เจ้านาย...ที่รัก

ตอนที่ 9 : เมษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 มิ.ย. 52

ร่างบางเดินตามร่างสูงใหญ่ไปที่ลานจอดรถ...

อาว...ขึ้นมาสิ....รึฉันต้องไปเปิดประตู.....แล้วบอกคุณผู้หญิงครับ...เชฺยขึ้นรถครับ...รึไง..ถึงจะขึ้น...


ปล่าวซะหน่อย...แค่สงสัยตอนมาไม่ยอมหใมาด้วยแล้วทำไมตอนกลับคุณถึงยอมให้ขึ้นรถคุณ

ไม่ต้องดีใจคิดว่าฉัน..พิสวาสเธอหรอกนะ....ฉันแค่สมเพชที่เห็นต้องขับมอเตอร์ไซน์ปาดหน้าปาดหลังรถคนอื่นเค้า...

จะขึ้นได้รึยัง.....

ค่ะ...ชิ...ตาแก่ขี้บ่น...

เธอว่าอะไรนะ.....ชายหนุ่มแหว...เมื่อได้ยินเสียงบ่นพึมพับของสาวน้อยข้างๆ

เปล่าค่ะ....

ภายในรถคันหรูถูกปกคลุมด้วยหความเงียบตลอดการเดินทาง....

.................................................................

ร้าน.....ทิวไผ่


สาวน้อยมองสำรวจรอบๆบริเวณร้าน..ระหว่างเดินไปที่โต๊ะ

บรรยายกาสธรรมชาติ     ลมพัดเย็นๆ  น้ำตกเล็กไหลตามทางเดิน.....ช่างเป็นบรรกาศที่แสนสุขเสียนี่

ไม่นึกว่าอีตาหน้าดุจะมีรสนิยมแบบนี้...ไม่เข้ากับหน้าซะจริงๆ


ยิ้มอะไรของเธอ....ชายหนุ่มทักขึ้นเมื่อเห็นสาวน้อยข้างๆยิ้มๆตลอดทางที่เดินเข้าร้านมา

เปล่าค่ะ...ไม่คิดว่าท่านรองจะมีรสนิยมแบบนี้ไม่เข้ากับหน้าเอาสะเลย.....ประโยคหลังพยายามกลืนลงคอ...แต่ก็ไม่รอดพ้นหูของผู้เป็นนาย

เธอหมายความว่าไงที่ว่า...ไม่เข้ากับหน้า..ฉัน...

เหอๆๆ..ขอโทษค่ะ


ร่างบางทานอาหารด้วยท่าทางเอร็ดอร่อยอย่างคนชอบกิน...เป็นชีวิตจิตใจ  ไม่สมกับรูปร่างน้อยๆของเธอเลย

จนชายหนุ่มต้องส่งสายตามมอง....

ยัยเด็กนี่...กินน่าอร่อยจัง......เห็นตัวเล็กยังกะมดนึกว่าเป็นพวกขาดสารอาหาร...

อึก...แค๊กๆๆๆ......ปิ่นรักเกิดอาการสักลักเมื่อสายตาพลันไปสบกับสายตาดุๆของคนตรงหน้

เอ้า.....ค่อยๆกินก็ด้....ฉันไม่แย่งเธอหรอก....

ว่าพลางส่งกระดาษทิชชูให้

แหะๆ..ขอบคุณค่ะ...

ชายหนุ่มส่ายหัวน้อยๆ....ก่อนก้มลงทานอาหารต่อ


เอาแฟ้มนี่ไป วางไว้ที่ห้องฉันด้วย...ชายหนุ่มส่งแฟ้มเป็นปึกให้เลขาเด็ก....


หา....หมดนี่เลยหรอค่ะ....


ก็ใช่นะสิ.....

แล้วท่านรองจะไปไหนหรอค่ะ....สาวน้อยถามเจ้านาย

เธอมีสิทธิ์ถามฉันแบบนี้แล้วงั้นหรอ....

ค้า....ขอโทษค่ะ....ว่าแล้วร่างบางก็เดินหอบแฟ้มกองโตเข้า ออฟฟิต


........................................................................

อาว..วา...มาแล้วหรอ...ออกไปพบลูกค้ากับน้องปิ่น..สนุกไหม..อิอิ

หึ...น้องปิ่นของเธอ....ไปไม่กี่นาที..แจกเบอร์หนุ่มๆทีเดียวสองคน...

ฮ้า...งั้นหรอ...เยี่ยมมาก

เยี่ยมบ้าบออะไรล่ะนาถ....

แล้วให้มามีธุระอะไรหรอ...ธันวาาถาม

ก็วันนี้พวกเจ้าพี..ชวนไปเจอกันหน่อยน่ะ...มันให้ชวนวาไปด้วย

อืม...กี่โมงล่ะ...

ก็ที่เก่า..เวลาเดิมแหละ

อืม...งั้นฉันไปล่ะนะ..


อืม...อย่ารุนแรงกะน้องสาวนาถนักล่ะ...


บ้าหรอ...ชายหนุ่มแย้ง

.............................................

มองอะไรของแก......ยัยนา

นี่เม..เกเห็นหนุ่มหล่อคนนั้นรึเปล่า...

นั่นนะ...คุณธันวา...มหาทรัพย์ศิริกุล...   เจ้าของบริษัทที่แกไปฝึกงานไง...


จริงหรอ...สายตามอไปยังหนุ่มมาดเทห์เจ้าของดุคมนั่น...ช่างมีเสนห์ล้นเหลือ....ริมฝีปากนุ่มนั่น...ช่างทำให้เลืดในการของหญิงสาวร้อนอรงขึ้นเรื่อยๆ

หึ.....เค้าจะต้องเป็นของฉัน....


หะ..แกว่าไงนะ...


ฉันบอกว่า..เค้าจะต้องเป็นของฉัน...คอบยดู


เหอะ..นี่แก่.....แก่ไม่รุ้หรอ.งผู้หญิงของเค้าเยอะอย่างกะปลวก...แต่...เป็นได้แค่นางบำเรอแค่นั้นแหละ..


เพราะฉันได้ยินมาว่า..คุณธันวา..หน่ะไม่สนใจใครทั้งนั้น....แค่เล่นๆย่ะ

ฉันนี่แหละจะทำให้เค้าสน..แล้วก็หลงฉันหัวปักหัวปำ..  หญิงสาวยิ้มกับตัวเองอย่างมั่นอกมั่นใจ

น้ำสีสวย...หกรดเสื้อยี่ห้อหรูของใครบางคน...

อุ้ย...ขอโทษค่ะ   เสียงหวานในชุดเกาะอกแสนเปรียวร้องขึ้นมาพร้อมกับพยายามเช้ดน้ำสีสวยนั้นออก..

เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ....ตาคูคมสบกับสายตาหวานหยดย้อยที่ส่งมาเป็นชิงเชิญชวนเต็มที่...ชายหนุ่มยิ้มตอบร้อยยิ้มหวานนั่น..

ขอโทษนะค่ะพอดีฉันไม่ทันระวัง..

ครับ...ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ

ถอดเสื้อมาเถอะค่ะเดี๋ยวเมให้เด็กไปซักให้.

ไม่เป็นไรครับ...

คุณเอ๋อ....


ธันวาครับ....


ฉันเมษาค่ะ...เรียกษาก็ได้ค่ะ..

ครับคุณเมษา.....

เอ่อถ้าไม่รังเกียจ...ไปเต้นกับเมสักเพลงไหมค่ะ...

ไม่เป็นไรครับผม...เต้นไม่เก่ง...

งั้นหรอค่ะ...แล้วคุณธันวามีโปแกรมต่อที่อื่นรึเปล่าค่ะ...เสียงหวานถามขึ้นพร้อมกับส่งสายตาเชิญชวนเติมที่

ไม่ครับ..คุณล่ะ...

เม...แล้วแต่คุณค่ะ...ว่าจะพาเมไปเที่ยวที่ไหนต่อ......หญิงสาวส่งสายตาวาบหวามใหชายหนุ่ม....

..................................................................................................................................................

ร่างเปลือยเปล่าของสาวเปรี้ยว.....ปรือตาขึ้น..มองหาคนที่คิดว่ายังอยู่ข้างตัว..แต่ก็พบแค่ความว่างเปล่า....

กรี๊ด......ไอ้บ้า.....เสียงกรี๊ดดังขึ้นเมือสาวเจ้าเห็นแบงค์สีเทาวางอยู่บนหัวเตียง 


หึ....คุณธันวา.....อย่าคิดว่าจะหนีฉันพ้น.....  หญิงสาวคำรามออกมา....ทั้งท่คิดว่าเค้าต้องหลงเสนห์ลีลาอันเร่าร้อนของเธอ

แต่หญิงสาวคิดผิด   คนอย่างธันวา...มีแค่ความใคร่ให้เท่านั้น....


เอ่อ...พี่พัฒน์ค่ะ....คุณธันวา...เป็นเจ้าของบริษัทนี้รึเปล่าค่ะ  หญิงสาวเอ่ยถามพี่ในบริษัท


อ๋อใช่ครับ.....คุณธันวาท่านเป้นรองประธานปริษัท...น้องเมถามทำไมหรอครับ


อ๋อเปล่าค่ะ....แค่อยากรู้ไว้เท่านั้น


หญิงสาวยิ้มกับตัวเงหลังจากรับรู้ขอมูล....ทั้งหล่อ  ทั้งรวย....จะหยิ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก....คุณต้องเป็นของฉัน...คุณ  ธันวา...

หญิงสาวพูดกับตัวเอง...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #17 muLaTAE (@maxxim69) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2552 / 16:16


    พิมพ์คำผิดมากมายแก้ไขด่วนด้วย

    #17
    0