SHORT FICTION #MARKBAM

ตอนที่ 9 : [OS] Lavender's Blue #markbam

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    24 มี.ค. 59



กาลครั้งหนึ่ง.............นานมาแล้ว

ลองคิดสิ

จะเกิดอะไรขึ้นถ้า '
เลดี้ เทรเมน' ไม่ได้มีบุตรเพียงสองคน

ช้าก่อน

ไม่ใช่หรอก

เลดี้ เทรเมน ไม่ได้มีบุตรสาวคนที่สามแต่อย่างใด

บุตรคนเล็กของบ้าน เป็นเพียงเด็กชายพูดน้อย และซื่อบื้อเหลือเกินในสายตาของพี่สาวสองคน

ทั้งที่ในความเป็นจริง พี่สาวสองคนก็งี่เง่าเหลือเกินในสายตาของเขาเช่นกัน

ไม่เคยมีวันไหนที่ 'โจเซฟ  เทรเมน' ไม่คิดว่า อนาสเทเซีย และ ดริเซลล่า ช่างน่ารังเกียจ

เขาเฝ้าภาวนาทุกคืนกับพระจันทร์สีเงิน

ถ้านางฟ้าหรือดวงดาวมีอิทธิฤิทธิ์  เวทมนต์ใดๆก็ตามช่วยให้เขามีครอบครัวใหม่ เจอกับพี่สาวผู้แสนดีสักคนที่ฉลาดและงดงามในเวลาเดียวกัน

สุดท้ายพรก็สัมฤิทธิ์

เขาได้พบกับพี่สาวแล้ว

เป็นลูกสาวของสามีคนใหม่ของ เลดี้ เทรเมน 

เธอมีนามว่า 'เอลล่า'

ทั้งงดงามและใจดี

โจเซฟรู้สึกยินดียิ่งนัก ที่พี่สาวคนใหม่ เรียกเขาสั้นๆ ด้วยชื่อแบมแบม

เป็นเรื่องที่เรารู้กันแค่สองคน

เขาไม่รู้หรอกนะ ว่าชื่อนี้มีความหมายว่าอะไร หรืออาจจะไม่มีความหมายด้วยซ้ำ

แต่โจเซฟรู้สึกชอบ บางทีเขาก็รู้สึกรังเกียจเหลือเกินที่อนาสเทเซียและดริเซลล่า ชอบเรียกเขาด้วยเสียงบาดหูแบบนั้น

เรื่องราวดำเนินไปได้ด้วยดีในระยะเวลาสองเดือน

พ่อเลี้ยงคนใหม่ช่างใจดีและสุภาพ พี่เลี้ยงอย่าง เอลล่า ก็เช่นกัน

แต่ทุกอย่างกลับเลวร้ายอย่างไม่เคยเป็น เมื่อพ่อเลี้ยงของเขาออกจากบ้านไปและไม่เคยกลับมา มีเพียงกิ่งไม้ที่เหมือนจะหักเมื่อไหร่ก็ได้ 

เขาจำได้ดีว่าเอลล่าน่าสงสารอย่างไร เธอร้องไห้หนักเหมือนน้ำตกในฤดูฝน แบมแบมเป็นแค่เพียงน้องชายที่ไม่ได้เรื่อง

ช่างเป็นอะไรที่น่าเศร้า

เอลล่ามีเวลาเสียใจเพียงแค่สองวัน หลังจากนั้นภาระทุกอย่างในบ้านก็ถาโถมใส่เธอ

ใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงหลังจากนั้น เอลล่า ผู้แสนดีของแบมแบมกลายเป็นเพียง ซินเดอเรลล่า

'เอลล่าผู้มอมแมม'

ที่ เลดี้ เทรเมน และพี่สาวน่ารังเกียจของเขาเรียกใช้

แบมแบมช่วยอะไรไม่ได้ เพราะอย่างไรเสีย เขาก็ยังเป็น โจเซฟ เทรเมน บุตรคนสุดท้องของ เลดี้ เทรเมนอยู่ดี

เพล้ง!!

เอาอีกแล้วสินะ อนาสเทเซียจอมหวีดกับดริเซลล่าจอมโวยวาย กำลังรวมหัวกันแกล้ง เอลล่าอีกแล้ว

คราวนี้คงให้ตามเก็บจานที่ทำเหมือนว่า 'ร่วงเอง' อีกเหมือนเคย

เมื่อเสียงหัวเราะคิกคักเงียบลง พร้อมกับเสียงเดินขึ้นบันใดด้วยเท้าหนักๆ ถึงได้เวลาของแบมแบม

" พวกเขาแกล้งพี่อีกแล้ว คราวนี้ข้าจะแอบเอารังมดไปใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้าพวกหล่อน "

" อย่า.......แบมอย่าทำแบบนั้นเลย ไม่มีใครได้ประโยชน์จากการทำแบบนั้นหรอก "

ได้สิ อย่างน้อยก็ได้ความสะใจ

ทำได้แค่คิด สุดท้ายแบมแบมก็เชื่อฟังพี่สาวคนนี้อยู่ดี

เมื่อไหร่กันที่ชีวิตประจำวันอันน่าเหนื่อหน่ายใจแบบนี้จะหมดไป

ในวันวันหนึ่ง เอลล่า ต้องทำทุกอย่างสารพัดงานบ้าน ไหนจะต้องเก็บกวาด ทำกับข้าว ยังไม่รวมเรื่องที่ถูกแกล้งไม่เว้นแต่ละวัน มีเพียงไม่กี่อย่างที่ทำให้หญิงสาวรู้สึกมีความสุข

การขี่ม้าและพูดคุยกับเหล่าสัตว์ ลมเย็นในป่าลึกยิ่งทำให้หล่อนรู้สึกสงบ

และอีกอย่างคือ แบมแบม น้องชายผู้น่ารักที่ทำให้เธอไม่ต้องพึ่งการขอพรเพื่อขออะไรทั้งนั้น

และแบมแบมรับรู้ การใช้ชีวิตในวัยสิบหกปีของแบมแบมเริ่มมีความสุขเมื่อได้เจอพี่สาวอย่างเอลล่าเช่นกัน

วันนี้เป็นวันอากาศดี เหมาะแก่การขี่ม้าและมุ่งหน้าสู่ป่า

แบมแบมและเอลล่าทิ้งทุกอย่างที่น่าเบื่อและเหนื่อยล้าไว้เบื้องหลัง

สองพี่น้องมุ่งหน้าสู่ป่าที่แสนคุ้นเคย

แต่อนิจจา ม้าของเอลล่าช่างไม่รักดี วันนี้มันหงุดหงิดจนวิ่งพาเอลล่าออกไปไกล 

แบมแบมรู้สึกกลัวเหลือเกิน พยายามตามหาแต่กลับพบว่าสุดท้ายแบมแบมกำลังอยู่คนเดียวกลางป่าที่เริ่มไม่คุ้นเคย

เสียงห่อตะบึงของม้าจำนวนหลายตัวด้านหลัง ยิ่งทำให้ใจของแบมแบมเต้นแรง มุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าก่อนจะพบกับกวางเพศผู้ที่ตอนนี้ก็ดูตื่นกลัวไม่แพ้กัน

กลัวใช่มั้ย เจ้าหนู

สิ่งมีชีวิตที่แตกต่างทั้งสองที่อยู่ในสถานการณ์เลวร้าย

ตากลมของสัตว์ป่ามองมาอย่างตื่นตระหนก

" ไปซะ  กลับไปหาครอบครัวของเจ้า "

" ที่นี่อันตราย "

เป็นโชคดีที่กวางสีน้ำตาลเข้มตัวนี้ที่เชื่อฟัง
ขอเพียงให้มันรอดจากการไล่ล่า
ส่วนแบมแบมในตอนนี้ ไม่อาจหนีได้แล้ว

ทำได้แค่เพียงขี่ม้าเป็นวงกลม จ้องฝ่ายตรงข้ามเพื่อหยั่งเชิง
เสียงม้าอีกหลายตัวดังตามมา
แต่ก่อนที่จะประชิดได้ถึงตัวแบมแบม ม้ากับคนกลุ่มนั้นก็เบนเส้นทางไปทางอื่นราวกับว่าคนที่อยู่ตรงข้ามเขา สามารถควบคุมคนทั้งกองทัพได้

รู้สึกเจ็บใจนักที่ไม่เคยได้รับการเรียนการสอนวิชาต่อสู้ใดๆ
มีเพียงแค่ไวโอลินเท่านั้นที่แบมแบมได้รับมัน

แต่ไวโอลินใช้สู้คนไม่ได้.....

" เจ้าชื่ออะไร "

เรื่องอะไรจะตอบ

" ข้าชื่อ ชาร์ม นะ "

ชาร์มมิ่งหละสิ เหอะ ชื่อน่าอวกชะมัด

" ทำหน้าแบบนั้น กำลังล้อเลียนชื่อข้าอยู่รึไง "

แบมแบมถึงกับไปไม่เป็น
ไม่เคยมีใครบอกเขานี่ว่าเวลาด่าใครในใจ มันจะออกมาทางสีหน้าทั้งหมด

ยังมีหน้ามาหัวเราะใส่กันอีก
ถ้าไม่ติดว่าขี่ม้าอยู่ แบมแบมจะฉวยไม้มาสักท่อนแล้วฝาดใส่อีกคนซะ

" ข้าเปล่า "
" เจ้าโกหก "
" ข้าไม่ได้ล้อชื่อท่านจริงๆ "
" เจ้าเด็กขี้โกหก "
" ข้าไม่ได้เด็ก "
" งั้นบอกมาสิว่าอายุเท่าไหร่ "
" ....... "
" หึ.....เด็ก ยังไงก็ยังเป็นเด็ก "

คนอะไรช่างหาเรื่องที่สุด แค่เด็กกว่าก็ผิดรึไง
ยังไม่รวมเรื่องที่ใจร้ายจนจะฆ่าเจ้ากวางตัวนั้นอีก

แบมแบมจะไม่เสียเวลาตามหา เอลล่า กับคนแบบนี้หรอก

" เดี๋ยวสิผู้ใหญ่คุยด้วย เจ้าไม่ควรหันหลังหนีนะ "
" ข้าเปล่าหันหลัง ข้าขี่ม้าหันหลังต่างหาก "
" ช่างยอกย้อนนัก "
" อย่ามาว่าข้านะ ผู้ใหญ่แบบท่านมีสิทธ์ว่าคนอื่นด้วยรึไงถ้าเจอกันอีกข้าคงปวดหัว เช่นนั้นแล้วก็จากกันตรงนี้ 
และไม่ต้องตามข้ามา "
" สั่งข้าได้ด้วยหรอ เจ้าหนะ "
" ทำไมข้าจะสั่งท่านไม่ได้ "
" ก็ในเมื่อเจ้าอายุน้อยกว่า.....เป็นเด็กก็ควรจะ.... "
" หยุดพูด.....ข้าไม่ฟังอะไรแล้ว ถ้าจะสั่งสอนก็ไปสั่งสอนน้องท่านนู้น ข้า ไม่ ใช่ หรือถ้าท่านไม่มีน้อง ก็ทหารพวกนั้นไง ทำตัวไม่มีคนเล่นด้วยไปได้ แล้วคราวหลังอย่าให้ข้าเจอว่าท่านกำลังฆ่ากวางตัวไหนอีก เพราะข้าจะด่าท่านในใจทั้งวันตลอดปีนึงไปเลย "

พูดจบแค่นั้นโดยไม่รอฟังให้คนที่กำลังมึนงงกับคำกล่าวหาเหล่านั้นได้เอ่ยปาก รู้ตัวอีกทีก็วิ่งจากกันไปไกลซะแล้ว

ลูกใครกันนะ ช่างน่ารักน่ารังแกเสียจริง

คนโหดร้ายที่วางแผนล่ากวาง เป็นอันได้เปลี่ยนใจเรียกทหารเพื่อกลับกระโจมที่พัก เตรียมตัวออกเดินทางกลับวัง

ขืนขัดคำสั่ง คนเจอด่าในใจเป็นปีเป็นแน่
ใครจะอยากกันหละ
น่ากลัวออกขนาดนั้น

ได้แต่คิดแล้วขำกับตัวเอง ช่างเป็นเรื่องโชคดีที่เกิดขึ้นในชีวิต
.
.
.
.


ทุกคนเริ่มคิดกันหละสิ

เริ่มเถียงกันแล้วใช่มั้ย

ไม่ได้มีนิทานทุกเรื่องหรอกนะ ที่เจ้าหญิงจะได้เจอกับเจ้าชายกลางป่าแล้วพบรักกัน
บางทีอาจเป็นเด็กปากดีสักคนกับผู้ใหญ่ใจร้าย

เรื่องราวมันก็ธรรมดาแบบนี้

ขอโทษทุกคนที่ทำให้ผิดหวัง แต่เอลล่า ไม่ใช่ตัวเลือกสำหรับเจ้าชายหรอก เชื่อเราสิ

เจ้าชายอาจมองหาคนที่สร้างรอยยิ้มธรรมดาๆให้กับคนไม่ธรรมดาแบบเขา

แต่ยังหรอก

นิทานเรื่องนี้ยังไม่จบ

ก็ยังไม่ถึงฉากเต้นรำในพระราชวังเลยหนิ

จะจบได้อย่างไร
.
.


และสุดท้าย ค่ำคืนแห่งการสังสรรค์ เต้นรำกับลูกผู้ดีสักคนหนึ่งก็มาถึง

เลดี้ เทรเมน และบรรดาพี่สาวของแบมแบมต่างตื่นเต้น เอลล่า ก็เช่นกัน เธอมีเพียงชุดตัวเก่าของแม่ที่ยังเก็บไว้ใช้ในงานสำคัญ
แต่สุดท้ายก็ไร้ประโยชน์

เรื่องก็เป็นอย่างที่ทุกคนรู้กัน

ซินเดอเรลล่า ผู้โชคร้ายร้องไห้ที่บ่อน้ำ รอคอยนางฟ้าแม่ทูลหัว

แต่นางฟ้าแม่ทูลหัวไม่ได้โผล่มาได้ง่ายๆเหมือนในนิทานหรอกนะ

ถ้าไม่ใช่ว่าเพราะแบมแบม
ไม่ใช่เพราะเขาที่ขี่ม้าไปที่ต้นไม้สีทองกลางป่า
ไม่ใช่เพราะเขาที่เฝ้าอธิฐาน
ไม่ใช่เพราะนางฟ้าแม่ทูลหัวเห็นใจในความพยายาม

สุดท้าย แบมแบม ก็ได้รับบทเป็นน้องชายที่มางานเลี้ยงเต้นรำกับพี่สาว ในรถฟักทองสีทองพร้อมกับม้าสีขาวปลอดอีกสองตัว

เมื่อรถม้าเดินทางมาถึง การจูบอวยพรแด่วันดีๆเป็นเรื่องน่ารักที่แบมแบมส่งมอบมันให้แก่ เอลล่า
ส่วนตัวเขาขอเลี่ยงไปที่สวนในพระราชวังแทนละกัน

แบมแบมหนะ เกลียดงานเลี้ยงมาแต่ไหนแต่ไร

แกว่งไกวชิงช้า คลื่นลมเย็นปะทะกับใบหน้า กลิ่นสดชื่นยามค่ำคืนและเสียงดนตรีคลอเบาๆจากงานเลี้ยง
ช่วยให้แบมแบมรู้สึกผ่อนคลายยิ่งนัก

" ใจคอเจ้าจะไม่เข้าไปในงานหน่อยหรือ " หันควับไปด้านหลัง ก่อนจะพบกับคนฆ่ากวางที่อยู่ในชุดองครักษ์

คิดว่าชาตินี้จะไม่เจอกันแล้วเสียอีก

" เด็กช่างพูดคนนั้นหายไปแล้วรึไง ใจดำเสียจริง ปล่อยให้พูดคนเดียวอยู่ได้ " ตวัดสายตามองคนที่ทำลายบรรยากาศดีๆในเวลานี้เสียสิ้น

คนอะไรกัน ไม่เห็นรึไงว่าชิงช้ามันแคบแค่นี้ยังจะเบียดตัวลงมาอีก

แบมแบมจำใจต้องขยับที่ให้อีกคนทั้งๆที่อยากจะลุกออกไปจากตรงนี้แทบตาย ถ้าไม่ติดว่ามือนั้นคว้าเอวเขาเอาไว้

" ข้าอึดอัด " พูดพร้อมกับขยับตัวเป็นการยืนยัน
" แบบนี้อุ่นดีออก เจ้าไม่คิดว่าคืนนี้อากาศมันเย็นบ้างหรอ "
" ไม่ "
" แต่ข้าคิดนี่ "

เอาเถอะ ขี้เกียจเถียงแล้ว

" ชื่อแบมแบมหรอ เจ้าหนะ "
" ท่านรู้ได้ยังไง "
" ก็เมื่อตอนเข้างานข้าเห็นเจ้าคุยกับพี่สาว "

เจ็บใจและโกรธ สุดท้ายความลับระหว่างเขากับเอลล่า ก็ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป

" ข้าชื่อมาร์คนะ "
" ท่านโกหก "

ครั้งที่แล้วยังบอกว่าชื่อ ชาร์ม อยู่เลย

" ชื่อนี้ข้าให้คนไม่กี่คนใช้เรียกเท่านั้น "


" ...... "


" เจ้าไม่รู้สึกว่ามันพิเศษบ้างหรอ "

แบมแบมเกลียดผู้ชายคนนี้
หูเขาต้องแดงมากแน่ๆ

ยิ่งรอยยิ้มที่ใช้มองกัน
ยิ่งทำให้รู้สึกว่ายิ่งพิเศษ

เบี่ยงหน้าหลบอีกคนและลุกออกจากชิงช้านั่นจนสำเร็จ

" อยู่เดินเล่นด้วยกันก่อนสิ อย่าเพิ่งทิ้งข้าไป "
.
.
.

ไม่รู้อะไรดลใจให้แบมแบมรับฟังคำขอ
อาจเพราะพระจันทร์
อาจเพราะเป็นกลางคืน
หรืออาจเพราะเวทมนต์คาถา

แต่สุดท้ายแบมแบมก็ตอบรับคำชวน

มาร์คไม่เคยมีความสุขขนาดนี้
ไม่เคยมีวันธรรมดาๆที่ได้เดินเล่นในสวนกับใครสักคนหนึ่ง

เป็นคนทั่วๆไปที่เดินกับคนทั่วๆไป

ต้องขอบคุณองครักษ์คนสนิทที่ยอมช่วยเขาในการหลบเลี่ยงงานเลี้ยงจับคู่ที่แสนน่าเบื่อในค่ำคืนนี้
ชีวิตของเขาอยู่ในกรอบและคำสั่งมามากพอแล้ว

ขอเป็นเรื่องนี้ที่เขาตัดสินใจเอง

อากาศกับเสียงเพลง
แสงจันทร์สีเงินและดวงดาว
เสียงดนตรีและงานเลี้ยง

เวลาที่เหมาะสมกับการเต้นรำ
และมาร์คร้องขอ พร้อมกับแบมแบมที่ตอบรับ

ทั้งคู่เต้นรำด้วยกัน

ไม่มีเวลากำหนด

ไม่มีเสียงระฆังเที่ยงคืน

ไม่มีผู้คนชื่นชม

มีเพียงเสียงดนตรีกล่อมประสาน 
ใบไม้เสียดสี
กลิ่นลม
และฝ่ามืออุ่นที่ประสานกัน

แบมแบมไม่รู้หรอกว่านิทานเรื่องนี้ควรจบแบบไหน

แต่มาร์ครู้ว่าเขาจะทำให้คืนนี้ไม่สูญเปล่า

ไม่มีรองเท้าแก้ว

ไม่มีการตามหา

มีเพียงเสียงเพลงและถ้อยคำ

ที่บอกว่านิทานเรื่องนี้ควรจะจบอย่างมีความสุข

ขอเถอะ ถ้าโลกนี้มีเวทมนต์
การเลือกครั้งนี้ ขอให้เราทั้งคู่โชคดี


Lavender's blue, dilly dilly,
Lavender's green
When you are king, dilly dilly,
I shall be queen



Who told you so, dilly dilly,
Who told you so?
'Twas my own heart, dilly dilly,
That told me so

- Lavender's blue, dilly dilly


















ตอนนี้ยาว(?)สุดแล้วค่ะ ในความคิดของนี่5555555555555555555555 //ปล. มีคำผิดก็บอกกันแก้ได้นะคะ
แต่ช่วงนี้รู้สึกแต่งนิยายไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ เหมือนกับเริ่มหาทางออกให้แนวการเขียนตัวเองไม่ได้สักที555555555 แต่จะพยายามสร้างอะไรที่แปลกใหม่และดีขึ้นนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันด้วย5555555555




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

477 ความคิดเห็น

  1. #463 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 17:18
    ความละมุนนี้~~
    #463
    0
  2. #457 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 07:04
    เเงงงงงง ชอบ~
    #457
    0
  3. #439 lovelyMB (@beautyndbeat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 22:40
    ชอบมากเลยย บทนี้ละมุนไปอีกก
    #439
    0
  4. #399 คนแมนซังนัมจา~ (@arada_jsm) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 23:22
    ดีจัง ดีมากจริงๆ
    #399
    0
  5. #360 fafofafu (@fafofafu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 14:06
    ชอบบบบบบอ่ะ ภาษาละมุนมากค่ะ เรื่องดี
    #360
    0
  6. #230 MyGalaxyy (@meiiwmeiiwfanfan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 12:05
    มันเรียบง่าย ไม่เยอะไปหรือน้อยไปกำลังพอดีเลย
    กลมกล่อมหอมละมุน ชอบที่เปลี่ยนทฤษฎีเจ้าชายคู่เจ้าหญิงอะไรทำนองนี้
    ชอบที่แบมแบมไม่จำเป็นต้องเป็นซินเดอเรลล่าแต่ก็ได้หัวใจเจ้าชายไป><~ 
    #230
    0
  7. #145 gan8824 (@gan8824) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 07:22
    ชอบจังงง เจ้าชายไม่จำเป็นต้องคู่กับเจ้าหญิงเสมอไป
    #145
    0
  8. วันที่ 10 เมษายน 2559 / 09:52
    อ่านไปยิ้มไปอ่ะ =7=/////// บางทีเจ้าชายก็ไม่ต้องคู่กับเจ้าหญิงเสมอไปนี่นะ~
    #120
    0
  9. #113 ringgle (@nilnil) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 13:25
    ชอบแนวแบบนี้จัง.////////////.
    #113
    0
  10. #112 ringgle (@nilnil) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 13:25
    ชอบจัง.////////////. เรื่องนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง
    #112
    0
  11. #94 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 18:49
    เป็นช็อทฟิคที่ค่อนข้างค้างนะ5555 เหมือนมันเพิ่งเริ่มต้นตลอด แต่ก็อธิบายพล็ิตทุกอย่างในตัว แต่ไม่ค่อยค้างมากค่ะ ยังฟินได้อยู่ 5555 >\\< เราชอบพล็อตแบบปรับแต่งแบบนี้มากๆ พล็อตที่ไม่ค่อยเหมือนใคร ชอบๆๆ แบมหน้าแดงเลย ส่วนเจ้าชายก็แอบเต๊าะ5555 ปล่อยใจไปป
    #94
    0
  12. #89 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 17:51
    น่ารักกกกกกกกหหห เป็นไงละ จะล่ากวางแต่โดนเด็กเทศซะเลย แบมน่าเอ็นดูมาก เอลล่าก็น่ารักกกกกก
    โธ่ ท่านชาร์ม เอ้ะ มาร์ค อิอิ แบมอยู่ที่ไหนก็มองเห็นหรือไง ขนาดมางานเลี้ยงยังมองเห็นเลย แหมจิตใจเขาเรียกร้องจริง ๆ
    #89
    0
  13. #87 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 16:50
    ได้เจอคนถูกใจแค่ได้อยู่ใกล้ๆก็มีความสุขซินะ
    #87
    0
  14. #86 mvdelitto (@mysinsnt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 01:26
    แงงงงงงงง เรื่องน่ารักจังเลยค่ะ ในตอนจบของนิทานบางครั้งไม่จำเป็นที่จะต้องมีแค่เจ้าหญิงเจ้าชายได้ครองรักกันอย่างเดียวเสมอไป
    ดูน่ารักอบอุ่นละมุนเรียบง่าย อ่านไปละรู้สึกมีอะไรฟุ้งๆรอบตัว555555 ตอนนี่เห็นชื่อเรื่องนะยิ่งชอบใจใหญ่ นึกถึงซินเดอเรลล่าเลย ส่วนตัวชอบฮัมเพลงlavender's blue อยู่แล้ว ติดปาก 55555555555
    พล็อตเรื่องแหวกแนวดี ชอบตีมนิทานแบบนี้อะ พยายามหาแนวทางการเขียนที่ตัวเองโอเคให้เจอนะคะไรท์ สู้ๆ เอาใจช่วย ขนาดอันนี้ยังดีแล้วเลย55555555555
    #86
    0
  15. #85 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 10:06
    แค่ได้อยู่ด้วยกันก็คงมีความสุขแล้วเนอะ



    #85
    0
  16. #84 peonypink2 (@PeonyPink) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 07:25
    ชอบบบบบบ
    #84
    0
  17. #78 ★H.canopik★ (@kantonggroup2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 20:52
    บางครั้งก็ไม่ต้องจบแบบเจ้าหญิงเจ้าชายได้ครองคู่กัน ชอบอะ น่ารักจัง
    #78
    0