SHORT FICTION #MARKBAM

ตอนที่ 2 : [OS]Restroom #markbam

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    24 มี.ค. 59



ผะ ผมนายกันต์พิมุกต์  ภูวกุล ชื่อเล่นชื่อแบม เลขที่ 13 ครับ
แบมโกหก...............
.............ความจริงเขาชื่อ แบมแบม
ทำไมต้องบอกว่าชื่อแบมอย่างนั้นหรอ............ไม่เห็นยาก ถ้าบอกว่าชื่อแบมแบม ก็คงมีหัวข้อใหม่ให้เพื่อนแกล้งเพิ่มเหมือนเดิม ซึ่งแบบนั้นแบมแบมไม่ชอบ...............เขาไม่ชอบมันเลย ไม่ชอบมากๆ

ไม่ชอบที่ตอน ป.1 โดนเด็กอ้วน เอาน้ำมูกมาป้ายใส่ 
ไม่ชอบที่ตอน ป.2 โดนเพื่อนผลักตกเก้าอี้
 
ไม่ชอบที่ตอน ป.3 โดนเพื่อนไถเงิน
 
ไม่ชอบที่ตอน ม.ต้น โดนเพื่อนเตะอัดด้วยลูกฟุตบอล
ไม่ชอบที่โดนปารองเท้าใส่ ไม่ชอบทุกอย่างที่เพื่อนทำ ไม่ชอบที่โดนด่าว่าไอ้เอ๋อ แม่บอกว่าแบมแบมไม่ได้เป็นแบบนั้น แม่บอกว่าแบมแบมปรกติอยู่กับเพื่อนได้ แบมแบมเป็นเด็กดี เพื่อนต้องชอบ...........
 
แต่ไม่ใช่..............
 
                         แม่คิดผิด
เพื่อนในห้องไม่ได้ชอบเขา ไม่ได้ชอบแบมแบมเหมือนที่แม่ชอบ
เพื่อนสอนให้แบมแบมรู้จักคำว่าเกลียดขี้หน้าตั้งแต่ ป.4 แบมแบมน่ะเกลียดเพื่อนทุกคน เพราะทุกคนเกลียดแบมแบม จากตอนแรกที่คิดว่าแค่หยอกเล่น แต่แบมแบมรู้ว่าไม่ใช่
 
เพราะตอนหยอกเล่นกับแม่เขาไม่เจ็บแขน ไม่เจ็บไหล่ ไม่มีรอยข่วน ไม่มีเลือดออก
เล่นที่ไหนจะมีเลือดออกกันเพื่อนข้างบ้านแบมแบมบอกไว้แบบนี้
เพื่อนข้างบ้านเป็นคนที่นิสัยน่ารัก แบมแบมชอบที่จะข้ามไปเล่นอีกฝั่ง ถึงแม่จะห้าม แต่นี้ก็เป็นไม่กี่เรื่องที่แบมแบมขัดคำสั่งแม่
มันช่วยไม่ได้ ที่เด็กคนนั้นเป็นเพื่อนคนเดียวที่ไม่แกล้งแบมแบม
ผมนายปุณณ์  ปุญญสวัสดิ์ ชื่อเล่นชื่อปัท เลขที่14 ครับ เสียงแนะนำตัวของเด็กคนต่อมาที่นั่งเก้าอี้ข้างแบมแบมดังขึ้น พร้อมกับเจ้าตัวที่ยืนเด่นอยู่กลางห้อง
 นี้เป็นการพบกันครั้งแรกของแบมแบมกับเพื่อนใหม่ทั้ง 35 คน ถึงเพื่อนใหม่บางคนจะรู้จักกันมาจากโรงเรียนเก่าบ้าง แต่นั้นไม่ใช่แบมแบม แบมแบมเป็นเพียงเด็กเข้า ม.4 ที่ไม่เคยมีเพื่อนนอกจากเด็กข้างบ้านคนนั้น ก็ได้แต่หวังว่า ห้องม.ปลาย ห้องนี้จะให้โอกาสแบมแบมได้มีเพื่อนคนที่สองบ้าง..................

.
.
.
เฮ้ย มึงอะ!! มึงนั่นแหละ
แบมได้แต่ทำหน้างงชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง มองไปกลางสนามบาส
ไปเป็นเพื่อนกูเข้าห้องน้ำหน่อยดิ ปัทตะโกนบอกพร้อมกับวิ่งเหยาะๆตรงดิ่งมาหาแบมแบมที่นั่งอยู่บนอัฒจรรย์คนเดียว  แบมแบมรีบพยักหน้ารับด้วยความดีใจ 
เริ่มรู้สึกว่าตัวเองคิดถูกที่โทรบอกแม่ให้มารับช้าหน่อย
 
คิดถูกที่บอกว่าจะอยู่เล่นบาสกับเพื่อนใหม่ และคิดถูกที่ตกลงรับคำชวนจากปัท ถึงแม้ว่าแบมแบมจะเล่นบาสไม่เป็น แต่การได้มานั่งดูเพื่อนเล่น(ถึงแม้มันจะน่าอึดอัดที่ต้องนั่งนานๆโดยไม่ทำอะไรก็ตาม) ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นหาเพื่อนที่ดี
มึงชื่ออะไรนะกูลืมวะ
“ ...........แบม เราชื่อแบม
อ่า..........
ปัทพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปทางห้องน้ำหลังยิมพร้อมกับเด็กหน้าใหม่ที่ชื่อ แบม
.
.
.
.
แบม!! มึงเข้ามาหากูในห้องน้ำหน่อยดิ มีไรให้ช่วย เสียงตะโกนจากด้านในเรียกให้แบมแบมที่ยืนรออยู่ด้านนอกเดินเข้าไปหาในห้องน้ำ

“  มีอะไรหรอ
สร้อยพระกูหลุดวะ ตกในนี้แหละแต่กูหาไม่เจอ ช่วยหาหน่อย
ได้ๆ เดี๋ยวช่วยหา แบมแบมตอบรับคนที่พูดเสียงเครียดก่อนจะก้มลงหา พระให้เจ้าตัวที่กำลังจะเดินไปหาแถวๆประตูทางออก
ไม่เห็นมีเลย......ทำร่วงในนี้จริงๆหรอ คำถามที่ไม่ได้คาดคั้นเอาคำตอบอะไร หลุดมาจากปากแบมแบม พร้อมกับเจ้าตัวที่ก้มลงหาพระที่ว่าอยู่แถวๆใต้ก๊อกน้ำอ่างล้างมือ
แม่เคยบอกว่าแบมแบมสมาธิสั้น แต่เวลาเล่นเกมหาของแบมแบมมักจะจริงจังเสมอ
ตอนนี้ก็เช่นกัน
แบมแบมจริงจังกับการหาพระให้ปัท
จริงจังซะจนไม่ได้สังเกตว่าเจ้าของพระเดินออกจากห้องน้ำไปนานแล้ว

.

.

.

" ปัท!!! ปัท!!!! เปิดประตูให้เราหน่อย ปัท!!"
"......"
" ปัท อยู่ด้านนอกรึเปล่า เปิดให้เราที.........นะ....ปัท อย่าแกล้งแบม........."
"......"
เสียงตะโกนเรียกของแบมแบมไม่ได้ผล
คนที่เขาต้องการให้ช่วย เดินออกไปตั้งนานแล้ว เจ้าตัวกับเพื่อนก็แค่คิดว่ารับน้องสักหน่อยคงไม่เป็นไร เพราะแบมแบมน่ะ น่าแกล้งน้อยซะเมื่อไหร่ 
ข้อผิดพลาดอย่างเดียวก็คือทุกคนลืม จากที่คิดว่ากลับไปเล่นบาสซักแปปนึงจะกลับมาเปิดให้กลายเป็นว่า ปัทกับเพื่อนคนอื่นเล่นบาสจนเพลินเกินกว่าที่จะสนใจเรื่องอื่น พอเล่นจนเหนื่อยก็แค่กลับบ้าน  กลับบ้านโดยลืมว่าทิ้งใครไว้ข้างหลัง

.

.

.

- ห้องน้ำชาย 18.03 น.

ซ่า................
เสียงน้ำไหลทำให้แบมแบมสะดุ้ง
แบมแบมกลัว แต่ก็พยายามที่จะกล้า เอื้อมมือสั่นเทาไปปิดก็อกน้ำที่เปิดขึ้นเอง
หลังจากนั้นแบมแบมก็พยายามยืนชิดประตู และทำตัวให้กลืนไปกับผนังห้องน้ำที่สุด มันเป็นวิธีเดียวที่จะรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น เมื่อแผ่นหลังไม่ได้ว่างเปล่า ถึงแม้ข้างหน้า จะเป็นประตูห้องน้ำที่ปิดสนิท และโถปัสสวะก็ตาม 
แบมแบมเรียกทุกคนที่คิดว่าจะได้ยิน นึกแปลกใจที่ทำไมวันนี้ไม่มีภารโรงผ่านมาบ้าง อย่างน้อยก็ต้องมีสิ ทำไม
หรือว่าภารโรงก็รวมหัวกับคนอื่นๆแกล้งแบมเหมือนกัน
ทุกคนเป็นเหมือนกันหมด.........ที่เกลียดแบมแบม
แบมนึกอยากให้ตัวเองหยิบโทรศัพท์เข้ามาด้วย แต่แบมแบมตอนนี้ตัวเปล่า ของทุกอย่างของแบมแบมยังอยู่ที่สนามบาส
ในระหว่างที่แบมแบมกำลังภาวนาให้อะไรดีๆเกิดขึ้นบ้างสักอย่าง อะไรสักอย่างก็กำลังเกิดขึ้นจริงๆ
แกร็ก..............
เสียงประตูห้องน้ำชาย ห้องท้ายสุดดังขึ้นพร้อมกับประตูที่แง้มออก.........
ทุกอย่างเงียบจนน่าใจหาย แบมแบมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดเจนมันดังพอๆกับเสียงประตู เหงื่อกาฬผุดซึมรอบกรอบใบหน้า 
เสียงเฉอะแฉะดังมาจากห้องน้ำห้องสุดท้าย ดังเหมือนกับว่ามีใครสักคนกำลังเดินย่ำด้วยรองเท้าผ้าใบ
ลงบนพื้นฉ่ำน้ำ เสียงดังอยู่อย่างนั้นจนแบมแบมแทบไม่หายใจ แบมแบมรู้แค่ว่าถ้าหายใจดังเกินไป ใครบางคนในนั้นจะรู้ว่ามีแขกอย่างแบมแบมเข้ามารบกวน
เสียงในห้องน้ำเงียบไป นั้นทำให้แบมแบมใจสั่น
ตุ้บ!! 
แบมแบมสะดุ้งผละตัวออกมาเมื่อมีอะไรสักอย่างชนเข้ากับผนังจนเกิดเสียงดัง
แบมแบมไม่กล้าแปล่งเสียง เขาอยากตะโกนเรียก แต่กลัวเกินกว่าจะทำ อะไรสักอย่างมันบอกว่าการทำแบบนั้น แบมแบมจะกลายเป็นคนโง่ 
ทุกอย่างเงียบลง
เหมือนกับแบมแบม ที่ตอนนี้คล้ายกับวิญญาณหลุด
ทุกคนชอบคิดว่าแบมแบมนั้นโง่และซื่อเกินกว่าที่จะเข้าใจอะไร แต่ตอนนี้ไม่ใช่ ฟ้าที่มืดลงบอกเขาว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ไว้ใจไม่ได้
ซ่า.........
เสียงน้ำไหลดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังมาจากห้องสุดท้าย น้ำที่เต็มอ่างแต่เดิมล้นและไหลออกมา แบมแบมบอกตัวเองว่าควรถอยกลับไปอยู่ที่เดิม แต่ขาแบมแบมมันสั่น
ไม่มั่นคงเอาเสียเลย
แบมแบมล้ม เพราะอะไรไม่รู้ รู้แค่ว่าเดินไม่ไหว หนังหัวชายิบ นี้มันน่ากลัวเกินไป 
หนังผีทุกเรื่องที่เคยดูผุดขึ้นในหัวแบมแบมเต็มไปหมด
แต่เรื่องไหนๆก็ดูจะสู้ความน่ากลัวตอนนี้ไม่ได้
ขอบตาแบมแบมร้อนผ่าว เหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ พยายามหาแรงตัวเองให้เจอ เมื่อห้องน้ำห้องสุดท้าย 
ตอนนี้มีใครซักคนกำลังเดินออกมา 
รองเท้าผ้าใบที่ย่ำผ่านน้ำ......กำลังก้าวเข้ามา โชคดีที่ประตูซึ่งตอนนี้เปิดอ้าบังช่วงเหนือข้อเท้าของใครคนนั้นไป แบมแบมไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรถ้าคนคนนั้นก้าวพ้นจากประตูมา
แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้น ประตูปิดลง
ส่วนคนในนั้นก็กำลังเดินตรงเข้ามา แบมแบมยกมือขึ้นปิดหู หลับตาตั้งแต่ที่เห็นรองเท้าผ้าใบ แบมแบมไม่ได้กล้าเหมือนพระเอกหนังผี เขากลัวเกินกว่าจะลืมตามอง น้ำตาที่ไหลออกมาไม่ได้ช่วยเหลืออะไร 
แม่บอกว่าแบมแบมเป็นคนร้องไห้ไม่มีเสียง แต่ตอนนี้แบมแบมอยากฟูมฟาย อยากร้องออกมาดังดัง 
เสียงรองเท้าย่ำพื้นห้องน้ำ ที่ยังดังผ่านเข้าหูแบมแบมยิ่งทำให้แบมแบมอยากตะโกน กรี
ดร้อง 

กลัว...............แบมแบมไม่เคยกลัวขนาดนี้ อีกไม่นานเขาอาจช็อค และกลายเป็นศพในนี้ หรือไม่ก็อาจบ้ากว่าที่เป็นอยู่ 
แม่ครับ ผมกลัว................
แม่โกหก แม่บอกว่าจะไม่ทิ้งผม แม่โกหก
ทุกคนเกลียดผม แม่ก็เกลียดผมด้วยใช่มั้ย.............. ทำไมไม่ตามหาผม ทำไมไม่มา............
" แบม........ "
เฮือก!!!
เสียงลมเย็นๆที่กระซิบเรียกดังขึ้นที่ข้างหูเจ้าของชื่อ
แบมแบมตกใจ ผละตัวจนเกือบหงายหลัง ลืมตาโพลง โชคดีที่ถูกคว้าไว้ได้
หรืออาจโชคร้าย..........
" อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก "
แบมแบมเหมือนหาเสียงตัวเองเจอ เรี่ยวแรงที่พลุ่งขึ้นมาส่งให้แบมแบมวิ่งไปจนชิดประตูทางออก มือเรียวทั้งทุบตะโกนเรียกให้ใครก็ตามพาเขาออกไปที
แบมแบมจะไม่ไหวแล้ว
เสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบ ดังขึ้นด้านหลัง เสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ 
ทั้งใจเย็นและน่าหวาดกลัว
" จะรีบไปไหน คืนนี้อยู่ด้วยกันก่อนสิ " 
แบมแบมหันขวับกลับไปมองเสียงด้านหลังที่เข้ามาประชิดตัว
ใกล้จนใจแทบหยุดเต้น หรืออาจหยุดไปแล้วแบมแบมไม่แน่ใจ น้ำตาไหลมาเป็นสาย
" อะ... " แบมแบมกำลังจะแหกปากอีกรอบ แต่ติดที่ว่ามือเย็นเฉียบยกขึ้นมาปิดปากแบมแบมไว้สะก่อน
" ใจเย็นแบมแบม........นี่มาร์คเอง " เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมกับแบมแบมที่ใจเต้นไม่เป็นส่ำ 
ทำไมเพิ่งมาเอาป่านนี้..........แต่ขอบคุณ ขอบคุณที่มาร์คหาแบมแบมเจอ......
แบมแบมรู้สึกเหมือนจะตายให้ได้ เขาหายใจหอบ เสียงเส้นเลือดในหัวดัง ตุ้บ ตุ้บ ร้องไห้ออกมาเหมือนกลับไปอยู่ประถมอีกครั้ง
มาร์คฉวยตัวแบมแบมเข้ามากอด พร้อมกับลูบหัวและหลังให้คนในอ้อมแขน 
มันเป็นภาษากายที่อ่านออกได้ง่ายดาย
............แบมแบมจะไม่เป็นอะไร เพราะมาร์คอยู่นี้แล้ว............
" คนนั้นมาร์ค..... คะ..คนในห้องน้ำ เมื่อกี๊เขาจะ........เขาจะ..ฮึก...แบมไม่รู้มาร์ค....แบมไม่รู้ ฮือออออออ "
" ไม่มีอะไรแล้วแบมแบม........ คนในนั้นทำอะไรแบมแบมไม่ได้แล้ว " มาร์คกดหัวแบมแบมให้ซบไหล่ แบมแบมก็กอดมาร์คแน่นขึ้นเช่นกัน ในห้องน้ำชายมีแค่เสียงร้องไห้ของแบมแบม และเสียงปลอบเบาๆจากเพื่อนข้างบ้านที่อายุมากกว่าแบมแบมอยู่หลายปี.............
เมื่อทุกอย่างสงบลง ที่เหลือก็ได้แค่รอ รอให้มีใครมารับตัวแบมแบมกลับบ้าน เพราะเรื่องนั้นเกินกำลังของมาร์ค แค่เขาหาทางเข้ามาในโรงเรียนได้ก็เหนื่อยเกินทน
" มาร์ค.............ง่วง.... " แบมแบมบอกแค่นั้นก่อนจะพิงหัวตัวเองกับลาดไหล่ของเพื่อนข้างบ้านซึ่งตอบรับด้วยความเต็มใจ
มาร์คเป็นแบบนี้มาตลอด............เพื่อนข้างบ้านของแบมแบมเป็นคนแบบนี้

ทั้งใจดี อบอุ่น และน่ารัก
มาร์คน่ะ นิสัยน่ารักกับแบมแบมเสมอ
คนโดนใช้ไหล่เป็นหมอนได้แต่นั่งพิงผนัง ดึงมืออีกคนมาคลึงเล่นรอเวลา 
" ทำไมมือนิ่มจัง "
" หือ...อืม......" คนถูกถามตอนนี้ไม่มีสติพอจะประมวณผลอะไรทั้งนั้น งืมงำตอบไปเรียกเสียงหัวเราะเบาๆจากคนตั้งคำถาม
" แก้มก็นิ่ม..." 
" อืม......"
" ปากด้วย เมื่อวานปากแบมแบมก็นิ่ม.....วันนี้จะนิ่มมั้ย "
" ...อืม......... " 

" พิสูจน์นะ.........."  ไม่รอให้ใครที่นอนหลับอยู่ตอบ มาร์คก็คิดเอาเองว่าคงได้รับอนุญาติ ทำจริงตามที่ขอ
เมื่อปากประกบกัน มาร์คก็รู้ทันทีว่าเรื่องมันควรดำเนินต่ออย่างไร 
รั้งร่างบางให้เข้ามาใกล้ขึ้น แลกเปลี่ยนลมหายใจ (ในกรณีนี้มีลมหายใจของแบมแบมคนเดียว) ความร้อนจากตัวแบมแบมช่วยให้มาร์คอุ่นเสมอ ดูดดุนริมฝีปากล่าง และบน จนคนที่โดนแย่งลมหายใจเริ่มขยุกขยิก
นั่นเป็นสัญญาณ ว่ามาร์คควรหยุดแค่นี้ ลูบหลังใครอีกคนเบาๆ พอให้ทั้งคู่ได้ตั้งสติ
"  วันนี้พอแค่นี้เนอะ " แบมบอกมาร์ค เป็นอันรู้กันว่าถ้าจะมากกว่านี้ต้องใช้เวลา หรือไม่ก็ไม่ใช่ในห้องน้ำชาย
มาร์คยิ้มตอบ 
เป็นรอยยิ้มที่แบมแบมชอบ อุ่นเหมือนผิงไฟหน้าหนาว ไม่ร้อนเหมือนพระอาทิตย์ แต่เจิดจ้ายิ่งกว่า
มาร์คจัดแจงเสื้อผ้าของคนตรงหน้าให้เรียบร้อยก่อนจะกลับมานั่งข้างๆกันเหมือนเดิม
" มาร์คว่าแม่จะมามั้ย "
" มาสิ "
" รู้ได้ไง "
" รู้ละกันน่าาาา " มาร์คยีหัวแบมแบมเล่น ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายมาที่มือนุ่มๆแทน มาร์คชอบที่จะกุมเอาไว้
ถึงเขาจะให้ความอุ่นกับคนข้างๆไม่ได้ แต่ทั้งหมดที่เขามีก็ให้แบมแบมไปหมดแล้ว
.

.

" แบม น้องแบม!!  " เสียงสั่นๆของหญิงวัยทำงานดังขึ้น นั่นทำให้แบมแบมยิ้ม
" แม่ครับ แบมอยู่ในห้องน้ำ!! " แบมแบมตะโกนตอบ หลังจากนั้นด้านนอกก็มีเสียงวิ่งดังใกล้เข้ามา น่าจะมีแม่ของแบมแบม และภารโรงอีกสองสามคน เสียงขลุกขลักบริเวณประตูดังขึ้น
แบมแบมลุกขึ้นยืนพร้อมกับมาร์ค
" เจอกันที่บ้านนะ เปิดประตูระเบียงไว้ให้ด้วย " แบมแบมพยักหน้ารับ ก่อนจะถูกขยี้ผมจนฟู
แกร็ก....
ประตูห้องน้ำชายเปิดออก พร้อมกับเพื่อนข้างบ้านที่หายไป
แม่พุ่งตัวเข้ามารวบตัวแบมแบมไว้แนบอก พร่ำถามว่าแบมแบมเจ็บตรงไหนไหม และขอโทษที่มารับช้า
แบมแบมยิ้มจางกอดแม่ตอบ กอดไว้แน่นที่สุด.......
ไม่เป็นไร...............ใครจะเกลียดแบมแบมก็ช่าง ขอแค่แม่กับมาร์ครักแบมแบม แค่นี้ก็พอ...........แค่ตามหาแบมแบมไม่ว่าจะอยู่ไหน กอดแบมแบมแบบนี้ก็พอ ก็พอแล้ว..........

 

 

 

แต่มาร์ครู้สึกว่านั้นไม่พอ

 

 

 

เขาเป็นคนขี้หวง เมื่อหลายปีก่อน ก่อนที่เขาจะเจอแบมแบม เขาหวงและห่วงทุกอย่างที่เป็นของเขา 

และเมื่อเขาเจอแบมแบม

นั่นแหละ......... เขารู้ตั้งแต่แบมแบมหกขวบแล้ว ว่านี้คือคนของเขา
เขาตามแบมแบม เขาห่วง อยากทำทุกอย่างให้แบมแบมรู้ว่าขาดเขาไม่ได้ เขารู้ว่ามันแย่กับการที่สร้างภาพเป็นคนดี คอยปลอบเวลาแบมโดนแกล้งทั้งที่เรื่องมันเริ่มที่มาร์ค แต่ทุกอย่างที่เขาทำก็คุ้ม  มาร์ครู้ว่ามันยิ่งกว่าคุ้ม
บางที เขาอยากให้ที่พึ่งสุดท้ายของแบมแบมหายไป แต่นั้นมันเจ็บปวด มาร์คไม่อยากให้แบมแบมใจสลาย
เพราะฉะนั้น นอกจากแม่ มาร์คต้องเป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตแบมแบม

ตอนนี้ มาร์คก็แค่รอเวลาที่เหมาะสมสักหน่อย แบมแบมคงมาอยู่ด้วยกัน 
แต่ตอนนี้ยังก่อน 
อาจอีกสักสี่หรือห้าปี ตอนนั้นคงเหมาะกว่ามาก................





จบอีกเรื่องแล้ว5555555555555555555555555 ทำไมมันมาแนวนี้นี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน อยากแต่งน่ารักใสๆมัธยมไฮสคูลมาก แต่จิตใต้สำนึกเลวทรามยิ่งนัก5555555555555 //ขอบคุณนักอ่านทุกคนค่ะ ที่หลงเข้ามา5555555555555 
#มาร์คห้องน้ำชาย //แท็กปิ๊ปมาก55555555555555555555555555
 




 








 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

477 ความคิดเห็น

  1. #452 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 06:34
    จิตอีก55555
    #452
    0
  2. #450 __Smile (@__Smile) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 16:56
    น่ากลัวอีกล้าววว
    #450
    0
  3. #445 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 07:22
    พี่มาคเป็นผีแน่ๆ อย่าพาน้องไปนะ ให้น้องมีชีวิตต่อเถอะ
    #445
    0
  4. #435 lovelyMB (@beautyndbeat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 22:56
    อ้าวมาร์ค55555 ชอบเรื่องนี้อยากให้มีอีกจังง
    #435
    0
  5. #395 คนแมนซังนัมจา~ (@arada_jsm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 22:38
    อย่าพาน้องไปค่ะ ให้น้องอยู่เถอะ TT
    #395
    0
  6. #370 0962605049 (@0962605049) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:48
    ทำไมชั้นกลัวอีมาร์คมันทุกเลยว่ะหลอนอ่าาา
    #370
    0
  7. #362 Gbensa (@Gbensa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 23:00
    อู้ยยยชอบแนวนี้~ อยากให้แต่งยาวง่าาาา ชอบบบมากกกกกกก
    #362
    0
  8. #358 toki226 (@toki226) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 18:01
    เฮ้ยยยยย สไตล์นี้!!! สไตล์นี้!!!!!!!

    เราหาแนวแบบนี้มานานมาก เราว่าไรท์ชอบแนวนี้แน่ๆเลย ทั้งตอนก่อนหน้านี้และตอนนี้

    ติดตามค่ะ แต่ง-แนวนี้มาเนอะๆน๊าาา
    #358
    0
  9. #351 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 06:03
    หลอนดีนะ
    #351
    0
  10. #284 tengtiya_t (@tengtiya_t) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 22:28
    หูย หลอนมาก แต่ชอบ
    #284
    0
  11. #280 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 23:09
    หลอนอ่ะ...แต่ ชอบ เบสออนของไรท์ ให้มาร์ครัก ให้มาร์คหลงแบม คือดีงาม
    #280
    0
  12. #228 MyGalaxyy (@meiiwmeiiwfanfan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 03:21
    ไรท์ทำเราหลอนอ่ะ
    กลัวมาร์คนะ แต่ผีหล่อเลยให้อภัยได้555

    #228
    0
  13. #227 MyGalaxyy (@meiiwmeiiwfanfan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 03:21
    ไรท์ทำเราหลอนอ่ะ
    กลัวมาร์คนะ แต่ผีหล่อเลยให้อภัยได้555

    #227
    0
  14. #144 gan8824 (@gan8824) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 06:46
    มาร์คตายแล้วเหรอ ขนลุกอะ อ่านไปขนลุกไป
    #144
    0
  15. #126 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 12:38
    อยากให้แต่งเรื่องยาวต่ออ่าาาา
    #126
    0
  16. #125 MMBB1 (@mmbb1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 11:16
    โอ้ยยย แต่ละเรื่องนี่ชวนระทึกใจแปลกๆ ฉากในห้องน้ำนี่เราก็กลัววว TT ตกลงมาร์คเป็นผีหรอหรือยังไง จะเอาแบมไปอยู่ด้วยหรอออ หลอนนน
    #125
    0
  17. #104 ringgle (@nilnil) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 12:45
    สรุปมาร์คเป็นผีเหรอ5555555ใช่มะ หรือเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่างที่แบมแบมโดนแกล้ง ถ้าเป็นงั้นจริง ออพระเอกก็แผนสูงมากกกกกกกก โอย เรื่องนี้ทำให้นี่ใจสั่นไม่น้อยเลย ยิ่งบรรยายฉากที่อยู่ในห้องน้ำ ใจสั่นแทนน้องแบมเลย ชอบวิธีการดำเนินเรื่องเหมือเดิม ติดตามมมม
    #104
    0
  18. #80 patvip (@patvip03) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 22:43
    โหววว ตอนรู้ว่าพี่มาร์คไม่ใช่คนก็ว่าพีคแล้ว นี่พี่มาร์คเปนคนต้นเรื่องทั้งหมดพีคกว่า
    #80
    0
  19. #68 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:20
    อิพี่ มาแนวขนลุกทุกเรื่องเลย55555 พี่มาร์คทำไมใจร้ายกับน้องงง
    #68
    0
  20. #55 wanwan p (@pa_vi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:53
    ได้แต่ เอ่อ.......
    #55
    0
  21. #45 MALIJEEJIE (@yui210) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:24
    กราบคนแต่ง คือคิดได้ไงอะ นี่ลุ้นจะขาดใจตายทั้งเรื่อง ถถถถถถถ
    #45
    0
  22. #41 peonypink2 (@PeonyPink) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:28
    คิดว่ามาร์คน่าจะไม่ใช่คน....
    #41
    0
  23. #39 Tn_kkkku (@Tn_kkkku) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:23
    น่ากลัวอ่ะ อ่านไปกลัวไป มาร์คเป็นผีใช่ไหม //กลัว
    #39
    0
  24. #36 Elf_kyumin (@aemdekd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:09
    ไม่ใช่คนใช่มั้ย มัค
    #36
    0
  25. #31 MBisme (@MBisme) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:34
    อิพี่มาร์คนางเป็นผีๆๆๆๆๆๆๆๆเหรอ หลอนสลัดผักกกกกก  หือไรท์เตอร์สองตอนที่อ่านมา นี้พี่มาร์คหวงแรงอะ แต่ฟินนนนะ 555 รีดเม่งก็จิตตามพระเอกอยากได้น้องไว้ครอบครองคนเดียว55555 โดนพี่มาร์คเตะคว่ำ
    #31
    0