SHORT FICTION #MARKBAM

ตอนที่ 17 : WHY I CRY

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    17 มิ.ย. 59



คนเรามีการแสดงออกที่แตกต่างกัน คุณคิดแบบนั้นไหม?
และผมก็เป็นคนที่เลือกวิธีการได้เหี้ยที่สุดในโลก

" เข้าห้องน้ำนานนะมึง " แจ็คสันพูดขึ้นทันทีที่ผมเดินกลับมานั่งที่โต๊ะ นั่นล่ะครับพวกมัน ผมรู้สึกเกลียดสายตารู้ทันของแจ็คสันและเจบีจริงๆให้ตาย " เป็นไง ดีมั้ย " 

ผมเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของเจบีแต่หยิบแก้วเก่าของตัวเองที่น้ำแข็งละลายจนหมดขึ้นดื่มแทน  กวาดสายตาไปทั่วโต๊ะโดยไม่สนใจน้ำเสียงและแววตาของทุกคนที่ส่งมา ถึงพวกนั้นจะขัดใจแต่ให้ตายก็ง้างปากผมไม่ได้หรอก มันจะอะไรมาก ทั้งหมดก็จบที่ห้องน้ำ 

สายตากวาดไปทั่วโต๊ะโดยเร็ว ซึ่งความจริงไม่จำเป็นเลย เพราะผมไม่เห็นแบมแบมนั่งอยู่ตั้งแต่ที่สายตามองเห็นโต๊ะที่นั่งแล้ว เพียงแค่อยากมองอีกครั้ง อยากย้ำให้แน่ใจว่าแบมแบมไม่อยู่แล้วจริงๆ

" แบมแบมไปไหน " โน้มตัวไปถามจินยองที่นั่งอยู่ไม่ไกลเพราะดูเป็นคนเดียวที่น่าจะสนใจคำถามของผมมากที่สุดในตอนนี้  ก่อนจะได้รับคำตอบว่าเจ้าตัวเพิ่งกลับบ้านไปก่อนผมจะออกมาไม่นาน 

" กลับกับใคร "
" ก็คนเดียวสิวะ น้องมันจะกลับกับใครได้ล่ะ "

ทำไมถึงรู้สึกโล่งใจที่แบมแบมไม่มีนิสัยแบบผม

จินยองมองกลับมาที่ผมซึ่งพยักหน้ารับรู้และเลือกที่จะไม่ต่อบทสนทนาเพิ่ม เบนสายตากลับมาที่แก้วเปล่า ล้วงหากุญแจรถในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง หยิบมันออกมาก่อนจะแกว่งเล่นสักพัก ไม่นานผมก็ขอตัวกลับโดยที่ไม่ฟังเสียงโวยวายจากคนที่เหลือ คว้าหมวกที่วางอยู่บนโต๊ะมาถือไว้และลุกเดินออกมา เบี่ยงตัวหลบผู้คนที่เบียดเสียดมากขึ้น หลีกเลี่ยงสายตาและอยู่กับตัวเอง ผมรู้สึกว่าวันนี้มีเรื่องเหนื่อยเยอะเกินไป เรื่องงานที่ต้องปิดงบ เรื่องเพื่อนร่วมบริษัทที่ไม่นึกอยากพูดคุย และเหนื่อยกับการที่ต้องทำตัวให้ดูเหมือนมาร์ค เหมือนมาร์คตอนที่ไม่มีแบมแบม

ทั้งๆที่ผมก็เป็นมาร์คคนนั้น เป็นมาตลอด

พยายามให้เหมือนเดิมที่สุด พยายามให้รู้สึกว่าไม่เสียใจที่ไม่รั้งใครไว้

ไม่รู้ว่าผมใช้เวลานานเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในคอนโดของอาคารสูงชั้น 29 ตอนที่ขับรถกลับมา สายตาเอาแต่มองไปยังสิ่งแวดล้อมรอบตัว มองผ่านกระจกรถออกไปเห็นแสงไฟของข้างทาง ร้านอาหารที่ยังคงเปิดแม้จะเป็นเวลาตีสองกว่าๆ ละอองฝนที่ตกลงมาบางๆ และผู้คนไม่มากนักที่ใช้ชีวิตในตอนกลางคืน 

ผมในตอนนี้กำลังนั่งแช่อยู่บนเตียงมองออกไปเห็นเพียงแสงสลัวผ่านม่านฝนที่โลมเลียกระจกและไหลลงตามแรงโน้มถ่วง ความเย็นจากกระป๋องน้ำอัดลมในมือ ทำให้รู้สึกตื่นขึ้นมา ฝ่าเท่าที่สัมผัสพรมด้านล่างสร้างความรู้สึกนุ่มสบาย 

แบมแบมชอบอ่านหนังสือบนพื้นนั้น เอนหลังพิงแผ่นอกผมเพราะเป็นคนขี้หนาว ผมชอบที่จะดมกลิ่นแบมแบมที่ใครก็ให้ไม่ได้ คลึงหัวไหล่ผ่านเสื้อตัวบางคอกว้างที่ชอบร่นลงให้ผมใจสั่น กาแฟตอนเช้าที่ผมนึกเกลียดแต่เริ่มชอบมันเพราะแบมแบม ซองบุหรี่ที่ผมทิ้งไว้ในลิ้นชักเพราะแบมแบมบอกให้เลิกสูบ 

เลิกสูบบุหรี่ เป็นภารกิจที่เราทำร่วมกัน
แต่ผมเลิกไม่ได้หรอก ผมเสพติดมันมากกว่าที่แบมแบมรู้
และเสพติดแบมแบมมากกว่าที่แบมแบมชอบ

อ่า....ร้องไห้จนได้สินะ

ผมไม่เคยรู้สึกชนะได้เลย ไม่เคยเข้มแข็งขึ้น
ไม่เคยพยายาม ไม่เคยต้านทานแรงดึงดูดจากแบมแบม
ไม่เคยทำสำเร็จสักอย่าง

ผมกำลังปรับตัวเป็นมาร์คคนเดิม แต่ทุกครั้งที่รู้ว่าแบมแบมไม่สนใจก็รู้สึกทุรนทุรายทุกที

เลือกที่จะเอนหลังลงบนเบาะนุ่มของเตียงนอน ทิ้งกระป๋องน้ำอัดลมลงบนพื้น ฟังเสียงกลิ้งไปมาบนพรมที่ไม่ชัดนัก หลับตาและปล่อยให้เสียงฝนทำหน้าที่กล่อมตัวเอง 




.




ผมนึกเกลียดในความสัมพันธ์ทุกรูปแบบ

เกลียดการพูดคุย เกลียดการสัมผัสที่ค่อยๆคืบคลาน
แต่ผมกลับรักตัวเอง 
รักตัวเองเวลาอยู่กับเขา
รักตัวเองมากพอๆกับที่ตกหลุมรัก

ขนาดในวันที่เขามองผมด้วยสายตาแบบนั้น ผมยังรู้สึกว่ามันสวยมากอยู่ดี





:: มันเป็นความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆเลยค่ะ รู้สึกยอมไม่ได้ที่แบมแบมไม่ถูกรัก ฉันจะสาปให้มะถ้วนรักและหลงน้องตลอดปัย!!! ให้ตายเถอะแต่งมาเท่าไหร่ก็ได้แนวนี้ตลอด5555555555555 สงสารมาร์คนะคะ แต่มันจะไม่เปลี่ยนอะไรฉัน555555555555 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและเมนท์นะคะ ขอบคุณค่ะ ::






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

477 ความคิดเห็น

  1. #410 แบมแบมอ่ะของเรา (@bbm119) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 13:21
    แบมก็เจ็บคือกันเน้อออ
    #410
    0
  2. #401 คนแมนซังนัมจา~ (@arada_jsm) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 00:08
    ชอยแนวพี่มาร์คคลั่งรักแบบนี้ 55555 จงรักจงหลงแต่แบม จงเสพสมแต่แบม จงขาดแบมแบมไม่ด้ายยยยย
    #401
    0
  3. #391 ~AnNiE~ (@whitetiar) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 13:40
    สมน้ำหน้าจะได้มะ
    #391
    0
  4. #279 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 22:51
    สัมผัสได้ถึงความนกของนาง
    ชอบความรู้สึกที่ไรท์สื่อมาก แปะมือ เราพวกเดียวกัน
    #279
    0
  5. #278 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 22:48
    สัมผัสได้ถึงความนกของนาง
    ชอบความรู้สึกที่ไรท์สื่อมาก แปะมือ เราพวกเดียวกัน
    #278
    0
  6. #235 MyGalaxyy (@meiiwmeiiwfanfan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 13:02
    ไรท์เราคือพวกเดียวกัน
    ชอบให้มาร์ครักแบมหัวปักหัวปำ มาร์คจะขาดแบมไม่ได้ ฮ่าาาา 
    #235
    0
  7. #187 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 06:58
    เอออ เลิกกันทั้งที่ยังรัก แต่มัน สามารถ กลับมาได้นะะ
    #187
    0
  8. #169 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 17:02
    กำ มาร์คงะ สงสาร รักก็ยังรักอยู่ แต่ว่า ทำไมไม่ลองดูใหม่อะ ไม่รั้งก็เริ่มต้นใหม่ได้ไหม แง้งง
    ทำตัวแบบนี้แล้วได้อะไรขึ้นมา ความรู้สึกก็ไม่เหมือนเดิมตั้งแต่มีแบมเข้ามาละ กลับไปหาแบมไหม งื้ออ
    #169
    0
  9. #168 peonypink2 (@PeonyPink) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 11:47
    ถ้ายังรักแบมอยู่ทำไมไม่ไปง้อน้องละคะ หรือศักดิ์ศรีมันค้ำคออยู่ ._.
    #168
    0
  10. #166 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 08:47
    ไม่เคยเอาชนะ ไม่เคยต้านทานแรงดึงดูด ไม่เคยพยายาม ไม่เคยทำสำเร็จสักอย่าง << ชอบ TT เราว่าหลายคนเคยเป็นนะเวลาชอบใครสักคน อย่างเช่นตอนติ่งเป็นต้น 55555
    #166
    0
  11. #165 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 08:45
    สมชื่อช็อตฟิค โดยเฉพาะมาร์คside สั้นจริงๆ แต่ถามว่าครบไหมครบนะ เราชอบตรงที่บอกว่าเวลาเห็นแบมเสียใจแล้วมาร์คไม่เคยชนะแบมสักครั้ง มันดีมากกกก TT บรรยายความรู้สึกได้เห็นภาพมากๆ เข้าใจคำว่าใช้คำสั้นกระชับมันเป็นไงเลย ยังคงชอบใช้ภาษาของเรื่องแบบต่อเนื่อง
    #165
    0
  12. #164 เก๊าเอง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 01:00
    อ่าน side story ของมาร์คแล้วก็วงวารพี่เขานะคะ 55555

    เราจำไม่ได้แล้วว่าได้บอกในตอนที่แล้วไหมว่าทำไมเขาเลิกกัน แต่ยังไงก็เถอะ ยังรักกันแต่ปากแข็งฟอร์มจัดอย่างนี้ถึงอดแดกไงว้อยยยยยย

    แต่ถ้ามีภาคต่อให้เขา get back together คงจะดีนะคะ /กอดขาอ้อนวอน



    แต่เอาจริงๆเลยนะ เราเป็นคนแบบมาร์คแหละ เราใจร้ายมากๆ อีโก้สูงสุดๆ ไม่มีวันซะหรอกที่เราจะกลับไป แต่พออยู่คนเดียวนี่โอ้โห เหมือนจะตาย

    แต่ถ้าเป็นมาร์คแบมเราอยากให้เขาคู่กันนะ ให้เขาๆด้กันเถอะค่ะ ฮือออ
    #164
    0