หน่อยนะคะคุณเหนือผมรับตะหลิวมาจากป้าอ่อนหลังจากที่ใส่ผ้ากันเปื้อนกันเรียบร้อยแล้ว

        อะ...เอ่อ ไม่ต้องเรียกคุณหรอกครับ เรียกเหนือเฉยๆ เถอะนะครับ แล้วก็เดี๋ยวทางนี้ผมจัดการให้เองนะครับคุณป้า

        จ้ะ ขอบใจมากนะจ๊ะแล้วป้าอ่อนเดินไปช่วยซันอีกทาง

        และแล้วอาหารทุกอย่างก็ถูกวางลงบนโต๊ะเต็มไปหมดเลยครับ น่าทานมาก ผมและซันแอบยกโป้งให้กันเมื่อเห็นทุกคนยกยิ้มอย่างพอใจโดยเฉพาะคุณแม่เดินยิ้มเข้ามาเลย  

        ว้า วันนี้กับข้าวเยอะแยะเต็มไปหมดเลยคุณแม่เดินคู่มากับคุณพ่อและพี่ฟ้าเดินเข้ามากับพี่เจตน์ บรรยากาศมื้อนี้เต็มไปด้วยความสนุกสนานผมเข้ากับซันได้ดีมากเพราะเรียนรุ่นเดียวกัน ทำให้ผมมีเพื่อนต่างคณะเพิ่มขึ้น อีกอย่างซันชวนคุยเก่งด้วยเลยทำให้เราสนิทกันง่าย อีกทั้งยังมีเสียงคุณแม่ที่คอยหยอกล้อลูกๆ เรียกเสียงหัวเราะจนดังลั่นบ้าน ทำให้บ้านที่กว้างขวางหลังนี้ดูเล็กลงไปถนัดตาเลย

หลังจากที่มื้อค่ำผ่านพ้นไป ทั้งผมและพี่ฟ้ารวมถึงพี่เจตน์กับซันก็ต่างเตรียมตัวพากันเข้านอน แต่ดูเหมือนจะมีคนงอแงอยู่หนึ่งอัตราที่ดูเหมือนจะไม่ยอมไปนอนง่ายๆ หากไม่ได้เอาผมไปนอนด้วย

        พี่ฟ้าครับ ผมขอนอนกับเหนือได้ไหมซันเดินเข้ามาดึงมือพี่ฟ้าไว้และทำหน้าตาเหมือนแฮมเตอร์ขอข้าวโพดฝักใหญ่ รู้ทั้งรู้ว่ากินไม่ได้แต่ยังจะขอ

        ไม่ได้!พี่ฟ้าปฏิเสธขึ้นทันควันจนซันหน้ามุ่ยลง

        นั่นสิ ถ้าเรานอนกับเหนือ พี่จะนอนกับใครล่ะพี่เจตน์โอดครวญดึงซันเข้ามาไว้กับตัว

        ก็นอนกับพี่ฟ้าไงครับ ผมรู้สึกว่าคุยกับเหนือแล้วรู้สึกคุยถูกคออ่ะ อยากรู้จักกันมากกว่านี้

        “ไม่เอาด้วยหรอกให้พี่นอนกับผู้ชายตัวโข่งเนี่ยนะ มันไม่นุ่มเหมือนนอนกับเรานะซัน” พี่เจตน์เดินเข้ามาโอบไหล่ซัน เตรียมค้านหัวชนฝา ส่วนผมยืนเหวอเลยไม่รู้จะไปทางไหน อยากคุยกับซันก็อยากคุยแต่ดูเหมือเจ้าของบ้านอย่างพี่ฟ้าจะไม่ยอม ผมเลยรอดูว่าเจ้าของบ้านคนพี่กับคนน้องจะสรุปความกันว่ายังไง

        ใช่! พี่จะนอนกับแฟน ไอ้เจตน์จัดการ อุ้มเว้ย!!ข้อสรุปก็เป็นดังนั้นเมื่อพี่ฟ้าเลือกที่จะไม่สนใจฟังเสียงของชายที่งอแงไม่เลิก สั่งเพื่อนตัวดีอุ้มซันเข้าห้องก่อนจะช้อนตัวผมอุ้มแล้วพาเข้าห้องเช่นกัน

        พี่ฟ้าจะอุ้มผมทำไมครับ ผมไม่ได้จะหนีไปไหนสักหน่อย

        ไม่ได้ เดี๋ยวซันมันมาดึงเราไป พี่ไม่ยอมหรอกนะ

        กับซันพี่ก็หวงหรอครับพี่ฟ้าวางผมลงที่เตียงและคร่อมตัวผมเอาไว้แขนแกร่งทั้งสองข้างกักตัวผมไว้ไม่ให้ได้ลุกไปไหน

        ซันมันเป็นคนติดเพื่อน ถ้ามันมาติดเรามีหวังเราไม่มีเวลาให้พี่แน่ๆ

        ถึงซันจะติดผม แต่ผมติดพี่ ใครก็มาเอาเวลาของพี่ไปไม่ได้หรอกนะครับแล้วผมก็ได้เห็นครับ ใบหน้าที่ชะงักค้างและแดงขึ้นเรื่อยๆ พี่ฟ้ากัดริมฝีปากเพื่อระงับรอยยิ้ม ผมใช้แขนทั้งสองข้างยกขึ้นคล้องคอพี่ฟ้าและกดพี่ฟ้าให้โน้มคอลงมาทั้งๆ ที่ปากพี่ฟ้ายังคงกัดอยู่ ริมฝีปากบางค่อยบรรจงแตะลงเพียงแผ่วเบาก่อนจะหนักขึ้นเรื่อยๆ ผมค่อยๆ ลากริมฝีปากไปมาเพื่อให้พี่ฟ้าคลายริมฝีปากที่กัดออก พี่ฟ้าจูบตอบผมในทันที จากที่อ่อนโยนก็เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนผมเริ่มที่จะขาดอากาศหายใจ

แฮ่ก แฮ่ก อย่ากัดริมฝีปากแบบนั้นอีกนะครับ ดูสิริมฝีปากของผมช้ำไปหมดแล้วผมใช้นิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากบางของพี่ฟ้าอย่างแผ่วเบา เพื่อให้พี่ฟ้ารู้ว่าริมฝีปากของพี่เขาก็คือของผม

        เหนือ เรากำลังจะทำให้พี่คลั่งนะรู้ตัวหรือเปล่าริมฝีปากพี่ฟ้าคลอเคลียอยู่ที่ข้างหูผมให้ผมได้ขนลุกเล่นก่อนจะเอ่ยกระซิบเสียงกระเส่า

อือ…มือพี่ฟ้าเริ่มปัดป่ายไปทั่วหน้าท้องแบบราบทำให้ผมเริ่มที่จะหายใจติดๆ ขัดๆ รู้สึกวูบวาบช่วงท้องจนขนลุกชูชัน ไม่ใช่เพียงเท่านั้น แต่มันยังทำให้ผมเกิดอารมณ์จนปวดช่วงกลางลำตัว

        พี่ฟ้าเป็นของผมนะ เป็นของผมทั้งหมดเลย ตรงนี้ก็ใช่ผมใช้นิ้วจิ้มไปที่แก้มพี่ฟ้า

        “...”

        ตรงนี้ก็ใช่ผมไล่นิ้วเรียวจิ้มไปที่จมูกแล้วลากลงมาที่ริมฝีปาก

        “...”

        ตรงนี้ก็ด้วยผมวางมือทาบลงไปบนอกของพี่ฟ้าเพื่อเป็นการบ่งบอกว่าก้อนเนื้อที่กำลังเต้นแรงนี้ก็เป็นของผม

        ครับพี่ฟ้าก้มลงประกบจูบกับผมอีกครั้งและอีกครั้งจนริมฝีปากผมขึ้นช้ำเต็มไปหมด บทเพลงรักบรรเลงขึ้นอย่างช้าๆ จนเกือบตีสาม น่าตีจริงๆ บอกให้พอตั้งแต่รอบแรกแล้วเป็นไง สามรอบติดเสร็จเกือบตีสามร่างแทบพัง ผมใช้มือบางลูบหัวพี่ฟ้าที่นอนกอดผมอยู่และกระซิบเบาๆ ข้างหู ทำให้อ้อมแขนที่รั้งเอวผมไว้กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นเหมือนกับรับรู้ในสิ่งที่ผมได้กระซิบผ่านเข้าไปในใจแล้ว

        “ผมรักพี่นะ...”

 

        เช้านี้ผมและพี่ฟ้ายังคงได้นั่งทานข้าวที่บ้านพี่ฟ้าอยู่เลย คุณแม่บอกว่าเดือนหน้าจะให้ผมเข้ามาถ่ายแบบเซตคู่แล้วก็เซตกลุ่ม ซึ่งก็จะมีพี่ฟ้าคู่กับผม พี่เจตน์คู่กับซันแล้วก็ถ่ายรวมสี่คนอีกทีครับ งานนี้คุณแม่บ่นใหญ่เลยว่าต้องออกแบบเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพอได้ประกาศลงโซเชียลไปเมื่อคืนว่าจะมีการออกคอลเลคชั่นคู่ทำให้มีกระแสตอบรับออกมาได้อย่างดีเยี่ยม โดยเฉพาะคู่ชายเพราะเป็นตลาดใหม่ที่ยังไม่มีใครเคยทำ ฝั่งบ้านเราไม่เท่าไร แต่เป็นที่นิยมมากในต่างประเทศ

        คุณแม่บอกว่างานคราวนี้มีค่าขนมให้ด้วยซึ่งเอาจริงๆ ผมก็ไม่กล้ารับหรอกครับแต่คุณแม่ปฏิเสธเสียงแข็งเลยว่าลูกทุกคนต้องได้รับเท่ากันหมด งานนี้ผมเลยตกลงรับทันที ไม่ได้เห็นแก่เงินนะครับ แต่มันเป็นมารยาทผู้ใหญ่ให้อะไรเราก็ควรที่รับเอาไว้

        พี่ฟ้าครับผมเดินจับมือกับพี่ฟ้าออกมาเดินย่อยอาหารที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน บรรยากาศดีมาก มีคนพาสุนัขออกมาเดินเล่น ออกกำลังกาย บางคนก็มาเดทกันก็มีนะครับ

        ว่าไงครับ

        พี่ฟ้าไปบ้านผมบ้างดีไหมครับผมก็คิดได้หลังจากที่มาบ้านพี่ฟ้านี่แหละครับ

        ได้สิ

        เราไปสู้ด้วยกันนะที่พูดแบบนี้ก็เพราะคุณพ่อของผมค่อนข้างหวงผมมาก ผมเป็นลูกชายคนเดียวที่ต้องสืบสกุล ถึงแม้ว่าพี่เฟยจะเข้ามาช่วยบ้างแล้วก็ตาม แต่ยังไงพี่เฟยก็เป็นผู้หญิง เขาเลยหวงผมเป็นส่วนใหญ่ การที่ผมจะมีแฟนเป็นผู้ชายโดยมีลูกหลานสืบทอดให้ท่านจึงเป็นเรื่องยาก

        ที่บ้านของผมไม่ได้ใจดีเหมือนบ้านพี่ฟ้าสักเท่าไหร่หรอกนะครับ

        พี่เข้าใจเพราะเราเป็นลูกชายคนเดียวเลยนี่

        ครับ”

        แต่พี่ไม่ปล่อยมือเราหรอกนะถึงแม้ว่าคุณพ่อของเราจะไม่ยกเราให้พี่ก็ตามพี่ฟ้ากระชับมือผมแน่นขึ้นบอกให้ผมรู้ว่าเค้าจะไม่มีทางปล่อยมือผมเด็ดขาด แค่นั้นก็ทำให้หัวใจของผมอุ่นไปทั้งหัวใจแล้ว มีไม่มากหรอกที่จะพร้อมสู้ไปกับเรา โดยเฉพาะสังคมอย่างบ้านเราแล้ว ยิ่งแล้วใหญ่

        ขอบคุณนะครับที่เข้ามาในชีวิตของผม ขอบคุณที่ทำให้ผมให้ได้รู้จักคำว่ารักอีกครั้ง

        พี่ก็ดีใจเราเปิดโอกาสให้พี่ได้เข้ามาทำความรู้จักเรามากขึ้น

         ครับพี่ฟ้าเอื้อมมือมายีหัวผมจนเส้นผมกระจาย ตั้งแต่พี่ฟ้าเข้ามาไม่มีวันไหนที่ผมไม่รู้จักความสุขเลย

       

สวัสดีวันจันทร์อันแสนสดใส...ซะที่ไหนกันเล่า ผมจำได้ว่าเคยเล่นมุกนี้ไปแล้ว แต่ก็อดเล่นซ้ำไม่ได้ ผมเล่นมันทุกครั้ง สัปดาห์หนึ่งเวียนมาถึงวันจันทร์มันหมายความว่าผมต้องสู้อีกห้าวันกว่าจะได้หยุดสองวัน ช่างทรมานเด็กวัยกำลังกินกำลังนอนอย่างผมมาก

        ไงมึง ได้ข่าวว่าพี่ฟ้าพาเข้าบ้านละหรอ ฮิ้ว...กัสผิวปากแซวผมเมื่อตอนนี้เรามานั่งประเด็นเรื่องแฟนกันออยู่ที่ม้านั่งของคณะบริหาร

        แซวห่าอะไรกันพวกมึง ไอ้ทัชมึงไปหิวมาจากไหนวะกินไม่พูดไม่จาเลยผมเลี่ยงคำถามไม่ตอบซ้ำยังหันไปหาเรื่องไอ้ทัชแก้เขินอีกต่างหาก

        ปกติกูก็ไม่ค่อยพูดนะทัชเงยหน้าขึ้นมาพูดกับผมหน้าตายแล้วก้มลงไปกินต่อ

        ไหนๆๆ มึงเล่าดิไอ้กายดึงตัวให้ผมนั่งลงข้างผมพร้อมกับจ้องหน้าผม นี่มึงจะสืบสวนกูเต็มที่เลยสินะ

        ขี้เสือกเหมือนกันนะไอ้กายแล้วนี่ไอ้แอลไปไหน

        มันไปซื้อน้ำเดี๋ยวมันมา

        เออๆ

        มึงอย่ามาเนียน เล่ามาๆ!!!เรื่องของผมมันน่าเสือกขนาดนั้นเลยหรอ ขนาดไอ้ทัชกินก๋วยเตี๋ยวเสร็จมันยังรีบว่าตะเกียบและจ้องผมเลย

        “เฮ้ออ พวกมึงนี่น้า...”

        เดี๋ยว! กัสไอ้ทัชเบรกผมก่อนที่จะได้เล่ามันทำหน้าเหมือนนึกอะไรได้ก่อนจะหันไปหาไอ้กัสพรางยิงฟันขาวใส่อย่างน่าเกลียด

        ไรมึง

        ดูให้หน่อยมีพริกติดฟันเปล่า”

อื้ม ไม่มีๆ แต่ไปแปรงฟันด้วยนะ

        อืม...งั้นเดี๋ยวมา เล่าไปก่อนเดี๋ยวตามมาฟังทีหลังทัชมันใส่เหล็กดัดฟันเลยต้องรักษาความสะอาดหน่อย เวลากินข้าวกับพวกมันทีไรก็อย่างนี้ตลอด แต่น่าแปลกที่ไอ้ทัชไม่เคยถามใครเลยนอกจากไอ้กัสคนเดียว

        เรื่องมึงอ่ะ ยังไงๆกายรีบเข้าเรื่อง

        อ้าวไอ้เหนือ เพิ่งมาหรอมึงไอ้แอลเดินเข้ามาพร้อมกับแก้วน้ำในมือและนั่งลงข้างผม วันนี้ถ้าเพื่อนยังมาไม่คบผมคงไม่ได้เล่า

        เฮ้ย!! วันนี้จะได้เสือกไหมเนี่ยไอ้กัสโวยวายลั่นหันไปชี้หน้าคาดโทษไอ้แอลอย่างเคืองๆ ที่ลีลา จนผมหลุดขำแกล้งไม่เล่าซะเลยไหม

        คุยไรกันอยู่วะ

        พี่ฟ้าพาไอ้เหนือเข้าบ้านแล้ว กูอยากรู้ว่าเป็นยังไง

        จริงหรอวะ เรื่องนี้ต้องขยาย” ฟังจากที่เพื่อนมากันครบพร้อมที่จะฟังแล้วผมก็เริ่มเล่าทุกอย่างให้พวกมันฟังอย่างละเอียด

        โห โชคดีชิบหายเลยว่ะ เจอพ่อผัวแม่ผัวดี

        เออกูก็ว่างั้นแหละ จริงอย่างที่แอลมันว่า โคตรโชคดีเลยเจอแม่ผัวแบบนี้กัสยิ้มอ่อนทำหน้าฟินหลังจากที่ฟังเรื่องราวจบ

        ผิดกับกูลิบลับไอ้แอลว่าพรางทำหน้าเศร้าอย่างที่ไม่เคยเป็น

        อะไรของมึงไอ้แอล ทำอย่างอย่างกะเข้าบ้านแฟนมาแล้วงั้นแหละ

        ก็เอออ่ะดิผมเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน อย่างไอ้แอลเนี่ยนะ คำถามคือไม่ใช่ว่ามันเข้าบ้านแฟนเมื่อไหร่ ประเด็นคือมันไปมีแฟนตอนไหนวะ

        ใครแฟนมึง ทำไมกูเห็นรู้เรื่องห่าไรเลยผมงงมากแค่หายไปจากวงโคจรเพื่อนแค่ไม่กี่วันมันไปมีแฟนตอนไหน ทั้งที่ก่อนหน้านี้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาแต่ไม่ให้มันควงใครเลยนอกจากก้มหน้าเล่นมือถือ เดี๋ยวนะมือถืองั้นหรอ...ไอ้ที่กดยิกๆ นั่นไม่ใช่เล่นเกมส์หรอ

        ก็มึงมัวแต่ติดแฟนจะไปรู้ห่าไรไอ้เหนือไอ้กัสบ่น

        กูไม่ได้ติดขนาดนั้นสักหน่อย

        หรอ...เหนือหรอ...ไม่ติดเลยเนอะไอ้กายลากเสียงยาวก่อนจะเบะปากใส่ผม ผมได้แต่ส่ายหัวกับความกวนประสาทของเพื่อน

        ว่าแต่แฟนมึงใครวะ

        ก็พี่โชตะไง เล่นกันอีท่าไหนไม่รู้เป็นแฟนกันเฉยเลยไอ้กัสตอบแทนไอ้แอลที่นั่งไม่พูดไม่จา คิ้วหนาขมวดเป็นปมคงเครียดอยู่ไม่น้อย

        กับพี่โชตะเนี่ยนะ แล้วอะไรทำให้มึงหงอยได้ขนาดนี้หรือพี่โชตะเขาไม่โอเค

        ไม่โอเคห่าไร โอเคมากๆ พี่เขาสามารถทำให้กูหยุดที่พี่เขาได้โดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลย แต่มันติดตรงที่พ่อเขาเนี่ยแหละโหดชิบหาย หวงลูกชายโคตรๆ!! จนกูไม่รู้จะทำยังไง จะเข้าบ้านเขาแต่ละทีแม่งถือปืนรอพร้อมแจกลูกปืนให้กูมาก ทั้งที่กูไม่ได้ต้องการเลยสักนิด!”

        จริงหรอวะ

        มึงคิดดูนะครั้งแรกที่กูไปเจอจ้องเขม็งเลยอ่ะ กูนี่ไม่กล้าขยับตัวเลย บ้านโชเป็นโรงฝึกคาราเต้กูนี่กลัวพ่อเขาจะเสยปากกูชิบหาย ขนาดไม่มีอาวุธยังน่ากลัวถ้าอาวุธครบมือมึงไม่ต้องพูดถึง กูคงไม่เหลือชีวิตมานั่งคิดไม่ตกอยู่แบบนี้หรอก

“อ้าว แล้วมึงทำไงวะเรื่องของผมกลายเป็นเรื่องเด็กอนุบาลไปเลยเมื่อเรื่องของไอ้แอลเป็นเรื่องที่ชวนปวดหัวไม่น้อย

        จะทำไงได้ล่ะ เดินไปสวัสดีเฉยๆ อยู่คุยสักพักแล้วก็กลับ ตอนแรกกูกะว่าจะค้างแต่คงไม่รอด กูเลยถอยกลับมาตั้งหลักก่อนเนี่ยแหละ

        ฮาๆ อย่างกะเสือเจอสิงโตเจ้าป่างั้นแหละไอ้กัสพูดไปขำไป ผมเองยังขำจนตัวงอเลย จากเสือผู้หญิงต้องมาหยุดให้รุ่นพี่หน้าหวานที่มีลูกปืนพ่อตาเป็นเดิมพัน จะรอดไหมต้องรอดูหลังจากนี้

        “อยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือนะมึง โบราณท่านว่าไว้ หรือมึงจะหาใหม่” ไอ้ทัชที่เงียบอยู่นานก็พูดขึ้นมาเสียงนิ่งๆ

        ไม่ กูไม่มีทางปล่อยแน่ หึ แต่แม่โชใจดีกูชอบ

        แหมเรียกพี่โชตะห้วนๆ เลยหรอวะ

        ทำไมอ่ะ ก็เมียกูนี่หว่า

        ฮิ้ววววว จ้า...ไอ้คนขี้อวดเอ๊ย

        ใครจะไปเหมือนมึงล่ะไอ้กัส แม่ไอ้ทัชนี่ยิ้มรับมึงเป็นลูกสะใภ้หน้าบานเลยนี่

        หึ แน่นอน กูรู้จักเข้าทางผู้ใหญ่ไม่เหมือนมึงนี่หว่า!”

        เดี๋ยวๆ ไอ้กัส มึงกับไอ้ทัชคบกันหรอ ตอนไหนอ่ะ?เหมือนจะการที่ผมติดพี่ฟ้าจะทำให้ผมพลาดข่าวสำคัญไป เรื่องนี้ต้องเสือกให้รู้ยันไส้ยันพุง! จากที่ไม่ค่อยได้คุยตอนนี้มีอะไรอัพเดตเยอะดี

        “ก็....อืม อย่าถามมากกูเขิน” หน้าไอ้กัสตอนนี้แดงแปร๊ดเลยครับผิดกับหน้าไอ้ทัชที่ยังคงความนิ่งเรียบแต่ผมเห็นนะไอ้รอยยิ้มมุมปากมันน่ะ

        เออมึง  กูว่าจะพาพี่ฟ้าไปเจอพ่อว่ะ

        ไอ้เหนือ มึงคิดดีแล้วหรอไอ้แอลทำหน้าสยองอย่างปิดไม่มิดพาให้เพื่อนทั้งวงต่างสงสัย ผมเองก็ยังคิดเรื่องนี้ไม่ตก แต่ก็อย่างที่เคยบอกไม่พาไปวันนี้พรุ่งนี้ก็ต้องพาไปอยู่ดี

        ทำไมวะ พ่อไอ้เหนือทำไมไอ้กายเอ่ยถามขึ้นเพราะทั้งมันและกัสรวมถึงไอ้ทัชด้วยยังไม่มีรู้กิตติศัพท์ของคุณพ่อผมเลย ถ้ารู้แล้วจะสยองในความลูกชายอย่างแน่นอน

        หวงลูกชายโคตรๆ ยิ่งช่วงที่ไอ้เหนือคบกับไอ้เบสนะ ตอนพ่อมันรู้ มันได้เลิกกันไปพักนึงเลย แล้วยิ่งไอ้เบสมันมาทำเหนือร้องไห้อีก พ่อมันคงฝังใจเลย ไม่อยากให้ไอ้เหนือคบผู้ชายอ่ะ

        โห แล้วมึงจะเอายังไง

        ตอนนั้นกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน กูว่าน่าจะคุยได้อยู่ว่ะ กูจะทำให้พ่อยอมรับในตัวกูให้ได้

        เออๆ พวกกูเอาใจช่วยเว้ย มีไรโทรหาพวกกูได้ไอ้กัสตบบ่าผมเบาๆ อุปสรรคชิ้นใหญ่กำลังมาแล้วสินะ สู้เว้ย!!!

ไม่ว่ายังไงก็ไม่ยอมเลิกหรอก ก็ผมรักของผมนี่ ดึงกำลังใจเข้าไว้เยอะๆ บอกเลยว่าเตรียมใจเข้าไปพูดกับพ่อตัวเองต้องใช้มากกว่าการเข้าหาบ้านพี่ฟ้าเป็นร้อยเท่าพันเท่า

        ไม่หมูแน่งานนี้


***


1 คอมเมนต์  = 1 กำลังใจ

ให้เราได้มีแรงลุยต่อนะคะ (^-^)

Talk... 


ถ้าหากเจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ทักแค่ว่ามีคำผิดก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาเอง



ทุกคนสามารถติดต่อเราได้ตรง CONTACT หน้านิยายหน้าแรกได้เลยนะคะ หน้าแนะนำตัวละครอ่ะค่ะ

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่ชื่นชอบกันขนาดนี้ เห็นคอมเมนต์แล้วชื่นใจมือมันสั่นอยากอัพอีก ฮ่าๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 347 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

832 ความคิดเห็น

  1. #816 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 02:03
    ครอบครัวพี่ฟ้า น่ารักมากๆเลยอ่ะ
    #816
    0
  2. #798 _jppm (@premmiii) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 18:27
    ฮื่ออออ วงวานนน น่ารักไม่หยุดเลยยย
    #798
    0
  3. #744 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 16:07

    นั่นไง ติดพี่ขนาดนี้ไงถึงตามเพื่อนไม่ทัน 55555 พ่อแม่พี่ฟ้าน่ารักมาก รอตอนพี่ฟ้าไปบ้านน้องเลยจ้า

    #744
    0
  4. #713 - WiSH - (@gxnasama) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 15:25
    สงสารน้อง ตามเพื่อนไม่ทัน5555555555 สู้ๆนะพี่ฟ้าน้องเหนือ ผ่านกันไปให้ได้นะ!!!
    #713
    0
  5. #685 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:01
    ฮ่าๆๆๆๆๆ วงวารแอลลลลล
    #685
    0
  6. #642 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 01:07
    พี่ฟ้าสู้ๆๆๆ ทำให้ครอบครัวน้องยอมรับให้ได้นะ
    #642
    0
  7. #603 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:32
    พี่ฟ้าสู้ๆๆๆ
    #603
    0
  8. #564 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 20:41
    แง น้องเหนือสู้ๆ
    #564
    0
  9. #542 kookkie_46 (@kookkie_46) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 21:21
    คำว่าอุปสรรค>อุปศรรค

    และไวน์>ไวท์ พิมพ์ผิดนะคะ แล้วก็คำว่าวางตะเกียบ ก็พิมพ์เป็น ว่าตะเกียบ
    #542
    1
    • #542-1 Skyu-i (@suthammaklangnet) (จากตอนที่ 23)
      30 ตุลาคม 2561 / 21:26
      นิยายเรื่องนี้ เราทำการส่งสำนักพิมพ์ไปแล้ว ซึ่งทางสำนักพิมพ์จะทำการพิสูจน์อักษรอีกครั้ง เมื่อเรื่องนี้กลายเป็นรูปเล่มแล้วจะไม่มีผิดใดๆ

      เราเองก็อยากจะแก้ในเว็บอยู่นะคะ แต่ไม่มีเวลาเลยเพราะตอนนี้ปั่นเรื่องอื่นอยู่
      ดังนั้นต้องขออภัยด้วยนะคะ หากทำให้เสียอรรถรสในการอ่าน...

      หากมีเวลาเราจะกลับมาแก้อีกครั้ง ถ้าเจอคำไหนอีก พิมพ์ทิ้งไว้ได้เลย

      ขอบคุณมากค่ะ
      #542-1
  10. #484 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 14:16
    ครอบครัวพี่ฟ้านี่คือผ่านฉลุยนะคะ เหลืครอบครัวเหนือนี่แหละจะว่าไง
    #484
    0
  11. #404 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 18:36
    งื้อออออออ ครอบครัวฟ้าน่ารักจัง แถมไปแนะนำตัวได้แปปเดียวก็จะได้เงินละ คือโคตรดีอ่ะ ถึงต้องทำงานแลก แต่มันเป็นเรื่องดีๆจริงๆอ่ะ // ส่วนกลุ่มเพื่อน อะไรจะเร็วปานนี้ วุ่นๆอยู่ไม่เท่าไร กลับมาอีกทีสละโสดไปแล้วสาม เอ้อ แบบนี้ก็ได้วุ้ย 555 เรื่องพ่อเหนือนี่ท่าทางจะยากจริง แต่เราเชื่อว่าฟ้าเหนือทำได้ สู้ๆ
    #404
    0
  12. #373 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 00:31
    โห้ว ครอบครัวพี่ฟ้ายอมรับแล้ว เหลือศึกหนักคือพ่อเหนือสินะ:)
    #373
    0
  13. #282 jujung25 (@jujung25) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 19:13
    พวกนางน่ารักทุกคู่อะ ชอบบบบบบมากกกกก
    #282
    0
  14. #266 mayigot7 (@mayigot7) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 08:58
    บอกได้คำเดียวเลย เขินนนนน
    #266
    0
  15. #245 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 02:13
    เค้าไปเปิดตัวกับครอบครัวพี่ฟ้าใหญ่แล้วค่ะ
    #245
    0
  16. วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 10:57
    ที่พ่อหวงลูกนี่ไม่ใช่เพราะว่าเป็นพวกที่ติดลูกนะ เห็นลูกน่ารักๆแบบนี้น่ะ........
    #169
    0
  17. #58 ileedy (@ileedy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 20:42
    กินกันเองหมดเลย 55555
    #58
    0
  18. #47 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 02:48
    มาอีกทีมีคู่หมดละ เหนือติดพี่ฟ้าแค่ไหนถามใจเธอดู 5555
    #47
    0
  19. #18 Blasé (@-wave-) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 14:21
    แหม~~~พี่ฟ้าใหญ่ของหนูดาวเหนือจะรอดไหมคะงานนี้~~~~~~
    #18
    1
    • #18-1 Skyzui (@suthammaklangnet) (จากตอนที่ 23)
      6 กันยายน 2560 / 18:40
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ติดตามมากจนถึงตอนนี้
      #18-1