เจ้านาย...ที่รัก

ตอนที่ 28 : และแล้วเราก็ห่างกัน....

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    10 ก.ย. 52

"อือ....."   ชายหนุ่มงัวเงียตื่นเมื่อได้ยินเสียงดังกุกกักมือใหญ่ควานหาร่างนุ่มนิ่มข้างๆตัว

" ไปไหนแต่เช้า...."   ชายหนุ่มพึมพัม  ปิ่นรักหายไปไหน  นี่มันพึ่งจะตีห้าเอง  ร่างสูงลุกจากเตียงเดินตามเสียงออกมา

"ปิ่น  ทำอะไร "  เสียงทุ้มถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นร่างบางก้มๆเงยๆ

"อาวคุณวา  ปิ่นทำให้ตื่นรึเปล่าค่ะ  "  หญิงสาวเอ่ยถาม  ไม่อยากเป็นต้นเหตุให้ชายหนุ่มตื่นนอนเพราะเสียงดังจากหล่อน เพราะนี่มันพึ่งตีห้าครึ่งเอง

"ทำอะไร    ยังไม่เช้าเลยตื่นมาทำไมหรอ   "  ชายหนุ่มถามแล้วนั่งลงข้างๆคนตัวเล็ก

"หืม....ปิ่นลุกมาเก็บของนะค่ะ  คุณวาไปนอนต่อเถอะนะ  ปิ่นทำเสียงดังรึเปล่า " หญิงสามถามอย่างเป็นห่วง

"ดัง....มากด้วย"  ธันวาตอบตรงๆ(ตรงไปไหม)   

"หะ....ปิ่นขอโทษนะค่ะ   อืมงั้นปิ่นจะพยายามเบาๆแล้วกันนะค่ะ  แต่ว่าก็ใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ  "

"จะรีบเก็บไปไหน  อยากไปจากฉันมากเลยหรอ "  ธันวาถามเสียงเบาทำหน้าเศร้าๆ

"ใช่ที่ไหนละค่ะ  แต่ปิ่นต้องกลับไปเรียนนี่นา  คุณวาไปนอนเถอะนะ ป่ะ เดี๋ยวปิ่นไปส่ง..".ว่าแล้วก็จูงมือใหญ่กลับเข้าห้องนอนก่อนออกมาเก็บของอีกครั้ง..


"แล้วพรุ่งนี้ฉันจะกินข้าวกับใคร " อยู่ๆชายหนุ่มตัวตก็ถามขึ้นเสียงเบา  พอให้อีกคนได้ยิน

"คุณวา.....".หญิงสาวเรียกชื่อคนรัก ....

"ถ้าเธอไม่อยู่   ...ฉันคงเหงามากเลยเนอะ  อืม แต่ช่างเถอะ  อีกไม่นานเธอก็เรียนจบแล้ว...เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป  "    ชายหนุ่มส่งยิ้มให้แม้ว่าจะด้วยการฝืนก็ตาม

"คุณวา...ปิ่นรักคุณวานะค่ะ"   ปิ่นรักเอื่มไปกอดแขนคนที่กำลังขับรถหลวมๆ  อย่างเอาใจ

".ยัยบ้า  บอกรักผู้ชายไม่อายบ้างรึไง   " ชายหนุ่มเอ่ยขำๆเพื่อให้บรรยากาศไม่เงียบเหงาซึมเศร้าไปกว่านี้   ความจริงเค้ากับปิ่นรักก็ไม่ได้อยู่ห่างกันมากมายนัก อีกสักพักคงชิน

"เอ้า.....งั้นจำไว้เลยปิ่นจะไม่บอกอีก..คอยดูนะ  "  หญิงสาวส่งค้อนให้วงโตเขยิบตัวออกมาชิดมุมรถอีกมุม

"อาว.....ได้ไง....ฉันพูดแล่นแค่นี้เอง..."...ชายหนุ่มโอดเมื่อได้ยินคำขู่ของคนตัวเล็ก

"ไม่รู้แหละ..เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าหน้าไม่อาย." .ปิ่นรักบอกเหตุผลที่ชายหนุ่มตั้งขึ้นเมื่อกี๊

" โถ่ปิ่น  อะไรกัน   บอกว่ารักฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ..."  ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม

"เชอะ..ไม่เอาหรอก  ..ฮ่าๆๆๆ  ไม่บอก  " หญิงสาวหัวเราะขำ


ถึงแล้ว........มหาวิทยาลัยXXX

ตื๊ด   ตื๊ด  ตื๊ด......

"ว่าไงเปียโน    แกอยู่ไหนอ่ะฉันเพิ่งถึงเนี่ย   .."....เสียงหวานรับสายเพื่อนรัก

"ฉันอยู่ที่ห้องนี่แหละ  รอแกอยู่นี่ไง.....เดี๋ยวจะลงไปขนของช่วยเดี๋ยวนี้แหละ"...เปียโนกรอกเสียงมาตากสาย

"ดีมาก  เพื่อนรัก  ลงมาเลย  ฉันรอแกอยู่..."..ปิ่นรักบอกกับเพื่อนรักอย่างแซวๆก่อนวางสาย

"ฉันขึ้นไปได้ไหมอ่ะปิ่น "  ชายหนุ่มถาม

"ได้ไงล่ะค่ะ...นี่มันหอพักหญิง  ขึ้นไม่ได้หรอกค่"ะ  ปิ่นรักอธิบาย

"ก็ฉันอยากรู้ว่าเธออยู่กันยังไงนี่นา...". ชายหนุ่มยังไม่ยอม

"ปิ่นก็อยู่กับเปียโน แล้วก็มีน้องปีสองคนหนึ่งค่ะ  อยู่กันสามคน..ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะไม่มีผู้ชายแน่นอน."ปิ่นรักย้ำ

"หร๊อ................ยัยเปี๊ยกเอ้ย...." ช ายหนุ่มว่าพร้อมกับยีหัวคนรักเบาๆ

"แหมๆๆ.....หวานกันจริงนะค่ะ"  เปียโนที่เดินตรงมาเอ่ยแซว

"ก็คนรักกันนี่นาเปียโน.....แต่อย่าให้รู้ว่ายัยนี่แอบไปรักคนอื่น  พ่อจะบุกมาถึงที่เลยคอยดู."..ชายหนุ่มขู่ให้

"ค้า......ถ้ายัยปิ่นแอบไปมีกิ๊กที่ไหน  เปียโนจะชวยคุณวาจัดการเลยค่ะ  รับรองได้ถ้าเปียโนอยู่ยัยปิ่นไม่นอกลู่นอกทางแน่นอน " เปียโนให้คำรับรอง พร้อมกับสนันสนุนชายหนุ่มเต็มที่

"พอเลยๆ  ..แกเป็นเพื่อนใครกันแน่เนี่ย ..ขนของเลย..."..ปิ่นรักตัดบท ยัยเปียโนชักเปลี่ยนข้างสะแล้ว..ฮ่าๆๆ 

หลังจากนั้นธันวาก็พาสาวๆไปทานอาหาร ขับรถเที่ยวไม่ยอมกลับซะที ปิ่นรักต้องคอยขอร้องชายหนุ่มให้ยอมกลับซะที  หล่อนไม่อยากให้เค้าขับรถกลับดึกๆเป็นห่วงชายหนุ่มกลับมาส่งคนรักและเพื่อนที่หอพักภายในมหาวิทยาลัยก้เกือบประมาณสองทุ่มเศษ

"คุณวากลับเถอะค่ะดึกแล้ว...." .ปิ่นรักบอกอย่างเป็นห่วง.....ตาแก่ของหล่อนไม่ยอมกลับซะที วนเวียนอยู่นั่นแหละ

"ไล่จริงนะ ยัยเปี๊ยก  นัดใครไว้รึไง.."...ธันวาหาเรื่อง

"นัดใครที่ไหนล่ะ.....ก็ปิ่นเป็นห่วงนี่นา...ไม่อยากให้ขับรถดึกๆดื่นๆ  " ปิ่นรักว่าจากใจ

"ก็ได้...กลับก็ได้.... " ชายหนุ่มว่างอนๆ  ก่อนกลับขึ้นรถ     

"ขับรถดีดีนะค่ะ...ปิ่นเป็นห่วง " ปิ่นรัก ย้ำก่อนรถเคลื่อนตัวออกไปจนสุดสายตา  ความรู้สึกอ้างว้างเข้าเกาะกุมหัวใจ  ใช่ว่าชายหนุ่มคนเดียวที่เหงาหงอย..เธอเองก็ไม่ต่างกันอยู่อยู่ด้วยกันทุกวัน  อยู่ๆต้องห่างกันอย่างนี้  มันก็น่าใจหายเหมือนกัน  แต่ก็ต้องทำใจ.....อีกเทอมเดี๋ยวเท่านั้น หน้าที่ของเธอตอนนี้คือเรียน...นะปิ่นรัก


ตื๊ด  ตื๊ด  ตื๊ด ....เสียงเครื่องมือสื่อสารสี่เหลี่ยมเล็กๆดังขึ้น ยังเดินไม่ถึงห้องด้วยซ้ำ

"ค่ะ..คุณวา"  เสียงหวานรับสาย

"ทำอะไรอยู่...."ชายหนุ่มที่เพิ่งขับรถออกไปเมื่อสักครู่ โทรกลับมา..ซะแล้ว

"ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยค่ะ ...ยังเดินไม่ถึงห้องด้วย.....แล้วคุณวามีอะไรหรอค่ะ"  หญิงสาวถามก็เค้าเพิ่งจะออกไปเองนิ...แล้วมีอะไร

"ไม่มีอะไร  โทรไม่ได้รึไง...".ชายหนุ่มว่า

"ได้ค่ะได้..แต่คุณวาขับรถอยู่โทรศัพย์มันอันตราย  "   หญิงสาวบอกอย่างเป็นห่วง 

"ฉันรู้น่า.....เครื่องไม้เครื่องมือฉันก็มีเหมือนกันเวลาขับก็โทรได้ไม่อันตรายหรอก.."..ชายหนุ่มบอก

"คุยเป็นเพื่อนฉันหน่อย....อยู่คนเดียวมันเหงา...." ชายหนุ่มบอก

"ค้า.....ตาแกขี้เหงา..."  หญิงสาวว่าขำๆ

ธันวา.....ยึดตัวปิ่นรักไว้กับเค้าด้วยเจ้าโทรศัพเคื่องจิ๋วนี้จนถึงที่พัก ถึงยอมวางสาย  เพราะ ยัยปิ่นบังคับให้เค้าว่างแล้วไปอาบน้ำก่อน   ชายหนุ่มจำต้องวาง

ตื๊ด...ตื๊ด.......ผ่านไปสามสิบนาทีเสียงเดิมดังขึ้นอีกครั้ง 

"ว่าไงค่ะ...อาบน้ำเสร็จแล้วหรอ...ปิ่นรัก ถาม

"อืม....กำลังจะนอน  ..เธอล่ะอาบน้ำรึยัง...".ชายหนุ่มถามเพราะบอกให้หล่อนไปอาบน้ำพร้อมๆกับเค้า

"ค่ะ....กำลังจะเข้านอน..."หญิงสาวตอบตอนนี้ง่วงเต็มที เพราะวันนี้ทั้งวันใช้พลังงานไปเยอะกับการพาชายหนุ่มไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่

"เธอหลับลงหรอ...ไม่ได้กอดฉันนะ.....ยัยขี้เซา...นิสัยไม่ดี..."ชายหนุ่มว่าให้

"เอ้า....อยู่ดีดีก็มาว่ากัน  ก็คนง่วงก็ต้องนอนสิ   คุณวาไม่เมื่อยรึไงค่ะขับรถทั้งวัน " หญิงสาวว่าเพราะเธอเมื่อยมากๆ

"ฉันนอนไม่หลับนี่นา  เตียงมันกว้างเกินไปนอนไม่หลับ  " ชายหนุ่มว่า    เมื่อก่อนเค้าก็อยู่คนเดียวมาตั้งนาน  แต่ทำไมยัยนี้เข้ามาในชีวิตไม่กี่เดือนทำไมมันเป็นแบบนี้นะ
งอแงเหมือนเด็กๆไปได้   ธันวายังรั้งปิ่นรักด้วยเจ้าโทรศัพท์เครื่องเดินจนต่างคนต่างหลับไป

"ตื่นๆ...."..ธันวาโทรแต่เช้าเพื่อปลุกแฟนสาว

"โอ๊ยคุณวา  โทรมาแต่เช้าเชียว...." ปิ่นรักบ่นงัวเงัย

"ตื่นเลยเช้าแล้วไปอาบน้ำอาบท่า....จะได้รีบไปเรียน " ชายหนุ่มบ่นไปเรื่อย

"เจ้าค้า....คนแก่นี่ขี้บ่นจริง...".ปิ่นรักว่าเข้าให้

"เวลาไปเรียนห้ามนั่งใกล้ผู้ชายด้วย  แล้วอย่าให้รู้ว่าไปนั่งใกล้ผู้ชาย     โดนแน่...."ชายหนุ่มบอกก่อนวางสาย

"ตาแก่บ้า............"...ปิ่นรักตะคอกใส่โทรศัพย์เมื่อชายหนุ่มวางสายไปแล้วด้วยความหมั่นไส้

"ว่าไงจ๊ะปิ่น     คุณวาของเธอไปไหนซะล่ะ  รึเค้าเขี่ยเธอทิ้งแล้ว..".เสียงเยาะเย้ยดังมาจากร่างสูงของใครบางคนที่เพิ่งลงจากรถคันหรู

"ประสาท." .ปิ่นรักตอบกลับไปอีกอย่าง...

"เอ๊ะนังปิ่นแกว่าฉันหรอ.......คุณวาของเธอน่ะฉันไม่สนหรอก    ดูซะ  แฟนใหม่ฉันหล่อแล้วก็รวยกว่าคุณวาของเธอซะอีก   เธอไม่มีทางเทียบฉันได้..จำไว้ซะ"

เมษาตะโกนใส่หน้าปิ่นรัก  สีหน้าเย้ยหยันเต็มที่

"เฮอะ  หรอย่ะ.....ก็แหงสิ.....ไปเสนอให้คุณวาฟรีๆแต่เค้าไม่เล่นด้วยนิ  น่าสงสาร  ให้เฉยๆผู้ชายเค้ายังไม่เอา    โถ่ๆๆๆๆ " ปิ่นรัก โต้กลับไป...ปากจัดเหมือนกันแฮะ

"แก  แกนังปิ่น   คอยดูเถอะอีกไม่นานคุณวาเค้าก็ทิ้งแก......อย่างแกก็เป็นได้แค่นางบำเรอ  "

"หุบปาก.....แกนั่นแหละเที่ยวเอาตัวเองไปขายเป็นนางบำเรอ  ทั้งเสี่ยแก เสี่ยหนุ่ม....น่าสมเพช"    ปิ่นรักไม่ยอมเหมือนกัน

"อีปิ่น....."

"ทำไม..จะทำไม   ต่อไปนี้ถ้าเธอมายุ่งย่ามกับฉันอีก...อย่าหาว่าฉันไม่เตือน."...  ปิ่นรักขู่เข้าให้  ผู้หญิงอะไรบ้าบอสิ้นดี

"กรี๊ด.......แก่.."..ยังกร๊ดไม่จบ

"เอาะแล้วอีกอย่างนะ    ระวังตัวไว้ด้วย  พวกอาเสี่ยน่ะเค้าหวงของของเค้า....ถ้าเธอเที่ยวไปมีก๊งมีกิ๊ก....ระวังไว้...ยัยโรคจิต ." หญิงสาวว่า ซะแสบสรรค์กันเลยทีเดียว

"กรี๊ดดดดดดดด.................."  .เมษาเต้นเร่าอยู่คนเดียว..ด้วยความเจ็บใจ...เมื่อปิ่นรักพูดจบก็เดินจากไป  





ขอบคุณมากค่ะ  สมเพช  เขียนถูกแล้วค่ะ    นึกอยู่ตั้งนาน  ส   ศ  แต่ไม่ได้นึกถึง  ช...เหอๆๆ 

**ความจริงอยากจะด่า  ยัยเมษามากกว่านี้..แต่กลัวคนอ่านรับไม่ได้...อิอิ

คิดไม่ออกแล้วค่ะ ......จะจบดีไหมเนี่ย...ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  

ช่วยคิดทีนะค่ะอยากให้เป็นแบบไหน เกรดใกล้จะออกแล้ว....หัวสมองไม่สั่งการ  ฮ่าๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #120 จิ* (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 มกราคม 2553 / 20:11
    จะด่ายัยเมษายังไงก็ด่าไปเลยค่ะ

    เอาหนักเลย รับได้

    (ความจริงจากก้นบึ้งหัวใจ : อยากจะช่วยด่าด้วยซ้ำ -.,-)
    #120
    0
  2. #76 mamai (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 กันยายน 2552 / 17:16
    รีบ ๆ แต่งนะ กำลังสนุกเลย เอาแบบหวาน ๆน่ะ ขอให้ได้คะแนนเยอะ ๆ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #76
    0
  3. #75 LoOkpLa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 กันยายน 2552 / 14:24
    รีบ ๆ มาอัพน้าา แร้วจะติดตามผลงาน จร้า ^^
    #75
    0
  4. #74 bore (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 กันยายน 2552 / 23:38
    เอาแบบ happy Ending นะคร้าไรเตอร์ ชอบหนูปิ่นกับคุณวาจังเลย
    #74
    0
  5. #73 ส่งเสริม (@searm1212) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 กันยายน 2552 / 14:30

    มาอับอีกนะ แหมคนเขารักกันยังมีตัวอิจฉาตามมาอีก

    #73
    0
  6. #72 ป๋องแป้ง (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 กันยายน 2552 / 16:49
    แต่งเรื่องได้ดีมากเลยค่ะ

    สุดยอดมากกกกกกกกก

    ขอบคุณนะค่ะที่แต่งเรื่องนี้ให้อ่าน

    จาเปนกามลังจัยให้แต่งเรื่องนี้จนจบนะค๊า

    แล้วอย่าลืมหาเวลาว่างมาอัพให้นักอ่านทั้งหลายได้อ่านแบบจุจัยน้าค๊า

    ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
    #72
    0
  7. #71 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 กันยายน 2552 / 18:43
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #71
    0
  8. #70 colonfil (@fancing) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 กันยายน 2552 / 17:35
    ปิ่นสู้ๆค่ะ
    #70
    0
  9. #69 sky (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 กันยายน 2552 / 16:39
    ด่าแค่นี้ก็มันแล้ว



    คุณวาของเรานี้ขี้เหงาจิงๆๆ นะเนี่ย ห่างปิ่นรักไมได้เลย
    #69
    0
  10. #68 bizrop (@bizrop) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 กันยายน 2552 / 14:56
     สมเพส เขียนผิดนะคะ ต้อง สมเพช ถึงจะถุก

    ส่วนตรงประโยคสุดท้ายที่เขียนว่า เอาะ เนี่ย หมายถึง อ๋อ รึเปล่าคะ
    #68
    0