SHORT FICTION #MARKBAM

ตอนที่ 15 : Cigarette l02l

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    31 พ.ค. 59



เราเรียนรู้ที่จะไม่เป็นของกันและกัน
แบมแบมมักบอกกับผมแบบนั้น

 


ร่างบางที่เพิ่งเดินทางมาถึงรีบถอดผ้าคาดปากและหมวกออกวางไว้บนโต๊ะสีน้ำตาลหม่นทรงเตี้ย ก่อนจะถอดโอเวอร์โค้ทตัวหนาพาดไว้กับโซฟาสีเข้มเหมาะกับห้องตามด้วยทิ้งตัวลงบนเบาะนุ่มนั้น ขาเรียวยกขึ้นตั้งฉากก่อนที่แขนทั้งสองข้างของเจ้าตัวจะกอดมันไว้อย่างเคยชิน “ วันนี้จะนอนนี่มั้ย ” มาร์คพูด ขณะที่ยกโน้ตบุคออกมาจากห้องเมื่อได้ยินเสียงขลุกขลักบริเวณหน้าประตู


“ นอน ” แบมแบมตอบอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะลุกเดินหนีไปทางห้องครัว มาร์ควางโน๊ตบุ้คลงบนโต๊ะทรงเตี้ย ก่อนจะก้มหยิบแฟ้มงานขึ้นมาเปิดหาหน้าที่ต้องการ พอดีกับร่างบางในเสื้อยืดสีเทาเขียวเดินกลับมาพร้อมกับกระป๋องน้ำอัดลมในมือ ความเย็นที่ปุปปัปบริเวณซอกคอทำให้มาร์คตกใจเล็กน้อย เอี้ยวตัวออกห่างไอเย็นจากกระป๋องสีน้ำตาลแดงนั้น


มือหนาเลือกที่จะวางแฟ้มลงที่เดิมก่อนจะหยิบกระป๋องน้ำอัดลมมาจากมือของอีกคน มือเรียวง้างส่วนหัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเกิดเสียงแตกหักของโลหะดังขึ้น เป็นอันว่าน้ำอัดลมในตอนนี้อยู่ในสถานะที่พร้อมดื่ม


แบมแบมพูดขอบคุณเสียงแผ่ว ก่อนคว้ากระป๋องในมือของมาร์คไปพร้อมเดินผ่านอีกคนเข้ามา ก่อนนั่งลงบนโซฟาสีเข้มตัวยาวที่มาร์คกำลังจะทิ้งตัวลงเช่นกัน


เสียงฮีตเตอร์ยังคงทำงานพร้อมกับมาร์คที่ลากโน๊ตบุ้คเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้นเพื่อความสะดวก พรมนิ้วลงไปบนนั้นก่อนหยิบแฟ้มขึ้นมาอีกครั้ง “ แบมหยิบแว่นให้มาร์คหน่อยดิ ” มาร์คสั่งด้วยโทนเสียงปรกติ


ร่างบางที่นั่งข้างกันไม่ได้ตอบรับอะไร เจ้าตัวทำเพียงแค่ลุกขึ้นก่อนเดินไปหยิบแว่นในห้องนอนให้คนอายุมากกว่าที่นั่งทำงานอยู่ เดินกลับออกมาพร้อมแว่นในมือ เงาที่ทาบทับทำให้มาร์คเงยหน้าขึ้น ก่อนที่แบมแบมจะสวมแว่นสายตาให้คนที่รออยู่พร้อมกับมืออีกข้างที่ยกกระป๋องน้ำอัดลมในมือขึ้นจนชิดริมฝีปากเย็นชืด มือเรียวขยับให้เข้าที่เล็กน้อยก่อนนั่งลงที่เดิม


ความเงียบเริ่มกระจายตัวปกคลุมอีกครั้ง
แต่เป็นความเงียบที่ไม่อึดอัด


เสียงเคาะไม่เป็นจังหวะของแป้นพิมพ์โน๊ตบุ้คดังเป็นระยะพร้อมกับเสียงกระดาษที่ถูกพลิกไปมา แสงจากเครื่องอิเล็กโทรนิกส์สาดส่องผสมกับแสงที่บางเบากว่าจากโทรศัพท์เครื่องสวยในมือแบมแบม


มีเพียงความใกล้ที่ช่วยทำให้ห้องดูอุ่นยิ่งขึ้น
ชายเสื้อยืดสีเทาเขียวของแบมแบมที่มาร์คนั่งทับอยู่ หรือจะเป็นกางเกงยีนส์เนื้อดีที่ศอกและมือแบมแบมเผลอไปโดนเป็นบางครั้งที่เริ่มรู้สึกเมื่อ
ทั้งหมดนี้ทำให้ฤดูหนาวไม่ได้หนาวอย่างที่นึกกลัว

 

มาร์คกับแบมแบมเจอกันในฤดูร้อน และตกลงคบกันในฤดูหนาว


มันก็น่าตลกดีเหมือนกันที่เรื่องราวมันกลายเป็นแบบนี้ คำพูดที่ว่า เราคงไม่ได้เจอกันบ่อยหรอกของแบมแบมในตอนนั้นกลายเป็นคำโกหกคำโต เราเจอกันบ่อยจนนึกแปลกใจ บ่อยจนมาร์คคิดว่าถ้าครั้งหน้าเจอกันอีกเขาจะเดินไปขอเบอร์จากอีกฝ่าย


และเราเจอกัน


ตอนแรกมาร์คไม่คิดด้วยซ้ำว่าคนที่ดูหวงตัวขนาดนั้นจะยอมให้ได้โดยง่าย แต่ผิดคาด ดันเป็นแบมแบมแทนที่เดินเข้ามาหามาร์คและเอ่ยขอ เรื่องที่น่าขำกว่านั้นคือเราไม่ได้ถามชื่อกันด้วยซ้ำ ราวกับว่าเซ็กส์ในครั้งนั้นและการพบหน้าโดยไม่ทักกันบ่อยๆจะทำให้เราเข้าใกล้กันจนลืมเรื่องบางเรื่องไป


นี่ก็ผ่านมาเกือบสองปีแล้วหลังจากวันนั้น มาร์คในตอนนี้สามารถเรียกชื่อแบมแบมบ่อยได้เท่าที่ต้องการ และแบมแบมก็สามารถนอนนิ่งๆบนตัวมาร์คเมื่อไหร่ก็ได้ที่เจ้าตัวต้องการเช่นกัน


มาร์คและแบมแบมอาศัยอยู่บนความสัมพันธ์ที่เงียบ    


เขาไม่สนด้วยซ้ำว่าแบมแบมในตอนนี้จะกลายเป็นสมาชิกวงบอยแบนด์จากค่ายใหญ่หรือเด็กหนุ่มคนนั้นที่ตนเจอในคลับ แบมแบมก็ไม่สนเช่นกันว่ามาร์คจะบ้างานขนาดไหน

เหมือนกับว่าเรามีโลกที่กว้างและสิ่งที่สนใจ แต่โลกสองใบนั้นคาบเกี่ยวกัน


“ พรุ่งนี้มีงานมั้ย ” มาร์คเอ่ยถามขณะดันแว่นให้เข้าที่ก่อนหยิบแฟ้มอีกอันหนึ่งขึ้นมา


“ ไม่มี ” ร่างบางตอบกลับพร้อมกับตัดสินใจปิดเครื่องมือสื่อสารในมือลง ก่อนเอนตัวพิงคนที่ใส่เสื้อยืดสีฟ้า “ จูบหน่อย ” บอกเพียงแค่นั้น ก่อนมือเรียวจะคว้าสันกรามของอีกคนให้หันมา และปากเย็นชืดของทั้งสองคนก็ประกบกัน


แบมแบมทำเพียงแค่หลับตาและปล่อยให้มาร์คทำในสิ่งที่ต้องการ


เรื่องมันก็ง่ายแค่นี้ รู้สึกก็พูด อยากได้ก็เอ่ยขอ ถ้าอยู่ในจุดที่พอดีอะไรก็เป็นไปได้


“ พอแล้ว.. ” แบมแบมห้ามได้ไม่เต็มเสียงนักเมื่อลิ้นร้อนของมาร์คลากผ่านส่วนที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยบริเวณลำคอ มาร์คไม่ได้กัดมันเขาทำเพียงแค่สัมผัส แบมแบมกลืนน้ำลายเมื่อรู้สึกว่าคอแห้ง “ ไปหาอะไรกินกันก่อน...นะ.....หิว ” เสียงอู้อี้ของอีกฝ่ายเอ่ยขอ มาร์คในตอนนี้ไม่ได้ละออกไปทันทีที่แบมแบมบอก คนตัวหนากว่าเพียงแค่ถอดแว่นออก ทิ้งตัวลงมาเกลือกหน้าไปกับลาดไหล่เล็กนั้นจนแบมแบมต้องเอนตัวราบไปกับโซฟา


คนอายุจะสามสิบก็อ้อนประมาณนี้แหละ


มือของมาร์คสอดเข้าดันหลังของอีกฝ่าย แรงรัดที่มากขึ้นแต่ไม่ได้อึดอัดทำให้แบมแบมไม่ได้โวยวายอะไรมือเรียวทำเพียงแค่ลูบแผ่นหลังนั้นคืนเบาๆ การไม่ได้เจอหน้ากันเกือบหนึ่งเดือนนั้นทำให้มาร์คว้าวุ่น


มันไม่ได้ทุรนทุราย เหมือนกับแบมแบมที่ไม่ได้เดือดร้อนเช่นกัน
แต่มาร์คก็คิดอยู่ดี ว่าการได้เจอหน้าแบมแบมมันดีกว่านั้นมาก


ไม่รู้ว่าทั้งสองคนอยู่ในท่านั้นนานแค่ไหน บรรยากาศด้านนอกไม่ได้กระซิบบอกอะไรมีเพียงมาร์คที่เอ่ยมันออกมา


“ คิดถึง ”


แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้คนในเสื้อยืดสีเทาเขียวอมยิ้ม
นึกขอบคุณแบมแบมที่ทำให้ฤดูหนาวปีนี้ไม่เหงาอย่างที่มาร์คกลัว





:: อยู่ๆก็กลับไปนั่งอ่านเรื่องสั้นตัวเอง (Cigarette) แล้วก็คิดว่าเออ พี่มาร์คขี้เหงาจริงว่ะ วงวาร555555555555 เลยคิดว่าถ้าเรื่องมันต่อมาอีกสักหน่อยก็คงดี ให้พี่เขาได้ดิบได้ดีสักเรื่องเนอะ //ขอบคุณที่เข้ามาเมนท์ มาอ่านกัน ขอบคุณค่ะ :: 



 

 








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

477 ความคิดเห็น

  1. #423 JustMB97 (@Itsmin973) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 20:41
    อุ่นดี ><
    #423
    0
  2. #389 ~AnNiE~ (@whitetiar) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 12:18
    อุ่นดีจัง
    #389
    0
  3. #385 toki226 (@toki226) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 10:23
    ชอบความสัมพันธ์แบบนี้จัง มีช่องว่างระหว่างกันแต่ไม่ได้ห่าจจนเกินไป
    #385
    0
  4. #371 jibby1166 (@jibby1166) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 21:36
    แต่งดีมาก ชอบค่ะ 
    #371
    0
  5. #250 namemy_jung (@namemejung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 10:20
    คนอายุสามสิบก็จะขี้อ้อนประมาณนี้แหละ
    #250
    0
  6. #248 bigbangwife (@bigbangwife) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 16:45
    หืออออชอบคะ ชอบความสัมพันธ์แบบนี้ ไม่ต้องหวือหวาไม่ต้องบอกให้ใครรู้ ดำเนินไปแบบเรื่อยๆเฉื่อยๆ ชอบที่คาแร็คเตอร์ของมาร์คและแบมดูเหมือนจะเหงาแต่ก็ไม่ได้ถึงกับเหงาสักทีเดียว ชอบบบบบ
    #248
    0
  7. #233 MyGalaxyy (@meiiwmeiiwfanfan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 12:44
    ไม่คิดว่าความเคว้งคว้างในตอนนั้นจะนำมาสู่ความละมุนในตอนนี้ เย่ 
    #233
    0
  8. #185 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 06:51
    หน่วงๆเทาๆจร ิง
    #185
    0
  9. #157 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 11:23
    ต่อไปนี้คนขี้เหงาก็ไม่ต้องเหงาอีกต่อไปแล้วเนอะ
    #157
    0
  10. #154 Patcha YJ (@patchayj35) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 00:08
    เราชอบมากเลยค่ะ ฮืออออ มันดีกับใจจริงๆ
    #154
    0
  11. #153 BQ princess (@haribell-03) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 21:53
    ดีงามมม น่ารักมากเลยยยย
    #153
    0
  12. #152 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 18:03
    จบแล้วใช่มั้ยเรื่องนี้
    #152
    0
  13. #151 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 15:32
    ปล.ถ้าไรท์มี # หรือแจกทวิตเราจะตามเลย5555 ชอบๆ (หรือมีแล้วหว่า เราเห็นแต่มาร์รป่วย+ละครสัตว์)555
    #151
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #150 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 15:31
    ชอบบ และชอบภาษาไรท์ มันเหงาๆแต่แบบสวยๆอ่ะ(เอาจริงๆอธิบายไม่ถูก) เรารู้สึกช็อตฟิคไรท์เหมือนเพิ่งเริ่มต้นเรื่องจริงๆ(แต่ไม่ได้ค้าง) 555 เป็นความสัมพันธ์เงียบๆที่ทำให้หัวใจอุ่นนิดๆอ่ะ ไม่รู้จะบรรยายบุคลิกมาร์คยังไง แบมยิ่งแล้วใหญ่555 มันสั้นจริงๆ แต่เราว่าแบมก็คงรักมาร์คแหละ ไม่งั้นไม่เจอกัน+ขอคบก่อนแหละ มาร์คต้องแอบเหงาแต่ไม่พูดออกมาแน่ๆ ชอบภาษามากๆๆ เหมือนบทกลอนไรสักอย่าง(อธิบายไม่ถูก จริงๆ แต่ถูกใจเรามากๆ)55555 บรรยายซะเหมือนพวกวันไนสแตน แต่จริงๆเราว่ารักกันมากนะ(หรือคิดไปเอง) อิอิ ดีใจทึ่เห็นไรท์อัพค่ะ
    #150
    0
  15. #149 มัคมัคแบมแบม (@EyesNeverLie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 12:52
    ดีจังเลยค่ะ ><
    #149
    0
  16. #148 cassysanuk (@nuklovecm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 11:38
    คนขี้เหงามักขี้อ้อนน พี่มาร์คน่ารักกกก
    #148
    0