เจ้านาย...ที่รัก

ตอนที่ 13 : ไฟไหม้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2043
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 มิ.ย. 52

หลังจากแยกจากนฤนาถปิ่นรักก็เดินเหม่อๆกลับ office

โอ๊ะ. .. ร่างบางได้สติทันทีเมื่อตัวโตๆของใครบางคนชนเข้ามาอย่างจัง

ขอโทษค่ะ...หญิงสาวเอ่ยขอโทษคนตรงหน้า

เดินหม่ออะไของเธอ...ชายหนุ่มดุ

ขอโทษค่อ  คุณธันวา...เอ่อ..ดิฉันขอตัว..ว่าแล้วก็เดินเลี่ยงไปหน้าหง่อยจนชายหนุ่มต้องมองตาม

เป็นอะไรของเค้า...ชายหนุ่มนึกในใจ

........................................................................

เฮ้อ..เลิกงานซะที....เหนื่อยจัง  เสียงหวานบ่นกับตัวเอง

ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้านายเปิดประตูออกมา..

จะกลับแล้วหรอ..ชายหนุ่มถาม

ค่ะ...ขอตัวนะค่ะ..ว่าแล้วก็หันกลังจากไปทันี

เดี๋ยว!!!! ชายหนุ่มร้องตามพลางดึงแขนเรียวสวยไว้

เธอเป็นอะไร...เสี่ยงทุ่มถามดุดุ..เนื่องจากหงุดหงิดที่หญิงสาวไม่ยอมคุยด้วยทั้งวัน

เปล่าค่ะ...

เปล่า..แล้วทำไมไม่พูดกับฉัน..

ดิฉันเปล่า..ก็พูดอยู่นี่ไงค่ะ...สาวน้อยว่า

แก้ตัวน้ำขุ่นๆ...ชายหนุ่มว่ากลับ

ปล่อยค่ะ...ดิฉันจะกลับบ้าน

ไม่..บอกมาก่อนสิว่าเธอเป็นอะไร

ดิฉันก็บอกคุณแล้วว่าไม่ได้เป็นอะไร..คุณนั่นแหละเป็นอะไร..จะมาสนใจกิฉันทำไม  หญิงสาวเถึยงกลับ

ก่อนสะบัดแขนอย่างแรงจนหลุดจากมือใหญ่ก่อนวิ่งหนีกลับบ้าน

นี่..เดี๋ยว....ปิ่น  หยุดเดี๋ยวนี้นะ........ชายหนุ่มวิ่งตามแต่คนตัวเล้กเร็วกว่า...

ชิ..ยายบ้า...คอยดูเถอะ...ว่แล้วก็วิ่งไปขึ้นรถตัวเองที่ลานจอดรถ


ปิ๊ป    ปิ๊ป......ชายหนุ่มบีปแตรดังลั่นถนน


เฮ้ย...ตาบ้าตามมาทำไมเนี่ย...หญิงสาวตกใจเมื่อเห็นเจ้านายหน้าดุปีบแตรดังลั่น

ชายหนุ่มตามมาถันหญิงสาวก่อนถึงซอยเข้าหอพักเล็กน้อย

หยุดเดี๋ยวนี้..นะ..ปิ่นรัก...ว่าพลางฉุดข้อมือเรียวไว้

เอ๊ะ..คุณ...มาฉุดฉันไว้ทำไมฉันจะกลับหอ...ปล่อย...

ไม่ปล่อย..เธอเป็นอะไรของเธอ.............

ก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรไงล่ะ..คุณนี่พูดไม่รู้เรื่องรึไง...

โอ๊ย...ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะเถึยงกลับก็ต้องพยุ่งสาวน้อยแสนดื้อไว้เพราะร่างของหญิงสาวถูกชนเข้าอย่างแรง

นี่คุณเดินยังไงกัน...ชายหนุ่มว่าสองสามีภรรยาที่เดินชนหญิงสาว..ตามหลัง

เป็นอะไรรึเปล่า..ชายหนุ่มถามหญิงสาวแล้วสังเตุเห็นคนวิ่งกันสับสนวุ่นวายไปหมด..

ควันกลุ่มใหญ่ลอยวนอบอวนไปทั่วบริเวณ

เกิดอะไรขึ้นน่ะ  หญิงสาวพูดขึ้น

ลุงค่ะเกิดอะไรขึ้น...หญฺงสาวถามชายที่กำลังวิ่งมาทางหล่อน

ไฟไฟม้แม่หนู...ออกไปจากที่นี่สะ...

ไฟไหม้....หญิงสาวยืนนิ่งสักครู่ก่อนจะก้าวไปข้างหน้า...แต่ก็ถุกมือหนาฉุดไว้

จะไปไหน...

ไฟไหม้


รู้้แล้ว  ไปเถอะออกจากที่นี่..

ไม่ฉันจะกลับหอ...


กลับบ้าอะไรของเธอ..หอเธอไฟไฟม้ไปหมดแล้ว

ว่าแล้วก็ลากหญิงวาวออกจาบริเวณนั้น

ปล่อยฉันนะ....  ของันยังอยู่นี่นั่น...คุณธันวาปล่อย

เธอจะบ้ารึไง...มันไหม้ไปหมดแล้ว...


มานี่............ว่าแล้วก็ลากหญิงสาวขึ้นรถ...

คุณจะพาฉันไปไหน...ปล่อยนะ


หุบปาก..นั่งเฉยๆแล้วอย่าหาว่าฉันไม่เตือน ..เสียงทุ่มกล่างด้วยเอือมระอากับความดื้อดึงของหญิงสาวข้างตัว

จนปิ่นรักต้องปิดปากเงียบ


ลงมา....เมื่อมาถึงที่หมายชายหนุ่มก็ลากแขนสาวน้อยจอมดื้อออกจารถ

ไม่คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม..ปล่อยฉันจะกลับ

เหอะ..กลับงั้นหรอ....มีที่ให้เธอกลับรึไง...

หญิงสาวเงียบไป


เฮ้อ............มานี่..ชายหนุ่มถอนหายใจกับความดื้อดึงของยัยเลขาพลางลากขึ้นห้องตัวเอง

คุณพาฉันมาห้องคุณทำไม  หญิงสาวถามขึ้นเมื่อมาถึงห้องของเจ้านายหนุ่ม


ทำไม..รึเธอมีที่ไปรึไง...

หญิงสาวนั่ลงอย่างออ่นแรงทำไมวันนี้มันช่างเลวร้ายแบบนี้นะ....

เฮ้อ..หญิงสาวถอนหายใจกับวันแย่ๆ

ไหนบอกมาสิ..ว่าเป็นอะไร..ชายหนุ่มนั่งลงตรงหน้าพลางจ้องหน้าคนตรงหน้า

เปล่าค่ะ..คือ...


คืออะไร...

คือ..ฉัน..เหนื่อยๆน่ะ.....หญิงสาวตอบแล้วเมินหน้าหนีตาคมที่จ้องมาอย่างจับผิด

เหนื่อย...เหนื่อยเลยไม่พูดกับฉันงั้นหรอ..

เปล่าค่ะ....ก็....เฮ้อคุณจะมาอยากรู้ทำไมว่าฉันเป็นอะไร

แล้วทำไมฉันจะรู้ไม่ได้..แล้วเธอเป็นอะไร


ฉันก็บอกแล้วไงว่าเหนื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


เฮ้อ...ฉันใช้งานเธอหนักรึไง 

เปล่า..แต่..


แต่อะไร....


นี่คุณคุณอย่ามายุ่งกับฉันนักได้ไหม...หญิงสาวว่าพลางลุกขึ้นจากโซฟา


จะไปไหน....ข้อมือเรียวถึงฉุดไว้ก่อนเจ้าตัวจะเดินหนี


ฉันจะไปหาที่ซุกหัวนอนคืนนี้ไง....หอฉันไม่มี...อะไรๆก้ไมีมี คุณจะให้ฉันนั่งตอบคำถามคุณทั้งคืนรึไง

น้ำใสๆร่วงดวงตาคูสวย....ก่อนปล่อยโฮออกมาดังๆอย่างกลั้นไม่อยู่

คนตัวโตตรงหน้า...ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก..นี่เค้าทำให้หล่อนร้องไห้หรอเนี่ย..

อาว....คุณ...ร้องทำไม 


ผมขอโทษ..ผมไม่ถามแล้ว..อย่าร้องสิ

อย่าร้องนะ..ถ้าคุณไม่อยากบอกผมก็จะไม่ถามแล้ว...ชายหนุ่มปลอบพลางซับน้ำตาให้คนตรงหน้า...

อย่าร้องนะ...เด็กๆเค้าไม่ร้องไห้กันหรอก....ชายหนุ่มปลอบขำๆจนสาวน้อยตรงหน้าอมยิ้ม

เลิกร้องได้แล้ว....ยัยบ้า

ขอโทษค่ะ.........ฉันแค่..เหนื่อย..

ช่างเถอะ...ไปอาบน้ำดีกว่าจะได้หายเหนื่อย  ชายหนุ่มว่าพลางหยิบผ้าเช็ดตัวมาให้

หะ..เอ่อ..ไม่เป็นไรหรอกค่ะ..เดี๋ยวฉันไปอาบที่โรงแรมก็ได้เดี๋ยวก็ต้องไปหาที่นอนอยู่แล้ว

เฮ้อ..นี่ปิ่นเธอนี่จะดื้อไปถึงไหน...ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น...นอนที่นี่แหละ..บ้านฉันมีหลายห้อง...

แต่....

นี่คือคำสั่ง.....เสียงเด็ดขาดกล่าวออกมาพร้อมสายตาดุดุ

ไปอาบน้ำซะ..

เอ่อ..ค่ะ...ขอบคุณค่ะ..

เฮ้อ..  ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเมื่อจัดการให้หญิงสาวไปอาบน้ำได้

เด็กอะไร..ดื้อจริงเชียว....เสี่ยงทุ่มบ่นกับตัวเอง

หลังจากจัดการให้ยัยจอมยุ่มให้อาบน้ำเรียบรอย..ชายหนุ่มก็เข้าห้องตัวเองชำระร่างกายเช่นกัน

หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวเสร็จพดี..เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อกๆๆ.....

เอ่อ...ปิ่นกินข้าวกันฉันหิวแล้ว....ชายหนุ่มบอกเขิน.ๆ

อาวทำไมใส่ชุดเดิม...ชายหนุ่มถามเมื่อเห้นหญิงสาวยังใส่ชุดเดิม

คะ...ก็ฉันไม่มีชุดเปลี่ยนี่ค่ะ..ไฟไหม้ไปหมดแล้ว..

เอ่อ..โทดทีผมลืมไป..รอแปบนะ..   พูดแล้วเดินกลับห้องตัวเอง

อ่ะ..มันอาจจะใหญ่ไปหน่อยนะ...แต่ก็คงพอใส่ได้...มือเรียวรับชุดนอนผู้ชายจากเจ้านายหนุ่ม

เอ่อ..ค่ะ..ขอบคุณค่ะ...

เร็วๆด้วยล่ะ..ผมหิวแล้ว...

หลังจากหายไปในห้องตัวเองสักครู่ร่างบางในชุดนอนของเค้าออกเปิดประตูออกมา...

ท่าทางจะตัวใหญ่มากๆสำหรับคุณ..ชายหนุ่มกล่าวเมื่อเห็นร่างบางในชุดนอนที่หลวมโคร่งของตัวเอง  ยัยนี่ท่าทางจะตัวเล็กมากๆ

บรรยากาศโต๊ะอาหารถูกปกคลุ่มด้วยความเงียบ...

เอ่อ...คือ...วันนี้ขอรบกวนคุณวาวันนึ่งแล้วกันนะค่ะพรุ่งนี้เดี๋ยวปิ่นไปหาหอแต่เช้า..

ทำไม...คนตรงหน้าเริ่มหงุดหงิด..

ทำไมอยู่ที่นี่มันเป้นไงงั้นหรอ...

อยู่กับฉันมันอึดอัดนักรึไง....ทำไมต้องไปอยู่ที่อื่น...ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างสุดจะเอือม..ทำไมกัน..ทำไมหล่อนไม่อยากอยู่กับเค้า..อยู่กับเค้ามันน่าอึดอัดนักหรอ..

เปล่าค่ะ...แต่คือ..ปิ่น เอ่อ.ดิฉันไม่ยากรบกวนคุณวา

ทำไมต้องแทนตัวเเองว่าดิฉัน...ทีคนอื่นยังเรียกตัวเองว่า ปิ่นยังงั้น ปิ่นยั่งงี้...

อาว...ก็คุณวาบอกเองว่า...เราไม่ได้สนิดสนมอะไรกัน.งไม่ต้องมาแทนตัวเองว่าปิ่นยังงั้นปิ่นยังงี้  หญิงสาวแย้งยังจำคำของเค้าได้แม่น

งั้นหรอ..เอ่อ...ชายหนุ่เถียงไม่ออก

งั้น...ตอนนี้เราก็..เอ่อ...สนิทกันบ้างแล้ว...เอ่อ..ฉันอณุญาตให้แทนตัวเองว่าปิ่นก็ได้..ชายหนุ่มบอกเขินๆไม่สบตาคู่สาวยตรงหน้า..

ฮ่าๆๆอิอิ......หญิงสาวเห็นหน้าเขินของคนตัวโตแล้วอดขำไม่ได้...

ขำอะไรของเธอ...

เปล่าค่ะ....เวลาคุณวาเขินนี่ก็น่ารักเหมือนกันนะค่ะ...

บ้าหรอ...ใครเขินฉันเปล่าสักหน่อย..ชายหนุ่มแก้ตัว..

กินข้าวได้แล้วจะได้รีบนอน...พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า...

ตื่นแต่เช้า..พรุ่งนี้คุณมาธุระหรอค่ะ

ใช่..ก็เราต้องไปซื้อของกันไง

เรา....ไปซื้องของ....ของอะไรหรอค่ะ..

อาว...ก็ของใช้ของเธอไง...เสื้อผ้า...ของใช้

อ๋อ..ไม่เป็นไรหรอกค่ะเดี๋ยวปิ่นไปซื้อเองก็ได้...

ไม่เป็นไรหรอกพรุ่งนี้ว่างพอดีอยากไปเดินห้างเล่นๆ....

ค่ะ....

.....................................................................................................................................................................

131 ความคิดเห็น

  1. #24 hyperlover (@loveblow) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2552 / 18:02

    อิอิ..น่ารักจัง....คุณธันวา......

    #24
    0