[END] The Polaris : ดาวเหนือบนท้องฟ้าใหญ่ [Yaoi] สนพ.Hermit books

ตอนที่ 22 : Chapter 20 [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 374 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

Chapter 20

(Base Part)

ไอ้ชีวิตเฮงซวย! ทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ ทั้งที่ความจริงผมต้องได้เป็นนักกีฬาทีมชาติหรือไม่ก็นักกีฬาตัวเต็งของมหาลัย ระดับฝีมืออย่างผมแล้วไม่ควรมายืนอยู่ตรงนี้เลยด้วยซ้ำ จากที่เคยยืนอยู่แถวหน้าระดับประเทศ ผมกลับต้องมายืนต่อหลังคนอื่นเกือบท้ายสุด

ครั้งก่อนที่โดนรุ่นพี่อย่างพี่ฟ้ากระทืบไปมันทำให้มือซ้ายของผมมีปัญหาถึงตอนเล่นบาสจะไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไร แต่การส่งลูกบาสหรือทำการชู้ตผมกลับทำไม่ได้อีกแล้วเพราะผมไม่สามารถใช้ข้อมือได้อย่างเต็มที่ ผมชู้ตบาสไม่เคยลงห่วงเลยหลังจากนั้น เรื่องนี้มันมีผลต่อสภาพจริงใจของผมเอามากๆ อนาคตผมถูกดับฝันด้วยมือของผมเอง ผมไม่โทษใคร ผมทำให้ชีวิตตัวเองเหมือนตกนรกขุมที่ลึกที่สุดแม้อยากจะย้อนเวลาไปกลับไปแก้ไขแค่ไหนผมก็ทำไม่ได้อีกแล้ว

        ผมไปสมัครเรียนที่ไหนก็แทบไม่มีใครรับผมเพราะประวัติที่ไอ้พี่น้องคู่นั้นเป็นคนกระจายออกไปมันทำให้หลายๆ มหาลัยเลือกที่จะปฏิเสธผม ถึงแม้ว่าผมจะมีประวัติการเล่นกีฬาและกวาดรางวัลมานับไม่ถ้วนก็ตาม

ตอนนี้ผมได้มาเรียนในมหาลัยที่บ๊วยที่สุดของประเทศ ที่เขาเลือกรับผมก็เพราะประวัติด้านกีฬาผมค่อนข้างรุ่งและนักกีฬาในมหาลัยก็ไม่มีคนเก่งๆ มากนักเลยต้องการดึงผมเข้ามหาลัย เพื่อเป็นการช่วยดึงศักยภาพนักศึกษาที่นี่

        เหอะ!

        เหตุผลกระจอกๆ ที่เลือกผมมันทำให้ผมเหมือนคนไม่มีที่ไปและโอกาสนี้มันเหมือนใยแมงมุมเส้นเล็กๆ ที่ผมต้องใช้ไต่ขึ้นมาจากนรก แต่ทุกคนคงอยู่แล้วว่าใยแมงมุมมันบางและขาดง่ายแค่ไหน

        เฮ้ย! ไอ้เด็กใหม่ เก็บลูกบาสดิเสียงขาใหญ่ประจำมหาวิทยาลัยตะโกนเข้าโสตประสาทผม จนผมขมวดคิ้วแน่น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมโดนหาเรื่อง ผมโดนแบบนี้ทุกครั้งเป็นประจำเพราะพวกมันหมั่นไส้ที่โค้ชมองผมว่าเป็นตัวเต็งมากกว่าพวกมันที่ฝึกซ้อมมานาน

        มึงเล่นเอง มึงก็เก็บเองดิ! ผมไม่ได้อยากมีปัญหาแต่ความที่เป็นเด็กใหม่ปัญหามักจะเข้ามาหาผมเองเสมอ

        เหอะ! พวกสวะ!!!!

        มึงว่ายังไงนะ ไอ้ขี้ยา คนตัวโตกว่ากระชากคอเสื้อผม คำว่าขี้ยากระตุกคิ้วผมได้เป็นอย่างดี ผมเสพก็จริงแต่ไม่หนักขนาดนั้น ความหอมหวานของมันทำให้ผมมีความสุขแม้เพียงชั่วครู่ก็ตาม บางครั้งเวลาที่ผมเครียดผมเลยเลือกที่จะใช้มันเพื่อผ่อนคลายความคิดอันหนักอึ้งบ้างเป็นบางเวลา อย่างน้อยมันก็ช่วยให้ผมได้ลืมความเจ็บปวดลงไปได้บ้าง

        มึง เล่น เอง มึง ก็ เก็บ เองผมจงใจพูดเน้นที่ละคำอย่างไม่เกรงกลัว

        อย่าปากดีให้มันมาก กูใช้ให้ทำอะไรมึงก็ควรจะทำ! ถ้ามึงไม่อยากเจอตีน!!”

        ทำไมกูต้องทำตามที่มึงบอก มึงเป็นพ่อกูหรอผมยียวนกวนประสาทมันให้มันได้ของขึ้นและผลที่ได้ก็ไม่ต่างจากที่คิดไว้ เมื่อเส้นความอดทนอันน้อยนิดของอีกฝ่ายขาดลงทันทีก่อนจะสวนหมัดเข้ามากระแทกหน้าผมอย่างจัง

        พลั่ก! ตุบ!! ผัวะ!!!

เสียงทะเลาะวิวาทดังขึ้นกลางหอประชุมขนาดใหญ่จนมีอาจารย์เข้ามาพบ ผมโดนเรียกผู้ปกครอง คุณแม่ของผมเธอร้องให้อย่างหนักเพราะไม่มีคิดว่าผมจะกลายเป็นคนแบบนี้ จากที่เธอเคยเข้าใจว่าผมเป็นเด็กกิจกิจกรรมที่สร้างรางวัลมากมายให้กับครอบครัว แต่ตอนนี้ผมกลับไม่ใช่ลูกชายในแบบที่เธอต้องการอีกแล้ว

ผมนั่งรถกลับบ้านมาเงียบๆ พ่อนั่งรออยู่ที่โซฟาหน้าทีวีทำหน้าเคร่งเครียด ทำไมต้องเครียดกันขนาด ทำไมเพิ่งจะมาสนใจทั้งๆ ที่เหมือนก่อน ไม่เห็นจะสนใจขนาดนี้เลย ปล่อยผมไปก็ได้นี่ เหมือนเมื่อก่อนไง ฮะๆ

เบส นั่งก่อนสิลูกพ่อเรียกผมเข้าไปนั่งใกล้ แม่ผมก็เดินตามติดๆ พรางโอบกอดผมไปด้วย

สวัสดีครับ

เราจะย้ายไปอยู่ต่างประเทศกันนะลูก

!!!!!

ฮืออ...แม่จะอยู่กับลูก เราไปเริ่มต้นใหม่ด้วยกันนะลูกนะ ฮึก...ที่ผ่านมาแม่ดูแลลูกไม่ดีใช่ไหม ขอโอกาสให้แม่ได้ดูแลลูกอีกครั้งนะลูกนะ ฮึก...คุณแม่ผมโอบกอดผมเอาไว้แน่นไหล่ของท่านสั่นไหวบอกให้ผมรู้ว่าท่านเสียใจขนาดไหนที่ผมกลายเป็นคนแบบนี้

        ที่ผ่านมาพ่อเอาแต่ทำงานและไม่ได้สนใจว่าลูกจะเป็นยังไง พ่อขอโทษลูก พ่อขอโทษ

พ่อดึงทั้งผมและแม่เข้าไปกอด แปลกที่น้ำตาผมมันดันไหลไม่หยุด ไม่มีเสียงสะอึกสะอื้น ไม่มีไหล่ที่สั่นไหว มีแต่ร่างกายที่นั่งนิ่งเงียบกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง

        อย่าเป็นแบบนี้เลยนะลูก ไปอยู่กับแม่เถอะนะ ฮึก...ไปเริ่มต้นกันใหม่ เราสามคนพ่อแม่ลูกนะ ผมไม่เคยเห็นแม่ร้องไห้ให้ผมหนักขนาดนี้มาก่อนเลย คุณแม่ที่บางวันผมแทบไม่เห็นหน้าท่านเพราะท่านออกไปทำงานแต่เช้าและกลับมาค่ำ ส่วนคุณพ่อก็เช่น บางครั้งผมได้ถ้วยรางวัลมาท่านยังไม่มีเวลาแสดงความยินดีกับผมเลย แต่มาในวันนี้ท่านทั้งสองโอบกอดผมและร้องจนสุดเสียงด้วยความเจ็บปวด

นี่ผม...ทำอะไร..ลงไป

พ่อสัญญา พ่อจะดูแลเราให้ดีกว่าเดิม พ่อสัญญาเบส มือพ่อที่กำลังสั่นเทาลูบหัวผมอย่างแผ่วเบา ผมรู้เลยว่าพ่อพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไว้มากแค่ไหน ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผมจะทำให้ทั้งสองคนต้องเจ็บปวดขนาดนี้

พะ...พ่อ

ว่าไงลูกว่าไงพ่อกระตือรืนร้นตอบผมเสียงสั่น

มะ...แม่...เสียงผมสั่นขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับน้ำตาที่มันยังคงไหลอยู่อย่างนั้น

ผมขอโทษ...ครับ

ฮือออออ ไม่เป็น...ไร ลูก...ไม่เป็นไรเลย เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ ภาพห้องสี่เหลี่ยมที่ตอนนี้มีคนสามคนนั่งกอดกันร้องไห้ราวกับจะขาดใจ เหมือนน้ำตาครั้งนี้เป็นน้ำตาแห่งการไว้อาลัยให้กับเรื่องราวที่ผ่านมา...

จบลงแล้วชีวิตแย่ๆ

ถ้าผมจะขอโอกาสให้ตัวเองอีกครั้ง มันจะยังมีโอกาสนั้นอยู่ไหม...

ถ้าผมบอกว่าผมสำนึกผิดแล้วจะมีใครเชื่อหรือเปล่า...

ถ้าผมบอกว่าผมยอมแล้วและผมขอโทษ จะมีใครให้โอกาสผมไหม...

คงไม่มีหรอก...จะไปมีได้ยังไง

...ดาวเหนือ...

นี่คือชื่อของคนที่ผมรักอย่างหมดหัวใจ แม้ความรู้สึกที่ผ่านมามันจะบิดเบี้ยวไปบ้าง จนทำให้ผมลงมือทำร้ายเขา แต่ผมก็อยากขอโทษ...

แต่ถึงผมพูดไปเหนือคงไม่มีทางเชื่อผมอีกแล้ว...สิ่งที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตผมคือการทำให้ดาวเหนือร้องไห้และไม่คิดที่จะสนใจน้ำตาที่แสนเจ็บปวดนั่น ผมพลาดไปจริงๆ

ผมทิ้งของทุกอย่างที่เกี่ยวกับเหนือไว้ที่บ้านหลังเดิม มีเพียงรูปถ่ายใบเล็กๆ ที่คนในภาพส่งยิ้มมาให้อย่างสดใส ภาพที่ผมเก็บไว้ในส่วนลึกสุดของลิ้นชัก บัดนี้มันได้มาอยู่ในกระเป๋าสตางค์กลายเป็นของสำคัญล้ำค่าที่สุดของผมไปแล้ว...กำลังใจเดียวของผม

รอยยิ้มที่ทำให้ขาของผมมีกำลังได้เดินหน้าต่อและต้องทำใจไปพร้อมๆ กันว่าคนในภาพผมต้องมองเขาให้กลายเป็นเพื่อนรัก ไม่ใช่คนรักเหมือนที่ผ่านมา

        อ่า...เพื่อนรักสินะ

เหนือจะชอบคำนี้ไหมนะ...

ผมเดินออกมาจากบ้านโดยที่ไม่หันหลังกลับไปมองเพราะผมคงทำใจไม่ได้ ผมกับครอบครัวเดินทางมาที่สนามบิน ก่อนผมจะไปผมยกมือถือกดโทรหาเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่ผมเคยขอร้องให้ช่วยโจมตีเหนือ แต่รู้อะไรไหม มันไม่ช่วยผมเลยแถมยังด่าผมกลับมาซะยับว่า “มึงมันโง่”

แต่วันนี้ผมคงต้องโทรไปขอโทษมันที่ผมไม่เชื่อมันและทำให้เรื่องมันกลายมาเป็นแบบนี้ สมควรแล้วที่มันด่าผม

        (ฮัลโหล)

        ไอ้มายด์ นี่กูเองนะ

        (ไอ้เบส!! นี่มึงอยู่ไหน กูติดต่อมึงไม่ได้) ปลายสายทำเสียงประหลาดใจก่อนจะยิงคำถามใส่ผมยกใหญ่จนผมตอบคำถามแทบไม่ทัน

        กูจะโทรมาขอบใจที่มึงเตือนกูในวันนั้น แม้ว่ามันจะไม่ทันก็ตาม

        (มึงพูดอะไรของมึงวะ กูเพื่อนมึงนะเว้ย ต่อให้ใครจะว่ายังไง มึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดของกู)

        ฟังกูให้ดี ฟังให้จบ จะด่าก็ค่อยด่าหลังจากนี้นะ

        (เออๆ ว่ามา ถ้าพูดไม่เข้าหู กูจะด่าให้ยับเลย) ผมอมยิ้มขำเพราะมันจะได้ด่าผมหลังจากนี้แน่ๆ

        กูกำลังจะไปอเมริกา...

        (!!!)

        กูต้องไปรักษาตัวบำบัดจิตที่นั่น พ่อแม่กูขอร้องมา ตอนนี้ครอบครัวกูเขากลับมาอยู่กับกูแล้วนะมึงผมยังคงพูดทั้งที่น้ำตาเริ่มจะไหลลงมาอีกครั้ง

        (...)

        กูไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเมื่อไหร่ ขอบใจที่เป็นเพื่อนกู กูฝากขอโทษเหนือทีนะมึงสำหรับเรื่องที่ผ่านๆ มา ที่กูทำไม่ดีกับเขาเอาไว้เยอะเลย

        (...)

        บอกเขาทีว่าถ้ากูพร้อมเมื่อไหร่ กูจะกลับไปขอโทษด้วยตัวเองอีกครั้ง

        (...)

        กูเสียใจ กูขอโทษที่เพิ่งมาบอกมึงเอาป่านนี้

        (...)

        แล้วเจอกันนะมึง มึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดของกู กูดีใจที่ได้เจอเพื่อนอย่างมึง

        (มึง...)

        ไว้ว่างๆ กูจะกลับมาหา

        (มึงไม่ให้โอกาสกูได้ไปส่งมึงที่สนามบินหน่อยหรอวะ)

        อย่าเลยมึง กูขอร้อง...

        (…โชคดีว่ะ ถ้ากูมีเงินเมื่อไหร่ กูจะบินไปหา ห้ามลืมกูเด็ดขาด! ติดต่อมาด้วยนะมึง) เพื่อนสนิทผมมันพูดแค่นั้นและผมเลือกที่จะตัดสายทิ้งไปเพราะถ้าฟังมากกว่านี้น้ำตาของผมมันคงไม่หยุดไหลแน่ ทุกอย่างมันไม่มีเวลาให้เตรียมใจ แต่ผมคงต้องทำใจหลังจากนี้

ลาก่อน...ความรักของผม

 

(Downeua Part)

วันนี้ทั้งผมและพี่ฟ้ามากันเช้ากว่าปกติ ทั้งที่ผมบอกแล้วว่าผมมาเองได้แต่คนตัวโตก็ยังดึงดันที่จะมาส่งผมให้ได้เลย ดื้อซะไม่มี

ง่วงหรือเปล่าครับผมหันหน้าไปถามคนตัวโตที่ดูก็รู้ว่ายังตื่นไม่เต็มที่เพราะวันนี้มี “กิจกรรมตลาดวัฒนธรรมคณะ” และผมต้องเป็นคนบรรยายให้ความรู้ในช่วงแรกของวันทำให้ผมต้องมาเตรียมตัวเช้ากว่าปกติ

        พี่ไหว เราล่ะพร้อมไหมจ้า...พี่ไหว แต่ตาพี่มันลอยๆ นะครับ ง่วงก็บอกว่าง่วงเถอะ

        พร้อมครับ พี่ฟ้าไม่ไหวอย่าฝืนเลยนะ ผมเป็นห่วงพี่ฟ้าเอื้อมมือมายีหัวผมเบาๆ

        แย่จัง พี่ทำให้เราเป็นห่วงจนได้

        อื้อ...พี่ฟ้าผมเพิ่งเซตมานะ ยุ่งหมดแล้วมั้งเนี่ย เดี๋ยวไม่หล่อขึ้นมาจะทำไง

        ไม่หล่อสิดี คนจะได้ไม่มองเราเยอะ

        ได้ไงกันล่ะครับ ผมเป็นหน้าตาของคณะเลยนะสาวๆ ไม่แลขึ้นมาเดี๋ยวได้เสียเชิงชายหมด ที่สำคัญผมอยากกวาดรางวัลยอดคนเข้าชมที่ได้เหมือนทุกปีด้วย

        จะหล่อให้ใครดูนักหนา แค่เป็นเดือนมหาลัยคนก็มองเราจะแย่ พี่ตามหึงไม่หวาดไม่ไหวแล้วนะดูทำเสียงตัดพ้อเข้าสิ คิดว่าน่ารักนักหรือไง

        พี่ฟ้าครับ ไม่หึงซี้ซั้วสิครับผมอดที่จะดุคนตรงหน้าไม่ได้ เมื่อคนตัวโตทำท่างอนแบบน่ารักๆ ไม่ได้เข้ากันเลยสักนิด

        ก็ไม่ได้อยากหึงมั่วซั่วหรอก แต่คนมองเหนือเยอะ พี่ไม่ชอบนี่ครับดีนะที่พี่ฟ้าขับรถอยู่สายตาเลยต้องมองแต่ถนน ไม่งั้นตอนนี้คงได้เห็นหน้าของผมที่มันขึ้นสีแดงแปร๊ดแน่ๆ

        เหนือ..

        ครับ

        หน้าแดง...เวรชิบ! เห็นได้ยังไงวะ

        อย่ามาล้อผมนะ ขับรถไปเลย

        หึหึพี่ฟ้าเลี้ยวรถเข้ามาจอดบริเวณหน้าโดมกีฬาที่ใช้จัดกิจกรรม นี่ขนาดยังเช้าอยู่เลยนะคนเริ่มมากันเยอะแล้วอ่ะ ส่วนหนึ่งก็มาเตรียมงานกันด้วยเพราะบางคณะใช้พร็อบในการดึงดูดคนเข้าชมค่อนข้างเยอะ

        พี่ฟ้าจะกลับคอนโดไปนอนหรือจะอยู่มหาลัยต่อครับ

        พี่ว่าจะเข้าคณะเลย จะไปงีบสักพักน่ะ

        ถ้างั้นเราแยกกันตรงนี้นะเดี๋ยวประมาณสิบโมงครึ่ง ผมจะไปหาเพราะตอนนั้นผมคงพูดบรรยายเสร็จแล้ว

        ได้ครับบบเสียงยานมาก ไปนอนเถอะพ่อคุณ น่าสงสารจริงๆ

 

        ผมเดินเข้ามาในโดมกีฬาขนาดใหญ่มีผู้คนจับจ้องผมมากมาย ก่อนหน้านี้มีหลากหลายเหตุการณ์ที่ทำให้ผมเป็นที่พูดถึง ตอนนี้หลายๆ คนเลยรู้จักผมกันทั่วเลย บางคนก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเพราะวันนี้ผมหล่อเป็นพิเศษ จะไม่ให้เซตทรงหล่อมาได้ยังไง ก็พี่นัทพี่รหัสผมเขาย้ำนักย้ำหนาว่าปีนี้ต้องกวาดรางวัลยอดคนเข้าชมให้ได้เหมือนทุกปี ไม่ค่อยจะกดดันกันเท่าไหร่เลยว่าไหมครับ

        ไงมึง หล่อสมกับเป็นเดือนคณะเลยนะ

        มึงก็ด้วยพ่อหลีดของคณะผมเอ่ยแซวไอ้แอลที่วันนี้ทั้งผมและมันดูดีกว่าปกติ เสื้อผ้าหน้าผมไม่ต้องพูดถึง เป๊ะทุกองศา

        เงียบไปเลย เพราะมึงนั่นแหละ

        มึงว่าวันนี้เราจะกวาดยอดคนเข้าดูได้เยอะเหมือนที่รุ่นก่อนๆ ทำไว้หรือเปล่าวะ

        กูว่าแค่กูกับมึงครองไมค์ตลอดช่วงเช้าก็คงทิ้งห่างหลายๆ คณะแล้วนะเว้ยผมเป็นคนพูดคนแรกตอนเก้าโมงถึงสิบโมงครึ่ง แล้วหลังจากนั้นไอ้แอลมันจะพูดต่อไปจนถึงเที่ยงวันเลย

        มึงอย่าลืมว่าวิศวะฯ ปีนี้มีพวกไอ้กันอยู่ คนคงเข้าไปดูไม่น้อยหรอกมึง ปีนี้พวกมันได้คะแนนป๊อบปูล่าโหวตกูว่าสาวๆ คงล้นบูทเลยว่ะโดยเฉพาะสาววายด้วยนะผมว่าอ่ะ

        เออใช่กูลืมนึกไปเลย แข่งกับพวกมันทีไรไม่หมูสักงาน” เห็นได้ยินมาว่าพี่ๆ ในคณะบรีฟงานให้มันทั้งคู่ทำตัวเหมือนแฟนกันเพื่อเรียกสาวๆ เข้าชม ร้ายไม่เบา ไอ้เจย์คงตอบตกลงในทันทีเพราะเข้าทางมันพอดีเป๊ะ!

        หึหึ กูก็ว่างั้นแหละ ไปเข้างานกันดีกว่ามึง ถึงเวลาที่ผมต้องพูดบรรยายแล้วครับจากยอดลงทะเบียนเข้าชมก็มีมาเรื่อยๆ ตอนแรกก็เกือบสามสิบคนได้เลย เพราะคณะในมหาลัยเรามีไม่มากนัก บูทแต่ละบูทเลยค่อนข้างใหญ่พอสมควร

        อย่างบูทนึงก็สามารถจุคนได้ถึงสี่สิบคน ผมจะพูดสามช่วง ช่วงละครึ่งชั่วโมงแล้วเปลี่ยนชุดคนฟัง ซึ่งผมจะรับรอบละไม่เกินสามสิบคน พูดวนไปเหนื่อยหน่อยแต่ก็สนุกดี

        การทำธุรกิจในโลกปัจจุบันมักจะมีความเสี่ยง เราต้องศึกษาปัจจัยการทำธุรกิจและการลงทุนให้ดีๆ ก่อนนะครับมือไม้เย็นเฉียบ โคตรเกร็งเลย ไม่เคยต้องพูดอะไรนานๆ ต่อหน้าผู้คนเลยครับ มันไม่เหมือนกับการพรีเซนต์งานแค่ไม่กี่นาทีก็จบไป แต่นี่มันคือการบรรยายความรู้ที่อัดแน่นอยู่ในหัวสมองเป็นเวลาชั่วโมงกว่าเลย

“...” เงียบกริบ...ตั้งใจฟังมาก ผมคงเหมือนอาจารย์แก่ๆ ที่ยืนอ่านสไลด์อยู่หน้าห้องแน่ๆ

ในการดำเนินธุรกิจใดๆ ก็ตาม ต้องอาศัยหลายๆ ปัจจัยประกอบกัน เพื่อก่อให้เกิดกิจกรรมในการดำเนินธุรกิจเสียงของผมตอนนี้คงเหมือนโรบอทที่ติดตั้งโปรแกรมพูดเอาไว้ มันต้องดูน่าเบื่อแน่ๆ ฮือ...จะรอดไหมวะเนี่ยกู คนฟังนั่งเงียบเชียว

“...”

ซึ่งปัจจัยพื้นฐานในการดำเนินธุรกิจมีสี่ประเภท หรือที่เรียกว่า 4M”

“...”

นั่นก็คือ Man Money Material และ Method”

เดี๋ยวครับ!” มีผู้ชายคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม อะไรของเขายังไม่เข้าเนื้อหาเลยมีคำถามแล้วหรอ

เชิญครับ

ถ้าการลงทุนคือความเสี่ยง ผมจะขอลองเสี่ยงกับคุณได้ไหมครับ

ฮิ้วววววอะ...ไอ้นี่!

ยังไงครับหน้าของผมยังคงยิ้มรับมุขอย่างขำๆ ทั้งที่ในใจ เล่นกูแล้วไหมล่ะมึง! แล้วแบบนี้ผมจะตั้งรับยังไง

ผมมี 4M ครบเลยนะครับ Man ก็คือผมพร้อมให้ทั้งตัวและหัวใจเลยครับนั่น! มันเริ่มแล้ว

ฮิ้ววววววนี่ก็โห่รับเพื่อนเก่งจริงๆ พ่อให้แดกนกหวีดตั้งแต่เด็กหรอ

“Money ผมก็พร้อมเปย์คุณได้ทุกเมื่อเลยนะครับ

ฮิ้ววววๆๆๆ โห่....ฮิ้ววเออจ้า...ถ้าโห่อีกนิดเดียว กูจะนึกว่าโห่ให้กูรำหน้านาคแล้วนะ ขอเพลงด้วย!

ผู้ชายคนนั้นค่อยๆ ลุกจากที่นั่งแล้วเดินก้าวเข้ามาหาผม แต่ละคนยังคงส่งเสียงโห่ร้องไม่หยุด ทำให้คนจากบูทอื่นเริ่มสนใจบูทของเรามากขึ้น พอดีเลยจังหวะกอบโกย น้ำขึ้นให้รีบตัก เล่นตามน้ำมันไปก่อนแล้วกัน ตอนนี้ต้องโกยคนเข้าก่อน เพื่อนผมก็ไม่รอช้ารีบเดินไปหาคนที่กำลังเดินเข้ามาให้ได้เซ็นชื่อกันทุกผู้ทุกคน

“...” ผมยังคงยืนยิ้มนิ่งๆ ให้กับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า ผมเองก็อยากรู้ว่าเขาจะเล่นอะไรต่อ

“Material ถ้าถามหาวัตถุดิบ ผมมีนี่มาให้คุณจะช่วยรับมันไว้ได้หรือเปล่าครับผู้ชายคนนั้นยื่นดอกกุหลาบสีแดงสดมาตรงหน้าผมหนึ่งดอก

ฮิ้วววววววว หวี๊ดวิ้ดจ้า...

ขอบคุณมากครับผมก็ยังคงยิ้มแล้วรับดอกไม้มาจากคนตรงหน้า

และ M สุดท้ายคือ Method ขั้นตอนการปฏิบัติ ผมค่อนข้างเชี่ยวชาญนะครับ โดยเฉพาะเรื่อง...บนเตียง สนใจรับเอาไว้พิจารณาไหมครับ

ฮิ้ววววว ฮิ้ววววว ฮิ้ววว

ตึง! เสียงเส้นความอดทนขาดลงทันทีหลังจากที่ไอ้เวรนี่พูดจบ! เดี๋ยวคุณจะได้รู้ว่าเล่นกับเด็กบริหารมันเสี่ยงยังไง!!

ปรบมือให้ผู้ชายคนนี้หน่อยครับ ผมจับมือให้ผู้ชายคนนั้นหันหน้าเข้าหาคนฟังและยังคงยิ้มต่อไป ทุกคนก็ยังคงเล่นตามปรบมือให้อย่างชอบใจใหญ่ หึหึ

การลงทุนของคุณนับว่าเสี่ยงอยู่มากเลยทีเดียวนะครับ

ยังไงหรอครับดูมัน ดูมันยังคงยิ้มหน้าระรื่นได้อีก หึหึ ดี! ยิ้มให้ได้ตลอดแล้วกันนะมึง

การทำธุรกิจยังต้องมีการวิเคราะห์ SWOT อีกนะครับ

ยังไงครับ คุณช่วยอธิบายให้ผมฟังแบบละเอียดๆ หน่อยได้ไหมครับ ตอนนี้ยอดคนเข้าดูเริ่มล้นทะลักออกมานอกบูทแล้วครับ บางคนถึงขั้นยอมยืนดูอยู่วงนอกนับว่าเป็นสิ่งที่น่าพอใจอยู่มากเลยทีเดียว มาเลยหลุดเข้ามากันเยอะๆ เลย!!

เราต้องวิเคราะห์จุดแข็ง(S) จุดอ่อน(W)” ผมปรายตามองไปเป้ากางเกงของอีกฝ่ายซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่มีหรอกครับท่าทีเหนียมอาย กลับยืนกอดอกยืดตัวเพื่อโชว์ความพึงพอใจในตัวเองอีกต่างหาก ไอ้หน้าด้าน ไอ้ไม่รู้สึกอาย ไอ้บ้า!!!

จุดแข็ง จุดอ่อนคือการวิเคราะห์ภายในครับ อย่างคุณเนี่ยต้องดูเลยนะครับว่าแข็งสู้สถานการณ์วิกฤตหรืออ่อนจนไม่สู้สถานการณ์นะครับผมปรายตามองเป้าของอีกฝ่ายอีกครั้งจนตอนนี้ใบหน้าของอีกฝ่ายเริ่มซีด

        ฮิ้ววว เอาเรื่องว่ะ ฮาๆๆ ฮิ้วๆๆๆเสียงผู้คนเริ่มกู่ร้องโห่เสียงดังเชียร์ผม เรียกเสียงหัวเราะให้กับคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี เมื่อสถานการณ์เริ่มพลิก เดี๋ยวผมจะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสให้ดู

        และทุกท้ายเราต้องวิเคราะห์โอกาส(O)และอุปศรรค(T)ด้วยนะครับ”

        ยะ...ยังไงครับผมยังคงยิ้มและอธิบายต่อไป ทั้งๆ ที่ใบหน้าอีกฝ่ายเริ่มชื้นเหงื่อ เห็นแล้วโคตรตลก

        การวิเคราะห์โอกาสและอุปสรรคเป็นการวิเคราะห์ภายนอกครับ”

“คุณต้องดูว่าคุณมีโอกาสที่จะทำคะแนนหรือเปล่าและคุณต้องดูด้วยว่าอุปสรรคของคุณคืออะไร ยกตัวอย่างเช่น

“...” ผมนิ่งไปสักพัก เสียงทุกคนเงียบหมดเพื่อรอดูว่าผมจะพูดอะไรต่อ

อุปสรรคก็คือคู่แข่งของคุณเอง ถ้าเปรียบเทียบว่าธุรกิจของคุณคือผม คุณต้องดูว่าคุณมีโอกาสเอาชนะคู่แข่งจากวิศวะฯ ที่ยืนอยู่ตรงนั้นได้หรือเปล่านะครับ ผมชี้นิ้วไปยังพี่ฟ้าที่ยืนกอดอกมองมาทางพวกผมนิ่งๆ พี่ฟ้าสบสายตาให้กับผู้ชายที่ยืนข้างผมจนผู้ชายคนนั้นค่อยๆ ขยับตัวออกห่างจากผมทีละนิด

ถ้าคุณไม่ศึกษาสิ่งเหล่านี้ให้ดีๆ ก่อน ธุรกิจของคุณ...

“...”

อาจล้มละลายได้เลยนะครับผมยังคงยิ้มหน้านิ่งๆ ไปให้กับผู้ชายคนนั้นต่อไป

ฮิ้ววว...ฮาๆๆๆๆเสียงผิวปากและเสียงหัวเราะดังขึ้นตามมาติดๆ ผู้ชายคนนั้นเดินกลับเข้าไปนั่งที่เหมือนเดิม โดยเจอสายตาเพื่อนๆ ที่ยิ้มมาให้อย่างล้อๆ ตลกดีครับ

หลังจากนั้นผมก็บรรยายต่อไปโดยที่ไม่มีใครกล้าแซวผมอีกเลย ส่วนพี่ฟ้าเดินกลับไปที่บูทของคณะตนเอง ยอดคนเข้ามาบูทของผมก็เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ต้องขอบคุณผู้ชายที่กล้าแซวผมนะครับ มันเหมือนเป็นการเปิดสวิตซ์ให้ผมได้กล้าพูดมากยิ่งขึ้น จากที่ตอนแรกเกร็งๆ ตอนนี้ก็สามารถพูดได้สนุกมากยิ่งขึ้น การบรรยายจึงเต็มไปด้วยความสนุกสนานและทุกคนกล้าที่จะถามคำถามกับผม

หลังจากที่ผมพูดบรรยายจบและกำลังเดินออกมาเพื่อที่จะเดินไปบูทของคณะวิศวะฯ ผู้ชายคนเดิมก็เดินเข้ามาหาผมและเรียกผมเอาไว้

มีอะไรหรือเปล่าครับ

เราชื่อไนล์ เราต้องขอโทษด้วยนะ ที่แซวนายตอนที่นายพูดบรรยายน่ะ

อื้ม ไม่เป็นไรหรอก เรารู้ว่าไนล์แค่ล้อเล่นถึงแม้จะกวนโอ๊ยไปบ้างก็เถอะ

พอดีเราเป็นน้องชายพี่นัท เรียนคณะนิเทศน่ะ พี่นัทขอให้เรามาช่วยเพราะเห็นว่าเหนือดูเกร็งๆ ตอนพูด

งั้นหรอ น้องพี่นัทนี่เอง ยังไงก็ขอบใจมากที่มาช่วยเรานะ

ไม่ขนาดนั้นหรอก

แต่มันช่วยให้เราพูดได้คล่องขึ้นจริงๆ นะ หายเกร็งเลยล่ะ ขอบใจมาก

ไม่เป็นไรๆ ถ้ายังไงเราไปก่อนนะ แฟนเรารออยู่น่ะ

อื้ม ยินดีที่ได้รู้จักนะไนล์

เช่นกันเหนือไนล์พูดแค่นั้นก่อนจะวิ่งออกไปอีกทางและไปหยุดอยู่ที่ผู้ชายร่างเล็กคนนึงที่ยืนรออยู่ก่อนจะเดินออกจากโดมกีฬาไปด้วยกัน

 

ผมเดินมาหาพี่ฟ้าที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่แถวๆ หลังบูทกับพี่นนท์ ก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือไม่สนใจคนรอบข้างเชียว  พี่ในคณะจะส่งเสียงเรียกพี่ฟ้าอยู่แล้ว แต่ผมทำมือเป็นสัญญาณเอานิ้วชี้จรดริมฝีปากเป็นเชิงบอกให้พี่เขาเงียบก่อน เพราะเดี๋ยวผมจะทักเอง พี่เขาเลยหันไปทำงานต่อ

        สวัสดีครับพี่นนท์ พี่ฟ้า ผมพูดบรรยายเสร็จแล้วครับ ไปหาอะไรกินที่บูทคหกรรมกันไหมครับผมยกมือไหว้พี่นนท์ก่อนจะเอ่ยปากชวนพี่ฟ้าให้ออกไปหาอะไรกินด้วยกัน

        ครับ เออมึงเดี๋ยวกูมานะ

        เออๆ แล้วเจอกัน

        เหนือ...เสาร์นี้ไปบ้านพี่นะพี่ฟ้าหันมาถามผมในขณะที่ตอนนี้เราถือของกินออกมานั่งเล่นที่สวนเล็กๆ ที่ที่ผมเคยขอพี่ฟ้าคบ

อืม...ไปก็ได้ครับผมกังวลมาตลอดเลย กลัวว่าจะเข้ากับบ้านพี่ฟ้าไม่ได้ แต่อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดแหละครับ มาขนาดนี้แล้ว ไม่ไปวันนี้ก็ไปต้องไปวันหน้าอยู่ดี

        จริงนะ

        จริงครับ

        เดี๋ยวพี่จะโทรบอกแม่ให้เตรียมกับข้าวเอาไว้

        ว่าแต่พี่ฟ้าไม่โกรธนะครับ เรื่องการบรรยายวันนี้น่ะ

        ก็หึงนั่นแหละ แต่ไอ้นัทมันมาอธิบายกับพี่แล้ว เป็นไรหรอก

        พี่ฟ้าน่ารักที่สุด

        ก็ลองมาคิดอะไรกับเราจริงๆ สิ คิดว่าพี่จะปล่อยไว้หรอ

        ก็ไม่น่าปล่อยนั่นแหละครับผมดีใจจริงๆ นะที่พี่ฟ้ารักผมมากขนาดนี้ มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนลอยได้ทุกครั้งที่อยู่กับพี่ฟ้าเลย ไม่รู้ว่าบนโลกนี้มีใครโชคดีเหมือนผมไหม แต่สำหรับผมที่ชีวิตหนึ่งได้เกิดมาเจอพี่ฟ้าผมว่าผมโชคดีที่สุดแล้ว

มากินนี่เร็ว เดี๋ยวพี่ป้อนให้พี่ฟ้ายื่นขนมข้าวเกรียบปากหม้อมาที่ผม

        “ครับ อ้ามมมมม

***


1 คอมเมนต์  = 1 กำลังใจ

ให้เราได้มีแรงลุยต่อนะคะ (^-^)

Talk... 


ถ้าหากเจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ทักแค่ว่ามีคำผิดก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาเอง



ทุกคนสามารถติดต่อเราได้ตรง CONTACT หน้านิยายหน้าแรกได้เลยนะคะ หน้าแนะนำตัวละครอ่ะค่ะ

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่ชื่นชอบกันขนาดนี้ เห็นคอมเมนต์แล้วชื่นใจมือมันสั่นอยากอัพอีก ฮ่าๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 374 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

832 ความคิดเห็น

  1. #815 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:46
    พี่ฟ้า เหนือ น่ารักจริงๆ

    เบส ถ้ากลับตัวกลับใจได้ก็มีเเต่คนให้อภัยทั้งนั้นเเหละไปรักษาจิตใจให้หาย แล้วทุกอย่างก็ดีตามมาเองนะ ไหนๆก็ยังมีเพื่อนที่ชื่อ มายด์ รออยู่ทั้งคน
    #815
    0
  2. #797 _jppm (@premmiii) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 18:23
    -ฮื่อออ สุดจะแสนหวานเลยคู่พี่ฟ้าน้องเหนือเนี่ย!♡
    -เรื่องเบส ;-; เอาจริงโคตรสงสารเบสเลยอ่ะ แต่แบบเบสทำตัวเองทั้งนั้น เลสควรได้รับบทเรียน และอีกอย่างเบสก็สำนึกผิดแล้ว เราเชื่อว่าลึกๆแล้วทุกคนต้ให้อภัยเบสแหละ

    สู้ๆนะเบส ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไปอ่ะ
    #797
    0
  3. #768 ducky-J (@ducky-J) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 02:09
    เอาจริงปมทุกอย่างของเด็กวัยรุ่นก็มีอิทธิพลมาจากครอบครัวล้วนๆ ถ้าใส่ใจกันมากกว่านี้คงไม่เป็นแบบนี้ เราชื่นชมเบสนะเรื่องความรักน่ะ ถึงจะดูผิดรูปผิดร่างไปบ้างแต่เบสก็ยังรักแค่เหนือ เหมือนตัวเองแค่ยังต้องการความรักจากหลายๆคนเลยทำแบบนั้น ไม่รู้สิ นี่ว่าแต่ละคนมันมีปมทางใจแตกต่างกันไป ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เบสหายกลับมาเป็นปกติเร็วๆนะ
    #768
    0
  4. #743 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 15:32

    เบสมาจากครอบครัวที่พ่อแม่ไม่มีเวลาให้ ทำให้เป็นโรคต้องการความรัก ความสนใจสินะ แต่เบสดันทำผิดวิธี ถ้าเบสจริงใจกับเหนือคนที่ยืนอยู่ข้างเหนือในตอนนี้คงเป็นเบสไปแล้ว แต่คู่กันแล้วไม่แคล้วกันอะเนาะ พี่ฟ้ากับเหนือเหมาะกันที่สุดแล้วล่ะ หวังว่าในอนาคตเบสจะเจอคนที่เบสรักและรักเบสจริงๆนะ

    #743
    0
  5. #693 สามีโยชิโกะ (@Aommy_0525) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 21:59
    สงสารเบสเเละเป็นกำลังใจให้นาง อยสกเห็นนางมีความรักใหม่ที่ดีอ่ะอย่างเช่นกลุ่มเเฝดนนท์ นันท์ กีสมาก
    #693
    0
  6. #684 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:44
    กว่าจะสำนึก เห้อมมมม //ตล๊กกกก 5555555 ไนล์
    #684
    0
  7. #656 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:05
    แอบสงสารเบสเลย พึ่งจะมาคิดได้
    #656
    0
  8. #641 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 23:46
    สำนึกได้ก็ดีเบส หวังว่าจะไม่ทำตัวแย่ๆอีก
    #641
    0
  9. #620 GFMB (@GFMB) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 18:10
    เบสสสส ฮื้อออ สู้ๆนะ ถ้าเราเป็นนายเราคงล้มไปแล้วอ่ะ
    ถึงแม้นายจะผิดก็เถอะ แต่เราเข้าใจ
    @ไรท์ ขอบคุณนะคะ ตอนนี้คือเหม็นความรักโพดๆ
    #620
    0
  10. #596 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 09:34

    ขอบคุณ
    #596
    0
  11. #581 nannapas331 (@nannapas331) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:12
    ส่งใครปลอบใจเบสทีคะสำนึกแล้วก้เริ่มส่งสาร
    #581
    0
  12. #571 forfaye (@forfaye) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 20:24
    สงสารเบส เลวไปหน่อยเเต่ก้คือรักเหนืออะ
    #571
    0
  13. #563 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 20:31
    สงสารเบสอ่ะ เห้อ ไม่น่าเลย
    #563
    0
  14. #525 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 23:12

    ยังดีที่เบสคิดได้ ถึงจะทำเลวมาเยอะก็เถอะ อย่างน้อยก็สำนึกได้ด้วยตัวเองอ่ะนะ

    #525
    0
  15. #483 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 14:00
    เบสคิดได้ก็ดีแล้ว เรื่องมาขนาดนี้แล้วครอบครัวควรหันมาใส่ใจได้แล้วค่ะ
    #483
    0
  16. #426 Papillons es Roses (@BL_Bualalissa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 21:38
    อยากด้ายคู่เบส;-;
    #426
    0
  17. #403 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 18:07
    อ่อ...ที่แท้เบสมีปัญหาชีวิตแบบนี้นี่เอง ก็นี่ล่ะนะ พอไม่มีคนเอาใจใส่คอยสั่งสอนการต้องตัดสินใจเองทุกอย่างบางทีมันก็พลาดแบบนี้แหละ เวลามีปัญหาก็ไม่มีคนคอยรับฟัง ระบายกับใครไม่ได้ ก็เลยหาทางออกผิดๆ ก็ถือว่าเป็นคนน่าสงสารอยู่เหมือนกัน ก็เอาเป็นว่าอโหสิให้ละกัน เริ่มชีวิตใหม่ก็ทำให้ดีล่ะ // คู่เหนือเขาก็หวานกันตลอดดดดด
    #403
    0
  18. #372 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 00:29
    สงสารเบสอยู่นะ คือเหมือนกับว่าเเต่ก่อนเบสต้องอยู่คนเดียวใช่ป้ะ แล้วพ่อแม่ต้องทำงานหรือติดงานเลยไม่มีเวลาให้ ทำให้เป็นปมไรงี้ เพราะเด็กที่จะมีนิสัยดีนี่ก็เกิดมาจากครอบครัวสอนและการอยู่ร่วมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา//เรารู้ว่าเหมือนนิยายเรื่องนี้เป็นคำสอนที่ทำให้รู้ว่าความรัก....ไม่ได้สวยงามเสมอไป:)
    #372
    0
  19. #339 yayeff (@yayeff) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 20:11
    ขอเม้นว่าสงสารเบส พื้นฐานครอบครัวเป็นสิ่งที่สำคัญจริงๆ ถ้าเด็กจะพังบางทีเค้าอาจจะมีปมจริงนั่นแหละ :)))
    #339
    0
  20. #310 Kk21985925 (@Kk21985925) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 18:01
    เขินตัวลอยแล้วจ้าา
    #310
    0
  21. #265 mayigot7 (@mayigot7) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 08:35
    เรื่องสอนอะไรหลายอย่างเลย
    หวานกันอีกล้าวพ่อคู๊น
    #265
    0
  22. #244 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 02:02
    โอ้ยหวานจังคู่นี้
    #244
    0
  23. #207 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 13:08
    ไรท์เรียนบริหารแน่เลยย
    #207
    1
    • #207-1 Skyu-i (@suthammaklangnet) (จากตอนที่ 22)
      6 พฤศจิกายน 2560 / 13:29
      ถูกต้องงงงง 555555
      #207-1
  24. วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 10:43
    อย่างน้อยก็รู้ว่าเบสรักเฟนือแค่ไหน และเบสก็กลับตัวกลับใจคิดได้ทุกอย่างแล้ว เริ่มชีวิตที่ดี เพราะจุดเริ่มต้นที่มันผิดพลาดก็เริ่มมาจากครอบครัวล่ะนะ แลเราเชื่อว่าเบสจะกลับมาเป็นเพื่อนรักที่ดีของเหนือได้......และเราหวังว่าทุกคนจะยอมรับนะ.......
    #165
    0
  25. #139 Namforn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:24
    ดีแล้วเบสที่กลับตัวได้
    #139
    0