เจ้านาย...ที่รัก

ตอนที่ 7 : แผลของปิ่นปัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 มิ.ย. 52

เฮ้อ....ยัยนาถคิดจะทำอะไรกันแน่...ถึงส่งเด็กนั้นมา   ปากนุ่มพึมพำกับตัวเองหลังจากสองสาวออกจากห้องไป
ร่างหนาเอนหลังพิงเก้าอี้มองออกไปยังเบื้องหน้า ท้องฟ้าสีหม่น ด้วยสีหน้าปนเศร้า  
ไม่มีใครมาแทนคุณได้   กี่ปีมาแล้ว ที่ผมต้องอยู่ตรงนี้   คนเดียว พิม......
ก๊อกๆ เสียงจากด้านนอกทำให้ชายหนุ่มหลุดออกจากโลกแห่งความหลัง 
ใคร....เสียงเข้มมถาม
ปิ่นเองค่ะ ท่านรอง
เชิญ....ว่าไงมาขอย้ายกลับรึไง
อ๋อแล้วก็..อีกอย่าง..ฉันกับเธอเราไม่ได้สนิทอะไรกัน..ไม่ต้องมาแทนตัวกับฉันว่าปิ่นยังงั้นปิ่นอย่างงี้
ชายหนุ่มยังมิวายกระแนะกระแหน พลันสายตาไปเจอะกับผ้าปิดแผลที่มือบางชายหนุ่มมองตั้งแต่หัวจนถึงปลายเท้าเพื่อหาแผลที่คิดว่าเกิดจาอุบัติเหตุครั้งนั้น
บนตัวปิ่น เอ่อ ดิฉัน ผิดกับคนทั่วไปเค้าหรอค่ะ ร่างบางส่งเสียงพร้อมกับสายตาไม่พอใจกับสายตาสำรวจของเจ้านายหน้าดุ
แผลนั่นไปซุ่มซ่ามที่ไหนมาล่ะ  ...
ปากพูดแต่สายตายังไม่หยุดสำรวจ ชายหนุ่มพบรอยถลอกปลอกเปิกรางๆตามเยื้อตัวของหญิงสาวทั่วทั้งตัว
เปล่าค่ะ....แค่อุบัติเหตุนิดหน่อย ปิ่นรักตอบงงๆ
อุบัติเหตุอะไรทำไมถลอกปอกเปิกทั้งตัวแบบนี้  แล้วไปหาหมอรึยัง ให้เค้าล้างแผลให้รึเปล่า รึว่าทำแผลเอง
เอ่อ คือ ... ยังไม่ทันจะตอบ
ทำแผลเอง เธอคิดหรอว่ามันจะดีกว่าไปหาหมอให้หมอทำแผลให้ ถ้าเกิดมันติดเชื้อไปจะทำยังไง
ชายหนุ่มหน้าดุยังบ่นไม่หยุดปาก
คือ...แผลนิดเดียวคงไม่ถึงกับติดเชื้อหรอกค่ะ ดิฉันไม่เป็นไร แล้วก็ไปทำแผลที่ห้องพยาบาลค่ะไม่ได้ทำเอง” 
ปิ่นรักยังคง งงและงงมากกว่าเดิม....อีตานี่เป็นบ้าอะไรของเค้านะ มายุ่งอะไรกับแผลฉ้าน ชิบ่นๆๆๆ   (นึกในใจ)
ชายหนุ่มเงียบไปสักพัก...ก่อนจะรู้สึกตัวว่า....เผลอแสดงความเป็นห่วงออกไป
งั้นหรอ...ก็ดี ถ้าเธอมือขาดไป ฉันกลัวว่าเธอจะไม่ได้อยู่อวดดี....อ๋อไม่ใช่สิศึกษางานที่นี่ต่อ... หาข้อแก้ตัวได้เท่านี้จริงๆ
ค่ะ...ขอบคุณดิฉันไม่เป็นไร
. แล้วเข้ามามีอะไร
คือ...ดิฉันไม่เข้าใจงานตรงนี้ค่ะ..อยากให้ท่านช่วยชี้แนะ
ตรงนี้หรอ   อืม....  ก็.................... “   
เย้ย....หน้าใกล้กันแค่นี้   ผิวเรียบเนียนดีจังแฮะ สงสัยจะใช้แต่ของแพงๆ ตาคมดุๆนี่ก็สวยแฮะ
นี่.....เธอ....ธันวาเรียก
นี่....เธอ !!!!           หน้าฉันมีอะไรงั้นหรอ.....ชายหนุ่มตะหวาด เมื่อเห็นเด็กสาวข้างกายมองเหม่อ
หะ..ค่ะ...เอ่อ....ว่าไงนะค่ะ
ฉันถามว่าเธอเข้าใจไหม ที่ฉันอธิบายไปเนี่ย
เอ่อค่ะ..เข้าใจแล้วค่ะ
งั้นก็ดี !!!
ยัยบ้า...มาจ้องหน้ากันทำไม....ชายหนุ่มถามตัวเองในใจ
ธันวาอธิบายการทำงานให้ปิ่นรักเพียงแค่รอบเดียวหญิงสาวก็ทำความเข้าใจได้ไม่อยาก
ขอบคุณค่ะ...ดิฉันขอตัวไปทำงานต่อนะค่ะ
เชิญ !!!!
 
........................................................................................................................................................
 
เฮ้อ..........ยัยปิ่นเอ้ยยัยปิ่น..แกจะไปจ้องหน้าเค้าทำไมเนี่ย...แต่...ทำไมดวงตาคู่นั้น..เหมือนจะดุแต่ก็ดูเศร้าๆในบางที
หรือว่าเราจะคิดไปเองว่ะเนี่ย..อีตานั่นเนี่ยนะ...จะมีเรื่องเศร้า...ไม่เอาไม่คิดดีหว่า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #16 ฐปนัท (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 20:50
    ชอบมากเลยคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ มาอัพทุกๆวันนะ
    #16
    0
  2. #15 I'am E.L.F SJ (@pin2537) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 13:14

    สนุกค่ะ

    ว่าแต่ว่า

    พระเอกจะมีเรื่องเศร้าอะไรกันน้า

    #15
    0