[END] The Polaris : ดาวเหนือบนท้องฟ้าใหญ่ [Yaoi] สนพ.Hermit books

ตอนที่ 14 : Chapter 13 [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 455 ครั้ง
    20 ส.ค. 62

Chapter 13

อือออ...

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบนาฬิกาที่ติดอยู่ตรงฝาผนังบ่งบอกเวลากว่าห้าโมงเย็นแล้ว แต่สภาพห้องไม่ใช่ห้องของผม ผมจำได้ว่าผมนั่งงีบข้างพี่ฟ้าแล้วบัดนี้เหตุใดผมจึงมานอนที่ห้องพี่เขาได้เล่า

        ตื่นแล้วหรอเราคนข้างกายเอ่ยทักเมื่อเห็นผมขยับตัวขึ้นจากโซฟากว้างโดยที่อีกคนนั่งอยู่ด้านล่างพิงขอบโซฟาพร้อมกับดูโทรทัศน์

        พี่ฟ้า ทำไมไม่ปลุกผมล่ะครับหมดกันสภาพดูไม่ได้เลย เผลอนอนน้ำลายยืดหรือไม่ก็นอนกรนไปบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้

        พี่ไม่อยากให้เรานอนไม่พออย่าบอกนะว่าพี่ฟ้าอุ้มผมขึ้นมา ฮือ...ลำบากพี่เขาอีกแล้ว

        “ขอโทษนะครับ ที่ผมเผลอหลับไป พี่ฟ้าต้องลำบากแบกขึ้นมาเลย”    

ฮะๆ พี่เต็มใจเองแหละ อย่าคิดมากเลย หิวไหม ไปหาอะไรกินกันเนอะพี่ฟ้าลูบหัวยุ่งๆ ของผมเบาๆ พรางจัดทรงผมให้ด้วย

        ก็ดีครับ ผมว่าท้องผมเริ่มร้องแล้วแหละ แหะๆ

        ตอนนี้พวกเรามาเดินตลาดนัดที่มีของกินละลานตาเต็มไปหมด แต่ละอย่างน่ากินทั้งนั้น ทั้งขนมและอาหาร ขนมจีนก็น่ากิน ก๋วยเตี๋ยวก็ดี ไก่ทอด ส้มตำ เยอะมาก เอ๊ะนั่น! ปลาหมึกย่างน้ำจิ้มซีฟู้ด

        พี่ฟ้าครับ ผมอยากกินปลาหมึก

        ครับๆผมรีบดึงมือพี่ฟ้าเข้าไปในร้านนั้นทันที ปลาหมึกตัวอวบอ้วนอัดแน่นไปด้วยไข่กำลังย่างลงบนเตาส่งกลิ่นหอมไปทั่วทั้งบริเวณ นอกจากร้านปลาหมึกพวกเรายังพากันเดินหาซื้อของกินอื่นๆ อีกเพียบ จนตอนนี้มีของกินเต็มไม้เต็มมือ สามารถกินแทนข้าวเย็นได้เลย แล้วของกินทั้งหมดนี่พี่ฟ้าเป็นคนจ่าย พอผมจะจ่ายเองก็ทำหน้าดุใส่ผม

วิศวะฯ นี่ดุทุกคนเลยหรือเปล่าครับ

เลอะหมดแล้วคนดีหืม คนดี? พี่ฟ้าเอื้อมมือมาเช็ดไอศกรีมวนิลาที่ติดอยู่ตรงมุมปากผมก่อนที่จะปาดเข้าปากตัวเอง

        อือหือ เซ็กซี่ชิบ! การกระทำเมื่อกี้เรียกความร้อนบนใบหน้าผมได้เป็นอย่างดี ผมก้มหน้าลงไม่กล้ามองหน้าพี่เขาเพราะปกติก็เคยเห็นแต่เช็คปากให้ด้วยกระดาษทิชชู่ ไม่เคยเจอความร้อนแรงแอทแทคขนาดนี้ แต่ก่อนจะเขินมากไปกว่านี้ ผมว่าผมมีเรื่องสำคัญที่จะต้องบอกพี่เขาก่อน ไม่อยากเซอร์ไพร์สทีหลังเดี๋ยวโดนดุ

        พี่ฟ้าครับ ผมมีไรจะบอก

        อะไรครับ

        พี่ในคณะให้ผมเป็นเดือนปีนี้ ต้องแสดงความสามารถพิเศษด้วยในตอนประกวด ผมยังนึกไม่ออกเลยว่าจะทำอะไรดี

        เหนือว่าไงนะ!คนตรงหน้าหยุดเท้าลงหันกลับมามองผมตาเขียวปั๊ด ผมเองก็ชะงักเพราะไม่คิดว่าพี่ฟ้าจะไม่พอใจที่ผมจะแข่งเดือน

        อะ...เอ่อ...ผมได้เป็นเดือน...คณะครับผมไม่สามารถควบคุมโทนเสียงตัวเองได้เพราะสายตาคนตรงหน้าเต็มไปด้วยคำถาม ขมวดคิ้วทำหน้าไม่พอใจใส่จนผมทำอะไรไม่ถูก

        “...”

        ผมคงไม่เหมาะกับการเป็นเดือนสินะ

        ใครให้เหนือเป็น!ฮือ...ทำไมต้องดุด้วย

        “...

        พี่ถามก็ตอบ! เหนือ!

        รุ่นพี่...ในคณะครับผมก้มหน้าลงคางชิดคอ พี่ฟ้าในโหมดนี้โคตรดุเลย จากที่สนุกกับตลาดเมื่อกี้ ไอศกรีมในมือผมยังไม่กล้ากินต่ออ่ะคิดดู ถ้ามีคนบอกให้พี่ฟ้าไปเป็นพี่ว๊ากผมว่าก็เหมาะนะ

        ทำไมต้องเป็นเราด้วย! อืม...ฮะๆ นั่นสิคนแบบเราจะเดือนได้ยังไงกันขนาดพี่ฟ้ายังไม่เห็นด้วยเลย ความมั่นใจหดหายจนแทบเหลือศูนย์เลยเหมือนกัน  

        “...”

        เฮ้อ...เหนือ พี่ไม่ได้บอกว่ามันไม่เหมาะกับเหนือ แต่มันเหมาะสมมากเกินไป มากจนพี่กลัวว่าจะมีคนหันมาสนใจเรา

        พี่ฟ้า...

        เหนือ พี่ไม่ชอบหรอกนะที่ใครจะมามองเหนือมากมายขนาดนั้น

        ผมขอโทษครับผมไม่รู้เลยว่าจะทำให้พี่ฟ้าคิดมากขนาดนี้ จะว่าไปผมแคร์พี่ฟ้ามากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ  อาจจะตอนที่เราเดินด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน หรือนั่งรถไปเรียนด้วยกัน  หรือไม่ก็อาจเป็นหลายๆ ครั้งที่เราได้ใช้เวลาร่วมกันจนกระทั่งพี่ฟ้าได้เข้ามาเป็นหนึ่งในชีวิตผม

        แต่ถ้ามันเป็นการตัดสินใจของเราพี่ก็จะสนับสนุนเต็มที่ครับ

        ขอบคุณมากนะครับพี่ฟ้า ผมยิ้มและนั่งกินไอศกรีมต่อจนหมด เมื่อกี้หยุดกินไปเพราะมัวแต่กลัวที่พี่ฟ้าจะดุ ตอนนี้ต้องรีบกินก่อนที่มันจะละลายมากไปกว่านี้

        ว่าแต่เรื่องความสามารถพิเศษ เรามีความสามารถอะไรได้บ้างล่ะ

        อืม ผมไม่เก่งอะไรเลยสักอย่าง กีฬาก็พอเล่นได้ แต่ดนตรีนี่ก็ไม่เอาไหน ไม่มีอะไรเด่นเลยครับ

        แล้วร้องเพลงล่ะ เราพอทำได้หรือเปล่า?”

        อืม ถ้าร้องเล่นๆ ก็พอทำได้นะครับ แต่ถ้าจะให้เอามาแข่ง ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าจะสู้เขาไหวไหม

        งั้นเอาเป็นร้องเพลงก็ได้นะพี่ว่า เราก็ขายความน่ารักแทน พี่ว่าน่าจะชนะใจคนอื่นได้

        ครับ ผมจะพยายามร้องเพลงงั้นหรอ...จะว่าไปก็ไม่ได้ร้องมานานแล้วด้วยสิ เมื่อก่อนช่วงม.ปลาย ที่เฮิร์ตหนักๆ พวกแอลพาผมเที่ยวทุกเย็นเพื่อให้ผมลืมเรื่องเครียดๆ ทั้งไปเล่นเกมส์เซนเตอร์ เข้าตู้เพลง ร้องคาราโอเกะ สมัยนั้นเพลงไหนก็โดนใจไปหมดเพราะกำลังอกหักมาหมาดๆ คิดแล้วก็ขำไม่หาย

หลังจากที่ผมแยกกับพี่ฟ้า ตอนนี้ผมกำลังมานั่งนึกว่าจะร้องเพลงอะไรดี ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาดาวคณะของผม

        (ฮัลโหลค่ะ)

        ขวัญข้าวนี่เราเองนะ เหนือ

        (อื้ม ว่าไงเหนือ เราว่าจะโทรหาอยู่พอดีเลยเรื่องการแสดงน่ะ)

        ใจตรงกันเลย เราจะแสดงอะไรกันดีล่ะ

        (เหนือทำอะไรได้บ้างเผื่อความสามารถเรามันจะเข้ากันได้แล้วเอามิกซ์กัน

        เราพอร้องเพลงได้นิดหน่อยแต่ยังไม่เคยขึ้นเวที เราเลยไม่ชัวร์ว่าจะรอดไหม

        (งั้นหรอดีเลย เดี๋ยวเราจะใช้การแสดงนี้กัน เราว่ามันจะเข้ากันได้ดีแน่ๆ)

        ยังไง...

        (ก็คืออย่างงี้...) ขวัญข้าวร่ายแนวการแสดงมาผมให้ฟัง ซึ่งผมอึ้งมากเพราะเป็นสิ่งที่ไม่เคยทำและแหวกแนวอยู่ไม่น้อย น่าสนใจและน่าสนุก คิดว่าน่าจะพอมัดใจคนดูได้อยู่บ้างไม่มากก็น้อย ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับเสียงของผมและความเข้ากันของผมกับขวัญข้าวด้วย

 

ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้เจอใครเลยนอกจากขวัญข้าวเพราะหลังจากเรียนเสร็จก็ต้องมาซ้อมการแสดงกับขวัญข้าวต่อทุกวัน ผมไม่เคยขึ้นเวทีมาก่อนเลย ต้องซ้อมเพื่อความเคยชิน เวลาจะตามหาพี่รหัสก็ไม่มี จนตอนนี้เวลาก็หมดลงและถึงวันเฉลยซึ่งก็คือวันนี้ มีรุ่นพี่ต่างชั้นปีมายืนล้อมพวกผมเยอะมากและพี่ๆ เขาก็จัดการให้พวกผมยื่นเป็นวงกลมวงใหญ่ซึ่งยืนห่างกันพอสมควร

        เอาล่ะค่ะน้องๆ ได้เวลาเฉลยพี่รหัสกันแล้ว มีใครหาพี่รหัสเจอกันบ้างไหมคะ

        “...”

        ห๊ะ!! ไม่มีใครหาเจอเลยหรอ

        พี่รหัสแต่ละคนไม่ยอมแสดงตัวเลยนี่ครับ ไปถามก็พากันหนี จงใจแกล้งรุ่นน้องนะครับเนี่ยเพื่อนในคณะผมพูดแทรกขึ้นมาราวกับกำลังบ่นให้รุ่นพี่ที่ยืนอยู่รอบๆ อย่างไม่เกรงกลัวอะไร รุ่นพี่เองก็ได้แต่มองแล้วอมยิ้มขำเป็นเรื่องสนุก

        เอาล่ะๆ งั้นวันนี้มาเฉลยพี่รหัสกันดีกว่า น้องๆ ทุกคนจะได้รับผ้าปิดตานะคะ ขอให้มัดให้ดี เริ่ม!” พวกผมต่างคนต่างหันไปให้คนข้างๆ มัดให้ก่อนจะกลับมายืนประจำที่เดิม รู้สึกตื่นเต้นสุดๆ เพราะไม่รู้ว่าจะได้พี่รหัสเป็นใครและรุ่นพี่คนไหนที่จะมายืนอยู่ตรงหน้าเรา

        บริหาร บูม!!!

ผมสะดุ้งเฮือก เสียงเพลงบูมประจำคณะบริหารดังขึ้นจากรุ่นพี่อย่างทรงพลังเปล่งเสียงโดยพร้อมเพียงกันทำให้พวกผมขนลุกชัน มันดูมีพลังให้รู้สึกหึกเหิม ไม่คิดว่ารุ่นพี่ที่ผมเห็นว่าเดินแต่งตัวหล่อๆ สวยๆ จะมีพลังในการบูมน้องๆ ขนาดนี้ พอบูมเสร็จก็มีเสียงพี่ระเบียบตะโกนดังขึ้น ที่เป็นพี่ระเบียบเพราะคณะผมไม่มีระบบพี่ว๊ากครับ แต่จะมีพี่ระเบียบที่คอยตักเตือนน้องๆ ในเรื่องของการแต่งกาย ความมีระเบียบเวลาเข้าร่วมกิจกรรมของมหาลัย

        ตอนนี้!! พวกเรา!! รุ่นพี่! บริหารธุรกิจ!!! ขอต้อนรับ!! น้องๆ! เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของพวกเรา!!! ณ บัด! นี้!!”

พี่เขาตะโกนดังมากเหมือนตั้งใจตะโกนให้มันกระแทกเข้าไปถึงหัวใจของน้องๆ ทุกคนเพื่อให้พวกเราได้รับรู้ว่าจากนี้ไปคือจุดเริ่มต้นการเป็นนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจที่แท้จริง

ผมภูมิใจมากเพราะในที่สุด สิ่งที่ผมพยายามทำมาทั้งหมดก็สำเร็จแล้ว เป้าหมายต่อไปคือการจบการศึกษา ผมก็จะทำให้ได้อีกเช่นกัน...

        รุ่นพี่ทุกคน เชิญเดินเข้าไปหาน้องรหัสของตัวเองได้ครับ!! เสียงคนเดินเต็มไปหมดผม ตื่นเต้นมากผมอยากรู้ว่าพี่รหัสผมเป็นใคร แล้วเสียงเดินก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าผมพร้อมกับรู้สึกเหมือนโดนสวมอะไรให้ที่ไหล่ก็ไม่รู้

        น้องๆ!!! เปิดผ้าปิดตาได้!!! สิ้นเสียงรุ่นพี่ ผมคลายผ้าปิดตาออกก็พบผู้ชายตัวสูงกว่าผมไม่มาก เผยรอยยิ้มกว้างสดใสมาให้ผมพร้อมกับช่อดอกไม้ที่ยื่นมาตรงหน้า เพื่อนๆ ทุกคนได้ดอกไม้กันหมดเลยครับ คนละช่อจากพี่รหัสของตัวเอง แต่ผมดูจะพิเศษหน่อยที่มีสายสะพายสีแดงบ่งบอกว่าเดือนของคณะบริหารปีนี้คือผม

        พี่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมในตอนนี้หล่อมาก ทั้งสูงทั้งขาวทั้งมีรอยยิ้มที่เป็นเสน่ห์ เวลายิ้มทีมีลักยิ้มอยู่ที่แก้มทั้งสองข้างด้วยครับ แล้วก็มีไฝเสน่ห์ที่มุมปากล่างเล็กๆ ด้วย

        สวัสดีน้องดาวเหนือ พี่ชื่อพี่นัทจะมาเป็นพี่รหัสเราตั้งแต่วันนี้ ฝากตัวด้วยนะ

        ครับ พี่นัทสวัสดีครับ แพงแน่ๆ เลยต้องให้รุ่นน้องถึงขนาดนี้เลยหรอครับ ผมยกมือไหว้และรับช่อดอกไม้ช่อโตมาจากที่รหัส

        ไม่หรอกครับเพราะเป็นร้านของหนึ่งในรุ่นพี่เราเขาเลยคิดไม่แพง อีกอย่างพวกพี่ตั้งใจให้พวกเรานะ

        ขอบคุณมากเลยนะครับ

        งั้นมาแลกช่องทางการติดต่อกันหน่อยดีไหม มีอะไรเราจะได้โทรคุยกันได้ แล้วก็เวลาเราอยากปรึกษาเรื่องเรียนกับพี่ พี่ก็สามารถช่วยเราได้นะ

        ครับในระหว่างที่ผมแลกเบอร์และไลน์กับพี่นัทก็ได้ยินเสียงพี่สันทนาการทำหน้าที่ต่อ

ไหนใครได้ใครเป็นพี่รหัสกันบ้างเอ่ย พี่ๆ แต่ละคนลงมายื่นข้างรุ่นน้องอย่างพวกผมแล้วมองไปที่เวที คณะเราอบอุ่นและเป็นกันเองมากครับ รุ่นน้องอย่างผมดูแฮปปี้ดีที่ได้พี่รหัสถูกใจ บางคนก็ได้รุ่นพี่เรียนดีเพราะขยันเรียนเหมือนกัน บางคนก็รู้จักกันอยู่แล้วเพราะเล่นกีฬาด้วยกัน บางคนก็ได้อยู่ด้วยกันเพราะรวยเหมือนกันก็มี นับว่าโชคดีมากเลย

        โอ๊ะ! สายรหัสนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ค่ะทุกคนทุกคนมองมายังผมที่ยืนคู่กับพี่นัทเป็นตาเดียว เมื่อพี่สันทนาการที่ทำหน้าที่เป็นพิธีกรชั่วคราวชี้ไม้ชี้มือมาทางพวกผม

        นั่นน่ะสิ น้องดาวเหนือได้พี่นัทเป็นพี่รหัสเลยหรอเนี่ย ทำไมครับ พี่แต่ละคนพูดเหมือนพี่นัทเจ๋งมากๆ เลยยังงั้นแหละ

        สายรหัสอาถรรพ์ พี่อีกคนนึงพูดขึ้นมาจนผมเริ่มกลัวแล้วนะ นี่ตกลงพี่นัทเจ๋งหรือน่ากลัวกันแน่เนี่ย ผมหันไปมองพี่นัทที่ยืนยิ้มอยู่ข้างๆ อย่างไม่สะทกสะท้านอะไร รอยยิ้มเท่บาดใจถูกแจกจ่ายเรี่ยราดไปทั่วทั้งคณะ จนเพื่อนสาวผมบางคนยกมือขึ้นมากุมน่าอกแทบไม่ทัน

        มันยังไงหรอครับ

        ก็สายรหัสเรามีแต่ผู้ชายและได้เป็นเดือนคณะทุกรุ่นนี่ก็เจ็ดรุ่นติดกันแล้วนะ ถ้านับเราก็รุ่นที่แปดอ่ะโอ้โห!!! เจ็ดรุ่นติดกัน! เป็นไปได้ยังไง แต่ละปีที่เข้ามาสายรหัสเราไม่มีใครแบบว่าหน้าตาไม่เข้าขั้นบ้างเลยหรอ

        ไม่ใช่แค่นั้นนะครับน้องเหนือพี่อีกคนเสริมขึ้นมาบ้าง

        สายรหัสนี้ยังได้เกียรตินิยมอับดับหนึ่งกับสองตลอดเลยด้วย” เอ่อ...อันนี้ผมน่าจะทำให้รุ่นที่แปดผิดหวังนะเพราะผมไม่ได้เรียนเก่งขนาดนั้นไง คะแนนดีก็จริงแต่ก็ไม่ได้สูงจนแซงเพื่อนทุกๆ คนนี่

        อาจตกม้าตายที่รุ่นผมก็ได้นะครับฮือ...เศร้าหนัก...ผมไม่สามารถเป็นความหวังของใครได้หรอกครับ อย่ากดดันตัวผมนักเลย จะร้อง... T^T

        “ฮาๆๆ” ทุกคนส่งเสียงหัวเราะยิ้มขำที่ผมทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ กดดันเกินไปแล้ว ฮือออ...

        หลังจากผ่านช่วงรับน้องในตอนเย็นไป อีกสี่วันก็จะมีงานประกวดเดือนดาวแล้ว ผมยังคงทำหน้าที่ไปซ้อม มารับน้องและเข้าเรียนวนลูปอยู่อย่างนั้น โคตรเหนื่อย แม้ว่าผมจะชอบเพราะมันสนุกแต่ร่างกายช่างไม่เอื้ออำนวยเอาซะเลย

        และแล้ววันนี้ก็มาถึง ประสบการณ์การเป็นเดือนครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของผม ตื่นเต้นจนมือไม้เย็นเฉียบและยังสั่นเกร็งไม่หาย ตอนนี้ผมยืนอยู่ที่ห้องแต่งตัวกับขวัญข้าว ผมไม่ได้บอกใครเลยว่าการแสดงของผมคืออะไรแม้กระทั่งพี่ฟ้า

        ผมซ้อมคิวกับขวัญข้าวว่าจะแสดงออกมาแบบไหนเพื่อให้ได้เรียกคะแนนได้ดีที่สุด เธอเป็นผู้หญิงที่สวยและดูฉลาดความสามารถก็เยอะ ตั้งแต่ซ้อมกับเธอมาเธอดูเป็นคนที่มีความสามารถมากเลย

        เสียงเปิดงานดังขึ้นพร้อมกับพิธีกรเริ่มทำหน้าที่ดำเนินงาน

        สวัสดีครับทุกคนและในวันนี้ทุกคนก็จะได้พบกับพวกผมพิธีกรคู่จากคณะนิเทศศาสตร์ ผมโอโซนและองศาเจ้าเดิมคร้าบบบบผม!!”

        สวัสดีค่า”

“กรี๊ดดดดดดด” เรียกเสียงกรี๊ดได้ดีอีกเช่นเดิม

“และวันนี้พวกเราก็จะมาทำหน้าที่ดำเนินงานในวันนี้ค่ะ

        ครับ สำหรับกติกาการโหวตนะครับจะมีสองรางวัลครับได้แก่รางวัลป๊อบปูล่าโหวตจากยอดไลท์ในเฟสบุ๊คและรางวัลการเป็นดาวเดือนประจำมหาวิทยาลัยของปีนี้ จะตัดสินจากยอดดอกไม้ที่แต่ละคนจะรับได้นะครับ ทุกคนสามารถซื้อดอกไม้ให้ดาวและเดือนได้ที่ซุ้มคณะเกษตรทางขวามือเลยครับ

        และสำหรับใครที่ต้องการแจ้งประกาศต่างๆ สามารถติดต่อได้ที่พวกเราเลยนะคะ

        ทุกคนครับวันนี้ก็เป็นค่ำคืนแห่งดาวเดือนเด่นที่จะส่องประกายเป็นหน้าตาให้กับมหาวิทยาลัยของเราแห่งนี้ มาช่วยกันส่งแรงใจแรงเชียร์ให้พวกเขากันเลยนะครับ

        “กรี๊ดดดดดดด”

        แต่ละคนทั้งสวยแล้วก็หล่อมากๆ เลยค่ะทุกคน เรียกได้ว่าแต่ละคณะคัดคนมาดีจริงๆ พอดีดิฉันไปแอบมองจากหลังเวทีมาค่ะ ไม่ว่าจะเป็นหนุ่มหล่อจากเภสัช บริหาร แพทย์ สถาปัตย์ งานดีทั้งนั้นเลยค่า

        “กรี๊ดดดด!!

        เธอแอบมองผู้ชายคนอื่นอีกแล้วนะ

        แล้วพี่คิดว่าดาวคณะแต่ละคนเป็นยังไงบ้างคะ

        อือหือ ไม่อยากจะพูดครับ สวยมาก แต่ละคนแต่งองค์ทรงเครื่องแล้วสวยจริงๆ ผมขอรับประกันเลย!! เพราะฉะนั้นเตรียมหาซื้อดอกไม้ไว้ให้ดีนะครับเพื่อให้คะแนนกับคนที่คุณชื่นชอบ

        แหม...มองบนรัวๆ ไปเลยค่ะทุกคน เพราะพี่โซนเองก็ไม่น้อยหน้า แอบซื้อดอกไม้ติดมือแบบนี้เตรียมเอาไว้ให้ใครหรือเปล่าคะ

        “แน่นอนว่าสาวคนต้องเป็นเด็กนิเทศแน่นอน”

        “ฮิ้วววว”

        “น้องกุ๊กไก่หรอคะ แต่ดาวนิเทศปีนี้สวยไม่แพ้คณะอื่นๆ เลยนะคะ”

        “เปล่าพี่หมายถึงเธอ”

        “กรี๊ดดดดดด โห่...กรี๊ดดดดด”

        “เขินจริงๆ เลยนะคะ งั้นขอรับไว้ด้วยความเต็มใจเลยค่ะ” พิธีกรไมค์ทองคำจากมหาลัยยังคงดำเนินงานต่อไปจนกระทั่งมาถึงช่วงโชว์ตัวและตอบคำถาม

        ถ้าพร้อมแล้วเริ่มจากคณะแพทย์ศาสตร์กันเลยค่า แต่ละคณะก็เดินโชว์ตัวกันสักพัก ไม่ว่าใครจะออกมาก็เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะคณะวิศวะที่ส่งไอ้เจย์และไอ้กันเข้าประกวดเนื่องจากปีนี้คณะวิศวะไม่มีผู้หญิงสอบผ่านเข้ามาเลยแม้แต่คนเดียว นับว่าเป็นประวัติศาสตร์ครั้งยิ่งใหญ่ของคณะและมหาลัยเลยก็ว่าได้

        ปกติผู้หญิงคณะนี้ก็มีน้อยอยู่แล้วนะ แต่ปีนี้ไม่มีเลย น่าสงสารเขานะครับ โชคดีที่คณะนี้มีผู้ชายหน้าหวานอย่างไอ้กันเข้ามา ทางมหาลัยเลยยกเว้นไว้เป็นกรณีพิเศษ ทุกคณะไม่มีใครค้านกลับเรียกเสียงฮาได้อีก บอกว่าคิดซะว่าเป็นสีสันของงานให้ทุกคนได้จดจำ

        มาถึงช่วงตอบคำถามผมและขวัญข้าวได้คำถามเบสิกโดยให้ทั้งผมและขวัญข้าวได้ตอบร่วมกัน

        จากคำถามนะครับ ทำไมคุณถึงเลือกเรียนคณะบริหารธุรกิจ คณะของคุณมีความสำคัญในอนาคตอย่างไร เชิญตอบได้เลยครับ เหมือนจะง่ายนะครับ ตอบได้แต่การคิดคำตอบให้ออกมาดูฉลาดมันไม่กลับไม่ง่ายอย่างที่คิด

        ขอบคุณสำหรับคำถามนะคะ ผมให้เกียรติเธอตอบก่อนเลย เพราะผมรู้ว่าเธอฉลาดกว่าผม

        ในปัจจุบันไม่ว่าเราจะทำอะไรล้วนแล้วแต่มีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจโดยที่เราไม่รู้ตัว ซึ่งสิ่งที่เราใช้อยู่ในชีวิตประจำวันของเราเป็นผลมาจากธุรกิจทั้งสิ้น หากลองมองไปรอบๆ ตัวเรา เริ่มตั้งแต่อาหารที่ทานในตอนเช้าเสื้อผ้าที่เราใส่อยู่ พาหนะที่เราใช้ในการเดินทาง โฆษณาโทรทัศน์ที่เราดูอยู่ทุกวันก็ยังเป็นสิ่งที่มาจากการทำธุรกิจทั้งสิ้น และยังมีสิ่งอื่นๆ อีกมากมายเลยค่ะ

        ครับและธุรกิจเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดกำไรโดยการตอบสนองความต้องการด้านสินค้าและบริการของผู้บริโภค โดยจัดหาสิ่งจำเป็นให้กับสังคมเช่น ที่อยู่อาศัย เสื้อผ้า อาหาร ยารักษาโรคการขนส่งและการสื่อสาร ในบางธุรกิจนั้นดำเนินการโดยที่ไม่ได้มุ่งหวังกำไรเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของตนเพียงอย่างเดียว แต่ยังสร้างสิ่งดีๆ ให้กับสังคมอีกด้วยครับ  ดังนั้นพวกผมจึงอยากเป็นหนึ่งในผู้ขับเคลื่อนเศรษฐกิจของไทยให้เติบโตขึ้นด้วยโลกของธุรกิจครับ ขอบคุณครับ

        ผมและขวัญข้าวโค้งขอบคุณและเดินเข้าไปด้านในเพื่อเตรียมตัวสำหรับการแสดงรอบความสามารถพิเศษ เสียงปรบมือจากคนจำนวนมากทำให้ผมมีกำลังใจมากขึ้น

        จากการตอบคำถามของคณะบริหารถือว่าตอบได้ดีทีเดียว จนผมชักอยากจะย้ายไปเรียนบริหารแล้วสิครับ

        เพราะการตอบคำถามหรือเพราะดาวคนสวยกันแน่คะพี่โซนเสียงพิธีกรฝ่ายหญิงเอ่ยแซวจนเสียงหัวเราะดังไปทั่วโรงยิม

มาถึงรอบการแสดงของพวกผมคณะบริหารธุรกิจคณะสุดท้าย แต่ละคณะเลือกการแดงได้ดีเลยครับ ของผมก็จะแหวกแนวหน่อยแต่น่าจะพอใช้ได้อยู่ ผมมั่นใจเพราะซ้อมเป็นอาทิตย์กินเวลาหลับเวลานอนมาเพื่อวันนี้

        สู้ครับ!!!

        เอาล่ะค่ะ สุดท้ายมาถึงคณะบริหารธุรกิจกันบ้าง มาดูกันว่าคณะนี้จะทำให้เราแปลกใจได้ขนาดไหน เชิญรับชมได้เลยค่า สิ้นเสียงพิธีกรฝ่ายหญิงพูดจบไฟทั้งโรงยิมก็ดับหมด

        เสียงโซโล่กีต้าร์เพลงร็อคจากวงศิลปินที่ใครๆ ต่างก็รู้จักดังขึ้นโดยฝีมือของดาวบริหาร แต่ยังไม่มีใครรู้ตามด้วยเสียงขับร้องของผมที่ดังขึ้นจากด้านหลังเวที


        ผมใส่อารมณ์และความรู้สึกเข้าไปในเพลงเพื่อสื่อออกไปให้ทุกคนได้รับรู้ ขณะที่ร้องผมก็นึกถึงเรื่องที่ผ่านมาเพื่อใช้เป็นฟีลในการร้อง นึกถึงความเจ็บปวดที่เคยได้รับ นึกถึงตัวเองที่สามารถข้ามผ่านความเจ็บปวดมาได้ด้วยตัวเอง และนึกถึงมือคู่นึงที่กำลังจะจับมือผมข้ามความกลัวในใจ

ผมเน้นท่อนนี้หนักๆ เพื่อย้ำทั้งความรู้สึกของตัวเองและส่งมันออกไป ไฟทั่วโรงยิมถูกเปิดขึ้น เปิดตัวดาวบริหารโซโล่กีต้าร์ด้วยท่าทางเท่บาดใจ ขวัญข้าวทำมันออกมาได้ดีเหมือนชาวร็อคตัวเล็กที่มีพลังในการควบคุมเบสที่เธอเล่นอยู่


ผมเดินขึ้นมาบนเวทีและร้องเพลงคู่ไปกับเธอ ใส่จังหวะการร้องเพลงร็อคที่ผมซ้อมมาเข้าไปให้บาดลึกลงไปในใจของผู้คน ตอนนี้มองออกไปเห็นทุกคนกำลังลุกขึ้นยืนและโยกไปกับพวกผม บางคนส่งเสียงกรี๊ดออกมาทำให้เพลงยิ่งมันส์เข้าไปอีก

        ทุกคน!! ทุกคน!! พร้อมกัน!!!ราวกับว่าตัวเองโดนปลดสวิตซ์ความรู้สึก เสียงเบสของขวัญข้าวกระแทกลึกลงในจิตใจเปิดเผยตัวตนของผมออกมาจนหมดเปลือก

ภาพของผมบนเวทีกำลังโยกไปพร้อมกับขวัญข้าวที่รัวนิ้วลงบนเบสของเธอ เป็นภาพที่ชายหญิงกำลังสาดความมันส์ใส่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผมใช้มือที่ว่างโอบไหล่เธอและร้องออกไป ร้องอยู่อย่างนั้น...ยิ่งผู้คนที่ดูอยู่ส่งเสียงกรี๊ดมากเท่าไหร่ มันยิ่งทำให้ผมยิ่งคึก มันส์มาก เหมือนผมได้เปิดโลกใหม่เลย ผมใส่อารมณ์เข้าไปเต็มที่ เพราะไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ทำแบบนี้อีกไหม เต็มที่ไปเลยครับ

พอเพลงจบลงและไฟก็ดับ ในขณะที่พวกผมหันหลังลงจากเวทีก็ได้ยินคนจากทั้งโรงยิมตะโกนเข้ามาเป็นเสียงเดียวกันว่า

        เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีกทำเอาพิธีกรบนเวทีลำบากใจไปตามๆ กัน

        เหนือ เหนือเก่งมาก เราเหมือนได้ปลดสวิตซ์ที่ไม่ได้ปลดมานานแล้วเลย

        ขวัญก็ด้วยนะ ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้ เกินกว่าที่เราซ้อมเอาไว้อีก” ก็แน่ล่ะครับปกติมีแต่ผู้ชายที่เล่นดนตรี นี่ผู้หญิงเล่นเพลงร็อคเองเลย อีกอย่างจังหวะการรัวนิ้วโซโล่เบสของเธอยังติดหูผมอยู่เลย โคตรเจ๋ง

        อยากขึ้นเวทีกับเหนืออีกจังเลย

        เราก็เหมือนกัน เราไปเตรียมตัวขึ้นเวทีรอฟังการประกาศผลกันเถอะ

        มาถึงช่วงประกาศผลนะครับและคณะที่ได้คะแนนป๊อบปูล่าโหวตจากยอดไลท์นะครับ ได้แก่คณะ!! ผมนี่หลับตาปี๋เลยครับ ทำขนาดนี้จะไม่หวังก็ยังไงๆ อยู่

        คณะวิศวกรรมศาสตร์ น้องเจย์น้องกันครับผมมม!!!!

        “กรี๊ดดดดด” มีแต่เสียงของสาวๆ และเสียงโห่ของผู้ชาย บางคนก็ขำที่เพื่อนของผมได้รางวัลนี้ไป ก็ฮาดีครับเดือนเดือนทั้งคู่

“และรางวัลดาวเดือนสำหรับค่ำคืนนี้นับจากดอกไม้ที่ได้นะคะ"

        “โอ้โห เยอะมากๆ เลยนะคะ ยอดดอกไม้พุ่งสูงแซงหลายๆ คณะเลยจนแทบไม่ต้องนับเลยค่ะและคณะที่ได้ดอกไม้ทั้งหมด 1,548 ดอก ได้แก่..."

        ได้แก่.......

        ได้แก่......

        คณะบริหารธุรกิจครับ/ค่ะ

        “กรี๊ดดดดขวัญข้าววว กรี๊ดด ดาวเหนือออ”

        “วู้ววววววว ฮิ้วววววววว!! ขวัญข้าวดาวเหนือ!! ขวัญข้าวดาวเหนือ!!”

        ผมและเธอเดินจับมือกันออกไปประหนึ่งเป็นแฟนกันเลยครับ เธอต้องการให้ออกมาเป็นแบบนั้นเพราะต้องการเรียกคะแนนเยอะๆ ตามคอนเซ็ปของคณะเลยครับ

การลงทุนมันต้องได้กำไรมากกว่าขาดทุน

แม้ผลโหวตจะออกมาแล้วว่าพวกผมชนะ แต่มันต้องส่งผลในหลายๆ ทางในระยะยาว ทั้งชื่อเสียงและความชื่นชอบ ดังนั้นการสร้างภาพลักษณ์จึงเป็นสิ่งจำเป็น บอกแล้วขวัญข้าวเธอเป็นผู้หญิงฉลาดและพวกผมมันเป็นพวกโลภมากก็แบบนี้แหละ เล่นใหญ่ไว้ก่อน

        ให้ดาวเดือนได้กล่าวอะไรสักนิดหลังจากที่ได้รับตำแหน่งหน่อยค่ะ

        ครับ ก็ขอขอบคุณมากๆ ที่สนับสนุนพวกเรา สำหรับตำแหน่งที่ได้มาพวกเราจะประพฤติตนให้เหมาะสมเพื่อชื่อเสียงของคณะและมหาวิทยาลัย ขอบคุณมากครับ พอพูดจบผมก็จับมือขวัญข้าวแล้วโค้งลงพร้อมกัน เรียกเสียงปรบมือจากทุกคนได้เป็นอย่างดี

พอจบงานผมเดินมานั่งพักที่ลานคณะ ตอนนี้ดึกแล้วครับแสงไฟสีส้มในมหาลัยและลมพัดเย็นๆ กับผู้คนที่เดินอยู่รอบๆ กำลังเดินทางกลับทำให้ผมรู้คลายความเหนื่อยลงไปบ้าง

        เหนือผมหันไปตามเสียงเรียก อืม...มันจะกลับมาเหนื่อยใจก็ตรงนี้แหละ

        เบส...

        ยินดีด้วยนะที่ได้เป็นเดือน เบสเดินเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่ ผมลุกขึ้นยืนหันหน้าเข้าหาเขาอย่างไม่เต็มใจนัก ไม่อยากเห็นหน้าอีกฝ่ายเลยจริงๆ

        อืม... สายตาของผมตอนนี้มันว่างเปล่าจนไม่บ่งบอกอารมณ์หรือความรู้สึกใดๆ เกลียดผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า ผมเคยคิดบ้าๆ อยู่ครั้งนึงว่าคนเลวๆ แบบเขาคนถ้าหายไปจากโลกนี้ได้ก็คงจะดี

        กลับยังไง เราไปส่งนะ

        ไม่เป็นไร

        อย่าใจร้ายนักซิ นี่ก็ดึกแล้วนะ เบสเป็นห่วง

        เรื่องของมึง

        ทำไมพูดจาไม่น่ารักเหมือนเมื่อก่อนเลยล่ะ

        กูไม่เห็นว่ามันจะมีความจำเป็นตรงไหนที่ต้องลงทุนเปลืองคำพูดดีๆ ให้กับมึงเลยนี่

        เหนือ!! คนตรงหน้าขบกรามแน่น มองหน้าผมอย่างเอาเรื่อง หึ จะมาทำดีเพื่ออะไร แค่คำพูดไม่ดีจากผมแค่นี้ก็แทบจะทนไม่ได้แล้ว

        เบสพูดดีๆ นะเหนือ

        จะไปไหนก็ไป!น่ารำคาญ! เคยไหมถ้ามันเกลียดก็คือเกลียดอ่ะ แค่ชื่อก็ไม่อยากได้ยิน แม้แต่หน้าก็ไม่อยากจะมอง มันเกลียดไปแล้วไง!

        เหนือ...ผมหันไปอีกทางที่เรียกชื่อผมด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม ก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้างไปให้อีกฝ่าย นี่คือคนที่ผมอยากเจอ อยากได้ยินเสียง อยากยิ้มให้ อยากกลับบ้านด้วย อยากทำทุกๆ อย่างร่วมกันทั้งหมดเลย

        พี่ฟ้า...

        นี่ครับ พี่ยินดีด้วยนะคนเก่ง เก่งมากเลยครับ

        พี่ฟ้ายื่นช่อดอกไม้ช่อใหญ่มาให้ผม ผมรับไว้และพี่เขาก็เอื้อมมือมาลูบหัวผมเบาๆ ผมเอียงศีรษะให้พี่เขาได้สัมผัสได้ถนัดขึ้นอย่างเขินๆ

        เหนือ งั้นเบสไปก่อนนะ

        “...” ไม่มีเสียงตอบจากผม แม้แต่จะหันกลับไปมองก็ไม่มี แล้วเบสก็เดินจากไปเลย อดีตมันคืออดีตผมลืมไม่ได้ก็จริง แต่ทิ้งมันได้ ทิ้งเอาไว้เบื้องหลังไม่ให้มันหวนกลับมาทำร้ายผมได้อีก

        มันทำอะไรเหนือหรือเปล่า

        เปล่าครับ พี่ฟ้า เรากลับกันเถอะนะ ผมเหนื่อยแล้ว

        ครับผมกับพี่ฟ้าพากันเดินออกไปโดยมีมือพี่ฟ้าจับมือผมไว้แน่นตลอดทางราวกับว่ากลัวผมจะหายไป

        ถ้าผมมัวแต่ยืนอยู่ที่เดิม ผมก็จะไม่มีวันก้าวออกไปเจอกับสิ่งใหม่ๆ ผมว่าผมพร้อมที่เดินหน้าแล้วครับ โดยมีพี่ฟ้าเดินไปข้างหน้าพร้อมกับผม...ถ้ามีมือคู่นี้ผมไม่กลัว ไม่กลัวอะไรอีกแล้ว ถ้าหากต้องเจอความเจ็บปวดผมก็จะพยายามที่จะเรียนรู้มัน ถ้าหากเจอความสุขผมก็จะพยายามที่จะรักษามันเอาไว้ ทุกอย่างผมจะพยายามเรียนรู้เพื่อที่จะได้เติบโตแล้วก้าวไปข้างหน้า

        ขอบคุณที่เดินเข้ามาในชีวิตผมนะครับพี่ฟ้าใหญ่...


***


1 คอมเมนต์  = 1 กำลังใจ

ให้เราได้มีแรงลุยต่อนะคะ (^-^)

Talk... 


ถ้าหากเจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ทักแค่ว่ามีคำผิดก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาเอง


ทุกคนสามารถติดต่อเราได้ตรง CONTACT หน้านิยายหน้าแรกได้เลยนะคะ หน้าแนะนำตัวละครอ่ะค่ะ

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่ชื่นชอบกันขนาดนี้ เห็นคอมเมนต์แล้วชื่นใจมือมันสั่นอยากอัพอีก ฮ่าๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 455 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

832 ความคิดเห็น

  1. #808 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:22
    เหนือ ขวัญข้าว เก่งม่กเลยจ้า
    ทำดีแล้วเหนือเจ็บแล้วต้องจำ
    อย่กจะสมน้ำหน้าเบสนะ แต่ก็สงสารนิดหน่อยสมแล้วกับที่ทำกับดาวเหนือ และตอนนี้ดาวเหนือไม่สนใจ
    #808
    0
  2. #790 _jppm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 17:14
    ทำดีมาก! ฉลาดมากคับน้องเหนือของพี่ฟ้า
    #790
    0
  3. #736 FDB88 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 03:45

    เขินตอนไอศกรีมเลอะอะ >//< น้องเก่งมากเลยนะ ก้าวผ่านมันไปให้ได้ ตอนนี้น้องมีพี่ฟ้า มีเพื่อนๆที่อยู่ข้างน้องนะลูก คนไหนไม่ดีก็อย่าชายตาแล ทำดีมากคับ

    #736
    0
  4. #677 Jibangrin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 16:14
    น้องงงงเก่งมากลูกกกกกกกกก
    #677
    0
  5. #634 llllovellll (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:33
    ขีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอออ ก้าวไปข้างหน้านะดาวเหนืออ พี่ฟ้าอย่าทำน้องเสียใจเลยนะขอร้องล่ะ
    #634
    0
  6. #588 yukai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:42

    ขอบคุณ
    #588
    0
  7. #556 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 18:14
    พี่ฟ้าจัดการอิเบสทีค่ะ!
    #556
    0
  8. #522 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 14:43

    โอ้ยยยย อิเบสนี่ก็ไม่หยุดจริงๆ อยากให้พี่ฟ้าขาใหญ่จัดไอ ้เบสแบบชุดใหญ่เลยได้มะ? เกลียด

    #522
    0
  9. #476 pcy921 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 22:46
    หน้าสั่นกันเรยทีเดียวเชียว
    #476
    0
  10. #423 Pepigyeom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 15:58
    สะใจวุ้ยยยยยยยย เบสคงหน้าชาแน่ๆ! ฮ่าฮ่าๆๆ สะใจแรงงงงง//พี่ฟ้าผู้อ่อนโยนนนน
    #423
    0
  11. #394 baekbow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 18:40
    งุ้ยยยยๆๆๆ ดีมากค่ะลูกมันต้องแบบนี้ // เอ็นดูฟ้าหวงน้อง ไม่อยากให้ใครสนใจน้อง // ขวัญข้าวดาวเหนือเปิดการแสดงได้เท่มาก คิดภาพแล้วโห ผู้หญิงโซโล่เบส คงเท่มากอ่ะ // เบสกลับมาทำไม อย่ามาใกล้นะ เดี๋ยวเสนียดติด หึ
    #394
    0
  12. #365 Shipnielong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 23:52
    เบส หยุด ค่ะ!//พี่ฟ้าละมุนมาก
    #365
    0
  13. #272 peizin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 18:05
    คำผิดค่ะ รำคราญ - รำคาญ
    #272
    0
  14. #258 mayigot7 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 02:24
    อย่าทำเขาร้าวฉานนะอิเบส
    #258
    0
  15. #237 Miki_milky (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 01:01
    โอ้ยๆๆๆหวานจิงๆๆ อิเบสหยุดเลยอย่ายุ่งกะเหนือ
    #237
    0
  16. #200 BB oi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 11:25
    ชิ อิเบส
    #200
    0
  17. #154 มนุษย์ที่รักอิสระ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 09:03
    ผู้หญิงเล่นกีตาร์ ผู้ชายยืนร้องเพลง โอ้ยยยย ขำ 5555555
    แล้วยังเป็นกีตาร์เพลงร็อคด้วยนะ 55555555
    #154
    0
  18. #130 Namforn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:44
    เบสหลบไปค่ะอย่าหวัง เพราะพระเอกมาแล้ว
    #130
    0
  19. #7 Blasé (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 22:56
    อูว~ ฟินคร้า~
    #7
    1
    • #7-1 Skyzui(จากตอนที่ 14)
      21 สิงหาคม 2560 / 02:21
      ดีใจที่ชอบนะคะ อิอิ
      #7-1