[END] The Polaris : ดาวเหนือบนท้องฟ้าใหญ่ [Yaoi] สนพ.Hermit books

ตอนที่ 12 : Chapter 11 [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 465 ครั้ง
    1 เม.ย. 61

Chapter 11

ตอนนี้ผมมาเดินซื้อของกินเข้าคอนโดเพราะวัตถุดิบบางตัวหมดแล้วกว่าแม่บ้านจะมาเติมของสดให้ก็อีกหลายวัน วัตถุดิบหมดเร็วเพราะมีคนตัวโตมาฝากท้องแทบทุกมื้อเลย ครั้งนี้ผมเลยกะว่าจะซื้อของเยอะกว่าเดิมอีกสักหน่อย

ผมเดินหยิบนั่นหยิบนี่โดยมีพี่ฟ้าเดินเข็ดรถใส่ของอยู่ข้างๆ เราช่วยกันออกความคิดเห็นตลอดว่าซื้อน้ำปลาแบบนี้ไปดีไหม หรือจะซื้อของสดแบบนี้ไปดี บางทีความธรรมดาก็เป็นสิ่งพิเศษสำหรับใครหลายๆ คนได้เหมือนกันนะ พอเลิกซื้อของเสร็จผมกับพี่ฟ้าก็เลือกทานอาหารที่ร้านก่อนกลับคอนโด

ร้านนี้เป็นร้านอาหารญี่ปุ่นซึ่งผมชอบมากกำลังอยากกินราเม็งร้อนๆ อยู่พอดี พี่ฟ้าก็ใจดีสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะเพราะวันนี้ผมเสียพลังงานไปเยอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมต้องแข่งกับอีกสองคณะ ทั้งจิตวิทยาและวิทย์การกีฬา ดังนั้นวันนี้ผมต้องเติมพลังเยอะๆ หน่อย

เหนือ...พี่ให้ผมรับผ้ารัดข้อมือของไนกี้ที่พี่ฟ้ายื่นส่งมาให้ มันเป็นสีขาวสวยดีครับ ผมชอบใช้สินค้าของยี่ห้อนี้อยู่แล้วด้วย อย่างพวกกระเป๋า รองเท้า ชุดกีฬา ยิ่งได้ผ้ารัดข้อมือมายิ่งเป็นของสะสมชั้นดีเลยทีเดียว ของชิ้นนี้ถูกใจผมจริงๆ ถ้าผมใส่ลงแข่งในวันพรุ่งนี้ผมต้องชนะแน่ๆ มันทำให้ผมรู้สึกว่าเหมือนมีพี่ฟ้าอยู่ข้างๆ ตอนแข่ง

        ตามสัญญาที่เราชนะ

        ขอบคุณมากครับพี่ฟ้า ว่าแต่ทำไมถึงต้องเป็นผ้ารัดข้อมือล่ะครับ

        เพราะพี่รู้ว่าพรุ่งนี้เราต้องแข่งกับวิทย์การกีฬา พี่ไม่รู้ว่าเรายังรู้สึกอะไรกับเบสอยู่ไหม แต่พี่อยากเป็นกำลังใจให้เรานะ ตอนที่เราอยู่ในสนาม

“...”

พี่อยากให้เหนือนึกถึงพี่ ให้เจ้านี่เป็นตัวแทนพี่นะ ผมยิ้มเพราะผมดีใจที่พี่ฟ้าใส่ใจผมได้ถึงขนาดนี้

พรุ่งนี้ผมจะชนะแน่ๆ ผมมั่นใจ

ครับ กินเถอะอาหารมาแล้ว วันนี้กลับเร็วหน่อย เราจะได้พักผ่อนด้วย

       

ถ้าถามผมว่าฝีมือเบสเป็นยังไงคงบอกได้เลยคำเดียวว่าร้ายกาจเอาเรื่องแล้วยิ่งพวกที่เรียนวิทย์การกีฬามันต้องเก่งกีฬากันอยู่แล้ว ไม่หมูแน่ๆ งานนี้

        เอายังไงดีวะมึง ใช้แผนไหนดีไอ้แอลหันมาถาม มันเคยเล่นสตีทบาสกับเบสอยู่เป็นบางครั้งมันเลยพอรู้ฝีมือกันอยู่บ้าง แต่ผมเองก็ไม่ค่อยได้เล่นกับเบสเท่าไหร่นักเลยไม่ค่อยรู้อะไรมาก แต่จากเมื่อวานเบสมันคงเก็บข้อมูลไปแล้วว่าสไตล์การเล่นของผมหรือของเพื่อนๆ ในทีมผมเป็นยังไง

        มึงเดาการเล่นของมันไม่ออกหรอวะ

        ไม่ใช่เดาไม่ออกนะแต่เดาไม่ได้เลยต่างหาก มันนึกอยากจะส่งลูกมันก็ส่ง นึกอยากชู้ตมันก็ชู้ต

        ปัญหาใหญ่แล้วล่ะสิ คิดไม่ออกว่ะ

        พวกมึง นี่มันแค่กีฬาสัมพันธ์เองนะเว้ย มึงจะซีเรียสกันทำไมวะไอ้กัสเดินมาตบบ่าผมให้ใจเย็นลง กัสเป็นเพื่อนในทีมผมเองครับสูงโปร่ง เล่นกีฬาเก่ง นอกจากกัสแล้วก็มีกายกับทัชอีกสองคน

        นั่นดิมีพวกกูจะกลัวอะไร มึงอย่าทำเหมือนพวกกูพึ่งพาไม่ได้สิว่ะ ไอ้แพ็คคู่ไอ้กายพูดสมทบเพื่อน

        พวกมึงไม่ได้เล่นกันแค่สองคนทัชเป็นสมาชิกในทีมที่พูดน้อยที่สุด แบบพูดน้อยต่อยหนัก แต่ไม่หน้าเชื่อว่าคำพูดพวกนั้นจะทำให้ผมเบาใจได้อย่างน่าประหลาด ผมลืมไปได้ยังไงว่ายังมีเพื่อนร่วมทีมที่โคตรเจ๋งอยู่ เพราะมัวแต่คิดจะเอาชนะอย่างเดียวแท้ๆ

        บาสนะ มันต้องเล่นอย่างสนุกสิมึงมันถึงจะดีกัสเอื้อมมือมาขยี้หัวผม มันเป็นคนที่ร่าเริงที่สุดแล้วในทีมอ่ะ มันทำให้สิ่งที่ผมกังวลอยู่เบาลงไปเยอะเลย

        กูขอถามอะไรอย่าง เรื่องที่พวกมึงเครียดมันมีมากกว่านั้นใช่ไหมเพราะการแข่งที่ผ่านมากูไม่เห็นพวกมึงจะเดือดร้อนเลยว่าจะชนะหรือแพ้กายถามเข้าประเด็นจนผมไม่รู้จะตอบยังไง ได้แต่ส่งสายตาไปให้ไอ้แอลแทน ถ้าบอกว่าอยากเอาชนะในแมตนี้เพราะมีอริตัวฉกาจอยู่ในทีมของอีกฝั่งมันจะทำให้ผมเห็นแก่ตัวหรือเปล่านะ

        คือเด็กวิทย์การกีฬาอ่ะ หนึ่งในนั้นมีแฟนเก่าที่โคตรเหี้ยของไอ้เหนืออยู่คือไอ้เบส แมตนี้มันอยากชนะ แต่ติดที่ว่าไอ้นั่นมันโคตรเจ๋งเลยเรื่องกีฬาอ่ะ

        อาหะ...กายทำหน้าครุ่นคิด

        งั้นหรอ...ทัชเองก็พยักหน้ารับรู้

        หึหึ...แต่ไอ้กัสนี่สิ ทำไมหน้าเหมือนเจอของถูกใจอะไรบางอย่าง ไอ้หน้ายิ้มๆ เหมือนกำลังเจอเรื่องสนุกของมึงคืออะไรไอ้กัส

        พวกกูว่าแมตนี้เราน่าจะชนะ กูมีแผนอยู่แต่มึงต้องทำตามที่กูบอกผมเสียวสันหลังวาบเลยครับ เพราะหน้าตามันตอนนี้เหมือนมันดูเจ้าเล่ห์ยังไงก็ไม่รู้ แต่ผมไม่มีทางเลือก ผมอยากชนะ ผมแค้นที่มันทำผมเสียใจ ผมเลยจะแข่งบาสให้ชนะเพื่อที่จะเอาคืนมัน นี่แหละเพราะนิสัยส่วนตัวของผมไม่ทำอะไรนอกกติกาอยู่แล้ว เล่นแฟร์ๆ สบายใจกว่าไม่อยากเหี้ยเหมือนมัน เกลียด...

        กัส หน้าออกหมดแล้วกายเอ่ยเตือนไอ้กัสเบาๆ

        อ๊ะ! โทษทีๆ พอดีลืมตัวไปหน่อย เลือดในกายมันพุ่ง

ไม่เนียนไอ้สัส

        มา! พวกมึงล้อมวงเข้ามากูจะบอกแผนเด็ดๆ ให้

        พวกผมยืนล้อมไอ้กัส กัสก็เริ่มร่ายแผนการที่ฉลาดอย่างแยบยล ผมเบิกตากว้างเพราะลงทุนเสี่ยงอยู่ไม่น้อยและไม่รู้ว่าเบสมันจะหลงกลลงมาเล่นกับผมหรือเปล่า ผมชักหวั่นใจนิดๆ แล้วสิ พอได้ฟังแผนการทั้งหมดหน้าพี่ฟ้าลอยมาเลยครับ ผมห่วงความรู้สึกพี่เขา

        ผมกำผ้ารัดข้อมือของพี่ฟ้าแน่นและบอกกับตัวเองว่ายังไงก็ต้องชนะให้ได้ จะได้ไม่มีอะไรติดค้างคาใจอีก

เอ๊ะ! ขาอ่อนเฉยเลย ผมรู้สึกว่าตั้งแต่หลังจบเมตที่แข่งกับจิตวิทยาไปเมื่อเช้า ร่างกายผมค่อนข้างเสียพลังงานไปเยอะพอสมควรทำให้ขาผมล้ามากกว่าปกติ ผมหวั่นใจอย่างเดียวว่าจะอยู่ไม่จบเกมส์ซึ่งเป็นอะไรที่ผมรับไม่ได้ โอกาสแก้แค้นมันมาแล้วเรื่องอะไรผมจะปล่อยไปง่ายๆ

ไม่ได้ๆ เราต้องสู้!!!

เมื่อถึงเวลาลงสนามนักกีฬาลงมายืนเรียงแถวหน้าเข้าหากันเพื่อทำความเคารพในกติกาเกม ซึ่งอาจจะเป็นเพราะจังหวะหรือความบังเอิญหรืออะไรก็แล้วแต่ มันทำให้ผมต้องมายืนต่อหน้าเบสราวกับจงใจ

        เหนือ...ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เป็นยังไงบ้าง

        ก็ดี...

        งั้นหรอ เบสไม่คิดว่าเหนือจะลงแข่งบาสด้วย

        พูดมาก

        ฮะๆ ต่อให้เป็นเหนือเบสก็ไม่อ่อนข้อให้หรอกนะครับทำไมต้องพูดด้วยน้ำอ่อนโยนเหมือนเอ็นดูขนาดนั้น เหอะ! น่ารำคราญ

        ก็ไม่คิดที่จะแพ้อยู่แล้ว

เสียงเป่านกหวีดเริ่มการแข่งขัน ทัชที่มีสมรรถนะทางร่างกายที่ดีและสูงกว่าคนทุกคนในทีม ทำการคว้าตัดบอลก่อนที่อีกฝ่ายจะคว้าได้ เลี้ยงหลบและส่งลูกให้กัส ทุกคนในทีมประกบเข้าคู่เหมือนเล่นตัวต่อตัว ทัชเจอกับเอสของทีมอีกฝ่าย แอลประกบเซนเตอร์ของอีกฝ่ายแน่น ส่วนผมประกบชูตติ้งการ์ดนั่นคือเบสนั่นเอง เบสอึ้งที่ผมลงมาประกบตัวต่อตัวกับเขาขนาดนี้

        กัสบอกว่าการที่ผมเป็นแฟนเก่าอาจทำให้เขาชะงักเล่นไม่ออกไปสักระยะ กว่าจะปรับตัวได้คงใช้เวลาสักพักพวกเราจะใช้จังหวะแรกนี้ทำคะแนน อีกอย่างการชูตระยะไกลของเบสมีผลต่อการทำคะแนนของทีมมากเพราะฉะนั้นผมจะปล่อยให้เขาหลุดมือไปไม่ได้

        “One on one(ตัวต่อตัว)...งั้นหรอ...เบสไม่คิดว่าเหนือจะใช้วิธีนี้

        ถ้าเพื่อชนะ กูทำได้ทุกอย่างนั่นแหละผมจ้องหน้าเขานิ่งเตรียมแย่งบอลจากเขาทุกเมื่อหากมีโอกาส

        ก็ดี แต่อย่าหาว่าเบสไม่เตือน เบสยกยิ้มมุมปากอย่างผู้เหนือกว่า มันทำให้ผมอดหวั่นใจไม่ได้ว่าแผนของกัสอาจไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด แต่ใครจะกลัววะ ถ้ากลัวกูคงไม่ลงมาประกบมึงเองแบบนี้หรอก คิดว่าตัวเองเก่งนักหรือไง

ไอ้บ้าเอ๊ย!!

ขณะนี้ลูกบาสอยู่ในมือของเบส เบสเลี้ยงลูกหลบอย่างคล่องตัว จนมองตามลูกแทบไม่ทัน ผมควรจำไว้ข้อนึงว่าเบสมันเป็นนักกีฬา การที่ผมจะชนะมันโอกาสแทบเป็นศูนย์ เบสสามารถผ่านผู้เล่นในทีมผมไปได้อย่างง่ายดายและในจังหวะที่เบสกระโดดขึ้นเตรียมชู้ต ทัชทำการป้องกันอีกฝ่ายโดยการพาสลูกในมือเบสส่งมายังผมที่รออยู่ก่อนแล้ว

แผนรองลงมาของกัสคือหาจังหวะและลดการป้องกันลงเพื่อให้เบสผ่านไปได้อย่างง่ายได้ แต่อย่าลดจนเบสเอะใจ เพื่อให้เบสผ่านแล้วไปเจอกับทัชที่มีร่างกายสูสีกันมากกว่าผม

        เมื่อได้บอลมาไว้ในมือ ผมเลี้ยงหลบฝ่ายตรงข้ามก่อนที่จะพาสลูกให้กัสซึ่งทำหน้าที่เป็นซูตติ้งการ์ด กัสชู้ตบอลลงห่วงด้วยคะแนนสามแต้ม เบสหันหน้ามามองผมอย่างเอาเรื่อง ผมยักคิ้วอย่างไม่แยแสอะไร ผมไม่ได้เล่นอยู่คนเดียวสักหน่อยนี่ จากนั้นเราก็เล่นต่อไปเรื่อยๆ เกมส์เริ่มหนักหน่วงขึ้น คนดูรอบๆ สนามคงจับสังเกตได้กว่าเกมส์นี้ชักเครียดขึ้นทุกที

แต่ใครจะสนเพราะตอนนี้เกมส์กำลังมันส์ สำหรับผู้เล่นอย่างพวกผมถือว่าการได้แข่งกับคณะวิทย์การกีฬาเป็นอะไรที่ท้าทายมากและคงไม่ได้มีบ่อยๆ เลยใส่กำลังและลงแรงกันอย่างเต็มที่ พวกผมไม่มีทางยอมแพ้เพราะนี่คงเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้แข่งขันกับคนเก่งๆ ขนาดนี้

ผมกำลังสนุก...

เบสเข้ามาประกบผมอีกครั้ง ครั้งนี้เบสประกบแน่นมากกะไม่ให้ผมหลุดออกไปเลยก็ว่าได้ ในขณะที่มือผมยังคงเลี้ยงบอลอยู่แรงกดดันจากเบสทำให้ผมหาทางออกไม่เจอว่าจะส่งลูกหรือจะชู้ตดี ถ้าส่งลูกคงผ่านไปไม่ได้แน่ ตอนนี้ยังมองหาใครไม่เจอเลย ถ้าชู้ตล่ะก็เสร็จเบสแน่เพราะมันสูงกว่าผมยังไงก็ป้องกันได้

ตอนนี้ร่างกายผมล้ามาก ทั้งต้องใช้ความคิดและสายตาบวกกับร่างกายที่เหนื่อยล้าเต็มทีเพราะมีสมรรถนะทางร่างกายไม่เท่าคนอื่น ทำให้ผมเหนื่อยมากกว่าคนในทีม อีกอย่างเวลาก็จะหมดอยู่แล้วด้วย อีกแค่ยี่สิบวินาที ถ้าทำสามแต้มผมจะชนะ ทำยังไงดี!

เหงื่อไหลลงมาที่ตาทำให้ดวงของผมเริ่มแสบไปหมด ผมยกแขนขึ้นเช็ดเหงื่อในระยะหางตาผมเหลือบไปเห็นผ้ารัดข้อมือที่ฟ้าให้มามันทำให้ผมมีกำลังใจอีกครั้ง

พี่ฟ้า...

        ไอ้เหนือ!! ผมส่งลูกให้แอลทันทีที่ได้ยินเสียง มันทำให้เบสหลุดความสนใจจากผมเพื่อรีบไปขวางทางบอลต่อหน้าแอลเพื่อไม่ให้แอลได้ซู้ต เบสคงเข้าใจว่าว่าแอลจะต้องชู้ตแน่ๆ เลยไม่ได้สังเกตเห็นผมที่วิ่งออกมาอยู่วงนอกรอไอ้แอล ยังไม่ทันที่เบสจะเข้าไปประกบแอล แอลก็พาสลูกกลับมาให้ผม ผมจึงทำการชู้ตทันที

ฟุบ!!! ลูกกระแทกลงห่วงอย่างสวยงามภายในเวลาที่จบเกมส์พอดี

ปี๊ดดด!

ชนะแล้ว 78/77

ผมทำได้แล้วพี่ฟ้า ผมหันไปหาพี่ฟ้าที่มองมาทางผมอยู่แล้ว อ่า...ทำไมทำหน้าคิ้วขมวดแบบนั้นกันนะ ผมชนะพี่ไม่ดีใจหรอ เอ๊ะ!...ทำไมหน้าพี่ฟ้าถึงเลือนรางขนาดนั้นล่ะ

        เหนือ!ทำไมหน้าพี่เข้ามาใกล้จัง ทำไมต้องทำหน้าเป็นกังวลขนาดนั้น

ตุบ!

แล้วสติผมก็ดับวูบไปโดยไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกนอกจากเสียงเรียกที่ดังลั่นโรงยิมของมหาลัย

        เหนือ!!!!

        ไอ้เหนือ!!!!!!

        เชี่ยเอ๊ย หมดกันหมดกันพระเอกกู ไอ้เหนือ!!อยากขานตอบทุกคนนะ แต่ไม่มีแรงเอาเสียเลย ผมมันอ่อนแอจริงๆ นั่นแหละ แต่เมื่อเทียบกับความสนุกที่ได้รับแล้วก็ถือว่าคุ้มอยู่นะ

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีในห้องสีขาว มีกลิ่นยานวดส่งกลิ่นตลบอบอวลไปหมด ผมมองไปรอบๆ ไม่เจอใครเลยสักคน ที่นี่คงเป็นห้องพยาบาลของทางมหาลัยล่ะมั้ง

ครืด...เสียงประตูเปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่รีบเดินเข้ามาหาผมที่เตียง

        เหนือ เหนือเป็นยังไงบ้าง ปวดหัวหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม

        ผมโอเคแล้วครับพี่ฟ้าพี่ฟ้าทรุดตัวนั่งลงที่เตียงพร้อมกับเอามือลูบหัวผมไปพลาง

        พี่เป็นห่วงเหนือมากรู้ไหม เมื่อเช้าก็แข่งกับจิตวิทยา ตกบ่ายมาก็ต้องมาแข่งกับคณะวิทย์อีก เล่นสองวันติดกันแถมเป็นเมตแข่งขันแบบนี้ไม่แปลกหรอกที่ร่างกายจะล้าน่ะผมโดนคนตรงหน้าบ่นเป็นชุดเลย ทำได้แต่ยิ้มน้อยๆ เพราะไม่มีอะไรจะแก้ตัว ตัวเองก็สนุกเพลินมือเพลินเท้าไปหน่อย กับชัยชนะที่ได้รับมันทำให้ผมรู้ดีมากๆ เพราะงั้นถ้าพี่ฟ้าจะบ่นผมทั้งวันผมก็ยอมนะ

        ครับ ผมขอโทษนะที่ทำให้พี่เป็นห่วง

        ลุกไหวไหม กลับไปนอนที่คอนโดเถอะ นี่ก็จะทุ่มแล้ว”

        “พอไหวครับ”

        “มาเดี๋ยวพี่ช่วยดีกว่านะ” พี่ฟ้าบอกผมพร้อมกับพยุงตัวผมให้ลุกขึ้น แต่อยู่ๆ ขาทั้งสองข้างของผมก็ทรุดลงจนเข่าเกือบกระแทกกับพื้น ถ้าพี่ฟ้าไม่รับผมเอาไว้เข่าผมแตกแน่ ใบหน้าของเราสองคนตอนนี้ใกล้กันมากเพิ่งได้มองหน้าพี่ฟ้าใกล้ขนาดนี้เป็นครั้งแรก มันทำให้ผมอดสงสัยกับคำถามเดิมๆ ไม่ได้ว่า ทำไมคนที่ดูดีไปหมดอย่างพี่ฟ้าถึงมาชอบเรากันได้นะ

        สงสัยกล้ามเนื้อมันคงล้าเกินไป

“...”

เดี๋ยวกลับไปแช่น้ำอุ่นน่าจะดีขึ้น

ครับ

สำหรับร่ายกายแบบเราพี่ไม่แปลกใจเลยที่เข่าจะทรุดแบบนี้พี่ฟ้าตีหน้าเป็นกังวลยิ่งกว่าเดิม จนผมสลดเลยงานนี้ ดุจัง

งื้อ...อย่าดุนักสิครับ

ก็พี่เป็นห่วงเรานี่ ถ้าพี่แข่งแทนเราได้พี่คงทำไปนานแล้ว งื้อ...แพ้คนใส่ใจแบบนี้อ่ะ ใจเต้นแรงไปหมดแล้ว

        เฮ้ย! พี่ฟ้า...ทำอะไรครับฟ้าช้อนตัวผมขึ้นอุ้ม ถ้าอุ้มออกไปทั้งๆ อย่างนี้ก็ไม่ไหวนะครับ ผมอายอ่า ฮือ...แม้ว่าผมจะฟินก็เถอะ แต่แบบนี้ถ้าใครเห็นเข้าผมอายเขาตายเลย

ก็เราเดินแทบไม่ไหวก็ต้องใช้วิธีนี้แหละ

ขี่หลังแทนก็ได้นี่ครับ แบบนี้มัน...เอ่อ..

ถ้าดื้อพี่ปล่อยร่วงลงไปไม่รู้ด้วยนะ

เอ๊ะ! พี่ฟ้า!! อย่าแกล้ง ผมใช้มือกอดคอพี่ฟ้าแน่นเมื่อพี่เขาทำท่าจะปล่อยผมร่วงจริงๆ ผมโคตรอายเพราะถึงจะเกือบทุ่มแล้ว แต่ก็ยังคงมีคนอยู่ในมหาลัยบ้างประปราย ทุกคนมองมาในขณะที่เรากำลังพากันเดินออกมาและตรงไปยังลานจอดรถ ผมอายจนต้องซุกใบหน้าลงที่ลำคอขาวของพี่ฟ้าเพื่อทำการหลบเลี่ยงสายตานั่น

ให้ตายสิ เขาจะทำให้ผมเขินไปถึงไหนกัน

 

(อีกด้าน)

ทั้งคู่พากันเดินออกมาที่จอดรถโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาดุดันจ้องมองพวกเขาอยู่ที่มุมอาคาร มือทั้งสองข้างกำหมัดแน่น น้ำตาลูกผู้ชายไหลลงเงียบๆ ไม่ได้เกิดจากการเสียใจแต่อย่างใด แต่เกิดจากความเจ็บใจล้วนๆ คนที่ต้องอยู่ตรงนั้นควรเป็นเขาไม่ใช่ไอ้รุ่นพี่ที่กำลังอุ้มอดีตแฟนของเขาอยู่ในตอนนี้

เหนือ...ไอ้ฟ้าใหญ่!

...

(Downeua Part)

ผมและพี่ฟ้าพากันกลับมาที่คอนโด วันนี้พี่ฟ้าอาสาจะนอนเป็นเพื่อนผมเพราะเป็นห่วงกลัวผมลุกหยิบนั่นนี่ไม่สะดวก ไอ้ผมก็เกรงใจ๊เกรงใจรีบบอกอย่างไม่คิดเลยครับ

        ดีเลยพี่ก็เกรงใจอยู่หน่อยๆ นะ แต่ไม่ถึงขั้นต้องรักษามารยาทอ่ะ ก็ผมป่วยอยู่นี่ ต้องการคนดูแลมากๆ

        ครับๆ เดินไม่ไหวอย่างนี้จะอาบน้ำยังไงดี เอาเป็นแช่น้ำในอ่างแล้วกัน เดี๋ยวไปเตรียมน้ำให้นะ

        อ่า...ครับผมมองตามแผ่นหลังที่เดินเข้าไปในห้องน้ำ ก็มานึกขึ้นได้ เดี๋ยวนะถ้าแช่น้ำในอ่างกูเดินไม่ไหว แล้ว แล้ว แล้ว กูจะแก้ผ้าจะอะไรยังไงวะเนี่ย ไม่นะไม่พร้อมแก้ผ้าโชว์ใครอ่ะ ผมอาย

        เหนือ น้ำพร้อมแล้วนะ เราจะอาบเลยไหม พี่เตรียมเป็นน้ำอุ่นไว้ให้จะได้คลายกล้ามเนื้อด้วย

        พี่ฟ้าครับ คือ..

        หืม?”

        ผม...จะเข้าไปได้ยังไง

        เดี๋ยวพี่อุ้มเข้าไปให้ไงครับ

        ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่เรื่องนั้น คือผมจะลงอ่างยังไง

        งั้นเดี๋ยวพี่...อะ...เอ่อ...พี่ฟ้าหน้าแดงมาก ผมรู้สึกได้ถึงไอร้อนบนหน้าตัวเองเช่นกัน เราจ้องหน้ากันอยู่อย่างนั้นก่อนจะหันหน้าหนีไปกันคนละทิศคนละทาง

        งั้นเดี๋ยวพี่ไปเอาผ้าเช็ดตัวให้ เดี๋ยวเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วพี่ค่อยอุ้มไปพี่ฟ้าพูดทั้งๆ ที่ยังคงหันหน้าไปทางอื่น

        ครับ ตู้เสื้อผ้าอยู่ในห้องนอนนะครับ ผมเปลี่ยนจากเสื้อผ้าที่ใส่ในวันนี้เป็นใส่ผ้าขนหนูผืนเดียว ผมมัดผ้าขนหนูที่พันรอบเอวจนแน่ใจแล้วว่ามันจะไม่หลุดแน่ๆ

        พี่ฟ้าครับพร้อมแล้ว

        เฮ้ยเหนือ!พี่ฟ้ารีบเอาผ้าขนหนูอีกผืนห่อตัวด้านบนของผม ทั้งๆ ที่ผมก็มองแล้วว่าผู้ชายพันแค่ท่อนล่างก็น่าจะพอแล้วนี่หว่า

        ส่วนบนก็ต้องห่อตัวไว้ด้วยนะ ยังไงพี่ก็เป็นผู้ชายพี่ฟ้าพูดเสียงเครียดพร้อมกับไม่ยอมหันหน้ามามองผม ผมคิดแค่ว่าก็ผู้ชายเหมือนๆ กัน ตราบใดที่น้องชายผมยังคงไม่มีใครได้เห็นหรือสัมผัสก็ถือว่าปลอดภัย

        พี่ฟ้าครับ ผมก็ผู้ชายนะครับ เผื่อพี่ลืม

        ครับ แต่เราคือคนที่พี่ชอบนะ อะไรๆ พี่ก็คิดได้ทั้งนั้นแหละคิดอะไรอ่ะ แล้วทำไมหน้ากูต้องหน้าแดงด้วยเนี่ย ผมว่าผมพอรู้ความคิดของพี่ฟ้านะ แต่ไม่ค่อยอยากยอมรับมันเท่าไหร่เลย มันทำให้หน้าผมร้อนเอามากๆ

        “...”

        ไปครับ พี่ฟ้าอุ้มผมมาวางไว้ตรงขอบอ่างโดยไม่หันหน้ามามองผม แล้วค่อยๆ ดึงผ้าขนหนูส่วนบนออก

        พะ...พี่...พี่ฟ้า...ผมอายผมก้มหน้างุนซ่อนใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ตอนแรกก็ไม่อายหรอกพอพี่ฟ้าพูดแบบนั้นเท่านั้นแหละ ถึงได้รู้สึกอายขึ้นมาน่ะ

        เหนือ มองหน้าพี่ผมเงยหน้าแดงๆ มองเข้าไปในดวงตาสีนิลลึกที่จ้องมองผมอยู่ก่อนแล้ว ดวงตาสีนิลที่สะกดผมจนอยู่หมัด รู้ตัวอีกทีผมก็นอนอยู่ในอ่างแล้ว พร้อมกับผ้าขนหนูที่หายไปทั้งสองผืน บนร่างผมตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น

        เหนือนอนแช่น้ำไปก่อน พี่จะกลับไปอาบน้ำแปบเดียว เดี๋ยวพี่มานะครับ

        พี่ฟ้าเดินออกไป ใจผมยังเต้นแรงอยู่เลย ในความคิดผมตอนนี้พี่ฟ้าดีกับผมมากๆ วันนี้ผมคงมีความสุขที่สุดทั้งเอาชนะแฟนเก่าได้ ทั้งมีพี่ฟ้าเดินเข้ามาในชีวิต คอยดูแลเอาใจใส่ แต่พอนึกไปถึงเหตุการณ์ที่เลวร้ายมันเลยทำให้ผมไม่กล้าตัดสินใจสักที ผมยังคงกลัว กลัวพี่ฟ้าจะดีกับผมแค่ช่วงแรก อย่างที่ใครหลายๆ คนก็พูดกันว่า     

ผู้ชายจะทำดีกับเราช่วงแรก โปรโมชั่นก็เงี้ย

เนี่ยๆ ประโยคนี้แหละที่สาวๆ ชอบพูดกันบ่อยๆ เพราะงั้นผมขอดูไปเรื่อยๆ ก่อนดีกว่า เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย ประโยคนี้ถึงแม้ว่ามันจะเก่าแล้วแต่ก็ใช้กับผมได้ดีเลยทีเดียว วันข้างหน้าเรื่องระหว่างผมกับพี่ฟ้าจะเป็นยังไงต่อไปกันนะ พี่ฟ้าจะยังดีกับผมแบบนี้หรือเปล่าหรือผมจะต้องเจ็บอีก

เวลาผมให้ใจใครผมให้แบบไม่มีกั๊ก มันเป็นข้อเสียจุดเดียวที่ผมเกลียดที่สุดคือผมเผื่อใจไม่เป็น ถ้าผมตกลงหมายความว่าผมพร้อมมีความสุขและพร้อมเจ็บอยู่ตลอดเวลา ก็ไม่ได้อยากคิดแบบนี้ แต่ก็อดคิดไม่ได้หรอก กว่าจะดึงตัวเองออกมาจากความเจ็บได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด คงพูดได้แค่นี้จริงๆ แค่ตอนนี้ผมยังมีความสุขก็พอแล้ว

ผมนอนแช่น้ำไปเรื่อยๆ ก็พอจะขยับขาได้บ้างแล้ว น้ำอุ่นช่วยคลายกล้ามเนื้อผมได้ดี อย่างน้อยก็น่าจะพอลุกได้และเดินไหวอยู่บ้าง ผมว่าผมรีบแช่ตัวก่อนที่ฟ้าจะมาดีกว่า ไม่อยากให้พี่ฟ้าเห็นสภาพหน้าอายของผมแล้ว

แกร๊ก...

เสียงประตูเปิดดังขึ้นในตอนที่ผมใส่ชุดคลุมอาบน้ำเสร็จพอดี จะว่าไปแล้วทำไมผมไม่บอกพี่ฟ้าว่าชุดคลุมอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำกันนะ จะใช้ทำไมผ้าเช็ดตัวสองผืน โง่จริงๆ

เหนือทำไมลุกมาแบบนี้ ถ้าเข่าอ่อนล้มพับลงไปจะทำยังไง ดุยิ่งกว่าพ่อก็พี่ฟ้านี่แหละ

ผมพอเดินได้บ้างแล้วครับ ได้น้ำอุ่นคลายกล้ามเนื้อพอดีเลยพี่ฟ้าเขามาประคองเอวผมไม่ให้ล้มพับลงไปก่อนแล้วพาไปส่งที่ห้องนอน

เหนือชุดนอนเราอยู่ไหนเดี๋ยวพี่หยิบให้

แขวนอยู่ตรงตู้ใหญ่ครับชุดแรกเลย

หืม? ลายชินจังหรอ ฮาๆ

ก็ผมชอบนี่ อย่ามาขำนะครับชุดนี้สั่งตรงจากญี่ปุ่นเลยนะ พี่เฟยเป็นคนพรีออเดอร์ให้ผมเองเลย ใส่สบาย ผ้านุ่มลื่นดีมากๆ เพราะงั้นผมเลยติดชุดนอนชุดนี้

ครับๆ แล้วชั้นในเราล่ะ

เอ่อ...พี่ฟ้าครับผมหยิบเองก็ได้ครับ พี่ฟ้าออกไปก่อนเดี๋ยวผมขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ

พี่หยิบให้ก็ได้ครับ เราจะได้ไม่ต้องขยับมาก พี่ไม่ถือหรอก อยู่ไหนครับ

เอ่อ...คือ...เฮ้อ...ลิ้นชักล่างสุดครับผมตอบไปอย่างจำยอม ดีนะที่ตู้เสื้อผ้าผมค่อนข้างเรียบร้อยไม่ว่าอะไรก็ถูกพับไว้หมดเพราะแม่บ้านที่แม่จ้างมาเขาจัดการเรื่องนี้ทั้งหมด ทั้งเรื่องเติมของสด เสื้อผ้าที่ผมต้องใส่ แต่เรื่องทำความสะอาดผมขอเอาไว้เพราะอยากทำอะไรด้วยตัวเอง

งั้นพี่ไปรอข้างนอกนะ เสร็จแล้วเรียกพี่นะครับ ผมพยักหน้า พอเตรียมชุดให้ผมเสร็จพี่ฟ้าก็เดินออกไป...ดูแลดีขนาดนี้มีใครไม่หวั่นไหวบ้างวะ

 

(อีกด้าน)

อีกด้านหนึ่งของหอพักชาย ภายในห้องนอนตลบอบอวลไปด้วยควันสีเทาฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง ร่างสูงอัดควันเข้าจนเต็มปอดเพื่อหวังให้มันช่วยบรรเทาภาพบาดใจที่เห็นในวันนี้ ภาพที่เขาไม่คิดที่จะอยากเห็นหรืออยากให้มันเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ ยิ่งนึกก็ยิ่งตอกย้ำแผลเก่าที่ตัวเขาเป็นคนสร้างขึ้นมาเอง จนน่าหงุดหงิด

หวงก้าง...คำเดียวที่สามารถนิยามความรู้สึกของผู้ชายคนนี้ได้

มึงว่าไงนะเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ด้วยแทบสำลักควันไปกับสิ่งที่ร่างสูงเอ่ยขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่นอย่างคนไม่เข้าใจ

กูจะเอาเหนือคืน

มึงควรจะปล่อยไอ้เหนือไปได้แล้ว อย่างน้อยเหนือมันก็ไม่ต้องมาเจ็บกับมึงอีกนะ

คนที่กอดเหนือได้มีแค่กูคนเดียว

มึงจะบ้าหรือไงเลิกกันมาเป็นปีแล้ว ไอ้เหนือมันเลือกที่จะลืม กูว่ามึงก็ควรจะทำแบบนั้นหรือมึงเจ็บใจที่แพ้ให้มันวันนี้

เรื่องแพ้บาสกูไม่ซีเรียสอยู่แล้วถ้าแข่งกับเหนือ เหนือจะชนะกูกี่ครั้งก็ได้ แต่กูจะมาแพ้ให้ไอ้ฟ้าใหญ่ไม่ได้แววตาวาวโรจน์ไปด้วยความโมโห มือหนากำหมัดเข้าหนากันแน่นก่อนจะอัดควันเข้าปอดอีกครั้ง

ฟ้าใหญ่? ใครวะ?”

ก็ไอ้รุ่นพี่มันจ้องจะงาบเหนือเมื่อตอนม.ปลายไง

เดี๋ยวนะ ใช่คนที่มึงหมายหัวไว้เป็นนัมเบอร์วันปะวะ

เออ มันนั่นแหละ มันพยายามจะเข้าใกล้เหนือหลายครั้ง แต่มันไม่ทำยังคงรักษาระยะห่างอยู่บ้างเพราะมีกู อย่างน้อยก็ยังเกรงใจ แต่ตอนนี้ไม่ใช่! กูไม่ได้เป็นอะไรกับเหนือมันเลยเดินหน้าได้เต็มที่

งั้นมึงจะบอกว่าตอนนี้พี่ฟ้าอะไรนั่น กำลังเข้าหาเหนืออีกครั้งงั้นสิ?”

เออ แล้วมันทำสำเร็จแล้ว มันได้ใกล้เหนือแล้วแสงไฟสลัวในห้องและควันสีเทาที่ฟุ้งกระจายไม่สามารถกลบแววตาเจ็บปวดของเขาเอาไว้ได้

เฮ้อ...เพื่อน กูแนะนำให้มึงปล่อยนะเว้ย เหนือมันดีเกินกว่าจะมาคบกับมึงอ่ะ

เชี่ยมายด์ นั่นเมียกูทั้งคนนะเว้ย

เมียเก่าน่ะสิไม่ว่า กับคนอื่นมึงจะเล่นสนุกยังไงกูไม่สนนะ แต่เหนือมันดีจริงๆ จนกูคิดว่ามึงไม่ควรเหี้ยใส่เขาอีกอ่ะ อีกอย่างกูรู้สึกผิดกับมันเมื่อครั้งก่อนด้วยว่ะเขาพยายามเตือนเพื่อนในหลายๆ อย่างแล้ว เพราะเขารู้ดีว่าเพื่อนของเขายังคงรู้สึกกับเหนือไม่น้อย แต่ถ้าจะให้เหนือมาเจ็บเพราะเพื่อนเขาอีก เขาก็ไม่เห็นด้วยเท่าไหร่ เหนือเจ็บมามากพอแล้ว

“...”

ไอ้เบส กูขอเตือนมึงนะเว้ย ถ้ามึงกลับไปยุ่งวุ่นวายกับเหนือ ก็จะมีแต่มึงเท่านั้นแหละที่จะเจ็บ

คิดว่ากูจะหยุดเพราะมึงพูดกับกูแค่นี้ไหม?”

ก็คงไม่ แต่พูดทิ้งไว้เผื่อมึงจะสำนึกได้ในสักวัน ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่วันนี้ แต่วันหน้าก็ไม่แน่

ร่างสูงได้แต่ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความคิดในหัวและควันสีเทาที่ลอยอยู่กลางอากาศ ก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายราวกับผู้คุมเกมส์ ริมฝีปากขยับลิ้นเลียอย่างหื่นกระหายพรางคิดในใจ

น่ารักขึ้นขนาดนี้กูจะปล่อยไปได้ยังไงวะ โดยเฉพาะท่าทางดื้อรั้นนั่น ถ้ากดทำให้ยอมจนต้องร้องไห้อยู่ใต้ร่างอีกครั้งจะเด็ดสักแค่ไหนกันนะ หึหึ

***


1 คอมเมนต์  = 1 กำลังใจ

ให้เราได้มีแรงลุยต่อนะคะ (^-^)

Talk... 


ถ้าหากเจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ทักแค่ว่ามีคำผิดก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาเอง


ทุกคนสามารถติดต่อเราได้ตรง CONTACT หน้านิยายหน้าแรกได้เลยนะคะ หน้าแนะนำตัวละครอ่ะค่ะ

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ที่ชื่นชอบกันขนาดนี้ เห็นคอมเมนต์แล้วชื่นใจมือมันสั่นอยากอัพอีก ฮ่าๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 465 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

832 ความคิดเห็น

  1. #806 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:48
    ไม่ยอมปล่อยสินะ เบส

    ก็เอาเซ่ คิดว่าเหนือจะกลับมาเหรอ พี่ฟ้าโคตรดีอย่างนั้นอ่ะ
    #806
    0
  2. #788 _jppm (@premmiii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 17:04
    ไอ่...เบส มุงนี่มันเฮี่ยจริงๆ
    #788
    0
  3. #776 Rosemary1985 (@Rosemary1985) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:02
    อิเบส อิเลวววววววววววววววววว
    #776
    0
  4. #750 15.0_cMoNThis_ (@mirunikasoki) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 14:49
    สันดานเอี้ยมากแม่อินังเบส!!!
    #750
    0
  5. #734 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 03:10

    ฮาความเขินกันเองของทั้งสองคน น่ารักกกก ส่วนเบสจะไม่จบใช่ปะ หวงก้างอะไรในเมื่อเลิกกันแล้ว ทั้งที่ตัวเองผิดแท้ๆ ไม่มีสำนึกเลย

    #734
    0
  6. #706 - WiSH - (@gxnasama) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 04:14
    ไอ่เบส ไอ่สารชั่ว อย่ามายุ่งกับเหนือนะเว้ยยยย พี่ฟ้าใหญ่ปกป้องน้องด้วย!!!
    #706
    0
  7. #692 prewxxii (@prewxxii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:35
    อิเบสคือตัวร้ายที่ถ้ามาจีบชั้นชั้นก็ไม่เอา สันดานเ-้ยมากกกก
    #692
    0
  8. #675 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 14:12
    เห้ออออ อิเบสสสสสส เคยจะสำนึกบ้างปะะะะ
    #675
    0
  9. #632 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:56
    เบสก็คือตัวอย่างของผชเลวๆคนนึง คือสำนึกบ้างมั้ยถามจริง เลิกไปตั้งนานละป่ะ จะมาอยากได้อะไรตอนนี้ล่ะ
    #632
    0
  10. #618 GFMB (@GFMB) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 16:32
    เบสสสสส
    #618
    0
  11. #613 t0840988874 (@t0840988874) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:27
    ตอนตายอย่าเอาศพไปบริจาคให้ นศษ.แพทย์นะ เดี๋ยวเขาตกใจ....ทำไมสมองกับหัวใจเป็นสีดำ
    #613
    0
  12. #604 ISixG2 (@92341453678999) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 00:15
    เบส เกินไป มันเกินไป ใจเย็นๆก่อน
    #604
    0
  13. #601 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 14:41
    กูจะไปเหยียบหน้า-เบสสักที
    #601
    0
  14. #586 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:09

    ขอบคุณ
    #586
    0
  15. #570 forfaye (@forfaye) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 17:09
    เบสคือหาความดีไม่พบเลยจ้า
    #570
    0
  16. #566 Santhanakiawkern (@Santhanakiawkern) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:11
    เบสแม่งแบดน่าจะจัดแอลให้นาง555คึใหนางยุใต้ร่างแอลนะ
    #566
    0
  17. #554 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 17:59
    เบส ไม่ต้องกลับมาอีผี!!!
    #554
    0
  18. #535 karinthip152548 (@karinthip152548) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 16:53

    เลวอิ_ัส

    #535
    0
  19. #521 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 07:29

    อ้าว!!!!! นี่ก็เห้..ไม่เปลี่ยน

    #521
    0
  20. #515 icenattarikaib (@icenattarikaib) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 11:39
    เลวไม่เปลี่ยนเลยนะเบส😏
    #515
    0
  21. #507 OHMeMEII (@OHMeMEII) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 16:45
    -สารเลวโรคจิตเอ๊ยยยยยยยยยยยย
    #507
    0
  22. #500 0930653088 (@0930653088) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 07:27
    มันโรคจิต!! ฟ้าใหญ่พาเหนือหนีไป๊~~~~
    #500
    0
  23. #497 Piglet_88 (@Piglet_88) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 20:10
    อีเบสแกมันเลว
    #497
    0
  24. #474 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:52
    ใครก็ได้จับเบสไปตอนทีค่ะ ปัญหาสังคมมาก
    #474
    0
  25. #450 Bibblegum (@Bibblegum) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 21:55
    -เบสเลว~
    #450
    0