[END] The Polaris : ดาวเหนือบนท้องฟ้าใหญ่ [Yaoi] สนพ.Hermit books

ตอนที่ 13 : Chapter 12 [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 504 ครั้ง
    1 เม.ย. 61

Chapter 12

วันนี้มีแข่งกับสถาปัตย์เป็นคณะสุดท้ายแล้ว แต่ว่าผมไม่ได้ลงให้เพื่อนจากอีกทีมมาลงแทนวันนี้ผมเลยได้มานั่งเชียร์เพื่อนๆ อยู่ที่ข้างสนาม ผมนั่งสั่นขายุกยิกดวงตาจับจ้องไปยังเพื่อนที่กำลังแข่งขัน

อยากลงแข่งหรอพี่ฟ้าที่นั่งข้างผมหันมาถามเมื่อเห็นว่าขาผมยังสั่นยุกยิกไม่เลิก

ครับ ผมอยากเล่นอีกแต่ร่างกายผมมันไม่เอื้ออำนวยเอาซะเลย

แค่นั้นก็เก่งแล้วนะ

เฮ้อ ผมน่าจะมีกล้าม มีซิกแพคนะ ผมจะได้เล่นได้มากกว่านี้พูดไปก็มองกล้ามตัวเองไป แขนขาเล็ก กล้ามหน้าท้องก็มีนิดเดียว ผู้หญิงบางคนยังกล้ามโตกว่าผมอีกมั้ง

แบบนี้แหละดีแล้ว น่ารักกว่าเยอะ

เอ๋...เขินไปตามระเบียบ...เล่นพูดซึ่งๆ หน้าแบบนี้ผมก็ไปไม่เป็นเลยสิครับ

เมื่อเชียร์ไปจนได้ยินเสียงนกหวีดจบเกมส์ ก็เป็นไปตามคาดคณะผมแพ้ ฮืออ สถาปัตย์ม้ามืดจริงๆ สูงๆ ขาวๆ ทั้งนั้น กล้ามแต่ละคนสวยมาก ทรงผมแต่ละทรงโคตรอินดี้ บ่งบอกถึงความเป็นตัวของตัวเองสูง เล่นบาสเก่งกันทุกคนเลย ผมอยากลองแข่งด้วยจัง

เฮ้ ไหนๆ วันนี้ก็แข่งวันสุดท้ายแล้วไปฉลองกัน ชนะมาตั้งสี่คณะไอ้กายเอ่ยชวน ก็ดีครับท้องผมมันเริ่มร้องแล้วด้วยเนี่ย

เออๆ ไปดิ กูเริ่มหิวละ ใช้พลังงานไปโคตรเยอะไอ้กัสบ่นออกมาและมือก็เก็บของใส่กระเป่าไปด้วย แต่ละคนดูเหนื่อยล้าไม่น้อยเลย

พี่ฟ้าไปด้วยกันไหมครับผมหันไปถามคนตัวสูง ผมอยากให้พี่ได้สนิทกับเพื่อนๆ ของผมเอาไว้ เวลามีอะไรจะได้ปรึกษาพึ่งพาอาศัยกันได้

ถ้าเราไป พี่ก็ไป

เฮ้ย พวกมึงกูเอาพี่ฟ้าไปด้วยนะ

ได้ดิๆ ไปหลายคนสนุกดี

งั้นไปกันเลยปะ นี่ก็เกือบจะหกโมงแล้ว อยากรีบแดกรีบพัก กูเหนื่อยน่าสงสารไอ้กัสมันเล่นติดกันหลายแมตแล้ว แล้วก็เป็นคนคุมเกมส์ทั้งหมดด้วย จะเหนื่อยก็ไม่แปลกผมเพิ่งมารู้ทีหลังว่ากัสเล่นบาสให้กับโรงเรียนจนสามารถนำทีมไปสู่ระดับจังหวัดมาแล้ว ถึงว่าเอาอยู่ทุกแมตเลย

        ตอนนี้พวกผมมานั่งที่ร้านหม้อไฟหลังมหาลัยเจ้าอร่อยพวกเพื่อนๆ ผมกินกันไม่ยั้งเลย ไอ้แอลคีบหมูแย่งกับไอ้กัสสนุกเชียว เล่นอะไรเป็นเด็กๆ กายเองก็กินแบบไม่สนใครเลย ดูท่าทางแล้วคงจะหิวมาก ผิดกับทัชที่นั่งกินเงียบๆ มาดผู้ดีสุดๆ

        ฟ้า เฮ้ย...ฟ้าจริงๆ ด้วยอ่ะ

        ทั้งโต๊ะหันไปมองผู้หญิงร่างบางที่เดินเข้ามาทักพี่ฟ้า บอกเลยว่าสวยเด็ดเจ็ดย่านน้ำจริงๆ ทรวดทรงองค์เอวของเธอนั้นทำผมเคลิ้มได้เลยอ่ะ แต่ติดอย่างเดียว เธอเข้ามาทักพี่ฟ้าไม่ใช่ผม กระซิกกระซิก

        อ้าว พลอย มากับเพื่อนหรอ

        อ๋อเปล่าหรอก เรามากับยัยรินน่ะ น้องสาวเราเองจำได้หรือเปล่า

        อื้ม พอจำได้ทั้งโต๊ะเงียบหมดเพราะไม่กล้าขัดจังหวะผู้ใหญ่คุยกันผมเองก็ได้แต่นั่งกินเงียบๆ แต่ความรู้สึกแปลกที่มันคับแน่นอยู่ที่อกมันทำให้ผมรู้หงุดหงิดอย่างประหลาด

        เอ่อ...งั้นเดี๋ยวเราไปก่อนนะ ไว้เจอกันที่มหาลัย” แล้วเธอก็เดินจากไปพร้อมกับคำถามที่ว่า รินที่เพื่อนพี่ฟ้าพูดถึงใช่รินรดาหรือเปล่า? ผมไม่เจอเธอเลยหลังจากที่จบม.ปลาย

ระหว่างทางผมนั่งเงียบมาตลอดทาง ใจก็อยากถามว่าพี่พลอยเป็นอะไรกับพี่ฟ้า แล้วรินที่ว่าใช่รินรดาแฟนเก่าเบสหรือเปล่า แต่ผมไม่กล้าถาม มันเป็นการเสียมารยาทหรือเปล่าก็ไม่รู้

        เหนือ เป็นอะไรหรือเปล่า?”

        เปล่าครับ

        เหนือ...มีอะไรเราพูดกับพี่ตรงๆ ดีกว่านะ อย่าคิดไปเอง

        หน้าผมมันบ่งบอกขนาดนั้นเลยหรอครับ

        ไม่ใช่แค่หน้า แต่สายตาของเรามันสื่อออกมาทุกอย่างเลย ไม่ว่าจะมีความสุข เศร้า โกรธ ทุกอย่างเหนือสื่อมันออกมาจากทางสายตา ถ้าพี่ฟ้าจะใส่ใจผมขนาดนี้ ถ้าผมโกหกอะไรไป พี่เขาคงจับได้หมดแน่ๆ เลย

        งั้นผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับผมเริ่มทำเสียจริงจัง

        ครับ

        เอ่อ...พี่พลอยนี่เป็นใครหรอครับ

        พลอยเป็นเพื่อนห้องเดียวกับพี่สมัยมัธยมน่ะ เธอเรียนนิเทศที่มหาลัยฯ เดียวกับเรา

        อ๋อ...แล้วน้องสาวพี่เขาล่ะครับ พี่ฟ้ารู้จักได้ยังไงหรอ

        เอ่อ...คือ...รถจอดถึงหน้าคอนโดพอดีแต่พี่ฟ้ายังคงอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่ได้ตอบผมในทันที มันทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่า พี่ฟ้ากับรินอาจมีอะไรเกี่ยวข้องกันจนพี่ฟ้าไม่สามารถพูดกับผมได้ พอคิดได้ดังนั้นความน้อยใจก็พลันตีตื้นขึ้นมาเสียดื้อๆ

        ถ้าพี่ไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับผมรีบเดินออกมาก่อนที่พี่ฟ้าจะคว้าตัวผมเอาไว้ได้ทัน รู้สึกแย่ชะมัดแค่บอกมันยากขนาดนั้นเลยหรือไงวะ ไหนบอกว่าถามได้ไงแล้วทำไมถึงยังปล่อยให้ผมคิดไปเอง

        นอกจากเรื่องที่ผมสงสัย ตอนนี้ผมสับสนว่าตอนนี้ผมเป็นอะไรกันแน่ ทำไมผมต้องหงุดหงิด ทำไมผมต้องรีบเดินออกมา นี่มันเสียมารยาทมากเลยนะ แต่ผมหงุดหงิดแบบไม่รู้สาเหตุ รู้แต่ว่าถ้าอยู่ตรงนั้นผมอาจจะเผลอทำนิสัยเสียใส่พี่ฟ้าไปก็ได้

 

(Fahyai Part)

ที่ผมอ้ำๆ อึ้งๆ คล้ายคนน้ำท่วมปากก็เพราะกำลังหาคำพูดดีๆ บอกน้องอยู่ จะให้ผมพูดได้ยังไงว่าผมรู้จักรินดีเพราะสืบเรื่องของน้องมาจนหมดและพลอยเองก็เคยสารภาพว่าชอบผม แต่ผมปฏิเสธจนยัยรินอะไรนี่ก็เข้ามาด่าหาว่าผมทำพี่สาวเธอเสียใจ

ตอนนี้ที่ผมห่วงที่สุดคือความรู้สึกน้อง น้องเดินไปเลยโดยที่ไม่ได้หันมามองหน้าผม ผมอยากอธิบายแต่ผมไม่รู้จะบอกยังไง...ไม่อยากโกหกน้อง แต่ผมกลัวน้องคิดมาก ผมเดินคอตกเข้ามาในห้องทำหน้าอมทุกข์อย่างคนหาทางออกไม่ได้ นั่งเซงอยู่ที่โซฟามือนี่ก่ายหน้าผากเลยครับ

แย่ๆ ผมมันแย่!

        ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงประตูดังขึ้น ผมคาดหวังว่าคนที่มาเคาะจะเป็นคนที่ผมอยากเจอ ผมรีบเดินไปที่ประตูก่อนจะเปิดมันออกด้วยความรวดเร็ว

        แกร๊ก...

        ไฮ!!! ไอ้ฟ้า

        “=_=” หน้าตาผมกลับมาห่อเหี่ยวอีกครั้ง เมื่อคนที่มาหาผม ไม่ใช่น้อง...

        มาทำไรมึงไอ้เจตน์เดินเข้ามาในห้องโดยโยนเสื้อกาวน์ทิ้งไว้บนโซฟาอย่างคนหมดเรี่ยวแรง ทิ้งตัวลงนั่งท่าเดียวกับผมเมื่อครู่

        เปล่า กูมาหาเฉยๆ กูเบื่อ กูเครียด แต่ซันติดเพื่อนจนไม่สนใจกูเลยไอ้เจตน์บ่นกระปอดกระแปด ซันน้องชายผมมันเรียนทันตะครับ มันเป็นคนติดเพื่อนมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว มีเพื่อนแทบทุกคณะเป็นคนที่มีสังคมกว้างขวางมาก เป็นมิตรกับทุกคนและสิ่งแวดล้อม

        มึงก็รู้ว่ามันเป็นแบบนี้ มึงน่าจะทำใจตั้งแต่ก่อนเริ่มจีบมันนะ

        กูรู้ แต่มึงเข้าใจปะ ซันไม่เจียดเวลามาให้กูเลย ทั้งกูทั้งมันต่างก็เรียนหนักด้วยกันทั้งคู่ น่าจะแบ่งเวลามาให้กูบ้างปะวะ ในขณะที่มันติดเพื่อน มันไม่คิดบ้างหรอวะว่ากูเองก็ติดมันอ่ะ

        “...” สีหน้าไอ้หมอเพื่อนผมตอนนี้มันดูเหนื่อยล้า ถ้าให้เดาคงเพิ่งจะทะเลาะกับน้องผมมาแน่ๆ

        กว่าจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน มันยากนะเว้ยสีหน้าไอ้เจตน์ตอนนี้มันดูน้อยใจไอ้ซันสุดๆ ห่อเหี่ยวเหมือนหมาไม่ถูกเจ้าของสนใจ น่าสงสารเขานะครับ

“อย่าคิดมากสิมึง ก่อนหน้าที่มันคบกับมึงมันเป็นยังไง ตอนนี้มันก็ยังคงเป็นแบบนั้น เสมอต้นเสมอปลายดีออก”

มันเป็นความเคยชินของซันกูรู้ แต่ตอนนี้ซันมีกูนะเว้ยฟ้าหรือจริงๆ แล้ว ซันไม่ได้รักกูวะอือหือ...พี่หมอคนคิดมาก คิดไปเอง คิดไปเรื่อย โธ่...ไอ้คนฉลาด! ฉลาดไปซะทุกเรื่อง เก่งไปซะทุกอย่างยกเว้นเรื่องของตัวเอง

มึงจะบ้าหรือไง! ถ้าน้องกูไม่รักมึง มันจะมาคบกับมึงทำไม

แค่สงสารที่กูจีบมานานล่ะมั้งไอ้หมอมันพูดพร้อมก้มหน้าลงอย่างเศร้าๆ อาการมึงนี่หนักนะไอ้หมอเด๋อ แต่เป็นความจริงเรื่องที่มันตามจีบซันมานาน ชนิดที่แบบทุ่มเทกายถวายชีวิตให้เลยก็ว่าได้ จนไอ้ซันยอมใจอ่อน

มึงคิดว่าซันมันเป็นคนอย่างนั้นหรอ

กูไม่รู้ว่ะ...ตอนนี้กูไม่รู้อะไรสักอย่าง

ไอ้หมอ มึงฟังกู

“...” เรื่องผมยังไปไหนไม่รอดก็ต้องมานั่งให้คำปรึกษาเพื่อนอีก

ถ้าแค่สงสารมึง กูว่ามันควรสงสารสาวๆ ที่แห่มาสารภาพรักมันแล้วเจอมันหักอกน่าจะดีกว่ามาสงสารผู้ชายตัวโข่งอย่างมึงนะ

“...”

มึงลองคิดดู! ซันมันเป็นผู้ชายแล้วมันเจอสาวๆ เข้าหามันตลอดมึงคิดว่ามันไม่หวั่นไหวหรือไง

        “...”

มันไม่ง่ายนะเว้ยที่ทั้งชีวิตมีสาวๆ ห้อมล้อมแต่ต้องมาตัดสินใจคบผู้ชายด้วยกัน มันไม่ได้คบเพราะเห็นใจมึง ถ้ามันรู้สึกแค่นั้นมันจะเปิดตัวมึงกับพ่อแม่กูทำไม มันจะยอมบอกทุกคนว่ามันเป็นของมึงทำไมวะเจตน์

“...”

มันหมายความว่าไงมึงรู้ไหม

กู...ไม่รู้

มันหมายความว่ามันคิดมาดีแล้ว ถ้าแค่สงสาร ปลอบใจมึง มึงก็หายแล้ว ซันมันน่ารักก็จริง แต่มันไม่ใช่คนใจดีขนาดนั้น น้องกูมันติดเพื่อนมึงเคยถามมันไหมว่าทำไมมันถึงติด เพราะทุกเรื่องมันไม่สามารถพูดกับมึงได้ไง มึงเรียนหนักมันรู้ว่ามึงเหนื่อย บางครั้งมันอยากเอาแต่ใจตัวเองกับมึง แต่มันไม่อยากกวนมึงมันเลยไปกับเพื่อนมันกลัวมึงรำคาญแล้วจะเบื่อมัน แต่ถ้ามึงไม่พอใจ มึงควรคุยกับซันดีๆ ไม่ใช่งอนงี่เง่า เป็นบ้าเป็นหลังแบบนี้

เออ...กูว่า กูคงต้องคิดใหม่แล้วว่ะ

ฉลาดทุกเรื่องนะมึงอ่ะ แต่ยกเว้นเรื่องน้องชายกู ไอ้หมอเด๋อ

ว่าแต่กูมึงก็เหมือนกันนั่นแหละ เป็นห่าไรหลังจากที่มันพอจะเข้าใจน้องผมจนคิ้วเลิกขมวดแล้วมันก็ปรายสายตามามองผมแทน

มึงรู้...

เพื่อนฟ้าครับ นี่พี่หมอผู้หยั่งรู้ทุกอย่างนะครับเออ ฉลาดจังเลยครับหมอ รู้ทุกเรื่องจริงๆ หัดรู้ความรู้สึกแฟนบ้างก็ดีนะมึง

ความขี้เสือกของมึงนี่ไม่ธรรมดา น่ากลัวเกินไปแล้ว

ไอ้เวร ไหนมีไรเล่าดิ

คืองี้...ผมตัดสินใจเล่าเรื่องที่ผ่านมาให้ไอ้หมอฟังทั้งเรื่องที่น้องเจอกับไอ้เด็กเวรนั่น ทั้งเรื่องที่พลอยเข้ามาทักผม ผมกลัวถ่านไฟเก่าน้อง ผมห่วงความรู้สึกน้อง ผมกลัวโอกาสหลุดมือ ผมกลัวทุกอย่างที่มันจะทำให้ผมเสียน้องไป ผมรอมานานมากเหลือเกิน

อืม...กูกับมึงก็ไม่ค่อยจะได้เจอกันบ่อยๆ กูจะช่วยมึงยังไงวะ

เรื่องไอ้เบสกูไม่อะไรหรอก แต่ถ้ามันเข้ามาสอดกูไม่เฉยแน่ๆ

ก็สมควรอ่ะมึง ส่วนเรื่องพลอยกูว่าจากนิสัยที่รู้จักมา ไม่น่าจะสร้างปัญหาให้มึง แต่เรื่องรินนี่ก็ไม่แน่ โกหกเพื่อให้คนที่ตัวเองรักสบายใจ ก็ไม่เสียหายนะมึง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรด้วย

อืม...ผมไม่ได้อยากโกหกน้อง แต่ถ้าเรื่องที่ผมจะพูดมันทำให้น้องรู้สึกไม่ดีผมก็ไม่อยากพูด พูดไปก็ทำให้น้องรู้สึกไม่ดี ผมรู้ว่าผมเห็นแก่ตัว แต่ผมยอมกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวถ้ามันทำให้น้องสบายใจ

เรื่องไอ้เบสถ้ามึงกังวลมาก กูว่ากูพอมีวิธี

วิธีอะไรของมึง

ก็...

 

(Neau Part)

หลังผ่านงานกีฬาไป เปิดอาทิตย์ใหม่มาก็เป็นสัปดาห์แห่งการรับน้อง ตอนนี้พวกผมกลายเป็นสนิทกับพวกไอ้กัสไปโดยปริยาย ตั้งแต่วันนั้นก็ผ่านมาสามวันแล้วที่ผมไม่ได้คุยกับพี่ฟ้าเลย แต่ผมตัดสินใจแล้วว่าผมจะไปคุยกับพี่เขาวันนี้แหละ

        เอาล่ะค่ะน้องๆ กิจกรรมของเราช่วงนี้คือการคัดหลีด คัดดาวเดือน ซ้อมเชียร์ แล้วก็จับสายรหัสนะคะพี่สันทนาการทำหน้าที่แจกแจงรายละเอียดอยู่ตรงหน้า ในขณะที่พวกผมนั่งล้อมกันเป็นวงกลมสองวงซ้อนกัน

        “เรื่องสายรหัสจะเฉลยในอีกสองวัน น้องมีเวลาไปตามหาพี่ในคณะแค่สองวันเท่านั้นนะคะ พยายามเข้าล่ะ” จะตามหาเจอไหม

        คณะผมก็ไม่มีไรมากหรอกครับ ใช้เลขรหัสตัวเองสามตัวหลัง เป็นอะไรก็ไปเดินตามหาเลย ไล่ถามเอานี่แหละครับเหมือนจะง่ายแต่ไม่ง่ายนะ รหัสมันจำยากกว่าคำใบ้อย่างที่พวกไอ้เจย์ไอ้กันเคยได้อ่ะ

        และน้องๆ ที่มีรายชื่อต่อไปนี้ให้แยกตัวออกไปพบรุ่นพี่นะคะ

        “...”

        “น้องแอล น้องขวัญข้าว น้องออม และน้องดาวเหนือนะคะ” หืม...? ทำไมมีผม? ไม่รอให้สงสัยอะไรเยอะ ผมและเพื่อนอีกสามคนเดินมาหาพี่ๆ ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว

        เอาล่ะค่ะน้องๆ ที่พี่เรียกน้องมาเพราะพี่เล็งเห็นว่าจะให้สองในสี่คนนี้ลงประกวดดาวเดือนนะคะ แต่ที่เรียกมาสี่คนเพราะพี่ต้องการถามความสมัครใจก่อนเอาง่ายๆ ก็เผื่อไว้นั่นแหละค่ะพี่คนสวยดาวเด่นประจำคณะอธิบายไขข้อข้องใจให้เรา

        ผมลงไม่ได้ครับ!!ไอ้แอล พูดขึ้นทันทีหลังจากที่รุ่นอธิบายจบ แต่ถ้ามันไม่ลงก็เป็นผมที่ต้องลงดิ ไอ้เวร!! เอาตัวรอดก่อนเลยมึง! ผมหันไปถลึงตาใส่มันก่อนเลย ถึงผมจะชอบกิจกรรมแต่อะไรที่ต้องใช้ความสามารถทางด้านหน้าตาผมก็ไม่ได้มั่นหน้าขนาดนั้นนะครับ! ไม่ถนัด!!

        บอกเหตุผลได้ไหมคะ?”

        เพราะ...เอ่อ...เพราะแฟนผมน่ะครับ เธอหวงผมแรงมาก ผมกลัวว่าเธอจะมามีปัญหากับพวกพี่ๆ ทีหลังน่ะครับ

โหยไอ้ทอออวแหล!!! มึงมีแฟนที่ไหน ไอ้เวร!!! ตั้งแต่เป็นเพื่อนมึงมากูยังไม่เคยเห็นมึงมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเลย มันเคยบอกนะว่าไม่อยากมีบ่วงรัดคอ ทีงี้ยอมสวมปลอกคอด้วยความสมัครใจเลยนะมึง

        ใช่ไหมเหนือมันหันหน้ามาขอความช่วยเหลือสุดฤทธิ์ เหอะ!! มึงกล้ามากที่มาทิ้งภาระให้กู! ได้แอลได้ เดี๋ยวเพื่อนเหนือจะจัดให้เหมาะๆ เลย

        ครับ แต่ถ้าเป็นหลีดมันคงเป็นให้ได้ครับ เพราะแฟนมันไม่ได้ห้าม แถมสนับสนุนด้วยนะครับ หึหึ

        ไอ้เหนือ!! ไอ้เพื่อนเวร!” ไอ้แอลหันมากระซิบเสียงใส่ผมเสียงเหี้ยม หึ สมน้ำหน้า มึงเล่นกูก่อน

        ว้าว...งั้นดีเลย ตกลงตามนี้นะคะ

        แต่ว่าพี่คนสวยครับ...ไอ้แอลปรี่เข้าหาพี่เขาเพื่อที่จะอ้อนวอน ขอให้ไม่ต้องเป็นหลีด แต่...

        น้องแอลคะ ถือว่าช่วยคณะนะคะ นะคะน้องแอล ตรงจุด!! พี่คนนี้เด็ดจริงๆ เธอปราบไอ้แอลจนอยู่หมัด ไอ้แอลมันแพ้ลูกอ้อนของผู้หญิง โดยเฉพาะความเสียงเล็กเสียงน้อย ที่ทำให้มันแพ้เข้าไปใหญ่

        ก็ได้ครับ... หึหึ เคลิ้มเลยนะมึง พี่เขาสวยจริงๆ อกเป็นอก เอวเป็นเอว ไอ้แอลมันชอบคนที่หุ่นแบบนี้ มันเคยบอกนะครับเห็นแล้วรู้สึกตื่นเต้นอยากขึ้นครู แต่เคลิ้มอยู่ได้ไม่นาน ไอ้แอลก็ทำหน้าเหมือนพร้อมจะบีบคอผมให้ตายอยู่ร่อมร่อ

        หึหึ แต่ผมไม่แคร์หรอก ดัดสันดานมันบ้างอะไรๆ ก็โยนให้ผมตลอด

        ส่วนหนูไม่มีเวลานะคะเพราะป๊าม๊าให้เริ่มเข้าบริษัทต้องขอโทษพี่ๆ ด้วยนะคะ ออม คือหญิงสาวผู้น่ารักเอ่ยขึ้น เป็นการเอาตัวรอดที่ไม่ว่าใครก็ปฏิเสธเธอไม่ได้ เฉียบขาด ฉลาดจริงๆ

        งั้นน้องขวัญข้าวเป็นดาวคู่กับน้องเหนือให้คณะเราได้ไหมคะ?”

        พี่คะ หนูขอโทรถามแฟนก่อนได้ไหมคะ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ คนนึงในคณะเลย ในสายตาผม ผมก็ว่าเธอดูเหมาะที่สุด เธอผิวขาวตัวเล็ก กิริยามารยาทก็ดีและดูฉลาด แต่ติดอย่างเดียว ขวัญข้าวเธอมีแฟนแล้ว เธอหลบไปคุยโทรศัพท์สักพักก่อนจะวิ่งกลับมาพร้อมรอยยิ้มสดใส

        ได้ค่ะพี่

        ดี เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ เดี๋ยวรายละเอียดพี่จะแจ้งอีกทีนะคะ กลับได้เลยค่ะ”

 

ไอ้เหนือ ไอ้เวร! มึงก็รู้ว่าไม่ชอบกิจกรรมพอแยกกันมันก็มาโวยวายผมใหญ่เลยครับ โกรธเป็นฟื้นเป็นไฟ ถ้าต้องเข้าร่วมกิจกรรมมันก็จะมีเวลาเที่ยวน้อยลง พักผ่อนน้อยลงซึ่งเป็นอะไรที่มันรับไม่ได้

        แอล มึงเล่นกูก่อนนะไม่มีถามความสมัครใจผมสักคำทิ้งกันกลางทางแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน ต้องโดนดัดหลังสักทีถึงจะรู้สึก หึ!

        ก็กูไม่อยากเป็นเดือนอ่ะ กูไม่ชอบ กิจกรรมมันเยอะ

        กูก็ไม่ได้ชอบนะ ถึงกูจะชอบกิจกรรม แต่การใช้หน้าตานี่ กูไม่ถนัดมึงก็รู้

        เฮ้อ...สุดท้ายก็เป็นหน้าที่พวกเราอยู่ดี ช่างเหอะ! แล้วนี่มึงจะไปไหน

        กูว่าจะไปคณะวิศวะฯ ว่ะ

        ฮั่นแน่ ไปหาพี่ฟ้าหรอจ๊ะ

        กวนตีน ไปไกลๆ เลยมึง กูยังโกรธมึงอยู่นะ”

ผมกับไอ้แอลแยกกันที่ตึกคณะ ผมเดินตามทางมาเรื่อยๆ ในใจก็ได้แต่คิดว่าที่ผมเดินหนีมาวันนั้นพี่ฟ้าจะโกรธอะไรผมหรือเปล่า พอมาคิดๆ ดูแล้วไอ้อาการแปลกๆ นั่นหรือว่า...ผมจะชอบพี่ฟ้างี้หรอ ยังหรอกน่าแค่รู้สึกดีแหละมั้ง

        โว้ย!! ทำไมโลเลขนาดนี้วะ กูเป็นบ้าอะไรเนี่ย

        ฮิ้ว...น้องน่ารักคนนั้นน่ะ จะไปไหนจ๊ะ

        ครับ? พี่ถามผมหรอ?” ผู้ชายทั้งแก๊งค์เลยครับใส่ช็อปสีเข้มกำลังนั่งจับกลุ่มกันอยู่ประมาณห้าหกคน เอ่ยปากแซวผมกันยกใหญ่สงสัยเห็นเป็นเด็กต่างคณะหลงเข้ามาเพราะการแต่งตัวของผมก็ดูแปลกไม่เหมือนใครในที่นี้ คณะนี้ส่วนใหญ่จะมีแต่ผู้ชายทั้งนั้น ดูน่าเกรงขามไม่เหมือนคณะผม มีแต่ผู้ชายที่แต่งตัวเนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า

        อ๋อ...ผมมาตามหาคนน่ะครับ

        แล้วน้องมาตามหาใครหรอครับ เผื่อพวกพี่รู้จักนะหนึ่งในผู้ชายกลุ่มนั้นเดินเข้ามาใกล้ผมจนผมต้องเดินถอยหลังหนี เพราะพี่เขาตัวใหญ่พร้อมปล่อยหมัดใส่ผมอยู่ตลอดเวลาเลย

     เอ่อ...คือ...น่ากลัวอ่ะ ผมเดินถอยหลังเรื่อยๆๆ... ผู้ชายร่างใหญ่ไว้หนวดค่อยๆ ก้าวเข้ามาราวกับจะแกล้งผม ฮือ...พี่ฟ้าทำไมคณะพี่มันน่ากลัวขนาดนี้

        ตุบ...โอย...ก้นจ้ำเบ้าเลย ช้ำไปแล้วมั้ง ไม่ใช่เรื่องตลกนะ เขียวขึ้นมานั่งไม่ได้แน่เลย

        ฮาๆๆๆ นี่น้องรู้อะไรไหม เขาว่ากันว่าถ้าเด็กจากคณะอื่นมาสะดุดลานเกียร์เนี่ย จะได้แฟนเป็นเด็กวิศวะฯ นะครับ

        “จริงหรอ...ผมจะได้เมียเป็นเด็กวิศวะหรอ?” ผมเบิกตากว้างสวนคำถามทันควัน จนพี่ๆ แต่ละคนนิ่งอึ้งและเงียบไปเลย แต่จะใช่รึเปล่านะ? คณะนี้ผู้หญิงมีน้อยอ่ะ แล้วแต่ละคนก็ไม่ใช่สเป็คผมเลย ผู้หญิงในอุดมคติของผมอย่างน้อยก็ควรจะบอบบาง ไม่ใช่พร้อมต่อยตีแทนผมแบบนี้ พี่คนขี้โม้แน่ๆ เลยผมว่าอ่ะ

        “อย่างน้องพี่ว่า...คงไม่ได้เมียนะ”

        “อ้าว...”

        เฮ้ย ทำไรอะไรกัน!ยังไม่ทันได้ไขข้อข้องใจในคำพูด ก็มีรุ่นพี่อีกคนเดินเข้ามาเสียก่อน พี่คนนี้ดูสูงกว่าผมและหุ่นดีมากๆ

        แซวเด็กหลงทาง ฮาๆๆเสียงกลุ่มผู้ชายหัวเราะดังขึ้นพร้อมกัน สนุกมากสินะได้แกล้งผมเนี่ย

        เหนือ มาพี่ช่วยพี่ผู้ชายน่าตาดีคนนึงยื่นมือมาช่วยผมและดึงมือผมขึ้น ปวดก้นอ่ะ พรุ่งนี้มันต้องเขียวช้ำแน่ๆ

        จะว่าไปผมจำได้ว่าในวันแข่งบาสเหมือนเคยเห็นพี่คนนี้อยู่กับพี่ฟ้านะ น่าตาดีมาก สูงกว่าผมเยอะเลย ผมสูงแค่ไหล่พี่เขาเอง ว่าแต่พี่เขารู้จักชื่อผมได้ไง

        เฮ้ย ไอ้นนท์ จะจีบเองหรือไงวะ

        คนนี้ไม่ได้ ของไอ้ฟ้า พวกมึงห้ามยุ่ง!!

        จริงหรอวะ เออๆ โทษทีพวกกูไม่รู้แล้วพวกพี่ๆ กลุ่มนั้นก็เงียบไปเลยเลิกแซวผมไปโดยปริยาย เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

        เหนือเดี๋ยวไปกับพี่ มาหาไอ้ฟ้าใช่ไหม

        ครับ พี่...?”

        พี่ชื่อนนท์ครับ ไอ้ฟ้ามันเล่าเรื่องเราให้พี่ฟังบ่อยๆ

        อ๋อ งั้นหรอครับเล่าอะไรไปบ้างวะเนี่ย

        ผมเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องเรียนห้องหนึ่งของตึกวิศวะเป็นห้องเรียนขนาดกว้าง ผมเดินตามพี่นนท์เข้ามา ในห้องมีกลุ่มผู้ชายอยู่ประมาณหนึ่งเกือบๆ ครึ่งห้องได้เลย ทุกคนหันหน้ามามองผมด้วยความสนใจ คงสงสัยว่าผมเป็นใครมาทำอะไรที่นี่

        ฮืออ อย่าจ้องขนาดนั้น

เอ๊ะ! นั่นไงพี่ฟ้า พี่เขากำลังนั่งสาดนิ้วมือรัวๆ ใส่โน้ตบุ๊ก ดูเคร่งเครียดน่าดู ถัดไปก็มีเพื่อนพี่เขาอีกสองสามคนช่วยกันทำงานอยู่

        ไอ้ฟ้ากูเอาเด็กมาส่ง

        ใคร...เหนือ!พี่ฟ้าเงยขึ้นมามองผมด้วยความแปลก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าหงุดหงิดจนผมหน้าถอดสี

        ครับ ผมมากวนพี่หรือเปล่า

หมับ!

พี่ฟ้าคว้ามือผมเดินออกจากห้องไปเลย สงสัยผมคงมากวนพี่เขาสินะพี่เขาไม่อยากให้ผมอยู่ในห้องนั้นแน่ๆ ผมมาผิดจังหวะจริงๆ พี่ฟ้าใหญ่พาผมมาหยุดที่ตรงหน้าห้องเรียนที่ไม่มีใครอยู่ ก่อนจะนั่งลงตรงม้านั่งหน้าห้องและจับข้อมือผมเอาไว้ไม่ยอมปล่อย พยายามสะกดอารมณ์ที่ดูแล้วน่าจะโมโหปนหงุดหงิด

การที่ผมมาหาพี่เขามันทำให้ผมผิดมากเลยหรอ งั้นครั้งหน้าผมจะไม่มาแล้ว...

        เหนือมาทำอะไรที่นี่ครับ ผมก้มหน้าไม่มองพี่ฟ้า ตอนนี้ผมยืนอยู่ระหว่างขาพี่ฟ้าพร้อมกับทำหน้าสำนึกผิดทั้งๆ ที่ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองผิดอะไร

        ผมมาหาพี่ฟ้าครับ

        เหนือ ทีหลังอย่ามาที่นี่โดยไม่มีพี่!ผมสะดุ้งเลย เมื่อเจอเข้ากับน้ำเสียงหงุดหงิดแสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัดน้ำตาคลอเลย แค่มาหาทำไมต้องดุขนาดนี้ด้วย

        ผมขอโทษครับ ถ้าผมมากวนพี่ ผมขอโทษบ้าเอ้ย!!! น้ำตาจะไหลอยู่ร่อมร่ออยู่แล้ว อย่ากลิ้งลงมาเชียวนะมึงไอ้น้ำตาเจ้ากรรม ไหลย้อนกลับไปเดี๋ยวนี้

        เหนือไม่ได้มากวนพี่ แต่คณะพี่ผู้ชายมันเยอะน้ำเสียงของพี่ฟ้าดูอ่อนลงไปกว่าเมื่อครู่อยู่มาก คงเพราะทนเห็นสีหน้าราวเด็กห้าขวบจะร้องไห้ไม่ได้ แต่ผมรู้สึกแย่นี่ แค่มาหาก็โดนดุแล้ว

        “...”

        มันอันตราย ถ้าเพื่อนพี่มันมาทำรุ่มร่ามกับเราตัวพี่ไม่อยู่พี่จะทำยังไงทำไปแล้วแหละครับแต่พี่นนท์มาช่วยเอาไว้ก่อน

        “...” ห้ะ? เดี๋ยวนะ พี่ฟ้าไม่ได้โกรธเรื่องที่ผมมาหาเขาโดยที่ไม่ได้บอกก่อนหรอ

        พี่ไม่ชอบให้ใครมามองเหนือด้วยสายตาเหมือนต้องการเหนือแบบนั้น คนที่มองเหนือแบบนั้นได้มีแค่พี่คนเดียวก็พอแล้วครับ

        พี่ฟ้า...

        พี่หวง เราเข้าใจพี่หน่อยนะ พี่ฟ้าเอื้อมมือมามาเกลี่ยน้ำตาออกให้ผม ทำให้ผมมองเห็นอะไรชัดขึ้น โดยเฉพาะสายตาอ่อนโยนที่ช้อนสายตามองผมอย่างเอ็นดู จากที่จะร้องไห้ตอนนี้ผมเขินจนไม่กล้ามองหน้าพี่เขาเลยด้วยซ้ำ

        ว่าแต่เรามาหาพี่มีอะไรหรือเปล่า?”

        ผมคิดว่าพี่น่าจะโกรธผมที่ผมเดินหนีมาแบบนั้น ผมเลยจะมาขอโทษน่ะครับ ผมขอโทษนะครับ

        ครับ ไม่เป็นไรหรอก พี่ผิดเองที่ไม่บอกเราให้ชัดเจน แต่พี่กับรินแค่รู้จักกันเพราะรินเป็นน้องสาวพลอยแค่นั้นเองครับถ้าแค่นั้นก็น่าจะบอกกันตั้งแต่แรกสิ เฮ้อ...จริงๆ เลย

        ครับ ช่างมันเถอะ แล้วพี่จะกลับกี่โมงครับ

        อีกสักพักครับ เรากลับพร้อมพี่นะผมกับพี่ฟ้าคุยกันโดยที่มือพี่ฟ้าก็ยังคงจับมือผมอยู่อย่างนั้นไม่ยอมปล่อย ฝ่ามืออุ่นจากคนตรงหน้าทำให้หัวใจผมอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด

        ครับ

        อื้ม พี่มีเคลียร์งานนิดหน่อย เรารอพี่หน่อยนะ ไปครับ” พี่ฟ้าเดินจูงมือผมกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่มีใครมองหน้าผมแล้ว แค่หันมามองแล้วก็หันกลับไปทำงานต่อ

        เหนือนั่งนี่นะ พี่ขอทำงานแปบนึง

        ครับผมนั่งรอพี่ฟ้าไปเรื่อยๆ ก็ชักง่วง ก็แอร์ในห้องมันเย็นนี่ครับ ผมเคลิ้มคล้ายคนจะหลับผมเลยเอียงศีรษะเอนซบไหล่พี่ฟ้าเพราะผมง่วงมาก วันนี้เจอรับน้องมาหมดพลังกายไปเยอะ

        ของีบแปบนึงคงไม่ว่ากันนะพี่ฟ้า...

        ในฝันผมได้กลิ่นหอมอ่อนๆ และสัมผัสแสนอบอุ่นที่ลูบหัวผมทำให้ผมรู้สึกปลอดภัย ผมขยับตัวเข้าหาฝ่ามือนั้นเข้าไปใกล้อีกและผมก็หลับไม่รู้เรื่องเลย

 

(Fahyai Part)

ผมตกใจมากที่เหนือมาหาผมเพราะผมไม่อยากให้เหนือมา ผู้ชายคณะผมมันเยอะ ผมไม่ชอบสายตาคนอื่นที่มองมาที่น้อง ผมหวง...

        พอทุกคนรู้ว่าผมจองเหนือแล้วทุกคนเลยเลิกสนใจน้อง แล้วหันมายิ้มล้อผมแทน น้องไม่รู้ตัวหรอกว่าน้องน่ารักขนาดไหน อย่างตอนนี้ผมให้น้องเอนลงมาหนุนตักผมก่อนผมจะถอดเสื้อช็อปห่มให้น้องเพราะแอร์ในห้องค่อนข้างเย็นพอสมควร น้องขยับตัวเข้าหามือผมที่สัมผัสน้องอยู่ ถ้าไม่เกรงใจเพื่อนในห้องผมจะฟัดแก้มน้องสักที!

        ล้อเล่นครับ ผมไม่ฉวยโอกาสน้องหรอก

        เหนือ...เหนือครับ

        อือ...น่ารัก...น้องขยับตัวเล็กน้อยแล้วหลับต่อสงสัยคงจะง่วงจริงๆ

        ฟ้า เดี๋ยวมึงอุ้มน้องไปก็ได้ ของอ่ะกูถือให้ไอ้นนท์อาสาหลังจากที่ตอนนี้งานของพวกเราเสร็จเรียบร้อยแล้ว

        เออก็ดีเหมือนกัน กูไม่อยากให้น้องตื่น” ผมช้อนตัวน้องขึ้นมาอุ้มไว้ โดยให้หัวน้องเอนซบลงที่บ่ากว้างของผม ท่ามกลางสายตาเพื่อนทั้งห้อง ก็เขินอยู่นะแต่ผมไม่อยากให้น้องอารมณ์เสียเพราะนอนไม่พอ

        ของสูงของคณะโดนเด็กสอยแล้วโวย” เพื่อนๆ ผมพากันโห่ไล่หลังผม ในขณะที่ประตูกำลังปิดเพราะกลัวเสียงจะดังจนทำให้น้องตื่น

        ไอ้พวกเวร! น้องไม่ได้สอยกูเว้ย! กูเนี่ยแหละเต็มใจหล่นตุบลงมาเอง!!


***


1 คอมเมนต์  = 1 กำลังใจ

ให้เราได้มีแรงลุยต่อนะคะ (^-^)

Talk... 


ถ้าหากเจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ทักแค่ว่ามีคำผิดก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาเอง


ทุกคนสามารถติดต่อเราได้ตรง CONTACT หน้านิยายหน้าแรกได้เลยนะคะ หน้าแนะนำตัวละครอ่ะค่ะ

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่ชื่นชอบกันขนาดนี้ เห็นคอมเมนต์แล้วชื่นใจมือมันสั่นอยากอัพอีก ฮ่าๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 504 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

832 ความคิดเห็น

  1. #826 Padcha0623060584 (@Padcha0623060584) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 16:33
    เบาพี่ฟ้าบาหน่อยเราน่ะ
    #826
    0
  2. #807 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:06
    อ้ายยยย มีความน่ารักมากมาย
    #807
    0
  3. #789 _jppm (@premmiii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 17:08
    ;-; พี่ฟ้าค่ดดี
    #789
    0
  4. #763 ducky-J (@ducky-J) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 09:15
    ทำไมถึงมีความแอบกังวลพี่ฟ้าจังเลยอะ กลัวมีแบบเห้ออออ ขอให้มีแค่เรื่องเบสที่กวรใจน้องเหอะ ไม่อยากให้พี่ฟ้าเผลอทำแย่ใส่น้องเลย
    #763
    0
  5. #751 15.0_cMoNThis_ (@mirunikasoki) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 15:04
    ไม่มีใครสอยอ่ะพี่ฟ้าลงมาเองง5555
    #751
    0
  6. #735 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 03:29

    น้องสะดุดล้มลารเกียร์แล้วไปไหนไม่รอดแล้วลูก 5555 เพื่อนแต่ละคนก็น่ารักมากๆเลย ชอบอีกอย่างคือตอนที่ฟ้าให้คำปรึกษาเพื่อนอะ คือดีมากเลย

    #735
    0
  7. #707 - WiSH - (@gxnasama) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 04:37
    พี่ฟ้าน่ารักกกก เพื่อนพี่เขาแต่ละคนก็ดูรักพี่เขามาก55555555 เหนือนะเหนือเป็นสาวเป็นนาง(?)รู้จักระวังตัวหน่อยเส้! พี่เขาหวงเรานะรู้มั้ยยยย
    #707
    0
  8. #676 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 15:32
    สู้ๆนะะะะะพี่
    #676
    0
  9. #652 Jhoooope (@Jhoooope) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:25
    พี่ฟ้ารักษาไว้ดีๆนะ555555
    #652
    0
  10. #633 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:23
    อ่ยยย น่ารักกก พี่ฟ้าเป็นแบบนี้ไปนานๆได้มั้ยอ่ะ ไม่อยากให้ดาวเหนือเจ็บ
    #633
    0
  11. #609 Watcharaporn2547 (@Watcharaporn2547) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 12:00
    เต็มใจที่จะหล่นสินั
    #609
    0
  12. #602 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 15:50
    พี่ฟ้าเต็มใจ~~~
    #602
    0
  13. #587 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:25

    ขอบคุณ
    #587
    0
  14. #555 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 18:06
    พี่ฟ้าาาา ค่ดน่ารักเลยไอ่บ้าเอ้ย
    #555
    0
  15. #475 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 22:03
    พี่ฟ้าน่ารักมากเลยค่ะ เขินเรยยยยยยย
    #475
    0
  16. #410 ptt3004 (@ptt3004) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 21:04
    งื้อออออ เขิน
    #410
    0
  17. #393 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 17:57
    งุ้ยยยยยยย เขาขยันอุ้มกันจังเลยอ่ะแก นี่จินตนาการน้องตัวเล็กมากไปละ 555 น้องมีความไปง้อพี่อ่ะ น่ารักจังลูก ชอบๆๆๆ ส่วนเจตน่าสงสารเขานะคะ แต่ที่ฟ้าพูดมามันก็ถูก อาจจะเหงาหน่อย แต่ถ้าเข้าใจกันได้ก็ยอมเข้าใจเถอะ ถ้าไม่โอเคจริงๆก็ลองคุยกัน ถึงจะรู้ว่าเขาเป็นไง แต่คนคบกันมันก็ต้องปรับตัวเข้าหากันเนอะ อันไหนไม่โอเคก็คุยกันตรงๆ
    #393
    0
  18. #364 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 23:50
    อั๊ยยะ!!
    #364
    0
  19. #257 mayigot7 (@mayigot7) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 02:02
    จะม้วนเข้ากับผ้าผ้มพันตัวเป็นดั๊กแด้ไปแล้วฟินไปอีกพี่ฟ้าน่ารัก
    #257
    0
  20. #236 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 00:53
    พี่ฟ้าใหญ่น่ารักจัง ให้เกียรติเหนือเสมอ
    #236
    0
  21. #224 kuntichaduangmal (@kuntichaduangmal) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 01:36
    พี่ฟ้าาาาน่ารัก^^
    #224
    0
  22. #221 0926616804 (@0926616804) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 18:28
    เหนือคราาเหนือจะได้ผัววิศวะแทนที่จะได้เมียนะ!!^_^ =_="""""
    #221
    0
  23. #199 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 11:08
    เมียไม่ได้แน่นอนแต่ ผัวนี่ไม่แน่
    #199
    0
  24. วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 08:48
    เหนือ เอ็งไม่ได้เมียเป็นวิศวะหรอก ไม่มีทาง เพราะเอ็งจะได้ผัวนี่แหละ!!!!!!
    #152
    0
  25. #121 พัชรี เกษศิริ (@puchari) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 00:47
    555+ หล่นตุบ พี่ฟ้าไม่เจ็บหรือไง เหมือนจะตกสูงด้วยนะ
    #121
    0