FIRST SPRING [SHINee Fiction OnKey x 2Min]

ตอนที่ 1 : Proloque

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ธ.ค. 58

Remember, we’re madly in love, so it’s all right to KISS ME ANYTIME you feel like it.

-PEETA, HUNGER GAMES


6:45 am.

เช้าวันศุกร์...วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดาอีกหนึ่งวันของนักศึกษาปีสาม ผู้ที่อาศัยอยู่บนชั้นสองของหอพักทิศตะวันตก แม้ผ่านมากว่าสองสัปดาห์ นักศึกษาแต่ละคนยังคงรู้สึกขยาดยามต้องเดินผ่านห้องCOMMON ROOMที่อยู่ติดกับบันไดขึ้นลง ห้องนั่งเล่นของส่วนกลางที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันห้องนี้ไม่ได้มีบรรยากาศน่ากลัวหรือมีผีสิง แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนหวาดหวั่นคือออร่าดำมืดที่แผ่ออกมาจากหัวหน้านักศึกษาชั้นปีที่สี่ผู้น่าเกรงขาม ที่มาจับจองพื้นที่ตรงกึ่งกลางโซฟาเพื่อวัตถุประสงค์บางอย่างตั้งแต่เช้าตรู่ โดยไม่มีทีท่าว่าจะรามือง่ายๆ ด้วย

ทำไม...ท่านประธานคิม คิบอม หรือ คีย์...ผู้มีงานรัดตัวจนแทบไม่มีเวลานอนคนนี้ถึงยอมสละเวลาพักผ่อนอันมีค่า ตื่นแต่เช้าลงมานั่งไขว้ห้างอ่านหนังสือพิมพ์บนโซฟาบุหนังสีดำนุ่ม ที่ยังไม่นุ่มพอให้คีย์ยอมเอนหลังพิงพนักอย่างสบายตัวได้ คำตอบคือ...

“The course of true love never did run smooth.”

-William Shakespeare

คีย์อ่านคำคมในหนังสือพิมพ์ที่จัดทำโดยชมรมหนังสือพิมพ์ของมหาวิทยาลัยแล้วหยักยิ้มมุมปาก เห็นด้วยกับวาทะของกวีชื่อดังอย่างยิ่ง

หนทางแห่งรักแท้ไม่เคยราบรื่น ใช่! ถูกต้องที่สุด!”

คีย์พึมพำอย่างพึงพอใจ และเต็มใจอย่างยิ่งที่จะช่วยทำตัวเป็นอุปสรรคเพื่อพิสูจน์ว่ารักนั้นคือรักแท้ ไม่ใช่แค่ความรู้สึกหลงใหลฉาบฉวย

คิกคิก เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักดังแว่วมาจากทางเดิน คีย์ลดหนังสือพิมพ์ในมือลง พร้อมกับตวัดตามองไปยังทิศทางนั้นอย่างไม่สบอารมณ์

ไม่นานนัก คีย์ก็ได้สบตากับ...แทมิน...ลูกพี่ลูกน้องหน้าสวยกำลังเดินอยู่เคียงข้างคนรักร่างสูง...มินโฮ...เพื่อนร่วมชั้นปีของคีย์ที่ฉวยโอกาสตอนคีย์ไม่อยู่ ขออนุญาตอาจารย์ผู้คุมหอสับเปลี่ยนห้องพักกับรูมเมทคนเก่าของแทมิน

ตอนนั้น กว่าคีย์จะรู้เรื่องก็สายเกินแก้ โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่หลายวัน และจวบจนถึงทุกวันนี้ คีย์ยังไม่สามารถให้อภัยเพื่อนนักกีฬาคนดังได้ หนักกว่าเก่า เมื่อคีย์ออกตัวชัดเจนว่าจะคอยเป็นก้างขวางคอคู่รักข้าวใหม่ปลามัน โดยไม่ฟังคำทักท้วงของใครทั้งสิ้น ไม่เว้นแม้แต่...จินกิ...ผู้ที่เป็นทั้งอาจารย์และคนรักของเขา

สายตาติติงของคีย์ทำให้แทมินต้องก้าวห่างจากมินโฮทันทีอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่กระนั้นยังถูกมินโฮคว้าจับมือไว้ไม่ปล่อย เคยกลัวรังสีอำมหิตจากคุณพี่ขี้หวงเสียเมื่อไหร่ ยิ่งเห็นแก้มใสระเรื่อสีเลือดฝาด มินโฮยิ้มละไม

แทมินส่งสายตาดุมินโฮเร็วๆ ก่อนหันมาสบตาญาติผู้พี่อีกครั้ง พี่คีย์ อรุณสวัสดิ์ครับ ทักทายด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเห็นว่าน้องไม่สามารถเดินมาหาตนได้ คีย์รีบวางหนังสือพิมพ์ลงบนโซฟาแล้วลุกเดินเข้าไปหา สองตากลอกมองชุดวอร์มสีน้ำเงินที่น้องสวมใส่อย่างสังเกตสังกา

หนาวเหรอ?” คีย์ถาม เมื่อเห็นแทมินรูดซิปเสื้อปิดถึงลำคอ ตามองไปยังปกเสื้อของเด็กขี้ร้อนอย่างสงสัย         

ฮะ...นิดหน่อยฮะ แทมินพยักหน้า   

แต่เมื่อสังเกตเห็นใบหน้าสวยพลันแดงก่ำ คีย์มั่นใจว่าแทมินกำลังปิดบังความจริง ยิ่งเห็นน้องหันไปสบตามินโฮนิ่ง...1 2 3 4 5 วินาทีผ่านไป คีย์ตัดสินใจใช้มือแหวก แยกคนทั้งสองออกจากกันอย่างสุดจะทน 

เคยได้ยินไหม หากมีใครคนหนึ่งมองเข้าไปในตาคุณนานกว่าห้าวินาที โดยไม่กระพริบตา หมายว่าใครคนนั้นกำลังต้องการฆ่าหรือไม่ก็อยากมีเซ็กส์กับคุณ ในกรณีของนายชเวมินโฮที่กำลังมองน้องของเขาตาเป็นมัน ชัดเจนมากว่าเป็นเหตุผลข้อหลัง และหัวเด็ดตีนขาด คีย์ไม่มีวันยอมให้มินโฮสมหวัง    

โดยไม่ให้ใครทันตั้งตัว คีย์ฉวยเกี่ยวแขนแทมินพาเดินไปข้างหน้าอย่างไว ทว่าเมื่อปกเสื้อน้องขยับ บังเอิญเหลือบเห็นจ้ำแดงบนลำคอขาว คีย์ขบกรามแน่นแล้วหันขวับไปจ้องหน้าเจ้าของคีสมาร์คที่กำลังเดินตามมาด้านหลังอย่างไม่รู้สึกรู้สา พยายามเก็บความโกรธไว้ในใจแล้วรีบพาแทมินก้าวลงบันไดอย่างไว

แหม สองพี่น้องจะรีบไปไหนแต่เช้าครับ เสียงเอ่ยแซวที่ดังมาจากด้านบนทำให้คีย์ต้องเงยหน้าขึ้นมอง

ไม่ใช่เรื่องของนาย จงฮยอน คีย์ว่าแล้วรีบพาแทมินเดินลงบันไดไปเรื่อยๆ โดยมีจงฮยอนกับมินโฮตามหลังมาติดๆ

เจ็ดโมงตรงลงมาถึงชั้นล่าง คีย์หันกลับไปเหลียวมองความวุ่นวายด้านหลังเร็วๆ แล้วอมยิ้ม นึกสมน้ำหน้าเมื่อเห็นมินโฮกำลังพยายามกันท่าเพื่อนสนิทจอมกะล่อน ไม่ยอมให้เข้าใกล้แทมิน คีย์อาศัยจังหวะที่คู่ซี้กำลังแตกคอ เร่งจูงมือน้องเดินออกจากหอพักอย่างอารมณ์ดี แต่แล้ว...

โอ๋!”

เมื่อได้ยินเสียงร้องอุทานจากคนด้านข้าง คีย์ชักฝีเท้าแล้วหันมามองน้องชายหน้าหวานอย่างสงสัย

มีอะไรเหรอ?”

คีย์ถามเมื่อจู่ๆ แทมินก็ยืนอมยิ้มอย่างไม่มีเหตุผล และต้องสะดุ้งโหยงเมื่อถูกใครบางคนก้าวเข้ามาสวมกอดข้างหลังตน    

ไม่ได้เจอกันตั้งสามวัน คิดถึงคีย์จังครับ

ด้วยหัวใจอันพองโต คีย์ยอมรับว่ากำลังรู้สึกไม่ต่างจากอาจารย์หนุ่มผู้แสนสุภาพ สามวันที่ไม่ได้เห็นหน้ากันหลังจากอีกฝ่ายต้องไปประชุมต่างเมือง ถ้าไม่ติดว่ากำลังยืนอยู่หน้าหอพักนักศึกษา บวกกับได้ยินเสียงมินโฮกับจงฮยอนถกเถียงกันดังไล่หลังมา คีย์คงหันกลับไปกอดตอบเจ้าของอ้อมแขนอบอุ่นให้หายคิดถึง

พี่จินกิ ปล่อยผมก่อนนะครับ คีย์กระซิบบอกพลางพยายามขยับออกจากอ้อมกอด

จินกิสบตาแทมินเร็วๆ แล้วยักคิ้วเป็นอันรู้กัน ยิ้มละไม ก่อนช้อนตัวคีย์ขึ้นอุ้มพาไปยังรถคันสีชมพูที่จอดอยู่ใกล้ๆ คีย์ตกใจจนลืมขัดขืน มาตั้งตัวได้อีกทีก็เข้ามานั่งอยู่ในรถสีหวานแล้วเรียบร้อย

เสียงกดล็อครถกระตุกให้คีย์หันขวับไปสบตาคนขับตาตี่เพื่อทวงถามเหตุผล จินกิยิ้มละไมตอบกลับโดยไม่กริ่งเกรง โน้มเข้าหาพร้อมกับยื่นมือออกมาคาดเข็มขัดนิรภัยให้คนรักที่ดูเหมือนจะตัวเล็กลงๆ ทุกวัน

ผอมลงอีกแล้วสินะ

จินกิยื่นมือมาสัมผัสแก้มขาวที่ดูซูบลงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับเมื่อสามวันก่อน คีย์พูดอะไรไม่ออกเพราะเคยรับปากกับจินกิไว้ว่าจะไม่ให้น้ำหนักลดลงไปกว่านี้ แต่เอาเข้าจริง คีย์ยังเผลอทำแต่งานจนลืมกินอยู่ดี

เมื่อเห็นคีย์ทำหน้าสำนึกผิด จินกิอมยิ้มเอ็นดูแล้วโน้มเข้าจูบริมฝีปาก แม้เพียงแผ่วเบาก็สามารถทำให้คีย์ประหลาดใจจนทำตัวไม่ถูกอีกหน ไปกินข้าวเช้าที่คอนโดพี่ดีกว่า จินกิเอ่ยชวนด้วยรอยยิ้มที่คีย์ไม่สามารถปฏิเสธ แล้วหันกลับมาสตาร์ทรถอย่างอารมณ์ดี  

คุณยองแอมาเหรอฮะ?” เมื่อพูดถึงอาหาร คีย์ถามถึงแม่บ้านคนสนิทของจินกิ ผู้มีฝีมือในการทำอาหารทัดเทียมหัวหน้าพ่อครัวในภัตตาคารหรู

รถคันสีชมพูเริ่มออกตัวข้างหน้า เปล่า จินกิปฏิเสธ ก่อนหันไปยิ้มให้แทมินที่กำลังโบกมือลาอยู่หน้าหอ โดยมีมินโฮยืนประกบอยู่ใกล้ๆ

ทันทีที่หันไปเห็น แทมิน!” คีย์แผดเสียงอย่างหัวเสียเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังเสียทีอีกครั้ง หยุดรถแล้วปล่อยผมลงเดี๋ยวนี้นะ!” รีบหันไปออกคำสั่ง

แต่เมื่อคนขับไม่ยอมให้ความร่วมมือ คีย์ทำได้แต่หันมองน้องชายผ่านกระจกหลัง กัดฟันกรอด มือจิกเบาะแน่น กระทั่งรถสีชมพูเลี้ยวออกจากประตู...

พี่จินกิ!” เสียงตวาดทำให้จินกิผวา ทว่ายังฝืนทำใจดีสู้เสือ

เพราะพักหลัง คีย์มัวแต่อยู่กับน้อง ไม่สนใจพี่เลยนี่นา ก็เลยต้องขโมยตัวมาแบบนี้แหละ จินกิให้เหตุผล

คีย์ได้ยินแล้วเถียงไม่ออก ทำได้แต่กอดอกแล้วเบือนหน้าหนี บอกผมดีๆ ก็ได้นี่ครับ

จินกิเหลือบมองคีย์เร็วๆ จริงอะ?”

เรารักกันไม่ใช่เหรอฮะ มีอะไรก็ต้องบอกกันตามตรงสิ คีย์ตัดพ้อ

ฉับพลัน...เอี๊ยดดดดด...จู่ๆ จินกิหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าจอดข้างทางกะทันหัน คีย์ใจหายวาบ เพราะปกติคนรักที่มีอายุมากกว่าคนนี้ขับรถช้าอย่างกับเต่า ไม่เคยประสบอุบัติเหตุเลยสักหน

เป็นอะไรฮะ? ไม่สบายตรงไหน?” คีย์รีบปลดสายคาดเข็มขัด หันไปตรวจเช็คร่างกายของคนขับ จินกิเพิ่งกลับจากต่างเมืองคงยังอ่อนล้าไม่หาย

พี่สบายดีครับ นอกจากจะมองไม่เห็นความอิดโรย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของคนรักกำลังทำให้คีย์ประหลาดใจอย่างมาก

คิบอม ถูกเรียกชื่อจริงทีไร หัวใจพลันเต้นแรง คีย์เฝ้ามองจินกิปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเอง ก่อนเริ่มต้นขยับเข้ามาใกล้ ค่อยๆ ยื่นมือซ้ายออกมาประคองใบหน้าสวยไว้ หัวแม่มือขยับเกลี่ยแก้มใสช้าๆ

พี่มีอะไรจะบอก

จินกิเอ่ยแล้วก้มลงจูบซอกคอขาว มือขวาจับมือน้องพาเลื่อนลงมารับทราบข้อความที่อยากบอก คีย์หน้าแดงไปถึงหูเมื่อฝ่ามือสัมผัสถูกความแข็งขึงอันน่าพรั่นพรึงใต้เป้ากางเกงสีน้ำตาล ซึ่งเป็นผลจากการอดทนอดกลั้นตลอดสามวันผ่านมา   

แต่... ที่นี่คือริมถนนและรถคันนี้ไม่ได้ติดฟิล์มกรองแสง คีย์ตั้งใจจะทักท้วงแต่กลับถูกจินกิสอดลิ้นร้อนเข้าห้ามเสียก่อน

นับตั้งแต่คืนที่คีย์เผลอปล่อยตัวปล่อยใจในยิมเนเซียมแปดเหลี่ยม คีย์ยอมรับว่าเป็นคนล้มเลิกกฏที่ตั้งไว้เอง อีกทั้งยินยอมให้จินกิทำตามใจมาตลอดสองอาทิตย์ จนติดเป็นนิสัย

ขับไปอีกนิดเดียวก็จะถึงคอนโดแล้วนะฮะ

เมื่อริมฝีปากถูกปล่อยให้เป็นอิสระ คีย์รีบโน้มน้าว เพราะเรียนรู้ด้วยร่างกายนี้มาแล้วว่าเมื่อทุกความอดทนอดกลั้นที่สั่งสมมานานของคนรักถูกปลดปล่อยในคราวเดียว มันหนักหน่วงเสียจนคีย์แทบเดินไม่ไหว

แต่พูดไปก็เท่านั้น จินกิกลับปรับเบาะของคีย์ให้เอนลง ริมฝีปากตามประกบมอบจุมพิตเร่าร้อน สองมือเลื่อนลูบไล้ใต้เสื้อสัมผัสทุกส่วนสัด คีย์เองยอมรับว่าตัวเองก็เริ่มรู้สึกกระสับกระส่ายไปกับการโลมเล้าของคนรักเช่นกัน

พี่...จินกิ...

เมื่อความวาบหวามซัดสาดมาเป็นระลอกถี่เข้า คีย์แอ่นหยัดขานเรียกคนรักเสียงแปร่งปร่า พยายามข่มใจไม่ให้เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสคลึงเคล้าอันน่าอภิรมย์ แต่ท้ายที่สุดคีย์ก็หลุดส่งเสียงครางออกมาอย่างสุขสม กระดุมกางเกงถูกจินกิปลดจนเกือบครบทุกเม็ดโดยไม่ทันระวัง กระทั่งกางเกงถูกดึงลงไปอยู่ตรงต้นขา อันความรู้สึกเย็นวาบตรงสะโพกชวนให้คีย์มองตรงไปยังคนรัก และตกใจสุดขีดเมื่อได้เห็นความใหญ่โตตั้งผงาดอยู่ตรงหน้า...

ไอ้คุณชายบ้ากาม! เลิกหื่นไม่เป็นที่เป็นทางได้แล้ว!” ถึงจะรักกันมากแค่ไหน คีย์จะไม่ยอมเสียตัวให้คนรักในสถานที่แผลงๆ แบบนี้เด็ดขาด

และคีย์ไม่ตะโกนปากเปล่า เท้ายกถีบคนรักกระเด็นกลับเบาะตัวเอง...ตึ้ง!...จนหลังชนเข้ากับประตูอย่างแรง เป็นความเจ็บที่เรียกสติจินกิคนเก่ากลับมาได้ทันทีทันควัน  

อูยยย จินกิโอดครวญด้วยความเจ็บปวด หากแต่ต้องรูดซิปปากทันทีที่เงยหน้ามาเห็นสายตาดุๆ ของคนรักหน้าสวย

ข้าวเช้าน่ะ ตกลงจะกินไหม?” คีย์ถามเสียงเข้ม

ครับ ครับ จินกิได้ยินแล้วยิ้มแหย รีบสตาร์ทรถอย่างไว

เมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัวไปข้างหน้า คีย์ชำเลืองมองสีหน้าเจ็บปวดของจินกิเร็วๆ รู้สึกผิดขึ้นมานิดๆ ดูเหมือนเขาจะลงโทษคนรักหนักมือไปหน่อยจริงๆ  

ถ้าหิวนักก็รีบหน่อยสิ คีย์เอ่ยแล้วทำทีเป็นหันมองท้องฟ้า จินกิเหลือบมองคีย์เร็วๆ ไม่กล้าคิดลึกเพราะกลัวเจ็บซ้ำสอง กลับให้ถึงคอนโดก่อน แล้วค่อยกินต่อละกันนะฮะ

เมื่อรู้สึกถึงการเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วอย่างฉับพลันของรถยนต์สีหวาน คีย์หยักยิ้มมุมปาก ตามองไปยังริ้วเมฆบางๆ บนท้องฟ้าสีคราม ที่เคลื่อนที่ผ่านตาไปไวกว่าทุกวัน 



ปอลิง : ชอบ ไม่ชอบ คอมเม้นท์ได้ตลอด ไรเตอร์รออ่านอยู่เสมอค่ะ ^^

SUPER NOONA

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

58 ความคิดเห็น

  1. #54 Love_ONKEY ^_^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:38
    เพิ่งแอดว่าไรท์มาอัพฟิค อนคีย์ใหม่ เค้าเพิ่งได้เข้ามา 
    ดีใจมากเลยค่ะ รู้มั้ยว่าเค้าอ่ะวนอ่านแต่ ครบรอบวง องศารัก บ่อยมาก
    อ่านจนจำบทได้ 5555 ชอบมากจริงๆ ค่ะ 
    นี่ก็เข้ามาว่าจะอ่านครบรอบวง แต่บังเอิญตาเหลือบไปเห็นชื่อฟิคตัวใหม่ของไรท์ แบบ พ.ศ. ใหม่ๆ ด้วย
    กรี๊ดดดดเลยย ลงชื่อเข้าใช้เม้นท์ทันทีเลยค่ะ
    ขอบคุณที่ยังรัก SHINee เหมือนเดิมนะคะ 
    ขอบคุณจริงๆ ค่ะ 
    #54
    1
    • #54-1 Love_ONKEY ^_^(จากตอนที่ 1)
      22 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:45
      มาเม้นท์ตอนแรกก่อน เพราะกรี๊ดมากๆ เลย ฮื้ออออ เขินจังเลยค่ะ
      เป็นฟิคที่น่ารักอีกแล้วอ่ะ น่ารักมากๆ เลยอ่ะ ทำไมไรท์แต่งฟิคได้หื่นนิดแต่น่ารักมากๆ
      โอ๊ยยย เค้าชอบ
      #54-1
  2. #52 Pinkhiccup (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 17:56
    ฮืออออออ อยากอ่านต่อ เราชอบฟิคคุณมากเลยยยย อย่าทำร้ายความหวังเราเลยนะคุณหมอออ หรือคุณหมอเลิกชอบชายนี่แล้วเหรอ
    #52
    1
    • #52-1 supernoona(จากตอนที่ 1)
      29 พฤษภาคม 2560 / 10:03
      ยังไม่เลิกชอบSHINeeนะค้าาาาาา ไม่มีทางเลิกได้เลยค่ะ ^^
      #52-1
  3. #50 YJ_YS_M (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 06:54
    ไม่มีคำบรรยายใดๆ555 จะบอกว่าพี่อนหื่นมันก็อ่าาจริง555 ก็หนูคีย์น่ารักนี่นาเนอะๆ แล้ว2มิน ฮืออออิพี่ทำไรลูกสาวแม่คะมาขอก่อนเดี๋ยวใส่พานให้
    #50
    0
  4. #44 TAEMINHO (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:20
    จินกิกับชเวนี่พอกันเลย 5555555555 คีย์นี่หวงน้องจริงๆ
    #44
    0
  5. #33 ❤MINGTAEM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 01:55
    น่ารักมากกกกกกก พี่คีย์นี่หวงน้องจริงจังมากค่ะ 55555 ไม่ต้องห่วงหรอกมินโฮเป็นคนดีนะ >< คุณจินกิสุภาพมาก แต่ก็แอบหื่นนะคะะะ ฟิคน่ารักอีกแล้ววว
    #33
    0
  6. #27 Black_jack9 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 14:48
    จินกิจองช้านนนนนนนน ไม่ได้หื่นขนาดนี้นะคับ



    แต่ชอบมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกก (บอกเลย)



    อ่านแล้วหายง่ววฝุดเพราะเลือดลมฉีดไปทั่วหน้า

    แทยหาหมอนจิกไม่ทัน



    ขอบคุนคับ
    #27
    0
  7. #19 psnwmt:-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 21:45
    คีย์กุนหวงน้องมากอ่า พี่จินกินี่หื่นกามมาค่าจอดรถข้างทางจะปล้ำน้องเลยหรอ โอ้ยเขิน >< คีย์เกือบเสียตัวแล้วไง แต่ก็ยังใจดีให้ไปต่อที่คอนโดอีกนะ 5555555 เป็นฟิคที่น่ารักมากเลยค่ะ ติดใจตั้งแต่อ่านฟิคไดอารี่ทูมินแล้ว
    #19
    0
  8. #15 SWTOK.WZ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 21:42
    ตายแหล่วววววว กำลังเคลิ้มกับความอบอุ่นละมุนละไมของจินกิอยู่ดีๆ

    จินกิเล่นเปลี่ยนโหมดกะทันหัน ปรับโหมดไม่ทันเลยทีเดียว 55555555

    แสดงว่าที่ชวนไปทานข้าวเช้าที่คอนโดนี่คือมีนัยยะแอบแฝงตั้งแต่แรกอยู่แล้วใช่มั้ยคะ 55555

    โถ่ ก็เข้าใจนะว่าคงคิดถึงคนน้องมาก แต่นี่มันกลางแจ้งขนาดนี้ ถึงจะอยู่ในรถ แต่ไม่ติดฟิล์มเนี่ย มันจะดีหรอคะจินกิ

    โชคดีที่คิบอมไม่ได้เคลิ้มตามจนสติไม่หลงเหลือ จินกิเลยเจ็บตัวเลย ไม่รู้จะสงสารหรือจะยังไงดี



    แต่ดูท่าแล้ว ท้ายสุดยังไงจินกิก็คงจะได้กำไรคุ้มค่าเจ็บสินะคะ 555555 :P
    #15
    0
  9. #12 Yok_BlackHole (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 18:38
    น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #12
    0
  10. #10 paew14 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 22:19
    ดีใจจังเลยตอนที่เปิดมาเจอเรื่องใหม่ของไรท์เตอร์ค่า เหมือนเป็นของขวัญปีใหม่แถมยังเป็นภาคต่อไดอารี่ทูมินด้วย อยากรู้มากกกกว่าทำยังไงอ.จินกิถึงปราบคิบอมได้อยู่หมัด จะรอติดตามนะคะ สวัสดีปีใหม่ค่า
    #10
    0
  11. #9 MyBum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 12:12
    คีย์หวงน้องมาก ทูมินนี่ไปแอบทำอะไรกันมา
    อนยูเป็นอาจารย์ที่หื่นมากจะในรถเลยเหรอแต่ก็เข้าใจว่ามีแฟนสวย
    #9
    0
  12. #6 บ้าอนคีย์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 02:05
    คุณจินกิค่ะ ไปประชุมนี้เขาไม่เลี้ยงข้าวใช่ไหม ถึงหิวได้ขนาดนี้ หรือหิวไรกันแน่ ?



    ชอบมากค่ะไรเตอร์ชอบๆ เอาหวานๆอีกนะพร้อมโดนมดกัด



    ปล.แต่เราอยากจะแก้ตัวให้คุณจินกินิดหนึ่ง ว่าที่จริงแล้วคุณจินกิไม่หื่น แค่เป็นผู้หยิบยื่นความเสียวให้น้องคีย์ อ๊ากกกกก >/////< *กำโทรศัพท์แน่นแดดดิ้น*
    #6
    0
  13. #4 darkdevil (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 21:26
    ขอตอนทูมินด้วยน้าาา คิดถึงไรต์และไดอารี่มากมาย ><
    #4
    0
  14. #3 Tw0MinnIE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 23:08
    คีย์..เราว่านายหวงน้องมากไปนะ หวงน้องจนลืมดูแลแฟนนะเรา ส่วนพี่จินกิก็เข้าใจว่าคิดถึงแต่ในรถเลยเหรอ...แบบตื่นเต้นแทนเลยอ่ะ 5555 ????????????....-,,-
    #3
    0
  15. #2 คุณชายทั้งสิบสาม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 23:05
    อ่านแล้วเขินมากกก555555จินกิจะหื่นเกินไปแล้วนะ#เป็นกำลังใจให้ค่ะ:)
    #2
    0